0114-KDIP3-1.4011.21.2018.1.IF | Interpretacja indywidualna

Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej,
W zakresie możliwości opodatkowania wynagrodzenia z tytułu świadczenia usług doradczych tzw. podatkiem liniowym

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 13 § 2a, art. 14b § 1 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2017 r., poz. 201, z późn. zm.) Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej stwierdza, że stanowisko - przedstawione we wniosku z dnia 9 stycznia 2018 r. (data wpływu 16 stycznia 2018 r.) o wydanie interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku dochodowego od osób fizycznych w zakresie możliwości opodatkowania wynagrodzenia z tytułu świadczenia usług doradczych tzw. podatkiem liniowym – jest prawidłowe.

UZASADNIENIE

W dniu 16 stycznia 2018 r. wpłynął do tutejszego organu ww. wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej dotyczącej podatku dochodowego od osób fizycznych w zakresie możliwości opodatkowania wynagrodzenia z tytułu świadczenia usług doradczych tzw. podatkiem liniowym.

We wniosku przedstawiono następujący stan faktyczny.

Wnioskodawca prowadzi jednoosobową działalność gospodarczą, w ramach której, między innymi, świadczy usługi w zakresie:

  • 74.90.Z - Pozostała działalność profesjonalna, naukowa i techniczna, gdzie indziej niesklasyfikowana,
  • 62.02.Z - Działalność związana z doradztwem w zakresie informatyki,
  • 82.99.Z - Pozostała działalność wspomagająca prowadzenie działalności gospodarczej, gdzie indziej niesklasyfikowana.

W ramach prowadzonej działalności gospodarczej Wnioskodawca ma zawartą umowę na świadczenie usług (dalej: Umowa) ze spółką z ograniczoną odpowiedzialnością (dalej: Spółka). Zgodnie z Umową, Wnioskodawca zobowiązuje się świadczyć usługi doradcze i konsultingowe w zakresie prowadzonej przez Spółkę działalności, w szczególności obejmujące:

  • doradztwo i konsulting w zakresie projektów wdrożenia produktów Spółki,
  • wykonywanie dokumentacji i analiz komercyjnych dotyczących możliwości i warunków wdrożenia produktów Spółki,
  • opracowywanie ofert handlowych i pozyskiwanie klientów na produkty Spółki.

Na podstawie Umowy ustalone zostało wynagrodzenie miesięczne, płatne na podstawie faktury VAT wystawianej przez Wnioskodawcę. Wnioskodawca ponosi odpowiedzialność z tytułu niewykonania lub nienależytego wykonania Umowy na zasadach ogólnych.

Umowa nie przewiduje uprawnień do składania oświadczeń woli przez Wnioskodawcę, jako doradcy, w imieniu Spółki. W ramach Umowy Wnioskodawca nie działa zatem na rachunek i ryzyko Spółki, ani jako doradca, nie podejmuje wiążących dla Spółki, czy jej kontrahentów decyzji.

Zawarta Umowa pomiędzy Wnioskodawcą, a Spółką nie ma charakteru kontraktu menedżerskiego, umowy o zarządzanie przedsiębiorstwem, ani też umowy o podobnym charakterze.

Po pewnym czasie Spółka zaproponowała Wnioskodawcy objęcie stanowiska dyrektora działu, a Wnioskodawca propozycję tę zaakceptował. W ramach pełnionych obowiązków na stanowisku dyrektora działu Wnioskodawca wykonuje na rzecz Spółki czynności polegające na kierowaniu (zarządzaniu) wybranymi jednostkami organizacyjnymi Spółki (m.in. sprawowanie nadzoru nad podległym personelem i komórkami organizacyjnymi Spółki oraz podejmowanie kluczowych decyzji inwestycyjnych, personalnych i handlowych), a także na reprezentowaniu Spółki na bazie każdorazowo udzielonych pełnomocnictw.

Z tytułu pełnienia funkcji dyrektora działu, Wnioskodawca otrzymuje wynagrodzenie na podstawie kontraktu menedżerskiego.

W związku z powyższym zadano następujące pytanie.

Czy Wnioskodawca może wykonywać opisaną w stanie faktycznym działalność w zakresie doradztwa i konsultingu na podstawie Umowy na świadczenie usług zawartej ze Spółką, a w szczególności czy wynagrodzenie uzyskiwane na podstawie Umowy zawartej ze Spółką może rozliczać, zgodnie z art. 30c ustawy o PIT, w ramach prowadzonej działalności gospodarczej przy jednoczesnym rozliczaniu przychodów z tytułu kontraktu menedżerskiego jako działalności prowadzonej osobiście i opodatkowanej według skali podatkowej?

