ILPP1/443-788/14-4/AI | Interpretacja indywidualna

Podatek od towarów i usług w zakresie prawa do skorzystania z ulgi na złe długi na mocy art. 89a w kontekście związku, o którym mowa w art. 32 ustawy o podatku od towarów i usług.
ILPP1/443-788/14-4/AIinterpretacja indywidualna
  1. dłużnik
  2. korekta
  3. podmioty powiązane
  4. wierzytelności nieściągalne
  1. Podatek od towarów i usług (VAT) -> Odliczenie i zwrot podatku. Odliczanie częściowe -> Rozliczenie podatku w odniesieniu do nieściągalnych wierzytelności

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2012 r., poz. 749, z późn. zm.) oraz § 6 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 20 czerwca 2007 r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz. U. Nr 112, poz. 770, z późn. zm.) Dyrektor Izby Skarbowej w Poznaniu działający w imieniu Ministra Finansów stwierdza, że stanowisko Spółki z o.o. przedstawione we wniosku z dnia 29 sierpnia 2014 r. (data wpływu 3 września 2014 r.), uzupełnionym pismem z dnia 24 listopada 2014 r. (data wpływu 27 listopada 2014 r.) o wydanie interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie prawa do skorzystania z ulgi na złe długi na mocy art. 89a w kontekście związku, o którym mowa w art. 32 ustawy o podatku od towarów i usług – jest prawidłowe.

UZASADNIENIE

W dniu 3 września 2014 r. został złożony ww. wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie prawa do skorzystania z ulgi na złe długi na mocy art. 89a w kontekście związku, o którym mowa w art. 32 ustawy o podatku od towarów i usług. Wniosek uzupełniono w dniu 27 listopada 2014 r. poprzez sprostowanie nazwy Wnioskodawcy.

We wniosku przedstawiono następujące zdarzenie przyszłe.

Sp. z o.o. (dalej: Wnioskodawca lub Spółka) jest czynnym podatnikiem VAT. W ramach prowadzonej działalności gospodarczej udziela licencji na rzecz polskiej spółki powiązanej, będącej czynnym podatnikiem VAT (dalej: Nabywca), pobierając z tego tytułu opłatę licencyjną w kolejnych okresach rozliczeniowych. Pomiędzy Spółką a Nabywcą istnieją powiązania kapitałowe, o których mowa w art. 32 ust. 2 i ust. 4 ustawy o VAT. Niemniej jednak opisane powiązania nie wpływają na ustalanie wysokości wynagrodzenia z tytułu udzielonej licencji pomiędzy stronami, gdyż wynagrodzenie to, przy zastosowaniu warunków rynkowych, ustalone zostało m.in. w oparciu o analizę cen przeprowadzoną przez niezależnego rzeczoznawcę. Z tytułu udzielenia przedmiotowej licencji udzielanej na rzecz Nabywcy Spółka wystawia faktury, rozlicza podatek należny oraz deklaruje wartość sprzedaży w deklaracjach VAT. Spółka w analizowanym zakresie korzysta z pełnego prawa do odliczenia VAT. Nabywca ma również pełne prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego, wynikającego z wystawionych przez Spółkę faktur.

Zdarzyć się mogą jednak przypadki, że Nabywca nie reguluje terminowo należności względem Spółki z tytułu udzielenia licencji. Opóźnienia we wspomnianych płatnościach mogą przekroczyć 150 dni licząc od określonego na fakturze lub w umowie terminu płatności. W takich przypadkach Nabywca zobowiązany jest dokonać korekty podatku naliczonego odliczonego uprzednio z faktury wystawionej przez Spółkę – stosownie do postanowień art. 89b ust. 1 ustawy o VAT.

