ITPP1/4512-277/15/KM | Interpretacja indywidualna

Czy można dokonać korekty VAT - za złe długi?
ITPP1/4512-277/15/KMinterpretacja indywidualna
  1. korekta podatku
  2. przedłużenie terminu
  3. wierzytelności nieściągalne
  1. Podatek od towarów i usług (VAT) -> Odliczenie i zwrot podatku. Odliczanie częściowe -> Rozliczenie podatku w odniesieniu do nieściągalnych wierzytelności -> Korekta podatku należnego w przypadku wierzytelności odpisanych lub nieściągalnych

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2015 r., poz. 613) oraz § 4 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 20 czerwca 2007 r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz. U. Nr 112, poz. 770 ze zm.) Dyrektor Izby Skarbowej w Bydgoszczy działający w imieniu Ministra Finansów stwierdza, że stanowisko przedstawione we wniosku z dnia 25 lutego 2015 r. (data wpływu 9 marca 2015 r.) o wydanie interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie prawa do skorzystania z „ulgi za złe długi” - jest nieprawidłowe.

UZASADNIENIE

W dniu 9 marca 2015 r. został złożony wniosek o wydanie interpretacji przepisów prawa podatkowego w indywidualnej sprawie dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie prawa do skorzystania z „ulgi za złe długi”.

W złożonym wniosku przedstawiono następujące zdarzenie przyszłe.

T.W., K.T. i J.L. prowadzący działalność gospodarczą pod nazwą S. s.c. (dalszej części zwani Spółką S. s.c.) w ramach prowadzonej działalności gospodarczej wystawili fakturę VAT w dniu 30 grudnia 2011 r. na rzecz A.P. L. na kwotę 66.000 zł + VAT z terminem płatności do dnia 14 stycznia 2012 r. Zleceniodawca uregulował częściową płatność w wysokości 15.180 zł w dniu 20 stycznia 2012 r. Spółka S. s.c. zapłaciła w całości wymagany podatek VAT od faktury w wysokości 15.180 zł do dnia 25 stycznia 2012 r. Zleceniodawca nie uregulował reszty płatności do dnia 23 grudnia 2013 r., w którym to dniu podpisano ugodę nr ... wydłużającą termin zaległej płatności w wysokości 66.000 zł do dnia 1 lutego 2014 r. P.L. uznał w całości w podpisanej ugodzie swoje zobowiązanie. Do dnia 1 lutego 2014 r. P. L. nie uregulował zaległej płatności, w związku z czym Spółka S. s.c. w miesiącu lipcu 2014 r. skorzystała z ulgi za „złe długi” i dokonała odliczenia podatku VAT w kwocie 10.063 zł oraz 2.278 zł w miesiącu sierpniu. W momencie skorzystania z ulgi potwierdzono, iż A.P. .jest dalej czynnym płatnikiem podatku VAT i prowadzi dalej działalność gospodarczą.

W postanowieniu Urzędu Skarbowego z dnia 3 grudnia 2014 r. nie uznano możliwości skorzystania z ulgi za złe długi uzasadniając, że upłynął ustawowy termin 2 lat od terminu płatności faktury w momencie skorzystania z ulgi, a podpisana ugoda nie ma wpływu na wydłużenie tego terminu.

Dnia 4 grudnia 2014 r. na podstawie odmowy uznania przez Urząd Skarbowy ulgi za złe długi dokonano korekty deklaracji VAT i zapłacono podatek VAT w wysokości 12.341 zł + 274 zł odsetek.

W związku z powyższym zadano następujące pytanie:

Czy na podstawie wniosków wynikających z indywidualnej interpretacji podatkowej Spółka S. s.c. może dokonać korekty deklaracji VAT za złe długi od niezapłaconej części faktury VAT z dnia 30 grudnia 2011 r., której termin płatności przedłużono ugodą z dnia 23 grudnia 2013 r. do dnia 1 lutego 2014 r....

