ILPB1/4511-1-852/15-3/AA | Interpretacja indywidualna

Podatek dochodowy od osób fizycznych w zakresie amortyzacji środka trwałego.
ILPB1/4511-1-852/15-3/AAinterpretacja indywidualna
  1. amortyzacja
  2. koszty uzyskania przychodów
  3. sprzedaż
  4. wartość początkowa
  1. Podatek dochodowy od osób fizycznych (PIT) -> Koszty uzyskania przychodów -> Pojęcie i wysokość kosztów uzyskania przychodów

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2015 r., poz. 613) oraz § 6 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 20 czerwca 2007 r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz. U. Nr 112, poz. 770, z późn. zm.) w zw. z § 9 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 22 kwietnia 2015 r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz. U. z 2015 r., poz. 643) Dyrektor Izby Skarbowej w Poznaniu działający w imieniu Ministra Finansów stwierdza, że stanowisko Pana przedstawione we wniosku z dnia 1 czerwca 2015 r. (data wpływu 8 czerwca 2015 r.) o wydanie interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku dochodowego od osób fizycznych w zakresie amortyzacji środka trwałego (pyt. 1 i 2) – jest prawidłowe.

UZASADNIENIE

W dniu 8 czerwca 2015 r. został złożony ww. wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej dotyczącej podatku dochodowego od osób fizycznych w zakresie amortyzacji środka trwałego (pyt. 1 i 2) oraz w zakresie skutków podatkowych odpłatnego zbycia środka trwałego (pyt. 3).

W związku z tym, że wniosek nie spełniał wymogów formalnych, o których mowa w art. 14f § 1 i § 2 ustawy Ordynacja podatkowa, pismem z dnia 3 sierpnia 2015 r., znak ILPB1/4511-1-852/15-2/AA na podstawie art. 169 § 1 i § 2 tej ustawy wezwano Wnioskodawcę do usunięcia braków w terminie 7 dni od dnia doręczenia wezwania pod rygorem pozostawienia podania bez rozpatrzenia w zakresie skutków podatkowych odpłatnego zbycia środka trwałego.

Wezwanie zostało wysłane w dniu podpisania, tj. 3 sierpnia 2015 r. na adres wskazany przez Wnioskodawcę. W dniu 22 sierpnia 2015 r., po dwukrotnym zawiadomieniu przez Urząd Pocztowy o pozostawieniu pisma w placówce pocztowej, tj. w dniu 6 sierpnia 2015 r. oraz 14 sierpnia 2015 r., do tut. Organu wpłynął z Urzędu zwrot przedmiotowego pisma, z adnotacją „Zwrot nie podjęto w terminie”.

We wniosku przedstawiono następujące zdarzenie przyszłe.

Począwszy od 11 stycznia 2010 r. Wnioskodawca prowadzi jednoosobową działalność gospodarczą w przedmiocie udzielania pożyczek pod zastaw - rozliczaną na podstawie podatkowej księgi przychodów i rozchodów. Niedawno otrzymał od swojego ojca w prezencie darowiznę samochodu osobowego. Na dzień dzisiejszy użytkuje go prywatnie, jednak zamierza od następnego tygodnia wprowadzić tenże samochód do środków trwałych firmy i wynajmować (między innymi nowożeńcom na uroczystości zaślubin).

W związku z powyższym opisem zadano następujące pytania.
  1. Czy Wnioskodawca będzie mógł dokonywać odpisów amortyzacyjnych od otrzymanego od ojca środka trwałego, przyjmując wartość początkową zawartą w umowie darowizny, jeżeli wartość ta jest niższa od wartości rynkowej z dnia nabycia...
  2. W jakiej wysokości Wnioskodawca będzie mógł zaliczać odpisy amortyzacyjne do kosztów uzyskania przychodów...

Zdaniem Wnioskodawcy, w odniesieniu do pytania nr 1, będzie mógł dokonywać odpisów amortyzacyjnych od otrzymanego od ojca środka trwałego przyjmując wartość początkową w wysokości wartości rynkowej z dnia nabycia. Jeżeli jednak umowa darowizny określi tę wartość w wysokości niższej od wartości rynkowej z dnia nabycia, to Wnioskodawca będzie obowiązany jako wartość początkową przyjąć tę niższą wartość wynikającą z umowy.

