ILPP3/443-142/12/16-S/TW | Interpretacja indywidualna

Dyrektor Izby Skarbowej w Poznaniu,
Podatek od wydobycia niektórych kopalin w zakresie przedmiotowego opodatkowania urobku rudy miedzi.

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2015 r., poz. 613) oraz § 2 i § 6 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 20 czerwca 2007 r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz. U. Nr 112, poz. 770 ze zm.) w zw. z § 9 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 22 kwietnia 2015 r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz. U. z 2015 r., poz. 643) Dyrektor Izby Skarbowej w Poznaniu działając w imieniu Ministra Finansów – uwzględniając wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu z dnia 18 kwietnia 2013 r., sygn. akt I SA/Wr 249/13 – stwierdza, że stanowisko Spółki Akcyjnej, przedstawione we wniosku z dnia 24 lipca 2012 r. (data wpływu 30 lipca 2012 r.) o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku od wydobycia niektórych kopalin w zakresie zakresu przedmiotowego opodatkowania urobku rudy miedzi jest – prawidłowe.

UZASADNIENIE

W dniu 30 lipca 2012 r. został złożony ww. wniosek o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego w indywidualnej sprawie dotyczącej podatku od wydobycia niektórych kopalin w zakresie przedmiotowego opodatkowania urobku rudy miedzi.

W przedmiotowym wniosku został przedstawiony następujący stan faktyczny i zdarzenie przyszłe.

Wnioskodawca (dalej również Spółka) jest przedsiębiorstwem wielooddziałowym prowadzącym działalność w zakresie wydobycia kopalin (rud miedzi) i produkcji z tych rud metali, i jako takie (osoba prawna) jest podatnikiem podatku od wydobycia niektórych kopalin.

Proces produkcyjny w Spółce jest złożony i rozpoczyna się od wydobycia kopaliny - urobku rudy miedzi w jej oddziałach górniczych (kopalniach). Następnie kopalina - urobek jest przemieszczany do oddziału wzbogacania rud (Oddział X), gdzie podlega przetworzeniu na Koncentrat (w rozumieniu art. 2 pkt 3 UKOP).

Fazy procesu technologicznego przerobu urobku na Koncentrat obejmują kolejno: przesiewanie urobku, kruszenie, trójstopniowe procesy mielenia, klasyfikacji i flotacji oraz odwadnianie koncentratu - zagęszczanie, filtrację ciśnieniową i suszenie termiczne. Koncentrat wyprodukowany w Oddziale X w dalszej kolejności jest przekazywany do hut Spółki, gdzie jako materiał wsadowy podlega przetworzeniu na metale, będące przedmiotem sprzedaży dla odbiorców zewnętrznych.

Z uwagi na tak ukształtowany proces produkcyjny, Wnioskodawca dla celów rozliczenia podatku posiada status podatnika produkującego koncentrat z wydobytego urobku rudy miedzi (art. 4 w związku z art. 2 pkt 2 lit. a UKOP). W związku z tym podstawę opodatkowania podatkiem stanowi ilość miedzi i srebra zawarta w wyprodukowanym w Oddziale X Koncentracie (art. 6 ust. 1 UKOP). Wyprodukowany Koncentrat, stanowiący produkt końcowy procesu wzbogacania rud i nadający się do dalszego przetworzenia w procesach hutniczych podlega zgodnie z UKOP opomiarowaniu, co do ilości wyprodukowanego Koncentratu (według wagi mokrej i suchej) oraz zawartości w nim miedzi i srebra. Pomiar wagi wyprodukowanego każdego dnia Koncentratu dokonywany jest na legalizowanych wagach (art. 15 ust. 2 pkt l UKOP), zlokalizowanych na końcu procesu technologicznego. Zgodnie z UKOP na Spółkę nie został nałożony obowiązek opomiarowania wydobywanego urobku przekazywanego do produkcji Koncentratu, ani też półproduktów powstających w kolejnych fazach wzbogacania rud (w Oddziale X), które powstały po częściowej przeróbce urobku rudy miedzi, jednakże nie stanowią jeszcze Koncentratu, w rozumieniu art. 2 pkt 3 UKOP (dalej: Półprodukty).

