IBPBI/2/423-772/14/IZ | Interpretacja indywidualna

Czy koszty poniesione przez Spółkę w wyniku zawartej ugody sądowej związane z zapłatą należności głównej za lata 2009-2011, tj. zwrot wierzycielowi kosztów procesowych (sądowych i zastępstwa procesowego), odsetki od należności głównej oraz wydatki na powołanie biegłego sądowego oraz poniesione przez Spółkę koszty adwokackie stanowią koszty uzyskania przychodów w świetle art. 15 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych?
Czy zapłacone kwoty wynikające z ugody sądowej stanowią koszty w dacie ich poniesienia tj. w 2014 r.?
IBPBI/2/423-772/14/IZinterpretacja indywidualna
  1. kara umowna
  2. koszty procesowe
  3. koszty sądowe
  4. koszty uzyskania przychodów
  5. spór
  6. ugoda sądowa
  1. Podatek dochodowy od osób prawnych (CIT) -> Koszty uzyskania przychodów

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (t.j. Dz.U. z 2012 r., poz. 749 ze zm.) oraz § 5 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 20 czerwca 2007 r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz.U. Nr 112, poz. 770 ze zm.), Dyrektor Izby Skarbowej w Katowicach, działający w imieniu Ministra Finansów, stwierdza, że stanowisko Wnioskodawcy przedstawione we wniosku z 18 czerwca 2014 r. (data wpływu do tut. BKIP 27 czerwca 2014 r.), uzupełnionym 28 sierpnia 2014 r., o wydanie interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku dochodowego od osób prawnych w zakresie:

  • możliwości zaliczenia do kosztów uzyskania przychodów wskazanych w zawartej ugodzie wydatków z tytułu zwrotu wierzytelności, opłat procesowych (sądowych i zastępstwa procesowego), odsetek od należności głównej oraz poniesionych przez Spółkę wydatków na powołanie biegłego sądowego oraz na opłacenie wynagrodzenia adwokata – jest prawidłowe,
  • momentu zaliczenia do kosztów uzyskania przychodów wskazanych w zawartej ugodzie wydatków z tytułu zwrotu wierzytelności, opłat procesowych (sądowych i zastępstwa procesowego), poniesionych przez Spółkę wydatków na powołanie biegłego sądowego oraz na opłacenie wynagrodzenia adwokata – jest prawidłowe,
  • momentu zaliczenia do kosztów uzyskania przychodów odsetek od należności głównej – jest nieprawidłowe.

UZASADNIENIE

W dniu 27 czerwca 2014 r. wpłynął do tut. BKIP wniosek o wydanie interpretacji przepisów prawa podatkowego w indywidualnej sprawie dotyczącej podatku dochodowego od osób prawnych w zakresie:

  • możliwości zaliczenia do kosztów uzyskania przychodów wskazanych w zawartej ugodzie wydatków z tytułu zwrotu wierzytelności, opłat procesowych (sądowych i zastępstwa procesowego), odsetek od należności głównej oraz poniesionych przez Spółkę wydatków na powołanie biegłego sądowego oraz na opłacenie wynagrodzenia adwokata,
  • momentu zaliczenia do kosztów uzyskania przychodów wskazanych w zawartej ugodzie wydatków z tytułu zwrotu wierzytelności, opłat procesowych (sądowych i zastępstwa procesowego), poniesionych przez Spółkę wydatków na powołanie biegłego sądowego oraz na opłacenie wynagrodzenia adwokata,
  • momentu zaliczenia do kosztów uzyskania przychodów odsetek od należności głównej.

Wniosek nie spełniał wymogów formalnych, dlatego też pismem z 26 sierpnia 2014 r. Znak: IBPBI/2/423-772/14/IZ wezwano do ich uzupełnienia. Uzupełnienia dokonano 28 sierpnia 2014 r.

We wniosku został przedstawiony następujący stan faktyczny:

Spółka z o.o. prowadzi działalność w zakresie rozprowadzania programów radiowych i telewizyjnych oraz dostępu do Internetu w sieci telewizji kablowej.

