ITPB1/4511-1210/15/WM | Interpretacja indywidualna

Czy wartosc towarow handlowych ? ubytkow, ktore powstawaly od dnia rozpoczecia dzialalnosci, a ktorych nieprzydatnosc do dalszej sprzedazy zostala potwierdzona spisem z natury w dniu 1 stycznia 2015 r. (zmiana formy opodatkowania) oraz ubytkow ktorych nieprzydatnosc do dalszej sprzedazy zostala potwierdzona na dzien sporzadzenia spisu z natury w dniu 1 pazdziernika 2015 roku mozna ujac w kosztach podatkowych roku 2015?
ITPB1/4511-1210/15/WMinterpretacja indywidualna
  1. koszt
  2. towar handlowy
  1. Podatek dochodowy od osób fizycznych (PIT) -> Koszty uzyskania przychodów -> Pojęcie i wysokość kosztów uzyskania przychodów
  2. Podatek dochodowy od osób fizycznych (PIT) -> Szczególne zasady ustalania dochodu -> Wykaz zasad

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 14b ? 1 i ? 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2015 r., poz. 613) oraz ? 5 pkt 1 rozporzadzenia Ministra Finansow z dnia 22 kwietnia 2015 r. w sprawie upowaznienia do wydawania interpretacji przepisow prawa podatkowego (Dz. U. z 2015 r., poz. 643), Dyrektor Izby Skarbowej w Bydgoszczy dzialajacy w imieniu Ministra Finansow stwierdza, ze stanowisko ? przedstawione we wniosku z dnia 2 grudnia 2015 r. (data wplywu 15 grudnia 2015 r.) o wydanie interpretacji przepisow prawa podatkowego dotyczacej podatku dochodowego od osob fizycznych w zakresie mozliwosci zaliczenia do kosztow uzyskania przychodow wartosci towarow handlowych niezdatnych do sprzedazy (ubytkow) ? jest prawidlowe.

UZASADNIENIE

W dniu 15 grudnia 2015 r. wplynal ww. wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej dotyczacej podatku dochodowego od osob fizycznych w zakresie mozliwosci zaliczenia do kosztow uzyskania przychodow wartosci towarow handlowych niezdatnych do sprzedazy (ubytkow).

We wniosku przedstawiono nastepujacy stan faktyczny.

Wnioskodawca od 2007 r. do konca 2014 r. prowadzil jednoosobowa dzialalnosc gospodarcza sklasyfikowana pod symbolem PKD 47.99.Z - Pozostala sprzedaz detaliczna prowadzona poza siecia sklepowa, straganami i targowiskami. Dzialalnosc gospodarcza Wnioskodawcy polegala na sprzedazy drobnych towarow, glownie zapalniczek i baterii. Zakupione egzemplarze do dnia ich sprzedazy, Wnioskodawca przechowywal w pomieszczeniu przeznaczonym na ten cel, w magazynie. Do konca 2014 r. zgodnie z ustawa z 20 listopada 1998 r. o zryczaltowanym podatku dochodowym od niektorych przychodow osiaganych przez osoby fizyczne (Dz. U. Nr 144. poz. 930 ze zm.) forma opodatkowania osiaganych przychodow byl ryczalt od przychodow ewidencjonowanych. Zgodnie z art. 20 ust. 1 ustawy o zryczaltowanym podatku dochodowym, Wnioskodawca na koniec 2014 r. sporzadzil remanent.

Od dnia 1 stycznia 2015 r. swoja dzialalnosc gospodarcza, Wnioskodawca poszerzyl o dzialalnosc polegajaca na obrocie nieruchomosciami. W zwiazku ze zmiana rodzaju dzialalnosci, Wnioskodawca zmienil rowniez sposob opodatkowania z ryczaltu od przychodow ewidencjonowanych na podatek liniowy (KPiR). Remanent z dnia 31 grudnia 2014 r. stal sie remanentem poczatkowym dla rozszerzonej dzialalnosci. W wyniku weryfikacji remanentu z dnia 31 grudnia 2014 r. okazalo sie, ze wiele z towarow handlowych pozostajacych w magazynie nie spelnia warunkow dotyczacych ich uzytecznosci i tym samym dalszej odsprzedazy. Na dzien 1 stycznia 2015 r., Wnioskodawca wycenil wedlug cen zakupu wartosc ubytkow i o nia pomniejszyl wartosc remanentu poczatkowego.

