DD9/033/421/SEW/2012/PK-1542 | Interpretacja indywidualna

Możliwość zaliczenia do kosztów uzyskania przychodów wydatków poniesionych na zakup poczęstunku dla kontrahentów organizowanych poza siedzibą firmy
DD9/033/421/SEW/2012/PK-1542interpretacja indywidualna
  1. artykuły spożywcze
  2. działalność gospodarcza
  3. koszty uzyskania przychodów
  4. poczęstunki
  5. usługi gastronomiczne
  1. Podatek dochodowy od osób fizycznych (PIT) -> Koszty uzyskania przychodów

ZMIANA INTERPRETACJI INDYWIDUALNEJ

Na podstawie art. 14e § 1 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2012r., poz. 749, z późn. zm.) Minister Finansów, w związku ze stwierdzeniem nieprawidłowości interpretacji indywidualnej z dnia 7 kwietnia 2010 r. Nr IBPBI/1/415-68/10/ESZ wydanej w imieniu Ministra Finansów przez Dyrektora Izby Skarbowej w Katowicach, zmienia z urzędu wyżej wymienioną interpretację stwierdzając, że stanowisko Wnioskodawcy przedstawione we wniosku z dnia 20 stycznia 2010 r. o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego w indywidualnej sprawie, dotyczącej podatku dochodowego od osób fizycznych w zakresie możliwości zaliczenia do kosztów uzyskania przychodów wydatków na zakup produktów spożywczych oraz usług gastronomicznych podczas spotkań z kontrahentami w siedzibie firmy jak też poza jej siedzibą- jest prawidłowe.

UZASADNIENIE

Dyrektor Izby Skarbowej w Katowicach, działając na podstawie § 5 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 20 czerwca 2007 r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz. U. Nr 112, poz. 770, z późn. zm.), wydał w dniu 7 kwietnia 2010 r., w imieniu Ministra Finansów, interpretację indywidualną dotyczącą podatku dochodowego od osób fizycznych w zakresie możliwości zaliczenia do kosztów uzyskania przychodów wydatków na drobny poczęstunek podawany podczas spotkań z kontrahentami w biurze jak i wydatków na posiłki w trakcie spotkań z kontrahentami w restauracji. Interpretacja wydana została na wniosek Pana z dnia 20 stycznia 2010 r.

Z przedstawionego we wniosku zaistniałego stanu faktycznego wynika, że:

Wnioskodawca w ramach prowadzonej działalności gospodarczej świadczy usługi doradztwa oraz szkolenia z zakresu pozycjonowania stron www w wyszukiwarkach internetowych. Pozycjonowanie stron www jest dziedziną liczącą w Polsce zaledwie kilka lat. Stąd też termin jest mało znany i raczej kojarzy się z pozycjonowaniem marketingowym, niż z podnoszeniem pozycji strony w wynikach wyszukiwarek. W szczególności szkolenia z pozycjonowania są nowością na polskim rynku - gdy firma Wnioskodawcy wprowadziła je 2 lata temu, była w zasadzie pierwszą tego typu firmą w Polsce. Aby uświadomić przedsiębiorcom, jak ważne miejsce w strategii marketingowej zajmuje pozycjonowanie strony www, Wnioskodawca organizuje dla nich bezpłatne spotkania, których celem jest przedstawienie korzyści płynących z wysokiej pozycji w wyszukiwarkach internetowych. Dodatkowo Wnioskodawca prowadzi szkolenia z pozycjonowania stron www dla dziennikarzy. W ramach tych spotkań przybliża słuchaczom zagadnienia techniczne związane z pozycjonowaniem.

Dzięki temu Wnioskodawca zyskuje w trójnasób:

  • przedsiębiorcy dowiadują się z pierwszej ręki na temat tej nowej formy promocji firmy i jej wpływu na zwiększenie sprzedaży, w efekcie decydują się na skorzystanie z usług doradztwa w zakresie pozycjonowania świadczonych przez podatnika,
  • dziennikarze piszą częściej o marketingu internetowym (w szczególności o pozycjonowaniu), zwiększając tym samym świadomość przedsiębiorców na temat możliwości nowych form promocji, co w rezultacie prowadzi do wyższego popytu na te usługi,
  • jeśli w ramach pisanego artykułu potrzebują komentarza specjalistów, kontaktują się z podatnikiem i go cytują, co wpływa na większą rozpoznawalność jego marki i kreowanie pozytywnego wizerunku.

