ILPB3/423-510/11-6/EK | Interpretacja indywidualna

Dyrektor Izby Skarbowej w Poznaniu,
Czy Spółka prawidłowo nie będzie rozpoznawać przychodu podatkowego z tytułu wpłat na jej rachunek bankowy wartości pieniężnych wkładów Spółek GK i prawidłowo będzie rozpoznawać oraz ustalać (i korygować) wysokość kosztów uzyskania przychodów z tytułu ponoszonych wydatków w ramach Programu? Jeśli nie, to jak powinna postępować? Czy dofinansowanie jest zwolnione z podatku dochodowego od osób prawnych?

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2005 r. Nr 8, poz. 60 ze zm.) oraz § 2 i § 6 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 20 czerwca 2007 r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz. U. Nr 112, poz. 770 ze zm.) Dyrektor Izby Skarbowej w Poznaniu działając w imieniu Ministra Finansów stwierdza, że stanowisko Spółki Akcyjnej reprezentowanej przez Pełnomocnika, przedstawione we wniosku z dnia 24 października 2011 r. (data wpływu 25 października 2011 r.) o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku dochodowego od osób prawnych w zakresie przychodu podatkowego, kosztów uzyskania przychodów oraz zwolnienia przedmiotowego – jest nieprawidłowe.

UZASADNIENIE

W dniu 25 października 2011 r. został złożony ww. wniosek – uzupełniony pismem w dniu 07 lutego 2012 r. oraz 10 lutego 2012 r. – o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego w indywidualnej sprawie dotyczącej podatku dochodowego od osób prawnych w zakresie przychodu podatkowego, kosztów uzyskania przychodów oraz zwolnienia przedmiotowego.

W przedmiotowym wniosku został przedstawiony następujący opis zdarzenia przyszłego.

A” S.A. (dalej: „A”) zawarła w dniu 26 maja 2011 r. z Polską Agencją Rozwoju Przedsiębiorczości (dalej: „PARP”) Umowę o Dofinansowanie Projektu w Ramach Programu Operacyjnego Kapitał Ludzki (dalej: „Umowa o Dofinansowanie”). Według tej Umowy, beneficjentem jest nie tylko „A” (wg nomenklatury Umowy o Dofinansowanie – „Beneficjent”), ale także przedsiębiorca, który otrzymał pomoc (wg nomenklatury Umowy o Dofinansowanie – „Beneficjent Prywatny”), czyli spółki należące do Grupy Kapitałowej (dalej „Spółki GK”). Z Umowy o Dofinansowanie, w szczególności z załączników do niej, wynika, że kwota wsparcia finansowego jest przekazywana bezpośrednio „A”, ale jednym z warunków tego wsparcia jest wniesienie wkładów przez „A” i Spółki GK.

Przedmiotem dofinansowania będzie Projekt, w ramach którego pojawią się wydatki dokonywane bezpośrednio przez „A”, na podstawie faktur wystawianych przez świadczeniodawców. Z opłacanych świadczeń korzystać będzie „A” i Spółki GK. Mając na uwadze zobowiązania zaciągnięte wobec PARP, w celu określenia warunków współpracy w ramach Projektu z Umowy o Dofinansowanie, „A” zamierza zawrzeć ze Spółkami GK uczestniczącymi w Projekcie umowy o współpracy. Z umów tych wynikają obowiązki obu stron służące wywiązaniu się z Umowy o Dofinansowanie, czyli celem umów było zabezpieczenie podstaw uzyskania beneficjum przez „A” i Spółki GK. Spośród innych obowiązków, zasadniczego znaczenia z podatkowego punktu widzenia nabiera obowiązek wniesienia przez Spółki GK wkładu własnego w formie pieniężnej i niepieniężnej (w formie wynagrodzenia pracowników). Pojawią się zatem przepływy finansowe pomiędzy PARP a „A”, jako dofinansowanie ww. Projektu oraz pomiędzy „A” a Spółkami, tytułem wkładów pieniężnych Spółek GK w Projekt. W konsekwencji, z wydatkowanej kwoty netto (podatek od towarów i usług jest wydatkiem niekwalifikowalnym w ramach Projektu i pokrywanym przez „A” własnymi środkami pieniężnymi), którą ponosić będzie „A” w formie pieniężnej, 88,17% jest dofinansowywane przez PARP, a 7,87% przez Spółki GK, jako ich wkład prywatny w otrzymywane wsparcie, z tym jednak zastrzeżeniem, że wskazane udziały procentowe mogą ulegać zmianom w trakcie trwania Projektu. Wsparcie (dofinansowanie) PARP na realizację projektu pochodzi w części ze środków europejskich i w części z dotacji celowej z budżetu krajowego.