Powstale ubytki powodujace brak zakwalifikowania towarow do dalszej sprzedazy nie byly spowodowane niedopatrzeniem Wnioskodawcy, czy tez zla wola. Byly to ubytki niezawinione ktore zalegaly w magazynie przez kilka lat i nie nadawaly sie juz do sprzedazy. Przyczyna byly przeterminowanie towarow, zniszczenie oraz tez ukryte wady niewidoczne w momencie sprzedazy np. rozladowanie baterii. W przypadku stwierdzenia wadliwosci towaru po zakupie klient reklamowal niesprawne towary i w zamian otrzymywal sprawny towar. Zwrocone towary Wnioskodawca skladowal dalej w magazynie. W pazdzierniku 2015 r. Wnioskodawca postanowil zutylizowac zalegajace w magazynie bezuzyteczne towary.

Kontynuujac poszerzona dzialalnosc w 2015 r. polegajaca na sprzedazy drobnych towarow handlowych oraz obrocie nieruchomosciami, Wnioskodawca dokonal sprzedazy towarow handlowych zakupionych w latach ubieglych, jak i zakupionych w trakcie 2015 r. oraz dokonal sprzedazy nieruchomosci (ktora w celu ulepszenia kupil z przeznaczeniem do dalszej odsprzedazy).

W pazdzierniku 2015 r. na podstawie ? 28 ust. 4 Rozporzadzenia Ministra Finansow z dnia 26 sierpnia 2003 r. w sprawie prowadzenia podatkowej ksiegi przychodow i rozchodow Wnioskodawca sporzadzil spis z natury i o tym zamiarze powiadomil naczelnika wlasciwego urzedu skarbowego.

W spisie z natury przeprowadzonym na dzien 1 pazdziernika 2015 r. Wnioskodawca wykazal tylko towary handlowe sprawne, nadajace sie do dalszej odsprzedazy, eliminujac z magazynu towary ktore zostaly zwrocone w 2015 r. przez klientow w ramach reklamacji, przeterminowane lub zniszczone.

W zwiazku z powyzszym opisem zadano nastepujace pytanie.

Czy wartosc towarow handlowych ? ubytkow, ktore powstawaly od dnia rozpoczecia dzialalnosci, a ktorych nieprzydatnosc do dalszej sprzedazy zostala potwierdzona spisem z natury w dniu 1 stycznia 2015 r. (zmiana formy opodatkowania) oraz ubytkow ktorych nieprzydatnosc do dalszej sprzedazy zostala potwierdzona na dzien sporzadzenia spisu z natury w dniu 1 pazdziernika 2015 roku mozna ujac w kosztach podatkowych roku 2015...

Zdaniem Wnioskodawcy, wartosc spisanych, wadliwych, nie nadajacych sie do dalszej odsprzedazy towarow handlowych na dzien 1 stycznia 2015 r. nie ma wplywu na koszty podatkowe w 2015 r.

Natomiast wartosc spisanych wadliwych, nie nadajacych sie do dalszej odsprzedazy towarow handlowych na dzien 1 pazdziernika 2015 r. nalezy ujac w kosztach podatkowych roku 2015.

Brak mozliwosci zakwalifikowania wartosci wadliwych towarow handlowych spisanych na dzien 1 stycznia 2015 r. wynika z faktu, iz do konca 2014 r. Wnioskodawca rozliczal sie na podstawie ryczaltu od przychodow ewidencjonowanych. Ryczalt ten stanowi uproszczona forme rozliczania podatku dochodowego i zgodnie z ustawa z dnia 20 listopada 1998 roku o ryczaltowym podatku dochodowym od niektorych przychodow osiaganych przez osoby fizyczne, wartosc spisu z natury nie wplywa na rozliczenia kosztow uzyskania przychodow, bowiem zgodnie z art. 12 ust. 2 zryczaltowany podatek placi sie od przychodu, ktorego nie pomniejsza sie o koszty uzyskania.

Stad wartosc towarow handlowych stanowiacych niezawinione ubytki, ktore jednak byly wygenerowane w trakcie dzialalnosci objetej zryczaltowana forma opodatkowania, pomimo zmiany na dzien 1 stycznia 2015 roku formy opodatkowania nie moga stanowic kosztu podatkowego.

