IBPBI/2/423-583/14/SD | Interpretacja indywidualna

Czy wymienione w opisanym stanie faktycznym obciążenia finansowe będą stanowiły dla Spółki koszty uzyskania przychodów w rozumieniu art. 15 ust. 1 ustawy o CIT.
IBPBI/2/423-583/14/SDinterpretacja indywidualna
  1. kara umowna
  2. koszty uzyskania przychodów
  3. niewykonanie umowy
  4. usługi
  1. Podatek dochodowy od osób prawnych (CIT) -> Koszty uzyskania przychodów

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (t.j. Dz.U. z 2012 r., poz. 749 ze zm.) oraz § 5 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 20 czerwca 2007 r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz.U. Nr 112, poz. 770 ze zm.), Dyrektor Izby Skarbowej w Katowicach, działający w imieniu Ministra Finansów, stwierdza, że stanowisko Wnioskodawcy, przedstawione we wniosku z 5 maja 2014 r. (data wpływu do tut. BKIP 13 maja 2014 r.), o wydanie interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku dochodowego od osób prawnych w zakresie ustalenia, czy wymienione w opisanym stanie faktycznym obciążenia finansowe będą stanowiły dla Spółki koszty uzyskania przychodów - jest nieprawidłowe.

UZASADNIENIE

W dniu 13 maja 2014 r. wpłynął do tut. BKIP wniosek o wydanie interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku dochodowego od osób prawnych w zakresie ustalenia, czy wymienione w opisanym stanie faktycznym obciążenia finansowe będą stanowiły dla Spółki koszty uzyskania przychodów.

We wniosku został przedstawiony następujący stan faktyczny:

Spółka zawarła ze Spółką X umowę, na podstawie której świadczy usługi logistyczne. Przedmiotowe usługi odnoszą się do produktów będących własnością Spółki X i dotyczą przyjmowania ich do magazynu, prowadzenia gospodarki magazynowej, załadunku oraz dystrybucji do sklepów odbierających.

Spółka zobowiązała się przestrzegać obowiązujących przepisów sanitarnych dotyczących składowania, konfekcjonowania oraz transportu, instrukcji i terminów, które zostały wyznaczone do realizacji przedmiotowych usług logistycznych. Zagwarantowała odpowiednią powierzchnię magazynową, ilość sprzętu i ludzi do wykonywania usług zgodnie z przedmiotem umowy oraz uzgodnionymi wskaźnikami jakościowymi.

Gwarantowane wskaźniki jakościowe i konsekwencje ich niedotrzymania zostały zapisane w załączniku nr 4 do zawartej umowy.

Klauzule zawarte w tym załączniku stanowią podstawę do finansowego obciążania Spółki z tytułów :