Zdaniem Wnioskodawcy, na podstawie indywidualnej interpretacji podatkowej wspólnicy Spółki S. s.c. uznają, iż możliwe jest dokonanie korekty deklaracji VAT na podstawie „ulgi za złe długi” o niezapłaconą część podatku VAT od faktury „z dnia 30 grudnia 2012”, której termin płatności został przedłużony ugodą z dnia 23 grudnia 2013 r. do dnia 1 lutego 2014 r. Jeżeli ustawa o VAT dopuszcza możliwość korygowania deklaracji w ciągu 5 lat, to powinno być możliwe skorygowanie deklaracji np. za 12/2013 z uwzględnieniem „Ulgi ZD”, skoro wierzyciel nie wywiązał się z porozumienia, czyli nie doszło ono do skutku i nie zostało zrealizowane. Jeżeli dłużnik (A.P.L.) odliczył cały należny podatek VAT od niezapłaconej części faktury jest w sytuacji uprzywilejowanej w stosunku do wierzyciela (Spółki S. s.c.)

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego zdarzenia przyszłego uznaje się za nieprawidłowe.

Możliwość rozliczenia podatku należnego w odniesieniu do nieściągalnych wierzytelności uregulowana została przez ustawodawcę w Dziale IX Rozdziale 1a ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (t.j. Dz. U. z 2011 r. Nr 177, poz. 1054 ze zm.).

Zgodnie z art. 89a ust. 1 cyt. ustawy w brzmieniu obowiązującym do dnia 31 grudnia 2012 r., podatnik może skorygować podatek należny z tytułu dostawy towarów lub świadczenia usług na terytorium kraju w przypadku wierzytelności, których nieściągalność została uprawdopodobniona, z zastrzeżeniem ust. 2-5. Korekta podatku dotyczy również kwoty podatku przypadającej na część kwoty wierzytelności odpisanej jako nieściągalna lub której nieściągalność została uprawdopodobniona.

Nieściągalność wierzytelności uważa się za uprawdopodobnioną w przypadku, gdy wierzytelność nie została uregulowana w ciągu 180 dni od upływu terminu jej płatności określonego w umowie lub na fakturze (art. 89a ust. 1a ww. ustawy).

W myśl art. 89a ust. 2 cyt. ustawy, przepis ust. 1 stosuje się w przypadku, gdy spełnione są następujące warunki:

  1. dostawa towaru lub świadczenie usług jest dokonana na rzecz podatnika, o którym mowa w art. 15 ust. 1, zarejestrowanego jako podatnik VAT czynny, niebędącego w trakcie postępowania upadłościowego lub w trakcie likwidacji;
  2. wierzytelności zostały uprzednio wykazane w deklaracji jako obrót opodatkowany i podatek należny;
  3. wierzyciel i dłużnik na dzień dokonania korekty, o której mowa w ust. 1, są podatnikami zarejestrowanymi jako podatnicy VAT czynni;
  4. wierzytelności nie zostały zbyte;
  5. od daty wystawienia faktury dokumentującej wierzytelność nie upłynęły 2 lata, licząc od końca roku, w którym została wystawiona;
  6. wierzyciel zawiadomił dłużnika o zamiarze skorygowania podatku należnego ze względu na wystąpienie okoliczności, o których mowa w ust. 1, a dłużnik w ciągu 14 dni od dnia otrzymania zawiadomienia nie uregulował należności w jakiejkolwiek formie.

Stosownie do art. 89a ust. 3 ustawy o podatku od towarów i usług, korekta podatku należnego może nastąpić w rozliczeniu za okres rozliczeniowy, w którym upłynął termin określony w ust. 2 pkt 6, nie wcześniej niż w rozliczeniu za okres, w którym wierzyciel uzyskał potwierdzenie odbioru przez dłużnika zawiadomienia, o którym mowa ust. 2 pkt 6. Warunkiem dokonania korekty jest uzyskanie przez wierzyciela potwierdzenia odbioru przez dłużnika zawiadomienia, o którym mowa ust. 2 pkt 6.

