ILPB1/415-1063/14-4/AG | Interpretacja indywidualna

Koszt uzyskania przychodu.
ILPB1/415-1063/14-4/AGinterpretacja indywidualna
  1. koszt
  2. nota obciążająca
  1. Podatek dochodowy od osób fizycznych (PIT) -> Koszty uzyskania przychodów

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2012 r., poz. 749, z późn. zm.) oraz § 6 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 20 czerwca 2007 r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz. U. Nr 112, poz. 770, z późn. zm.) Dyrektor Izby Skarbowej w Poznaniu działający w imieniu Ministra Finansów stwierdza, że stanowisko Pani, przedstawione we wniosku z dnia 4 września 2014 r. (data wpływu 17 września 2014 r.), uzupełnionym w dniu 5 listopada 2014 r., o wydanie interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku dochodowego od osób fizycznych w zakresie kosztów uzyskania przychodów – jest prawidłowe.

UZASADNIENIE

W dniu 17 września 2014 r. został złożony ww. wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej dotyczącej podatku dochodowego od osób fizycznych w zakresie kosztów uzyskania przychodów.

Wniosek nie spełniał wymogów formalnych, o których mowa w art. 14b § 3 ustawy Ordynacja podatkowa, w związku z czym pismem z dnia 22 października 2014 r. znak ILPB1/415-1063/14-2/AG na podstawie art. 169 § 1 tej ustawy wezwano Wnioskodawcę do usunięcia braków w terminie 7 dni od dnia doręczenia wezwania pod rygorem pozostawienia podania bez rozpatrzenia.

Wezwanie skutecznie doręczono w dniu 28 października 2014 r., a w dniu 5 listopada 2014 r. wniosek uzupełniono (nadano w polskiej placówce pocztowej w dniu 3 listopada 2014 r.).

We wniosku przedstawiono następujące zdarzenie przyszłe.

Wnioskodawca jako osoba fizyczna prowadzi stację paliw jako ajent. Towary sprzedawane przez Wnioskodawcę są własnością „A” S.A. W podpisanej umowie z „A” S.A. Wnioskodawca przyjął odpowiedzialność z tytułu ubytków, braków ilościowych i jawnych wad jakościowych lub uszkodzeń do wysokości zaistniałej szkody, biorąc pod uwagę ceny detaliczne z podatkiem VAT.

Z podatku dochodowego Wnioskodawca rozlicza się wg skali podatkowej, prowadzi podatkową księgę przychodów i rozchodów. Przy sporządzeniu inwentaryzacji na stacji paliw, „A” obciąża Wnioskodawcę wartością ponadnormatywnych niedoborów inwentaryzacyjnych.

Na tę okoliczność „A” wystawia notę obciążeniową w wysokości stwierdzonego niedoboru ponadnormatywnego i potrąca tę należność z należności prowizyjnej Wnioskodawcy. Notę obciążeniową nie ujmował w podatkowej księdze przychodów i rozchodów. Przychód z tytułu czynności agencyjnej Wnioskodawca ma zaewidencjonowany w książce przychodów i rozchodów, a w całości tej należności nie otrzymuje.

Powyższy opis wynika z wniosku i jego uzupełnienia.

W związku z powyższym opisem zadano następujące pytania.
  1. W jaki sposób przedstawiona sytuacja wpłynie na podatek dochodowy...
  2. Czy poniesiony wydatek udokumentowany notą obciążeniową można zaliczyć do kosztów uzyskania przychodów, czy pomniejszyć przychód o wartość noty obciążeniowej wystawionej przez „A” S.A....

Pytania wynikają z wniosku i jego uzupełnienia.

Zdaniem Wnioskodawcy, Zainteresowany prowadzi działalność gospodarczą w zakresie pośrednictwa w sprzedaży towarów handlowych oraz paliw płynnych po zakończeniu miesiąca wystawia z tego tytułu fakturę sprzedaży dla „A” S.A. Na okoliczność stwierdzenia niedoborów ponadnormatywnych „A” wystawia dla Wnioskodawcy notę obciążeniową, w wysokości stwierdzonego niedoboru ponadnormatywnego i potrąca tę należność z należności prowizyjnej Wnioskodawcy. Przychód z tytułu czynności agencyjnej Wnioskodawca ma zaewidencjonowany w księdze przychodów i rozchodów, a w całości tej należności nie otrzymuje. Po przeanalizowaniu stanu prawnego i ogółu interpretacji indywidualnych, zdaniem Wnioskodawcy należy pomniejszyć przychód o wartość noty obciążeniowej wystawionej przez „A” S.A.