W piśmie z dnia 01 lutego 2012 r. (data wpływu 07 lutego 2012 r.) stanowiącym odpowiedź na wezwanie do uzupełnienia wniosku wskazano, co następuje:

Umowa z 26 maja 2011 r. zawarta została pomiędzy Spółką Akcyjna a Polską Agencją Rozwoju Przedsiębiorczości (dalej: PARP) w ramach Programu Operacyjnego Kapitał Ludzki współfinansowanego ze środków Europejskiego Funduszu Społecznego zatwierdzonego decyzją Komisji Europejskiej z dnia 28 września 2007 r. nr K (2007) 4547 zmienioną decyzją z dnia 21 sierpnia 2009 r. nr K (2009) 6607, w oparciu o przepisy rozporządzenia Ministra Rozwoju Regionalnego z dnia 20 czerwca 2008 r. w sprawie udzielania przez Polską Agencję Rozwoju Przedsiębiorczości pomocy finansowej w ramach Programu Operacyjnego Kapitał Ludzki (Dz. U. Nr 111, poz. 710 ze zm.). Umowa ma służyć realizacji Priorytetu 2 Rozwój zasobów ludzkich i potencjału adaptacyjnego przedsiębiorstw oraz poprawa stanu zdrowia osób pracujących, Działanie 2.1. Rozwój kadr nowoczesnej gospodarki, Poddziałanie 2.1.1. Rozwój kapitału ludzkiego w przedsiębiorstwach.

Spółka Akcyjna jest stroną Umowy z PARP, czyli z prawnego punktu widzenia realizuje wszelkie prawa i obowiązki strony tej umowy. Jest przede wszystkim odpowiedzialna za spełnienie warunków formalnych umożliwiających dofinansowanie. Spółki należące do Grupy, wskazane we wniosku o przyznanie tego dofinansowania, występują jako „Beneficjent Pomocy” – ich obowiązki związane są z zapewnieniem sfinansowania i przekazania na konto Spółki Akcyjnej (Beneficjenta) środków pieniężnych stanowiących część wkładu prywatnego (warunku dofinansowania) oraz zapewnienie swoim pracownikom udziału w szkoleniach objętych ww. Programem.

Umowy zawierane pomiędzy Spółką Akcyjną a spółkami z Grupy „P” nawiązują do umowy Spółki Akcyjnej z PARP, w ramach której Spółka Akcyjna i ww. spółki są beneficjentami. Z umów tych wynikają zobowiązania dla tych spółek, warunkujące otrzymanie przedmiotowego dofinansowania. Spółki i Spółka Akcyjna zobowiązują się współpracować ze sobą (kooperować) poprzez podjęcie wspólnego działania, każdy przy użyciu własnych środków, we własnym interesie, we własnym celu, z zastrzeżeniem, że w przypadku ewentualnych wątpliwości, nie świadczą sobie wzajemnie. Do zadań Spółki należy w szczególności:

  1. tworzenie list uczestników poszczególnych szkoleń. Nadzór nad zmianami w listach obecności. Przesyłanie stosownych informacji do podwykonawców (firm realizujących poszczególne szkolenia),
  2. tworzenie list rezerwowych uczestników szkoleń,
  3. rozsyłanie (mailem lub pocztą) zaproszeń na szkolenia do poszczególnych osób, wraz z niezbędnymi dokumentami rejestrowymi oraz informacjami dot. organizacji poszczególnych szkoleń i doradztwa,
  4. udzielanie informacji (telefonicznych lub mailowych) związanych z procesem rekrutacji potencjalnym uczestnikom szkolenia. Informowanie o konieczności poddania się badaniom ewaluacyjnym prowadzonym w projekcie,
  5. wykonywanie innych czynności niezbędnych dla przeprowadzenia szkoleń.

