0111-KDIB2-3.4011.76.2017.4.AB | Interpretacja indywidualna

W zakresie kosztów uzyskania przychodów przy sprzedaży nieruchomości nabytej w wyniku likwidacji sp. z o.o.
0111-KDIB2-3.4011.76.2017.4.ABinterpretacja indywidualna
  1. koszty uzyskania przychodów
  2. likwidacja spółki
  3. sprzedaż nieruchomości
  4. spółka kapitałowa

    INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

    Na podstawie art. 13 § 2a, art. 14b § 1 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (t.j. Dz.U. z 2017 r., poz. 201 ze zm.), Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej stwierdza, że stanowisko Wnioskodawcy, przedstawione we wniosku z dnia 31 maja 2017 r. (data wpływu 31 maja 2017 r.), uzupełnionym w dniu 6 i 14 czerwca 2017 r., o wydanie interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku dochodowego od osób fizycznych w zakresie kosztów uzyskania przychodów przy sprzedaży nieruchomości nabytej w wyniku likwidacji sp. z o.o. – jest nieprawidłowe.

    UZASADNIENIE

    W dniu 31 maja 2017 r. wpłynął do tutejszego organu ww. wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej dotyczącej podatku dochodowego od osób fizycznych w zakresie kosztów uzyskania przychodów przy sprzedaży nieruchomości nabytej w wyniku likwidacji sp. z o.o. Natomiast w dniu 6 i 14 czerwca 2017 r. wpłynęły pisma pełnomocnika Wnioskodawcy stanowiące uzupełnienie przedmiotowego wniosku.

    We wniosku przedstawiono następujące zdarzenie przyszłe.

    Wnioskodawca jest, wraz z inną osobą fizyczną, wspólnikiem spółki z ograniczoną odpowiedzialnością w likwidacji (dalej: Spółka). Po spłaceniu zobowiązań i ściągnięciu od dłużników wierzytelności (o ile takowe będą) majątek Spółki zostanie podzielony między dwóch wspólników. Na majątek ten składa się przede wszystkim prawo użytkowania wieczystego działki gruntu oraz prawo własności budynku produkcyjno-biurowego (dalej łącznie: Nieruchomość). W wyniku likwidacji każdy ze wspólników Spółki otrzyma udział wynoszący 50% w majątku Spółki, obejmujący przede wszystkim ww. prawa. Wartość Nieruchomości zostanie określona w sprawozdaniu likwidacyjnym Spółki w wartości zbywczej/rynkowej tych praw.

    Wnioskodawca i drugi wspólnik wnieśli do Spółki wkład pieniężny. Nieruchomość została wniesiona do Spółki jako wkład niepieniężny przez innego, byłego już wspólnika Spółki, który po wniesieniu Nieruchomości do Spółki zbył swoje udziały na rzecz Wnioskodawcy oraz drugiego wspólnika.

    Po nabyciu przez Wnioskodawcę udziału we współwłasności Nieruchomości wskutek likwidacji Spółki, Wnioskodawca zamierza sprzedać udział w przedmiotowej Nieruchomości. Sprzedaż nastąpi, w zależności od tego, kiedy Wnioskodawca znajdzie nabywcę, przed lub po upływie 5 lat, licząc od momentu nabycia przez Wnioskodawcę udziału we współwłasności Nieruchomości. Wnioskodawca nie będzie wykorzystywał ww. Nieruchomości w działalności gospodarczej.

    W związku z powyższym opisem zadano następujące pytanie.

    Jak ustalić koszty uzyskania przychodu (dalej: KUP) przy sprzedaży udziału w Nieruchomości przed upływem 5 lat od dnia otrzymania nieruchomości wskutek likwidacji Spółki, której Wnioskodawca był wspólnikiem?

