IBPBI/2/423-1056/14/MO | Interpretacja indywidualna

Czy Spółka prawidłowo dokonywała korekty kosztów podatkowych o kwoty nieuregulowanych zobowiązań z tytułu zakupów towarów handlowych?
IBPBI/2/423-1056/14/MOinterpretacja indywidualna
  1. faktura
  2. korekta
  3. koszty uzyskania przychodów
  4. zatory płatnicze
  1. Podatek dochodowy od osób prawnych (CIT) -> Koszty uzyskania przychodów

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (t.j. Dz.U. z 2012 r. poz. 749 ze zm.) oraz § 5 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 20 czerwca 2007 r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz.U. Nr 112, poz. 770 ze zm.), Dyrektor Izby Skarbowej w Katowicach, działający w imieniu Ministra Finansów, stwierdza, że stanowisko Wnioskodawcy, przedstawione we wniosku z 21 sierpnia 2014 r. (data wpływu do tut. BKIP 28 sierpnia 2014 r.), uzupełnionym 21 listopada 2014 r., o wydanie interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku dochodowego od osób prawnych w zakresie zastosowania art. 15b ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych – jest prawidłowe.

UZASADNIENIE

W dniu 28 sierpnia 2014 r. wpłynął do tut. BKIP wniosek o wydanie interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku dochodowego od osób prawnych w zakresie zastosowania art. 15b ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych. Wniosek nie spełniał wymogów formalnych, dlatego też pismem z 5 listopada 2014 r. Znak: IBPBI/2/423-1056/14/MO, wezwano do ich uzupełnienia. Uzupełnienia wniosku dokonano 21 listopada 2014 r.

We wniosku został przedstawiony następujący stan faktyczny:

Od 1 stycznia 2013 r. Spółka stosownie do przepisu art. 15b ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych, pomniejszała koszty uzyskania przychodu o wartość niezapłaconych faktur za towar. W momencie zapłaty przez Spółkę jej zobowiązań za faktury VAT zakupowe zwiększono koszty uzyskania przychodu o kwotę dokonanego wcześniej zmniejszenia. Wtedy też zobowiązanie podatkowe powstawało w momencie wyrzucenia z kosztów uzyskania przychodu faktur za zakupiony towar. Pomimo straty bilansowej Spółka naliczała obciążenie podatkiem dochodowym od osób prawnych z powodu niekorzystnej dla Spółki interpretacji przepisu wyżej wskazanej ustawy, czyli podatek ten był należny. Naliczany podatek dochodowy powstawał w wyniku wyrzucenia z kosztów niezapłaconych przez Spółkę faktur - zobowiązań spółki za kupiony przez nią towar. W Spółce kosztem uzyskania przychodu nie są faktury zakupu towarów, lecz miesięczne rozliczenia kosztów zakupu dokonywane na ostatni dzień miesiąca.

W uzupełnieniu wniosku z 17 listopada 2014 r. (data wypływu do tut. BKIP 21 listopada 2014 r.), Spółka wskazała, że prowadzi księgi handlowe i zgodnie z przyjętą polityką rachunkowości, dla towarów stosuje zasadę ewidencji ilościowo-wartościowej, w której dla każdego składnika ujmuje się obroty i stany w jednostkach naturalnych i pieniężnych. Nie jest stosowana przewidziana w ustawie o rachunkowości możliwość odpisywania w koszty wartości towarów na dzień ich zakupu, połączona z ustalaniem stanu tych składników aktywów i jego wyceny oraz korekty kosztów o wartość tego stanu, nie później niż na dzień bilansowy. Wartość sprzedanego towaru w cenach zakupu jest księgowana w koszty Spółki dopiero w momencie sprzedaży towaru. Od 1 stycznia 2013 r. po wejściu w życie nowelizacji ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych (art. 15b ust. 1) Spółka na koniec każdego okresu obrachunkowego (miesiąca) dokonywała zmniejszenia kosztów uzyskania przychodów o kwoty wynikające z faktur dokumentujących zakup towarów, które do dnia zakończenia okresu obrachunkowego nie zostały zapłacone.