Do zadań spółek Grupy należy:

  1. promocja projektu na poziomie sklepów realizowana poprzez:
    • prezentację założeń uczestnikom projektu,
    • spotkania z pracownikami,
    • zamieszczenie plakatów reklamowych w widocznych miejscach w sklepach.
  2. zapewnienie udziału pracowników spółki w szkoleniach i doradztwie,
  3. dostarczenie niezbędnych dokumentów umożliwiających udzielenie spółce pomocy publicznej i pomocy de minimis,
  4. wniesienie wkładu własnego w postaci wynagrodzeń i gotówki,
  5. udostępnianie Spółce Akcyjnej danych niezbędnych do rozliczania wkładu własnego w postaci wynagrodzeń pracowników spółki, zgodnie z Regulaminem wnoszenia i rozliczania wkładu w wynagrodzeniu stosowanym w Projekcie,
  6. wyznaczenie Koordynatora spółki, odpowiedzialnego za realizację wskazanych powyżej zadań,
  7. wykonywanie innych czynności niezbędnych dla prawidłowej realizacji umowy.

Spółki zobowiązują się do wniesienia wkładu własnego na rachunek bankowy Spółki, stanowiącego dopełnienie otrzymanej pomocy publicznej do 100% ponoszonych wydatków, w formie pieniężnej i w wynagrodzeniach pracowników delegowanych przez nią na szkolenia.

Kwota dofinansowania jest przekazywana w transzach, na rachunek bankowy Spółki Akcyjnej, jako zaliczka na pokrycie wydatków objętych Programem. W celu otrzymania zaliczek, Spółka Akcyjna zobowiązana została uprzednio do wniesienia wkładów pieniężnych. Środki zgromadzone na tym rachunku nie są przekazywane do spółek Grupy (na ich rachunki bankowe). Świadczeniodawca w ramach Programu wystawia faktury wyłącznie na Spółkę. Dofinansowanie w 15% jest dotacją celową z budżetu państwa, a w pozostałej części pochodzi ze środków europejskich.

Dodatkowo, w piśmie uzupełniającym z dnia 01 lutego 2012 r. (data wpływu 10 lutego 2012 r.), wyjaśniono, iż dofinansowanie w 15% jest dotacją celową z budżetu państwa otrzymywaną z Polskiej Agencji Rozwoju Przedsiębiorczości, a w pozostałej części pochodzi ze środków europejskich przekazywanych przez Bank (...).

W związku z powyższym zadano następujące pytania.

Czy Spółka prawidłowo nie będzie rozpoznawać przychodu podatkowego z tytułu wpłat na Jej rachunek bankowy wartości pieniężnych wkładów Spółek GK i prawidłowo będzie rozpoznawać oraz ustalać (i korygować) wysokość kosztów uzyskania przychodów z tytułu ponoszonych wydatków w ramach Programu... Jeśli nie, to jak powinna postępować... Czy dofinansowanie jest zwolnione z podatku dochodowego od osób prawnych...

Zdaniem Wnioskodawcy, wpłaty dokonywane przez Spółki GK uczestniczące w Programie nie są zapłatą (wynagrodzeniem) za świadczenia „A” na rzecz Spółek GK i mają wyłącznie charakter formalny (techniczny), wynikający z warunków udzielenia finansowania i zawartych pomiędzy „A” a Spółkami GK umów o współpracy. Służą one tylko i wyłącznie zasileniu rachunku bankowego wykorzystywanego do rozliczania Projektu. Należy zauważyć, że przychodem podatkowym nie są przychody, które nie mają charakteru trwałego.

