ILPB2/4511-1-831/15-3/WS | Interpretacja indywidualna

Podatek dochodowy od osób fizycznych w zakresie kosztów uzyskania przychodów.
ILPB2/4511-1-831/15-3/WSinterpretacja indywidualna
  1. koszty uzyskania przychodów
  2. prawa autorskie
  3. twórcy
  1. Podatek dochodowy od osób fizycznych (PIT) -> Koszty uzyskania przychodów

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2015 r., poz. 613, z późn. zm.) oraz § 5 pkt 4 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 22 kwietnia 2015 r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz. U. z 2015 r., poz. 643) Dyrektor Izby Skarbowej w Poznaniu działający w imieniu Ministra Finansów stwierdza, że stanowisko przedstawione we wniosku z dnia 23 sierpnia 2015 r. (data wpływu 1 września 2015 r.), uzupełnionym w dniu 28 listopada 2015 r., o wydanie interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku dochodowego od osób fizycznych w zakresie kosztów uzyskania przychodów – jest nieprawidłowe.

UZASADNIENIE

W dniu 1 września 2015 r. został złożony ww. wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej dotyczącej podatku dochodowego od osób fizycznych w zakresie kosztów uzyskania przychodów.

Wniosek nie spełniał wymogów formalnych określonych w art. 14f § 1 Ordynacji podatkowej, w związku z powyższym pismem z dnia 23 listopada 2015 r., wezwano Wnioskodawcę do jego uzupełnienia w terminie 7 dni od dnia doręczenia wezwania, pod rygorem pozostawienia wniosku bez rozpatrzenia.

Jednocześnie poinformowano Wnioskodawcę, że stosownie do postanowień art. 139 § 4 w zw. z art. 14d Ordynacji podatkowej, okresu oczekiwania między wezwaniem przez organ, a uzupełnieniem wniosku nie wlicza się do trzymiesięcznego terminu przewidzianego na wydanie interpretacji indywidualnej przepisów prawa podatkowego.

Wezwanie wysłano w dniu 23 listopada 2015 r., skutecznie doręczono dnia 25 listopada 2015 r., natomiast w dniu 28 listopada 2015 r. Wnioskodawca uzupełnił ww. wniosek.

We wniosku przedstawiono następujący stan faktyczny.

Problem dotyczy rozliczenia PIT-37 za rok 2013 złożonego w urzędzie skarbowym. W 2013 r. nastąpiła zmiana przepisów dotyczących praw autorskich i wprowadzony został limit przychodu w wysokości 85 528 zł, do którego stosuje się 50% kosztów uzyskania przychodu. Większość przychodów Wnioskodawcy została wykazana w PIT-11 otrzymanym od firmy będącej managementem Zainteresowanego. Wszystkie umowy zawierane były jako umowy o dzieło z uwzględnieniem praw autorskich. Limit 50% kosztów uzyskania przychodu został przekroczony, a część przychodów została zapisana w pozycji 45, ale w związku z tym Wnioskodawca miał świadomość o konieczności dopłacenia należnego podatku w rozliczeniu PIT-37, co też uczynił. W PIT-37 Zainteresowany wpisał w pozycji 47 kwotę przychodu z pozycji 45 PIT-11. Kwotę z pozycji PIT-11 z pozycji 56 rozdzielił na pozycje 52 i 57 dodając pozostałe źródła przychodów (tu zgodnie z przepisami wpisał limit przychodu). Koszty uzyskania również rozdzielił na pozycje 53 i 58.

W konsekwencji Wnioskodawca dopłacił należną kwotę podatku w wysokości 22 875 zł.

Urząd skarbowy podważył zeznanie podatkowe Zainteresowanego i pod groźbą wszczęcia postępowania podatkowego i konsekwencji karno-skarbowych zmusił go do wykonania korekty PIT-37. Nakazano Wnioskodawcy usunięcie z pozycji 53 należnych mu kosztów uzyskania przychodu w wysokości 28 823,23 zł. Zainteresowany został pozbawiony możliwości odliczenia 20% kosztów uzyskania przychodu od kwoty 144 116,15 zł (co stanowi 28 823,23 zł), co z kolei pociągnęło za sobą bardzo znaczące zwiększenie podatku.

Sytuacja zaczyna się powtarzać w kolejnym zeznaniu tym razem za rok 2014.