Zgodnie z ustawą o Radiofonii i Telewizji oraz ustawą o Prawie Autorskim i prawach pokrewnych, Spółka obowiązana jest do uiszczania na podstawie zawartych porozumień z organizacjami zbiorowego zarządzania prawami autorskimi (ZASP, ZAIKS, SFP) na ich rzecz comiesięcznych opłat liczonych wskaźnikiem od miesięcznych przychodów z tytułu opłat abonamentowych telewizji kablowej. Stawki za korzystanie z praw autorskich narzucane są jednostronnie przez organizacje zbiorowego zarządzania.

W związku z niewyrażeniem przez Spółkę zgody na podwyższenie, ustalonej w Porozumieniu zawartym pomiędzy Operatorami Telewizji Kablowej, a Stowarzyszeniem Filmowców Polskich (SFP), dotychczas obowiązującej stawki opłat na ich rzecz z poziomu 1,4% przychodów do 2,2% przychodów, w marcu 2012 r. SFP, jako organizacja zbiorowego zarządzania prawami autorskimi i pokrewnymi skierowała sprawę do sądu przeciwko Spółce o zapłatę odszkodowania stanowiącego trzykrotność wynagrodzenia za okres 1 maja 2009 – 31 grudnia 2012 r. w wysokości 217.210,82 zł, zapłatę odsetek ustawowych (w wysokości 51.000 zł), zwrot kosztów sądowych i adwokackich w wysokości 11.701,50 zł. Kwota ta zostałaby pomniejszona

o uiszczone przez Spółkę wpłaty zaliczkowe. Łączna kwota żądana przez SFP wynosiła około 227.261,00 zł. Dodatkowym żądaniem SFP było zaprzestanie rozprowadzania (reemisji) przez Spółkę programów telewizyjnych w sieciach kablowych do czasu zawarcia nowej umowy licencyjnej. Zakaz reemisji programów telewizyjnych oznaczałby praktycznie zakaz prowadzenia działalności przez Spółkę oraz pozbawienie kilku tysięcy klientów Spółki możliwości odbioru programów radiowo-telewizyjnych, co w konsekwencji prowadziłoby do całkowitej jej likwidacji.

Ponieważ zapłata powyższej kwoty byłaby bardzo dotkliwa dla Spółki, w 2014 r. Spółka zawarła z wierzycielem ugodę sądową, na mocy której zobowiązała się do:

  • zapłaty należności głównej t.j. dopłaty różnicy pomiędzy dokonywanymi wpłatami zaliczkowymi (obliczanymi na podstawie wskaźnika 1,4%), a należnością obliczoną na podstawie wskaźnika 2,2% (określonego w ugodzie sądowej) za okres od 1 sierpnia 2009 r. do 31 marca 2011 r. w wysokości 62.697,66 zł,
  • zapłaty odsetek ustawowych do dnia zawarcia ugody sądowej w wysokości 21.253,99 zł,
  • zwrot kosztów procesu i zastępstwa adwokackiego w wysokości 11.701,50 zł.

Ponadto Spółka poniosła wydatki na powołanie biegłego sądowego i wynagrodzenie reprezentującego ją adwokata.

Łączne koszty poniesione przez Spółkę z tytułu wykonania zawartej ugody sądowej wyniosły 115.472,64 zł.

W związku z powyższym zadano następujące pytania:

Czy koszty poniesione przez Spółkę w wyniku zawartej ugody sądowej związane z zapłatą należności głównej za lata 2009-2011, tj. zwrot wierzycielowi kosztów procesowych (sądowych i zastępstwa procesowego), odsetki od należności głównej oraz wydatki na powołanie biegłego sądowego oraz poniesione przez Spółkę koszty adwokackie stanowią koszty uzyskania przychodów w świetle art. 15 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych...

Czy zapłacone kwoty wynikające z ugody sądowej stanowią koszty w dacie ich poniesienia tj. w 2014 r....

Zdaniem Spółki, powyższe wydatki związane z zawartą ugodą sądową jak: należność główna, zwrot wierzycielowi kosztów sądowych i zastępstwa procesowego, odsetki ustawowe, koszty własne sądowe (koszty adwokackie, koszty biegłego sądowego) stanowią koszty uzyskania przychodów, gdyż zgodnie z art. 15 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych kosztami uzyskania przychodów są koszty poniesione w celu osiągnięcia przychodów

lub zachowania albo zabezpieczenia źródła przychodów, z wyjątkiem kosztów wymienionych w art. 16. Powyższe koszty nie figurują w katalogu wyłączeń. Spółka uważa, że koszty te powinny stanowić koszty uzyskania przychodów w dacie ich poniesienia.

