0112-KDIL1-3.4012.625.2018.1.AP | Interpretacja indywidualna

Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej,
Brak opodatkowania wyrównania rentowności („w górę” lub „w dół”) wynikającego z posiadanego przez Wnioskodawcę uprzedniego porozumienia cenowego.

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 13 § 2a, art. 14b § 1 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2018 r., poz. 800, z późn. zm.) Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej stwierdza, że stanowisko Wnioskodawcy przedstawione we wniosku z dnia 5 października 2018 r. (data wpływu 8 października 2018 r.) o wydanie interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie braku opodatkowania wyrównania rentowności („w górę” lub „w dół”) wynikającego z posiadanego przez Wnioskodawcę uprzedniego porozumienia cenowego – jest prawidłowe.

UZASADNIENIE

W dniu 8 października 2018 r. wpłynął do tutejszego organu ww. wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie braku opodatkowania wyrównania rentowności („w górę” lub „w dół”) wynikającego z posiadanego przez Wnioskodawcę uprzedniego porozumienia cenowego.

We wniosku przedstawiono następujące zdarzenie przyszłe.

Sp. z o.o. (dalej: Wnioskodawca, Spółka) to spółka kapitałowa zarejestrowana zgodnie z prawem polskim, podlegająca w Polsce nieograniczonemu obowiązkowi podatkowemu i będąca zarejestrowanym w Polsce podatnikiem VAT. Wnioskodawca jest częścią międzynarodowej grupy kapitałowej (dalej: Grupa) – światowego lidera produkcji sprzętu elektrycznego. Do podstawowej działalności gospodarczej Wnioskodawcy należy produkcja i sprzedaż elektrycznego sprzętu gospodarstwa domowego oraz pozostałego sprzętu elektrycznego. Spółka nie zawiesiła wskazanej działalności ani nie zaprzestała jej wykonywania.

W ramach prowadzonej działalności, Spółka zawarła w dniu 23 kwietnia 2012 r. „Umowę produkcji na zlecenie” z (...) B.V. (dalej: Podmiot Powiązany), która wypełnia definicję podmiotu powiązanego w rozumieniu art. 11 ustawy z dnia 15 lutego 1992 r. o podatku dochodowym od osób prawnych (Dz. U. z 2018 r., poz. 1036, ze zm.; dalej: ustawa o CIT). Przedmiotem umowy jest produkcja oraz sprzedaż pralek i lodówek przez Spółkę na rzecz Podmiotu Powiązanego (dalej: Umowa).

Aby ograniczyć ryzyko nieprawidłowego ustalania cen transakcyjnych w relacji z Podmiotem Powiązanym, Wnioskodawca pozyskał w dniu 31 grudnia 2012 r. tzw. porozumienie jednostronne (z ang. Advance Pricing Agreement; dalej także: APA, Decyzja, Porozumienie), to jest decyzję administracyjną, uznającą porównywalność istotnych warunków ustalonych pomiędzy podmiotem krajowym a powiązanym z nim podmiotem lub podmiotami z warunkami, które ustaliłyby między sobą niezależne podmioty, wydawaną na podstawie przepisów Działu IIA Ordynacji Podatkowej. Na mocy przedmiotowej decyzji Minister Finansów uznał prawidłowość wyboru i stosowania metody marży transakcyjnej netto w transakcji będącej przedmiotem Umowy. Dnia 5 grudnia 2017 r., z uwagi na brak istotnej zmiany elementów Porozumienia, Decyzja została odnowiona przez Szefa Krajowej Administracji Skarbowej na kolejne 5 lat (tj. na okres od 1 stycznia 2018 r. do 31 grudnia 2022 r.).

W ramach odnowionej Decyzji zostały określone warunki, które powinny zostać spełnione, aby zapewnić Wnioskodawcy ekonomiczny zwrot z inwestycji na rynkowym poziomie. Zgodnie z przyjętym w Decyzji algorytmem, wynagrodzenie Spółki powinno zapewnić osiągnięcie przez Spółkę narzutu na całkowitych kosztach operacyjnych za dany rok obrotowy w wysokości 3% wartości „Bazy Kosztowej”, w której skład wchodzą związane z produkcją pralek i lodówek: koszty sprzedanych produktów, koszty sprzedaży i administracji oraz przychody i koszty z działalności pozostałej (z wyłączeniem przychodów z dotacji unijnych oraz kosztów odsetkowych).