Wnioskodawca nie dysponuje własną salą konferencyjną, czy też innym pomieszczeniem, w którym mogłyby odbywać się prezentacje i szkolenia. Stąd są one organizowane poza siedzibą firmy, a Wnioskodawca ponosi koszty wynajmu sali oraz sprzętu, przygotowuje materiały dydaktyczne, jak również zapewnia uczestnikom napoje i posiłek w trakcie przerw.

Wnioskodawca organizuje prezentacje oraz szkolenia osobiście lub z pomocą zleceniobiorców. W celu omówienia szczegółów współpracy spotyka się z nimi, ze względu na brak własnych pomieszczeń, najczęściej w restauracjach i kawiarniach, gdzie ponosi koszty napojów, czy drobnego poczęstunku.

W związku z powyższym zadano pytania:
  1. Czy wydatki dotyczące poczęstunku w postaci napojów i posiłku, ponoszone w związku z organizacją prezentacji i szkoleń poza siedzibą firmy, stanowią koszty uzyskania przychodów...
  2. Czy wydatki na poczęstunek i napoje w trakcie spotkań ze zleceniobiorcami poza siedzibą firmy stanowią koszty uzyskania przychodu...

Zdaniem Wnioskodawcy, napoje i posiłki serwowane uczestnikom prezentacji oraz szkoleń, a także poczęstunek w trakcie spotkania ze zleceniobiorcą poza siedzibą firmy, nie mają charakteru reprezentacji, a tym samym stanowią koszt uzyskania przychodu.

Zgodnie z art. 22 ust. 1 u.p.d.o.f. kosztami uzyskania przychodów są koszty poniesione w celu osiągnięcia przychodów lub zachowania albo zabezpieczenia źródła przychodów, z wyjątkiem kosztów wymienionych w art. 23.

Nie ulega wątpliwości, że organizacja zarówno prezentacji usług firmy, jak i szkoleń pozostaje w związku przyczynowo-skutkowym z osiąganymi przez podatnika przychodami. Z tego punktu widzenia napoje oraz poczęstunek postawione do dyspozycji uczestnikom prezentacji firmy lub szkolenia oraz spożyte w trakcie spotkania ze zleceniobiorcą będą stanowić koszt uzyskania przychodu.

Analizując ostatni z warunków uznania danego wydatku za koszt uzyskania przychodów należy przytoczyć brzmienie art. 23 ust. 1 pkt 23 u.p.d.o.f., w którym ustawodawca wyłączył z kosztów uzyskania przychodów wydatki na reprezentację, w szczególności poniesione na usługi gastronomiczne, zakup żywności oraz napojów, w tym alkoholowych. Jednocześnie ustawodawca nie zdefiniował pojęcia reprezentacji w żadnej ustawie podatkowej. W związku z tym należy sięgnąć do definicji słownikowej pojęcia reprezentacji, aby ustalić, jakie znaczenie ma ono w języku powszechnym.

Reprezentacja, zgodnie z definicją słownikową („Słownik języka polskiego” pod red. M. Szymczaka, Wydawnictwo PWN, Warszawa 1992), oznacza okazałość, wystawność, wytworność w czyimś sposobie życia, związaną ze stanowiskiem, pozycją społeczną. W odniesieniu do działalności gospodarczej reprezentacja jest rozumiana jako kształtowanie i utrwalanie korzystnego wizerunku firmy, poprzez np. jej wystrój, kontakty oficjalne i handlowe z innymi podmiotami gospodarczymi, sposób podejmowania kontrahentów, wręczanie upominków. Z powyższego wynika, że o reprezentacji można mówić w odniesieniu do działań, mających na celu stworzenie jak najkorzystniejszego wizerunku firmy na zewnątrz, to jest w relacjach z kontrahentami, gośćmi i potencjalnymi klientami, tj. demonstrowanie pozycji firmy poprzez wytworność i wystawność.

Wnioskodawca uważa, że wydatki na poczęstunek w trakcie prezentacji usług oraz szkolenia nie mają charakteru reprezentacyjnego.

Zdaniem Wnioskodawcy również wydatki na poczęstunek w trakcie spotkania ze zleceniobiorcą poza siedzibą firmy nie spełniają definicji reprezentacji. Spotkania odbywają się bowiem poza siedzibą firmy nie w celu kreowania wizerunku firmy, lecz ze względu na brak warunków do przeprowadzenia takiego spotkania w siedzibie firmy. Z kolei wynajem sali specjalnie na spotkanie z jednym zleceniobiorcą jest z punktu widzenia podatnika nieekonomiczny. Na brak charakteru reprezentacyjnego tych spotkań wskazują również wybierane miejsca - nie są to ekskluzywne restauracje, lecz raczej kawiarnie, a poczęstunek nie składa się z kilkudaniowego obiadu, lecz napoju z drobną przekąską. Organizacja spotkań biznesowych połączonych z drobnym, niewystawnym posiłkiem jest praktyką powszechnie stosowaną. Spotkania takie nie mają na celu zaimponowania kontrahentowi wystawnością, czy wytwornością, gdyż trudno zaimponować kontrahentowi wystawności czy zasobnością płacąc za kawę i ciastko, czy za „zwykły” obiad. Istotą spotkania jest omówienie szczegółów współpracy oraz ewentualnych problemów występujących przy organizacji prezentacji i szkoleń.