Zakres działalności podstawowej Wnioskodawcy powoduje, że zmuszony jest on do ciągłej wymiany i modernizacji majątku z uwagi na jego zużycie, jak również występujący postęp techniczno-technologiczny, w tym również w zakresie doboru materiałów wykorzystywanych w procesie produkcyjnym.

W związku z powyższym występują/mogą wystąpić przypadki, w których urobek rudy miedzi wydobyty przez oddziały górnicze, jak również Półprodukty są przekazywane na cele badawcze podmiotom zewnętrznym. Konieczność przekazania tych produktów wynika z potrzeb Spółki w zakresie prowadzonych prac, wymuszających m.in. testowanie i sprawdzanie (poza kopalnią w specjalnie stworzonych sztucznych warunkach) urządzeń/maszyn górniczych i ich prototypów, nowych technologii wydobycia kopaliny, układów mielenia, kruszarek młotkowych, maszyn flotacyjnych nowej generacji, nowych odczynników flotacyjnych, czy też testowania w warunkach laboratoryjnych działania linii pilotażowych do przeróbki urobku, co wymaga użycia do tych prac - w zależności od potrzeb - urobku rudy miedzi lub też Półproduktów. Występują również przypadki, że przedmiotem przekazania na ww. cele jest kopalina wydobyta przez oddziały górnicze Wnioskodawcy, tzw. skała płonna. Skała płonna jest to materiał skalny, znajdujący się w skale otaczającej złoża pokładowe (rudy miedzi), który z uwagi na niską zawartość pierwiastków, jest nieużyteczny gospodarczo (o wartościach granicznych opłacalności przerobu takiej kopaliny decyduje Spółka w oparciu o przeprowadzany rachunek ekonomiczny). Niemniej jednak wydobywanie rud miedzi wiąże się nierozłącznie z wydobywaniem oprócz kopaliny użytecznej (rudy miedzi) także zubażających skał płonnych. W sytuacji przekazania do celów badawczych (jw.) kopaliny, stanowiącej skały płonne, Spółka dokumentuje przedmiot przekazania, w szczególności zawartość pierwiastków metali w przekazywanym materiale, poprzez przeprowadzone badania laboratoryjne kopaliny lub też dokumentację geologiczną złoża.

W związku z realizacją powyżej wskazanych prac badawczych, wymagających przekazania urobku rudy miedzi lub Półproduktów lub też skały płonnej, Spółka zawiera z odbiorcami tych produktów - którzy bezpośrednio przeprowadzają wskazane badania - porozumienia/umowy, zgodnie z którymi:

  • odbiorca wykorzystujący bezpośrednio otrzymane produkty (skałę płonną, urobek rudy miedzi lub Półprodukty), po przeprowadzeniu badań nie jest zobowiązany do zwrotu Spółce pozostałych po badaniach produktów, gdyż takowe nie powstają (w trakcie badań są całkowicie zużyte/zniszczone, bądź też są dla Spółki bezużyteczne jak skała płonna);
  • odbiorca wykorzystujący bezpośrednio otrzymane produkty, po przeprowadzeniu badań, zobowiązany jest przekazać Spółce pozostałe po badaniach produkty, w tym częściowo przetworzone. W takim przypadku Spółka przekazuje je do procesu technologicznego, którego efektem końcowym jest wytworzenie Koncentratu (podlegającego opodatkowaniu). Przy czym, z uwagi na poddanie materiału w trakcie badań określonym procesom, może dochodzić do sytuacji, w której pewne ilości produktów będą podlegać fizycznemu zużyciu; w konsekwencji ilość zwróconych produktów (po badaniach) nie będzie dokonana co do ilości fizycznie zużytej w przeprowadzonych pracach badawczych.

Poza przekazaniami na powyższe cele, Spółka nie dokonuje innego obrotu o charakterze gospodarczym, w szczególności nie sprzedaje wydobytej kopaliny oraz Półproduktów. Spółka ponadto informuje, że została objęta tzw. procedurą urzędowego sprawdzenia, o której mowa w art. 23 UKOP. W aktach urzędowego sprawdzenia został zaakceptowany przebieg dokumentowania ww. procesu produkcyjnego.