  • braki produktów - obciążenie finansowe obliczone na podstawie ceny zakupu utraconych produktów powiększonej o poniesione koszty importu i cła, transportu oraz etykietowania,
  • uszkodzenia produktów - wartość obciążenia wyliczona jak dla brakujących towarów, pomniejszona o określony współczynnik strat z tytułu uszkodzeń,
  • jakość kompletacji tranzyt/stock - dotyczy kontroli ilościowej załadunku względem dokumentacji wysyłkowej. Ustalono dopuszczalną wartość wskaźnika jakości tranzytu/stocku po przekroczeniu, którego Spółka X wystawi notę obciążeniową zgodnie z ustalonymi parametrami,
  • jakość stocku wynikająca z inwentaryzacji palet stock - dotyczy skontrolowania miejsc, w których składowane są palety i porównanie z danymi systemowymi. W przypadku przekroczenia dopuszczalnej wartości wskaźnika jakości stock Spółka X wystawia notę obciążeniową zgodnie z parametrami określonymi w umowie,
  • wskaźnik skuteczność ekspedycji stocku/tranzytu - odnosi się do terminowości wysyłanych nośników magazynowych/tranzytowych i po przekroczenia jego dopuszczalnej wartości Spółka zostaje obciążona finansowo na kwotę obliczoną zgodnie z ustalonymi parametrami,
  • wskaźnik robstore - odnosi się do jakości ekspedycji i dotyczy porównywania palet przeznaczonych do ekspedycji i opuszczających magazyn (zeskanowanych) z danymi z systemu. Przekroczenie dopuszczalnej wartości wskaźnika powoduje finansowe obciążenie Spółki wartością wyliczoną zgodnie z umową,
  • terminowość rozładunku dostaw/załadunku do sklepów - umowa ustala maksymalny czas rozładunku/załadunku dostawy. Przy przekroczeniu dopuszczalnej terminowości rozładunku/załadunku dostawy Spółka X wystawia na Spólkę notę obciążeniową zgodnie z umownymi parametrami,
  • wskaźnik anomalii sklepowych - odnosi się do reklamacji w dostawach do sklepów i stanowi wyrażony procentowo stosunek wartości reklamacji sklepowych do wartości obrotu logistycznego. Przekroczenie dopuszczalnego wskaźnika anomalii sklepowych jest podstawą do finansowego obciążenia Spółki przez Spółkę X,
  • opakowania zwrotne i palety - przekroczenie dopuszczalnych wskaźników brakujących i uszkodzonych palet upoważnia Spółkę X do wystawienia noty obciążeniowej na Spółkę zgodnie z umownymi parametrami,
  • prawidłowość i zgodność kodów kreskowych towarów przyjętych na platformę - za każdy przypadek nieskanującego się lub nieznanego w bazie kodu kreskowego Spółka X obciąża Spółkę kwotą w wysokości 200 zł,
  • fizyczna zgodność konfekcjonowania przyjmowanych produktów z danymi produktu w systemie magazynowym. Spółka X może żądać odszkodowania w wysokości odpowiadającej różnicy pomiędzy wartością produktów wynikających z faktury, a wartością produktów fizycznie przyjętych do magazynu,
  • zgodność dat przydatności do spożycia z wymogami Spółki X. Za każdy przypadek niezgodności Spółka X obciąża Spółkę według założeń ustalonych w umowie,
  • w przypadku zgłoszenia przez sklep, otrzymania palety przeznaczonej dla innego sklepu Spółka X obciąża Spółkę kwotą 100 zł za każdą paletę,
  • Spółka X obciąża Spółkę kwotą 300 zł za każde przekroczenie przez nią trzydniowego terminu do ustalenia ponownej daty awizacji dla dostawców, którzy nie dostarczyli produktów we wskazanym pierwotnie terminie.
W związku z powyższym zadano następujące pytanie:

Czy wymienione w opisanym stanie faktycznym obciążenia finansowe będą stanowiły dla Spółki koszty uzyskania przychodów w rozumieniu art. 15 ust. 1 ustawy z dnia 15 lutego 1992 r. o podatku dochodowym od osób prawnych (t.j. Dz.U. z 2011 r. Nr 74, poz. 397 ze zm.)...

Zdaniem Spółki, zgodnie z art. 15 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych, kosztami uzyskania przychodów są koszty poniesione w celu osiągnięcia przychodów lub zachowania albo zabezpieczenia źródła przychodów, z wyjątkiem kosztów wymienionych w art. 16 ust. 1 tej ustawy.

Kosztami uzyskania przychodów są więc wszelkie racjonalnie i gospodarczo uzasadnione wydatki związane z prowadzoną działalnością gospodarczą, po wyłączeniu zastrzeżonych w ustawie, o ile poniesione zostały w celu uzyskania przychodów, zachowania lub zabezpieczenia źródła przychodów.