W związku z powyższym zadano następujące pytanie ostatecznie sformułowane w uzupełnieniu z 17 listopada 2014 r. (data wypływu do tut. BKIP 21 listopada 2014 r.):

Czy Spółka prawidłowo dokonywała korekty kosztów podatkowych o kwoty nieuregulowanych zobowiązań z tytułu zakupów towarów handlowych...

Zdaniem Wnioskodawcy, (stanowisko ostatecznie sformułowane w uzupełnieniu z 17 listopada 2014 r. data wypływu do tut. BKIP 21 listopada 2014 r.), po analizie przepisu art. 15b ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych, zasadnym wydaje się twierdzenie, że Spółka do tej pory nieprawidłowo rozliczała podatek dochodowy w części dotyczącej korekty - zmniejszenia kosztów podatkowych o kwoty nieuregulowanych zobowiązań z tytułu zakupu towarów, gdyż nie zaliczała do kosztów uzyskania przychodów kwot wynikających z faktur dokumentujących zakup towarów handlowych. Zatem nie powinna zmniejszać kosztów uzyskania przychodów o kwoty wynikające z tych faktur, mimo nieuregulowania tych kwot w terminie 30 dni od daty upływu terminu płatności.

Prawidłowe jest natomiast zmniejszanie kosztów uzyskania przychodów o kwoty niezapłaconych w terminie 30 dni od daty upływu terminu płatności faktur dokumentujących zakup wyposażenia, materiałów i usług zużytych na własne cele Spółki.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego stanu faktycznego uznaje się za prawidłowe.

O możliwości obciążenia podatkowych kosztów uzyskania przychodów wydatkami ponoszonymi przez podatników podatku dochodowego od osób prawnych decydują przepisy ustawy z dnia 15 lutego 1992 r. o podatku dochodowym od osób prawnych (t.j. Dz.U. z 2014 r., poz. 851 ze zm., dalej „ustawa o pdop”).

Zgodnie z art. 15 ust. 1 ustawy o pdop, kosztami uzyskania przychodów są koszty poniesione w celu osiągnięcia przychodów lub zachowania albo zabezpieczenia źródła przychodów, z wyjątkiem kosztów wymienionych w art. 16 ust. 1.

Kosztami uzyskania przychodów są więc wszelkie racjonalnie i gospodarczo uzasadnione wydatki związane z działalnością gospodarczą, których celem jest osiągnięcie, zabezpieczenie lub zachowanie źródła przychodów. Aby wydatek mógł zostać zaliczony do kosztów uzyskania przychodów, należy ocenić jego związek z prowadzoną działalnością gospodarczą oraz możliwość osiągnięcia przychodu. Z oceny tego związku powinno wynikać, że poniesiony wydatek obiektywnie może przyczynić się do osiągnięcia przychodu – w okresie ponoszenia kosztów lub w przyszłości. W związku z powyższym, kosztami są zarówno koszty pozostające w bezpośrednim związku z uzyskiwanymi przychodami, jak i pozostające w związku pośrednim.

Mocą art. 4 ustawy z dnia 16 listopada 2012 r. o redukcji niektórych obciążeń administracyjnych w gospodarce (Dz.U. z 2012 r. Nr 1397), do ustawy o pdop został wprowadzony z dniem 1 stycznia 2013 r. przepis art. 15b.

Zgodnie z art. 15b ust. 1 ustawy o pdop, w przypadku zaliczenia do kosztów uzyskania przychodów kwoty wynikającej z faktury (rachunku), a jeżeli nie istniał obowiązek wystawienia faktury (rachunku) - kwoty wynikającej z umowy albo innego dokumentu, i nieuregulowania tej kwoty w terminie 30 dni od daty upływu terminu płatności, podatnik jest obowiązany do zmniejszenia kosztów uzyskania przychodów o kwotę wynikającą z tych dokumentów.