    Zdaniem Wnioskodawcy, KUP przy sprzedaży udziału w Nieruchomości przed upływem 5 lat od dnia otrzymania Nieruchomości wskutek likwidacji Spółki, której Wnioskodawca był wspólnikiem, będzie wartość rynkowa udziału w Nieruchomości określona w sprawozdaniu likwidacyjnym Spółki.

    Zgodnie z art. 282 Kodeksu spółek handlowych (dalej: KSH) likwidatorzy powinni zakończyć interesy bieżące spółki, ściągnąć wierzytelności, wypełnić zobowiązania i upłynnić majątek spółki (czynności likwidacyjne). Nowe interesy mogą wszczynać tylko wówczas, gdy to jest potrzebne do ukończenia spraw w toku. Nieruchomości mogą być zbywane w drodze publicznej licytacji, a z wolnej ręki - jedynie na mocy uchwały wspólników i po cenie nie niższej od uchwalonej przez wspólników. Podział między wspólników majątku pozostałego po zaspokojeniu lub zabezpieczeniu wierzycieli nie może nastąpić przed upływem sześciu miesięcy od daty ogłoszenia o otwarciu likwidacji i wezwaniu wierzycieli.

    Majątek, o którym mowa w § 1, dzieli się między wspólników w stosunku do ich udziałów. Po zatwierdzeniu przez zgromadzenie wspólników sprawozdania finansowego na dzień poprzedzający podział między wspólników majątku pozostałego po zaspokojeniu lub zabezpieczeniu wierzycieli (sprawozdanie likwidacyjne) i po zakończeniu likwidacji, likwidatorzy powinni ogłosić w siedzibie spółki to sprawozdanie i złożyć je sądowi rejestrowemu, z jednoczesnym zgłoszeniem wniosku o wykreślenie spółki z rejestru.

    W myśl art. 10 ust. 1 pkt 8 lit. a)-c) ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (dalej: u.p.d.o.f.) jednym ze źródeł przychodów jest odpłatne zbycie:

    1. nieruchomości lub ich części oraz udziału w nieruchomości,
    2. spółdzielczego własnościowego prawa do lokalu mieszkalnego lub użytkowego oraz prawa do domu jednorodzinnego w spółdzielni mieszkaniowej,
    3. prawa wieczystego użytkowania gruntów,

    -jeżeli odpłatne zbycie nie następuje w wykonaniu działalności gospodarczej i zostało dokonane przed upływem pięciu lat, licząc od końca roku kalendarzowego, w którym nastąpiło nabycie lub wybudowanie.

    Przepis cytowanego art. 10 ust. 1 pkt 8 u.p.d.o.f. formułuje generalną zasadę, że nie płaci się podatku dochodowego, jeśli od końca roku kalendarzowego, w którym nastąpiło nabycie nieruchomości lub praw upłynęło 5 lat. W związku z tym, jeśli od końca roku, w którym nastąpiło nabycie nieruchomości lub praw do dnia sprzedaży upłynęło 5 lat, sprzedaż nie podlega opodatkowaniu.

    Z przedstawionego we wniosku opisu zdarzenia przyszłego wynika, iż Wnioskodawca w związku z przeprowadzeniem procesu likwidacji spółki z o.o. otrzyma udział w nieruchomości, który następnie zamierza odpłatnie zbyć.

    Zgodnie z zapisem art. 30e ust. 1 u.p.d.o.f., od dochodu z odpłatnego zbycia nieruchomości i praw określonych w art. 10 ust. 1 pkt 8 lit. a)-c) podatek dochodowy wynosi 19% podstawy jego obliczenia. Stosownie do art. 30e ust. 2 u.p.d.o.f., podstawą obliczenia podatku jest dochód stanowiący różnicę pomiędzy przychodem z odpłatnego zbycia nieruchomości lub praw określonym zgodnie z art. 19, a kosztami ustalonymi zgodnie z art. 22 ust. 6c i 6d, powiększoną o sumę odpisów amortyzacyjnych, o których mowa w art. 22h ust. 1 pkt 1, dokonanych od zbywanych nieruchomości lub praw. Przy czym przychodem z odpłatnego zbycia nieruchomości lub praw majątkowych oraz innych rzeczy, o których mowa w art. 10 ust. 1 pkt 8, jest ich wartość wyrażona w cenie określonej w umowie, pomniejszona o koszty odpłatnego zbycia. Jeżeli jednak cena, bez uzasadnionej przyczyny, znacznie odbiega od wartości rynkowej tych rzeczy lub praw, przychód ten określa organ podatkowy lub organ kontroli skarbowej w wysokości wartości rynkowej (art. 19 ust. 1 ww. ustawy).