Jak stanowi art. 89a ust. 4 ww. ustawy w przypadku gdy po dokonaniu korekty określonej w ust. 1 należność została uregulowana w jakiejkolwiek formie, podatnik, o którym mowa w ust. 1, obowiązany jest zwiększyć podatek należny w rozliczeniu za okres, w którym należność została uregulowana. W przypadku częściowego uregulowania należności podatek należny zwiększa się w odniesieniu do tej części.

Podatnik obowiązany jest wraz z deklaracją podatkową, w której dokonuje korekty podatku należnego określonej w ust. 1, zawiadomić o korekcie, o której mowa w ust. 1, właściwy dla podatnika urząd skarbowy wraz z podaniem kwot korekty podatku należnego (art. 89a ust. 5 ustawy).

Z kolei z art. 89a ust. 6 ustawy wynika, że podatnik w ciągu 7 dni od dnia dokonania korekty podatku należnego wymienionej w ust. 1 obowiązany jest również zawiadomić dłużnika o tej czynności. Kopia zawiadomienia jest przesyłana do właściwego dla podatnika urzędu skarbowego.

Ponadto, zgodnie z art. 89a ust. 7 ustawy, przepisów ust. 1-6 nie stosuje się, jeżeli pomiędzy wierzycielem a dłużnikiem istnieje związek, o którym mowa w art. 32 ust. 2-4.

Powołane wyżej przepisy dopuszczają zatem możliwość dokonania przez podatnika korekty podatku należnego, który powstał w związku z dostawą towarów lub świadczeniem usług na terytorium kraju, w sytuacji gdy nabywca towaru bądź usługi, nie dokonał zapłaty na rzecz dostawcy. Zauważyć należy, iż tylko łączne spełnienie wszystkich warunków wymienionych w art. 89a ust. 2 ustawy, daje prawo do skorygowania podatku należnego.

W tym miejscu wskazać należy, że z dniem 1 stycznia 2013 r. obowiązuje w nowym brzmieniu przepis art. 89a ustawy o podatku od towarów i usług (Dz. U. z 2012 r. poz. 1342).

Niemniej jednak zgodnie z art. 23 ust. 1 ustawy z dnia 16 listopada 2012 r. o redukcji niektórych obciążeń administracyjnych w gospodarce (Dz. U. z 2012 r. poz. 1342), do wierzytelności powstałych przed dniem wejścia w życie niniejszej ustawy stosuje się przepisy art. 89a i art. 89b ustawy zmienianej w art. 11, w brzmieniu dotychczasowym, z zastrzeżeniem ust. 2.

Natomiast w świetle art. 23 ust 2 ww. ustawy o redukcji niektórych obciążeń administracyjnych w gospodarce, przepisy art. 89a i art. 89b ustawy zmienianej w art. 11, w brzmieniu nadanym niniejszą ustawą, stosuje się również do wierzytelności powstałych przed dniem wejścia w życie niniejszej ustawy, których nieściągalność została, zgodnie z art. 89a ust. 1a ustawy zmienianej w art. 11, w brzmieniu nadanym niniejszą ustawą, uprawdopodobniona po dniu 31 grudnia 2012 r.

A zatem nowe zasady stosowania tzw. ulgi za złe długi mają zastosowanie do wierzytelności, które powstały od dnia 1 stycznia 2013 r. oraz do wierzytelności powstałych przed tą datą, których nieściągalność została uprawdopodobniona (zgodnie z nowymi zasadami) już w 2013 r., tj. w 2013 r. upłynął 150. dzień od dnia upływu terminu ich płatności. Oznacza to, że w odniesieniu do wierzytelności powstałych przed dniem 1 stycznia 2013 r. nowe zasady stosowane są wyłącznie w przypadku, gdy w 2013 r. upłynie 150. dzień od upływu ich płatności.

Mając powyższe na uwadze wskazać należy, że w niniejszej sprawie będą miały zastosowanie przepisy ustawy o podatku od towarów i usług w brzmieniu obowiązującym do dnia 31 grudnia 2012 r., bowiem przedmiotem wniosku są wierzytelności, których nieściągalność została uprawdopodobniona przed dniem wejścia w życie ww. ustawy.

