IPTPB3/423-8/12-4/PM | Interpretacja indywidualna

Dyrektor Izby Skarbowej w Łodzi,
Czy Spółdzielnia postępuje prawidłowo nie włączając przychodów za media (t.j. przychodów z działalności, z której nie uzyskuje dochodów) do sumy przychodów stanowiących podstawę dla ustalenia struktury, o której mowa w art. 15 ust. 2 ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych?

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2005 r. Nr 8, poz. 60 ze zm.) oraz § 2 i § 5a rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 20 czerwca 2007 r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz. U. Nr 112, poz. 770 ze zm.) Dyrektor Izby Skarbowej w Łodzi działając w imieniu Ministra Finansów stwierdza, że stanowisko X, przedstawione we wniosku z dnia 2 stycznia 2012 r. (data wpływu 2 stycznia 2012 r.), uzupełnionym pismem z dnia 10 lutego 2012 r. (data wpływu 10 lutego 2012 r.), o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku dochodowego od osób prawnych w zakresie uwzględnienia przychodów z tytułu mediów w strukturze przychodów opodatkowanych do przychodów ogółem – jest prawidłowe

UZASADNIENIE

W dniu 2 stycznia 2012 r. został złożony ww. wniosek o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego w indywidualnej sprawie dotyczącej podatku dochodowego od osób prawnych w zakresie uwzględnienia przychodów z tytułu mediów w strukturze przychodów opodatkowanych do przychodów ogółem.

Z uwagi na braki formalne wniosku, pismem z dnia 31 stycznia 2012 r., nr IPTPB3/423-8/12-2/PM, Dyrektor Izby Skarbowej w Łodzi działając w imieniu Ministra Finansów, na podstawie art. 169 § 1 w związku z art. 14h ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2005 r. Nr 8, poz. 60 ze zm.), wystąpił do Wnioskodawcy o jego uzupełnienie.

W odpowiedzi na wezwanie, w dniu 10 lutego 2012 r. wpłynęło do tut. Organu uzupełnienie wniosku (nadane w polskiej placówce pocztowej 10 lutego 2012 r.).

W przedmiotowym wniosku został przedstawiony następujący stan faktyczny.

Wnioskodawca przy obliczaniu podatku dochodowego od osób prawnych - odnośnie podziału kosztów zarządzania i obsługi ogólnej - dokonuje wyliczenia struktury, o której mowa w art. l5 ust. 2 ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych, z którego wynika, że jeżeli podatnik ponosi koszty uzyskania przychodów ze źródeł, z których dochód podlega opodatkowaniu oraz koszty związane z przychodami z innych źródeł, a nie jest możliwe ustalenie kosztów uzyskania przychodów przypadających na poszczególne źródła, koszty te ustala się w takim stosunku, w jakim pozostają przychody z tych źródeł w ogólnej kwocie przychodów.

Wnioskodawca osiąga przychody z gospodarki zasobami mieszkaniowymi oraz przychody z innych źródeł np. lokali użytkowych. Niemożliwe jest przypisanie kosztów operacyjnych do poszczególnych rodzajów działalności. W związku z powyższym Wnioskodawca przypisuje koszty uzyskania przychodów do działalności opodatkowanej i nieopodatkowanej, biorąc za podstawę strukturę przychodów opodatkowanych i zwolnionych w ogólnej kwocie przychodów.

W kwocie przychodów Wnioskodawca nie ujmuje przychodów za media (energię cieplną, zużycie wody, wywóz nieczystości), gdyż zgodnie z uchwalonymi przez Radę Nadzorczą „Zasadami rozliczania kosztów gospodarki zasobami oraz opłat za używanie lokali” i „Zasadami gospodarki finansowej” Wnioskodawca dokonuje podziału kosztów zarządzania i obsługi ogólnej na poszczególne źródła kosztów w takim stosunku w jakim pozostają przychody z tych źródeł w ogólnej kwocie przychodów z wyłączeniem dostaw usług komunalnych.

W związku z powyższym zadano następujące pytanie:

Czy stanowisko Spółdzielni jest prawidłowe...

W uzupełnieniu wniosku z dnia 10 lutego 2012 r. (data wpływu dnia 10 lutego 2012 r.) Wnioskodawca przeformułował pytanie i sformułował je następująco:

Czy Spółdzielnia postępuje prawidłowo nie włączając przychodów za media (t.j. przychodów z działalności, z której nie uzyskuje dochodów) do sumy przychodów stanowiących podstawę dla ustalenia struktury, o której mowa w art. 15 ust. 2 ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych...

Zdaniem Wnioskodawcy, przy obliczaniu podatku dochodowego od osób prawnych do wyliczenia struktury, o której mowa w art. 15 ust. 2 ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych nie powinno się wliczać do przychodów – przychodów z tytułu dostawy mediów.