W 2015 r. wraz ze zmiana formy opodatkowania powstala mozliwosc ujecia strat niezawinionych w kosztach podatkowych.

Zgodnie z artykulem 22 ust. 1 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osob fizycznych, kosztami uzyskania przychodow sa wydatki poniesione w celu osiagniecia przychodu lub zachowania albo zabezpieczenia zrodla przychodow, z wyjatkiem kosztow wymienionych w art. 23. Straty poniesione w wyniku zniszczenia, przeterminowania krotkiego okresu trwalosci baterii lub wad ukrytych skladowanych w magazynie towarow handlowych nie powstaly na skutek zaniedban Wnioskodawcy poniewaz powstaly w sposob niezalezny od niego. W magazynie byly przechowywane w odpowiednich warunkach, a o wadliwosci wiekszosci z nich mozna bylo sie przekonac dopiero po ich sprzedazy przy pierwszym uzyciu.

Wycofane z magazynu towary handlowe zostaly udokumentowane spisanym protokolem likwidacji oraz protokolem towarow przeznaczonych do utylizacji, np. baterie.

Stad wartosc towarow handlowych stanowiacych niezawinione ubytki, spisane na dzien 1 pazdziernika 2015 r., ktore byly wygenerowane w trakcie dzialalnosci rozliczanej na podstawie KPiR moga stanowic koszty uzyskania przychodow, a co za tym idzie, moga byc ujete w podatkowej ksiedze przychodow i rozchodow.

W swietle obowiazujacego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego stanu faktycznego jest prawidlowe.

Zgodnie z art. 22 ust. 1 ustawy z dnia 26 lipca 1991r. o podatku dochodowym od osob fizycznych (t.j. Dz. U. z 2012 r. poz. 361 ze zm.), kosztami uzyskania przychodow sa koszty poniesione w celu osiagniecia przychodow lub zachowania albo zabezpieczenia zrodla przychodow, z wyjatkiem kosztow wymienionych w art. 23.

Aby zatem dany wydatek mogl zostac zaliczony do kosztow uzyskania przychodu musi spelniac lacznie nastepujace przeslanki:

  • musi byc poniesiony w celu osiagniecia przychodu lub zachowania albo zabezpieczenia zrodla przychodu,
  • nie moze byc wymieniony w art. 23 ww. ustawy, wsrod wydatkow nie stanowiacych kosztow uzyskania przychodow,
  • musi byc nalezycie udokumentowany.

Wsrod wymienionych w tzw. negatywnym katalogu kosztow ujetym w 23 ust. 1 ww. ustawy nie wyszczegolniono strat w srodkach obrotowych. Oznacza to, iz co do zasady straty te, jako zwiazane z prowadzona dzialalnoscia, moga byc uznane za koszty uzyskania przychodow.

Z tresci ogolnej definicji kosztu podatkowego wynika, ze podatnik ma mozliwosc odliczenia od przychodow wszelkich kosztow, pod warunkiem, ze maja one bezposredni zwiazek z prowadzona dzialalnoscia, a ich poniesienie ma badz moze miec wplyw na wielkosc osiagnietego przychodu.

Jednakze kazdy przypadek i kazde tego rodzaju zdarzenie nalezy rozpatrywac i oceniac indywidualnie jako konkretny przypadek z uwzglednieniem okolicznosci faktycznych badanej sprawy.

Kazdy przypadek obciazenia kosztow stratami musi byc rozpatrywany indywidualnie pod katem ich zaliczenia do kosztow uzyskania przychodow w mysl ustawy o podatku dochodowym od osob fizycznych. Warunkiem zaliczenia strat w srodkach obrotowych do kosztow uzyskania przychodow jest ocena zdarzenia w aspekcie:

  • caloksztaltu prowadzonej przez podatnika dzialalnosci,
  • okolicznosci, ktore spowodowaly powstanie straty,
  • udokumentowania straty,
  • podjetych przez podatnika dzialan zabezpieczajacych.

Podkreslic przy tym nalezy, iz ciezar wykazania zwiazku kosztu z uzyskaniem przychodu z danego zrodla, badz tez zachowaniem lub zabezpieczeniem zrodla przychodow spoczywa na podatniku, ktory wywodzi z tego okreslone skutki prawne.

