IBPB-1-3/4510-18/16/APO | Interpretacja indywidualna

Możliwość rozpoznania kosztów uzyskania przychodów poniesionych na wytworzenie praw autorskich.
IBPB-1-3/4510-18/16/APOinterpretacja indywidualna
  1. amortyzacja
  2. koszty uzyskania przychodów
  3. pracownik
  4. prawa autorskie
  5. umowa
  1. Podatek dochodowy od osób prawnych (CIT) -> Koszty uzyskania przychodów

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (t.j. Dz.U. z 2015 r., poz. 613 ze zm.) oraz § 4 pkt 2 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 22 kwietnia 2015 r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz.U. z 2015 r., poz. 643), Dyrektor Izby Skarbowej w Katowicach, działający w imieniu Ministra Finansów, stwierdza, że stanowisko Wnioskodawcy, przedstawione we wniosku, który wpłynął do Organu 18 grudnia 2015 r. (data wpływu do tut. Biura 5 stycznia 2016 r.), o wydanie interpretacji przepisów prawa podatkowego, dotyczącej podatku dochodowego od osób prawnych, w zakresie możliwości rozpoznania kosztów uzyskania przychodów poniesionych na wytworzenie praw autorskich – jest prawidłowe.

UZASADNIENIE

W dniu 18 grudnia 2015 r. wpłynął do Organu (5 stycznia 2016 r. do tut. BKIP) wniosek o wydanie interpretacji przepisów prawa podatkowego, dotyczącej podatku dochodowego od osób prawnych, w zakresie możliwości rozpoznania kosztów uzyskania przychodów poniesionych na wytworzenie praw autorskich.

We wniosku został przedstawiony następujący stan faktyczny:

Spółka prowadzi działalność m.in. w zakresie tworzenia oprogramowania komputerowego, w formie aplikacji mobilnych. Po wytworzeniu oprogramowania, licencja na używanie aplikacji będzie udostępniana na urządzenia mobilne. Spółka na potrzeby prowadzonej działalności gospodarczej zatrudnia w ramach umowy o pracę pracowników, którzy realizują zadania powierzone im przez Spółkę. Część zatrudnionych pracowników (np. pracownicy działu IT), w ramach swoich obowiązków służbowych, wykonuje prace o charakterze kreatywnym, skutkującym powstawaniem dzieł i utworów, mających znamiona przedmiotu prawa autorskiego, rozumianego jako każdy przejaw działalności twórczej o indywidualnym charakterze, ustalony w jakiejkolwiek postaci, niezależnie od wartości, przeznaczenia i sposobu wyrażenia (zwany dalej „Utworem”) - zgodnie z art. 1 ust. 1 ustawy o prawie autorskim i prawach pokrewnych (t.j. Dz.U. z 2006 r. Nr 90, poz. 631 ze zm., zwana dalej „ustawą o prawie autorskim i prawach pokrewnych”).

Spółka, w celu obliczenia wysokości wynagrodzenia netto, należnego wyżej wymienionym pracownikom, dokonuje podziału wynagrodzenia, na część, która odnosi się do „korzystania przez twórców z praw autorskich i artystów wykonawców z praw pokrewnych, w rozumieniu odrębnych przepisów lub rozporządzania przez nich tymi prawami” oraz pozostałą część nie związaną z prawami autorskimi. Do tych pierwszych, na podstawie art. 22 ust. 9 pkt 3 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (t.j. Dz.U Nr 90, poz. 416 ze zm.), Spółka stosuje podwyższone 50% koszty uzyskania przychodów, do pozostałej części wynagrodzenia stosuje zryczałtowane koszty uzyskania przychodu .

W celu dokonania podziału wynagrodzenia, Spółka ustanowiła specjalną procedurę dla wszystkich pracowników, których wynagrodzenie jest obliczane z uwzględnieniem 50% kosztów uzyskania przychodów, pozwalającą na weryfikację, czy czynności wykonywane przez jej pracowników rzeczywiście stanowią utwór, w rozumieniu ustawy o prawie autorskim i prawach pokrewnych, a także w jakim zakresie czasowym prace te, w danym miesiącu rozliczeniowym były wykonywane. W ramach tej procedury, pracownik jest zobowiązany do ewidencjonowania swojego czasu pracy, w podziale na poszczególne projekty, które realizuje, wraz ze wskazaniem realizowanych czynności. Ponadto, pracownik został zobowiązany (na mocy umowy lub aneksu do umowy, które zostały podpisane pomiędzy nim a Spółką), że po zakończeniu danego miesiąca przekazuje wypełniony i podpisany arkusz godzinowy swojemu przełożonemu.