Na poparcie swojego stanowiska Wnioskodawca powołał:

1. Interpretacje indywidualne:

2. wyroki:

  • Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 12 czerwca 2008r., sygn. akt III SA/Wa 157/08,
  • Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi z dnia 27 listopada 2008r., sygn. akt I SA/Łd 1112/08,
  • Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, z dnia 21 stycznia 2009r. sygn. akt III SA/Wa 1597/08.

Wydając w imieniu Ministra Finansów, interpretację indywidualną z dnia 7 kwietnia 2010 r. Nr IBPBI/1/415-68/10/ESZ, Dyrektor Izby Skarbowej w Katowicach uznał stanowisko Wnioskodawcy za prawidłowe w części dotyczącej możliwości zaliczenia do kosztów uzyskania przychodów wydatków na drobny poczęstunek podawany podczas spotkań, szkoleń i prezentacji organizowanych w wynajętej sali. Natomiast stanowisko Wnioskodawcy, w części dotyczącej możliwości zaliczenia do kosztów uzyskania przychodów wydatków na zakup poczęstunku podawanego podczas spotkań ze zleceniobiorcami organizowanych w kawiarniach i restauracjach, organ upoważniony uznał za nieprawidłowe stwierdzając m.in., że (...) ponoszone przez Wnioskodawcę wydatki na zorganizowanie spotkań ze zleceniobiorcami w kawiarni czy restauracji są wydatkami na reprezentację i jako takie nie mogą być zaliczane do kosztów uzyskania przychodów (...).

Po zapoznaniu się z aktami sprawy Minister Finansów zważył, co następuje.

Przy prawnopodatkowej ocenie zagadnienia, będącego przedmiotem wniosku, należy mieć na uwadze, że zgodnie z art. 22 ust. 1 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (Dz. U. z 2012 r. poz. 361, z późn. zm.) kosztami uzyskania przychodów są koszty poniesione w celu osiągnięcia przychodów lub zachowania albo zabezpieczenia źródła przychodów, z wyjątkiem kosztów wymienionych w art. 23 ust. 1 ustawy. Na gruncie powyższej regulacji podstawową cechą kosztu uzyskania przychodów jest jego związek z przychodem podatnika albo związek z zachowaniem lub zabezpieczeniem przychodu podatkowego pod warunkiem, że dany koszt nie został wymieniony w katalogu kosztów negatywnych zawartym w art. 23 ust. 1 ustawy. Zgodnie z przepisami art. 23 ust. 1 pkt 23 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, nie uważa się za koszty uzyskania przychodów kosztów reprezentacji, w szczególności poniesionych na usługi gastronomiczne, zakup żywności oraz napojów, w tym alkoholowych.

Problematyka kosztów podatkowych w kwestii dotyczącej, czy w każdym przypadku wydatki przedsiębiorcy na zakup żywności, napojów oraz usług gastronomicznych, podawanych i świadczonych podczas spotkań z kontrahentami (spotkań biznesowych i okazjonalnych), niezależnie od miejsca podawania zakupionych artykułów żywnościowych i napojów oraz od miejsca świadczenia zakupionych usług gastronomicznych, stanowią koszty reprezentacji, podlegające wykluczeniu z kosztów uzyskania przychodów na podstawie art. 23 ust. 1 pkt 23 ustawy, była przedmiotem orzecznictwa sądów administracyjnych, które nie było jednolite.

Mając na uwadze powyższe Minister Finansów wydał interpretację ogólną z dnia 25 listopada 2013 r. Nr DD6/033/127/SOH/2013/RD-120521, w której zauważono m.in., (...) że nie podlegają wykluczeniu z kosztów uzyskania przychodów na podstawie art. 23 ust. 1 pkt 23 ustawy ponoszone przez podatników wydatki na drobne poczęstunki ( np. ciastka, paluszki, kanapki) napoje (np. kawa, herbata, woda mineralna, soki), a także posiłki (np. obiady, lunche), niezależnie od miejsca ich podawania (w siedzibie podatnika, czy też poza nią), podawane podczas prowadzenia rozmów z kontrahentami, inwestorami, wykonawcami etc. dotyczących zakresu prowadzonej przez podatników działalności gospodarczej. Odzwierciedleniem powyższej interpretacji jest np. wyrok NSA z dnia 27 września 2012 r. sygn. akt FSK 392/11, wyrok NSA z dnia 17 czerwca 2013 r. sygn. akt. II FSK 702/11, wydany w składzie siedmiu sędziów.