Wnioskodawca uważa, że może dokonywać odpisów amortyzacyjnych od otrzymanego od ojca samochodu po wprowadzeniu go do ewidencji środków trwałych. Powinien przyjąć wartość początkową w wysokości wartości określonej w umowie darowizny, nie wyższej jednak od wartości rynkowej z dnia nabycia.

Zdaniem Wnioskodawcy, w odniesieniu do pytania nr 2, kosztem uzyskania przychodów będą odpisy amortyzacyjne z tytułu zużycia samochodu osobowego, jednak tylko w części ustalonej od wartości samochodu nieprzewyższającej równowartość 20.000 euro przeliczonej na złote według kursu średniego euro ogłoszonego przez Narodowy Bank Polski z dnia przekazania samochodu do używania.

Wnioskodawca uważa, że kosztem uzyskania przychodów będą odpisy amortyzacyjne z tytułu zużycia samochodu osobowego, jednak tylko w części ustalonej od wartości samochodu nieprzewyższającej równowartości 20 000 euro przeliczonej na złote według kursu średniego euro ogłaszanego przez Narodowy Bank Polski z dnia przekazania samochodu do używania. Inaczej rzecz ujmując Wnioskodawca nie będzie mógł zaliczyć w ciężar kosztów uzyskania przychodów odpisów amortyzacyjnych w części przekraczającej proporcjonalnie wartość początkową w równowartości 20 tysięcy euro. Stanowisko to jest zgodne z art. 23 ust. 1 pkt 4 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego zdarzenia przyszłego jest prawidłowe.

Zgodnie z przepisem art. 22 ust. 1 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (Dz. U. z 2012 r., poz. 361, z późn. zm.) kosztami uzyskania przychodów są koszty poniesione w celu osiągnięcia przychodów lub zachowania albo zabezpieczenia źródła przychodów, z wyjątkiem kosztów wymienionych w art. 23.

Zatem kosztem uzyskania przychodów są wszystkie wydatki, których poniesienie pozostaje w związku przyczynowo-skutkowym z uzyskaniem przychodu z danego źródła, bądź też zachowaniem lub zabezpieczeniem źródła przychodów i nie są wymienione w art. 23 ww. ustawy. Jednakże ciężar wskazania owego związku spoczywa na Wnioskodawcy, który wywodzi z tego określone skutki prawne.

Kosztami uzyskania przychodów są wszelkie racjonalne i gospodarczo uzasadnione wydatki związane z prowadzoną działalnością gospodarczą. Z oceny związku z prowadzoną działalnością winno wynikać, iż poniesiony wydatek obiektywnie może się przyczynić do osiągnięcia przychodów z danego źródła. Aby zatem wydatek mógł być uznany za koszt uzyskania przychodów winien, w myśl powołanego przepisu spełniać łącznie następujące warunki:

  • pozostawać w związku przyczynowo-skutkowym z przychodem lub źródłem przychodu i być poniesiony w celu osiągnięcia przychodu lub zachowania albo zabezpieczenia źródła przychodu,
  • nie znajdować się na liście kosztów nieuznawanych za koszty uzyskania przychodów, wymienionych w art. 23 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych,
  • być właściwie udokumentowany.

Z informacji przedstawionych we wniosku wynika, że Wnioskodawca otrzymał od swojego ojca w darowiźnie samochód osobowy, który zamierza wprowadzić do środków trwałych swojej firmy.

W myśl art. 22 ust. 8 ww. ustawy, kosztem uzyskania przychodów są odpisy z tytułu zużycia środków trwałych oraz wartości niematerialnych i prawnych (odpisy amortyzacyjne) dokonywane wyłącznie zgodnie z art. 22a-22o, z uwzględnieniem art. 23.

Stosownie do treści art. 22a ust. 1 powołanej ustawy, amortyzacji podlegają, z zastrzeżeniem art. 22c, stanowiące własność lub współwłasność podatnika, nabyte lub wytworzone we własnym zakresie, kompletne i zdatne do użytku w dniu przyjęcia do używania:

  1. budowle, budynki oraz lokale będące odrębną własnością,
  2. maszyny, urządzenia i środki transportu,
  3. inne przedmioty

– o przewidywanym okresie używania dłuższym niż rok, wykorzystywane przez podatnika na potrzeby związane z prowadzoną przez niego działalnością gospodarczą albo oddane do używania na podstawie umowy najmu, dzierżawy lub umowy określonej w art. 23a pkt 1, zwane środkami trwałymi.