Przełożony pracownika jest zobowiązany do przeprowadzenia analizy polegającej na ustaleniu:

  • czy pracownik rzeczywiście poświęcił wskazaną przez siebie ilość czasu na pracę twórczą (na tworzenie utworów, w rozumieniu ustawy o prawie autorskim i prawach pokrewnych – nawet, jeśli w danym miesiącu nie doszło do powstania utworu, lecz jedynie do jego powstawania) oraz innego rodzaju obowiązki, a także
  • czy efekt pracy pracownika spełnia wymogi ustawowe i może być potraktowany jako utwór, w rozumieniu prawa autorskiego.

Po zatwierdzeniu arkusza godzinowego przez przełożonego wyliczane jest, ile godzin zadeklarowanych przez pracownika w danym miesiącu zostało przeznaczonych na pracę twórczą, a ile na prace pozostałe. W oparciu o te informacje ustalone zostaje (na zasadzie proporcji), do jakiej części wynagrodzenia należnego pracownikowi (zgodnie z umową o pracę oraz aneksem do niej) Spółka może zastosować 50% koszty uzyskania przychodów. W ramach kalkulacji wynagrodzenia zostają uwzględnione także takie zdarzenia jak: urlop pracownika, chorobowe, itd. Oznacza to, że wynagrodzenie z tytułu przeniesienia praw autorskich nie przysługuje pracownikowi za okres jego nieobecności w pracy.

W związku z powyższym zadano następujące pytanie:

Czy prawidłowym jest twierdzenie, że w oparciu o art. 16b ust. 1 pkt 4 ustawy z dnia 15 lutego 1992 r. o podatku dochodowym od osób prawych (t.j. Dz.U. z 2014 r., poz. 851 ze zm., dalej: „ustawa o CIT”), autorskie prawa majątkowe do utworów wytworzonych przez pracowników Spółki, w ramach obowiązków wynikających z umowy o pracę, nie podlegają amortyzacji, a koszty ich wytworzenia (w tym wynagrodzenia pracowników) stanowią koszty uzyskania Spółki na podstawie art. 15 ust. l ustawy o CIT...

Zdaniem Wnioskodawcy:

Zgodnie z art. 16b ust. 1 ustawy o CIT, amortyzacji podlegają, co do zasady, nabyte nadające się do gospodarczego wykorzystania w dniu przyjęcia do używania m.in. autorskie lub pokrewne prawa majątkowe, licencje o przewidywanym okresie używania dłuższym niż rok, wykorzystywane przez podatnika na potrzeby związane z prowadzoną przez niego działalnością gospodarczą albo oddane przez niego do używania na podstawie umowy licencyjnej (sublicencji), umowy najmu, dzierżawy lub leasingu, zwane wartościami niematerialnymi i prawnymi (dalej zwane „WNiP”). Z przepisu tego wynika jednoznacznie, że do wartości niematerialnych i prawnych mogą być zaliczone autorskie prawa majątkowe jedynie wówczas, gdy zostały przez podatnika nabyte.

Szczegółowe przepisy ustawy o CIT, dotyczące amortyzacji podatkowej WNiP, wydają się bardzo zbliżone do regulacji dotyczących środków trwałych. Bardziej wnikliwa ich analiza pozwała jednak dostrzec wiele różnic w podatkowym traktowaniu tych dwóch kategorii aktywów. Podstawowa różnica wynikająca z ww. przepisów dotyczy faktu, że na gruncie ustawy o CIT wartości niematerialne i prawne można wyłącznie nabyć, ale nie można ich już wytworzyć we własnym zakresie (środki trwałe można zarówno nabyć, jak i wytworzyć). Zgodnie z art. 16g ust. 1 pkt 1 i 2 ustawy o CIT, za wartość początkową środków trwałych i WNiP uważa się w razie ich odpłatnego nabycia cenę ich nabycia, a w razie wytworzenia we własnym zakresie - koszt wytworzenia. W dalszej części art. 16g ust. 3 ustawy o CIT, ustawodawca precyzuje, że cenę nabycia stanowi kwota należna zbywcy, powiększona o koszty związane z zakupem naliczone do dnia przekazania środka trwałego lub WNiP do używania. Z kolei ust. 4 tego samego artykułu wskazuje, że kosztem wytworzenia jest wartość, w cenie nabycia, zużytych do wytworzenia środków trwałych: rzeczowych składników majątku i wykorzystanych usług obcych, kosztów wynagrodzeń za pracę wraz z pochodnymi i inne koszty dające się zaliczyć do wartości wytworzonych środków trwałych.

Analiza powyższych przepisów pozwala dostrzec, że środki trwałe, jak i WNiP mogą po stronie podatnika powstać na skutek nabycia od podmiotów trzecich oraz wytworzenia we własnym zakresie (art. 16g ust. 1 stanowi: za wartość początkową środków trwałych i WNiP uważa się w razie ich odpłatnego nabycia cenę ich nabycia, a w razie wytworzenia we własnym zakresie koszt wytworzenia).

