ILPB3/423-548/14-3/JG | Interpretacja indywidualna

Podatek dochodowy od osób prawnych w zakresie momentu potrącalności kosztów uzyskania przychodów.
ILPB3/423-548/14-3/JGinterpretacja indywidualna
  1. cel wydatku
  2. koszty uzyskania przychodów
  3. potrącalność kosztów
  4. wydatek
  1. Podatek dochodowy od osób prawnych (CIT) -> Koszty uzyskania przychodów -> Pojęcie kosztów uzyskania przychodów

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2012 r., poz. 749, z późn. zm.) oraz § 6 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 20 czerwca 2007 r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz. U. Nr 112, poz. 770, z późn. zm.) Dyrektor Izby Skarbowej w Poznaniu działający w imieniu Ministra Finansów stwierdza, że stanowisko Spółki z ograniczoną odpowiedzialnością, przedstawione we wniosku z 13 października 2014 r. (data wpływu 15 października 2014 r.) o wydanie interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku dochodowego od osób prawnych w zakresie momentu potrącalności kosztów uzyskania przychodów – jest prawidłowe.

UZASADNIENIE

W dniu 15 października 2014 r. został złożony ww. wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej dotyczącej podatku dochodowego od osób prawnych w zakresie możliwości zaliczenia wydatków ponoszonych na opracowanie i wdrożenie Nowej koncepcji do kosztów uzyskania przychodów oraz momentu potrącalności kosztów uzyskania przychodów.

We wniosku przedstawiono następujący stan faktyczny oraz opis zdarzenia przyszłego.

Wnioskodawca (dalej: Spółka) jest podmiotem działającym w Grupie „A”, w ramach której prowadzone są sklepy pod szyldem „B” oraz „C”.

Grupa „A” obecna jest m.in. we Francji, Portugalii, Belgii, Hiszpanii, Włoszech, Polsce, Niemczech oraz na Bałkanach. Grupa „A” w Polsce jest zrzeszeniem ponad 185 niezależnych polskich przedsiębiorców, zarządzających supermarketami spożywczymi „B” oraz supermarketami typu „dom i ogród” „C”. Sieć handlowa Grupy „A” licząca obecnie ponad 208 supermarketów „B” oraz ponad 99 sklepów „C” jest pod względem obrotów największą grupą franczyzową w Polsce.

Sklepy pod szyldem „B” są prowadzone przez niezależnych przedsiębiorców działających w formie spółek handlowych (dalej: Sklepy), którym udzielona została franczyza na korzystanie z marki „B”. Przedmiotem działalności Sklepów „B” jest prowadzenie sprzedaży detalicznej w formie punktów samoobsługowych (supermarketów). Sklepy działają w oparciu o pomysł franczyzowy sprzedawany przez Grupę „A”, ale prowadzą działalność gospodarczą jako odrębne podmioty, we własnym imieniu i na własny rachunek. Franczyzodawcą jest spółka „D” Sp. z o.o. należąca do Grupy „A”, która na podstawie zawieranych ze Sklepami umów udostępnia im specjalistyczną wiedzę na temat organizacji sieci punktów sprzedaży i prowadzenia sprzedaży w takich punktach, w tym prawo do używania swojego znaku towarowego „B” do prowadzenia działalności handlowej w postaci eksploatacji punktu sprzedaży pod szyldem „B”.

Spółka jest centralą zakupów sieci supermarketów „B”. W ramach pełnienia tej funkcji Spółka jest podmiotem odpowiedzialnym m.in. za:

  • sprzedaż hurtową towarów do wszystkich Sklepów prowadzących działalność pod szyldem „B”,
  • negocjowanie cen i warunków dostaw z producentami i dostawcami produktów,
  • zapewnianie we właściwych cenach i ilości artykułów promocyjnych,
  • obsługę reklamacji jakościowych i ilościowych,
  • zapewnianie ciągłości dostaw artykułów produkowanych dla sieci sklepów Grupy „A”,
  • zarządzanie zapasami towarowymi.

Ponadto Spółka oprócz funkcji zaopatrzeniowej jest także dedykowana do kształtowania polityki handlowej dla całej sieci „B” w Polsce. W ramach celów związanych z realizacją polityki handlowej Spółka odpowiada m.in. za:

  • budowanie spójnego wizerunku sieci „B” w całej Polsce,
  • podejmowanie działań prowadzących do wzrostu liczby nowych placówek handlowych,
  • realizowanie jak najwyższych obrotów ze sprzedaży towarów na rzecz poszczególnych supermarketów, a tym samym łącznych obrotów w ramach całej sieci.