W związku z powyższym zadano następujące pytania.
  1. Czy przekazanie i całkowite wykorzystanie na cele badawcze (wskazane we wniosku) Półproduktów z częściowo dokonanego przerobu urobku rudy miedzi - nie stanowiących jeszcze Koncentratu w rozumieniu przepisów UKOP, podlega opodatkowaniu, jeżeli ilość tych Półproduktów w przeliczeniu na masę urobku rudy miedzi nie przekracza 1 tony miesięcznie...
  2. W jaki sposób należy opodatkować urobek rudy miedzi, jak również Półprodukty przekazywane i wykorzystywane na cele badawcze (wskazane we wniosku), które po badaniach powracają do procesu technologicznego Spółki (kończącego się wyprodukowaniem Koncentratu)...

Wnioskodawca przedstawił następujące stanowiska.

Ad 1.

Dla potrzeb opodatkowania podatkiem od kopalin ustawodawca wprowadził co do zasady dwa rodzaje produktów, w których miedź i srebro w nich zawarte mogą podlegać opodatkowaniu, tj.:

  • Koncentrat - w przypadku podatników produkujących Koncentrat z wydobytego urobku rudy miedzi (art. 6 ust. 1 UKOP w związku z art. 3 ust. 1 i art. 2 pkt 2 lit. b UKOP) lub
  • wydobyty urobek rudy miedzi - w przypadku podatników nie produkujących Koncentratu z tego urobku (art. 6 ust. 2 UKOP w związku z art. 3 ust. 1 i art. 2 pkt 2 lit. a UKOP).

Jednocześnie w myśl art. 3 ust. 2 UKOP opodatkowaniu podatkiem nie podlega urobek rudy miedzi w ilości nieprzekraczającej 1 tony miesięcznie jeżeli został wykorzystany na cele badawcze.

Jak wynika z powyższych regulacji UKOP wprowadza szczelny system opodatkowania całości miedzi i srebra zawartych bądź w wydobytym urobku rudy miedzi bądź też w Koncentracie. Jedyne odstępstwo od opodatkowania ww. metali ustawodawca wprowadza poprzez wyłączenie z opodatkowania urobku rudy miedzi wykorzystanego na cele badawcze w ilości nieprzekraczającej 1 tony miesięcznie.

Przepisy UKOP oraz przepisy wykonawcze do ww. ustawy nie określają natomiast sposobu opodatkowania Półproduktów wykorzystywanych do celów badawczych, które w trakcie prowadzonych badań ulegają całkowitemu zużyciu i nie podlegają powrotowi do procesu technologicznego, którego produktem finalnym jest wyprodukowanie Koncentratu.

Niemniej jednak biorąc pod uwagę:

  • status „A”, dla celów podatku od wydobycia niektórych kopalin, który skutkuje tym, że Spółka jest traktowana jako podmiot produkujący koncentrat z wydobytego urobku, zobowiązany do opodatkowania miedzi i srebra zawartego w Koncentracie oraz
  • treść art. 2 pkt 3 UKOP, który definiuje koncentrat jako produkt wzbogacania urobku rudy miedzi w postaci nadającej się do dalszego przetwarzania w procesach hutniczych,

w ocenie Spółki, brak jest podstaw do traktowania ww. Półproduktów jako koncentratu, gdyż Półprodukty te są efektem częściowego przetworzenia urobku rudy miedzi, jednakże ich stan przetworzenia nie pozwala jeszcze na wykorzystanie w procesach hutniczych.

W związku z powyższym Spółka stoi na stanowisku, że skoro surowcem bazowym przy produkcji Półfabrykatów przekazywanych i zużywanych na cele badawcze jest urobek rudy miedzi (zawierający miedź lub srebro w ilościach nadających się do przemysłowego wykorzystania), to Półprodukt należy nadal traktować jako częściowo przetworzoną formę urobku rudy miedzi. Jednakże z uwagi na jego częściowe przetworzenie konieczne jest za pomocą zależności technologicznych przeliczenie masy ww. Półproduktu na masę urobku rudy miedzi. Powyższe traktowanie Półproduktów powoduje, że zastosowanie do nich będą mieć przepisy dot. urobku rudy miedzi.

W konsekwencji Półprodukty wykorzystane na cele badawcze nie podlegają opodatkowaniu jeżeli ilość tych Półproduktów przeliczeniu na masę urobku rudy miedzi nie przekracza 1 tony miesięcznie.

Ad 2.

W opinii Spółki przekazanie i wykorzystanie na cele badawcze urobku rudy miedzi, jak również Półproduktów, które po przeprowadzonych badaniach powracają do procesu technologicznego Spółki, kończącego się wyprodukowaniem Koncentratu, nie wywołuje żadnych skutków na gruncie UKOP.