Stwierdzone ubytki (straty) moga zostac zaliczone w ciezar kosztow uzyskania przychodow, jezeli powstaly niezaleznie od woli podatnika, a wiec sa niezawinione. W tym celu nalezy odpowiednio udokumentowac fakt poniesienia straty, przy czym dokumentem takim moga byc na przyklad: protokol opisujacy zdarzenie, wskazujacy date powstania zdarzenia, jego przyczyne oraz dokladne obliczenie wielkosci straty. Zatem kosztem uzyskania przychodow moga byc tylko straty w towarach handlowych, w tej czesci, w jakiej zostaly uznane za niezawinione i ktorych okolicznosci powstania oraz przyczyny zostaly wyczerpujaco udokumentowane. Nie stanowia bowiem kosztu uzyskania przychodow straty bedace wynikiem braku starannosci badz nieracjonalnego dzialania podatnika.

Reasumujac, na podstawie przepisow ustawy o podatku dochodowym od osob fizycznych, podatnik moze zaliczyc do kosztow uzyskania przychodow wartosc ubytkow w towarach handlowych, ale jedynie w tej wysokosci w jakiej jednoznacznie ubytki te uznane zostana za niezawinione i sa normalnym, chociaz niechcianym nastepstwem dzialania w tej branzy i ich wystepowanie pomimo dolozenia nalezytej starannosci, jest nieuniknione, a ponadto fakt ten zostanie w sposob prawidlowy udokumentowany.

Natomiast zgodnie z art. 12 ust. 2 ustawy z dnia 20 listopada 1998 r o zryczaltowanym podatku dochodowym od niektorych przychodow osiaganych przez osoby fizyczne (Dz.U. Nr 144, poz. 930 ze zm.), podatek zryczaltowany, o ktorym mowa w ust. 1, pobiera sie bez pomniejszania przychodu o koszty uzyskania.

Z przepisu tego wynika, ze jezeli podatnik wybral opodatkowanie w formie ryczaltu od przychodow ewidencjonowanych, to podatek oblicza sie od przychodu, bez uwzgledniania kosztow uzyskania przychodow.

W mysl art. 20 ust. 1 ww. ustawy, podatnicy, uzyskujacy przychody wymienione w art. 6 ust. 1, sa obowiazani sporzadzic spis z natury towarow handlowych, materialow (surowcow) podstawowych i pomocniczych, polwyrobow, produkcji w toku, wyrobow gotowych, brakow i odpadkow, zwany dalej ,,spisem z natury, na dzien zaprowadzenia ewidencji oraz na koniec kazdego roku podatkowego. Spis z natury nalezy sporzadzic rowniez w razie zmiany wspolnika lub zmiany umowy spolki, a takze na dzien likwidacji dzialalnosci.

Zgodnie z art. 24 ust. 2 ustawy o podatku dochodowym od osob fizycznych, u podatnikow osiagajacych dochody z dzialalnosci gospodarczej i prowadzacych ksiegi przychodow i rozchodow dochodem z dzialalnosci jest roznica pomiedzy przychodem w rozumieniu art. 14 a kosztami uzyskania powiekszona o roznice pomiedzy wartoscia remanentu koncowego i poczatkowego towarow handlowych, materialow (surowcow) podstawowych i pomocniczych, polwyrobow, produkcji w toku, wyrobow gotowych, brakow i odpadkow, jezeli wartosc remanentu koncowego jest wyzsza niz wartosc remanentu poczatkowego, lub pomniejszona o roznice pomiedzy wartoscia remanentu poczatkowego i koncowego, jezeli wartosc remanentu poczatkowego jest wyzsza.

W mysl ? 27 ust. 1 rozporzadzenia Ministra Finansow w sprawie prowadzenia podatkowej ksiegi przychodow i rozchodow z dnia 26 sierpnia 2003 r. (t. j. Dz.U. z 2014 r. poz. 1037 ze zm.), podatnicy sa obowiazani do sporzadzenia i wpisania do ksiegi spisu z natury towarow handlowych, materialow (surowcow) podstawowych i pomocniczych, polwyrobow, produkcji w toku, wyrobow gotowych, brakow i odpadow, zwanego dalej "spisem z natury", na dzien 1 stycznia, na koniec kazdego roku podatkowego, na dzien rozpoczecia dzialalnosci w ciagu roku podatkowego, a takze w razie zmiany wspolnika, zmiany proporcji udzialow wspolnikow lub likwidacji dzialalnosci.

