ILPB3/423-552/14-2/KS | Interpretacja indywidualna

Podatek dochodowy od osób prawnych w zakresie możliwości zaliczenia do kosztów uzyskania przychodów straty spowodowanej faktyczną likwidacją niepełnowartościowych zapasów materiałów (w tym opakowań i etykiet) oraz surowców do produkcji wyrobów gotowych (kosmetyków) w przypadku, gdy zapasy surowców i materiałów utraciły wartość użytkową i nie nadają się do wykorzystania w produkcji ani sprzedaży.
ILPB3/423-552/14-2/KSinterpretacja indywidualna
  1. koszty uzyskania przychodów
  2. likwidacja
  3. strata w środkach obrotowych
  4. zapasy magazynowe
  1. Podatek dochodowy od osób prawnych (CIT) -> Koszty uzyskania przychodów -> Pojęcie kosztów uzyskania przychodów

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2012 r., poz. 749, z późn. zm.) oraz § 6 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 20 czerwca 2007 r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz. U. Nr 112, poz. 770, z późn. zm.) Dyrektor Izby Skarbowej w Poznaniu działający w imieniu Ministra Finansów stwierdza, że stanowisko Spółki z ograniczoną odpowiedzialnością, reprezentowanej przez pełnomocnika przedstawione we wniosku z 15 października 2014 r. (data wpływu 17 października 2014 r.) o wydanie interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku dochodowego od osób prawnych w zakresie możliwości zaliczenia do kosztów uzyskania przychodów straty spowodowanej faktyczną likwidacją niepełnowartościowych zapasów materiałów (w tym opakowań i etykiet) oraz surowców do produkcji wyrobów gotowych (kosmetyków) w przypadku, gdy zapasy surowców i materiałów utraciły wartość użytkową i nie nadają się do wykorzystania w produkcji ani sprzedaży – jest prawidłowe.

UZASADNIENIE

W dniu 17 października 2014 r. został złożony ww. wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej dotyczącej podatku dochodowego od osób prawnych w zakresie możliwości zaliczenia do kosztów uzyskania przychodów straty spowodowanej faktyczną likwidacją niepełnowartościowych zapasów materiałów (w tym opakowań i etykiet) oraz surowców do produkcji wyrobów gotowych (kosmetyków) w przypadku, gdy zapasy surowców i materiałów utraciły wartość użytkową i nie nadają się do wykorzystania w produkcji ani sprzedaży.

We wniosku przedstawiono następujący stan faktyczny.

Wnioskodawca prowadzi działalność w zakresie produkcji oraz sprzedaży kosmetyków, w szczególności do pielęgnacji włosów i ciała.

W związku z prowadzoną działalnością Spółka dokonuje zakupów materiałów i surowców do produkcji, w tym surowców do wyrobu produktów oraz opakowań i etykiet. Spółka ze względu na rodzaj prowadzonej działalności – działalność produkcyjną jest zmuszona do utrzymywania stałych stosunkowo znacznych zapasów surowców, materiałów oraz opakowań wykorzystywanych w procesie, m.in. z powodu konieczności stałego utrzymywania w gotowości potencjału produkcyjnego, terminowej realizacji składanych przez kontrahentów zamówień i utrzymywania ciągłości produkcji.

Z uwagi na proces i technologię produkcji niektóre z materiałów do produkcji, takie jak np. opakowania i etykiety są zamawiane i kupowane przez Spółkę w dużych ilościach ze znacznym wyprzedzeniem, chociażby z tego względu, iż opakowania i etykiety z reguły dostosowane do potrzeb konkretnego produktu, klienta oraz rynku, na który są przeznaczone wyroby (dot. to m.in. procesu projektowania, opisu składu kosmetyków oraz tłumaczenia treści zawartych na etykietach).

Z powyższych względów, Spółka zaopatruje magazyn w odpowiednie ilości materiałów do produkcji aby zapewnić sprawny i niezakłócony cykl produkcyjny.

Z uwagi na znaczną różnorodność asortymentową produkowanych przez Spółkę wyrobów (produkty różnych marek), a także ze względu na nieustannie rozwijający się rynek kosmetyków a co za tym idzie wprowadzanie nowych rozwiązań technologicznych, receptur i wymuszoną przez istniejącą dużą konkurencję w branży kosmetyków konieczność wprowadzania nowych wyrobów oraz konieczność dostosowywania produkcji do zmieniających się potrzeb odbiorców, część z nabywanych przez Spółkę zapasów surowców i materiałów do produkcji okazała się bezużyteczna i nie może być wykorzystana w procesie produkcyjnym.