Zdaniem Wnioskodawcy, biorąc pod uwagę powyższe, działalność w zakresie doradztwa, a w szczególności wynagrodzenie uzyskiwane na podstawie Umowy zawartej ze Spółką kwalifikuje się do przychodów z działalności gospodarczej, a nie z działalności wykonywanej osobiście. W art. 10 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych (dalej: Ustawa o PIT) wyróżnia się wśród źródeł przychodów: działalność wykonywaną osobiście (art. 10 ust. 1 pkt 2 ustawy o PIT) oraz pozarolniczą działalność gospodarczą (art. 10 ust. 1 pkt 3 Ustawy o PIT).

Pozarolniczą działalnością gospodarczą, w myśl art. 5a pkt 6 Ustawy o PIT, jest działalność zarobkowa wykonywana w sposób zorganizowany i ciągły, prowadzona we własnym imieniu, z której uzyskane przychody nie są zaliczane do innych przychodów ze źródeł wymienionych w art. 10 ust. 1 pkt 1, 2 i 4-9 Ustawy o PIT.

Z kolei zgodnie z art. 13 pkt 7 Ustawy o PIT, za przychody z działalności wykonywanej osobiście, o której mowa w art. 10 ust. 1 pkt 2 tej Ustawy, uważa się przychody otrzymywane przez osoby, niezależnie od sposobu ich powoływania, należące do składu zarządów, rad nadzorczych, komisji lub innych organów stanowiących osób prawnych.

Natomiast w świetle art. 13 pkt 9 Ustawy o PIT, również za przychody z działalności wykonywanej osobiście uważa się przychody uzyskane na podstawie umów o zarządzanie przedsiębiorstwem, kontraktów menedżerskich lub umów o podobnym charakterze, w tym przychody z tego rodzaju umów zawieranych w ramach prowadzonej przez podatnika działalności gospodarczej, z wyjątkiem przychodów, o których mowa w pkt 7.

Oznacza to, że wynagrodzenie otrzymywane przez Wnioskodawcę z tytułu pełnienia funkcji dyrektora działu i zarządzania w Spółce kwalifikują się, jako działalność wykonywana osobiście.

Niemniej jednak, przychody uzyskiwane na podstawie Umowy, z tytułu działalności doradczej i konsultingowej na rzecz Spółki należy traktować inaczej, niż przychody otrzymywane za m in. zarządzanie w Spółce. Przychody uzyskiwane na podstawie Umowy z tytułu działalności doradczej na rzecz Spółki, o których mowa, mogą być opodatkowane na zasadach ogólnych lub podatkiem liniowym, zgodnie z art. 30c Ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.

Istotą kontraktu menedżerskiego, czy umów o zarządzanie przedsiębiorstwem lub umów o podobnym charakterze zawieranych pomiędzy przedsiębiorcą zlecającym zarząd, a samodzielnym podmiotem (zarządcą) jest zarządzanie przez ten ostatni podmiot, za wynagrodzeniem, tymże przedsiębiorstwem na rzecz i w interesie przedsiębiorcy, na jego rachunek i ryzyko. Takiego charakteru nie ma Umowa opisana w stanie faktycznym. Wnioskodawca, jako doradca i podwykonawca Spółki nie ma decydującego zdania o akceptowaniu własnych produktów i prac (dokumentacji, wniosków, analiz, strategii).

Jego zadaniem jest m.in. przygotowywanie dokumentacji, analiz, strategii, wniosków, z których Spółka korzysta dopiero po ich wcześniejszej akceptacji przez odpowiednie organy Spółki, zgodnie z obowiązującymi w spółce procedurami oraz przepisami prawa spółek. Oznacza to, że Wnioskodawca w ramach usług doradztwa nie wykonuje żadnych czynności kierowania (zarządzania), a jedynie szereg czynności których istotą jest doradztwo i wykonywanie własnych projektów, analiz i zaleceń dla odpowiednich organów Spółki. Wnioskodawca nie posiada uprawnień do składania oświadczeń woli i zaciągania zobowiązań w imieniu Spółki w związku z wykonywaniem Umowy, co oznacza brak pełnej samodzielności w wykonywaniu działań. Należy zatem uznać, iż przedmiotowych usług nie można kwalifikować jako uzyskiwanych w ramach kontraktu menadżerskiego umowy o zarządzanie przedsiębiorstwem, czy też umowy o podobnym charakterze.

W konsekwencji, zdaniem Wnioskodawcy, przychody uzyskiwane przez niego w ramach prowadzonej działalności gospodarczej z tytułu świadczenia usług doradztwa, stanowić będą przychód z działalności gospodarczej, o którym mowa w art. 10 ust. 1 pkt 3 Ustawy o PIT.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego stanu faktycznego jest prawidłowe.