Ponadto, Decyzja zakłada dodatkowe założenie krytyczne oparte na wskaźniku pokrycia odsetek, zgodnie z którym wynik Spółki wygenerowany na podstawowej działalności operacyjnej wraz ze środkami uzyskanymi z grantów i dotacji, przed zapłatą podatku dochodowego, powinien pokryć koszty odsetek ponoszonych przez Spółkę co najmniej siedmiokrotnie (ang. Interest Coverage Ratio). W przypadku, gdyby wynik Spółki nie osiągnął powyższej wartości progowej, wynagrodzenie Spółki za wyprodukowane pralki i lodówki będzie kalkulowane w oparciu o dodatkowy mechanizm zabezpieczający zysk Spółki, oparty na sumie „Kosztów Działalności Gospodarczej” (tj. Bazy Kosztowej, powiększonej o koszty odsetek ponoszonych przez Spółkę) oraz narzutu zysku na Kosztach Działalności Gospodarczej, pozwalającego na osiągnięcie zakładanego wskaźnika pokrycia odsetek (tj. w wysokości 7). Dzięki wprowadzonemu założeniu, narzut zysku Spółki na transakcji będącej przedmiotem Umowy, po zapłacie odsetek, nie powinien być niższy niż 2,5%.

Tym samym, aby pozostać w zgodzie z zatwierdzoną przez Ministra Finansów charakterystyką transakcji pomiędzy Spółką a Podmiotem Powiązanym oraz ukształtować ceny transakcyjne na poziomie rynkowym, Wnioskodawca powinien osiągnąć odpowiedni poziom rentowności.

W konsekwencji, w związku z powyżej opisanymi wyznacznikami dochodowości, Spółka planuje dokonać weryfikacji zrealizowanych przez siebie wyników pod kątem założonego w Decyzji poziomu dochodowości. W przypadku, gdy osiągnięte wyniki nie zrealizują założeń Decyzji, w zależności od poziomu odchylenia, Spółka podejmie decyzję odnośnie dokonania lub nie wyrównania wykazanej rentowności (tj. dokonania tzw. APA Adjustments). Potencjalna korekta marżowości będzie mogła mieć miejsce „w górę” lub „w dół”.

Potencjalne wyrównanie będzie dokonane w oderwaniu od poszczególnych faktur czy też pierwotnie stosowanych cen, ponieważ nie będzie ono stanowić korekt ceny pojedynczych zdarzeń z przeszłości. Przeprowadzana weryfikacja będzie odnosić się wyłącznie do wyników Spółki, osiągniętych z uwagi na ogół uwarunkowań występujących w danym okresie na rynku produkcji i sprzedaży urządzeń elektrycznych (takich jak np. zmiany cen surowców i komponentów, koszt dostaw, wahania kursów walut, poziom cen na lokalnych rynkach, poziom zapotrzebowania na produkty elektryczne). Ewentualne APA Adjustments nie będą przy tym wynikiem błędu żadnej ze stron transakcji, a ich wysokość będzie zależała każdorazowo od porównania zrealizowanej dochodowości z założeniami przyjętymi w Decyzji.

Biorąc powyższe pod uwagę, Spółka chciałaby potwierdzić konsekwencje podatkowe w zakresie podatku od towarów i usług (dalej: VAT), jakie będzie za sobą niosło dokonywanie przez Wnioskodawcę wyrównań rentowności.

W związku z powyższym opisem zadano następujące pytanie.

Czy wyrównania rentowności („w górę” lub „w dół”), wynikające z posiadanego przez Spółkę uprzedniego porozumienia cenowego (tzw. „APA Adjustments”), będą stanowić zdarzenie podlegające opodatkowaniu podatkiem VAT?