Opodatkowaniu w tym przypadku będzie podlegać miedź i srebro zawarte w Koncentracie wyprodukowanym z tego urobku/Półproduktów.

Jak już wcześniej wskazano przedmiotem opodatkowania - stosownie do wymogów art. 3 ust. 1 UKOP - jest wydobycie miedzi i srebra, co w przypadku Spółki stanowi wydobycie urobku rudy miedzi i produkcję koncentratu (art. 2 pkt 2 lit. b) oraz art. 6 ust. 1 UKOP).

Jednocześnie wyłączenie z opodatkowania, o którym mowa w art. 3 ust 2 UKOP, może być zastosowane ale wyłącznie pod warunkiem, że m.in. wykorzystanie urobku/Półproduktów na cele badawcze ma charakter trwały i definitywny na co wskazuje użyte przez ustawodawcę sformułowanie został wykorzystany na cele badawcze.

W opisie sprawy urobek rudy miedzi oraz Półprodukty (urobek częściowo przetworzony) przekazane przez Oddział X do celów badawczych po ich wykorzystaniu powracają do Spółki i są wykorzystane do produkcji Koncentratu w Oddziale X. Ilość miedzi i srebra w Koncentracie wyprodukowanym z tego urobku/Półproduktu stanowi zaś w Spółce przedmiot opodatkowania. Zatem ww. urobek/Półprodukt tylko czasowo jest wykorzystywany do celów badawczych, ostatecznie zaś służy do wytworzenia opodatkowanych metali zawartych w wyprodukowanym Koncentracie. Stąd też czasowe wykorzystywanie ww. produktów do celów badawczych (również w ilościach większych niż 1 tona miesięcznie) winno być neutralne na gruncie UKOP, gdyż próba ich opodatkowania prowadziłaby do podwójnego opodatkowania, tj. po raz pierwszy poprzez wydanie i wykorzystywanie do celów badawczych, gdy ich ilość będzie przekraczać 1 tonę miesięcznie, po raz drugi przez opodatkowanie miedzi i srebra zawartych w Koncentracie wyprodukowanym z tego urobku/Półproduktu, który powrócił do procesu technologicznego.

Spółka zauważa również, że w jej ocenie analogicznie winny być traktowane powstałe w trakcie badań ilościowe ubytki urobku/Półproduktów, gdyż co do zasady materiał przekazany do badań ostatecznie posłużył produkcji Koncentratu (co wypełnia dyspozycję art. 3 ust. 1 w związku z art. 2 pkt 2 lit. b UKOP), mimo, iż w wyniku badań mogło dojść do zmiany struktury, składu czy też wagi przekazanego materiału (co też następuje w zwykłym procesie technologicznym).

Dlatego też wszelkie próby opodatkowania powstałych ubytków nie miałyby wsparcia w przepisach prawa, gdyż Spółka nie ma obowiązku dokonywania pomiarów zawartości metali w materiałach przekazywanych do badań. Jednocześnie dokonanie pomiaru zawartości miedzi lub srebra w wykorzystanym i zużytym do badań materiale, przeprowadzonego zgodnie z wymogami art. 15 ust. 1 i 2 UKOP, byłoby niemożliwe z uwagi na fizyczne zużycie ww. materiału.

Stad też Spółka stoi na stanowisku, że wszelkie przekazania urobku/Półproduktów na cele badawcze nie podlegają opodatkowaniu, jeżeli materiał pozostały po tych badaniach będzie wykorzystywany do produkcji Koncentratu.

W dniu 30 października 2012 r. Dyrektor Izby Skarbowej w Poznaniu wydał interpretację indywidualną nr ILPP3/443-142/12-3/TW w której stwierdził, że stanowisko Wnioskodawcy przedstawione we wniosku z dnia 24 lipca 2012 r. (data wpływu 30 lipca 2012 r.) jest:

  1. prawidłowe – w zakresie opodatkowania urobku rudy miedzi przekazywanego i wykorzystywanego na cele badawcze (wskazane we wniosku), który po badaniach powraca do procesu technologicznego Spółki,
  2. nieprawidłowe – w pozostałym zakresie.