Ponadto, zgodnie z przepisem art. 12 ust. 4 pkt 6a ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych, nie zalicza się do przychodów zwróconych innych wydatków nie zaliczonych do kosztów uzyskania przychodów. Spółka potraktuje te wpłaty analogicznie do zasady wynikającej z przedstawionej regulacji. W szczególności, „A” planuje przyjąć następującą regułę rozliczania wydatków ponoszonych w ramach Projektu. Kosztem uzyskania przychodów jest poniesiony wydatek, ale wyłącznie w części, która odpowiada procentowemu udziałowi (partycypacji) „A” w tych wydatkach. Zatem poniesiony wydatek stanowi koszty uzyskania przychodów „A” w wysokości faktycznie poniesionej przez „A” (3,94%), tj. z kwoty wydatków zostaje wyłączona część odpowiadająca procentowemu udziałowi w pokryciu wydatków przez PARP (88,17%) (art. 17 ust. 1 pkt 48 i 53 w zw. z art. 7 ust. 3 pkt 3 ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych) i przez Spółki GK (7,87% – ze względu na fakt, że „A” faktycznie ich nie ponosi, bowiem w tej części są one pokrywane środkami pieniężnymi Spółek GK, dla których stanowią koszty uzyskania przychodów – wydatek nie może stanowić jednocześnie kosztu uzyskania przychodów w „A” i Spółkach GK – art. 15 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych). Mając na uwadze fakt, iż procentowy udział w pokryciu wydatków może zmieniać się w czasie, „A” na koniec każdego roku podatkowego będzie korygować odpowiednio do tej zmiany koszty uzyskania przychodów. Natomiast kwotę dofinansowania „A” potraktuje jako zwolnioną od podatku dochodowego od osób prawnych (art. 17 ust. 1 pkt 48 i pkt 53 ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych).

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego zdarzenia przyszłego uznaje się za nieprawidłowe.

Zgodnie z przedstawionym opisem sprawy, w dniu 26 maja 2011 r. Spółka podpisała umowę z Polską Agencją Rozwoju Przedsiębiorczości w ramach Programu Operacyjnego Kapitał Ludzki współfinansowanego ze środków Europejskiego Funduszu Społecznego zatwierdzonego decyzją Komisji Europejskiej z dnia 28 września 2007 r. nr K (2007) 4547 zmienioną decyzją z dnia 21 sierpnia 2009 r. nr K (2009) 6607, w oparciu o przepisy rozporządzenia Ministra Rozwoju Regionalnego z dnia 20 czerwca 2008 r. w sprawie udzielania przez Polską Agencję Rozwoju Przedsiębiorczości pomocy finansowej w ramach Programu Operacyjnego Kapitał Ludzki (Dz. U. Nr 111, poz. 710 ze zm.). Umowa ma służyć realizacji Priorytetu 2 Rozwój zasobów ludzkich i potencjału adaptacyjnego przedsiębiorstw oraz poprawa stanu zdrowia osób pracujących, Działanie 2.1. Rozwój kadr nowoczesnej gospodarki, Poddziałanie 2.1.1. Rozwój kapitału ludzkiego w przedsiębiorstwach. Beneficjentem projektu będzie Wnioskodawca. Projektem, oprócz Wnioskodawcy, objęte zostaną spółki należące do Grupy Kapitałowej.

Z umowy o dofinansowanie wynika, że kwota wsparcia finansowego jest przekazywana bezpośrednio Spółce, a jednym z warunków tego wsparcia jest wniesienie wkładów przez Spółkę i spółki z grupy kapitałowej. Spółki zobowiązują się do wniesienia wkładu własnego na rachunek bankowy Spółki, stanowiącego dopełnienie otrzymanej pomocy publicznej do 100% ponoszonych wydatków, w formie pieniężnej i w wynagrodzeniach pracowników delegowanych przez nią na szkolenia. Kwota dofinansowania jest przekazywana w transzach, na rachunek bankowy Spółki, jako zaliczka na pokrycie wydatków objętych Programem. W celu otrzymania zaliczek, Spółka zobowiązana została uprzednio do wniesienia wkładów pieniężnych. Wsparcie (dofinansowanie) na realizację projektu pochodzi ze środków europejskich i dotacji celowej z budżetu krajowego.

Rozważając charakter otrzymywanych przez Spółkę (Beneficjenta) środków, należy odnieść się do ustawy z dnia 27 sierpnia 2009 r. o finansach publicznych (Dz. U. Nr 157, poz. 1240 ze zm.), która z dniem 01 stycznia 2010 r. wprowadziła szereg zmian w zakresie przepływu środków przeznaczonych na finansowanie programów operacyjnych.

