IBPBI/1/415-1156/14/BK | Interpretacja indywidualna

W zakresie możliwości zaliczenia do kosztów uzyskania przychodów prowadzonej w formie spółki komandytowej pozarolniczej działalności gospodarczej wydatków z tytułu składek na ubezpieczenie społeczne, Fundusz Pracy i Fundusz Gwarantowanych Świadczeń pracowniczych dot. wynagrodzenia przysługującego innemu niż Wnioskodawca wspólnikowi (komandytariuszowi) spółki komandytowej.
IBPBI/1/415-1156/14/BKinterpretacja indywidualna
  1. koszty uzyskania przychodów
  2. przekształcanie
  3. wspólnik
  4. wynagrodzenia
  1. Podatek dochodowy od osób fizycznych (PIT) -> Koszty uzyskania przychodów

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (t.j. Dz.U. z 2012 r., poz. 749 ze zm.) oraz § 5 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 20 czerwca 2007 r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz.U. Nr 112, poz. 770 ze zm.), Dyrektor Izby Skarbowej w Katowicach, działający w imieniu Ministra Finansów stwierdza, że stanowisko Wnioskodawcy, przedstawione we wniosku z 29 września 2014 r. (data wpływu do tut. Biura 2 października 2014 r.), o wydanie interpretacji przepisów prawa podatkowego, dotyczącej podatku dochodowego od osób fizycznych, w zakresie możliwości zaliczenia do kosztów uzyskania przychodów prowadzonej w formie spółki komandytowej pozarolniczej działalności gospodarczej wydatków z tytułu składek na ubezpieczenie społeczne, Fundusz Pracy i Fundusz Gwarantowanych Świadczeń pracowniczych dot. wynagrodzenia przysługującego innemu niż Wnioskodawca wspólnikowi (komandytariuszowi) spółki komandytowej – jest prawidłowe.

UZASADNIENIE

W dniu 2 października 2014 r. wpłynął do tut. Biura ww. wniosek o wydanie interpretacji przepisów prawa podatkowego w indywidualnej sprawie, dotyczącej podatku dochodowego od osób fizycznych, m.in. w zakresie możliwości zaliczenia do kosztów uzyskania przychodów prowadzonej w formie spółki komandytowej pozarolniczej działalności gospodarczej wydatków z tytułu składek na ubezpieczenie społeczne, Fundusz Pracy i Fundusz Gwarantowanych Świadczeń pracowniczych dot. wynagrodzenia przysługującego innemu niż Wnioskodawca wspólnikowi (komandytariuszowi) spółki komandytowej.

We wniosku został przedstawiony następujący stan faktyczny:

Wnioskodawca jest jednym z trzech wspólników spółki komandytowej (komandytariuszem posiadającym 65% udziału). Komplementariuszem spółki komandytowej jest spółka z ograniczoną odpowiedzialnością (posiadająca 5% udziałów). Komandytariuszami spółki są dwie osoby fizyczne (posiadająca 65% i posiadająca 30% udziałów). Spółka komandytowa prowadzi działalność gospodarczą w zakresie produkcji i sprzedaży obuwia męskiego i młodzieżowego, z czego ponad 80% eksportuje do państw Unii Europejskiej, Rosji, Ukrainy, Kazachstanu, Białorusi i do Zjednoczonych Emiratów Arabskich. Spółka komandytowa powstała z przekształcenia spółki z ograniczoną odpowiedzialnością w trybie art. 551 i nast. kodeksu spółek handlowych (dalej: „k.s.h.”) i wpisana została do Krajowego Rejestru Sądowego z dniem 2 września 2013 r.

Zgodnie z art. 553 k.s.h., spółce przekształconej przysługują wszelkie prawa i obowiązki spółki przekształcanej. Przy czym skutki te należy rozpatrywać w kontekście sfery: cywilnoprawnej, administracyjnoprawnej (w tym podatkowej), organizacyjnej i prawa pracy. W przypadku art. 553 k.s.h. mowa jest o tym, że prawa i obowiązku „przysługują”, co oznacza, że przysługują one spółce przekształcanej również po przekształceniu, czyli spółka jest cały czas ex lege podmiotem tych praw i obowiązków.

W związku z przekształceniem występują określone skutki w sferze prawa pracy, do których należy stosować art. 231 Kodeksu pracy (dalej: „k.p.”). Spółka przekształcona staje się stroną dotychczasowych stosunków pracy, a więc wstępuje we wszystkie prawa i obowiązki poprzednika. Nowy pracodawca z mocy samego prawa staje się stroną w stosunkach pracy nawiązanych przez dotychczasowego pracodawcę; odpowiada solidarnie z dotychczasowym pracodawcą za zobowiązania wynikające ze stosunku pracy.

