DD9/033/212/SEW/2014/RD-14834 | Interpretacja indywidualna

Czy wydatki ponoszone w związku z organizacją spotkań z kontrahentem, w tym wydatki na podjęcie kontrahenta w restauracji, są kosztem uzyskania przychodu?
DD9/033/212/SEW/2014/RD-14834interpretacja indywidualna
  1. koszty uzyskania przychodów
  2. poczęstunki
  3. reprezentacja
  4. usługi gastronomiczne
  1. Podatek dochodowy od osób fizycznych (PIT) -> Koszty uzyskania przychodów -> Pojęcie i wysokość kosztów uzyskania przychodów

ZMIANA INTERPRETACJI INDYWIDUALNEJ

Na podstawie art. 14e § 1 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2012r., poz. 749, z późn. zm.) Minister Finansów, w związku ze stwierdzeniem nieprawidłowości interpretacji indywidualnej z dnia 23 listopada 2009 r. Nr ITPB1/415-745/09/TK wydanej w imieniu Ministra Finansów przez Dyrektora Izby Skarbowej w Bydgoszczy, zmienia z urzędu wyżej wymienioną interpretację stwierdzając, że stanowisko Wnioskodawcy przedstawione we wniosku z dnia 25 września 2009 r., o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego w indywidualnej sprawie, dotyczącej podatku dochodowego od osób fizycznych w zakresie możliwości zaliczenia do kosztów uzyskania przychodów wydatków na zakup produktów spożywczych oraz usług gastronomicznych podczas spotkań z kontrahentami w siedzibie firmy jak też poza jej siedzibą jest prawidłowe.

UZASADNIENIE

Dyrektor Izby Skarbowej w Bydgoszczy, działając na podstawie § 4 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 20 czerwca 2007 r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz. U. Nr 112, poz. 770, z późn. zm.), wydał w dniu 23 listopada 2009 r., w imieniu Ministra Finansów, interpretację indywidualną dotyczącą podatku dochodowego od osób fizycznych w zakresie możliwości uznania za koszty uzyskania przychodów wydatków na zorganizowanie spotkań z kontrahentami. Interpretacja wydana została na wniosek Pana J. C. z dnia 25 września 2009 r.

Z przedstawionego we wniosku stanu faktycznego wynika, że spotyka się Pan z kontrahentami w celach biznesowych. Miejscem spotkań jest siedziba firmy, bądź restauracja, gdzie zamawiane posiłki wybierane są z menu. Podczas spotkań omawiane są sprawy związane z bieżącą działalnością spółki, negocjowane są warunki współpracy. Podjęcie kontrahenta w restauracji nie ma charakteru reprezentacyjnego. Nie jest działaniem o charakterze nadzwyczajnym, ale zwyczajowo przyjętą praktyką.

W związku z powyższym zadano pytanie: Czy wydatki ponoszone w związku z organizacją spotkań z kontrahentem, w tym wydatki na podjęcie kontrahenta w restauracji, są kosztem uzyskania przychodu...

Zdaniem Wnioskodawcy, skoro drobny poczęstunek w firmie lub nawet zakup usługi cateringowej nie mają charakteru reprezentacji i mogą stanowić koszt uzyskania przychodu, to dlaczego wydatek poniesiony w identycznej wysokości na podjęcie kontrahenta „poza murami” firmy kosztem podatkowym już nie mógłby pozostać... Istotą spotkania są - niezależnie od miejsca - sprawy biznesowe. Wydatek nie jest okazały, ale zwyczajowy, powszechnie przyjęty. Posiłek jest wybierany z menu, a nie przygotowywany na specjalne zamówienie. Celem spotkania nie jest więc zaimponowanie kontrahentowi wystawnością czy okazałością.