Zdaniem Zainteresowanego, należy wartość otrzymanej noty z „A” S.A. ująć ze znakiem ujemnym w rubryce 8 książki przychodów i rozchodów, a tym samym przychód Wnioskodawcy będzie zmniejszony o wartość tej noty.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego zdarzenia przyszłego jest prawidłowe.

Zgodnie z art. 22 ust. 1 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (Dz. U. z 2012 r., poz. 361, z późn. zm.), kosztami uzyskania przychodów są koszty poniesione w celu osiągnięcia przychodów lub zachowania albo zabezpieczenia źródła przychodów, z wyjątkiem kosztów wymienionych w art. 23.

Wobec powyższego, aby można było uznać dany wydatek za koszt uzyskania przychodu muszą być spełnienie łącznie następujące warunki:

  • pozostaje on w związku przyczynowo-skutkowym z przychodami (jego celem jest osiągnięcie, zabezpieczenie źródła przychodu),
  • został rzeczywiście poniesiony i prawidłowo udokumentowany,
  • nie został wymieniony w art. 23 cyt. ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.

Unormowania zawarte w art. 23 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych wymieniają zamknięty katalog wydatków, których nie uważa się za koszty uzyskania przychodów. Z uwagi na brak wyraźnego wyłączenia z kosztów stwierdzonych w wyniku inwentaryzacji towarów handlowych niedoborów i ubytków, straty z tego tytułu mogą stanowić koszt uzyskania przychodu prowadzonej działalności gospodarczej, o ile zostaną prawidłowo rozliczone i udokumentowane, w sposób pozwalający na ustalenie przyczyn ich powstania. Niedobory bowiem w uzasadnionych przypadkach mogą stanowić koszt uzyskania przychodów pod warunkiem, że powstały w trakcie racjonalnego działania podatnika oraz z przyczyn od niego niezależnych.

Taka sytuacja miałaby miejsce w przypadku, gdyby Wnioskodawca prowadził pozarolniczą działalność handlową w ścisłym tego słowa znaczeniu tj. polegającą na zakupie i sprzedaży towarów handlowych, a nie w przypadku działalności o charakterze ajencyjnym (agencyjnym), którą – jak wskazano we wniosku – Zainteresowany prowadzi.

Regulacje dotyczące umowy ajencyjnej zawarte zostały w ustawie z dnia 23 kwietnia 1964 r. Kodeks cywilny (Dz. U. z 2014 r., poz. 121, z późn. zm.).

Zgodnie z art. 758 § 1 i § 2 ww. ustawy, przez umowę agencyjną przyjmujący zlecenie (agent) zobowiązuje się, w zakresie działalności swego przedsiębiorstwa, do stałego pośredniczenia, za wynagrodzeniem, przy zawieraniu z klientami umów na rzecz dającego zlecenie przedsiębiorcy albo do zawierania ich w jego imieniu. Do zawierania umów w imieniu dającego zlecenie oraz do odbierania dla niego oświadczeń agent jest uprawniony tylko wtedy, gdy ma do tego umocowanie.

Sposób wynagrodzenia w przypadku umowy agencyjnej został określony w art. 7581 § 1 ww. ustawy, który stanowi, że jeżeli sposób wynagrodzenia nie został w umowie określony, agentowi należy się prowizja. Prowizją jest wynagrodzenie, którego wysokość zależy od liczby lub wartości zawartych umów (§ 2 ww. przepisu). Jeżeli wysokość prowizji nie została w umowie określona, należy się ona w wysokości zwyczajowo przyjętej w stosunkach danego rodzaju, w miejscu działalności prowadzonej przez agenta, a w razie niemożności ustalenia prowizji w ten sposób, agentowi należy się prowizja w odpowiedniej wysokości, uwzględniającej wszystkie okoliczności bezpośrednio związane z wykonaniem zleconych mu czynności (§ 3 cyt. Przepisu).

Zgodnie z ogólną zasadą zdefiniowaną w art. 14 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych za przychód z działalności, o której mowa w art. 10 ust. 1 pkt 3, uważa się kwoty należne, choćby nie zostały faktycznie otrzymane, po wyłączeniu wartości zwróconych towarów, udzielonych bonifikat i skont. U podatników dokonujących sprzedaży towarów i usług opodatkowanych podatkiem od towarów i usług za przychód z tej sprzedaży uważa się przychód pomniejszony o należny podatek od towarów i usług.

