IBPBI/2/423-1235/14/SD | Interpretacja indywidualna

Sposób rozliczenia zwrotu części wynagrodzenia, zapłaconego za świadczenie usług doradczych.
IBPBI/2/423-1235/14/SDinterpretacja indywidualna
  1. ewidencja
  2. koszty uzyskania przychodów
  3. pomoc publiczna
  4. specjalna strefa ekonomiczna
  5. zwolnienia przedmiotowe
  1. Podatek dochodowy od osób prawnych (CIT) -> Zwolnienia przedmiotowe

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (t.j. Dz.U. z 2012 r., poz. 749 ze zm.) oraz § 5 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 20 czerwca 2007 r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz.U. Nr 112, poz. 770 ze zm.), Dyrektor Izby Skarbowej w Katowicach, działający w imieniu Ministra Finansów, stwierdza, że stanowisko Wnioskodawcy, przedstawione we wniosku z 1 października 2014 r. (data wpływu do tut. BKIP 6 października 2014 r.), o wydanie interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku dochodowego od osób prawnych w zakresie sposobu rozliczenia zwrotu części wynagrodzenia, zapłaconego za świadczenie usług doradczych - jest nieprawidłowe.

UZASADNIENIE

W dniu 6 października 2014 r. wpłynął do tut. BKIP wniosek o wydanie interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku dochodowego od osób prawnych w zakresie sposobu rozliczenia zwrotu części wynagrodzenia, zapłaconego za świadczenie usług doradczych.

We wniosku został przedstawiony następujący stan faktyczny:

Wnioskodawca jest podatnikiem podatku dochodowego od osób prawnych prowadzącym działalność gospodarczą na terenie specjalnej strefy ekonomicznej (dalej: „SSE”) na podstawie stosownego zezwolenia. Spółka funkcjonuje w globalnej grupie (dalej: „Grupa”).

W ramach Grupy podjęto działania zmierzające do centralizacji procesu zakupów w celu uzyskania korzyści wynikających z efektu synergii (przede wszystkim korzystniejszych warunków handlowych wynikających ze skali zakupów). W związku z powyższym, powołano Spółkę A, w której skupione zostały funkcje związane z procesem zakupów. Spółka ta świadczy na rzecz Wnioskodawcy oraz innych spółek z Grupy usługi doradcze w zakresie wskazanego procesu. Usługi te nabywane są w celu osiągnięcia przychodu z działalności produkcyjnej, z której cały dochód objęty jest zwolnieniem strefowym. Usługi Spółki A świadczone na rzecz Wnioskodawcy dokumentowane są fakturami wystawianymi przez Spółkę A.

Spółka reguluje należności za wskazane usługi w ramach nettingu wewnątrzgrupowego, a koszty nabywanych usług traktuje jako koszty pośrednie. Koszty te stanowią koszty związane z przychodem korzystającym ze zwolnienia (koszty strefowe), są one bowiem w 100% związane z działalnością produkcyjną Spółki, z której cały dochód objęty jest zwolnieniem strefowym.

W 2014 r. w wyniku rekalkulacji cen usług doradczych świadczonych przez Spółkę A, Spółka otrzymała zwrot wynagrodzenia zapłaconego za świadczenie tych usług w poprzednich okresach. Zwrot ten Spółka otrzymała za pośrednictwem Spółki B (spółki z Grupy) będącej regionalnym liderem odpowiedzialnym za rynek europejski. Spółka B otrzymała bowiem od Spółki A zbiorczą kwotę zwrotu przeznaczoną dla wszystkich europejskich podmiotów z Grupy korzystających z usług Spółki A uprawnionych do zwrotu wynagrodzenia. Zbiorczą kwotę zwrotu Spółka B rozdysponowała pomiędzy europejskie spółki z Grupy (w tym Spółkę).