Ponadto część z zapasów surowców i materiałów do produkcji nie może być obecnie wykorzystywana do produkcji wyrobów z uwagi na fakt, iż utraciły one swoją przydatność gospodarczą z tego względu, że nie spełniają norm i wymogów wynikających z obowiązujących przepisów prawa w zakresie wyrobów kosmetycznych, w tym przepisów unijnych, które uległy istotnej zmianie w roku 2013.

Zarząd Wnioskodawcy podjął decyzję o fizycznej likwidacji zapasów surowców i materiałów do produkcji (starych etykiet, opakowań-butelek), które znajdowały się w magazynie Spółki (i były ujęte jako stany magazynowe w ewidencji księgowej prowadzonej przez Spółkę) i które z przyczyn niezależnych od Spółki utraciły przydatność ekonomiczną i gospodarczą i nie nadają się do dalszego wykorzystania lub odsprzedaży. Zarząd Spółki zamierza przeprowadzić fizyczną likwidację (utylizację) niepełnowartościowych i bezużytecznych zapasów surowców i materiałów (opakowań, etykiet) i przekazać likwidowane zapasy do utylizacji wyspecjalizowanej firmie (na podstawie protokołu przekazania). Faktyczna likwidacja i utylizacja zapasów surowców zostanie potwierdzona stosownymi dokumentami (w tym fakturą firmy, której zostanie powierzona utylizacja).

W związku z powyższym opisem zadano następujące pytanie.

Czy Spółka może zaliczyć do kosztów uzyskania przychodów straty spowodowane faktyczną likwidacją niepełnowartościowych zapasów materiałów (w tym opakowań i etykiet) oraz surowców do produkcji wyrobów gotowych (kosmetyków) w przypadku, gdy przedmiotowe zapasy surowców i materiałów utraciły wartość użytkową i nie nadają się do wykorzystania w produkcji ani do sprzedaży...

Zdaniem Wnioskodawcy, straty spowodowane likwidacją niepełnowartościowych i bezużytecznych zapasów surowców i materiałów do produkcji w wyżej opisanym stanie faktycznym stanowić będą koszt uzyskania przychodów w rozumieniu przepisów ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych.

Zgodnie z art. 15 ust. 1 zdanie pierwsze ustawy z dnia 15 lutego 1992 r. o podatku dochodowym od osób prawnych cyt.: „Kosztami uzyskania przychodów są koszty poniesione w celu osiągnięcia przychodów lub zachowania albo zabezpieczenia źródła przychodów, z wyjątkiem kosztów wymienionych w art. 16 ust. 1”.

Art. 16 ust. 1 ww. ustawy, literalnie nie wyłącza z kosztów uzyskania przychodów strat w środkach obrotowych - zapasach (w tym zapasach materiałów i surowców do produkcji oraz towarach handlowych) poniesionych przez podatnika w związku z faktyczną likwidacją tego rodzaju zapasów.

Wobec powyższego, co do zasady, straty powstałe wskutek likwidacji i zniszczenia zapasów mogą być ujmowane w ciężar kosztów podatkowych, przy czym z uwagi na wykładnię celowościową art. 15 ust. 1 w zw. z art. 16 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych każdorazowo przypadek likwidacji środków obrotowych powinien być przeanalizowany indywidualnie pod kątem spełnienia przesłanek wynikających z wyżej powołanych przepisów, biorąc pod uwagę m.in.:

  • rodzaj i sposób prowadzonej działalności;
  • okoliczności, które spowodowały i uzasadniają powstanie straty (straty nie mogą być zawinione, tj. niezachowania należytej staranności w celu zabezpieczenia podmiotu przed powstaniem strat);
  • działania podjęte przez podatnika mające na celu uniknięcie strat (straty nie mogą powstać wskutek braku racjonalnego działania, zaniedbań);
  • sposób udokumentowania wielkości poniesionych strat, prawidłowej wyceny i ustalenia wielkości poniesionej straty oraz sposobu przeprowadzenia faktycznej, fizycznej likwidacji (protokół komisji inwentaryzacyjnej – wskazujący na wielkość i przyczyny powstania strat, protokół likwidacji potwierdzający zniszczenie zapasów lub faktura i potwierdzenie przyjęcia do utylizacji wystawione przez firmę zewnętrzną).