Należy zatem oceniać związek poniesionych wydatków z prowadzoną działalnością oraz ich możliwość przyczynienia się do osiągnięcia przychodów w okresie bieżącym lub w przyszłym lub zabezpieczenia albo zarachowania źródła przychodów. Opierając się na słownikowych definicjach pojęć „zabezpieczyć” i „zachować” można przyjąć, że koszty poniesione na zachowanie źródła przychodów to takie koszty, które poniesione zostały, aby przychody z danego źródła przychodów w dalszym ciągu występowały w nienaruszonym stanie oraz aby takie źródło w ogóle istniało. Natomiast, jako zabezpieczenie źródła przychodów powinno się przyjmować koszty poniesione na ochronienie istniejącego źródła przychodów, w taki sposób, aby to źródło funkcjonowało w bezpieczny sposób.

Na podstawie art. 16 ust. 1 pkt 22 wyżej wymienionej ustawy, nie uważa się za koszty uzyskania przychodów kar umownych i odszkodowań wyłącznie z tytułów w nim wymienionych to jest z tytułu wad dostarczonych towarów, wykonanych robót i usług, zwłoki w dostarczeniu towaru wolnego od wad, zwłoki w usunięciu wad towarów albo wykonanych robót i usług.

Stosownie do treści art. 483 Kodeksu cywilnego, kara umowna to określona w umowie suma, której zapłata stanowi naprawienie szkody wynikłej z niewykonania lub nienależytego wykonania zobowiązania niepieniężnego. Najistotniejszą cechą kary umownej jest to, że należy się ona wierzycielowi w zastrzeżonej wysokości, bez względu na wysokość poniesionej szkody.

Wymienione w opisanym stanie faktycznym obciążenia finansowe wynikające z zawartej ze Spółką X umowy o świadczenie usług logistycznych nie mają charakteru kar umownych. Wysokość kwot koniecznych do ewentualnej zapłaty nie jest wartością stałą określoną w umowie, ale zależy od wysokości poniesionych strat (braki i uszkodzenia towarów i palet) lub przekroczenia dopuszczalnych poziomów jakości. Nie są wiec to kary, o których mowa w art. 16 ust. 1 pkt 22 ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych. Należy zatem koszty te oceniać pod kątem ich celowości, to jest dążenia do uzyskania przychodów bądź ochrony źródła tych przychodów.

Zawarta ze Spółką X umowa o świadczenie usług logistycznych zapewnia Spółce uzyskiwanie znacznej kwoty regularnych przychodów.

Wynikające z niej obowiązki zapłaty obciążeń finansowych, są więc wydatkami ponoszonymi dla zachowania źródła przychodów. Są elementami umowy zapewniającymi maksimum konkurencyjności ze strony usługodawcy i maksimum ochrony usługobiorcy, a więc elementami umowy koniecznymi do zrealizowania, aby przychody z tego źródła przychodów, jakim jest świadczenie usług logistycznych dla Spółki X, występowały w nienaruszonym stanie oraz aby takie źródło w ogóle istniało.

Będą to więc koszty poniesione na zachowanie źródła przychodów, o których mowa w art. 15 ust. 1 ustawy. o podatku dochodowym od osób prawnych.

Na tle przedstawionego stanu faktycznego stwierdzam co następuje:

Zgodnie z przepisem art. 15 ust. 1 ustawy z dnia 15 lutego 1992 r. o podatku dochodowym od osób prawnych (t.j. Dz.U. z 2014 r., poz. 851, dalej: „updop”), kosztami uzyskania przychodów są koszty poniesione w celu osiągnięcia przychodów lub zachowania albo zabezpieczenia źródła przychodów, z wyjątkiem kosztów wymienionych w art. 16 ust. 1. Przywołana regulacja wskazuje, że definicja kosztów uzyskania przychodów - dla celów podatku dochodowego - składa się z dwóch podstawowych elementów, które łącznie tworzą swego rodzaju normatywną klauzulę generalną.

Pierwszy z tych elementów określić można mianem przesłanki pozytywnej, zakładającej spełnienie łączne dwóch warunków, tj.:

  • konieczność faktycznego - co do zasady - poniesienia wydatku,
  • poniesienie wydatku musi nastąpić w celu osiągnięcia przychodu lub zachowania albo zabezpieczenia jego źródła.