W uzupełnieniu Wnioskodawca poinformował, iż działalność ta jest rozliczana bezwynikowo, t.j. nadwyżka przychodów nad kosztami zużycia mediów (energia cieplna, zużycie wody, wywóz nieczystości) zwracana jest ostatecznym odbiorcom, np. poprzez przeniesienie nadwyżki na przychody roku następnego.

Natomiast użytkownicy lokali (ostateczni odbiorcy) wnoszą opłaty (przychody Wnioskodawcy) w wysokości poniesionych kosztów zakupionych mediów, a więc wysokość kosztów zarządzania pozostaje bez wpływu na przychody z tytułu mediów.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego stanu faktycznego uznaje się za prawidłowe.

Zgodnie z art. 7 ust. 1 ustawy z dnia 15 lutego 1992 r. o podatku dochodowym od osób prawnych (t. j. Dz. U. z 2011 r. Nr 74, poz. 397 ze zm.), przedmiotem opodatkowania podatkiem dochodowym jest dochód bez względu na rodzaj źródeł przychodów z jakich dochód ten został osiągnięty w wypadkach, o których mowa w art. 21 i 22, przedmiotem opodatkowania jest przychód.

Z art. 7 ust. 2 cytowanej ustawy wynika, że dochodem jest, z zastrzeżeniem art. 10 i 11, nadwyżka sumy przychodów nad kosztami ich uzyskania, osiągnięta w roku podatkowym; jeżeli koszty uzyskania przychodów przekraczają sumę przychodów, różnica jest stratą.

Zgodnie z przepisem art. 17 ust. 1 pkt 44 ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych, wolne od podatku są dochody spółdzielni mieszkaniowych, wspólnot mieszkaniowych, towarzystw budownictwa społecznego oraz samorządowych jednostek organizacyjnych prowadzących działalność w zakresie gospodarki mieszkaniowej uzyskane z gospodarki zasobami mieszkaniowymi w części przeznaczonej na cele związane z utrzymaniem tych zasobów, z wyjątkiem dochodów uzyskanych z innej działalności gospodarczej niż gospodarka zasobami mieszkaniowymi.

Jak wynika z treści tego przepisu, aby dochód podmiotów, o których w nim mowa, korzystał ze zwolnienia przedmiotowego muszą być spełnione dwa warunki, a mianowicie:

  • dochody muszą być uzyskane z gospodarki zasobami mieszkaniowymi;
  • dochody te muszą być przeznaczone na utrzymanie tych zasobów mieszkaniowych.

Podkreślenia wymaga fakt, iż oba te warunki muszą być spełnione łącznie. Powyższe oznacza, iż nie podlegają zwolnieniu dochody inne niż uzyskane z gospodarki zasobami mieszkaniowymi, niezależnie od ich przeznaczenia oraz dochody z gospodarki zasobami mieszkaniowymi, w części nie przeznaczonej na utrzymanie tych zasobów.

Na gospodarkę zasobami mieszkaniowymi prowadzoną przez podatników, o których mowa w art. 17 ust. 1 pkt 44 ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych, składają się wpływy z opłat pobieranych od lokatorów (czynszów) oraz pokrywane z nich koszty. Opłaty te (czynsze) kalkulowane są w takiej wysokości, aby pokrywały zarówno utrzymanie (koszty) lokali mieszkalnych, jak i pozostałych pomieszczeń przynależnych do nich oraz koszty ich zarządzania (administracji). Wynika to z ustaw w oparciu, o które funkcjonują podmioty zajmujące się gospodarką zasobami mieszkaniowymi.

Opodatkowaniu podatkiem dochodowym podlegać będzie natomiast jedynie dochód z działalności gospodarczej innej niż gospodarka zasobami mieszkaniowymi, bez względu na cel, na jaki zostanie przekazany. Działalnością taką jest np. wynajmowanie lokali użytkowych i innych pomieszczeń, powierzchni reklamowych na budynkach, miejsc na dachach pod anteny satelitarne oraz telefonii komórkowej, przychody z inwestycji finansowych, czy świadczenia usług konserwacyjno - remontowych.

W związku z powyższym, koniecznym jest prowadzenie ewidencji księgowej w zakresie przychodów i kosztów w ten sposób, aby możliwe było rozróżnienie dochodów pochodzących z gospodarki zasobami mieszkaniowymi od dochodów z innych działalności. Zgodnie bowiem z art. 9 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych, podatnicy są obowiązani do prowadzenia ewidencji rachunkowej, zgodnie z odrębnymi przepisami, w sposób zapewniający określenie wysokości dochodu (straty), podstawy opodatkowania i wysokości należnego podatku za rok podatkowy, a także do uwzględnienia w ewidencji środków trwałych oraz wartości niematerialnych i prawnych informacji niezbędnych do obliczenia wysokości odpisów amortyzacyjnych zgodnie z przepisami art. 16a - 16m.