Biorąc pod uwagę powyższy stan sprawy, Spółka rozważa możliwość skorzystania z ulgi na złe długi przewidzianej w art. 89a ustawy o VAT w przypadku, gdy Nabywca nie dokona płatności opłaty licencyjnej należnej Spółce w ciągu 150 dni licząc od określonego na fakturze (lub w umowie) terminu płatności. Spełnione są przy tym warunki wskazane w art. 89a ust. 2 ustawy o VAT, tj.:

  • Nabywca jest czynnym podatnikiem podatku VAT na moment dokonania korekty, o której mowa powyżej i był nim również na moment dokonania transakcji udokumentowanej fakturą, która nie została opłacona przez Nabywcę w terminie 150 dni,
  • Nabywca nie jest w trakcie postępowania upadłościowego lub likwidacyjnego i nie znajdował się w trakcie postępowania upadłościowego lub w trakcie likwidacji na moment dokonania transakcji udokumentowanej fakturą, która nie została opłacona przez Nabywcę w terminie 150 dni,
  • od daty wystawienia faktury dokumentującej wierzytelność nie upłynęły dwa lata, licząc od końca roku, w którym została wystawiona,
  • wierzytelności nie zostały przez Spółkę zbyte w jakiejkolwiek formie.
W związku z powyższym opisem zadano następujące pytanie.

Czy w przedstawionym stanie sprawy istnienie pomiędzy Wnioskodawcą a Nabywcą powiązań kapitałowych wskazanych w art. 32 ust. 2 i ust. 4 ustawy o VAT wyłącza możliwość skorzystania przez Spółkę z ulgi na złe długi – na podstawie art. 89a ustawy o VAT – w sytuacji, kiedy powiązania te nie miały wpływu na ustalenie wynagrodzenia z tytułu świadczenia przez Spółkę usług (licencji) na rzecz Nabywcy (dodatkowo uwzględniając fakt, że Nabywca ma pełne prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego, wynikającego z wystawionych przez Spółkę faktur)...

Zdaniem Wnioskodawcy, Zainteresowany ma prawo skorzystać z ulgi na złe długi, o której mowa w art. 89a ustawy o VAT, również gdy pomiędzy nim a Nabywcą istnieją powiązania kapitałowe, o których mowa w art. 32 ust. 2 i ust. 4 ustawy o VAT, gdyż powiązania te nie mają wpływu na wysokość wynagrodzenia z tytułu świadczenia przez Spółkę usług (udzielenia licencji) na rzecz Nabywcy. Dodatkowym argumentem w tym przypadku jest fakt, że Nabywca ma pełne prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego, wynikającego z wystawionych przez Spółkę faktur.

Uzasadnienie

1.

Zasady rozliczenia podatku VAT w odniesieniu do nieściągalnych wierzytelności (tzw. ulga na złe długi) zostały określone w przepisach art. 89a i 89b ustawy o VAT.

Zgodnie z art. 89a ust. 1 ustawy o VAT, podatnik może skorygować podstawę opodatkowania oraz podatek należny z tytułu dostawy towarów lub świadczenia usług na terytorium kraju w przypadku wierzytelności, których nieściągalność została uprawdopodobniona. Stosownie do art. 89a ust. 1a ustawy o VAT, nieściągalność uznaje się za uprawdopodobnioną, gdy wierzytelność nie została uregulowana lub zbyta w jakiejkolwiek formie w ciągu 150 dni od upływu terminu jej płatności określonego w umowie lub na fakturze.

Zgodnie z art. 89a ust. 3 ustawy o VAT, podatnik może dokonać stosownej korekty w rozliczeniu za okres, w którym nieściągalność wierzytelności została uprawdopodobniona oraz gdy spełnione zostaną warunki szczegółowo wymienione w art. 89a ust. 2 ustawy o VAT, tj.:

  1. dostawa towaru lub świadczenie usług jest dokonana na rzecz podatnika, zarejestrowanego jako podatnik VAT czynny, niebędącego w trakcie postępowania upadłościowego lub w trakcie likwidacji;
  2. na dzień poprzedzający dzień złożenia deklaracji podatkowej, w której dokonuje się korekty, o której mowa w ust. 1:
    1. wierzyciel i dłużnik są podatnikami zarejestrowanymi jako podatnicy VAT czynni,
    2. dłużnik nie jest w trakcie postępowania upadłościowego lub w trakcie likwidacji;
  3. od daty wystawienia faktury dokumentującej wierzytelność nie upłynęły 2 lata, licząc od końca roku, w którym została wystawiona.