Stosownie do art. 15b ust. 2 ustawy o pdop, jeżeli termin płatności jest dłuższy niż 60 dni, zmniejszenia kosztów uzyskania przychodów o kwotę wynikającą z dokumentów, o których mowa w ust. 1, dokonuje się z upływem 90 dni od daty zaliczenia tej kwoty do kosztów uzyskania przychodów, o ile nie została ona uregulowana w tym terminie.

Zatem, zmniejszenia kosztów uzyskania przychodów należy dokonać:

  • jeżeli termin płatności zobowiązania jest krótszy lub wynosi 60 dni – z upływem 30 dnia od daty upływu terminu wymagalności (płatności) zobowiązania, lub
  • jeżeli termin płatności zobowiązania jest dłuższy niż 60 dni – z upływem 90 dnia od daty zaliczenia tej kwoty do kosztów uzyskania przychodów.

Jednocześnie, jak wynika z art. 15b ust. 3 ustawy o pdop, zmniejszenia, o którym mowa w ust. 1 lub 2, dokonuje się w miesiącu, w którym upływa termin określony w tych przepisach.

W myśl art. 15b ust. 4 ustawy o pdop, jeżeli po dokonaniu zmniejszenia, o którym mowa w ust. 1 lub 2, zobowiązanie zostanie uregulowane, podatnik w miesiącu, w którym uregulował zobowiązanie, zwiększa koszty uzyskania przychodów o kwotę dokonanego zmniejszenia.

Jeżeli w miesiącu, w którym podatnik ma obowiązek dokonać zmniejszenia, o którym mowa w ust. 1 lub 2, podatnik nie ponosi kosztów uzyskania przychodów lub poniesione koszty są niższe od kwoty zmniejszenia, wówczas ma obowiązek zwiększyć przychody o kwotę, o którą nie zostały zmniejszone koszty uzyskania przychodów (art. 15b ust. 5 ustawy o pdop).

Z kolei, jak wynika z art. 15b ust. 8 ustawy o pdop, jeżeli zgodnie z art. 15 zaliczenie do kosztów uzyskania przychodów kwoty wynikającej z dokumentów, o których mowa w ust. 1, nastąpi po upływie terminu określonego w ust. 1 lub 2, to zaliczenie tej kwoty do kosztów uzyskania przychodów następuje z uwzględnieniem art. 15, z tym że nie wcześniej niż w miesiącu jej uregulowania.

Ponadto należy zauważyć, że wchodzące z dniem 1 stycznia 2013 r. regulacje dotyczące korekty kosztów podatkowych nie znajdą zastosowania do podatnika, który kwot wynikających z faktury lub innego dokumentu nie zaliczył do kosztów podatkowych; zatem nieuregulowanie kwoty wynikającej z ww. faktury lub innego dokumentu nie będzie powodowało obowiązku korygowania kosztów podatkowych.

Z niniejszego wniosku wynika, że Spółka prowadzi księgi handlowe i zgodnie z przyjętą polityką rachunkowości dla towarów stosuje zasadę ewidencji ilościowo-wartościowej, w której dla każdego składnika ujmuje się obroty i stany w jednostkach naturalnych i pieniężnych. Od 1 stycznia 2013 r. po wejściu w życie nowelizacji ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych Spółka na koniec każdego okresu obrachunkowego (miesiąca) dokonywała zmniejszenia kosztów uzyskania przychodów o kwoty wynikające z faktur dokumentujących zakup towarów, które do dnia zakończenia okresu obrachunkowego nie zostały zapłacone. Ponadto Spółka we własnym stanowisku wskazała, że wartość sprzedanego towaru w cenach zakupu jest księgowana w koszty Spółki dopiero w momencie sprzedaży towaru.

