DD9/033/39/SEW/2014/RWPD-3668 | Interpretacja indywidualna

O ile poniesione koszty nie służą reprezentacji, to nie podlegają wyłączeniu z kosztów uzyskania przychodów na podstawie art. 23 ust. 1 pkt 23 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.
DD9/033/39/SEW/2014/RWPD-3668interpretacja indywidualna
  1. firma
  2. kontrahenci
  3. koszty uzyskania przychodów
  4. przychód
  5. usługi gastronomiczne
  1. Podatek dochodowy od osób fizycznych (PIT) -> Koszty uzyskania przychodów -> Wydatki nieuznawane za koszty uzyskania przychodów

ZMIANA INTERPRETACJI INDYWIDUALNEJ

Na podstawie art. 14e § 1 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2012r., poz. 749, z późn. zm.) Minister Finansów, w związku ze stwierdzeniem nieprawidłowości interpretacji indywidualnej z dnia 12 maja 2011 r. Nr IPPB1/415-254/11-3/JB wydanej w imieniu Ministra Finansów przez Dyrektora Izby Skarbowej w Warszawie, zmienia z urzędu wyżej wymienioną interpretację stwierdzając, że stanowisko Wnioskodawcy przedstawione we wniosku z dnia 4 lutego 2011 r., o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego w indywidualnej sprawie, dotyczącej podatku dochodowego od osób fizycznych w zakresie możliwości zaliczenia do kosztów uzyskania przychodów wydatków na zakup produktów spożywczych oraz usług gastronomicznych podczas spotkań z kontrahentami poza siedzibą firmy jest prawidłowe.

UZASADNIENIE

Dyrektor Izby Skarbowej w Warszawie, działając na podstawie § 7 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 20 czerwca 2007 r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz. U. Nr 112, poz. 770, z późn. zm.), wydał w dniu 12 maja 2011 r., w imieniu Ministra Finansów, interpretację indywidualną dotyczącą podatku dochodowego od osób fizycznych w zakresie możliwości zaliczenia do kosztów uzyskania przychodów wydatków ponoszonych w związku z organizacją spotkań z kontrahentami poza siedzibą firmy. Interpretacja wydana została na wniosek Pana Roberta G. z dnia 4 lutego 2011 r.

Z przedstawionego we wniosku zdarzenia przyszłego wynika, że

Wnioskodawca prowadzi działalność gospodarczą polegającą na świadczeniu usług związanych ze sprzedażą powierzchni reklamowych. W tym celu wnioskodawca organizuje spotkania z kontrahentami, w czasie których omawiane są wyłącznie sprawy biznesowe typu: przedstawienie aktualnej oferty handlowej, negocjowanie i ustalenie warunków handlowych kontraktu, omawianie i ustalanie szczegółowych postanowień odnośnie realizacji transakcji etc. Biorąc pod uwagę, iż kontrahenci Wnioskodawcy nie prowadzą działalności w miejscowości, w której Wnioskodawca posiada biuro (najmniejsza odległość pomiędzy siedzibą Wnioskodawcy a kontrahentem wynosi około 70 km), a nie zawsze jest możliwość zorganizowania takiego spotkania - biznesowego w siedzibie kontrahenta (brak dostępności sali konferencyjnej, czy innego wydzielonego pomieszczenia), spotkania te organizowane są często w restauracjach w wygodnej dla kontrahenta ze względu na dojazd lokalizacji.