Uregulowanie płatności za zaproszonego do restauracji kontrahenta jest jedynie jedną z powszechnie obowiązujących zasad dobrego wychowania. Interpretacje organów podatkowych potwierdzają, iż zwyczajowo przyjęty poczęstunek kontrahenta: zakup kawy, ciastek, soków, itp., a także zakup usługi z firmy cateringowej może stanowić koszt podatkowy. W tym miejscu powołuje Pan następujące interpretacje indywidualne: z dnia 30 października 2008 r. wydaną przez Dyrektora Izby Skarbowej w Warszawie znak IPPB3/423-1220/08-2/MW, z dnia 6 stycznia 2009 r. wydaną przez Dyrektora Izby Skarbowej w Poznaniu znak ILPB3/423-666/08-2/KS, z dnia 23 października 2008 r. wydaną przez Dyrektora Izby Skarbowej w Poznaniu znak IPPB3/423-1062/08-2/MW, z dnia 13 sierpnia 2008 r. wydaną przez Dyrektora Izby Skarbowej w Katowicach znak IBPB3/423-405/08/PC.

Można by zastanowić się dlaczego miejscem spotkania nie może pozostać siedziba firmy. Nieraz nie pozwalają na to warunki lokalowe - podjęcie jednego kontrahenta byłoby jeszcze możliwe, ale już trzech czy więcej niekoniecznie. Nieraz może być to spowodowane jakąś „pracą-akcją” w biurze np. przygotowanie do wysyłki stu katalogów, która to nie stwarza dogodnych warunków do podejmowania gości. Wreszcie może być to podyktowane harmonogramem prac i dużo wygodniejszym spotkaniem się właściciela firmy poza miejscem (miejscowością) prowadzenia działalności gospodarczej. Konstrukcja podatku dochodowego nakazuje, w celu ustalenia dochodu będącego podstawą opodatkowania, pomniejszać przychody o koszty uzyskania przychodu. Poniesione wydatki muszą bez wątpienia być związane z prowadzoną działalnością gospodarczą - racjonalnie i gospodarczo uzasadnione - jak również muszą być poniesione w celu osiągnięcia przychodów lub zachowania albo zabezpieczenia źródła przychodów. Bez wątpienia, Pana zdaniem, wydatki poniesione w celu zwyczajowego codziennego podjęcia kontrahentów - gości firmy - do takich wydatków należą. Artykuł 23 ust. 1 pkt 23 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych wyłączają wydatki na reprezentację z kosztów uzyskania przychodu jest wyjątkiem od ogólnej zasady zaliczenia do kosztów uzyskania przychodów wszystkich wydatków związanych z prowadzoną działalnością gospodarczą. W tym miejscu cytuje Pan wyrok WSA w Warszawie z dnia 12 czerwca 2008 r. sygn. III SA/Wa 157/08, gdzie stwierdzono, że: „wymienienie jako przykładowych wydatków na usługi gastronomiczne, zakupu żywności i napojów w tym alkoholowych, nie oznacza iż wydatki te nigdy nie będą kosztami. Stwierdzić należy, że nie są one kosztami jedynie wówczas, gdy mają charakter reprezentacyjny”. Ponadto powołuje Pan wyrok WSA w Warszawie z dnia 21 stycznia 2009 r. sygn. III SA/Wa 1597/08, gdzie wyrażony został pogląd iż: „nie wszystkie działania podejmowane na zewnątrz w kierunku potencjonalnych klientów mogą być potraktowane jako reprezentacja, gdyż w tak określonych działaniach mieszczą się również inne przedsięwzięcia z zakresu marketingu, reklamy, promocji itd.” Końcowo powołuje Pan interpretację indywidualną z dnia 27 sierpnia 2009 r. wydaną przez Dyrektora Izby Skarbowej w Warszawie znak IPPB5/4240-24/09-2/AM, gdzie stwierdzono, że: „Decydujące znaczenie dla stwierdzenia tego czy wydatki związane z danym spotkaniem mogą być kwalifikowane jako koszty reprezentacji ma charakter spotkania. W związku z tym, niektóre z wydatków ponoszonych na zakup artykułów spożywczych czy usług gastronomicznych nie powinny być rozpatrywane jako wydatki o charakterze reprezentacyjnym lecz jako „zwykłe" koszty związane z prowadzeniem działalności gospodarczej. W konsekwencji wydatki te powinny być zaliczane do kosztów uzyskania przychodów.