Otrzymanie przez Spółkę kwoty zwrotu od Spółki A (za pośrednictwem Spółki B) zostało udokumentowane wydaną przez Spółkę B notą uznaniową z 22 stycznia 2014 r. Dodatkowo, Spółka otrzymała od Spółki B pismo potwierdzające powyższy schemat rozliczeń pomiędzy Spółką A, Spółką B i europejskimi spółkami z Grupy (w tym Spółką). Należność od Spółki B została rozliczona w ramach nettingu 4 marca 2014 r.

W takim stanie faktycznym, Spółka nabrała wątpliwości, czy w związku z otrzymanym zwrotem powinna dokonać zmniejszenia uprzednio wykazanych kosztów uzyskania przychodów (kosztów strefowych), czy też, niezależnie od tego, że otrzymany zwrot wynikał z rekalkulacji wynagrodzenia za nabywane usługi, Spółka powinna wykazać otrzymaną kwotę jako przychód z działalności objętej zezwoleniem strefowym.

W związku z powyższym zadano następujące pytanie:

Czy w związku ze zwrotem otrzymanym za pośrednictwem Spółki B, Spółka powinna rozpoznać przychód z działalności objętej zezwoleniem strefowym (przychód zwolniony) powstały zgodnie z art. 12 ust. 3e ustawy o CIT w momencie otrzymania zapłaty, czy też Spółka powinna obniżyć koszty uzyskania przychodu z działalności objętej zezwoleniem strefowym o wysokość zwrotu, nie wyższą jednak niż kwota wynagrodzenia uprzednio zapłaconego Spółce A odnoszącego się do świadczenia przez ten podmiot usług doradczych w konkretnym roku podatkowym w okresie, w którym koszt został pierwotnie ujęty...

Zdaniem Wnioskodawcy, w związku ze zwrotem otrzymanym za pośrednictwem Spółki B, Spółka powinna rozpoznać przychód z działalności objętej zezwoleniem strefowym (przychód zwolniony) w momencie otrzymania zapłaty i nie jest zobowiązana do dokonywania obniżenia kosztów uzyskania przychodu z działalności objętej zezwoleniem strefowym.

Zgodnie z art. 12 ust. 4 pkt 6a ustawy o CIT, do przychodów nie zalicza się zwróconych innych wydatków niezaliczonych do kosztów uzyskania przychodów, przy czym niezaliczenie wydatków do kosztów uzyskania przychodów powinno w tym wypadku wynikać z obiektywnej niemożności zaliczenia danych wydatków zgodnie z przepisami ustawy do kosztów uzyskania przychodów, nie zaś z decyzji podatnika w tym zakresie. W konsekwencji, a contrario z art. 12 ust. 4 pkt 6a wynika, że o ile dany wydatek stanowił koszt uzyskania przychodu, jego zwrot stanowi przychód podatnika.

Zgodnie z art. 15 ust. 1 ustawy o CIT, kosztami uzyskania przychodów są koszty poniesione w celu osiągnięcia przychodów lub zachowania albo zabezpieczenia źródła przychodów, z wyjątkiem kosztów wymienionych w art. 16 ust. 1.

W konsekwencji, aby dany wydatek mógł zostać zaliczony do kosztów uzyskania przychodów, wydatek ten:

  • musi być faktycznie poniesiony,
  • nie może być wyłączony z kosztów uzyskania przychodów,
  • musi być poniesiony w celu osiągnięcia przychodów lub zachowania albo zabezpieczenia źródła przychodów.

W ocenie Spółki, w przypadku wydatków na nabycie usług doradczych od Spółki A powyższe warunki są spełnione. W szczególności:

  • niezależnie od późniejszego zwrotu dokonanego przez Spółkę A za pośrednictwem Spółki B, w roku podatkowym, w którym Spółka zaliczała te wydatki do kosztów uzyskania przychodów, wydatki te były faktycznie poniesione, tj. kwoty wykazane na fakturach dokumentujących nabycie usług doradczych zostały zapłacone przez Spółkę w ramach nettingu wewnątrzgrupowego, a Spółka faktycznie poniosła ich ciężar ekonomiczny;
  • wydatek na świadczenie usług doradczych nie jest wprost wyłączony z kosztów uzyskania przychodów zgodnie z art. 16 ust. 1 ustawy o CIT;
  • wydatek ten został poniesiony w celu osiągnięcia przychodów, nabycie usług doradczych od Spółki A jest bowiem ściśle związane z możliwością zakupu na korzystnych warunkach towarów bądź usług niezbędnych do wykonywania przez Spółkę działalności produkcyjnej będącej głównym źródłem jej przychodu - przy czym Spółka zaznacza, że ocena związku poniesionego kosztu z przychodem nie jest przedmiotem niniejszego wniosku.