W przypadku spełnienia powyższych przesłanek wierzyciel ma co do zasady prawo do obniżenia podatku VAT należnego, zadeklarowanego uprzednio z tytułu transakcji, w stosunku do której nie otrzymał zapłaty. W celu zaś zachowania neutralności podatku VAT, podobna regulacja zawarta w art. 86b ust. l-5 ustawy o VAT obliguje dłużnika, aby w tym samym czasie dokonał korekty podatku naliczonego wynikającego z nieuregulowanej należności.

Przy czym, stosownie do art. 89a ust. 7 ustawy o VAT, wskazanych powyżej zasad dotyczących prawa wierzyciela do dokonania korekty podstawy opodatkowania i podatku należnego, zgodnie z przepisami art. 89a ust. l-5 ustawy o VAT, nie stosuje się jeżeli między wierzycielem a dłużnikiem istnieje związek, o którym mowa w art. 32 ust. 2-4 ustawy o VAT.

2.

Zgodnie z art. 32 ust. 1 ustawy o VAT, w przypadku gdy między nabywcą a dokonującym dostawy towarów lub usługodawcą istnieje związek, o którym mowa w ust. 2, oraz w przypadku, gdy wynagrodzenie jest:

  1. niższe od wartości rynkowej a nabywca towarów lub usług nie ma – zgodnie z art. 86, art. 86a, art. 88 i art. 90 oraz z przepisami wydanymi na podstawie art. 92 ust. 3 – pełnego prawa do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego,
  2. niższe od wartości rynkowej, a dokonujący dostawy towarów lub usługodawca nie ma – zgodnie z art. 86, art. 86a, art. 88 i art. 90 oraz z przepisami wydanymi na podstawie art. 92 ust. 3 – pełnego prawa do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego, a dostawa towarów lub świadczenie usług są zwolnione od podatku,
  3. wyższe od wartości rynkowej, a dokonujący dostawy towarów lub usługodawca nie ma – zgodnie z art. 86, art. 86a, art. 88 i art. 90 oraz z przepisami wydanymi na podstawie art. 92 ust. 3 – pełnego prawa do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego – organ podatkowy określa podstawę opodatkowania zgodnie z wartością rynkową, jeżeli okaże się, że związek ten miał wpływ na ustalenie wynagrodzenia z tytułu dostawy towarów lub świadczenia usług.

Stosownie zaś do postanowień art. 32 ust. 2 i 4 ustawy o VAT, związek, o którym mowa w ust. 1, istnieje, gdy między kontrahentami lub osobami pełniącymi u kontrahentów funkcje zarządzające, nadzorcze lub kontrolne zachodzą powiązania o charakterze rodzinnym lub z tytułu przysposobienia, kapitałowym, majątkowym lub wynikające ze stosunku pracy. Związek ten istnieje także, gdy którakolwiek z wymienionych osób łączy funkcje zarządzające, nadzorcze lub kontrolne u kontrahentów. Przez powiązania rodzinne, rozumie się małżeństwo oraz pokrewieństwo lub powinowactwo do drugiego stopnia. Natomiast, przez powiązania kapitałowe rozumie się sytuację, w której jedna z osób lub jeden z kontrahentów posiada prawo głosu wynoszące co najmniej 5% wszystkich praw głosu lub dysponuje bezpośrednio lub pośrednio takim prawem.

3.

Mając na uwadze powyższe, zdaniem Spółki, samo istnienie powiązań kapitałowych zdefiniowanych w art. 32 ust. 2 i ust. 4 ustawy o VAT nie przesądza o braku możliwości dokonania przez wierzyciela korekty podstawy opodatkowania i podatku należnego, o której mowa w art. 89a ustawy o VAT. Jak bowiem wynika z art. 32 ust. 2 ustawy o VAT, badanie istnienia powiązań pomiędzy wierzycielem a dłużnikiem powinno być dokonywane z uwzględnieniem okoliczności, o których mowa w art. 32 ust. 1 ustawy o VAT (tj. powiązania pomiędzy wierzycielem i dłużnikiem musiałyby mieć wpływ na ustalenie wynagrodzenia z tytułu dostaw towarów lub świadczenia usług).