Zgodnie z art. 2 pkt 5 ustawy o finansach publicznych, ilekroć w ustawie jest mowa o środkach europejskich - rozumie się przez to środki, o których mowa w art. 5 ust. 3 pkt 1, 2 i 4.

W myśl art. 5 ust. 1 pkt 2 ww. ustawy, środkami publicznymi są środki pochodzące z budżetu Unii Europejskiej oraz niepodlegające zwrotowi środki z pomocy udzielanej przez państwa członkowskie Europejskiego Porozumienia o Wolnym Handlu (EFTA).

Stosownie do art. 5 ust. 3 pkt 1 tej ustawy, do środków, o których mowa w ust. 1 pkt 2, zalicza się środki pochodzące z funduszy strukturalnych, Funduszu Spójności i Europejskiego Funduszu Rybackiego, z wyłączeniem środków, o których mowa w pkt 5 lit. a i b.

W tym miejscu wskazać należy, iż funduszami strukturalnymi są fundusze tworzone w budżecie Wspólnoty Europejskiej umożliwiające pomoc w restrukturyzacji i modernizacji gospodarki krajów członkowskich drogą interwencji w kluczowych sektorach i regionach (poprawa struktury). Są one wskazane w rozporządzeniu Rady (WE) Nr 1083/2006 z 11.7.2006 r. ustanawiającym przepisy ogólne dotyczące Europejskiego Funduszu Rozwoju Regionalnego, Europejskiego Funduszu Społecznego oraz Funduszu Spójności i uchylającym rozporządzenie (WE) Nr 1260/1999 (Dz. Urz. UE L 210 z 31.7.2006 r., s. 25 ze zm.).

Obecnie (lata 2007-2013) działają dwa fundusze strukturalne:

  1. Europejski Fundusz Rozwoju Regionalnego (rozporządzenie (WE) Nr 1080/2006 Parlamentu Europejskiego i Rady z 5.7.2006 r. w sprawie Europejskiego Funduszu Rozwoju Regionalnego i uchylające rozporządzenie (WE) Nr 1783/1999; Dz. Urz. UE L 210 z 31.7.2006 r., s. 1 ze zm.);
  2. Europejski Fundusz Społeczny (rozporządzenie (WE) Nr 1081/2006 Parlamentu Europejskiego i Rady z 5.7.2006 r. w sprawie Europejskiego Funduszu Społecznego i uchylające rozporządzenie (WE) Nr 1784/1999; Dz. Urz. UE L 210 z 31.7.2006 r., s. 12 ze zm.).

W analizowanej sytuacji, umowa zawarta została pomiędzy Spółką a Polską Agencją Rozwoju Przedsiębiorczości w ramach Programu Operacyjnego Kapitał Ludzki współfinansowanego ze środków Europejskiego Funduszu Społecznego, a więc środków pochodzących z funduszu strukturalnego, o którym stanowi art. 5 ust. 3 pkt 1 ustawy o finansach publicznych.

Na podstawie art. 111 pkt 16 ustawy o finansach publicznych, dochodami podatkowymi i niepodatkowymi budżetu państwa są środki europejskie (...), po ich przekazaniu na rachunek dochodów budżetu państwa.

Z kolei na mocy art. 112 ust. 1 pkt 9 ww. ustawy, wydatki budżetu państwa są przeznaczone w szczególności na wkład krajowy na realizację programów finansowanych z udziałem środków europejskich (...).

Zgodnie z art. 117 ust. 1 omawianej ustawy, budżet środków europejskich jest rocznym planem dochodów i podlegających refundacji wydatków przeznaczonych na realizację programów finansowanych z udziałem środków europejskich, z wyłączeniem środków przeznaczonych na realizację projektów pomocy technicznej. 2. W budżecie środków europejskich ujmuje się:

  1. dochody z tytułu realizacji programów finansowanych z udziałem środków europejskich;
  2. wydatki na realizację programów finansowanych z udziałem środków europejskich w części podlegającej refundacji.