Wezwanie do usunięcia naruszenia prawa wniesiono w dniu 20 listopada 2012 r., zaś odpowiedzi na ww. wezwanie udzielono pismem z dnia 17 grudnia 2012 r., nr ILPP3/443/W -9/12-2/TK.

Skargę nadano w polskiej placówce pocztowej w dniu 18 stycznia 2013 r., wpłynęła do tut. Organu w dniu 21 stycznia 2013 r.

Wyrokiem z dnia 18 kwietnia 2013 r., sygn. akt I SA/Wr 249/13 Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu uchylił zaskarżoną interpretację z dnia 30 października 2012 r., nr ILPP3/443-142/12-3/TW.

Naczelny Sąd Administracyjny wyrokiem z dnia 22 grudnia 2015 r., sygn.. akt. II FSK 2495/13 oddalił skargę kasacyjną Dyrektora Izby Skarbowej w Poznaniu działającego z upoważnienia Ministra Finansów.

W dniu 29 marca 2016 r. do Biura KIP w Lesznie wpłynął wyrok WSA we Wrocławiu z dnia 18 kwietnia 2013 r., sygn. akt I SA/Wr 249/13.

W świetle obowiązującego stanu prawnego – biorąc pod uwagę rozstrzygnięcie zawarte w wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu z dnia 18 kwietnia 2013 r., sygn. akt I SA/Wr 249/13 – stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego stanu faktycznego i zdarzenia przyszłego uznaje się za prawidłowe.

Zgodnie z art. 2 pkt 1 ustawy z dnia 2 marca 2012 r. o podatku od wydobycia niektórych kopalin (Dz. U. z 2012 r. Nr 362), zwanej dalej ustawą, ilekroć w ustawie jest mowa o urobku rudy miedzi - rozumie się przez to kopalinę wydobytą ze złóż położonych na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej, zawierającą miedź lub srebro w ilościach nadających się do przemysłowego wykorzystania.

Z kolej w świetle art. 2 pkt 2 ustawy, ilekroć w ustawie jest mowa o wydobyciu miedzi oraz srebra - rozumie się przez to:

  1. wydobycie urobku rudy miedzi albo
  2. wydobycie urobku rudy miedzi i produkcję koncentratu.

W myśl art. 6 ust. 1 i 2 ustawy, podstawę opodatkowania podatkiem stanowi ilość miedzi oraz srebra zawarta w wyprodukowanym koncentracie (ust. 1), a w przypadku gdy podatnik nie produkuje koncentratu z wydobytego urobku rudy miedzi, podstawę opodatkowania podatkiem stanowi ilość miedzi oraz srebra zawarta w urobku rudy miedzi (ust. 2).

Wnioskodawca wskazał, iż występują/mogą wystąpić przypadki, w których urobek rudy miedzi wydobyty przez oddziały górnicze, jak również Półprodukty są przekazywane na cele badawcze podmiotom zewnętrznym.

W związku z realizacją powyżej wskazanych prac badawczych, wymagających przekazania urobku rudy miedzi lub Półproduktów, Spółka zawiera z odbiorcami tych produktów - którzy bezpośrednio przeprowadzają wskazane badania - porozumienia/umowy.

Zgodnie z oceną prawną wyrażoną w ww. wyroku przez sąd, półprodukt powstały z częściowego przetworzenia urobku rudy miedzi, nie może być uznany za urobek rudy miedzi, o którym mowa w art. 2 pkt 1 ustawy.

Do ww. półproduktu nie może zatem odnosić się zapis art. 3 ust. 2 ustawy, który mówi o tym, że urobek rudy miedzi w ilości nieprzekraczającej 1 tony miesięcznie nie podlega opodatkowaniu podatkiem, jeżeli został wykorzystany na cele badawcze.

Równocześcnie – biorąc pod uwagę ocenę prawną zawartą w wyroku – należy stwierdzić, że w odniesieniu do półproduktu powstałego z częściowego przetworzenia urobku rudy miedzi nie znajdzie zastosowania art. 6 ustawy.

W tym kontekście stanowisko Wnioskodwcy w kwestii pierwszego zagadnienia nalezalo uznać za prawidowe, gdyż wskazany w tym pytaniu zużyty półprodukt ostatecznie nie będzie podlegał opodatkowaniu .