Zdaniem Wnioskodawcy, APA Adjustments oparte na otrzymanym przez Wnioskodawcę Porozumieniu będą pozostawać poza przedmiotem opodatkowania VAT oraz, tym samym, nie wpłyną na wartość podstawy opodatkowania VAT i nie spowodują konieczności dokonywania korekt rozliczeń na gruncie tego podatku.

Zgodnie z art. 5 ust. 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (Dz. U. z 2017 r., poz. 1221; dalej: ustawa o VAT), opodatkowaniu podatkiem VAT, podlegają:

  1. odpłatna dostawa towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju;
  2. eksport towarów;
  3. import towarów na terytorium kraju;
  4. wewnątrzwspólnotowe nabycie towarów za wynagrodzeniem na terytorium kraju;
  5. wewnątrzwspólnotowa dostawa towarów.

Aby stwierdzić, czy rozważane przez Wnioskodawcę wyrównanie marżowości będzie podlegać opodatkowaniu VAT, należy więc ocenić, czy wchodzą one w zakres jednej z powyższych pozycji. W tym celu, zdaniem Spółki, pomocne będzie przeprowadzenie analizy ustawowych definicji przedstawionych pojęć.

Zgodnie z art. 7 ust. 1 ustawy o VAT, przez dostawę towarów rozumie się przeniesienie prawa do rozporządzania towarami jak właściciel.

Natomiast na podstawie art. 8 ust. 1 ustawy o VAT, przez świadczenie usług rozumie się każde świadczenie na rzecz osoby fizycznej, osoby prawnej lub jednostki organizacyjnej niemającej osobowości prawnej, które nie stanowi dostawy towarów w rozumieniu art. 7.

Eksportem towarów jest, zgodnie z art. 2 pkt 8 ustawy o VAT, dostawa towarów wysyłanych lub transportowanych z terytorium kraju poza terytorium Unii Europejskiej przez:

  1. dostawcę lub na jego rzecz, lub
  2. nabywcę mającego siedzibę poza terytorium kraju lub na jego rzecz, z wyłączeniem towarów wywożonych przez samego nabywcę do celów wyposażenia lub zaopatrzenia statków rekreacyjnych oraz turystycznych statków powietrznych lub innych środków transportu służących do celów prywatnych
  • jeżeli wywóz towarów poza terytorium Unii Europejskiej jest potwierdzony przez właściwy organ celny określony w przepisach celnych.

Art. 2 pkt 7 ustawy o VAT definiuje import towarów jako przywóz towarów z terytorium państwa trzeciego na terytorium Unii Europejskiej.

Zgodnie z art. 9 ust. 1 ustawy o VAT, przez wewnątrzwspólnotowe nabycie towarów rozumie się nabycie prawa do rozporządzania jak właściciel towarami, które w wyniku dokonanej dostawy są wysyłane lub transportowane na terytorium państwa członkowskiego inne niż terytorium państwa członkowskiego rozpoczęcia wysyłki lub transportu przez dokonującego dostawy, nabywcę towarów lub na ich rzecz.

Art. 13 ust. 1 ustawy o VAT stanowi, iż przez wewnątrzwspólnotową dostawę towarów rozumie się wywóz towarów z terytorium kraju w wykonaniu czynności określonych w art. 7 (dostawa towarów – przypis własny Spółki) na terytorium państwa członkowskiego inne niż terytorium kraju, z zastrzeżeniem ustawowych wyjątków.

Przedmiot „APA Adjustments

Wnioskodawca pragnie wskazać, że ewentualne dokonanie przez Spółkę APA Adjustments nie powinno zostać uznane za odpłatną dostawę towarów, eksport towarów, import towarów czy wewnątrzwspólnotową dostawę lub nabycie towarów, ponieważ przedmiotem dokonywanego wyrównania nie będzie dostawa towarów.

Art. 2 pkt 6 ustawy o VAT definiuje towary jako rzeczy oraz ich części, a także wszelkie postacie energii. Zgodnie natomiast z opisanym przez Spółkę zdarzeniem przyszłym, przedmiotem APA Adjustments byłoby zrównanie dochodowości Spółki do uprzednio założonej wartości, wynikającej z poziomu cen transakcyjnych zatwierdzonego w otrzymanej Decyzji.