Wnioskodawca umówił się ze swoim managmentem, że od początku roku zawierają umowy na prawa autorskie, ale umowy rozliczają na 20% kosztów uzyskania przychodu, aby przy rocznym rozliczeniu mieć nadpłacony podatek. Tak też zostało zrobione. Ale w tym przypadku urząd skarbowy również wymaga korekty PIT-11, w którym wszystkie przychody zostały wpisane jako przychody z prawa autorskiego i nakazuje wpisanie wyłącznie 42 764 zł kosztów. Tutaj zaczyna się podobny problem. Wpisując do PIT-37 kwoty z tak wypisanego PIT-11 Wnioskodawca pozbawia się możliwości odliczenia od pozostałych (powyżej limitu 85 528 zł) przychodów 20% kosztów uzyskania przychodu. Sytuacja jest taka, że płatnik nie ma możliwości wypełnienia PIT-11 zgodnie ze stanem faktycznym, czyli rozdzielenia przychodów z prawa autorskiego na przysługujący limit 50% kosztów i pozostałej części na 20% kosztów uzyskania przychodu. W konsekwencji Zainteresowany nie ma prawa skorzystać z odliczenia kosztów uzyskania przychodu w dwóch stawkach 50% i 20%. Wnioskodawca wskazał na różnicę pomiędzy podatnikiem, któremu nie przysługuje limit 50% kosztów, a Wnioskodawcą, polegającą na tym, że podatnik może odliczyć 20% kosztów uzyskania przychodu od wszystkich przychodów, np. Przychód 300 000 zł - Podatnik bez uprawnień do limitu 50% kosztów odlicza 20% czyli 60 000 zł kosztów uzyskania, natomiast artysta przy identycznym przychodzie 300 000 zł (wszystko prawa autorskie) według urzędu skarbowego może odliczyć 42 764 zł.

W związku z powyższym opisem zadano następujące pytanie.

Czy artysta korzystający z przysługujących mu praw autorskich ma prawo do odliczenia wyłącznie 42 764 zł kosztów uzyskania przychodu, a od pozostałych przychodów nie ma prawa odliczać 20% kosztów uzyskania przychodu...

Zdaniem Wnioskodawcy, istnieje luka w przepisach dotyczących prawa autorskiego w szczególności PIT-11. Brak według urzędu skarbowego możliwości odliczenia 20% kosztów uzyskania przychodu od kwoty powyżej limitu 85 528 zł prowadzi do nierównego traktowania podatników niemających praw autorskich i tych, którzy takie prawa posiadają. Wnioskodawca nie może się zgodzić ze stanowiskiem urzędu skarbowego, które pozbawia go możliwości odliczenia 20% kosztów uzyskania od bardzo pokaźnych przychodów powyżej limitu 85 528 zł.

W przypadku artystów takich jak Wnioskodawca, powinna być możliwość odliczenia kosztów uzyskania przychodu zgodnie z limitem 50% powyżej tego limitu od pozostałych przychodów 20% kosztów uzyskania przychodu, bo w innym przypadku limitowana ulga nie ma sensu. Powoduje, że faktycznie artysta płaci wyższe podatki pomimo limitowanej ulgi w postaci 50% kosztów uzyskania przychodu.

Zdaniem Zainteresowanego, w przypadku praw autorskich, powinna być możliwość wpisania do PIT-11 i w konsekwencji do PIT-37 kwot przychodów i kosztów w dwóch pozycjach:

  1. prawa autorskie objęte limitem 50% kosztów uzyskania przychodu i limit 42 764 zł
  2. prawa autorskie powyżej limitu objęte 20% kosztami uzyskania przychodu.

Jest to jedyne rozwiązanie, aby uznać w PIT-37 kwoty w pozycjach:

  • 52. przychody prawa autorskie 20% kosztów
  • 53. 20% kosztów od przychodów z pozycji 52
  • 57. przychody prawa autorskie 50% kosztów (limit)
  • 58. 50% kosztów od przychodów z pozycji 57 (limit)

Płatnik wypełnia PIT-11 zgodnie ze stanem faktycznym. W pozycji 56 podaje faktyczne przychody z tytułu praw autorskich, w pozycji 57 faktyczne wyliczone (20%) koszty uzyskania przychodu.

Wnioskodawca jako podatnik wpisuje w PIT-37 rozdzielone zgodnie z limitem 50% przysługujące mu ulgi. Zdaniem Wnioskodawcy najważniejsze jest aby zapłacić uczciwie podatki od przychodów, ale z uwzględnieniem przysługujących praw. Celem Wnioskodawcy jest uczciwe rozliczenie się, jednak zabiera mu się możliwość zastosowania 20% kosztów uzyskania przychodu od kwot przewyższających limit 50% kosztów.