Zgodnie z ukształtowaną linią interpretacyjną oraz orzecznictwem sądów administracyjnych kosztem podatkowym mogą być straty w środkach obrotowych (zapasach), które powstały bez winy podatnika, i których podatnik, mimo dochowania należytej staranności, nie mógł przewidzieć ani ich uniknąć, (takie stanowisko m.in.: Dyrektora Izby Skarbowej w Poznaniu w interpretacji indywidualnej z 18 stycznia 2013 r. nr ILPB3/423-423/12-5/AO cyt.: „(...) dla celów podatkowych tylko stratę powstałą na skutek zdarzeń nieprzewidywalnych, nie do uniknięcia przez racjonalnie działający podmiot można uznać za zdarzenie, które uzasadnia zaliczenie powstałej straty w ciężar kosztów uzyskania przychodów. Należy podkreślić, iż jedynie straty w środkach obrotowych powstałe w trakcie normalnego, racjonalnego działania podatnika, ze szczególnym uwzględnieniem dochowania należytej staranności w trakcie prowadzenia działalności gospodarczej, mogą być uznane za koszt uzyskania przychodu (...) możliwość uznania straty w środkach obrotowych za koszty uzyskania przychodów wymaga w sposób niebudzący wątpliwości odpowiedniego udokumentowania braku możliwości gospodarczego wykorzystania likwidowanych towarów handlowych, zasadności ich likwidacji, a także jej faktycznego przeprowadzenia (...)”.

W przedstawionym przez Wnioskodawcę wyżej opisanym stanie faktycznym, straty powstałe wskutek faktycznie przeprowadzonej likwidacji i utylizacji zapasów surowców i materiałów do produkcji (opakowań i etykiet) mogą stanowić koszt uzyskania przychodu w rozumieniu art. 15 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych z uwagi na następujące okoliczności:

  • Spółka z uwagi na rodzaj prowadzonej działalności i profil produkcji była i jest zmuszona utrzymywać stałą rezerwę i zapasy magazynowe surowców i materiałów do produkcji w celu utrzymania ciągłości produkcji i wywiązania się z zamówień (np. dostawy realizowane są na zamówienia składane z nawet kilkumiesięcznym wyprzedzeniem) wobec czego utrzymywanie zapasów magazynowych miało i ma uzasadnienie gospodarcze i służy zapewnieniu i zabezpieczeniu źródła przychodów;
  • konieczność likwidacji zapasów powstała z przyczyn niezależnych od Spółki, tj. m.in.: ze względu na zmianę parametrów i wielkości składanych przez odbiorców zamówień, zmiany stylizacji i wzornictwa opakowań wprowadzane przez odbiorców finalnych (w tym zmiany linii kolorystycznych, nazewnictwa produktów), zmiany receptur, parametrów i właściwości produktów (np. inna konsystencja wymuszająca zmianę opakowań i sposobu dozowania), postęp technologiczny w zakresie projektowania opakowań, wprowadzenie nowych rozwiązań – na życzenie kontrahentów składających zamówienia produkowane przez Spółkę wyroby;
  • zmianę przepisów unijnych dotyczących danych i opisu kosmetyków i zakres obowiązkowych informacji zamieszczanych na opakowaniach i etykietach.

Wskutek wyżej opisanych zdarzeń, z przyczyn niezawinionych przez Spółkę i od niej niezależnych część surowców i materiałów do produkcji stanowiących zapasy magazynowe nie spełniała obowiązujących norm i parametrów i utraciła swoją przydatność i wartość użytkową. Spółka pomimo zachowania należytej staranności oraz dbałości o prawidłowy przebieg produkcji oraz stan zaopatrzenia w materiały i surowce nie mogła uniknąć strat w zapasach spowodowanych ich likwidacją z powodów okoliczności od niej niezależnych. Taka sytuacja ma miejsce bez jakiejkolwiek winy po stronie Spółki – ze względów na sytuację rynkową i ryzyko gospodarcze powstałe w rezultacie wyżej opisanych zdarzeń.

Biorąc powyższe pod uwagę, przyczyny likwidacji nieprzydatnych i zbędnych zapasów surowców, które utraciły swoją przydatność uwarunkowane są czynnikami zewnętrznymi, niezależnymi od Spółki. Poddane utylizacji zapasy utraciły wartość użytkową i nie rokowały możliwości ich wykorzystania do produkcji w przyszłości ani też nie rokowały realnych szans na ich sprzedaż – i z tych względów należało je fizycznie zlikwidować i wycofać z ewidencji magazynowej.

Zbędne i wycofane ze stanów magazynowych zapasy surowców zostały komisyjnie (tj. komisję powołaną zgodnie z obowiązującymi w przedsiębiorstwie Wnioskodawcy procedurami) zakwalifikowane do likwidacji i złomowania na podstawie protokołu komisji (zawierającego opis, które zapasy podlegają złomowaniu, w jakiej ilości i wartości oraz jaka jest przyczyna złomowania). Fizyczna likwidacja zapasów została też odpowiednio udokumentowana (z likwidacji zapasów sporządzony jest protokół likwidacyjny lub/oraz protokół przekazania zapasów do utylizacji firmie zewnętrznej).

Podsumowując.