Ponadto niezawarcie ugody sądowej, a tym samym zakaz reemisji programów w sieci telewizji kablowej pozbawiłby Spółkę możliwości wykonywania dotychczasowej działalności i w konsekwencji doprowadziłyby do likwidacji Spółki. Wydatki te były uzasadnione z ekonomicznego punktu widzenia i pozwoliły Spółce zachować i zabezpieczyć źródło jej przychodów.

Na tle przedstawionego stanu faktycznego, stwierdzam, co następuje:

Zgodnie z art. 15 ust. 1 ustawy z dnia 15 lutego 1992 r. o podatku dochodowym od osób prawnych (t.j. Dz. U. z 2014 r., poz. 851 ze zm. – dalej „updop”), kosztami uzyskania przychodów są koszty poniesione w celu osiągnięcia przychodów lub zachowania albo zabezpieczenia źródła przychodów, z wyjątkiem kosztów wymienionych w art. 16 ust. 1 powołanej ustawy.

Treść tego przepisu wskazuje, że definicja kosztów uzyskania przychodów – dla celów podatku dochodowego – składa się z dwóch podstawowych elementów, które łącznie tworzą swego rodzaju normatywną klauzulę generalną. Pierwszy z tych elementów określić można mianem przesłanki pozytywnej, zakładającej spełnienie łączne dwóch warunków, tj.:

  1. poniesienie wydatku,
  2. poniesienie wydatku musi nastąpić w celu osiągnięcia przychodu, względnie zabezpieczenia bądź zachowania źródła przychodów.

Drugi z tych elementów stanowi przesłankę negatywną, zgodnie z którą, ponoszony wydatek nie został ujęty w zamkniętym katalogu wydatków nieuznawanych za koszty uzyskania przychodów. Art. 16 ust. 1 updop zawiera enumeratywną listę wyłączeń z kosztów uzyskania przychodów, co oznacza, że każdy koszt dający się zakwalifikować do którejkolwiek z pozycji wymienionej na tej liście nie będzie mógł być zaliczony do kosztów uzyskania przychodów, nawet jeśli był poniesiony w celu osiągnięcia przychodów.

Tym samym podmiot gospodarczy ma możliwość zaliczenia do kosztów uzyskania przychodów poniesionych wydatków po wyłączeniu tych, których możliwość odliczenia jest wprost ograniczona w ustawie – zarówno bezpośrednio, jak i pośrednio związanych z uzyskiwanymi przychodami, pod warunkiem, że ich poniesienie ma związek z prowadzoną działalnością gospodarczą, może mieć wpływ na wielkość osiągniętego przychodu, lub wiąże się z zachowaniem albo zabezpieczeniem źródła przychodów.

Ustawodawca w omawianym przepisie nie zdefiniował pojęcia „koszty bezpośrednio związane z przychodami” oraz „koszty uzyskania przychodów inne niż koszty bezpośrednio związane z przychodami”. Jednak znaczenie tych pojęć można ustalić posługując się ich językowym znaczeniem.

I tak, przez koszty uzyskania przychodów bezpośrednio związane z przychodami należy rozumieć te koszty, których poniesienie wpłynęło bezpośrednio na uzyskanie określonego przychodu. Kosztami zaś innymi niż bezpośrednio związane z przychodami (pośrednimi) są wszelkie koszty niebędące kosztami bezpośrednio związanymi z przychodami, w tym koszty dotyczące całokształtu działalności podatnika związane z jego funkcjonowaniem.

W konsekwencji nie każdy wydatek ponoszony w związku z prowadzoną działalnością gospodarczą stanowić może koszt uzyskania przychodów i jako taki rzutować na podstawę opodatkowania. Skoro bowiem ustawodawca wyraźnie wiąże koszty uzyskania przychodów z celem osiągnięcia przychodów, to ten cel musi być widoczny. Ponoszone koszty winny ten cel realizować lub co najmniej zakładać go jako realny.