Urząd skarbowy nakazuje korekty PIT-37 i płatnikowi PIT-11 tworząc fikcję i zmusza do przedstawiania nieprawdziwych informacji, niezgodnych ze stanem faktycznym.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego stanu faktycznego jest nieprawidłowe.

W myśl art. 22 ust. 1 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (t. j. Dz. U. z 2012 r., poz. 361 ze zm.) - co do zasady - kosztami uzyskania przychodów są koszty poniesione w celu osiągnięcia przychodów lub zachowania albo zabezpieczenia źródła przychodów, z wyjątkiem kosztów wymienionych w art. 23 ustawy.

Osobom, które uzyskują przychody z tytułu wykonywania usług na podstawie umowy zlecenia lub o dzieło przysługują - zgodnie z art. 22 ust. 9 pkt 4 cytowanej ustawy - koszty uzyskania przychodów w wysokości 20% uzyskanego przychodu.

Natomiast w przypadku korzystania przez twórców z praw autorskich i praw pokrewnych w rozumieniu odrębnych przepisów, lub rozporządzania przez nich tymi prawami, mają zastosowanie 50% koszty uzyskanego przychodu.

Zgodnie z art. 22 ust. 9 pkt 1-3 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, w brzmieniu obowiązującym od 1 stycznia 2013 r. nadanym art. 1 pkt 2 lit. b) ustawy z dnia 24 października 2012 r. o zmianie ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych (Dz. U. z 2012 r. poz. 1278), ustawodawca wymienia trzy przypadki przychodów, do których znajdują zastosowanie 50% koszty uzyskania.

Z przepisu tego wynika mianowicie, iż koszty uzyskania niektórych przychodów określa się:

  1. z tytułu zapłaty twórcy za przeniesienie prawa własności wynalazku, topografii układu scalonego, wzoru użytkowego, wzoru przemysłowego, znaku towarowego lub wzoru zdobniczego - w wysokości 50% uzyskanego przychodu, z zastrzeżeniem ust. 9a,
  2. z tytułu opłaty licencyjnej za przeniesienie prawa stosowania wynalazku, topografii układu scalonego, wzoru użytkowego, wzoru przemysłowego, znaku towarowego lub wzoru zdobniczego, otrzymanej w pierwszym roku trwania licencji od pierwszej jednostki, z którą zawarto umowę licencyjną - w wysokości 50% uzyskanego przychodu, z zastrzeżeniem ust. 9a,
  3. z tytułu korzystania przez twórców z praw autorskich i artystów wykonawców z praw pokrewnych, w rozumieniu odrębnych przepisów, lub rozporządzania przez nich tymi prawami – w wysokości 50% uzyskanego przychodu, z zastrzeżeniem ust. 9a, z tym że koszty te oblicza się od przychodu pomniejszonego o potrącone przez płatnika w danym miesiącu składki na ubezpieczenia emerytalne i rentowe oraz na ubezpieczenie chorobowe, o których mowa w art. 26 ust. 1 pkt 2 lit. b), których podstawę wymiaru stanowi ten przychód.

Przy czym, stosownie do art. 22 ust. 9a ww. ustawy, obowiązującego od dnia 1 stycznia 2013 r., w roku podatkowym łączne koszty uzyskania przychodów, o których mowa w ust. 9 pkt 1-3, nie mogą przekroczyć 1/2 kwoty stanowiącej górną granicę pierwszego przedziału skali podatkowej, o której mowa w art. 27 ust. 1.

Na podstawie art. 22 ust. 10 ww. ustawy, jeżeli podatnik udowodni, że koszty uzyskania przychodów były wyższe niż wynikające z zastosowania normy procentowej określonej w ust. 9 pkt 1-4 i pkt 6, koszty uzyskania przyjmuje się w wysokości kosztów faktycznie poniesionych. Przepisy ust. 5 i ust. 5a pkt 2 stosuje się odpowiednio.

Przepis ten stosuje się również, jeżeli podatnik udowodni, że w roku podatkowym łączne koszty uzyskania przychodów, o których mowa w ust. 9 pkt 1-3, były wyższe niż kwota określona w ust. 9a (art. 22 ust. 10a ww. ustawy).

Uzyskany przez twórców (artystów) przychód z tytułu zawartej umowy o dzieło przenoszącej prawa autorskie, zgodnie z ustawą o podatku dochodowym od osób fizycznych stanowi przychód z praw majątkowych, o którym mowa w art. 18 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.