    Zgodnie z ogólną regułą sformułowaną w art. 22 ust. 1 u.p.d.o.f., kosztami uzyskania przychodów są koszty poniesione w celu osiągnięcia przychodów lub zachowania albo zabezpieczenia źródła przychodów, z wyjątkiem kosztów wymienionych w art. 23 ustawy. Pojęcie kosztów odpłatnego zbycia nie zostało przez ustawodawcę zdefiniowane w ustawie, należy zatem stosować językowe rozumienie tego wyrażenia, zgodnie z którym za koszty odpłatnego zbycia nieruchomości lub praw majątkowych uważa się wszystkie wydatki poniesione przez zbywającego, które są konieczne, aby transakcja odpłatnego zbycia mogła dojść do skutku (wszystkie niezbędne wydatki bezpośrednio związane z tą czynnością). Można do takich kosztów zaliczyć np.: związane ze zbyciem koszty wyceny sprzedawanej nieruchomości przez rzeczoznawcę majątkowego, prowizje pośredników w sprzedaży nieruchomości, koszty ogłoszeń w prasie związanych z zamiarem sprzedaży nieruchomości, o ile były ponoszone przez zbywcę. Pomiędzy tymi wydatkami a dokonanym zbyciem musi istnieć związek przyczynowo - skutkowy.

    Natomiast art. 22 ust. 6c u.p.d.o.f. stanowi, że koszty uzyskania przychodu z tytułu odpłatnego zbycia, o którym mowa w art. 10 ust. 1 pkt 8 lit. a)-c), z zastrzeżeniem ust. 6d, stanowią udokumentowane koszty nabycia lub udokumentowane koszty wytworzenia, powiększone o udokumentowane nakłady, które zwiększyły wartość rzeczy i praw majątkowych, poczynione w czasie ich posiadania. Wysokość nakładów, o których mowa w ust. 6c, ustala się na podstawie faktur VAT w rozumieniu przepisów o podatku od towarów i usług oraz dokumentów stwierdzających poniesienie opłat administracyjnych (art. 22 ust. 6e ustawy).

    Podsumowując, podstawę obliczenia podatku z tytułu odpłatnego zbycia nieruchomości stanowi dochód czyli różnica pomiędzy przychodem uzyskanym ze sprzedaży nieruchomości i praw (ustalonym zgodnie z art. 19) a kosztami uzyskania przychodu (ustalonymi zgodnie z art. 22 ust. 6d).

    Z przedstawionego we wniosku zdarzenia przyszłego wynika, że przedmiotowa Nieruchomość (a ściśle, udział w nieruchomości) zostanie przez Wnioskodawcę nabyta w związku z przeprowadzeniem procesu likwidacji Spółki. Zdaniem Wnioskodawcy, kosztem uzyskania przychodu ze zbycia Nieruchomości otrzymanej w drodze likwidacji spółki z o.o. będzie wartość rynkowa tej Nieruchomości z momentu jej otrzymania w wyniku likwidacji, gdyż wartość ta w momencie likwidacji spółki będzie stanowić udokumentowany koszt nabycia wynikający ze sprawozdania likwidacyjnego Spółki, o którym mowa w art. 22 ust. 6c u.p.d.o.f.

