DD9/033/48/SEW/2014/RWPD-3668 | Interpretacja indywidualna

O ile poniesione koszty nie służą reprezentacji, to nie podlegają wyłączeniu z kosztów uzyskania przychodów na podstawie art. 23 ust. 1 pkt 23 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.
DD9/033/48/SEW/2014/RWPD-3668interpretacja indywidualna
  1. catering
  2. koszty uzyskania przychodów
  3. spółka komandytowa
  4. usługi gastronomiczne
  5. wydatek
  1. Podatek dochodowy od osób fizycznych (PIT) -> Koszty uzyskania przychodów

ZMIANA INTERPRETACJI INDYWIDUALNEJ

Na podstawie art. 14e § 1 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2012r., poz. 749, z późn. zm.) Minister Finansów, w związku ze stwierdzeniem nieprawidłowości interpretacji indywidualnej z dnia 10 października 2012 r. Nr IPPB1/415-934/12-2/JB wydanej w imieniu Ministra Finansów przez Dyrektora Izby Skarbowej w Warszawie, zmienia z urzędu wyżej wymienioną interpretację stwierdzając, że stanowisko Wnioskodawcy przedstawione we wniosku z dnia 25 czerwca 2012 r., (data wpływu 30 lipca 2012 r.), o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego w indywidualnej sprawie, dotyczącej podatku dochodowego od osób fizycznych w zakresie możliwości zaliczenia do kosztów uzyskania przychodów wydatków na zakup produktów spożywczych oraz usług gastronomicznych podczas spotkań z kontrahentami w siedzibie firmy jak też poza jej siedzibą - jest prawidłowe.

UZASADNIENIE

Dyrektor Izby Skarbowej w Warszawie, działając na podstawie § 7 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 20 czerwca 2007 r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz. U. Nr 112, poz. 770, z późn. zm.), wydał w dniu 10 października 2012 r., w imieniu Ministra Finansów, interpretację indywidualną dotyczącą podatku dochodowego od osób fizycznych w zakresie możliwości zaliczenia do kosztów uzyskania przychodów wydatków poniesionych na organizację w siedzibie Spółki, jak również poza nią, spotkań z klientami. Interpretacja wydana została na wniosek Pana Andrzeja S.z dnia 25 czerwca 2012 r.

Z przedstawionego we wniosku zdarzenia przyszłego wynika, że Wnioskodawca jest komandytariuszem spółki komandytowej C. i wspólnicy sp. komandytowa. Spółka świadczy usługi prawne. W ramach prowadzonej przez Wnioskodawcę działalności poprzez wyżej opisaną Spółkę mają miejsca spotkania z klientami Spółki, które służą realizacji określonego projektu prawnego i mają na celu budowanie relacji business’owych z tymże klientem. Zwyczajowo jest przyjęte, że podczas tych spotkań w siedzibie Spółki podawany jest lunch (kanapki, przekąski) dostarczany przez zewnętrzną firmę cateringową, ciastka, owoce oraz zimne napoje. Spółka ponosi koszty usług cateringowych lub zakupu produktów, które odnoszone są w koszty reprezentacji i są wyłączane z kosztów podatkowych. Spotkania z klientami w związku z realizowanymi projektami odbywają się także w restauracjach i zakupione wtedy przez Spółkę usługi gastronomiczne odnoszone są również w koszty reprezentacji i nie stanowią kosztów uzyskania przychodów.

Zapytanie Wnioskodawcy dotyczy zmiany kwalifikacji kosztów opisanych powyżej i zaliczenie ich do kosztów uzyskania przychodów w szczególności, że słownik języka polskiego (Wydawnictwo Słownikowe PWN pod redakcją prof. Mieczysława Szymczaka, Warszawa 1998) definiuje reprezentacyjność jako „bycie reprezentacyjnym; okazałość, wystawność, wytworność” lub inaczej reprezentacja to według tego samego źródła „okazałość, wystawność w czyimś sposobie życia, związana ze stanowiskiem, pozycją społeczną”, natomiast art. 22 ust. 1 mówi, że kosztami uzyskania przychodów są koszty poniesione w celu osiągnięcia przychodów lub zachowania albo zabezpieczenia źródła przychodów, z wyjątkiem kosztów wymienionych w art. 23. Zgodnie z art. 23 ust. 1 pkt 23) koszty reprezentacji, w szczególności poniesione na usługi gastronomiczne, zakup żywności oraz napojów, w tym alkoholowych, nie stanowią kosztów uzyskania przychodów.

Jednocześnie Wnioskodawca informuje, że pozostali wspólnicy spółki również złożyli wnioski ORD-IN dotyczące powyżej postawionego pytania.

W związku z powyższym zadano pytanie:
Czy jako wspólnik spółki komandytowej Wnioskodawca może zmienić kwalifikację ponoszonych kosztów zakupu usług gastronomicznych, cateringowych oraz produktów związanych z organizacją spotkań dla klientów w siedzibie Spółki, jak również poza nią (restauracje) w świetle przedstawionego stanu faktycznego i zaliczyć je w koszty podatkowe w części w jakiej służą one realizacji określonego projektu dla klienta Spółki, generującego jednocześnie przychód dla Spółki, w którym Wnioskodawca partycypuje jako wspólnik...