Zgodnie z ww. przepisem, za przychód z praw majątkowych uważa się w szczególności przychody z praw autorskich i praw pokrewnych w rozumieniu odrębnych przepisów, praw do projektów wynalazczych, praw do topografii układów scalonych, znaków towarowych i wzorów zdobniczych, w tym również z odpłatnego zbycia tych praw.

Od powyższego przychodu płatnik przed pobraniem zaliczki na podatek dochodowy, zgodnie z treścią art. 41 ust. 1 ww. ustawy na mocy art. 22 ust. 9 pkt 1-3 ww. ustawy dokonuje potrącenia 50% kosztów uzyskania przychodu.

Należy jednak mieć na uwadze, że do przychodów z praw majątkowych nie stosuje się 20% kosztów uzyskania przychodów, o których mowa w przepisie art. 22 ust. 9 pkt 4 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych. Mają one zastosowanie tylko do przychodów z tytułu działalności wykonywanej osobiście określonych w art. 13 pkt 2, 4, 6 i 8 cytowanej ustawy.

W konsekwencji jeżeli przychód z tytułu praw majątkowych osoby zatrudnionej na warunkach umowy o dzieło przenoszącej prawa autorskie przekroczy w roku podatkowym 1/2 kwoty stanowiącej górną granicę pierwszego przedziału skali podatkowej, o której mowa w art. 27 ust. 1, płatnik odstąpi od potrącania 50% kosztów uzyskania przychodów, bez możliwości uwzględnienia w tej sytuacji 20% kosztów uzyskania przychodów.

O powyższym przesądza fakt, że zgodnie z ww. ogólną zasadą określoną w art. 22 ust. 1 ww. ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, kosztami uzyskania przychodów są koszty poniesione w celu osiągnięcia przychodów lub zachowania albo zabezpieczenia źródła przychodów, z wyjątkiem kosztów wymienionych w art. 23. W świetle tego przepisu należy przyjąć, że koszty związane z korzystaniem przez twórców z praw autorskich i artystów wykonawców z praw pokrewnych lub z tytułu rozporządzania tymi prawami muszą odnosić się bezpośrednio do przychodu z tytułu korzystania przez twórców z praw autorskich, który zgodnie z wolą ustawodawcy należy zakwalifikować, jako przychód z praw majątkowych. Wydatki te zgodnie z intencją ustawodawcy od 1 stycznia 2013 r. są limitowane o czym stanowi przepis ww. art. 22 ust. 9a ww. ustawy, wprowadzający roczny limit wysokości kosztów uzyskania przychodów, o których mowa w art. 22 ust. 9 pkt 1-3 ustawy (w 2013 r. limit ten wynosi 42 764 zł).

Reasumując, począwszy od dnia 1 stycznia 2013 r. w związku z uzyskiwanymi przychodami z tytułu praw majątkowych przez Wnioskodawcę, po przekroczeniu kwoty zryczałtowanych kosztów uzyskania przychodów, o której mowa w art. 22 ust. 9a ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, Wnioskodawcy nie przysługują zryczałtowane koszty uzyskania przychodów w wysokości 20% uzyskanego przychodu.

Interpretacja dotyczy zaistniałego stanu faktycznego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dacie zaistnienia zdarzenia.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację – w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. z 2012 r., poz. 270, z późn. zm.). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy). Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy), na adres: Izba Skarbowa w Poznaniu, Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Lesznie, ul. Dekana 6, 64-100 Leszno.

Dodatkowe interpretacje podatkowe i orzeczenia

© 2011-2016 Interpretacje.org
StrukturaWybrane zagadnieniaSerwis
Działy przedmiotowe
Komentarze podatkowe
Najnowsze interpretacje
Aport
Gmina
Koszty uzyskania przychodów
Najem
Nieruchomości
Obowiązek podatkowy
Odszkodowania
Pracownik
Prawo do odliczenia
Projekt
Przedsiębiorstwa
Przychód
Różnice kursowe
Sprzedaż
Stawki podatku
Świadczenie usług
Udział
Zwolnienia przedmiotowe
Aktualności
Informacje o serwisie
Kanały RSS
Reklama w serwisie
Serwis zawiera interpretacje podatkowe publikowane przez Ministerstwo Finansów, na które składają się: interpretacje indywidualne oraz interpretacje ogólne wydane na podstawie art. 14a oraz art. 14b ustawy z 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (tj. Dz. U. z 2005 r. Nr 8 poz. 60 ze zm.), jak również informacje o zakresie stosowania przepisów prawa podatkowego (interpretacje podatkowe wydane na podstawie przepisów obowiązujących przed 1 lipca 2007 r.), a także wybrane orzeczenia dotyczące problematyki podatkowej.