Dochody i wydatki budżetu środków europejskich ujmuje się w ustawie budżetowej.

Programy finansowane z udziałem środków europejskich są ujmowane w załączniku do ustawy budżetowej (art. 121 ust. 1 ustawy o finansach publicznych).

W myśl art. 124 ust. 1 ustawy o finansach publicznych, wydatki budżetu państwa dzielą się m. in. na dotacje i subwencje (pkt 1) oraz wydatki na realizację programów finansowanych z udziałem środków, o których mowa w art. 5 ust. 1 pkt 2, w tym wydatki budżetu środków europejskich (pkt 6).

Dotacje są to podlegające szczególnym zasadom rozliczania środki z budżetu państwa, budżetu jednostek samorządu terytorialnego oraz z państwowych funduszy celowych przeznaczone na podstawie niniejszej ustawy, odrębnych ustaw lub umów międzynarodowych, na finansowanie lub dofinansowanie realizacji zadań publicznych (art. 126 ustawy o finansach publicznych). Z kolei, dotacjami celowymi są środki przeznaczone m. in. na współfinansowanie realizacji programów finansowanych z udziałem środków europejskich (art. 127 ust. 2 pkt 5 ww. ustawy).

Zgodnie z art. 186 ustawy o finansach publicznych, wydatki na realizację programów i projektów finansowanych z udziałem środków, o których mowa w art. 5 ust. 1 pkt 2 i 3, mogą być przeznaczone na:

  1. realizację projektów przez jednostki budżetowe;
  2. płatności w ramach programów finansowanych z udziałem środków europejskich;
  3. dotacje celowe dla beneficjentów;
  4. realizację projektów finansowanych w ramach Programu Środki Przejściowe;
  5. realizację Wspólnej Polityki Rolnej zgodnie z odrębnymi ustawami.

Na podstawie art. 188 ust. 1 wskazanej ustawy, podstawą dokonania płatności na rzecz beneficjenta jest zlecenie płatności wystawione przez instytucję, z którą beneficjent zawarł umowę o dofinansowanie projektu, oraz pisemna zgoda dysponenta części budżetowej na dokonanie płatności, z zastrzeżeniem, że w przypadku gdy projekt realizuje instytucja zarządzająca lub instytucja pośrednicząca będąca zarządem województwa lub przez zarząd województwa upoważniona, zlecenia płatności są wystawiane przez zarząd województwa.

Instytucja, o której mowa w ust. 1, informuje właściwego dysponenta części budżetowej o zleceniach płatności przekazywanych do Banku, a w przypadku programów finansowanych z udziałem środków europejskich, dla których instytucją zarządzającą lub pośredniczącą jest zarząd województwa, także zarząd województwa (art. 188 ust. 4 ww. ustawy).

W przedmiocie sprawy Wnioskodawca wskazał, iż dofinansowanie w 15% jest dotacją celową z budżetu państwa otrzymywaną z Polskiej Agencji Rozwoju Przedsiębiorczości, a w pozostałej części pochodzi ze środków europejskich przekazywanych przez Bank.

Mając na uwadze powyższe, wskazać należy, iż ustawa z dnia 15 lutego 1992 r. o podatku dochodowym od osób prawnych (t. j. Dz. U. z 2011 r. Nr 74, poz. 397 ze zm.) nie zawiera definicji przychodu podatkowego. Ustawodawca ograniczył się w tym zakresie do wskazania w art. 12 ust. 1 przykładowych przysporzeń, zaliczanych do tej kategorii.

I tak, zgodnie z art. 12 ust. 1 pkt 1 ww. ustawy, przychodami, z zastrzeżeniem ust. 3 i 4 oraz art. 14, są w szczególności otrzymane pieniądze, wartości pieniężne, w tym również różnice kursowe.