W świetle powyższego, w ocenie Spółki, skoro wydatek na nabycie usług doradczych od Spółki A, zgodnie z art. 15 ust. 1 ustawy o CIT, stanowił koszt uzyskania przychodów, jego późniejszy zwrot powinien stanowić jej przychód.

W dalszej kolejności rozważenia wymaga, czy kwotę otrzymaną od Spółki B można uznać za zwrot wydatków. Zgodnie ze stanowiskiem organów podatkowych, aby otrzymana kwota mogła zostać uznana za wydatek zwrócony, musi stanowić ona wydatek „ten sam” a nie „taki sam”, tj. za wydatek zwrócony nie można uznać kwoty, która jedynie wartością odpowiada poniesionemu wydatkowi. W ocenie Spółki, niezależnie od przyjętego modelu rozliczeń, tj. dokonania zwrotu na rzecz Spółki przez Spółkę A za pośrednictwem Spółki B, kwotę otrzymaną przez Spółkę należy uznać za zwrot jej wydatku poniesionego na rzez Spółki A. W ostatecznym rozrachunku, Spółka A nie zatrzymała bowiem kwoty zapłaconej przez Spółkę (w części objętej zwrotem) i to ona faktycznie poniosła ekonomiczny ciężar dokonanego zwrotu. Przekazanie Spółce przez Spółkę A kwoty zwrotu za pośrednictwem Spółki B było jedynie technicznym sposobem dokonania zwrotu pozostającym bez wpływu na to, że Spółka otrzymała z powrotem ten sam wydatek poniesiony pierwotnie na rzecz Spółki A, a nie wydatek „taki sam”, tj. wydatek jedynie wartością odpowiadający poniesionemu kosztowi.

W konsekwencji, w ocenie Spółki, z uwagi na fakt, że wydatki na nabycie usług doradczych stanowiły koszt uzyskania przychodów, a kwota otrzymana od Spółki B stanowiła zwrot tych wydatków, Spółka powinna wykazać przychód w związku z otrzymanym zwrotem.

Zgodnie z art. 12 ust. 3a ustawy o CIT, za datę powstania przychodu, o którym mowa w ust. 3 (m.in. przychody związane z działalnością gospodarczą), uważa się, z zastrzeżeniem ust. 3c-3e, dzień wydania rzeczy, zbycia prawa majątkowego lub wykonania usługi albo częściowego wykonania usługi, nie później niż dzień:

  1. wystawienia faktury albo
  2. uregulowania należności.

Zgodnie zaś z art. 12 ust. 3c ustawy o CIT, jeżeli strony ustalą, że usługa jest rozliczana w okresach rozliczeniowych datę powstania przychodu uznaje się ostatni dzień okresu rozliczeniowego określonego w umowie lub na wystawionej fakturze, nie rzadziej niż raz w roku. Przepis tego ustępu stosuje się odpowiednio do dostawy energii elektrycznej, cieplnej oraz gazu przewodowego (art. 12 ust. 3d ustawy o CIT).

Niemniej, ustawodawca przewidział odrębny sposób ustalania momentu powstania przychodu, dla sytuacji, w których przepisy wskazanych ustępów art. 12 ustawy o CIT (ust. 3a, 3c i 3d) nie znajdą zastosowania. Zgodnie bowiem z art. 12 ust. 3e w przypadku otrzymania przychodu, o którym mowa w ust. 3, do którego nie stosuje się ust. 3a, 3c i 3d, za datę powstania przychodu uznaje się dzień otrzymania zapłaty.