W kontekście powyższego, przy rozpatrywaniu kwestii możliwości podatkowego rozliczenia ponoszonych przez przedsiębiorców kosztów sporów sądowych należy mieć na uwadze, że fakt nieumieszczenia tego rodzaju wydatków w katalogu wydatków niestanowiących kosztów uzyskania przychodów zawarty w art. 16 updop, nie przesądza automatycznie o możliwości ich ujęcia jako kosztów uzyskania przychodów. Wydatki te muszą bowiem spełniać ogólną przesłankę zawartą w art. 15 ust. 1 ustawy, czyli zostać poniesione w celu osiągnięcia przychodów lub zachowania albo zabezpieczenia źródła przychodów. W konsekwencji, każdy przypadek ponoszenia takich wydatków wymaga indywidualnej analizy uwzględniającej szczegóły danej sprawy i przesłanki, jakimi kierowała się Spółka, a także strona przeciwna.

Z przedstawionego we wniosku opisu stanu faktycznego wynika, że Spółka zawarła z wierzycielem ugodę sądową, na mocy której zobowiązała się do:

  • zapłaty należności głównej t.j. dopłaty różnicy pomiędzy dokonywanymi wpłatami zaliczkowymi (obliczanymi na podstawie wskaźnika 1,4%), a należnością obliczoną na podstawie wskaźnika 2,2% (określonego w ugodzie sądowej) za okres od 1 sierpnia 2009 r. do 31 marca 2011 r. w wysokości 62.697,66 zł,
  • zapłaty odsetek ustawowych do dnia zawarcia ugody sądowej w wysokości 21.253,99 zł,
  • zwrot kosztów procesu i zastępstwa adwokackiego w wysokości 11.701,50 zł.

Ponadto Spółka poniosła wydatki na powołanie biegłego sądowego i wynagrodzenie reprezentującego ją adwokata.

Należy zauważyć, że ugoda ze swej natury oznacza czynienie ustępstw przez każdą ze stron. Tym samym z racjonalnego punktu widzenia oraz literalnej wykładni art. 15 ust. 1 updop, należy uznać, że wydatek związany z zawartą w trakcie procesu sądowego ugodą jest ponoszony w celu zabezpieczenia bądź zachowania źródła przychodów. Tak też było w opisanej sytuacji, gdyż spełnienie warunków powoda, m.in. zaprzestanie rozprowadzania (reemisji) programów telewizyjnych oznaczałby praktycznie zakaz prowadzenia działalności oraz pozbawienie kilku tysięcy klientów Spółki możliwości odbioru programów radiowo-telewizyjnych, co w konsekwencji mogłoby doprowadzić do całkowitej likwidacji działalności gospodarczej.

Odnosząc powyższe do zasadności kwalifikowania do kosztów uzyskania przychodów wydatków – wynikających z zawartej ugody sądowej – poniesionych na uregulowanie opłat procesowych (sądowych i zastępstwa procesowego), odsetek od należności głównej oraz wydatków związanych z powołaniem biegłego sądowego oraz kosztów wynagrodzenia adwokata, w ocenie tut. Organu w rozpatrywanym przypadku istnieją uzasadnione podstawy prowadzące do uznania, że ww. koszty ściśle związane z toczonym na drodze sądowej sporem miały na celu zachowanie (zabezpieczenie) źródła przychodów, co w efekcie przekłada się na możliwość zaliczenia ich do kosztów związanych z funkcjonowaniem Spółki. Okoliczność niemożliwego bezpośredniego powiązania ich z konkretnym przychodem uzyskanym przez Spółkę stanowi przesłankę do zaliczenia kosztów ugody sądowej w ciężar kosztów uzyskania przychodów innych niż bezpośrednio związanych z przychodami. Zasada ustalania momentu poniesienia kosztów innych niż bezpośrednio związanych z przychodami wynika z zapisu art. 15 ust. 4d ustawy. Stosownie do treści tego przepisu koszty te są potrącalne w dacie ich poniesienia. Jeżeli koszty te dotyczą okresu przekraczającego rok podatkowy, a nie jest możliwe określenie, jaka ich część dotyczy danego roku podatkowego, w takim przypadku stanowią koszty uzyskania przychodów proporcjonalnie do długości okresu, którego dotyczą. Zgodnie z art. 15 ust. 4e updop, za dzień poniesienia kosztu uzyskania przychodów, z zastrzeżeniem ust. 4a i 4f-4h, uważa się dzień, na który ujęto koszt w księgach rachunkowych (zaksięgowano) na podstawie otrzymanej faktury (rachunku), albo dzień, na który ujęto koszt na podstawie innego dowodu w przypadku braku faktury (rachunku), z wyjątkiem sytuacji, gdy dotyczyłoby to ujętych jako koszty rezerw albo biernych rozliczeń międzyokresowych kosztów.