Celem dokonywanych APA Adjustments będzie więc zapewnienie zgodności osiąganych wyników z zatwierdzoną przez organ metodą ustalania ceny transakcyjnej pomiędzy podmiotami powiązanymi na podstawie Decyzji. Opisywane wyrównania będą więc narzędziem Spółki, które zapewni zgodność jej działań z Porozumieniem, ograniczającym ryzyko zakwestionowania przez organy podatkowe rozliczeń między Wnioskodawcą a Podmiotem Powiązanym na gruncie regulacji cen transferowych.

Dodatkowo, zgodnie ze wskazaniami Spółki, przeprowadzanych wyrównań nie będzie można przypisać do poszczególnych zamówień. APA Adjustments, jako wynikające z ogółu transakcji zachodzących w danym okresie rozliczeniowym, nie będą więc związane z konkretnymi towarami. Tym samym, zdaniem Wnioskodawcy, w takim przypadku nie będzie można mówić o zdarzeniu, którego przedmiotem są towary, co powoduje, iż potencjalna modyfikacja rentowności nie będzie mogła zostać uznana za dostawę towarów oraz zdarzenia wymienione w art. 7 ust. 1 pkt 2-5 ustawy o VAT.

APA Adjustments” a odpłatne świadczenie usług na gruncie ustawy o VAT

Zdaniem Spółki, dokonanie na podstawie uprzedniego porozumienia cenowego wyrównania dochodowości nie będzie stanowić odpłatnego świadczenia usług w rozumieniu ustawy o VAT.

W związku z dążeniem do harmonizacji krajowych regulacji państw członkowskich Unii Europejskiej w zakresie podatku VAT, definicja usług na gruncie podatku od wartości dodanej stanowi od wielu lat przedmiot rozważań także na poziomie wspólnotowym. W konsekwencji, na gruncie orzecznictwa Trybunału Sprawiedliwości Unii Europejskiej zostały wypracowane następujące przesłanki, których spełnienie pozwala uznać dane zdarzenie za usługę w rozumieniu VAT:

  • występowanie bezpośredniego beneficjenta świadczenia, tj. podmiotu, który odnosi korzyść z tytułu realizacji świadczenia;
  • istnienie stosunku prawnego pomiędzy usługodawcą i usługobiorcą, w wykonaniu którego usługa jest świadczona;
  • świadczeniu odpowiada świadczenie wzajemne (wynagrodzenie);
  • istnienie bezpośredniego i wyraźnego związku pomiędzy świadczeniem a otrzymanym w zamian za nie wynagrodzeniem.

Powyższe rozumienie pojęcia „usług” zostało jednolicie przeniesione do linii interpretacyjnej i orzeczniczej odpowiednio polskich organów podatkowych i sądów administracyjnych, czego przykład stanowi:

  1. stanowisko Dyrektora Izby Skarbowej w Katowicach z dnia 6 września 2016 r., sygn. IBPP1/4512-439/16-1/AW, zgodnie z którym, aby świadczenie mogło zostać uznane za usługę w rozumieniu ustawy o VAT, „muszą zostać spełnione łącznie następujące warunki:
    1. w następstwie zobowiązania, w wykonaniu którego usługa jest świadczona, druga strona (nabywca) jest bezpośrednim beneficjentem świadczenia,
    2. świadczonej usłudze odpowiada świadczenie wzajemne ze strony nabywcy (wynagrodzenie)”;
  2. wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 8 lutego 2018 r., sygn. I FSK 546/16, w którym sąd zgodził się z orzeczeniem sądu pierwszej instancji, który przyjął, że „(...) za świadczenie usług za wynagrodzeniem, a więc czynności opodatkowane VAT, uważane mogą być sytuacje, w których:
    • istnieje związek prawny między usługodawcą i usługobiorcą, w ramach którego następuje wzajemne świadczenie;
    • wynagrodzenie otrzymane przez usługodawcę stanowi wartość faktycznie przekazaną w zamian za usługi świadczone na rzecz usługobiorcy;
    • istnieje bezpośrednia i jasno zindywidualizowana korzyść po stronie dostawcy towaru lub usługi”;
  3. wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 6 września 2013 r., sygn. I FSK 1315/12, w którym sąd orzekł, że „(...) o usługach za wynagrodzeniem w rozumieniu ustawy o VAT można mówić jedynie w sytuacji, gdy istnieje ścisły związek pomiędzy wykonywanymi czynnościami i wysokością otrzymanego wynagrodzenia oparty o relacje cywilnoprawne pomiędzy podmiotami i wynagrodzenie to może być wyrażone w pieniądzu. Związek, o którym mowa, musi mieć charakter bezpośredni i na tyle wyraźny, aby można było powiedzieć, że płatność następuje za to świadczenie”.