Zdarzenia gospodarcze w spółce ewidencjonowane są za pomocą ksiąg rachunkowych. Podatnikami podatku dochodowego są poszczególni wspólnicy spółki komandytowej, bowiem spółka osobowa nie jest podatnikiem podatku dochodowego. Uzyskiwane przez wspólników (komandytariuszy) dochody z działalności gospodarczej opodatkowane są podatkiem dochodowym od osób fizycznych na zasadach ogólnych i wg 19% stawki podatku liniowego. Dochody komplementariusza opodatkowane są podatkiem dochodowym od osób prawnych.

Od 27 stycznia 2003 r. jeden ze wspólników (obecnie komandytariusz), którego udział w zysku wynosi 30%, był zatrudniony na podstawie umowy o pracę na czas nieokreślony na stanowisku Dyrektora d/s handlowych i nadal wykonuje swoje dotychczasowe obowiązki. Został on zatrudniony zgodnie z posiadanymi kwalifikacjami. Umowa o pracę została zawarta przez prezesa Spółki z o.o. przed przekształceniem. Tak jak poprzednio, do jego obowiązków, należy badanie rynków, nawiązywanie i utrzymywanie kontaktów z kluczowymi klientami, rozwój sieci sprzedaży, prezentacja oferty handlowej u klientów, na targach i wystawach oraz pozyskiwanie nowych kontrahentów. W ramach umowy o pracę komandytariusz wykonuje czynności inne niż prowadzenie spraw spółki.

Komandytariusz zatrudniony na podstawie umowy o pracę jako wspólnik podlega obowiązkowemu ubezpieczeniu zdrowotnemu, a nie podlega ubezpieczeniu społecznemu, gdyż oskładkowany przychód miesięczny z umowy o pracę przekracza kwotę minimalnego wynagrodzenia (art. 9 ust. 1-1 a ustawy o systemie ubezpieczeń społecznych).

Wnioskodawca nie jest komandytariuszem, z którym spółka zawarła umowę o pracę.

Wnioskodawca posiada wątpliwości dotyczące możliwości zaliczenia do kosztów uzyskania przychodów odpowiedniej części wynagrodzenia brutto wraz ze wszystkimi jego składnikami, które otrzymuje komandytariusz zatrudniony na podstawie umowy o pracę oraz składek na ubezpieczenie społeczne, Fundusz Pracy i FGŚP w części, w której zobowiązany do ich uiszczenia jest pracodawca - spółka.

W związku z powyższym zadano następujące pytanie:

Czy do kosztów uzyskania przychodów mogę zaliczyć wydatki z tytułu składek na ubezpieczenie społeczne, Fundusz Pracy i Fundusz Gwarantowanych Świadczeń Pracowniczych dot. wynagrodzenia komandytariusza zatrudnionego na podstawie umowy o pracę, w części finansowanej - zgodnie z przepisami Ustawy o systemie ubezpieczeń społecznych - przez Spółkę Komandytową (tj. pracodawcę) proporcjonalnie do posiadanego prawa do udziału w zysku Spółki...

(pytanie oznaczone we wniosku nr 2)

Zdaniem Wnioskodawcy, spółka komandytowa, jako pracodawca zgodnie z przepisami ustawy o systemie ubezpieczeń społecznych zobowiązana jest od wynagrodzenia za pracę komandytariusza zatrudnionego na podstawie umowy o pracę odprowadzać składki na ubezpieczenie społeczne (emerytalne, rentowe i wypadkowe), Fundusz Pracy i Fundusz Gwarantowanych Świadczeń Pracowniczych.

Przy kwalifikowaniu ww. wydatków do kosztów uzyskania przychodów przez spółkę należy uwzględnić ogólne zasady wynikające z art. 22 ust.1 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (t.j. Dz.U. z 2012 r. poz., 361 ze zm., dalej: „Ustawa”). Ponieważ świadczenia te wynikają z faktu zatrudnienia pracownika, zachodzi związek między tymi kosztami a przychodami uzyskanymi z prowadzonej przez spółkę osobową działalności gospodarczej. Koszty te powinny być rozpatrywane odrębnie od kosztów, które składają się na „wartość własnej pracy” zatrudnionego przez spółkę wspólnika na podstawie umowy o pracę. Również w tym przypadku należy wskazać ustawowe ograniczenia w zakresie możliwości zaliczenia tych wydatków do kosztów uzyskania przychodów wynikające z tzw. negatywnego katalogu kosztów, ujętego w art. 23 ust. 1 ww. ustawy.