Z przedstawionego stanu faktycznego wynika, iż Wnioskodawca w ramach prowadzonej działalność osiąga przychody z gospodarki zasobami mieszkaniowymi oraz przychody z innych źródeł, np. lokali użytkowych.

W kwocie przychodów Wnioskodawca nie ujmuje przychodów za media (energię cieplną, zużycie wody, wywóz nieczystości), gdyż zgodnie z uchwalonymi przez Radę Nadzorczą „Zasadami rozliczania kosztów gospodarki zasobami oraz opłat za używanie lokali” i „Zasadami gospodarki finansowej” Wnioskodawca dokonuje podziału kosztów zarządzania i obsługi ogólnej na poszczególne źródła kosztów w takim stosunku w jakim pozostają przychody z tych źródeł w ogólnej kwocie przychodów z wyłączeniem dostaw usług komunalnych.

Wnioskodawca przypisuje koszty uzyskania przychodów działalności opodatkowanej i nieopodatkowanej, biorąc za podstawę strukturę przychodów opodatkowanych i zwolnionych w ogólnej kwocie przychodów.

Wobec powyższego stwierdzić należy, iż Wnioskodawca prowadzi zarówno działalność w zakresie gospodarki mieszkaniowej (wolnej od podatku, przy spełnieniu warunku określonego w art. 17 ust. 1 pkt 44 ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych), jak i inną działalność gospodarczą (podlegającą opodatkowaniu podatkiem dochodowym). W takim stanie rzeczy obowiązany jest, stosując przepisy art. 12 ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych, podzielić przychody na te pochodzące z gospodarki zasobami mieszkaniowymi, jak i z pozostałej działalności.

Niezwykle ważne jest też określenie prawidłowych wielkości kosztów uzyskania przychodów, pamiętając o postanowieniach art. 15 ust. 1 w związku z art. 16 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych. Podatnik może więc zaliczyć do kosztów uzyskania przychodów wszelkie wydatki, pod warunkiem, że wykazany zostanie ich związek z prowadzoną działalnością, a ich poniesienie ma lub może mieć wpływ na wielkość osiągniętego przychodu oraz nie zostały one ujęte w negatywnym katalogu kosztów. Następnie prawidłowo ustalone koszty uzyskania przychodów należy przypisać do przychodów odnoszących się do poszczególnych źródeł. Dotyczy to kosztów, które jednoznacznie można przypisać do danego źródła kosztów.

Natomiast w przypadku, gdy przyporządkowanie poniesionych kosztów do osiągniętych przychodów z poszczególnych źródeł nie jest możliwe zastosowanie znajduje art. 15 ust. 2 i 2a ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych.

W myśl art. 15 ust. 2 ww. ustawy, jeżeli podatnik ponosi koszty uzyskania przychodów ze źródeł, z których dochód podlega opodatkowaniu oraz koszty związane z przychodami z innych źródeł, a nie jest możliwe ustalenie kosztów uzyskania przypadających na poszczególne źródła, koszty te ustala się w takim stosunku, w jakim pozostają przychody z tych źródeł w ogólnej kwocie przychodów.

Zgodnie natomiast art. 15 ust. 2a tejże ustawy, zasadę, o której mowa w ust. 2, stosuje się również w przypadku, gdy podatnik ponosi koszty uzyskania przychodów ze źródeł, z których część dochodów nie podlega opodatkowaniu podatkiem dochodowym albo jest zwolniona z tego opodatkowania; w takim przypadku przepis art. 7 ust. 3 pkt 3 stosuje się odpowiednio.

Pamiętać należy, że ustalanie wielkości kosztów zgodnie z ww. zasadami może mieć zastosowanie jedynie w sytuacjach wyjątkowych i w odniesieniu do określonych kosztów, wspólnych dla obu źródeł przychodu tj. źródeł z których dochody podlegają bądź nie opodatkowaniu, których nie można jednoznacznie przypisać do jednej z kategorii przychodów. W opinii tut. Organu wydatki te zostały poniesione zarówno w celu uzyskania przychodów z gospodarki zasobami mieszkaniowymi jak i przychodów z pozostałej działalności. Ponieważ nie jest możliwe w takiej sytuacji ustalenie kosztów przypadających na poszczególne źródła tj. gospodarkę zasobami mieszkaniowymi oraz inną działalność Wnioskodawcy, zasadnym jest zastosowanie regulacji zawartej w art. 15 ust. 2 oraz 15 ust. 2a ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych i ustalenie kosztów w takim stosunku, w jakim pozostają przychody z tych dwóch źródeł w ogólnej kwocie przychodów.

Interpretacja dotyczy stanu faktycznego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dacie zaistnienia zdarzenia w przedstawionym stanie faktycznym.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi ul. Piotrkowska 135, 90-434 Łódź po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy). Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Łodzi, Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Piotrkowie Trybunalskim, ul. Wronia 65, 97-300 Piotrków Trybunalski.