Zgodnie z art. 9 ust. 1 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (tj. Dz. U. z 2018 r., poz. 200), opodatkowaniu podatkiem dochodowym podlegają wszelkiego rodzaju dochody, z wyjątkiem dochodów wymienionych w art. 21, 52, 52a i 52c oraz dochodów, od których na podstawie przepisów Ordynacji podatkowej zaniechano poboru podatku.

Stosownie do treści art. 10 ust. 1 pkt 2 i 3 ww. ustawy źródłami przychodów jest:

  • działalność wykonywana osobiście,
  • pozarolnicza działalność gospodarcza.

Zgodnie z art. 5a pkt 6 tej ustawy za działalność gospodarczą albo pozarolniczą działalność gospodarczą, uważa się działalność zarobkową:

  1. wytwórczą, budowlaną, handlową, usługową,
  2. polegającą na poszukiwaniu, rozpoznawaniu i wydobywaniu kopalin ze złóż,
  3. polegającą na wykorzystywaniu rzeczy oraz wartości niematerialnych i prawnych

- prowadzoną we własnym imieniu bez względu na jej rezultat, w sposób zorganizowany i ciągły, z której uzyskane przychody nie są zaliczane do innych przychodów ze źródeł wymienionych w art. 10 ust. 1 pkt 1, 2 i 4-9.

Stosownie do treści przepisu art. 9a ust. 1 wyżej powołanej ustawy, dochody osiągnięte przez podatników ze źródła, o którym mowa w art. 10 ust. 1 pkt 3, są opodatkowane na zasadach określonych w art. 27, z zastrzeżeniem ust. 2 i 3, chyba że podatnicy złożą właściwemu naczelnikowi urzędu skarbowego pisemny wniosek lub oświadczenie o zastosowanie form opodatkowania określonych w ustawie o zryczałtowanym podatku dochodowym. Wniosek lub oświadczenie o zastosowanie form opodatkowania określonych w ustawie o zryczałtowanym podatku dochodowym podatnicy mogą złożyć na podstawie przepisów o swobodzie działalności gospodarczej.

Zgodnie z art. 9a ust. 2 ww. ustawy, podatnicy mogą wybrać sposób opodatkowania dochodów z pozarolniczej działalności gospodarczej na zasadach określonych w art. 30c. W tym przypadku są obowiązani do złożenia właściwemu naczelnikowi urzędu skarbowego do dnia 20 stycznia roku podatkowego pisemnego oświadczenia o wyborze tego sposobu opodatkowania. Jeżeli podatnik rozpoczyna prowadzenie pozarolniczej działalności gospodarczej w trakcie roku podatkowego, pisemne oświadczenie składa właściwemu naczelnikowi urzędu skarbowego, nie później niż w dniu uzyskania pierwszego przychodu. Oświadczenie o wyborze opodatkowania dochodów z pozarolniczej działalności gospodarczej na zasadach określonych w art. 30c podatnicy mogą złożyć na podstawie przepisów o swobodzie działalności gospodarczej.

W myśl art. 30c ww. ustawy, podatek dochodowy od dochodów z pozarolniczej działalności gospodarczej lub działów specjalnych produkcji rolnej uzyskanych przez podatników, o których mowa w art. 9a ust. 2 lub ust. 7, z zastrzeżeniem art. 29, 30, 30d, wynosi 19% podstawy obliczenia podatku.

Zgodnie z art. 9a ust. 3 ww. ustawy jeżeli podatnik, który wybrał sposób opodatkowania, o którym mowa w ust. 2, uzyska z działalności gospodarczej prowadzonej samodzielnie lub z tytułu prawa do udziału w zysku spółki niemającej osobowości prawnej przychody ze świadczenia usług na rzecz byłego lub obecnego pracodawcy, odpowiadających czynnościom, które podatnik lub co najmniej jeden ze wspólników:

  1. uchylony
  2. wykonywał lub wykonuje w roku podatkowym

- w ramach stosunku pracy lub spółdzielczego stosunku pracy, podatnik ten traci w roku podatkowym prawo do opodatkowania w sposób określony w art. 30c i jest obowiązany do wpłacenia zaliczek od dochodu osiągniętego od początku roku, obliczonych przy zastosowaniu skali podatkowej, o której mowa w art. 27 ust. 1, oraz odsetek za zwłokę od zaległości z tytułu tych zaliczek.

Z treści powołanych powyżej uregulowań prawnych wynika, że możliwości wyboru sposobu opodatkowania 19% podatkiem liniowym pozbawieni zostali podatnicy, którzy w ramach prowadzonej działalności gospodarczej uzyskują przychody ze świadczenia usług na rzecz byłego lub obecnego pracodawcy, a usługi te są tożsame z czynnościami, które podatnik wykonywał na rzecz byłego lub obecnego pracodawcy w roku podatkowym w ramach stosunku pracy.