Wnioskodawca dodatkowo wskazuje, że odmienna interpretacja art. 89a ust. 7 ustawy o VAT w związku z art. 32 ustawy o VAT (zakładająca, że bez względu na zachowanie warunków rynkowych pomiędzy podmiotami powiązanymi, wierzyciel nie mógłby skorzystać z „ulgi na złe długi”) prowadziłaby niewątpliwie do naruszenia fundamentalnej zasady podatku VAT jaką jest zasada neutralności. Brak jest bowiem w przepisach ustawy o VAT analogicznego wyłączenia po stronie dłużnika co do obowiązku korekty podatku naliczonego, jeśli między wierzycielem a dłużnikiem istnieją powiązania wskazane w art. 32 ustawy o VAT (w szczególności art. 89b ustawy o VAT nie zawiera takiego wyłączenia).

W konsekwencji, przyjęcie podejścia odmiennego od prezentowanego przez Spółkę powyżej mogłoby prowadzić do sytuacji, w której mimo zachowania rynkowych warunków transakcji (tj. braku wpływu powiązań istniejących między dostawcą a nabywcą na wysokość wynagrodzenia przyjętego w danej transakcji), dłużnik byłby zobowiązany do korekty odliczenia VAT w przypadku braku zapłaty zobowiązania do końca okresu rozliczeniowego, w którym upłynął 150 dzień od terminu płatności, tymczasem jego wierzyciel będący podmiotem powiązanym byłby pozbawiony prawa do obniżenia podstawy opodatkowania oraz podatku VAT. Zdaniem Spółki, taka „dysproporcja” godziłaby w zasadę neutralności VAT.

Biorąc pod uwagę powyższe i zważywszy, że związek pomiędzy Wnioskodawcą i Nabywcą nie miał wpływu na ustalenie wynagrodzenia z tytułu udzielenia licencji, a stosowane ceny były cenami rynkowymi (opartymi o wycenę niezależnego rzeczoznawcy) oraz, że nie zaistniały przesłanki negatywne (warunkujące stosowanie ulgi na złe długi), o których mowa w art. 32 ust. 1 pkt l-3 ustawy o VAT, zdaniem Spółki, należy stwierdzić, że Wnioskodawcy przysługuje prawo do skorygowania podatku należnego, na podstawie art. 89a ustawy o VAT, w przypadkach opisanych w stanie sprawy (na zasadach przewidzianych w art. 89a ust. 1, ust. 1a i ust. 2 ustawy o VAT).

W przedstawionym stanie sprawy, Spółce przysługuje bowiem pełne prawo do odliczenia VAT w analizowanym zakresie, podobnie Nabywca ma pełne prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego, wynikającego z wystawionych przez Spółkę faktur, co efektywnie wyklucza zastosowanie samego art. 32 ustawy o VAT do transakcji zawieranych pomiędzy Wnioskodawcą i Nabywcą.

4.

Wnioskodawca podkreśla, że podobne stanowisko do zaprezentowanego przez Spółkę zajął m.in. Dyrektor Izby Skarbowej w Katowicach w interpretacji indywidualnej z dnia 19 marca 2014 r., sygn. IBPP2/443-1197/13/BW, w której wskazał, że: „Mając na względzie przepisy prawa oraz przedstawiony stan faktyczny stwierdzić należy, że skoro zachodzące w przedmiotowej sprawie pomiędzy Wnioskodawcą a dłużnikami powiązania nie mają wpływu na ustalenie wynagrodzenia z tytułu dostaw towarów i usług, to Wnioskodawcy przysługuje prawo do skorygowania podatku należnego, na podstawie art. 89a ustawy, oczywiście przy spełnieniu wszystkich warunków, o których mowa w art. 89a ust. 2 ustawy o VAT”.