Spis z natury podlega wpisaniu do ksiegi takze wowczas, gdy osoby prowadzace dzialalnosc gospodarcza sporzadzaja go za okresy miesieczne oraz gdy na podstawie odrebnych przepisow jego sporzadzenie zarzadzil naczelnik urzedu skarbowego (ust. 2).

Zgodnie z trescia ? 28 ust. 4 ww. rozporzadzenia, o zamiarze sporzadzenia spisu z natury w innym terminie niz na dzien 1 stycznia, 31 grudnia oraz na dzien rozpoczecia dzialalnosci gospodarczej podatnicy sa obowiazani zawiadomic w formie pisemnej wlasciwego naczelnika urzedu skarbowego w terminie co najmniej siedmiu dni przed data sporzadzenia tego spisu.

Z tresci wniosku wynika, ze do konca 2014 r. Wnioskodawca prowadzil pozarolnicza dzialalnosc gospodarcza opodatkowana zryczaltowanym podatkiem dochodowym od niektorych przychodow osiaganych przez osoby fizyczne. W zwiazku z rozszerzeniem dzialalnosci gospodarczej o obrot nieruchomosciami zmienil od 1 stycznia 2015 r. forme opodatkowania na podatek liniowy. Na dzien 31 grudnia 2014 r. Wnioskodawca sporzadzil remanent, ktory stal sie remanentem poczatkowym na dzien 1 stycznia 2015 r. dla rozszerzonej dzialalnosci gospodarczej opodatkowanej liniowo. W wyniku weryfikacji remanentu z dnia 31 grudnia 2014 r. okazalo sie, ze wiele z towarow handlowych pozostajacych w magazynie nie spelnia warunkow dotyczacych ich uzytecznosci i tym samym dalszej odsprzedazy. Na dzien 1 stycznia 2015 r., Wnioskodawca wycenil wedlug cen zakupu wartosc ubytkow i o nia pomniejszyl wartosc remanentu poczatkowego.

Na podstawie przytoczonych przepisow, stwierdzic zatem nalezy, ze skoro ubytki towarow handlowych ? powstale w czasie, kiedy przychody z prowadzonej przez Wnioskodawce pozarolniczej dzialalnosci gospodarczej opodatkowane byly zryczaltowanym podatkiem dochodowym - zostaly ujawnione w 2014 r., to Wnioskodawca zasadnie nie ujal wartosci tych ubytkow w spisie z natury sporzadzonym na 1 stycznia 2015 r. Prawidlowe jest wiec stanowisko Wnioskodawcy, ze wartosc tych towarow nie ma wplywu na wysokosc kosztow uzyskania przychodow roku 2015.

Na wysokosc kosztow uzyskania przychodow prowadzonej przez Wnioskodawce dzialalnosci gospodarczej bedzie miala natomiast wplyw wartosc ubytkow towarow handlowych powstalych po 1 stycznia 2015 r., a ustalona w spisie z natury sporzadzonym na dzien 1 pazdziernika 2015 r.

Jezeli zatem, po 1 stycznia 2015 r., czesc towarow ulegla zniszczeniu, przeterminowaniu, badz miala ukryte wady techniczne, ktore uniemozliwiaja ich dalsza sprzedaz i utrata zdatnosci do uzytku, do dalszej sprzedazy przedmiotowych towarow handlowych powstala w toku normalnego i racjonalnego dzialania Wnioskodawcy, ma on prawo ujecia w kosztach uzyskania przychodow calosci poniesionych wydatkow zwiazanych z nabyciem tych towarow (ubytkow).

Poniewaz wydatki na zakup towarow handlowych stanowiacych ubytki utracily charakter wydatkow bezposrednio zwiazanych z uzyskaniem przychodu z ich sprzedazy, wartosc tych ubytkow ustalona na podstawie sporzadzonego na dzien 1 pazdziernika 2015 r. spisu z natury powinna zostac wyksiegowana z kolumny 10 podatkowej ksiegi przychodow i rozchodow ?zakup towarow handlowych? i wartosc tych ubytkow powinna zostac ujeta w kolumnie 13 ?pozostale wydatki?.