    Na poparcie swojego stanowiska Wnioskodawca przywołał wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 14 października 2015 r. w sprawie o sygn. II FSK 1988/13.

    Z przepisów ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, regulujących skutki podatkowe likwidacji spółki kapitałowej wynika, że wartość majątku otrzymanego w związku z likwidacją osoby prawnej jest przychodem z tytułu udziału w zyskach osób prawnych. Z kolei jeżeli majątek ten otrzymany jest w naturze, to jego wartość należy określić według jego wartości rynkowej na dzień likwidacji, tj. wartości przyjętej na podstawie cen stosowanych w obrocie rzeczami tego samego rodzaju i gatunku, z uwzględnieniem ich stanu i stopnia zużycia oraz czasu i miejsca uzyskania. W myśl art. 11 ust. 1 u.p.d.o.f. przychodami, z zastrzeżeniem art. 14-15, art. 17 ust. 1 pkt 6, 9 i 10 w zakresie realizacji praw wynikających z pochodnych instrumentów finansowych, art. 19 i art. 20 ust. 3, są otrzymane lub postawione do dyspozycji podatnika w roku kalendarzowym pieniądze i wartości pieniężne oraz wartość otrzymanych świadczeń w naturze i innych nieodpłatnych świadczeń.

    Natomiast zgodnie z art. 11 ust. 2 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, wartość pieniężną świadczeń w naturze, z zastrzeżeniem art. 12 ust. 2, określa się na podstawie cen rynkowych stosowanych w obrocie rzeczami lub prawami tego samego rodzaju i gatunku, z uwzględnieniem w szczególności ich stanu i stopnia zużycia oraz czasu i miejsca ich uzyskania.

    Wnioskodawca z tytułu likwidacji spółki z o.o. będzie posiadał wierzytelność względem Spółki tytułem zwrotu majątku w związku z jej likwidacją. Należność nie zostanie mu wypłacona jednak w pieniądzu. Przedmiotem zwrotu będzie udział w Nieruchomości, której wartość zostanie określona w sprawozdaniu likwidacyjnym, stanowiącym podstawę rozliczeń ze wspólnikami Spółki. Otrzymanie majątku w formie rzeczowej spowoduje wygaśnięcie wierzytelności z tytułu rozliczania po likwidacyjnego i stanowić będzie dla Wnioskodawcy wydatek na nabycie nieruchomości, o którym mowa w przepisie art. 22c u.p.d.o.f.

    Z uwagi na powyższe, zdaniem Wnioskodawcy jego stanowisko należy uznać za prawidłowe w pełnym zakresie.

    W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego zdarzenia przyszłego jest nieprawidłowe.

    Zgodnie z przepisem art. 9 ust. 1 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (Dz. U. z 2016 r., poz. 2032, z późn. zm.), opodatkowaniu podatkiem dochodowym podlegają wszelkiego rodzaju dochody, z wyjątkiem dochodów wymienionych w art. 21, 52, 52a i 52c oraz dochodów, od których na podstawie przepisów Ordynacji podatkowej zaniechano poboru podatku.

    W myśl natomiast art. 9 ust. 2 ww. ustawy, dochodem ze źródła przychodów, jeżeli przepisy art. 24-25 oraz art. 30f nie stanowią inaczej, jest nadwyżka sumy przychodów z tego źródła nad kosztami ich uzyskania osiągnięta w roku podatkowym. Jeżeli koszty uzyskania przekraczają sumę przychodów, różnica jest stratą ze źródła przychodów.

    Stosownie do treści art. 11 ust. 1 przywołanej ustawy, przychodami, z zastrzeżeniem art. 14-15, art. 17 ust. 1 pkt 6, 9 i 10 w zakresie realizacji praw wynikających z pochodnych instrumentów finansowych, art. 19, art. 25b i art. 30f, są otrzymane lub postawione do dyspozycji podatnika w roku kalendarzowym pieniądze i wartości pieniężne oraz wartość otrzymanych świadczeń w naturze i innych nieodpłatnych świadczeń.