Drugi z tych elementów stanowi przesłankę negatywną, zgodnie z którą, ponoszony wydatek nie został ujęty w zamkniętym katalogu wydatków nieuznawanych za koszty uzyskania przychodów.

Art. 16 ust. 1 updop zawiera enumeratywną listę wyłączeń z kosztów uzyskania przychodów, co oznacza, że każdy koszt dający się zakwalifikować do którejkolwiek z pozycji wymienionej na tej liście nie będzie mógł być zaliczony do kosztów uzyskania przychodów, nawet jeśli był poniesiony w celu osiągnięcia przychodów. Jednocześnie zauważyć należy, że samo wyliczenie kosztów, których nie uważa się za koszty uzyskania przychodów, nie stwarza domniemania, że wszelkie pozostałe koszty, które nie są zamieszczone w art. 16 updop zostaną ex lege uznane za koszty podlegające odliczeniu.

Na podstawie przepisu art. 16 ust. 1 pkt 22 updop, nie uważa się za koszty uzyskania przychodów kar umownych i odszkodowań z tytułu wad dostarczonych towarów, wykonanych robót i usług oraz zwłoki w dostarczeniu towaru wolnego od wad albo zwłoki w usunięciu wad towarów albo wykonanych robót i usług. W konsekwencji przepis ten wyklucza z kosztów uzyskania przychodów kary umowne i odszkodowania wyłącznie z tytułów w nim wymienionych.

W zawartym w art. 16 ust. 1 updop, zamkniętym katalogu wydatków niezaliczanych do kosztów uzyskania przychodów, ustawodawca uwzględnił kary umowne i odszkodowania z tytułu:

  • wad dostarczonych towarów,
  • wad wykonanych robót,
  • wad wykonanych usług,
  • zwłoki w dostarczeniu towaru wolnego od wad,
  • zwłoki w usunięciu wad towarów,
  • zwłoki w usunięciu wad wykonanych usług.

Jest to katalog zamknięty. Wymienione w treści przepisu kary umowne i odszkodowania wiążą się z nienależytym wykonaniem zobowiązań. Celem tego przepisu jest zatem uniemożliwienie pomniejszenia podstawy opodatkowania o koszty poniesione w związku z zaistnieniem ww. zdarzeń.

Z opisu stanu faktycznego przedstawionego we wniosku wynika, że Spółka zawarła ze Spółką X umowę na podstawie, której świadczy usługi logistyczne. Przedmiotowe usługi odnoszą się do produktów będących własnością Spółki X i dotyczą przyjmowania ich do magazynu, prowadzenia gospodarki magazynowej, załadunku oraz dystrybucji do sklepów odbierających.

Spółka zobowiązała się przestrzegać obowiązujących przepisów sanitarnych dotyczących składowania, konfekcjonowania oraz transportu, instrukcji i terminów, które zostały wyznaczone do realizacji przedmiotowych usług logistycznych. Zagwarantowała odpowiednią powierzchnię magazynową, ilość sprzętu i ludzi do wykonywania usług zgodnie z przedmiotem umowy oraz uzgodnionymi wskaźnikami jakościowymi. Gwarantowane wskaźniki jakościowe i konsekwencje ich niedotrzymania zostały zapisane w załączniku do zawartej umowy.