W związku z powyższym uważa Pan, że wydatki poniesione na podjęcie kontrahenta w restauracji, jeżeli noszą znamiona zwyczajowego podjęcia gości, a nie są wytworne i okazałe, są kosztem podatkowym.

Wydając w imieniu Ministra Finansów, interpretację indywidualną z dnia 23 listopada 2009 r. Nr ITPB1/415-745/09/TK, Dyrektor Izby Skarbowej w Bydgoszczy uznał stanowisko Wnioskodawcy za nieprawidłowe stwierdzając m.in., że (...) ponoszone przez Pana wydatki na zorganizowanie spotkań biznesowych poza siedzibą firmy są wydatkami na reprezentację i jako takie nie mogą być zaliczane do kosztów uzyskania przychodów (...) oraz, że (...) wydatki ponoszone na drobny poczęstunek serwowany w trakcie spotkań biznesowych z kontrahentami, organizowanych w siedzibie zakładu, pod warunkiem że nie mają charakteru okazałości mogą stanowić - zgodnie z przepisem art. 22 ust. 1 ustawy - koszty uzyskania przychodów (...).

Po zapoznaniu się z aktami sprawy Minister Finansów zważył, co następuje.

Przy prawnopodatkowej ocenie zagadnienia, będącego przedmiotem wniosku, należy mieć na uwadze, że zgodnie z art. 22 ust. 1 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (Dz. U. z 2012 r. poz. 361, z późn. zm.) kosztami uzyskania przychodów są koszty poniesione w celu osiągnięcia przychodów lub zachowania albo zabezpieczenia źródła przychodów, z wyjątkiem kosztów wymienionych w art. 23 ust. 1 ustawy. Na gruncie powyższej regulacji podstawową cechą kosztu uzyskania przychodów jest jego związek z przychodem podatnika albo związek z zachowaniem lub zabezpieczeniem przychodu podatkowego pod warunkiem, że dany koszt nie został wymieniony w katalogu kosztów negatywnych zawartym w art. 23 ust. 1 ustawy. Zgodnie z przepisami art. 23 ust. 1 pkt 23 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, nie uważa się za koszty uzyskania przychodów kosztów reprezentacji, w szczególności poniesionych na usługi gastronomiczne, zakup żywności oraz napojów, w tym alkoholowych.

Problematyka kosztów podatkowych w kwestii dotyczącej, czy w każdym przypadku wydatki przedsiębiorcy na zakup żywności, napojów oraz usług gastronomicznych, podawanych i świadczonych podczas spotkań z kontrahentami (spotkań biznesowych i okazjonalnych), niezależnie od miejsca podawania zakupionych artykułów żywnościowych i napojów oraz od miejsca świadczenia zakupionych usług gastronomicznych, stanowią koszty reprezentacji, podlegające wykluczeniu z kosztów uzyskania przychodów na podstawie art. 23 ust. 1 pkt 23 ustawy, była przedmiotem orzecznictwa sądów administracyjnych, które nie było jednolite.

Mając na uwadze powyższe Minister Finansów wydał interpretację ogólną z dnia 25 listopada 2013 r. Nr DD6/033/127/SOH/2013/RD-120521, w której zauważono m.in., (...) że nie podlegają wykluczeniu z kosztów uzyskania przychodów na podstawie art. 23 ust. 1 pkt 23 ustawy ponoszone przez podatników wydatki na drobne poczęstunki ( np. ciastka, paluszki, kanapki) napoje (np. kawa, herbata, woda mineralna, soki), a także posiłki (np. obiady, lunche), niezależnie od miejsca ich podawania (w siedzibie podatnika, czy też poza nią), podawane podczas prowadzenia rozmów z kontrahentami, inwestorami, wykonawcami etc. dotyczących zakresu prowadzonej przez podatników działalności gospodarczej. Odzwierciedleniem powyższej interpretacji jest np. wyrok NSA z dnia 27 września 2012 r. sygn. akt FSK 392/11, wyrok NSA z dnia 17 czerwca 2013 r. sygn. akt. II FSK 702/11, wydany w składzie siedmiu sędziów.