    Z kolei, kosztami uzyskania przychodów - zgodnie z brzmieniem art. 22 ust. 1 cyt. ustawy - są koszty poniesione w celu osiągnięcia przychodów lub zachowania albo zabezpieczenia źródła przychodów, z wyjątkiem kosztów wymienionych w art. 23.

    Stosownie do treści art. 10 ust. 1 pkt 8 lit. a–c ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, jednym ze źródeł przychodów jest odpłatne zbycie, z zastrzeżeniem ust. 2:

    1. nieruchomości lub ich części oraz udziału w nieruchomości,
    2. spółdzielczego własnościowego prawa do lokalu mieszkalnego lub użytkowego oraz prawa do domu jednorodzinnego w spółdzielni mieszkaniowej,
    3. prawa wieczystego użytkowania gruntów,

    -jeżeli odpłatne zbycie nie następuje w wykonaniu działalności gospodarczej i zostało dokonane przed upływem pięciu lat, licząc od końca roku kalendarzowego, w którym nastąpiło nabycie lub wybudowanie.

    Przychodem z odpłatnego zbycia nieruchomości lub praw majątkowych oraz innych rzeczy, o których mowa w art. 10 ust. 1 pkt 8, jest ich wartość wyrażona w cenie określonej w umowie, pomniejszona o koszty odpłatnego zbycia. Jeżeli jednak cena, bez uzasadnionej przyczyny, znacznie odbiega od wartości rynkowej tych rzeczy lub praw, przychód ten określa organ podatkowy lub organ kontroli skarbowej w wysokości wartości rynkowej (art. 19 ust. 1 ww. ustawy).

    Pojęcie kosztów odpłatnego zbycia nie zostało przez ustawodawcę zdefiniowane w ustawie, należy zatem stosować językowe rozumienie tego wyrażenia, zgodnie z którym za koszty odpłatnego zbycia nieruchomości lub praw majątkowych uważa się wszystkie wydatki poniesione przez zbywającego, które są konieczne, aby transakcja odpłatnego zbycia mogła dojść do skutku (wszystkie niezbędne wydatki bezpośrednio związane z tą czynnością). Można do takich kosztów zaliczyć np.: związane ze zbyciem koszty wyceny sprzedawanej nieruchomości przez rzeczoznawcę majątkowego, prowizje pośredników w sprzedaży nieruchomości, koszty ogłoszeń w prasie związanych z zamiarem sprzedaży nieruchomości, o ile były ponoszone przez zbywcę. Pomiędzy tymi wydatkami a dokonanym zbyciem musi istnieć związek przyczynowo - skutkowy.

    Zgodnie natomiast z zapisem art. 30e ust. 1 ww. ustawy, od dochodu z odpłatnego zbycia nieruchomości i praw określonych w art. 10 ust. 1 pkt 8 lit. a-c podatek dochodowy wynosi 19% podstawy obliczenia podatku.

    Z kolei, stosownie do treści art. 30e ust. 2 ww. ustawy, podstawą obliczenia podatku, o której mowa w ust. 1, jest dochód stanowiący różnicę pomiędzy przychodem z odpłatnego zbycia nieruchomości lub praw, określonym zgodnie z art. 19, a kosztami ustalonymi zgodnie z art. 22 ust. 6c i 6d, powiększoną o sumę odpisów amortyzacyjnych, o których mowa w art. 22h ust. 1 pkt 1, dokonanych od zbywanych nieruchomości lub praw.

    Przywołany powyżej art. 22 ust. 6c ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych stanowi, że koszty uzyskania przychodu z tytułu odpłatnego zbycia, o którym mowa w art. 10 ust. 1 pkt 8 lit. a-c, z zastrzeżeniem ust. 6d, stanowią udokumentowane koszty nabycia lub udokumentowane koszty wytworzenia, powiększone o udokumentowane nakłady, które zwiększyły wartość rzeczy i praw majątkowych, poczynione w czasie ich posiadania.