Wnioskodawca podkreśla, iż spotkania te mają zawsze charakter biznesowy i organizowane są wyłącznie w celu omówienia konkretnych spraw związanych z bieżącą lub przyszłą współpracą z danym kontrahentem. Wnioskodawca jako organizujący spotkanie biznesowe (tj. zapraszający do restauracji ) prowadzące do zawarcia transakcji kupna - sprzedaży bądź służące realizacji już zawartego kontraktu, ponosi koszty związane z uregulowaniem rachunku w restauracji (np. za kawę, herbatę, obiad czy kolację). Zgodnie z przyjętą zasadą, że osoba zapraszająca do restauracji ponosi koszt takiego spotkania, Wnioskodawca ponosi koszty ściśle związane z działaniami na rzecz uzyskania przychodu lub zachowania i zabezpieczenia źródła przychodów. Wnioskodawca podkreśla, iż spotkania te nie mają charakteru wytwornej i specjalnie zorganizowanej imprezy bądź wystawnego i okazałego obiadu czy kolacji oraz nie mają na celu wykreowanie lub utrwalenie pozytywnego wizerunku. Z pewnością nie są to okazałe posiłki, które miałyby na celu reklamę bądź okazanie przepychu. Wnioskodawca uważa organizację spotkań biznesowych połączonych z drobnym, niewystawnym posiłkiem jako praktykę powszechnie stosowaną, szczególnie użyteczną dla Wnioskodawcy z uwagi na fakt niemożności zorganizowania tego typu spotkań biznesowych w swojej siedzibie z powodu zbyt dużej odległości dzielącej go od potencjalnych kontrahentów. Zdecydowana większość kontrahentów Wnioskodawcy posiada swoje siedziby w Warszawie lub innych dużych miastach Polski, co uniemożliwia organizację spotkań w siedzibie Wnioskodawcy, trudno bowiem wymagać od kontrahentów aby pokonywali odległość minimum 70 km i więcej w celu negocjacji i podpisania kontraktu, w sytuacji gdy Wnioskodawca działa w otoczeniu silnej konkurencji rynkowej. Innym rozwiązaniem dla Wnioskodawcy jest wynajem sali konferencyjnej niemniej z uwagi na fakt, iż najczęściej w spotkaniach biznesowych organizowanych przez Wnioskodawcę biorą udział maksymalnie od 2 do 3 osób oraz trwają one od 1 do 3 godzin, rozwiązanie to jest nieopłacalne tzn. zbyt kosztowne i niedogodne z uwagi na ograniczoną ilość miejsc gdzie takowe sale można wynająć a co za tym idzie w lokalizacji nie dogodnej dla kontrahenta, co może wpływać negatywnie na gotowość kontrahenta do wzięcia udziału w takowym spotkaniu prowadząc w konsekwencji do zmniejszenia szansy na zawarcie transakcji kupna - sprzedaży i zmniejszenie przychodu Wnioskodawcy.

W związku z powyższym zadano pytanie:

Czy wydatki na usługi gastronomiczne bądź wyżywienie ponoszone w lokalach gastronomicznych (np. restauracje lub kawiarnie) mogą zostać zaliczone do kosztów uzyskania przychodów w sytuacji gdy spotkania te mają wyłącznie charakter czysto biznesowy mający na celu omówienie spraw biznesowych z kontrahentami prowadząc do uzyskania, zachowania lub zabezpieczenia przychodów oraz nie mają charakteru okazałości, wystawności i nie służą wykreowaniu wizerunku czy promocji firmy...

Zdaniem Wnioskodawcy, z uwagi na charakter prowadzonej działalności gospodarczej, której główne działania zmierzające do uzyskania przychodu oparte są w znaczącej mierze na spotkaniach biznesowych z potencjalnymi kontrahentami mającymi na celu przedstawienie oferty handlowej, omówienie i negocjacji warunków handlowych oraz monitorowanie i kontrolowanie realizacji poszczególnych postanowień kontraktów, w sytuacji gdy siedziba Wnioskodawcy jest zlokalizowana w znacznej odległości od siedziby potencjalnych kontrahentów (najmniejsza odległość wynosi około 70 km) zachodzi konieczność organizacji spotkań biznesowych w miejscach zlokalizowanych w dogodnej odległości od kontrahentów i ponoszenie z tego tytułu dodatkowych kosztów, które są wyraźnie związane z uzyskaniem przychodów. Wnioskodawca uważa, iż koszt spotkań biznesowych (usługi gastronomiczne, bądź wyżywienie) w przedstawionym stanie faktycznym nie powinny być traktowane jako wydatki o charakterze reprezentacyjnym lecz jako koszty związane z prowadzeniem działalności gospodarczej. W konsekwencji wydatki te o ile nie wiążą się z okazałością, wytwornością czyli nie posiadają charakteru reprezentacyjnego powinny być zaliczane do kosztów uzyskania przychodów. Zaproszenie kontrahenta na spotkanie biznesowe w dogodne miejsce neutralne (np. restauracja, kawiarnia etc) podczas którego strony zamawiają kawę, herbatę, obiad czy zwykłą kolację nie jest działaniem nadzwyczajnym - jest to powszechnie stosowana praktyka, a o ile posiłek nie jest ani okazały czy wykwintny, bo celem spotkania jest omówienie spraw biznesowych a nie chęć zaimponowania kontrahentowi okazałością.