Zdaniem Wnioskodawcy, w związku z tym, że ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych nie definiuje na czym polega reprezentacyjny charakter kosztów, Wnioskodawca odwołuje się, więc do definicji REPREZENTACYJNOŚCI podanej w słowniku języka polskiego i zacytowanej przez Wnioskodawcę w dziale G niniejszego formularza ORD-IN na stronie 3. Zgodnie z tą definicją REPREZENTACYJNOŚCI zwyczajowo przyjęty poczęstunek w postaci kanapek, przekąsek, owoców, słodyczy oraz zimnych napojów nie ma znamion okazałości, gdyż jest to praktyka powszechnie stosowana w środowisku business’u. Uznając dane działanie za powszechne, zwyczajowo przyjęte w działalności gospodarczej, wpisane w codzienne budowanie relacji z klientami Spółki, nie można mu jednocześnie przypisać znamion wytworności i wystawności. Okazałość jest cechą osobliwą i świadczącą o indywidualnym charakterze osoby, działania lub zdarzenia.

Jednocześnie koszty poczęstunków zgodnie z art. 22 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych są ponoszone w celu osiągnięcia przychodów, gdyż są kwalifikowane do konkretnego projektu realizowanego przez Spółkę, którego końcowym efektem jest przychód lub służą zachowaniu źródła przychodów (np.: spotkania z klientami Spółki w restauracjach w celu omówienia bieżących lub przyszłych projektów). Biorąc pod uwagę ilość lokali restauracyjnych, ich dostępność oraz frekwencję usługobiorców tych usług, możemy mówić o powszechności w świadczeniu usługi gastronomicznej oraz jej standaryzacji. Jeżeli więc uznamy, że nie mamy do czynienia z działaniem okazałym i wytwornym, inaczej reprezentacyjnym, to koszty poczęstunków w siedzibie firmy, jak również spotkań z klientami w restauracjach w związku z realizowanymi projektami, stanowią koszty uzyskania przychodu zgodnie z art. 22 ust. 1 Ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, gdyż są ponoszone w celu osiągnięcia przychodów lub zachowania albo zabezpieczenia źródła przychodów i nie mieszczą się w katalogu wyłączeń (art. 23 ust. 1 pkt 23).

Wydając w imieniu Ministra Finansów, interpretację indywidualną z dnia 10 października 2012 r. Nr IPPB1/415-934/12-2/JB, Dyrektor Izby Skarbowej w Warszawie uznał stanowisko Wnioskodawcy za nieprawidłowe stwierdzając m.in., że (...) wydatki na zakup usług gastronomicznych, cateringowych oraz produktów związanych z organizacją spotkań dla klientów, niezależnie od miejsca podawania zakupionych artykułów żywnościowych i napojów oraz niezależnie od miejsca świadczenia zakupionych usług gastronomicznych, są kosztami reprezentacji, o której mowa w art. 23 ust. 1 pkt 23 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych i jako takie nie mogą stanowić kosztów uzyskania przychodów (...).

Po zapoznaniu się z aktami sprawy Minister Finansów zważył, co następuje.

Przy prawnopodatkowej ocenie zagadnienia, będącego przedmiotem wniosku, należy mieć na uwadze, że zgodnie z art. 22 ust. 1 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (Dz. U. z 2012 r. poz. 361, z późn. zm.) kosztami uzyskania przychodów są koszty poniesione w celu osiągnięcia przychodów lub zachowania albo zabezpieczenia źródła przychodów, z wyjątkiem kosztów wymienionych w art. 23 ust. 1 ustawy. Na gruncie powyższej regulacji podstawową cechą kosztu uzyskania przychodów jest jego związek z przychodem podatnika albo związek z zachowaniem lub zabezpieczeniem przychodu podatkowego pod warunkiem, że dany koszt nie został wymieniony w katalogu kosztów negatywnych zawartym w art. 23 ust. 1 ustawy. Zgodnie z przepisami art. 23 ust. 1 pkt 23 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, nie uważa się za koszty uzyskania przychodów kosztów reprezentacji, w szczególności poniesionych na usługi gastronomiczne, zakup żywności oraz napojów, w tym alkoholowych.

Problematyka kosztów podatkowych w kwestii dotyczącej, czy w każdym przypadku wydatki przedsiębiorcy na zakup żywności, napojów oraz usług gastronomicznych, podawanych i świadczonych podczas spotkań z kontrahentami (spotkań biznesowych i okazjonalnych), niezależnie od miejsca podawania zakupionych artykułów żywnościowych i napojów oraz od miejsca świadczenia zakupionych usług gastronomicznych, stanowią koszty reprezentacji, podlegające wykluczeniu z kosztów uzyskania przychodów na podstawie art. 23 ust. 1 pkt 23 ustawy, była przedmiotem orzecznictwa sądów administracyjnych, które nie było jednolite.