Z opisu sprawy wynika, że w dniu 30 grudnia 2011 r. Spółka wystawiła fakturę VAT na kwotę 66.000 zł + VAT z terminem płatności do dnia 14 stycznia 2012 r., która została uregulowana częściowo. W dniu 23 grudnia 2013 r. podpisano ugodę nr ... wydłużającą termin zaległej płatności do dnia 1 lutego 2014 r. Wobec braku zapłaty pozostałej części należności Spółka w miesiącu lipcu 2014 r. skorzystała z ulgi za „złe długi” i dokonała „odliczenia podatku VAT w kwocie 10.063 zł oraz 2.278 zł w miesiącu sierpniu”.

W tym miejscu wskazać należy, że aby podatnik mógł dokonać korekty określonej w art. 89a ust. 1 ustawy, warunki określone w art. 89a ust. 1a i ust. 2 ustawy (w tym pkt 3 i 5) muszą być spełnione łącznie. Brak dopełnienia któregokolwiek z wymienionych warunków stanowi przesłankę do stwierdzenia o braku takiego prawa. Ponadto ustalenie kiedy nieściągalność wierzytelności uważa się za uprawdopodobnioną dla rozliczenia podatku w trybie art. 89a zostało jednoznacznie i wprost określone w art. 89a ust. la ustawy o VAT, a termin 180-dniowy należy każdorazowo liczyć od dnia, w którym upływa termin płatności określony w fakturze lub umowie. Podkreślić jednakże należy, że ustalony przez strony termin zapłaty winien być obustronną wolą stron transakcji zawartej w ramach stosunku cywilnoprawnego.

Zatem również w przypadku umownej zmiany terminu płatności poprzez jego wydłużenie w drodze obustronnego porozumienia, jeśli w porozumieniu tym zawarta zostanie zgodna wola stron co do innego (nowego) terminu zapłaty, ten termin będzie właściwym do liczenia okresu, o którym mowa w art. 89a ustawy o podatku od towarów i usług.

Jednak wydłużenie czy przesunięcie terminu płatności musiałoby nastąpić co do zasady przed upływem pierwotnego terminu płatności.

W niniejszej sprawie – jak wynika z wniosku - ugodę wydłużającą termin zaległej płatności z faktury wystawionej w dniu 30 grudnia 2011 r. podpisano w dniu 23 grudnia 2013 r., a więc po upływie terminu płatności, a także po upływie 180 dni od upływu tego terminu, zatem trudno uznać, że nastąpiło przesunięcie terminu płatności. W takim przypadku nie można bowiem wydłużyć czy przesunąć terminu, który już upłynął. Przedmiotem wniosku jest wierzytelność, której nieściągalność została bezsprzecznie uprawdopodobniona w 2012 r., w stosunku do której dopiero później zawarto ugodę z dłużnikiem uznającym swoje zobowiązanie.

Odnosząc się zatem do przedstawionych okoliczności sprawy stwierdzić należy, że skoro podpisana ugoda nie ma wpływu na wydłużenie pierwotnego terminu płatności, a od daty wystawienia faktury dokumentującej wierzytelność upłynęły 2 lata, licząc od końca roku, w którym została wystawiona, Spółka nie ma możliwości dokonania - w trybie art. 89a ust. 1 ustawy - korekty (części) podatku należnego, który powstał w związku z dostawą towarów lub świadczeniem usług na terytorium kraju, w sytuacji gdy nabywca towaru bądź usługi, nie dokonał zapłaty (w tej części) na rzecz dostawcy.

Ponadto z uwagi na fakt, iż Spółka – korzystając z ulgi za złe długi w 2014 r. – nie spełniła wszystkich przesłanek określonych w art. 89a ust. 2 ustawy o VAT, w brzmieniu obowiązującym do 31 grudnia 2012 r. (w tym upłynęły 2 lata od daty wystawienia faktury dokumentującej wierzytelność), zatem prawo do korekty podatku należnego na podstawie art. 89a ust. 1 ustawy nie może zostać zrealizowane (przywrócone) poprzez złożenie korekty deklaracji podatkowej w trybie art. 81 Ordynacji podatkowej.