Biorąc pod uwagę powyższe, skoro Spółka nie zaliczała do kosztów uzyskania przychodów kwot wynikających z faktur dokumentujących zakup towarów handlowych to nie miała obowiązku zmniejszać kosztów uzyskania przychodów o kwoty wynikające z tych faktur, mimo nieuregulowania tych kwot w terminie 30 dni od daty upływu terminu płatności.

Tym samym stanowisko Spółki należy uznać za prawidłowe.

Interpretacja dotyczy stanu faktycznego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w przedstawionym stanie faktycznym.

Jednocześnie tut. Organ informuje, że niniejsza interpretacja została wydana na podstawie opisu stanu faktycznego, pytania i stanowiska dotyczącego obowiązku dokonania korekty kosztów uzyskania przychodów w sytuacji, gdy Spółka nie zaliczała do kosztów uzyskania przychodów kwot wynikających z faktur dokumentujących zakup towarów handlowych i nieuregulowania tych kwot w terminie 30 dni od daty upływu terminu płatności.

Mając na uwadze przepisy Ordynacji podatkowej w zakresie wydawania interpretacji, należy wskazać, że przedstawione, na etapie uzupełnienia wniosku własne stanowisko w zakresie zmniejszania kosztów uzyskania przychodów o kwoty niezapłaconych w terminie 30 dni od daty upływu terminu płatności faktur dokumentujących zakup wyposażenia, materiałów i usług zużytych na własne cele Spółki, przy jednoczesnym braku pytania w tym zakresie, wyznaczającego zakres interpretacji indywidualnej, nie pozwala Organowi na merytoryczną ocenę stanowiska.

Z uwagi na powyższe, jeżeli Wnioskodawca oczekuje również interpretacji w zakresie ustalenia, czy powinien dokonywać zmniejszania kosztów uzyskania przychodów o kwoty niezapłaconych w terminie 30 dni od daty upływu terminu płatności faktur dokumentujących zakup wyposażenia, materiałów i usług zużytych na własne cele Spółki, winien złożyć w tym zakresie nowy wniosek ORD-IN, zwierający skoordynowane trzy elementy tj. dokładny opis sprawy, pytanie oraz własne stanowisko w sprawie oceny prawnej przedstawionego stanu. Ponadto należy stwierdzić, że zgodnie z art. 14f § 1 Ordynacji podatkowej, wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej podlega opłacie w wysokości 40 zł, którą należy wpłacić w terminie 7 dni od dnia złożenia wniosku.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie, ul. Rakowicka 10, 31-511 Kraków, po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – t.j. Dz.U. z dnia 14 marca 2012 r., poz. 270 ze zm.). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy). Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Katowicach Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Bielsku-Białej, ul. Traugutta 2a, 43-300 Bielsko-Biała.

Dodatkowe interpretacje podatkowe i orzeczenia

© 2011-2016 Interpretacje.org
StrukturaWybrane zagadnieniaSerwis
Działy przedmiotowe
Komentarze podatkowe
Najnowsze interpretacje
Aport
Gmina
Koszty uzyskania przychodów
Najem
Nieruchomości
Obowiązek podatkowy
Odszkodowania
Pracownik
Prawo do odliczenia
Projekt
Przedsiębiorstwa
Przychód
Różnice kursowe
Sprzedaż
Stawki podatku
Świadczenie usług
Udział
Zwolnienia przedmiotowe
Aktualności
Informacje o serwisie
Kanały RSS
Reklama w serwisie
Serwis zawiera interpretacje podatkowe publikowane przez Ministerstwo Finansów, na które składają się: interpretacje indywidualne oraz interpretacje ogólne wydane na podstawie art. 14a oraz art. 14b ustawy z 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (tj. Dz. U. z 2005 r. Nr 8 poz. 60 ze zm.), jak również informacje o zakresie stosowania przepisów prawa podatkowego (interpretacje podatkowe wydane na podstawie przepisów obowiązujących przed 1 lipca 2007 r.), a także wybrane orzeczenia dotyczące problematyki podatkowej.