    Przy czym w myśl art. 22 ust. 6d ww. ustawy, za koszty uzyskania przychodu z tytułu odpłatnego zbycia, o którym mowa w art. 10 ust. 1 pkt 8 lit. a-c, nabytych w drodze spadku, darowizny lub w inny nieodpłatny sposób, uważa się udokumentowane nakłady, które zwiększyły wartość rzeczy i praw majątkowych, poczynione w czasie ich posiadania oraz kwotę zapłaconego podatku od spadków i darowizn w takiej części, w jakiej wartość zbywanej rzeczy lub prawa przyjęta do opodatkowania podatkiem od spadków i darowizn odpowiada łącznej wartości rzeczy i praw majątkowych przyjętej do opodatkowania podatkiem od spadków i darowizn.

    Wysokość nakładów, o których mowa w ust. 6c i 6d, ustala się na podstawie faktur VAT w rozumieniu przepisów o podatku od towarów i usług oraz dokumentów stwierdzających poniesienie opłat administracyjnych (art. 22 ust. 6e ustawy).

    Natomiast zgodnie z art. 21 ust. 1 pkt 131 ww. ustawy, wolne od podatku dochodowego są dochody z odpłatnego zbycia nieruchomości i praw majątkowych, o których mowa w art. 30e, w wysokości, która odpowiada iloczynowi tego dochodu i udziału wydatków poniesionych na własne cele mieszkaniowe w przychodzie z odpłatnego zbycia nieruchomości i praw majątkowych, jeżeli począwszy od dnia odpłatnego zbycia, nie później niż w okresie dwóch lat od końca roku podatkowego, w którym nastąpiło odpłatne zbycie, przychód uzyskany ze zbycia tej nieruchomości lub tego prawa majątkowego został wydatkowany na własne cele mieszkaniowe; udokumentowane wydatki poniesione na te cele uwzględnia się do wysokości przychodu z odpłatnego zbycia nieruchomości i praw majątkowych.

    Cele mieszkaniowe, których sfinansowanie przychodem z odpłatnego zbycia nieruchomości lub praw majątkowych uprawnia do skorzystania ze zwolnienia, wymienione zostały w art. 21 ust. 25 cytowanej ustawy.

    Stosownie do treści art. 30e ust. 4 ww. ustawy, po zakończeniu roku podatkowego podatnik jest obowiązany w zeznaniu podatkowym, o którym mowa w art. 45 ust. 1a pkt 3 (PIT-39), wykazać:

    1. dochody uzyskane w roku podatkowym z odpłatnego zbycia nieruchomości i praw majątkowych określonych w art. 10 ust. 1 pkt 8 lit. a-c i obliczyć należny podatek dochodowy od dochodu, do którego nie ma zastosowania art. 21 ust. 1 pkt 131, lub
    2. dochody, o których mowa w art. 21 ust. 1 pkt 131.

    W myśl natomiast art. 30e ust. 5 ww. ustawy, dochodu z odpłatnego zbycia nieruchomości i praw określonych w art. 10 ust. 1 pkt 8 lit. a-c nie łączy się z dochodami (przychodami) z innych źródeł.

    Z przedstawionego we wniosku opisu sprawy wynika, że w konsekwencji przeprowadzenia procesu likwidacji spółki z ograniczoną odpowiedzialnością, Wnioskodawca (jako wspólnik tej spółki) otrzyma 50% udziału w prawie użytkowania wieczystego działki gruntu oraz w prawie własności budynku produkcyjno-biurowego, który to udział Wnioskodawca zamierza następnie odpłatnie zbyć. Wnioskodawca nie będzie wykorzystywał przedmiotowej nieruchomości w działalności gospodarczej. W związku z powyższym opisem, po stronie Wnioskodawcy powstała wątpliwość, w jaki sposób ustalić koszty uzyskania przychodu z tytułu odpłatnego zbycia, o którym mowa w art. 10 ust. 1 pkt 8 lit. a-c ww. ustawy (tj. z tytułu sprzedaży udziału w prawie użytkowania wieczystego działki gruntu oraz w prawie własności budynku produkcyjno-biurowego) – jeżeli przedmiotowa sprzedaż nastąpi przed upływem 5 lat od dnia otrzymania ww. udziału wskutek likwidacji wspomnianej spółki z ograniczona odpowiedzialnością.