Wnioskodawca podkreśla, że przywołane powyżej wnioski znalazły odzwierciedlenie również w innych interpretacjach indywidualnych, co świadczy o ugruntowaniu się linii interpretacyjnej w tym zakresie, przykładowo:

  • w interpretacji indywidualnej z dnia 30 grudnia 2013 r., wydanej przez Dyrektora Izby Skarbowej w Katowicach, sygn. IBPP2/443-940/13/IK,
  • w interpretacji indywidualnej z dnia 31 lipca 2013 r., wydanej przez Dyrektora Izby Skarbowej w Katowicach, sygn. IBPP2/443-375/13/AMP,
  • w interpretacji indywidualnej z dnia 12 lipca 2013 r., wydanej przez Dyrektora Izby Skarbowej w Katowicach, sygn. IBPP2/443-333/13/AMP,
  • w interpretacji indywidualnej z dnia 12 lipca 2013 r., wydanej przez Dyrektora Izby Skarbowej w Katowicach, sygn. IBPP2/443-334/13/BW,
  • w interpretacji indywidualnej z dnia 26 czerwca 2013 r., wydanej przez Dyrektora Izby Skarbowej w Łodzi, sygn. IPTPP1/443-232/13-4/MG.
W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego zdarzenia przyszłego jest prawidłowe.

Zasady rozliczenia podatku w odniesieniu do nieściągalnych wierzytelności zostały określone w przepisach art. 89a ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (Dz. U. z 2011 r. Nr 177, poz. 1054, z późn. zm.), zwanej dalej ustawą.

Zgodnie z art. 89a ust. 1 ustawy, podatnik może skorygować podstawę opodatkowania oraz podatek należny z tytułu dostawy towarów lub świadczenia usług na terytorium kraju w przypadku wierzytelności, których nieściągalność została uprawdopodobniona. Korekta dotyczy również podstawy opodatkowania i kwoty podatku przypadającej na część kwoty wierzytelności, której nieściągalność została uprawdopodobniona.

W myśl art. 89a ust. 1a ustawy, nieściągalność wierzytelności uważa się za uprawdopodobnioną, w przypadku gdy wierzytelność nie została uregulowana lub zbyta w jakiejkolwiek formie w ciągu 150 dni od upływu terminu jej płatności określonego w umowie lub na fakturze.

Na podstawie art. 89a ust. 2 ustawy, przepis ust. 1 stosuje się w przypadku gdy spełnione są następujące warunki:

  1. dostawa towaru lub świadczenie usług jest dokonana na rzecz podatnika, o którym mowa w art. 15 ust. 1, zarejestrowanego jako podatnik VAT czynny, niebędącego w trakcie postępowania upadłościowego lub w trakcie likwidacji;
  2. (uchylony);
  3. na dzień poprzedzający dzień złożenia deklaracji podatkowej, w której dokonuje się korekty, o której mowa w ust. 1;
    1. wierzyciel i dłużnik są podatnikami zarejestrowanymi jako podatnicy VAT czynni,
    2. dłużnik nie jest w trakcie postępowania upadłościowego lub w trakcie likwidacji;
  4. (uchylony);
  5. od daty wystawienia faktury dokumentującej wierzytelność nie upłynęły 2 lata, licząc od końca roku, w którym została wystawiona;
  6. (uchylony).

Przepis art. 89a ust. 3 ustawy stanowi, że korekta, o której mowa w ust. 1, może nastąpić w rozliczeniu za okres, w którym nieściągalność wierzytelności uznaje się za uprawdopodobnioną, pod warunkiem że do dnia złożenia przez wierzyciela deklaracji podatkowej za ten okres wierzytelność nie została uregulowana lub zbyta w jakiejkolwiek formie.