Jednocześnie należy zauważyć, ze powołana we wniosku interpretacja indywidualna została wydana na tle odmiennych okoliczności sprawy, tj. w sytuacji gdy strony zawrą pisemne porozumienie o przedłużeniu terminu płatności przed jego upływem.

Dodatkowo wskazać należy, że przepisy podatkowe nie regulują stosunków cywilnoprawnych (zasad zawierania umów cywilnoprawnych, porozumień), ani nie mają wpływu na ich treść, w tym ustalenia dotyczące terminów płatności. Zgodnie z zasadą swobody umów, to strony umowy rozstrzygają m.in. zasady rozliczeń z tytułu zawarcia umów cywilnoprawnych.

Organy podatkowe nie mają prawa ingerować w treść zawieranych umów i przyjęte w nich ustalenia, w tym zasady ustalania terminów płatności, chyba że postanowienia umów naruszają przepisy podatkowe, a to może być stwierdzone jedynie w trakcie przeprowadzonego przez organ pierwszej instancji postępowania podatkowego. Zgodnie bowiem z art. 199a § 1 i 2 Ordynacji podatkowej, organ podatkowy dokonując ustalenia treści czynności prawnej, uwzględnia zgodny zamiar stron i cel czynności, a nie tylko dosłowne brzmienie oświadczeń woli złożonych przez strony czynności, a jeżeli pod pozorem dokonania czynności prawnej dokonano innej czynności prawnej, skutki podatkowe wywodzi się z tej ukrytej czynności prawnej. Natomiast organ uprawniony do wydania interpretacji indywidualnej nie ma prawnej możliwości ingerencji w treść tych umów. Z art. 14h Ordynacji podatkowej wynika bowiem, iż powołany przepis nie ma zastosowania w postępowaniu w przedmiocie wydawania interpretacji indywidualnej.

Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dniu wydania interpretacji.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego Gdańsku, Al. Zwycięstwa 16/17, 80-219 Gdańsk, po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – ( t.j. Dz.U. z 2012 r. poz. 270 ze zm.). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy). Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Dyrektor Izby Skarbowej w Bydgoszczy Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Toruniu, ul. Św. Jakuba 20, 87-100 Toruń.

Dodatkowe interpretacje podatkowe i orzeczenia

Dokumenty dotyczące poruszonych zagadnień:

korekta podatku
ITPP2/4512-944/15/AW | Interpretacja indywidualna

przedłużenie terminu
FPS 5/02 | Uchwała składu 7 sędziów NSA

wierzytelności nieściągalne
ITPB1/4511-1068/15/WM | Interpretacja indywidualna

© 2011-2016 Interpretacje.org
StrukturaWybrane zagadnieniaSerwis
Działy przedmiotowe
Komentarze podatkowe
Najnowsze interpretacje
Aport
Gmina
Koszty uzyskania przychodów
Najem
Nieruchomości
Obowiązek podatkowy
Odszkodowania
Pracownik
Prawo do odliczenia
Projekt
Przedsiębiorstwa
Przychód
Różnice kursowe
Sprzedaż
Stawki podatku
Świadczenie usług
Udział
Zwolnienia przedmiotowe
Aktualności
Informacje o serwisie
Kanały RSS
Reklama w serwisie
Serwis zawiera interpretacje podatkowe publikowane przez Ministerstwo Finansów, na które składają się: interpretacje indywidualne oraz interpretacje ogólne wydane na podstawie art. 14a oraz art. 14b ustawy z 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (tj. Dz. U. z 2005 r. Nr 8 poz. 60 ze zm.), jak również informacje o zakresie stosowania przepisów prawa podatkowego (interpretacje podatkowe wydane na podstawie przepisów obowiązujących przed 1 lipca 2007 r.), a także wybrane orzeczenia dotyczące problematyki podatkowej.