Podkreslenia wymaga, ze przy wydawaniu niniejszej interpretacji tutejszy organ dokonal wylacznie analizy okolicznosci podanych we wniosku. Rola postepowania w sprawie wydania indywidualnej interpretacji przepisow podatkowych nie jest bowiem ustalanie, czy przedstawiony we wniosku stan faktyczny (zdarzenie przyszle) jest zgodny ze stanem rzeczywistym. Ustalenie stanu rzeczywistego stanowi domene ewentualnego postepowania podatkowego. To na podatniku ciazy obowiazek udowodnienia w toku tego postepowania okolicznosci faktycznych, z ktorych wywodzi on dla siebie korzystne skutki prawne. Jezeli w toku ewentualnego postepowania ? wlasciwy organ ? ustali, ze przedstawiony we wniosku stan faktyczny jest odmienny od rzeczywistego, to wydana interpretacja nie bedzie chronila Wnioskodawcy w zakresie dotyczacym rzeczywiscie zaistnialego stanu faktycznego.

Stronie przysluguje prawo do wniesienia skargi na niniejsza interpretacje przepisow prawa podatkowego z powodu jej niezgodnosci z prawem. Skarge wnosi sie do Wojewodzkiego Sadu Administracyjnego w Gdansku Al. Zwyciestwa 16/17, 80-219 Gdansk po uprzednim wezwaniu na pismie organu, ktory wydal interpretacje ? w terminie 14 dni od dnia, w ktorym skarzacy dowiedzial sie lub mogl sie dowiedziec o jej wydaniu ? do usuniecia naruszenia prawa (art. 52 ? 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postepowaniu przed sadami administracyjnymi ? Dz. U. z 2012 r., poz. 270, z pozn. zm.). Skarge do WSA wnosi sie (w dwoch egzemplarzach ? art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doreczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usuniecia naruszenia prawa, a jezeli organ nie udzielil odpowiedzi na wezwanie, w terminie szescdziesieciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 ? 2 ww. ustawy). Jednoczesnie, zgodnie z art. 57a ww. ustawy, skarga na pisemna interpretacje przepisow prawa podatkowego wydana w indywidualnej sprawie moze byc oparta wylacznie na zarzucie naruszenia przepisow postepowania, dopuszczeniu sie bledu wykladni lub niewlasciwej oceny co do zastosowania przepisu prawa materialnego. Sad administracyjny jest zwiazany zarzutami skargi oraz powolana podstawa prawna.

Skarge wnosi sie za posrednictwem organu, ktorego dzialanie lub bezczynnosc sa przedmiotem skargi (art. 54 ? 1 ww. ustawy), na adres: Izba Skarbowa w Bydgoszczy Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Toruniu, ul. Sw. Jakuba 20, 87-100 Torun.

Dodatkowe interpretacje podatkowe i orzeczenia

© 2011-2016 Interpretacje.org
StrukturaWybrane zagadnieniaSerwis
Działy przedmiotowe
Komentarze podatkowe
Najnowsze interpretacje
Aport
Gmina
Koszty uzyskania przychodów
Najem
Nieruchomości
Obowiązek podatkowy
Odszkodowania
Pracownik
Prawo do odliczenia
Projekt
Przedsiębiorstwa
Przychód
Różnice kursowe
Sprzedaż
Stawki podatku
Świadczenie usług
Udział
Zwolnienia przedmiotowe
Aktualności
Informacje o serwisie
Kanały RSS
Reklama w serwisie
Serwis zawiera interpretacje podatkowe publikowane przez Ministerstwo Finansów, na które składają się: interpretacje indywidualne oraz interpretacje ogólne wydane na podstawie art. 14a oraz art. 14b ustawy z 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (tj. Dz. U. z 2005 r. Nr 8 poz. 60 ze zm.), jak również informacje o zakresie stosowania przepisów prawa podatkowego (interpretacje podatkowe wydane na podstawie przepisów obowiązujących przed 1 lipca 2007 r.), a także wybrane orzeczenia dotyczące problematyki podatkowej.