W przypadku gdy po złożeniu deklaracji podatkowej, w której dokonano korekty, o której mowa w ust. 1, należność została uregulowana lub zbyta w jakiejkolwiek formie, wierzyciel obowiązany jest do zwiększenia podstawy opodatkowania oraz kwoty podatku należnego w rozliczeniu za okres, w którym należność została uregulowana lub zbyta. W przypadku częściowego uregulowania należności, podstawę opodatkowania oraz kwotę podatku należnego zwiększa się w odniesieniu do tej części (art. 89a ust. 4 ustawy).

Jak wynika z zapisu art. 89a ust. 5 ustawy, wierzyciel obowiązany jest wraz z deklaracją podatkową, w której dokonuje korekty, o której mowa w ust. 1, zawiadomić o tej korekcie właściwego dla niego naczelnika urzędu skarbowego wraz z podaniem kwot korekty oraz danych dłużnika.

Zgodnie z treścią art. 89a ust. 7 ustawy, przepisów ust. 1-5 nie stosuje się, jeżeli między wierzycielem a dłużnikiem istnieje związek, o którym mowa w art. 32 ust. 2-4.

Z art. 99 ust. 1 ww. ustawy wynika, że podatnicy, o których mowa w art. 15, są obowiązani składać w urzędzie skarbowym deklaracje podatkowe za okresy miesięczne w terminie do 25. dnia miesiąca następującego po każdym kolejnym miesiącu, z zastrzeżeniem ust. 2-10 i art. 133.

Z powyższego wynika zatem, że wierzyciel może dokonać korekty podstawy opodatkowania i podatku należnego w rozliczeniu za okres, w którym nieściągalność wierzytelności uznaje się za uprawdopodobnioną. Oznacza to, że wierzyciel o ile zechce dokonać korekty musi dokonać jej w konkretnej deklaracji, tj. w deklaracji za okres, w którym upłynął 150. dzień od terminu płatności wierzytelności określonego w umowie lub na fakturze. Przy czym składając korektę tej deklaracji musi spełnić wszystkie warunki uprawniające go do dokonania takiej korekty. Natomiast, stosownie do art. 89a ust. 7 ustawy, przepisów ust. 1-5 nie stosuje się, jeżeli między wierzycielem a dłużnikiem istnieje związek, o którym mowa w art. 32 ust. 2-4.

Z przedstawionego we wniosku opisu sprawy wynika, że Wnioskodawca – Sp. z o.o. jest czynnym podatnikiem VAT. W ramach prowadzonej działalności gospodarczej Zainteresowany udziela licencji na rzecz polskiej spółki powiązanej, będącej czynnym podatnikiem VAT, pobierając z tego tytułu opłatę licencyjną w kolejnych okresach rozliczeniowych. Pomiędzy Spółką a Nabywcą istnieją powiązania kapitałowe, o których mowa w art. 32 ust. 2 i 4 ustawy. Niemniej jednak opisane powiązania nie wpływają na ustalanie wysokości wynagrodzenia z tytułu udzielonej licencji pomiędzy stronami, gdyż wynagrodzenie to, przy zastosowaniu warunków rynkowych, ustalone zostało m.in. w oparciu o analizę cen przeprowadzoną przez niezależnego rzeczoznawcę. Z tytułu udzielenia przedmiotowej licencji udzielanej na rzecz Nabywcy Spółka wystawia faktury, rozlicza podatek należny oraz deklaruje wartość sprzedaży w deklaracjach VAT. Spółka w analizowanym zakresie korzysta z pełnego prawa do odliczenia VAT. Nabywca ma również pełne prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego, wynikającego z wystawionych przez Spółkę faktur. Zdarzyć się mogą jednak przypadki, że Nabywca nie reguluje terminowo należności względem Spółki z tytułu udzielenia licencji. Opóźnienia we wspomnianych płatnościach mogą przekroczyć 150 dni licząc od określonego na fakturze lub w umowie terminu płatności. W takich przypadkach Nabywca zobowiązany jest dokonać korekty podatku naliczonego odliczonego uprzednio z faktury wystawionej przez Spółkę stosownie do postanowień art. 89b ust. 1 ustawy o VAT. Spółka rozważa możliwość skorzystania z ulgi na złe długi przewidzianej w art. 89a ustawy w przypadku, gdy Nabywca nie dokona płatności opłaty licencyjnej należnej Spółce w ciągu 150 dni licząc od określonego na fakturze (lub w umowie) terminu płatności. Spełnione są przy tym warunki wskazane w art. 89a ust. 2 ustawy.