Mając na uwadze powyższe Minister Finansów wydał interpretację ogólną z dnia 25 listopada 2013 r. Nr DD6/033/127/SOH/2013/RD-120521, w której zauważono m.in., (...) że nie podlegają wykluczeniu z kosztów uzyskania przychodów na podstawie art. 23 ust. 1 pkt 23 ustawy ponoszone przez podatników wydatki na drobne poczęstunki ( np. ciastka, paluszki, kanapki) napoje (np. kawa, herbata, woda mineralna, soki), a także posiłki (np. obiady, lunche), niezależnie od miejsca ich podawania (w siedzibie podatnika, czy też poza nią), podawane podczas prowadzenia rozmów z kontrahentami, inwestorami, wykonawcami etc. dotyczących zakresu prowadzonej przez podatników działalności gospodarczej. Odzwierciedleniem powyższej interpretacji jest np. wyrok NSA z dnia 27 września 2012 r. sygn. akt FSK 392/11, wyrok NSA z dnia 17 czerwca 2013 r. sygn. akt. II FSK 702/11, wydany w składzie siedmiu sędziów.

W wyroku z dnia 17 czerwca 2013 r. Naczelny Sąd Administracyjny m.in. wskazał, że (...) wydatki związane z poczęstunkiem dla osób będących klientami, muszą być uznane za koszt uzyskania przychodu, nie ulega bowiem wątpliwości, że stworzenie właściwego klimatu dla prowadzonej działalności rodzi skutek w postaci zwiększenia przychodu zatem oznacza to, że (...) pomiędzy poniesionym wydatkiem polegającym na poczęstunku (zarówno dostarczonym w firmie, jak i poza jej siedzibą), a osiągniętym przychodem musi zachodzić związek przyczynowy (...). Naczelny Sąd Administracyjny stwierdził jednocześnie, że (...) wydatek na zakup nie każdej usługi gastronomicznej należy kwalifikować do kosztów reprezentacji wyłączonej z kosztów uzyskania przychodów (...).

Odnosząc się do przedstawionego we wniosku zdarzenia przyszłego, stwierdzić należy, że o ile poniesione koszty nie służą reprezentacji, to nie podlegają wyłączeniu z kosztów uzyskania przychodów na podstawie art. 23 ust. 1 pkt 23 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.

W świetle powyższego, stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej opisanego zdarzenia przyszłego, uznać należy za prawidłowe.

W konsekwencji należało, z urzędu, dokonać zmiany pisemnej interpretacji indywidualnej wydanej przez Dyrektora Izby Skarbowej w Warszawie, działającego w imieniu Ministra Finansów, gdyż stwierdzono jej nieprawidłowość.

Zgodnie z art. 14e § 1 Ordynacji podatkowej, Minister Finansów może, z urzędu, zmienić wydaną interpretację ogólną lub indywidualną, jeżeli stwierdzi jej nieprawidłowość, uwzględniając w szczególności orzecznictwo sądów, Trybunału Konstytucyjnego lub Europejskiego Trybunału Sprawiedliwości. Przepis ten nie zawiera ograniczeń czasowych, co oznacza, że jeśli stwierdzona zostanie nieprawidłowość wydanej interpretacji indywidualnej, Minister Finansów może, z urzędu zmienić ją w dowolnym czasie.

Zmieniona interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego przedstawionego we wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej i stanu prawnego obowiązującego w dniu wydania zmienianej interpretacji.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, ul. Jasna 2/4, 00-013 Warszawa, po uprzednim wezwaniu na piśmie Ministra Finansów – w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o wydaniu zmienionej interpretacji – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. z 2012r., poz. 270, z późn. zm.).Skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego wnosi się (w dwóch egzemplarzach) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi Ministra Finansów na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli Minister Finansów nie udzieli odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi).Skargę wnosi się za pośrednictwem Ministra Finansów, którego działanie, bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania jest przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi), na adres: ul. Świętokrzyska 12, 00-916 Warszawa.

© 2011-2016 Interpretacje.org
StrukturaWybrane zagadnieniaSerwis
Działy przedmiotowe
Komentarze podatkowe
Najnowsze interpretacje
Aport
Gmina
Koszty uzyskania przychodów
Najem
Nieruchomości
Obowiązek podatkowy
Odszkodowania
Pracownik
Prawo do odliczenia
Projekt
Przedsiębiorstwa
Przychód
Różnice kursowe
Sprzedaż
Stawki podatku
Świadczenie usług
Udział
Zwolnienia przedmiotowe
Aktualności
Informacje o serwisie
Kanały RSS
Reklama w serwisie
Serwis zawiera interpretacje podatkowe publikowane przez Ministerstwo Finansów, na które składają się: interpretacje indywidualne oraz interpretacje ogólne wydane na podstawie art. 14a oraz art. 14b ustawy z 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (tj. Dz. U. z 2005 r. Nr 8 poz. 60 ze zm.), jak również informacje o zakresie stosowania przepisów prawa podatkowego (interpretacje podatkowe wydane na podstawie przepisów obowiązujących przed 1 lipca 2007 r.), a także wybrane orzeczenia dotyczące problematyki podatkowej.