W myśl art. 23 ust. 1 pkt 55a ustawy, nie uważa się za koszty uzyskania przychodów nieopłaconych do Zakładu Ubezpieczeń Społecznych składek, z zastrzeżeniem pkt 37 oraz art. 22 ust. 6bb, określonych w ustawie z dnia 13 października 1998 r. o systemie ubezpieczeń społecznych, w części finansowanej przez płatnika składek.

Przepis art. 23 ust. 1 pkt 55a stosuje się odpowiednio, z zastrzeżeniem ust. 1 pkt 37 oraz art. 22 ust. 6bb, do składek na Fundusz Pracy oraz Fundusz Gwarantowanych Świadczeń Pracowniczych (art. 23 ust. 3d ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych).

Natomiast z treści art. 22 ust. 6bb Ustawy wynika, że składki z tytułu należności, o których mowa w ust. 6ba. określone w ustawie z dnia 13 października 1998 r. o systemie ubezpieczeń społecznych (Dz.U. z 2009 r. Nr 205, poz. 1585 ze zm.), w części finansowanej przez płatnika składek, składki na Fundusz Pracy oraz Fundusz Gwarantowanych Świadczeń Pracowniczych, z zastrzeżeniem art. 23 ust. 1 pkt 37, stanowią koszty uzyskania przychodów w miesiącu, za który należności te są należne, pod warunkiem że składki zostaną opłacone:

  1. z tytułu należności wypłacanych lub postawionych do dyspozycji w miesiącu, za który są należne - w terminie wynikających z odrębnych przepisów;
  2. z tytułu należności wypłacanych lub postawionych do dyspozycji w miesiącu następnym, w terminie wynikającym z przepisów prawa pracy, umowy tub innego stosunku prawnego łączącego strony - nie później niż do 15 dnia tego miesiąca.

W przypadku uchybienia tym terminom do składek tych stosuje się art. 23 ust. 1 pkt 55a i ust. 3d.

W świetle powyższego, w ocenie Wnioskodawcy, składki na ubezpieczenie społeczne związane z zatrudnieniem na podstawie umowy o pracę wspólnika spółki, w części, w której zobowiązany do ich uiszczania jest pracodawca (spółka), stanowią koszt uzyskania przychodów Wnioskodawcy proporcjonalnie do posiadanego prawa do udziału w zysku Spółki.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego stanu faktycznego uznaje się za prawidłowe.

Mając powyższe na względzie, stosownie do art. 14c § 1 Ordynacji podatkowej, odstąpiono od uzasadnienia prawnego dokonanej oceny stanowiska Wnioskodawcy.

Interpretacja dotyczy stanu faktycznego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dacie zaistnienia zdarzenia w przedstawionym stanie faktycznym.

Nadmienić należy, że w zakresie pytania oznaczonego we wniosku Nr 1, wydano odrębne rozstrzygniecie.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach, ul. Prymasa Stefana Wyszyńskiego 2, 44-100 Gliwice, po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – t.j. Dz.U. z 2012 r. poz. 270 ze zm.). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy). Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Katowicach Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Bielsku-Białej, ul. Traugutta 2a, 43-300 Bielsko-Biała.

Dodatkowe interpretacje podatkowe i orzeczenia

© 2011-2016 Interpretacje.org
StrukturaWybrane zagadnieniaSerwis
Działy przedmiotowe
Komentarze podatkowe
Najnowsze interpretacje
Aport
Gmina
Koszty uzyskania przychodów
Najem
Nieruchomości
Obowiązek podatkowy
Odszkodowania
Pracownik
Prawo do odliczenia
Projekt
Przedsiębiorstwa
Przychód
Różnice kursowe
Sprzedaż
Stawki podatku
Świadczenie usług
Udział
Zwolnienia przedmiotowe
Aktualności
Informacje o serwisie
Kanały RSS
Reklama w serwisie
Serwis zawiera interpretacje podatkowe publikowane przez Ministerstwo Finansów, na które składają się: interpretacje indywidualne oraz interpretacje ogólne wydane na podstawie art. 14a oraz art. 14b ustawy z 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (tj. Dz. U. z 2005 r. Nr 8 poz. 60 ze zm.), jak również informacje o zakresie stosowania przepisów prawa podatkowego (interpretacje podatkowe wydane na podstawie przepisów obowiązujących przed 1 lipca 2007 r.), a także wybrane orzeczenia dotyczące problematyki podatkowej.