W ocenie Spółki w przypadku otrzymanego zwrotu, za datę powstania przychodu należy uznać dzień otrzymania zapłaty (tj. dzień rozliczenia w ramach nettingu wewnątrzgrupowego), kwota otrzymana od Spółki B nie stanowi bowiem wynagrodzenia za sprzedaż rzeczy bądź prawa lub wykonanie usługi i w konsekwencji nie znajdą do niej zastosowania przepisy art. 12 ust. 3a, 3c i 3d ustawy o CIT.

Zgodnie z art. 17 ust. 1 pkt 34 ustawy o CIT, wolne od podatku są dochody, z zastrzeżeniem ust. 4-6, uzyskane z działalności gospodarczej prowadzonej na terenie specjalnej strefy ekonomicznej na podstawie zezwolenia, o którym mowa w art. 16 ust. 1 ustawy z dnia 20 października 1994 r. o specjalnych strefach ekonomicznych, przy czym wielkość pomocy publicznej udzielanej w formie tego zwolnienia nie może przekroczyć wielkości pomocy publicznej dla przedsiębiorcy, dopuszczalnej dla obszarów kwalifikujących się do uzyskania pomocy w największej wysokości, zgodnie z odrębnymi przepisami. Zgodnie z art. 17 ust. 4 ustawy o CIT zwolnienie, o którym mowa w ust. 1 pkt 34, przysługuje podatnikowi wyłącznie z tytułu dochodów uzyskanych z działalności gospodarczej prowadzonej na terenie strefy. Art. 17 ust. 5 i ust. 6 dotyczy zaś cofnięcia zwolnienia strefowego i nie ma zastosowania w przedstawionym stanie faktycznym.

W świetle powyższego, za wolne od podatku należy uznać dochody uzyskane z działalności gospodarczej prowadzonej na terenie specjalnej strefy ekonomicznej na podstawie zezwolenia. W ocenie Spółki, za takie właśnie dochody należy uznać dochody z tytułu zwrotu wydatków stanowiących koszty uzyskania przychodów z działalności gospodarczej prowadzonej na terenie SSE. Jedyną bowiem podstawą ich uzyskania, jest uprzednie poniesienie wydatku w celu osiągnięcia przychodu z działalności gospodarczej prowadzonej na terenie specjalnej strefy ekonomicznej na podstawie zezwolenia, stanowiące niewątpliwe element takiej (strefowej) działalności gospodarczej. Analogiczne stanowisko w odniesieniu do przychodu z tytułu umorzenia zobowiązania zaliczonego uprzednio do kosztów uzyskania przychodów zajął Dyrektor Izby Skarbowej w Katowicach w interpretacji indywidualnej z 16 listopada 2009 r. (Znak: IBPBI/2/423-942/09/AM), który wskazał, że przychód powstały w wyniku umorzenia zobowiązań, stanowi w części przychód strefowy tj. w wysokości zaliczonych uprzednio wydatków do kosztów strefowych.

W konsekwencji, w przypadku, gdy Spółka poniosła wydatek na usługi nabywane w celu osiągnięcia przychodu z działalności produkcyjnej objętego zwolnieniem strefowym (przychodu zwolnionego), późniejszy zwrot wydatków na te usługi wynikający z rekalkulacji cen powinien być w całości uznany za przychód korzystający ze zwolnienia.

Jednocześnie Spółka pragnie zwrócić uwagę, że za kwalifikacją wskazanego przychodu jako przychodu korzystającego ze zwolnienia, o którym mowa w art. 17 ust. 1 pkt 34 ustawy o CIT przemawia również okoliczność, że analizowany zwrot stanowi w istocie obniżenie ceny za usługi nabywane od Spółki A (tj. korektę kosztu poniesionego w celu uzyskania przychodu objętego zwolnieniem). W konsekwencji, w ocenie Spółki, zwrot ten powinien wpływać wyłącznie na kalkulację wyniku podatkowego (podwyższenie dochodu) Spółki z działalności, z której dochód objęty jest zwolnieniem (działalności strefowej). Taki bowiem skutek byłby osiągnięty, gdyby od razu wynagrodzenie należne Spółce A od Spółki skalkulowane zostało w prawidłowej wysokości.