Przyjęty model i struktura firmy Wnioskodawcy zapewnia wsparcie Sklepom „B” we wszystkich obszarach handlowych. Przedmiotem działalności Spółki w zakresie realizowania polityki handlowej jest przede wszystkim:

  • prowadzenie działalności marketingowej mającej na celu maksymalizację obrotów,
  • szkolenia pracowników Sklepów prowadzących działalność pod szyldem „B”, które m.in. przybliżają im wiedzę o zasadach i funkcjonowaniu sieci „B”,
  • opracowywanie i wdrażanie strategii marketingowych dla Sklepów „B”,
  • ustalanie standardów reklamowych,
  • organizowanie akcji promocyjnych, konkursów, akcji wizerunkowych, wszelkiej reklamy w mediach, jak i lokalnych środkach przekazu, związanych ze znakiem „B”.

Otwarcie każdego nowego supermarketu pod szyldem „B” przyczynia się z jednej strony do promowania tej marki, a tym samym do utrwalania wśród klientów wizerunku Grupy „A” na terenie całego kraju, z drugiej zaś strony gwarantuje Wnioskodawcy oraz współpracującym z nim dostawcom i producentom sprzedawanych w supermarketach „B” towarów rzeczywisty wzrost rynku zbytu.

Mając na celu zwiększenie swojej konkurencyjności na polskim rynku Grupa „A” podjęła decyzję o zmianie wizerunku sklepów „B” i rozpoczęto prace nad opracowaniem i wdrożeniem projektu nowego wizerunku sklepów „B” (dalej: Nowa koncepcja).

W ramach prac nad projektem dotyczącym Nowej koncepcji ponoszone będą wydatki w zakresie m.in. przygotowania projektu architektonicznego, wizualizacji komputerowych, projektów i wykonania prototypów mebli (usługi architektoniczne), opracowania strategii asortymentowej, określenia optymalnej strefy sprzedaży, opracowania nowej strategii ułożenia towaru na półkach, badania rynku itp. (tzw. usługi konsultingowe); organizowania spotkań dla właścicieli lub potencjalnych właścicieli nowych Sklepów „B” oraz osób zaangażowanych w projekt (wynagrodzenia tych osób), prezentujących założenia i wyniki prowadzonych prac (tzw. koszty administracyjne).

Zakłada się, że wdrożenie Nowej koncepcji Sklepów „B” będzie skutkowało zwiększeniem popularności „B”, wzrostem sprzedaży realizowanej przez Sklepy, a w efekcie także ok. 15-procentowym wzrostem obrotów w Spółce.

Prace nad opracowaniem i wdrożeniem Nowej koncepcji już się rozpoczęły. Wszelkie wydatki związane z opracowaniem i wdrożeniem Nowej koncepcji są i będą ponoszone przez Spółkę.

Z uwagi na fakt, że wydatki na opracowanie Nowej koncepcji będą skutkowały zwiększeniem przychodów w przyszłości oraz że wydatki te dotyczą okresu przekraczającego rok podatkowy, Spółka zdecydowała się, że dla celów bilansowych będzie je rozliczała w czasie, jako rozliczenia międzyokresowe kosztów czynne. Spółka przewiduje, że okres zwrotu wydatków związanych z Nową koncepcją wyniesie ok. 5 lat, Spółka zamierza zatem dokonać księgowego rozliczenia przedmiotowych wydatków w okresie 5 lat od dnia ich poniesienia.

W związku z powyższym opisem zadano następujące pytania.
  1. Czy wydatki poniesione przez Spółkę na opracowanie i wdrożenie Nowej koncepcji będą mogły zostać uznane za koszt podatkowy Spółki...
  2. Czy Spółka także dla celów podatkowych powinna dokonać rozliczenia wydatków związanych z opracowaniem i wdrożeniem Nowej koncepcji w czasie, zgodnie z art. 15 ust. 4d ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych...

Przedmiotem niniejszej interpretacji jest odpowiedź na pytanie nr 2. Wniosek Spółki w zakresie pytania nr 1 został rozpatrzony odrębną interpretacją indywidualną wydaną w dniu 15 stycznia 2015 r. nr ILPB3/423-548/14-2/JG.

Zdaniem Wnioskodawcy, skoro Spółka dla celów bilansowych rozlicza i będzie rozliczała wydatki na opracowanie i wdrożenie Nowej koncepcji w czasie, to także podatkowo wydatki te powinny być zaliczane do kosztów podatkowych stopniowo, zgodnie z treścią art. 15 ust. 4d ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych.