Stosownie natomiast do treści art. 24a ust. 1 ww. ustawy, osoby fizyczne, spółki cywilne osób fizycznych, spółki jawne osób fizycznych oraz spółki partnerskie wykonujące działalność gospodarczą, są obowiązane prowadzić podatkową księgę przychodów i rozchodów, zwaną dalej "księgą", z zastrzeżeniem ust. 3 i 5, albo księgi rachunkowe, zgodnie z odrębnymi przepisami, w sposób zapewniający ustalenie dochodu (straty), podstawy opodatkowania i wysokości należnego podatku za rok podatkowy, w tym za okres sprawozdawczy, a także uwzględniać w ewidencji środków trwałych oraz wartości niematerialnych i prawnych informacje niezbędne do obliczenia wysokości odpisów amortyzacyjnych zgodnie z przepisami art. 22a-22o.

Z analizy przedstawionych informacji wynika, że Wnioskodawca uzyskuje przychody z tytułu wykonywania czynności ajencyjnych (agencyjnych), a towary sprzedawane przez Wnioskodawcę nie są jego własnością. W podpisanej umowie Wnioskodawca przyjął odpowiedzialność z tytułu ubytków, braków ilościowych i jawnych wad jakościowych lub uszkodzeń do wysokości zaistniałej szkody, biorąc pod uwagę ceny detaliczne z podatkiem VAT. Przy sporządzeniu inwentaryzacji na stacji paliw, Wnioskodawca obciążany jest wartością ponadnormatywnych niedoborów inwentaryzacyjnych.

Na tę okoliczność wystawiana jest nota obciążeniowa w wysokości stwierdzonego niedoboru ponadnormatywnego i właściciel paliw potrąca tę należność z należności prowizyjnej Wnioskodawcy. Zainteresowany nie ujmował w księdze noty obciążeniowej, a przychód z tytułu czynności agencyjnej Wnioskodawca ma zaewidencjonowany w książce przychodów i rozchodów, gdzie w całości tej należności nie otrzymuje.

Mając na uwadze przedstawione przepisy prawa oraz fakt, że Zainteresowany uzyskuje przychody z tytułu czynności agencyjnych stwierdzić należy, że kwota potrącona przez zleceniodawcę z przysługującego Wnioskodawcy wynagrodzenia prowizyjnego nie stanowi poniesionego przez Zainteresowaną kosztu uzyskania przychodu. O kwotę tego potrącenia należy pomniejszyć wysokość przychodu, lecz jedynie w przypadku obciążenia Zainteresowanego przez firmę notą obciążeniową, umniejszającą prowizję Wnioskodawcy.

Zatem, prawidłowym jest stanowisko Wnioskodawcy stwierdzające, że należy pomniejszyć przychód o wartość noty obciążeniowej wystawionej przez zlecającego.

Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dniu wydania interpretacji.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gorzowie Wielkopolskim, ul. Dąbrowskiego 13, 66-400 Gorzów Wielkopolski, po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację – w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. z 2012 r., poz. 270, z późn. zm.). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy). Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy), na adres: Izba Skarbowa w Poznaniu, Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Lesznie, ul. Dekana 6, 64-100 Leszno.

Dodatkowe interpretacje podatkowe i orzeczenia

Dokumenty dotyczące poruszonych zagadnień:

koszt
IPPB3/423-697/14-2/AG | Interpretacja indywidualna

nota obciążająca
ILPP2/443-1098/10-2/SJ | Interpretacja indywidualna

© 2011-2016 Interpretacje.org
StrukturaWybrane zagadnieniaSerwis
Działy przedmiotowe
Komentarze podatkowe
Najnowsze interpretacje
Aport
Gmina
Koszty uzyskania przychodów
Najem
Nieruchomości
Obowiązek podatkowy
Odszkodowania
Pracownik
Prawo do odliczenia
Projekt
Przedsiębiorstwa
Przychód
Różnice kursowe
Sprzedaż
Stawki podatku
Świadczenie usług
Udział
Zwolnienia przedmiotowe
Aktualności
Informacje o serwisie
Kanały RSS
Reklama w serwisie
Serwis zawiera interpretacje podatkowe publikowane przez Ministerstwo Finansów, na które składają się: interpretacje indywidualne oraz interpretacje ogólne wydane na podstawie art. 14a oraz art. 14b ustawy z 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (tj. Dz. U. z 2005 r. Nr 8 poz. 60 ze zm.), jak również informacje o zakresie stosowania przepisów prawa podatkowego (interpretacje podatkowe wydane na podstawie przepisów obowiązujących przed 1 lipca 2007 r.), a także wybrane orzeczenia dotyczące problematyki podatkowej.