Z powyższego względu, zdaniem Spółki, alternatywnie można by przyjąć, że w analogicznej sytuacji podatnik byłby zobowiązany dokonać obniżenia kosztów uzyskania przychodów z działalności objętej zezwoleniem strefowym (kosztów strefowych) o wysokość zwrotu. W konkretnym roku podatkowym maksymalna wartość, o którą można dokonać obniżenia powinna zaś wynikać z zapłaconego usługodawcy wynagrodzenia odnoszącego się do świadczenia przez ten podmiot usług (w przypadku Spółki A - doradczych) w tym konkretnym roku.

W ocenie Spółki, można bowiem przyjąć argumentację, że w części odpowiadającej otrzymanemu zwrotowi podatnik nie poniósł ekonomicznego ciężaru kosztu, a zatem (w tej części) kosztu nie można uznać za poniesiony. W konsekwencji, wysokość pierwotnie wykazanego kosztu uzyskania przychodu z działalności strefowej powinna podlegać obniżeniu o kwotę otrzymanego zwrotu. Wskazana korekta powinna zaś zostać dokonana w okresie, w którym koszt został pierwotnie wykazany, w wyniku otrzymania zwrotu data poniesienia kosztu nie uległa bowiem zmianie.

Przy czym, biorąc pod uwagę przytoczone na wstępnie przepisy ustawy o CIT, pomimo, że ekonomiczny (i podatkowy) efekt obu podejść jest tożsamy, tj. wykazania, w związku z otrzymanym zwrotem przychodu z działalności objętej zezwoleniem strefowym (przychodu zwolnionego) lub dokonania zmniejszenia wysokości uprzednio wykazanych kosztów uzyskania przychodu z działalności objętej zezwoleniem strefowym (korekta kosztu strefowego), prawidłowe będzie przyjęcie pierwszego rozwiązania.

W konsekwencji, w ocenie Spółki, w związku ze zwrotem otrzymanym za pośrednictwem Spółki B powinna rozpoznać przychód z działalności objętej zezwoleniem strefowym (przychód zwolniony) w momencie otrzymania zapłaty i nie jest zobowiązana do dokonywania obniżenia kosztów uzyskania przychodu z działalności objętej zezwoleniem strefowym.

Na tle przedstawionego stanu faktycznego stwierdzam, co następuje:

Specjalne Strefy Ekonomiczne są częścią terytorium kraju wyodrębnioną administracyjnie, na której możliwe jest prowadzenie działalności gospodarczej na preferencyjnych warunkach, a w szczególności korzystanie ze zwolnienia z podatku dochodowego od osób prawnych lub podatku dochodowego od osób fizycznych, o czym wyraźnie stanowi art. 12 ustawy z dnia 20 października 1994 r. o specjalnych strefach ekonomicznych (t.j. Dz.U. z 2007 r. Nr 42, poz. 274 ze zm.). Na mocy art. 12 ust. 1 tej ustawy, dochody uzyskane z działalności gospodarczej prowadzonej na terenie strefy w ramach zezwolenia, o którym mowa w art. 16 ust. 1, przez osoby prawne lub osoby fizyczne prowadzące działalność gospodarczą są zwolnione od podatku dochodowego, odpowiednio na zasadach określonych w przepisach o podatku dochodowym od osób prawnych lub w przepisach o podatku dochodowym od osób fizycznych. Podstawą do korzystania z pomocy publicznej (zwolnienia z opodatkowania podatkiem dochodowym) jest zezwolenie na prowadzenie działalności gospodarczej na terenie danej strefy uprawniające do korzystania z tej pomocy (art. 16 ust. 1 ustawy o specjalnych strefach ekonomicznych).