Zasady zaliczania wydatków do kosztów podatkowych określają przepisy art. 15 ust. 4 i nast. ww. ustawy. Wydatki ponoszone na opracowanie i wdrożenie Nowej koncepcji są wydatkami w sposób pośredni związanymi z przychodami, w związku z powyższym sposób zaliczenia tych wydatków do kosztów podatkowych określa art. 15 ust.4d i 4e ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych. Zgodnie z ust. 4d koszty uzyskania przychodów, inne niż koszty bezpośrednio związane z przychodami, są potrącalne w dacie ich poniesienia. Ponadto, jeżeli koszty te dotyczą okresu przekraczającego rok podatkowy, a nie jest możliwe określenie, jaka ich część dotyczy danego roku podatkowego, w takim przypadku stanowią koszty uzyskania przychodów proporcjonalnie do długości okresu, którego dotyczą.

Ponadto, jak wskazuje ust. 4e, za dzień poniesienia kosztu uzyskania przychodów uważa się dzień, na który ujęto koszt w księgach rachunkowych (zaksięgowano) na podstawie otrzymanej faktury (rachunku), albo dzień, na który ujęto koszt na podstawie innego dowodu w przypadku braku faktury (rachunku), z wyjątkiem sytuacji gdy dotyczyłoby to ujętych jako koszty rezerw albo biernych rozliczeń międzyokresowych kosztów.

W rozumieniu art. 15 ust. 4e ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych, przez ujęcie jako kosztu należy rozumieć uznanie danego wydatku przez podatnika za koszt bilansowy przy zachowaniu zasad rachunkowości, tj. zasady ostrożności, istotności i współmierności przychodów i kosztów. Jest to moment, w którym – z bilansowego punktu widzenia – wydatek obciąża wynik finansowy tego podatnika.

Wydatki, jakie Spółka będzie ponosiła na opracowanie i wdrożenie Nowej koncepcji, dotyczą okresu przekraczającego rok podatkowy. Jak wynika z wstępnych szacunków i wyliczeń Spółki, wydatki poniesione przez nią na opracowanie i wdrożenie Nowej koncepcji zwrócą się w ciągu 5 lat. Dlatego też dla celów bilansowych Spółka będzie ponoszone koszty rozliczała w czasie przez kolejne 5 lat, zaliczając w koszty bilansowe każdego roku odpowiednią część poniesionego wydatku. Wątpliwości Wnioskodawcy wiążą się z faktem, czy także dla celów podatkowych koszty opracowania i wdrożenia Nowej koncepcji winny być rozliczane w czasie, proporcjonalnie do okresu, którego dotyczą.

W ocenie Spółki, odpowiedź na powyższe pytanie powinna być twierdząca. Przede wszystkim, w opinii Wnioskodawcy, dnia poniesienia kosztu nie należy utożsamiać z dniem technicznego zapisu operacji gospodarczej w księgach rachunkowych Spółki. Z literalnego brzmienia przepisu art. 15 ust 4e ww. ustawy wynika, że ustawodawca uzależnia moment, w którym wydatek staje się kosztem uzyskania przychodów, od momentu ujęcia go w księgach zgodnie z zasadami ustawy o rachunkowości. Przy czym nie chodzi w tym przypadku o jakiekolwiek ujęcie wydatku w księgach (np. na koncie rozliczeń międzyokresowych kosztów), tylko jego „ujęcie jako kosztu, tzn. uznanie przez podatnika za koszt bilansowy przy zachowaniu zasad rachunkowości: współmierności przychodów i istotności, ostrożności. W ocenie Spółki, dopiero moment odpisu kosztów w ewidencji rachunkowej w ciężar kont o charakterze wynikowym, mający wpływ na ustalenie prawidłowego wyniku finansowego firmy, jest momentem mającym również wpływ na podatek dochodowy. W związku z tym nie jest obojętne, kiedy koszt bilansowy może być uznany za koszt podatkowy.

W konsekwencji, z uwagi na fakt, że Spółka nie będzie dokonywać ujęcia jako kosztu rachunkowego wydatków poniesionych na opracowanie i wdrożenie Nowej koncepcji w dacie, w której otrzymanie faktur zostało odnotowane w systemie księgowym, lecz będzie je rozliczała w czasie (jako rozliczenia międzyokresowe czynne kosztów), to nie ma też prawa do potraktowania jako kosztu podatkowego tych wydatków w tej dacie, tj. w dacie zaksięgowania danej faktury w systemie księgowym. Wydatki na opracowanie i wdrożenie Nowej koncepcji winny w takim przypadku stanowić koszt podatkowy w momencie ujęcia go jako kosztu w księgach.

Stanowisko Spółki, co do sposobu ujmowania dla celów podatkowych wydatków pośrednio związanych z przychodami i tego, że istotny jest w tym przypadku moment ujęcia wydatku jako kosztu bilansowego w księgach podatnika, potwierdzają liczne interpretacje indywidualne.