Użycie w powyższym przepisie sformułowania „otrzymane” oznacza, że momentem powstania przychodu pieniężnego jest moment otrzymania, czyli wpływu bezpośrednio do majątku podatnika, względnie na jego rachunek, wymienionych środków, skutkującego powstaniem po stronie podatnika możliwości dysponowania tymi środkami. W obrocie bezgotówkowym będzie to dzień uznania rachunku bankowego podatnika jako rachunku wierzyciela. Co do zasady więc, o zaliczeniu danego przysporzenia majątkowego do przychodów danej osoby prawnej decyduje definitywny charakter tego przysporzenia w tym sensie, że w sposób ostateczny faktycznie powiększa ono aktywa podatnika, a więc takie którymi podmiot może rozporządzać jak właściciel.

W analizowanej sytuacji, kwota dofinansowania jest przekazywana w transzach, na rachunek bankowy Spółki, jako zaliczka na pokrycie wydatków objętych Programem. Środki zgromadzone na tym rachunku nie są przekazywana innym spółkom z grupy kapitałowej (na ich rachunki bankowe).

W związku z powyższym, otrzymana kwota dofinansowania stanowi przychód podatkowy Spółki w dacie jej otrzymania (art. 12 ust. 1 pkt 1 ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych). Przychód ten jednak korzystać będzie ze zwolnienia od podatku dochodowego od osób prawnych.

Do zwolnienia otrzymanej przez Spółkę kwoty dofinansowania zastosowanie znajdzie art. 17 ust. 1 pkt 48 i art. 17 ust. 1 pkt 52 ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych, w myśl których wolne od podatku są odpowiednio:

  • kwoty otrzymane od agencji rządowych lub agencji wykonawczych, jeżeli agencje otrzymały środki na ten cel z budżetu państwa, z wyjątkiem dopłat do oprocentowania kredytów bankowych w zakresie określonym w odrębnych ustawach;
  • płatności na realizację projektów w ramach programów finansowanych z udziałem środków europejskich, otrzymane z Banku, z wyłączeniem płatności otrzymanych przez wykonawców.

Dla potrzeb ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych, kwestię kosztów uzyskania przychodów reguluje art. 15 ust. 1.

Zgodnie z tym przepisem, kosztami uzyskania przychodów są koszty poniesione w celu osiągnięcia przychodów lub zachowania albo zabezpieczenia źródła przychodów, z wyjątkiem kosztów wymienionych w art. 16 ust. 1 (...).

Konstrukcja przepisu dotyczącego kosztów uzyskania przychodów daje podatnikowi możliwość odliczenia dla celów podatkowych wszelkich kosztów (niewymienionych w art. 16 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych), pod warunkiem, że wykaże ich bezpośredni bądź pośredni związek z prowadzoną działalnością, a ich poniesienie ma lub może mieć wpływ na wielkość osiągniętego przychodu. Tak więc kosztami uzyskania przychodów są wszelkie, racjonalnie i gospodarczo uzasadnione wydatki związane z prowadzeniem działalności gospodarczej, których celem jest osiągnięcie, zabezpieczenie lub zachowanie źródła przychodów, z wyjątkiem wymienionych w art. 16 ust. 1 ww. ustawy.

Zgodnie z art. 16 ust. 1 pkt 58 ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych, nie uważa się za koszty uzyskania przychodów wydatków i kosztów bezpośrednio sfinansowanych z dochodów (przychodów), o których mowa w art. 17 ust. 1 pkt 14a, 23, 24, 42, 47, 48, 52 i 53, lub ze środków, o których mowa w art. 33 ust. 4 ustawy z dnia 24 kwietnia 2003 r. o działalności pożytku publicznego i o wolontariacie.

W konsekwencji, wydatki i koszty sfinansowane bezpośrednio z przychodu, o którym mowa w art. 17 ust. 1 pkt 48 i 52 ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych nie będą stanowiły kosztów uzyskania przychodów.

Z przedstawionego opisu zdarzenia przyszłego wynika, iż Spółka zamierza zawrzeć ze spółkami z grupy kapitałowej uczestniczącymi w projekcie umowy o współpracy. Z umów tych wynikają obowiązki obu stron służące wywiązaniu się z umowy o dofinansowanie. Spośród innych obowiązków, zasadniczego znaczenia nabiera obowiązek wniesienia przez spółki z grupy kapitałowej wkładu własnego w formie pieniężnej i niepieniężnej (w formie wynagrodzenia pracowników). Pojawią się zatem przepływy finansowe pomiędzy PARP a Spółką, jako dofinansowanie ww. Projektu oraz pomiędzy Spółką a spółkami uczestniczącymi w projekcie, tytułem wkładów pieniężnych tych w projekt.