    Z przepisów ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, regulujących skutki podatkowe likwidacji spółki kapitałowej (w tym spółki z ograniczoną odpowiedzialnością) wynika, że wartość majątku otrzymanego w związku z likwidacją osoby prawnej jest przychodem z tytułu udziału w zyskach osób prawnych. Z kolei jeżeli majątek ten otrzymany jest w naturze, to jego wartość należy określić według jego wartości rynkowej na dzień likwidacji, tj. wartości przyjętej na podstawie cen stosowanych w obrocie rzeczami tego samego rodzaju i gatunku, z uwzględnieniem ich stanu i stopnia zużycia oraz czasu i miejsca uzyskania.

    Z cytowanych powyżej przepisów wynika, że kosztem uzyskania przychodów z odpłatnego zbycia nieruchomości są wydatki poniesione na nabycie w sytuacji gdy nabycie miało charakter odpłatny. Natomiast w przypadku nabycia w sposób nieodpłatny zastosowanie znajdzie cytowany wcześniej art. 22 ust. 6d ustawy. Należy zauważyć, iż pojęcie wydatków jest bardzo szerokie, a ustawodawca nie ogranicza wskazanego pojęcia tylko i wyłącznie do wydatków pieniężnych nabywającego dane składniki majątkowe. Niemniej jednak, z wydatkiem musi się wiązać poniesienie określonego, trwałego ciężaru finansowego (majątkowego). Natomiast, w przypadku otrzymania majątku likwidacyjnego, o poniesieniu jakiegokolwiek wydatku nie może być mowy. W związku z nabyciem tego majątku podatnik nie ponosi bowiem żadnego ciężaru finansowego czy też uszczuplenia w jego majątku. W konsekwencji, w sytuacji przedstawionej we wniosku, tj. sprzedaży przez Wnioskodawcę otrzymanego w wyniku likwidacji spółki udziału w nieruchomości, nie wystąpi koszt uzyskania przychodów, albowiem Wnioskodawca nie poniósł żadnych wydatków na nabycie przedmiotowego udziału w nieruchomości. Z poniesieniem wydatku nie może być utożsamiana wycena składników majątku dokonywana dla potrzeb sporządzenia sprawozdania likwidacyjnego będącego podstawą rozliczeń ze wspólnikami.

    Zatem, zgodnie z literalnym brzmieniem ww. art. 22 ust. 6d ustawy, za koszty uzyskania przychodu z tytułu ww. sprzedaży należy uznać jedynie udokumentowane ewentualne nakłady poczynione przez Wnioskodawcę, które zwiększyły wartość rzeczy i praw majątkowych poczynione w czasie ich posiadania (tj. od momentu ich otrzymania przez Wnioskodawcę w związku z likwidacją spółki).

    Tym samym, tut. Organ nie może zgodzić się ze stanowiskiem Wnioskodawcy stwierdzającym, że ustalając dochód z tytułu ww. sprzedaży za koszt uzyskania przychodu powinna zostać uznana wartość rynkowa udziału w prawie użytkowania wieczystego działki gruntu oraz w prawie własności budynku produkcyjno-biurowego, stanowiąca w momencie uzyskiwania dochodu z likwidacji spółki podstawę rozliczenia w podatku dochodowym od osób fizycznych (czyli wartość określona w sprawozdaniu likwidacyjnym spółki).