Sposób ustalenia wartości początkowej środków trwałych jest zróżnicowany m.in. z uwagi na sposób ich nabycia. Zgodnie z art. 22g ust. 1 pkt 3 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, za wartość początkową środków trwałych oraz wartości niematerialnych i prawnych, z uwzględnieniem ust. 2-18, uważa się w razie nabycia w drodze spadku, darowizny lub w inny nieodpłatny sposób - wartość rynkową z dnia nabycia, chyba że umowa darowizny albo umowa o nieodpłatnym przekazaniu określa tę wartość w niższej wysokości.

W niniejszej sprawie Wnioskodawca nabył samochód osobowy w drodze darowizny. A zatem zgodnie z art. 22g ust. 1 pkt 3 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych wartością początkową wskazanego we wniosku składnika majątku będzie jego wartość wynikająca z umowy darowizny, nie wyższa od jego wartości rynkowej.

W konsekwencji jeżeli nabyty w drodze darowizny samochód wprowadzony do ewidencji środków trwałych oraz wartości niematerialnych i prawnych Wnioskodawca będzie wykorzystywał na potrzeby działalności gospodarczej, to wówczas – może stosownie do treści art. 22 ust. 8 ww. ustawy – uznać za koszty uzyskania przychodów odpisy amortyzacyjne dokonane zgodnie z art. 22a-22o ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych od wartości początkowej tego samochodu.

Pamiętać przy tym należy o ograniczeniu kwotowym dot. ww. odpisów amortyzacyjnych, wprowadzonym przepisem art. 23 ust. 1 pkt 4 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, zgodnie z którym nie uważa się za koszty uzyskania przychodów odpisów z tytułu zużycia samochodu osobowego, dokonywanych według zasad określonych w art. 22a-22o, w części ustalonej od wartości samochodu przewyższającej równowartość 20.000 euro przeliczonej na złote według kursu średniego euro ogłaszanego przez Narodowy Bank Polski z dnia przekazania samochodu do używania.

Wobec powyższego stanowisko Wnioskodawcy uznano za prawidłowe.

Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dniu wydania interpretacji.

Jednocześnie tut. Organ wskazuje, że w dniu 7 września 2015 r. wniosek w części dotyczącej podatku dochodowego od osób fizycznych w zakresie skutków podatkowych odpłatnego zbycia środka trwałego (pyt. 3) został rozstrzygnięty postanowieniem o pozostawieniu wniosku bez rozpatrzenia nr ILPB1/4511-1-852/15-4/AA.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu, ul. Św. Mikołaja 78/79, 50-126 Wrocław, po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację – w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. z 2012 r., poz. 270, z późn. zm.). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy). Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy), na adres: Izba Skarbowa w Poznaniu, Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Lesznie, ul. Dekana 6, 64-100 Leszno.

Dodatkowe interpretacje podatkowe i orzeczenia

© 2011-2016 Interpretacje.org
StrukturaWybrane zagadnieniaSerwis
Działy przedmiotowe
Komentarze podatkowe
Najnowsze interpretacje
Aport
Gmina
Koszty uzyskania przychodów
Najem
Nieruchomości
Obowiązek podatkowy
Odszkodowania
Pracownik
Prawo do odliczenia
Projekt
Przedsiębiorstwa
Przychód
Różnice kursowe
Sprzedaż
Stawki podatku
Świadczenie usług
Udział
Zwolnienia przedmiotowe
Aktualności
Informacje o serwisie
Kanały RSS
Reklama w serwisie
Serwis zawiera interpretacje podatkowe publikowane przez Ministerstwo Finansów, na które składają się: interpretacje indywidualne oraz interpretacje ogólne wydane na podstawie art. 14a oraz art. 14b ustawy z 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (tj. Dz. U. z 2005 r. Nr 8 poz. 60 ze zm.), jak również informacje o zakresie stosowania przepisów prawa podatkowego (interpretacje podatkowe wydane na podstawie przepisów obowiązujących przed 1 lipca 2007 r.), a także wybrane orzeczenia dotyczące problematyki podatkowej.