Dodatkowo należy zauważyć, że w dniu 12 września 2014 r. ogłoszona została ustawa z dnia 25 lipca 2014 r. o specjalnym podatku węglowodorowym (Dz. U z 2014, poz. 1215), która wprowadziła zmiany w art. 3 ust. 2 ustawy. Zgodnie z obowiązującym od 1 listopada 2014 r. nowym brzmieniem art. 3 ust. 2 pkt 1 ustawy, opodatkowaniu podatkiem nie podlega urobek rudy miedzi lub przetworzony urobek rudy miedzi niebędący koncentratem, przeliczony na masę urobku rudy miedzi, w ilości nieprzekraczającej 1 tony miesięcznie, jeżeli został wykorzystany na cele badawcze.

Reasumując, przypadek gdy półprodukty nie zostaną objęte opodatkowaniem, odnosi się jedynie do sytuacji, kiedy zostaną przekazane na cele badawcze i zużyte w procesie testowania nowych maszyn lub technologii. Zgodnie bowiem z przedstawionym we wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej stanem faktycznym jedynie w tym przypadku może wystąpić sytuacja, kiedy z częściowo przetworzonego urobku rudy miedzi nie zostanie wyprodukowany koncentrat.

Natomiast opodatkowaniu podlega zarówno urobek rudy miedzi, jak również półprodukty przekazywane i wykorzystywane na cele badawcze, które po badaniach powracają do procesu technologicznego Spółki.

W przypadku przekazania pewnej ilości urobku rudy miedzi na cele badawcze zgodnie z założeniem, że po przeprowadzeniu badań pozostały urobek rudy miedzi zostanie zwrócony Wnioskodawcy, należy założyć, że część urobku rudy miedzi, która została przekazana na cele badawcze i nie była następnie zwrócona (stanowiąca różnicę między ilością przekazaną na cele badawcze i ilością zwróconą) została wykorzystana na cele badawcze. Zatem zgodnie z art. 3 ust. 2 ustawy ww. część urobku rudy miedzi nie podlega opodatkowaniu w ilości nieprzekraczającej 1 tony miesięcznie.

Pozostała część urobku rudy miedzi, która została zwrócona Zainteresowanemu po dokonanych badaniach będzie opodatkowana z tytułu wyprodukowania koncentratu z wydobytego przez podatnika urobku rudy miedzi.

Z kolei opisany przez Wnioskodawcę półprodukt przekazany na cele badawcze zostanie opodatkowany z tytułu wyprodukowania koncentratu z wydobytego przez podatnika urobku rudy miedzi, odnośnie ilości miedzi i srebra zawartego w półprodukcie, który został przekazany na cele badawcze, a następnie powrócił do procesu technologicznego prowadzącego do produkcji koncentratu (zgodnie z art. 5 ust. 1 w zw. z art. 6 ust. 1 ustawy).

Interpretacja dotyczy zaistniałego stanu faktycznego i zdarzenia przyszłego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dacie zaistnienia zdarzenia w przedstawionym stanie faktycznym, a w przypadku interpretacji dotyczącej zdarzenia przyszłego – stanu prawnego obowiązującego w dniu wydania interpretacji.

Ponadto informuje się, iż w niniejszej interpretacji załatwiono wniosek w części dotyczącej podatku od wydobycia niektórych kopalin w zakresie przedmiotowego opodatkowania urobku rudy miedzi. Natomiast kwestia dotycząca podatku od wydobycia niektórych kopalin w zakresie opodatkowania skały płonnej została rozstrzygnięta w odrębnym piśmie.

Dodatkowo zaznaczyć należy, iż wydana interpretacja dotyczy tylko sprawy będącej przedmiotem wniosku (zapytania) Zainteresowanego. Inne kwestie przedstawione we własnym stanowisku, które nie zostały objęte pytaniem nie mogą być – zgodnie z art. 14b § 1 Ordynacji podatkowej – rozpatrzone.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu, ul. Św. Mikołaja 78/79, 50-126 Wrocław, po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację – w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. z 2016 r., poz. 718). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy). Jednocześnie, zgodnie z art. 57a ww. ustawy, skarga na interpretację przepisów prawa podatkowego wydaną w indywidualnej sprawie może być oparta wyłącznie na zarzucie naruszenia przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd administracyjny jest związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną. Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Poznaniu, Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Lesznie, ul. Dekana 6, 64-100 Leszno.