    Wobec powyższego, stanowisko Wnioskodawcy należało uznać za nieprawidłowe.

    Interpretacja indywidualna wywołuje skutki prawnopodatkowe tylko wtedy, gdy rzeczywisty stan faktyczny sprawy będącej przedmiotem interpretacji pokrywał się będzie z opisem zdarzenia przyszłego podanym przez Wnioskodawcę w złożonym wniosku. W związku z powyższym, w przypadku zmiany któregokolwiek elementu przedstawionego we wniosku opisu sprawy, udzielona odpowiedź traci swoją aktualność.

    Należy dodatkowo wskazać, że powołane w treści wniosku orzeczenie sądu administracyjnego nie może wpłynąć na ocenę prawidłowości niniejszej kwestii. Nie negując tego orzeczenia, jako cennego źródła w zakresie wskazywania kierunków wykładni norm prawa podatkowego, należy stwierdzić, że - zdaniem Organu - teza badanego rozstrzygnięcia nie ma zastosowania w niniejszym postępowaniu. Powołane orzeczenie zapadło bowiem w indywidualnej sprawie i na skutek skargi wniesionej na decyzję organu podatkowego określającą wysokość zobowiązania podatkowego, czyli na decyzję wydaną w toku postępowania dowodowego, a nie na skutek skargi odnoszącej się do postępowania interpretacyjnego, opierającego się wyłącznie na przedstawionym przez zainteresowanego opisie stanu faktycznego/zdarzenia przyszłego.

    Zgodnie z art. 14na Ordynacji podatkowej, przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli stan faktyczny lub zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej stanowi element czynności będących przedmiotem decyzji wydanej:

    1. z zastosowaniem art. 119a;
    2. w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług.

    Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dniu wydania interpretacji.

    Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu, ul. Św. Mikołaja 78/79, 50-126 Wrocław, w dwóch egzemplarzach (art. 47 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz.U. z 2017 r., poz. 1369) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia skarżącemu rozstrzygnięcia w sprawie albo aktu, o którym mowa w art. 3 § 2 pkt 4a (art. 53 § 1 ww. ustawy).

    Jednocześnie, zgodnie z art. 57a ww. ustawy, skarga na pisemną interpretację przepisów prawa podatkowego wydaną w indywidualnej sprawie, opinię zabezpieczającą i odmowę wydania opinii zabezpieczającej może być oparta wyłącznie na zarzucie naruszenia przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd administracyjny jest związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną.

    Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy), na adres: Krajowa Informacja Skarbowa, ul. Teodora Sixta 17, 43-300 Bielsko-Biała.

    Dodatkowe interpretacje podatkowe i orzeczenia

    © 2011-2017 Interpretacje.org
    StrukturaWybrane zagadnieniaSerwis
    Działy przedmiotowe
    Komentarze podatkowe
    Najnowsze interpretacje
    Aport
    Gmina
    Koszty uzyskania przychodów
    Najem
    Nieruchomości
    Obowiązek podatkowy
    Odszkodowania
    Pracownik
    Prawo do odliczenia
    Projekt
    Przedsiębiorstwa
    Przychód
    Różnice kursowe
    Sprzedaż
    Stawki podatku
    Świadczenie usług
    Udział
    Zwolnienia przedmiotowe
    Aktualności
    Informacje o serwisie
    Kanały RSS
    Reklama w serwisie
    Serwis zawiera interpretacje podatkowe publikowane przez Ministerstwo Finansów, na które składają się: interpretacje indywidualne oraz interpretacje ogólne wydane na podstawie art. 14a oraz art. 14b ustawy z 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (tj. Dz. U. z 2005 r. Nr 8 poz. 60 ze zm.), jak również informacje o zakresie stosowania przepisów prawa podatkowego (interpretacje podatkowe wydane na podstawie przepisów obowiązujących przed 1 lipca 2007 r.), a także wybrane orzeczenia dotyczące problematyki podatkowej.