Przy tak przedstawionym opisie sprawy wątpliwości Wnioskodawcy dotyczą kwestii, czy istnienie pomiędzy Wnioskodawcą a Nabywcą powiązań kapitałowych wskazanych w art. 32 ust. 2 i ust. 4 ustawy wyłącza możliwość skorzystania przez Spółkę z ulgi na złe długi – na podstawie art. 89a ustawy o VAT – w sytuacji, kiedy powiązania te nie miały wpływu na ustalenie wynagrodzenia z tytułu świadczenia przez Spółkę usług (licencji) na rzecz Nabywcy (dodatkowo uwzględniając fakt, że Nabywca ma pełne prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego, wynikającego z wystawionych przez Spółkę faktur).

Wnioskodawca wyjaśnił przy tym, że w odniesieniu do wierzytelności, o których mowa we wniosku są spełnione wszystkie warunki przewidziane przepisem art. 89a ust. 2 ustawy.

Odnosząc się do powyższej kwestii należy na wstępie wskazać, że zgodnie z art. 32 ust. 2 ustawy, związek, o którym mowa w ust. 1, istnieje, gdy między kontrahentami lub osobami pełniącymi u kontrahentów funkcje zarządzające, nadzorcze lub kontrolne zachodzą powiązania o charakterze rodzinnym lub z tytułu przysposobienia, kapitałowym, majątkowym lub wynikające ze stosunku pracy. Związek ten istnieje także, gdy którakolwiek z wymienionych osób łączy funkcje zarządzające, nadzorcze lub kontrolne u kontrahentów.

Z kolei, przez powiązania rodzinne, o których mowa w ust. 2, rozumie się małżeństwo oraz pokrewieństwo lub powinowactwo do drugiego stopnia (art. 32 ust. 3 ustawy).

Natomiast przez powiązania kapitałowe, o których mowa w ust. 2 – w świetle art. 32 ust. 4 ustawy - rozumie się sytuację, w której jedna z osób lub jeden z kontrahentów posiada prawo głosu wynoszące co najmniej 5% wszystkich praw głosu lub dysponuje bezpośrednio lub pośrednio takim prawem.

Należy w tym miejscu także wskazać, że zgodnie z art. 32 ust. 5 ustawy, przepisy ust. 1-4 nie mają zastosowania w przypadku transakcji zawieranych pomiędzy podmiotami powiązanymi, w odniesieniu do których właściwy organ podatkowy, na podstawie ustawy Ordynacja podatkowa, wydał decyzję o uznaniu prawidłowości wyboru i stosowania metody ustalania ceny transakcyjnej miedzy podmiotami powiązanymi.

Z przedstawionych we wniosku okoliczności sprawy niewątpliwie wynika, że w przedmiotowej sprawie zachodzi związek, o którym mowa w art. 32 ust. 2 ustawy.

Badanie istnienia powiązań pomiędzy wierzycielem a dłużnikiem powinno być dokonywane z uwzględnieniem okoliczności, o których mowa w art. 32 ust. 1 ustawy. Bowiem samo istnienie powiązań nie przesądza o braku możliwości dokonania korekty przez wierzyciela. Dodatkowo muszą być spełnione przesłanki wskazane w art. 32 ust. 1 tej ustawy – czyli powiązania takie musiałyby mieć wpływ na ustalenie wynagrodzenia z tytułu dostaw towarów lub świadczenia usług.