W kontekście powyższego, Wnioskodawca zadał pytanie, czy Spółka prawidłowo nie będzie rozpoznawać przychodu podatkowego z tytułu wpłat na Jej rachunek bankowy wartości pieniężnych wkładów Spółek GK i prawidłowo będzie rozpoznawać oraz ustalać (i korygować) wysokość kosztów uzyskania przychodów z tytułu ponoszonych wydatków w ramach Programu.

Uwzględniając powyższe, wskazać należy, iż zgodnie z powołanym wcześniej art. 12 ust. 1 pkt 1 ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych przychodami, z zastrzeżeniem ust. 3 i 4 oraz art. 14, są w szczególności otrzymane pieniądze, wartości pieniężne, w tym również różnice kursowe.

Na podstawie art. 12 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych można wywieść, że co do zasady przychodem jest każda wartość wchodząca do majątku podatnika, powiększająca jego aktywa, mająca definitywny charakter, którą może on rozporządzać jak własną, o ile nie została wyłączona z przychodów podatkowych mocą art. 12 ust. 4 ww. ustawy.

Zgodnie z art. 12 ust. 4 pkt 6a ww. ustawy, do przychodów nie zalicza się zwróconych innych wydatków niezaliczonych do kosztów uzyskania przychodów.

Aby dany wydatek mógł być zaliczony do kategorii „innych wydatków” wymienionych w art. 12 ust. 4 pkt 6a powołanej ustawy muszą być spełnione następujące przesłanki:

  • wydatek nie został zaliczony do kosztów uzyskania przychodów,
  • wydatek został wcześniej przez podatnika poniesiony a następnie zwrócony podatnikowi.

W świetle powyższego należy stwierdzić, iż wydatek poniesiony jest odpowiednikiem wydatku zwróconego. Tak więc „wydatek zwrócony” to ten sam, a nie taki sam wydatek, który został poniesiony. Zwróconym innym wydatkiem nie jest bowiem uzyskana przez podatnika kwota, która tylko odpowiada wartości poniesionego wydatku, lecz nie stanowi jego zwrotu.

W związku z powyższym, nie można utożsamiać wpłat na rachunek bankowy Wnioskodawcy dokonywanych przez spółki z grupy kapitałowej tytułem „wkładu własnego” ze zwrotem wydatków w rozumieniu art. 12 ust. 4 pkt 6a ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych.

Podkreślić należy, iż w przedstawionym opisie zdarzenia przyszłego, spółki zobowiązują się do wniesienia wkładu na rachunek bankowy Wnioskodawcy, stanowiącego dopełnienie otrzymanej pomocy publicznej do 100% ponoszonych wydatków. Z kolei kwota dofinansowania jest przekazywana w transzach na rachunek bankowy Spółki jako zaliczka na pokrycie wydatków objętych programem. W celu otrzymania zaliczek, Wnioskodawca zobowiązany został uprzednio do wniesienia wkładów pieniężnych.

Powyższe wskazuje, że wpłacone na rachunek bankowy Spółki wkłady pieniężne nie są zwrotem kosztów poniesionych przez Spółkę w ramach istniejącego zobowiązania, lecz warunkiem koniecznym dla otrzymania zaliczki / zaliczek na pokrycie wydatków objętych programem.

Nie można zatem w tym przypadku zastosować zasad wynikających z treści art. 12 ust. 4 pkt 6a ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych.

Wobec powyższego, wpłaty na rachunek bankowy Spółki wartości pieniężnych wkładów Spółek GK stanowią Jej przychód podatkowy w dacie ich otrzymania, a wydatki z niego sfinansowane są kosztem uzyskania przychodów, o ile spełniają przesłanki z art. 15 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych.

Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dniu wydania interpretacji.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu, ul. Ratajczaka 10/12, 61-815 Poznań po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy). Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Poznaniu, Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Lesznie, ul. Dekana 6, 64-100 Leszno.