Na podstawie art. 17 ust. 1 pkt 34 ustawy z dnia 15 lutego 1992 r. o podatku dochodowym od osób prawnych (t.j. Dz.U. z 2014 r. poz. 851 ze zm., dalej: „ustawa o pdop”), wolne od podatku są dochody, z zastrzeżeniem ust. 4-6, uzyskane z działalności gospodarczej prowadzonej na terenie specjalnej strefy ekonomicznej na podstawie zezwolenia, o którym mowa w art. 16 ust. 1 ustawy z dnia 20 października 1994 r. o specjalnych strefach ekonomicznych, przy czym wielkość pomocy publicznej udzielanej w formie tego zwolnienia nie może przekroczyć wielkości pomocy publicznej dla przedsiębiorcy, dopuszczalnej dla obszarów kwalifikujących się do uzyskania pomocy w największej wysokości, zgodnie z odrębnymi przepisami. Pomocą publiczną udzielaną przedsiębiorcy prowadzącemu działalność gospodarczą na terenie strefy jest niezapłacony przez tego przedsiębiorcę podatek obliczony od dochodu osiąganego wyłącznie z działalności prowadzonej na terenie strefy na podstawie właściwego zezwolenia. Wielkość tego zwolnienia jest uzależniona od wysokości poniesionych przez przedsiębiorcę wydatków inwestycyjnych.

Równocześnie art. 17 ust. 4 ustawy o pdop, stanowi, że powyższe zwolnienie przysługuje podatnikowi wyłącznie z tytułu dochodów uzyskanych z działalności gospodarczej prowadzonej na terenie strefy. Tak więc warunkiem korzystania z przedmiotowego zwolnienia jest uzyskanie dochodu z działalności gospodarczej, prowadzonej w zakresie przedmiotowym określonym w zezwoleniu, przy czym działalność gospodarcza ma być prowadzona na terenie specjalnej strefy ekonomicznej.

Z przedstawionego we wniosku opisu stanu faktycznego wynika, że Spółka prowadzi działalność gospodarczą na terenie SSE. W ramach Grupy w której funkcjonuje powołano Spółkę A, w której skupione zostały funkcje związane z procesem zakupów. Spółka ta świadczy na rzecz Wnioskodawcy oraz innych spółek z Grupy usługi doradcze w zakresie wskazanego procesu. Spółka reguluje należności za wskazane usługi w ramach nettingu wewnątrzgrupowego, a koszty nabywanych usług traktuje jako koszty pośrednie. Koszty te stanowią koszty związane z przychodem korzystającym ze zwolnienia, są one bowiem w 100% związane z działalnością produkcyjną Spółki z której cały dochód objęty jest zwolnieniem strefowym. W 2014 r. w wyniku rekalkulacji cen usług doradczych świadczonych przez Spółkę A, Spółka otrzymała zwrot wynagrodzenia zapłaconego za świadczenie tych usług w poprzednich okresach. Zwrot ten Spółka otrzymała za pośrednictwem Spółki B.

Zgodnie z art. 15 ust. 1 ustawy o pdop, kosztami uzyskania przychodów są koszty poniesione w celu osiągnięcia przychodów, z wyjątkiem kosztów wymienionych w art. 16 ust. 1.

Przepis sformułowany przez ustawodawcę ma charakter ogólny (tzw. klauzula generalna). Z tego względu, każdorazowy wydatek poniesiony przez podatnika powinien podlegać indywidualnej analizie w celu dokonania jego kwalifikacji prawnej.

Kosztami uzyskania przychodów są wyłącznie takie koszty, które spełniają kumulatywnie warunki określone w cytowanym art. 15 ust. 1 ustawy o pdop, tj.:

  • zostały poniesione przez podatnika,
  • ich poniesienie miało na celu uzyskanie przychodów,
  • nie zostały wyłączone z kategorii kosztów podatkowych mocą art. 16 ust. 1 ustawy o pdop.