W wyroku z dnia 17 czerwca 2013 r. Naczelny Sąd Administracyjny m.in. wskazał, że (...) wydatki związane z poczęstunkiem dla osób będących klientami, muszą być uznane za koszt uzyskania przychodu, nie ulega bowiem wątpliwości, że stworzenie właściwego klimatu dla prowadzonej działalności rodzi skutek w postaci zwiększenia przychodu zatem oznacza to, że (...) pomiędzy poniesionym wydatkiem polegającym na poczęstunku (zarówno dostarczonym w firmie, jak i poza jej siedzibą), a osiągniętym przychodem musi zachodzić związek przyczynowy (...). Naczelny Sąd Administracyjny stwierdził jednocześnie, że (...) wydatek na zakup nie każdej usługi gastronomicznej należy kwalifikować do kosztów reprezentacji wyłączonej z kosztów uzyskania przychodów (...).

Odnosząc się do przedstawionego we wniosku stanu faktycznego, stwierdzić należy, że o ile poniesione wydatki nie mają charakteru reprezentacyjnego i są poniesione w celu osiągnięcia przychodów, zachowania albo zabezpieczenia źródła przychodów, to nie podlegają wyłączeniu z kosztów uzyskania przychodów na podstawie art. 23 ust. 1 pkt 23 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.

W świetle powyższego, stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej opisanego zaistniałego stanu faktycznego, uznać należy za prawidłowe.

W konsekwencji należało, z urzędu, dokonać zmiany pisemnej interpretacji indywidualnej wydanej przez Dyrektora Izby Skarbowej w Katowicach, działającego w imieniu Ministra Finansów, gdyż stwierdzono jej nieprawidłowość.

Zgodnie z art. 14e § 1 Ordynacji podatkowej, Minister Finansów może, z urzędu, zmienić wydaną interpretację ogólną lub indywidualną, jeżeli stwierdzi jej nieprawidłowość, uwzględniając w szczególności orzecznictwo sądów, Trybunału Konstytucyjnego lub Europejskiego Trybunału Sprawiedliwości. Przepis ten nie zawiera ograniczeń czasowych, co oznacza, że jeśli stwierdzona zostanie nieprawidłowość wydanej interpretacji indywidualnej, Minister Finansów może, z urzędu zmienić ją w dowolnym czasie.

Zmieniona interpretacja dotyczy zaistniałego stanu faktycznego przedstawionego we wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej i stanu prawnego obowiązującego w dniu wydania zmienianej interpretacji.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, ul. Jasna 2/4, 00-013 Warszawa, po uprzednim wezwaniu na piśmie Ministra Finansów – w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o wydaniu zmienionej interpretacji – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. z 2012r., poz. 270, z późn. zm.).Skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego wnosi się (w dwóch egzemplarzach) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi Ministra Finansów na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli Minister Finansów nie udzieli odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi).Skargę wnosi się za pośrednictwem Ministra Finansów, którego działanie, bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania jest przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi), na adres: ul. Świętokrzyska 12, 00-916 Warszawa.

© 2011-2016 Interpretacje.org
StrukturaWybrane zagadnieniaSerwis
Działy przedmiotowe
Komentarze podatkowe
Najnowsze interpretacje
Aport
Gmina
Koszty uzyskania przychodów
Najem
Nieruchomości
Obowiązek podatkowy
Odszkodowania
Pracownik
Prawo do odliczenia
Projekt
Przedsiębiorstwa
Przychód
Różnice kursowe
Sprzedaż
Stawki podatku
Świadczenie usług
Udział
Zwolnienia przedmiotowe
Aktualności
Informacje o serwisie
Kanały RSS
Reklama w serwisie
Serwis zawiera interpretacje podatkowe publikowane przez Ministerstwo Finansów, na które składają się: interpretacje indywidualne oraz interpretacje ogólne wydane na podstawie art. 14a oraz art. 14b ustawy z 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (tj. Dz. U. z 2005 r. Nr 8 poz. 60 ze zm.), jak również informacje o zakresie stosowania przepisów prawa podatkowego (interpretacje podatkowe wydane na podstawie przepisów obowiązujących przed 1 lipca 2007 r.), a także wybrane orzeczenia dotyczące problematyki podatkowej.