Kolejne cytowane powyżej przepisy ustawy o CIT wskazują już tylko, że wytworzenie we własnym zakresie dotyczy wyłącznie środków trwałych (kosztem wytworzenia jest wartość, w cenie nabycia, zużytych do wytworzenia środków trwałych rzeczowych składników majątku i wykorzystanych usług obcych (...)).

W efekcie należy stwierdzić, że z punktu widzenia ustawy o CIT nie istnieje instytucja „wartości niematerialnych i prawnych wytworzonych we własnym zakresie”. Powyższe stanowisko wynika z zastosowanej zasady eliminowania sprzeczności w prawie. Zgodnie z jedną z takich zasad, szczegółowy przepis prawa znosi przepis ogólny (lex specialis derogat legi generali). Tym samym, przepisy ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych definiujące cenę nabycia, w odniesieniu do środków trwałych i WNiP oraz koszt wytworzenia tylko w odniesieniu do środków trwałych, przeważają (zwłaszcza z punktu widzenia wspomnianej reguły derogacyjnej) nad treścią przepisu ogólnego odnoszącego te pojęcia do obu rodzajów aktywów. W takiej sytuacji zasadnym jest pytanie, jak dla celów podatkowych sklasyfikować faktycznie wytworzoną WNiP.

W ocenie Spółki, jedynym możliwym na gruncie powyższych przepisów rozwiązaniem jest zaliczenie wszelkich wydatków związanych z „faktycznym wytworzeniem” aktywów (które w przypadku nabycia stanowiłyby WNiP) do kosztów bieżących, tj. KUP. Stąd też, w ocenie Spółki, autorskie prawa majątkowe do utworów, które będą wytwarzane przez pracowników Spółki w ramach obowiązków wynikających z umowy o pracę/aneksu do umowy o pracę, będą prawami, które nie podlegają amortyzacji, a koszty ich wytworzenia (w tym wynagrodzenia pracowników) będą kosztem uzyskania Spółki na podstawie art. 15 ust. 1 ustawy o CIT. Przepis ten stanowi, że kosztami uzyskania przychodów są koszty poniesione w celu osiągnięcia przychodów lub zachowania albo zabezpieczenia źródła przychodów, z wyjątkiem kosztów wymienionych w art. 16 ust. 1.

Art. 16 ust. 1 ustawy o CIT, nie wymienia jednak wprost wydatków, które będą ponoszone przez Spółkę na wytworzenie przedmiotowych praw. Skoro zatem, art. 16 ust. 1 nie stanowi przeszkody w zaliczeniu tych wydatków do kosztów uzyskania przychodów, a nie ulega wątpliwości, że wydatki te z przychodami Spółki łączy swoisty nierozerwalny i oczywisty związek przyczynowo-skutkowy, to stanowisko Spółki w tej części jest w pełni uzasadnione.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego stanu faktycznego uznaje się za prawidłowe.

Mając powyższe na względzie, stosownie do art. 14c § 1 Ordynacji podatkowej, odstąpiono od uzasadnienia prawnego dokonanej oceny stanowiska Wnioskodawcy.

Interpretacja dotyczy stanu faktycznego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dacie zdarzenia w przedstawionym stanie faktycznym.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi, ul. Piotrkowska 135, 90-434 Łódź, po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – t.j. Dz.U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy). Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Katowicach Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Bielsku-Białej, ul. Traugutta 2a, 43-300 Bielsko-Biała.

© 2011-2016 Interpretacje.org
StrukturaWybrane zagadnieniaSerwis
Działy przedmiotowe
Komentarze podatkowe
Najnowsze interpretacje
Aport
Gmina
Koszty uzyskania przychodów
Najem
Nieruchomości
Obowiązek podatkowy
Odszkodowania
Pracownik
Prawo do odliczenia
Projekt
Przedsiębiorstwa
Przychód
Różnice kursowe
Sprzedaż
Stawki podatku
Świadczenie usług
Udział
Zwolnienia przedmiotowe
Aktualności
Informacje o serwisie
Kanały RSS
Reklama w serwisie
Serwis zawiera interpretacje podatkowe publikowane przez Ministerstwo Finansów, na które składają się: interpretacje indywidualne oraz interpretacje ogólne wydane na podstawie art. 14a oraz art. 14b ustawy z 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (tj. Dz. U. z 2005 r. Nr 8 poz. 60 ze zm.), jak również informacje o zakresie stosowania przepisów prawa podatkowego (interpretacje podatkowe wydane na podstawie przepisów obowiązujących przed 1 lipca 2007 r.), a także wybrane orzeczenia dotyczące problematyki podatkowej.