Zgodnie bowiem z art. 32 ust. 1 ww. ustawy, w przypadku gdy między nabywcą a dokonującym dostawy towarów lub usługodawcą istnieje związek, o którym mowa w ust. 2, oraz w przypadku gdy wynagrodzenie jest:

  1. niższe od wartości rynkowej, a nabywca towarów lub usług nie ma zgodnie z art. 86, art. 86a, art. 88 i art. 90 oraz z przepisami wydanymi na podstawie art. 92 ust. 3 pełnego prawa do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego,
  2. niższe od wartości rynkowej, a dokonujący dostawy towarów lub usługodawca nie ma zgodnie z art. 86, art. 86a, art. 88 i art. 90 oraz z przepisami wydanymi na podstawie art. 92 ust. 3 pełnego prawa do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego, a dostawa towarów lub świadczenie usług są zwolnione od podatku,
  3. wyższe od wartości rynkowej, a dokonujący dostawy towarów lub usługodawca nie ma zgodnie z art. 86, art. 86a, art. 88 i art. 90 oraz z przepisami wydanymi na podstawie art. 92 ust. 3 pełnego prawa do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego

- organ podatkowy określa podstawę opodatkowania zgodnie z wartością rynkową, jeżeli okaże się, że związek ten miał wpływ na ustalenie wynagrodzenia z tytułu dostawy towarów lub świadczenia usług.

Zauważa się, że w przedmiotowej sprawie – jak wskazał Wnioskodawca – opisane we wniosku powiązania nie wpływają na ustalanie wysokości wynagrodzenia z tytułu udzielonej licencji pomiędzy stronami, gdyż wynagrodzenie to, przy zastosowaniu warunków rynkowych, ustalone zostało m.in. w oparciu o analizę cen przeprowadzoną przez niezależnego rzeczoznawcę.

Mając na względzie powołane przepisy prawa oraz przedstawiony stan sprawy stwierdzić należy, że skoro zachodzący w przedmiotowej sprawie pomiędzy Wnioskodawcą a Spółką powiązaną (dłużnikiem) związek nie będzie miał wpływu na ustalenie wynagrodzenia z tytułu świadczonych usług (licencji), to Wnioskodawcy przysługuje prawo do skorygowania podatku należnego na podstawie art. 89a ustawy, oczywiście przy spełnieniu wszystkich warunków, o których mowa w art. 89a ust. 2 i ust. 3 ustawy.

Tut. Organ zauważa, że w nin. interpretacji nie rozstrzygano kwestii dotyczącej ustalenia, czy w sprawie będącej przedmiotem zapytania zostały spełnione warunki do skorzystania z ulgi na złe długi, określone przepisem art. 89a ust. 2 i ust. 3 ustawy, gdyż nie było to przedmiotem zapytania. Przedstawione w tym zakresie okoliczności sprawy przyjęto jako element przedstawionego we wniosku opisu sprawy.

Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dniu wydania interpretacji.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu, ul. Ratajczaka 10/12, 61-815 Poznań, po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację – w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. z 2012 r., poz. 270, z późn. zm.). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy). Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy), na adres: Izba Skarbowa w Poznaniu, Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Lesznie, ul. Dekana 6, 64-100 Leszno.

© 2011-2016 Interpretacje.org
StrukturaWybrane zagadnieniaSerwis
Działy przedmiotowe
Komentarze podatkowe
Najnowsze interpretacje
Aport
Gmina
Koszty uzyskania przychodów
Najem
Nieruchomości
Obowiązek podatkowy
Odszkodowania
Pracownik
Prawo do odliczenia
Projekt
Przedsiębiorstwa
Przychód
Różnice kursowe
Sprzedaż
Stawki podatku
Świadczenie usług
Udział
Zwolnienia przedmiotowe
Aktualności
Informacje o serwisie
Kanały RSS
Reklama w serwisie
Serwis zawiera interpretacje podatkowe publikowane przez Ministerstwo Finansów, na które składają się: interpretacje indywidualne oraz interpretacje ogólne wydane na podstawie art. 14a oraz art. 14b ustawy z 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (tj. Dz. U. z 2005 r. Nr 8 poz. 60 ze zm.), jak również informacje o zakresie stosowania przepisów prawa podatkowego (interpretacje podatkowe wydane na podstawie przepisów obowiązujących przed 1 lipca 2007 r.), a także wybrane orzeczenia dotyczące problematyki podatkowej.