Wnioskodawca stoi na stanowisku, iż niektóre wydatki na usługi gastronomiczne lub wyżywienie, które powstają w warunkach i sytuacji opisanych w stanie faktycznym powinny być zaliczane do kosztów uzyskania przychodów. Wnioskodawca podpiera swoje stanowisko interpretacją indywidualną wydaną przez Dyrektora Izby Skarbowej w Warszawie Nr IPPB5/4240-24/09-2/AM z dnia 27.08.2009 r.

Wydając w imieniu Ministra Finansów, interpretację indywidualną z dnia 12 maja 2011 r. Nr IPPB1/415-254/11-3/JB, Dyrektor Izby Skarbowej w Warszawie uznał stanowisko Wnioskodawcy za nieprawidłowe stwierdzając m.in., że (...) wydatki ponoszone przez Wnioskodawcę na usługi gastronomiczne bądź wyżywienie ponoszone w lokalach gastronomicznych (np. restauracje lub kawiarnie) nie mogą zostać zaliczone do kosztów uzyskania przychodów prowadzonej przez działalności gospodarczej (...).

Po zapoznaniu się z aktami sprawy Minister Finansów zważył, co następuje.

Przy prawnopodatkowej ocenie zagadnienia, będącego przedmiotem wniosku, należy mieć na uwadze, że zgodnie z art. 22 ust. 1 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (Dz. U. z 2012 r. poz. 361, z późn. zm.) kosztami uzyskania przychodów są koszty poniesione w celu osiągnięcia przychodów lub zachowania albo zabezpieczenia źródła przychodów, z wyjątkiem kosztów wymienionych w art. 23 ust. 1 ustawy. Na gruncie powyższej regulacji podstawową cechą kosztu uzyskania przychodów jest jego związek z przychodem podatnika albo związek z zachowaniem lub zabezpieczeniem przychodu podatkowego pod warunkiem, że dany koszt nie został wymieniony w katalogu kosztów negatywnych zawartym w art. 23 ust. 1 ustawy. Zgodnie z przepisami art. 23 ust. 1 pkt 23 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, nie uważa się za koszty uzyskania przychodów kosztów reprezentacji, w szczególności poniesionych na usługi gastronomiczne, zakup żywności oraz napojów, w tym alkoholowych.

Problematyka kosztów podatkowych w kwestii dotyczącej, czy w każdym przypadku wydatki przedsiębiorcy na zakup żywności, napojów oraz usług gastronomicznych, podawanych i świadczonych podczas spotkań z kontrahentami (spotkań biznesowych i okazjonalnych), niezależnie od miejsca podawania zakupionych artykułów żywnościowych i napojów oraz od miejsca świadczenia zakupionych usług gastronomicznych, stanowią koszty reprezentacji, podlegające wykluczeniu z kosztów uzyskania przychodów na podstawie art. 23 ust. 1 pkt 23 ustawy, była przedmiotem orzecznictwa sądów administracyjnych, które nie było jednolite.

Mając na uwadze powyższe Minister Finansów wydał interpretację ogólną z dnia 25 listopada 2013 r. Nr DD6/033/127/SOH/2013/RD-120521, w której zauważono m.in., (...) że nie podlegają wykluczeniu z kosztów uzyskania przychodów na podstawie art. 23 ust. 1 pkt 23 ustawy ponoszone przez podatników wydatki na drobne poczęstunki ( np. ciastka, paluszki, kanapki) napoje (np. kawa, herbata, woda mineralna, soki), a także posiłki (np. obiady, lunche), niezależnie od miejsca ich podawania (w siedzibie podatnika, czy też poza nią), podawane podczas prowadzenia rozmów z kontrahentami, inwestorami, wykonawcami etc. dotyczących zakresu prowadzonej przez podatników działalności gospodarczej. Odzwierciedleniem powyższej interpretacji jest np. wyrok NSA z dnia 27 września 2012 r. sygn. akt FSK 392/11, wyrok NSA z dnia 17 czerwca 2013 r. sygn. akt. II FSK 702/11, wydany w składzie siedmiu sędziów.