Dla ustalenia momentu zaliczenia wydatków w ciężar kosztów uzyskania przychodów, podatnik powinien rozpoznać rodzaj powiązania kosztów z przychodami. W oparciu o kryterium stopnia tego powiązania koszty podatkowe można podzielić na:

  • bezpośrednio związane z przychodami, których poniesienie przekłada się wprost na uzyskanie konkretnych przychodów (możliwe jest ustalenie, w jakim okresie i w jakiej wysokości powstał związany z nimi przychód - art. 15 ust. 4, ust. 4b - 4c ustawy o pdop),
  • inne niż bezpośrednio związane z przychodami, których nie można w taki sposób przypisać do określonych przychodów, ale są racjonalnie uzasadnione jako prowadzące do ich osiągnięcia (tzw. koszty pośrednie - art. 15 ust. 4d, 4e ustawy o pdop).

Przepisy ustawy o pdop, nie określają szczególnych zasad dokonywania korekt kosztów uzyskania przychodów. Wskazać jednak należy, że konieczność dokonania korekty nie „tworzy” odrębnego, niezależnego zdarzenia gospodarczego, lecz odnosi się ściśle do stanu zaistniałego w przeszłości. Punktem odniesienia do jej dokonania jest zatem zdarzenie pierwotne.

Korekta kosztów uzyskania przychodów powinna być zatem odniesiona do momentu, w którym koszty te zostały uprzednio uwzględnione w rachunku podatkowym. Nie może budzić wątpliwości, że bez względu na to, czy poniesiony koszt ma charakter kosztu bezpośredniego, czy też kosztu pośredniego konieczność skorygowania kosztu nie zmienia momentu poniesienia i potrącenia kosztu, a jedynie jego wysokość. Korekta wielkości kosztu powinna być zatem zawsze rozliczana w okresie rozliczeniowym, w którym koszt został już ujęty w ewidencji księgowej, z uwzględnieniem zasad potrącalności wynikających z przepisów ww. ustawy.

W świetle powyższych przepisów, zwrot części wynagrodzenia, zapłaconego uprzednio z tytułu usług doradczych świadczonych przez Spółkę A dokonany za pośrednictwem Spółki B nie zmienia momentu poniesienia i potrącenia kosztu, a jedynie jego wysokość. Spółka jest zatem zobowiązana do dokonywania obniżenia kosztów uzyskania przychodu z działalności objętej zezwoleniem strefowym w okresie sprawozdawczym, w którym zostały one pierwotnie wykazane.

Stanowisko Wnioskodawcy należy zatem uznać za nieprawidłowe.

Interpretacja dotyczy stanu faktycznego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dacie zaistnienia zdarzenia w przedstawionym stanie faktycznym.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach, ul. Prymasa S. Wyszyńskiego 2, 44-100 Gliwice, po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – t.j. Dz.U. z dnia 14 marca 2012 r., poz. 270 ze zm.). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy). Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Katowicach Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Bielsku-Białej, ul. Traugutta 2a, 43-300 Bielsko-Biała.

Dodatkowe interpretacje podatkowe i orzeczenia

© 2011-2016 Interpretacje.org
StrukturaWybrane zagadnieniaSerwis
Działy przedmiotowe
Komentarze podatkowe
Najnowsze interpretacje
Aport
Gmina
Koszty uzyskania przychodów
Najem
Nieruchomości
Obowiązek podatkowy
Odszkodowania
Pracownik
Prawo do odliczenia
Projekt
Przedsiębiorstwa
Przychód
Różnice kursowe
Sprzedaż
Stawki podatku
Świadczenie usług
Udział
Zwolnienia przedmiotowe
Aktualności
Informacje o serwisie
Kanały RSS
Reklama w serwisie
Serwis zawiera interpretacje podatkowe publikowane przez Ministerstwo Finansów, na które składają się: interpretacje indywidualne oraz interpretacje ogólne wydane na podstawie art. 14a oraz art. 14b ustawy z 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (tj. Dz. U. z 2005 r. Nr 8 poz. 60 ze zm.), jak również informacje o zakresie stosowania przepisów prawa podatkowego (interpretacje podatkowe wydane na podstawie przepisów obowiązujących przed 1 lipca 2007 r.), a także wybrane orzeczenia dotyczące problematyki podatkowej.