Spółka w związku z prowadzoną działalnością produkcyjną jest zobowiązana do zakupu i utrzymywania odpowiedniej ilości zapasów surowców i materiałów – w celu utrzymania ciągłości produkcji i sprzedaży produktów oraz w celu realizacji zamówień składanych przez kontrahentów co oznacza, że utrzymywanie zapasów bezpośrednio służy i ma związek z osiąganymi przez Spółkę przychodami oraz ma na celu zabezpieczenie i zachowanie źródła przychodów.

Ponadto Spółka jest zobowiązana do weryfikacji stanu zapasów, ich aktualizacji i dostosowania materiałów i surowców do potrzeb bieżącej produkcji, obowiązujących przepisów i zamówień składanych przez odbiorców. W sytuacji, gdy zbędne zapasy, z powodów wyżej przedstawionych, nie mogą być skutecznie sprzedane czy wykorzystywane do produkcji, czy świadczenia usług, podlegają likwidacji.

Zdaniem Wnioskodawcy, w przedstawionym w niniejszym wniosku stanie faktycznym straty powstałe wskutek dokonania faktycznej likwidacji nieprzydatnych i niepełnowartościowych zapasów magazynowych surowców i materiałów do produkcji stanowią koszt uzyskania przychodów w rozumieniu art. 15 ust. 1 ustawy z dnia 15 lutego 1992 r. o podatku dochodowym od osób prawnych. Zgodnie z tym przepisem, kosztami uzyskania przychodów są koszty poniesione w celu osiągnięcia przychodów lub zachowania albo zabezpieczenia źródła przychodów, z wyjątkiem kosztów wymienionych w art. 16 ust. 1 tej ustawy, przy czym w art. 16 ust. 1 ustawy nie zostały wymienione straty w zapasach.

Likwidacja zapasów nastąpiła z przyczyn niezależnych od Spółki – ze względu na zmiany w technologii produkcji, zmianę wymagań rynkowych, a także zmianę bezwzględnie obowiązujących przepisów co spowodowało utratę przydatności i jakiejkolwiek wartości ekonomicznej (brak możliwości sprzedaży).

W związku z powyższym, uzasadnione jest stanowisko Wnioskodawcy zgodnie z którym koszt – straty powstałe z tytułu likwidacji ww. zapasów stanowią koszt uzyskania przychodu w rozumieniu ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych.

Uzupełniająco Wnioskodawca wskazuje, że podobne stanowisko w porównywalnym stanie prawnym i faktycznym zajął Minister Finansów – reprezentowany przez właściwy organ – m.in. w następujących interpretacjach: nr IBPBII2/423-1220/13/MO z 2013.12.18 oraz ILPB3/423-423/12-5/AO z 2013.01.18.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego stanu faktycznego jest prawidłowe.

Mając powyższe na względzie, stosownie do art. 14c § 1 Ordynacji podatkowej, odstąpiono od uzasadnienia prawnego dokonanej oceny stanowiska Wnioskodawcy.

W odniesieniu do powołanych przez Spółkę interpretacji indywidualnych, stwierdzić należy, że są one rozstrzygnięciami wydanymi w konkretnych sprawach, osadzonych w określonym stanie faktycznym i tylko do nich się odnoszących, w związku z tym nie mają mocy powszechnie obowiązującego prawa.

Interpretacja dotyczy zaistniałego stanu faktycznego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dacie zaistnienia zdarzenia.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu, ul. Ratajczaka 10/12, 61-815 Poznań, po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację – w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. z 2012 r., poz. 270, z późn. zm.). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy). Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy), na adres: Izba Skarbowa w Poznaniu, Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Lesznie, ul. Dekana 6, 64-100 Leszno.

Dodatkowe interpretacje podatkowe i orzeczenia

© 2011-2016 Interpretacje.org
StrukturaWybrane zagadnieniaSerwis
Działy przedmiotowe
Komentarze podatkowe
Najnowsze interpretacje
Aport
Gmina
Koszty uzyskania przychodów
Najem
Nieruchomości
Obowiązek podatkowy
Odszkodowania
Pracownik
Prawo do odliczenia
Projekt
Przedsiębiorstwa
Przychód
Różnice kursowe
Sprzedaż
Stawki podatku
Świadczenie usług
Udział
Zwolnienia przedmiotowe
Aktualności
Informacje o serwisie
Kanały RSS
Reklama w serwisie
Serwis zawiera interpretacje podatkowe publikowane przez Ministerstwo Finansów, na które składają się: interpretacje indywidualne oraz interpretacje ogólne wydane na podstawie art. 14a oraz art. 14b ustawy z 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (tj. Dz. U. z 2005 r. Nr 8 poz. 60 ze zm.), jak również informacje o zakresie stosowania przepisów prawa podatkowego (interpretacje podatkowe wydane na podstawie przepisów obowiązujących przed 1 lipca 2007 r.), a także wybrane orzeczenia dotyczące problematyki podatkowej.