W wyroku z dnia 17 czerwca 2013 r. Naczelny Sąd Administracyjny m.in. wskazał, że (...) wydatki związane z poczęstunkiem dla osób będących klientami, muszą być uznane za koszt uzyskania przychodu, nie ulega bowiem wątpliwości, że stworzenie właściwego klimatu dla prowadzonej działalności rodzi skutek w postaci zwiększenia przychodu zatem oznacza to, że (...) pomiędzy poniesionym wydatkiem polegającym na poczęstunku (zarówno dostarczonym w firmie, jak i poza jej siedzibą), a osiągniętym przychodem musi zachodzić związek przyczynowy (...). Naczelny Sąd Administracyjny stwierdził jednocześnie, że (...) wydatek na zakup nie każdej usługi gastronomicznej należy kwalifikować do kosztów reprezentacji wyłączonej z kosztów uzyskania przychodów (...).

Odnosząc się do przedstawionego we wniosku zdarzenia przyszłego, stwierdzić należy, że o ile poniesione koszty nie służą reprezentacji, to nie podlegają wyłączeniu z kosztów uzyskania przychodów na podstawie art. 23 ust. 1 pkt 23 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.

W świetle powyższego, stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej opisanego zdarzenia przyszłego, uznać należy za prawidłowe.

W konsekwencji należało, z urzędu, dokonać zmiany pisemnej interpretacji indywidualnej wydanej przez Dyrektora Izby Skarbowej w Warszawie, działającego w imieniu Ministra Finansów, gdyż stwierdzono jej nieprawidłowość.

Zgodnie z art. 14e § 1 Ordynacji podatkowej, Minister Finansów może, z urzędu, zmienić wydaną interpretację ogólną lub indywidualną, jeżeli stwierdzi jej nieprawidłowość, uwzględniając w szczególności orzecznictwo sądów, Trybunału Konstytucyjnego lub Europejskiego Trybunału Sprawiedliwości. Przepis ten nie zawiera ograniczeń czasowych, co oznacza, że jeśli stwierdzona zostanie nieprawidłowość wydanej interpretacji indywidualnej, Minister Finansów może, z urzędu zmienić ją w dowolnym czasie.

Zmieniona interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego przedstawionego we wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej i stanu prawnego obowiązującego w dniu wydania zmienianej interpretacji.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, ul. Jasna 2/4, 00-013 Warszawa, po uprzednim wezwaniu na piśmie Ministra Finansów – w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o wydaniu zmienionej interpretacji – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. z 2012r., poz. 270, z późn. zm.).Skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego wnosi się (w dwóch egzemplarzach) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi Ministra Finansów na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli Minister Finansów nie udzieli odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi). Skargę wnosi się za pośrednictwem Ministra Finansów, którego działanie, bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania jest przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi), na adres: ul. Świętokrzyska 12, 00-916 Warszawa.

© 2011-2016 Interpretacje.org
StrukturaWybrane zagadnieniaSerwis
Działy przedmiotowe
Komentarze podatkowe
Najnowsze interpretacje
Aport
Gmina
Koszty uzyskania przychodów
Najem
Nieruchomości
Obowiązek podatkowy
Odszkodowania
Pracownik
Prawo do odliczenia
Projekt
Przedsiębiorstwa
Przychód
Różnice kursowe
Sprzedaż
Stawki podatku
Świadczenie usług
Udział
Zwolnienia przedmiotowe
Aktualności
Informacje o serwisie
Kanały RSS
Reklama w serwisie
Serwis zawiera interpretacje podatkowe publikowane przez Ministerstwo Finansów, na które składają się: interpretacje indywidualne oraz interpretacje ogólne wydane na podstawie art. 14a oraz art. 14b ustawy z 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (tj. Dz. U. z 2005 r. Nr 8 poz. 60 ze zm.), jak również informacje o zakresie stosowania przepisów prawa podatkowego (interpretacje podatkowe wydane na podstawie przepisów obowiązujących przed 1 lipca 2007 r.), a także wybrane orzeczenia dotyczące problematyki podatkowej.