W wyroku z dnia 17 czerwca 2013 r. Naczelny Sąd Administracyjny m.in. wskazał, że (...) wydatki związane z poczęstunkiem dla osób będących klientami, muszą być uznane za koszt uzyskania przychodu, nie ulega bowiem wątpliwości, że stworzenie właściwego klimatu dla prowadzonej działalności rodzi skutek w postaci zwiększenia przychodu zatem oznacza to, że (...) pomiędzy poniesionym wydatkiem polegającym na poczęstunku (zarówno dostarczonym w firmie, jak i poza jej siedzibą), a osiągniętym przychodem musi zachodzić związek przyczynowy (...). Naczelny Sąd Administracyjny stwierdził jednocześnie, że (...) wydatek na zakup nie każdej usługi gastronomicznej należy kwalifikować do kosztów reprezentacji wyłączonej z kosztów uzyskania przychodów (...).

Odnosząc się do przedstawionego we wniosku zaistniałego stanu faktycznego, stwierdzić należy, że o ile poniesione koszty nie służą reprezentacji, to nie podlegają wyłączeniu z kosztów uzyskania przychodów na podstawie art. 23 ust. 1 pkt 23 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.

W świetle powyższego, stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej opisanego stanu faktycznego, uznać należy za prawidłowe.

W konsekwencji należało, z urzędu, dokonać zmiany pisemnej interpretacji indywidualnej wydanej przez Dyrektora Izby Skarbowej w Bydgoszczy, działającego w imieniu Ministra Finansów, gdyż stwierdzono jej nieprawidłowość.

Zgodnie z art. 14e § 1 Ordynacji podatkowej, Minister Finansów może, z urzędu, zmienić wydaną interpretację ogólną lub indywidualną, jeżeli stwierdzi jej nieprawidłowość, uwzględniając w szczególności orzecznictwo sądów, Trybunału Konstytucyjnego lub Europejskiego Trybunału Sprawiedliwości. Przepis ten nie zawiera ograniczeń czasowych, co oznacza, że jeśli stwierdzona zostanie nieprawidłowość wydanej interpretacji indywidualnej, Minister Finansów może, z urzędu zmienić ją w dowolnym czasie.

Zmieniona interpretacja dotyczy stanu faktycznego przedstawionego we wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej i stanu prawnego obowiązującego w dniu wydania zmienianej interpretacji.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, ul. Jasna 2/4, 00-013 Warszawa, po uprzednim wezwaniu na piśmie Ministra Finansów – w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o wydaniu zmienionej interpretacji – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. z 2012r., poz. 270, z późn. zm.).Skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego wnosi się (w dwóch egzemplarzach) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi Ministra Finansów na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli Minister Finansów nie udzieli odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi).Skargę wnosi się za pośrednictwem Ministra Finansów, którego działanie, bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania jest przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi), na adres: ul. Świętokrzyska 12, 00-916 Warszawa.

© 2011-2016 Interpretacje.org
StrukturaWybrane zagadnieniaSerwis
Działy przedmiotowe
Komentarze podatkowe
Najnowsze interpretacje
Aport
Gmina
Koszty uzyskania przychodów
Najem
Nieruchomości
Obowiązek podatkowy
Odszkodowania
Pracownik
Prawo do odliczenia
Projekt
Przedsiębiorstwa
Przychód
Różnice kursowe
Sprzedaż
Stawki podatku
Świadczenie usług
Udział
Zwolnienia przedmiotowe
Aktualności
Informacje o serwisie
Kanały RSS
Reklama w serwisie
Serwis zawiera interpretacje podatkowe publikowane przez Ministerstwo Finansów, na które składają się: interpretacje indywidualne oraz interpretacje ogólne wydane na podstawie art. 14a oraz art. 14b ustawy z 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (tj. Dz. U. z 2005 r. Nr 8 poz. 60 ze zm.), jak również informacje o zakresie stosowania przepisów prawa podatkowego (interpretacje podatkowe wydane na podstawie przepisów obowiązujących przed 1 lipca 2007 r.), a także wybrane orzeczenia dotyczące problematyki podatkowej.