Reasumując, poniesione przez Spółkę, w związku z zawartą w trakcie procesu sądowego ugodą, wydatki na uregulowanie opłat wynikających z tej ugody, tj. należności głównej, kosztów procesowych (sądowych i zastępstwa procesowego) oraz na powołanie biegłego sądowego, opłacenie wynagrodzenia adwokata, z uwagi na fakt, że spełniają warunek wynikający z art. 15 ust. 1 updop – zostały poniesione w celu zachowania (zabezpieczenia) źródła przychodów – stanowią dla Wnioskodawcy koszty uzyskania przychodów w momencie ich poniesienia, z wyjątkiem tej części ugody, która dotyczy odsetek. Koszty z tego tytułu będą bowiem stanowić koszt uzyskania przychodu w chwili ich zapłaty, gdyż stosownie do art. 16 ust. 1 pkt 11 updop, nie uważa się za koszty uzyskania przychodów naliczonych, lecz niezapłaconych albo umorzonych odsetek od zobowiązań, w tym również od pożyczek (kredytów).

Mając powyższe na uwadze, stwierdzić należy, że stanowisko Spółki w zakresie:

  • możliwości zaliczenia do kosztów uzyskania przychodów wskazanych w zawartej ugodzie wydatków z tytułu zwrotu wierzytelności, opłat procesowych (sądowych i zastępstwa procesowego), odsetek od należności głównej oraz poniesionych przez Spółkę wydatków na powołanie biegłego sądowego oraz na opłacenie wynagrodzenia adwokata – jest prawidłowe,
  • momentu zaliczenia do kosztów uzyskania przychodów wskazanych w zawartej ugodzie wydatków z tytułu zwrotu wierzytelności, opłat procesowych (sądowych i zastępstwa procesowego), poniesionych przez Spółkę wydatków na powołanie biegłego sądowego oraz na opłacenie wynagrodzenia adwokata – jest prawidłowe,
  • momentu zaliczenia do kosztów uzyskania przychodów odsetek od należności głównej – jest nieprawidłowe.

Interpretacja dotyczy stanu faktycznego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dacie zaistnienia zdarzenia w przedstawionym stanie faktycznym.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach, ul. Prymasa Stefana Wyszyńskiego 2, 44-101 Gliwice po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz.U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy). Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Katowicach Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Bielsku-Białej ul. Traugutta 2a 43-300 Bielsko-Biała.

© 2011-2016 Interpretacje.org
StrukturaWybrane zagadnieniaSerwis
Działy przedmiotowe
Komentarze podatkowe
Najnowsze interpretacje
Aport
Gmina
Koszty uzyskania przychodów
Najem
Nieruchomości
Obowiązek podatkowy
Odszkodowania
Pracownik
Prawo do odliczenia
Projekt
Przedsiębiorstwa
Przychód
Różnice kursowe
Sprzedaż
Stawki podatku
Świadczenie usług
Udział
Zwolnienia przedmiotowe
Aktualności
Informacje o serwisie
Kanały RSS
Reklama w serwisie
Serwis zawiera interpretacje podatkowe publikowane przez Ministerstwo Finansów, na które składają się: interpretacje indywidualne oraz interpretacje ogólne wydane na podstawie art. 14a oraz art. 14b ustawy z 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (tj. Dz. U. z 2005 r. Nr 8 poz. 60 ze zm.), jak również informacje o zakresie stosowania przepisów prawa podatkowego (interpretacje podatkowe wydane na podstawie przepisów obowiązujących przed 1 lipca 2007 r.), a także wybrane orzeczenia dotyczące problematyki podatkowej.