Przykładowo w interpretacji indywidualnej z 28 kwietnia 2014 r. nr ILPB3/423-22/14-4/PR Dyrektor Izby Skarbowej w Poznaniu stwierdza: „W konsekwencji stwierdzić należy, że za „dzień poniesienia kosztu” uznaje się dzień, na który podatnik uwzględnia koszt w prowadzonych przez niego księgach rachunkowych. Tym samym, jest to dzień, który podatnik wskazuje w księgach rachunkowych jako dzień (okres), do którego dany wydatek został przypisany (którego dotyczy). Dnia poniesienia kosztu nie należy także utożsamiać z dniem faktycznego księgowania kosztów, tj. z dniem technicznego zapisu operacji gospodarczej w księgach rachunkowych, ponieważ data zapisu księgowego jest tylko datą technicznego wprowadzenia informacji do ksiąg rachunkowych. Zatem nie chodzi w tym przypadku o jakiekolwiek ujęcie wydatku w księgach, tylko jego „ujęcie jako kosztu”, tzn. uznanie przez podatnika za taki koszt z punktu widzenia przepisów o rachunkowości.

(...) Zatem biorąc pod uwagę powyższe, zauważyć należy, że z treści powołanych przepisów ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych wynika podstawowa reguła, że moment uznania wydatku za koszt podatkowy jest w obecnym stanie prawnym uzależniony od uznania go za taki koszt w ujęciu bilansowym”.

W innej interpretacji ten sam organ stwierdza, że opłata leasingowa, która dla celów bilansowych rozliczana jest w czasie także dla celów podatkowych powinna być ujmowana w koszty stopniowo: „(...) w sytuacji, gdy Spółka ujmuje w księgach rachunkowych wstępne opłaty leasingowe proporcjonalnie do okresu, na jaki zostały zawarte umowy leasingu operacyjnego, również podatkowo powinna rozliczać je w tym samym czasie” (interpretacja indywidualna z 7 marca 2013 r. nr ILPB4/423-437/12-5/DS).

Podobne stanowisko prezentuje Dyrektor Izby Skarbowej w Warszawie w interpretacji z 6 czerwca 2014 r. nr IPPB3/423-305/14-2/MC, czy też z 7 października 2013 r. nr IPPB3/423-542/13-2/KK.

Mając na uwadze powyższą argumentację, a także przytoczone interpretacje należy uznać, że koszty związane z opracowaniem i wdrożeniem Nowej koncepcji winny być przez Spółkę zaliczane do kosztów podatkowych zgodnie z ich ujęciem bilansowym, tj. proporcjonalnie do okresu, którego dotyczą.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego stanu faktycznego oraz zdarzenia przyszłego jest prawidłowe.

Mając powyższe na względzie, stosownie do art. 14c § 1 Ordynacji podatkowej, odstąpiono od uzasadnienia prawnego dokonanej oceny stanowiska Wnioskodawcy.

Ustosunkowując się do powołanych przez Spółkę interpretacji indywidualnych, należy stwierdzić, że są one rozstrzygnięciami wydanymi w konkretnych sprawach, osadzonych w określonym stanie faktycznym i tylko do nich się odnoszących, w związku z tym nie mają mocy powszechnie obowiązującego prawa.

Interpretacja dotyczy:

  • zaistniałego stanu faktycznego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dacie zaistnienia zdarzenia w przedstawionym stanie faktycznym oraz
  • zdarzenia przyszłego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dniu wydania interpretacji.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu, ul. Ratajczaka 10/12, 61-815 Poznań, po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację – w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. z 2012 r., poz. 270, z późn. zm.). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy). Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy), na adres: Izba Skarbowa w Poznaniu, Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Lesznie, ul. Dekana 6, 64-100 Leszno.

© 2011-2016 Interpretacje.org
StrukturaWybrane zagadnieniaSerwis
Działy przedmiotowe
Komentarze podatkowe
Najnowsze interpretacje
Aport
Gmina
Koszty uzyskania przychodów
Najem
Nieruchomości
Obowiązek podatkowy
Odszkodowania
Pracownik
Prawo do odliczenia
Projekt
Przedsiębiorstwa
Przychód
Różnice kursowe
Sprzedaż
Stawki podatku
Świadczenie usług
Udział
Zwolnienia przedmiotowe
Aktualności
Informacje o serwisie
Kanały RSS
Reklama w serwisie
Serwis zawiera interpretacje podatkowe publikowane przez Ministerstwo Finansów, na które składają się: interpretacje indywidualne oraz interpretacje ogólne wydane na podstawie art. 14a oraz art. 14b ustawy z 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (tj. Dz. U. z 2005 r. Nr 8 poz. 60 ze zm.), jak również informacje o zakresie stosowania przepisów prawa podatkowego (interpretacje podatkowe wydane na podstawie przepisów obowiązujących przed 1 lipca 2007 r.), a także wybrane orzeczenia dotyczące problematyki podatkowej.