Przenosząc powyższe komentarze na grunt złożonego wniosku, Wnioskodawca pragnie wskazać, że wyrównanie rentowności Spółki nie będzie wiązało się z uzyskiwaniem jakiegokolwiek świadczenia od Podmiotu Powiązanego. Rozważane rozdzielenie zysków i strat pomiędzy Spółką a Podmiotem Powiązanym będzie wynikać z ustalonego na potrzeby Porozumienia podziału funkcji, ryzyk i zaangażowanych aktywów, który odpowiadałby rynkowym warunkom, jakie przyjęłyby między sobą podmioty niepowiązane.

Ustalenie przez Wnioskodawcę że zachodzi potrzeba dokonania APA Adjustment zależeć więc będzie jedynie od wyników osiąganych przez Spółkę w danym okresie rozliczeniowym oraz ich przyrównania do przyjętego w Porozumieniu poziomu narzutu względem Bazy kosztowej oraz założenia krytycznego opartego na wskaźniku pokrycia odsetek, nie zaś od zachowania lub zaniechania drugiej strony transakcji. W takich okolicznościach, w ocenie Wnioskodawcy, nie będzie można mówić o jakiejkolwiek wzajemności świadczeń. Tym samym, zdaniem Spółki, w sytuacji dokonania wyrównania w rozliczeniach z Podmiotem Powiązanym „w górę” lub „w dół”, kwota APA Adjustment nie powinna zostać uznana za wynagrodzenie otrzymane w zamian za wyświadczoną usługę.

Jednocześnie, Spółka pragnie zauważyć, że w okresie obowiązywania Porozumienia, aby faktycznie ograniczyć ryzyko związane z nieprawidłowym ustaleniem cen transakcyjnych w rozliczeniach z Podmiotem Powiązanym, niezbędne będzie zachowanie warunków zgodnych z treścią Decyzji. Z realizacji uznanej za prawidłową metody ustalania ceny transakcyjnej Wnioskodawca ma obowiązek sporządzania sprawozdania na podstawie art. 27 ust. 3 ustawy o CIT, które jest dołączane do zeznania o wysokości dochodu (straty) osiągniętego w roku podatkowym. Zdaniem Wnioskodawcy, powyższe okoliczności towarzyszące planowanym przez Spółkę APA Adjustments, świadczą o ich ścisłym związku z wypełnieniem przez Spółkę regulacyjnych obowiązków w zakresie cen transferowych, a nie świadczeniem usług w zamian za wzajemną korzyść w postaci kwoty wyrównania.

Dotychczasowa linia interpretacyjna organów podatkowych

Na potwierdzenie poprawności wykładni dokonanej przez Wnioskodawcę w ramach złożonego wniosku, Spółka pragnie wskazać, że pogląd, zgodnie z którym korekty rozliczeń dokonywane w celu zapewnienia podatnikowi odpowiedniego poziomu rentowności zgodnie z wymogami regulacji cen transferowych, nie mają wpływu na rozliczenia VAT, znajduje uznanie w jednolitej linii interpretacyjnej organów podatkowych, którą zaaprobował także:

  1. Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej w interpretacji indywidualnej z dnia 26 kwietnia 2017 r., sygn. 3063-ILPP1-3.4512.45.2017.2.PR, który zgodził się ze stanowiskiem podatnika, zgodnie z którym: „(...) w ramach transakcji wyrównania dochodowości ani ze strony Spółki, ani ze strony C, nie dochodzi do przeniesienia prawa do rozporządzania towarami jak właściciel, za które korekta dochodowości mogłaby stanowić wynagrodzenie. W związku z powyższym wyrównanie dochodowości z tytułu cen transferowych nie będzie stanowiło dostawy towarów w myśl ustawy o podatku od towarów i usług. (...) wyrównanie dochodowości z tytułu cen transferowych nie może być również świadczeniem usług na gruncie ustawy o podatku od towarów i usług, ponieważ dla zaistnienia usługi w rozumieniu ww. ustawy jest konieczne wystąpienie świadczenia wzajemnego między stronami danej czynności”.
  2. Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej w interpretacji indywidualnej z dnia 12 kwietnia 2017 r., sygn. 1462-IPPP1.4512.49.2017.1.BS, który potwierdził, iż: „(...) wystawienie dokumentu korygującego dochodowość Wnioskodawcy za dany kwartał do poziomu rynkowego określonego przez wyliczony zakres narzutu, którego przyczyną wystawienia jest konieczność dokonania korekty dochodowości ogółem w oparciu o przesłanki wynikające z przyjętej polityki cen transferowych, nie wpłynie na wysokość podatku należnego VAT po stronie Wnioskodawcy, ponieważ wyrównanie do ustalonego poziomu dochodowości (zarówno w górę, jak i w dół) pozostanie bez wpływu na zakres opodatkowania VAT, nie kreuje dla Spółki obowiązków na gruncie przepisów o VAT”.
  3. Dyrektor Izby Skarbowej w Warszawie w interpretacji indywidualnej z dnia 3 lutego 2017 r., sygn. 1462-IPPP3.4512.937.2016.1.KT, który przyznał, że: „(...) wyrównanie dochodowości do ustalonego między Wnioskodawcą a Spółką z Grupy poziomu nie wiąże się z jakimkolwiek świadczeniem ze strony drugiego podmiotu. Podwyższenie kosztu własnego sprzedaży za dany rok lub jego obniżenie będzie wynikało jedynie z samego faktu osiągnięcia (lub nie) przez Spółkę oczekiwanego poziomu dochodu. W rezultacie, korekta dochodowości nie będzie wypłacana lub płacona pod warunkiem określonych zachowań wymaganych od drugiej strony. Nie można więc wskazać określonych działań stanowiących usługę usługobiorcy i usługodawcy”.
  4. Dyrektor Izby Skarbowej w Katowicach w interpretacji indywidualnej z dnia 4 listopada 2016 r., sygn. 2461-IBPP4.4512.82.16.1.PK, który ustalił, że „(...) otrzymanie dokumentu korygującego dochodowość Spółki za dany okres do poziomu rynkowego, którego przyczyną wystawienia jest konieczność dokonania korekty dochodowości ogółem w oparciu o przesłanki wynikające z przyjętej polityki cen transferowych, nie będzie stanowiła zdarzenia podlegającego opodatkowaniu, ponieważ wyrównanie do ustalonego poziomu dochodowości (zarówno w górę, jak i w dół) pozostanie bez wpływu na zakres opodatkowania dostarczanych towarów”.

Analogiczna wykładnia analizowanych przepisów ustawy o VAT została zaprezentowana przez organy podatkowe także w następujących interpretacjach przepisów prawa podatkowego:

  1. interpretacja indywidualna Dyrektora Krajowej Informacji Skarbowej z dnia 8 maja 2017 r., sygn. 0114-KDIP1-2.4012.34.2017.1.IG;
  2. interpretacja indywidualna Dyrektora Krajowej Informacji Skarbowej z dnia 12 kwietnia 2017 r., sygn. 0114-KDIP1-2.4012.41.2017.1.RD;
  3. interpretacja indywidualna Dyrektora Izby Skarbowej w Poznaniu z dnia 8 lutego 2017 r., sygn. 3063-ILPP1-3.4512.5.2017.1.JN;
  4. interpretacja indywidualna Dyrektora Izby Skarbowej w Poznaniu z dnia 2 czerwca 2016 r., sygn. ILPP4/4512-1-120/16-2/PR;
  5. interpretacja indywidualna Dyrektora Izby Skarbowej w Poznaniu z dnia 29 grudnia 2015 r., sygn. ILPP4/4512-1-330/15-2/BA;
  6. interpretacja indywidualna Dyrektora Izby Skarbowej w Warszawie z dnia 14 grudnia 2015 r., sygn. IPPP3/4512-883/15-2/IG;
  7. interpretacja indywidualna Dyrektora Izby Skarbowej w Poznaniu z dnia 22 grudnia 2015 r., sygn. ILPP4/4512-1-331/15-2/BA.

Podsumowując, zdaniem Wnioskodawcy, dokonanie przez Spółkę w przyszłości wyrównania dochodowości względem warunków ustalonych w Porozumieniu nie będzie stanowić żadnego ze zdarzeń wymienionych w art. 5 ust. 1 ustawy o VAT, a więc: nie będzie czynnością opodatkowaną VAT, nie wpłynie na wartość podstawy opodatkowania VAT oraz nie spowoduje konieczności dokonywania korekt rozliczeń na gruncie tego podatku.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego zdarzenia przyszłego jest prawidłowe.

Mając powyższe na względzie, stosownie do art. 14c § 1 Ordynacji podatkowej, odstąpiono od uzasadnienia prawnego dokonanej oceny stanowiska Wnioskodawcy.

Odnosząc się do powołanych przez Wnioskodawcę interpretacji indywidualnych tutejszy organ informuje, że zostały one wydane w indywidualnej sprawie i nie mają zastosowania ani konsekwencji wiążących w odniesieniu do żadnego innego zaistniałego stanu faktycznego czy też zdarzenia przyszłego.

Należy również wskazać, że orzeczenia sądów nie mogą wpłynąć na ocenę prawidłowości przedmiotowej kwestii. Nie negując tych orzeczeń, jako cennego źródła w zakresie wskazywania kierunków wykładni norm prawa podatkowego należy stwierdzić, że są one rozstrzygnięciami wydanymi w konkretnych sprawach, osadzonych w określonym stanie faktycznym i tylko do niego się odnoszącym, w związku z tym nie mają waloru wykładni powszechnie obowiązującej.

Ponadto tutejszy organ informuje, że aktualnie obowiązujący publikator ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług to: Dz. U. z 2018 r., poz. 2174.

Interpretacja indywidualna wywołuje skutki prawnopodatkowe tylko wtedy, gdy rzeczywisty stan faktyczny sprawy będącej przedmiotem interpretacji pokrywał się będzie z opisem zdarzenia przyszłego podanym przez Wnioskodawcę w złożonym wniosku. W związku z powyższym, w przypadku zmiany któregokolwiek elementu przedstawionego we wniosku opisu sprawy, udzielona odpowiedź traci swoją aktualność.

Zgodnie z art. 14na Ordynacji podatkowej, przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli stan faktyczny lub zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej stanowi element czynności będących przedmiotem decyzji wydanej:

  1. z zastosowaniem art. 119a;
  2. w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług.

Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dniu wydania interpretacji.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego, w dwóch egzemplarzach (art. 47 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. z 2018 r., poz. 1302, z późn. zm.) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia skarżącemu rozstrzygnięcia w sprawie albo aktu, o którym mowa w art. 3 § 2 pkt 4a (art. 53 § 1 ww. ustawy).

Jednocześnie, zgodnie z art. 57a ww. ustawy, skarga na pisemną interpretację przepisów prawa podatkowego wydaną w indywidualnej sprawie, opinię zabezpieczającą i odmowę wydania opinii zabezpieczającej może być oparta wyłącznie na zarzucie naruszenia przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd administracyjny jest związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną.

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie, bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania jest przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy), na adres: Krajowa Informacja Skarbowa, ul. Teodora Sixta 17, 43-300 Bielsko-Biała.