Odnosząc powyższe do stanu faktycznego przedstawionego we wniosku, należy stwierdzić, że w opinii tut. Organu ponoszone przez Spółkę obciążenia finansowe z tytułów wymienionych we wniosku, mieszczą się w katalogu wyłączeń z kosztów uzyskania przychodów, o którym mowa w cyt. powyżej art. 16 ust. 1 pkt 22 updop, tj. dot. kar umownych i odszkodowań z tytułu wad wykonanych usług. Zauważyć należy, że wbrew twierdzeniom Wnioskodawcy, niektóre ze wskazanych w opisie stanu faktycznego obciążeń finansowych mają charakter kar umownych, bowiem ich wysokość nie jest uzależniona od wysokości ewentualnych strat, lecz zostały określone w sposób „ryczałtowy” lub procentowo w odniesieniu do wartości wynikających z umowy. Takimi obciążeniami są np. kwota 200 zł w przypadku nieskanującego się lub nieznanego kodu kreskowego, kwota 100 zł za otrzymanie przez sklep palety przeznaczonej dla innego sklepu, kwota obliczona jako stosunek procentowej wartości reklamacji sklepowych do wartości obrotu. Z kolei niektóre z obciążeń ponoszonych przez Spółkę mają charakter odszkodowawczy, bowiem uzależnione są stricte od poniesionych strat, np. z tyt. braków produktów, uszkodzeń produktów.

Ponadto sam Wnioskodawca wskazał, że zobowiązał się przestrzegać obowiązujących przepisów sanitarnych dotyczących składowania, konfekcjonowania oraz transportu, instrukcji i terminów, które zostały wyznaczone do realizacji przedmiotowych usług logistycznych.

Tym samym przekroczenie zawartych w umowie wskaźników dot. jakości wykonywanych usług powoduje, że usługi te są wykonane wadliwie. Te same uwagi odnoszą się również do braków i uszkodzeń produktów, bowiem dostarczenie towarów w nienaruszonym stanie stanowi istotę usługi logistycznej. Również terminowość rozładunku dostaw/załadunku do sklepów, prawidłowość i zgodność kodów kreskowych towarów przyjętych na platformę, fizyczna zgodność konfekcjonowania przyjmowanych produktów z danymi produktu w systemie magazynowym, zgodność dat przydatności do spożycia, zgodność w dostawie palet, dotrzymanie terminu do ustalenia ponownej daty awizacji dla dostawców składają się na właściwie wykonaną usługę.

Z uwagi na powyższe ww. obciążenia finansowe, jako wydatki wymienione w art. 16 ust. 1 pkt 22 updop, nie mogą stanowić kosztów uzyskania przychodów.

Reasumując, stanowisko Spółki należy uznać za nieprawidłowe.

Interpretacja dotyczy stanu faktycznego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dacie zaistnienia zdarzenia w przedstawionym stanie faktycznym.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach, ul. Prymasa S. Wyszyńskiego 2, 44-100 Gliwice, po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – t.j. Dz.U. z dnia 14 marca 2012 r., poz. 270 ze zm.). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy). Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Katowicach Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Bielsku-Białej, ul. Traugutta 2a, 43-300 Bielsko-Biała.

Dodatkowe interpretacje podatkowe i orzeczenia

© 2011-2016 Interpretacje.org
StrukturaWybrane zagadnieniaSerwis
Działy przedmiotowe
Komentarze podatkowe
Najnowsze interpretacje
Aport
Gmina
Koszty uzyskania przychodów
Najem
Nieruchomości
Obowiązek podatkowy
Odszkodowania
Pracownik
Prawo do odliczenia
Projekt
Przedsiębiorstwa
Przychód
Różnice kursowe
Sprzedaż
Stawki podatku
Świadczenie usług
Udział
Zwolnienia przedmiotowe
Aktualności
Informacje o serwisie
Kanały RSS
Reklama w serwisie
Serwis zawiera interpretacje podatkowe publikowane przez Ministerstwo Finansów, na które składają się: interpretacje indywidualne oraz interpretacje ogólne wydane na podstawie art. 14a oraz art. 14b ustawy z 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (tj. Dz. U. z 2005 r. Nr 8 poz. 60 ze zm.), jak również informacje o zakresie stosowania przepisów prawa podatkowego (interpretacje podatkowe wydane na podstawie przepisów obowiązujących przed 1 lipca 2007 r.), a także wybrane orzeczenia dotyczące problematyki podatkowej.