Z przedstawionego stanu faktycznego wynika, że Wnioskodawca w ramach prowadzonej jednoosobowej pozarolniczej działalności gospodarczej ma zawartą umowę ze spółką z ograniczoną odpowiedzialnością na świadczenie na jej rzecz usług doradczych i konsultingowych obejmujących doradztwo i konsulting w zakresie projektów wdrożenia produktów spółki, wykonywanie dokumentacji i analiz komercyjnych dotyczących możliwości i warunków wdrożenia produktów spółki, opracowywanie ofert handlowych i pozyskiwanie klientów na produkty spółki. Na podstawie zawartej ww. umowy zostało ustalone miesięczne wynagrodzenie, płatne na podstawie faktury VAT wystawionej przez Wnioskodawcę. Wnioskodawca ponosi odpowiedzialność z tytułu niewykonania lub nienależytego wykonania umowy. W ramach zawartej umowy nie podejmuje wiążących dla spółki czy jej kontrahentów decyzji, oraz nie ma uprawnień do składania oświadczeń woli w jej imieniu. Zawarta umowa nie ma charakteru kontraktu menedżerskiego, umowy o zarządzanie przedsiębiorstwem, ani też umowy o podobnym charakterze.

Ponadto, Wnioskodawca po pewnym czasie objął również w tej spółce stanowisko dyrektora działu, w ramach którego wykonuje czynności polegające na kierowaniu (zarządzaniu) wybranymi jednostkami organizacyjnymi tej spółki polegające m.in. na sprawowaniu nadzoru nad podległym personelem i komórkami organizacyjnymi spółki oraz podejmowaniu kluczowych decyzji inwestycyjnych, personalnych i handlowych, a także na reprezentowaniu spółki na bazie każdorazowo udzielonych pełnomocnictw.

Z tytułu pełnienia ww. funkcji, Wnioskodawca otrzymuje wynagrodzenie na podstawie kontraktu menedżerskiego.

O kwalifikacji wykonywanej działalności na gruncie prawa podatkowego do poszczególnego źródła przychodu decyduje rzeczywisty charakter wykonywanej działalności (faktyczny zakres świadczonych usług).

Istotą kontraktu menedżerskiego, czy umów o zarządzanie przedsiębiorstwem lub umów o podobnym charakterze, zawieranych pomiędzy przedsiębiorcą zlecającym zarząd, a samodzielnym podmiotem – zarządcą jest zarządzanie przez ten ostatni podmiot tymże (cudzym) przedsiębiorstwem, na rzecz i w interesie przedsiębiorcy, na jego rachunek i ryzyko.

W świetle powyższego, przychody uzyskiwane przez Wnioskodawcę na podstawie kontraktu menedżerskiego należy zaliczyć do źródła przychodów określonego w art. 13 pkt 9 ww. ustawy, czyli jako przychody z działalności wykonywanej osobiście.

Podkreślić należy, że w przypadku kiedy Wnioskodawca w ramach usług doradztwa i konsultingu nie wykonuje i nie będzie wykonywał żadnych czynności kierowania (zarządzania), a jedynie szereg czynności których istotą jest doradztwo i konsulting, wówczas należy uznać, iż przedmiotowych usług nie można kwalifikować jako uzyskiwanych w ramach kontraktu menadżerskiego, umowy o zarządzanie przedsiębiorstwem, czy też umowy o podobnym charakterze.

Mając na uwadze powyższe przepisy prawa podatkowego oraz opis stanu faktycznego, stwierdzić należy, że uzyskiwane przychody ze świadczenia usług doradczych i konsultingowych, należy zakwalifikować do przychodów z pozarolniczej działalności gospodarczej, o których mowa w art. 10 ust. 1 pkt 3 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych. Uzyskiwane dochody z ww. tytułu mogą, z ww. zastrzeżeniem, być opodatkowane na zasadach określonych w art. 30c ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.

Jednoczesne uzyskiwanie przychodów z tytułu kontraktu menedżerskiego, które zalicza się do przychodów z działalności wykonywanej osobiście, nie ma wpływu na możliwość opodatkowania przychodów z tytułu usług doradczych i konsultingowych w ramach działalności gospodarczej.

Wobec powyższego, stanowisko Wnioskodawcy należało uznać za prawidłowe.

Interpretacja indywidualna wywołuje skutki prawnopodatkowe tylko wtedy, gdy rzeczywisty stan faktyczny sprawy będącej przedmiotem interpretacji pokrywał się będzie ze stanem faktycznym (opisem zdarzenia przyszłego) podanym przez Wnioskodawcę w złożonym wniosku. W związku z powyższym, w przypadku zmiany któregokolwiek elementu przedstawionego we wniosku opisu sprawy, udzielona odpowiedź traci swoja aktualność.

Zgodnie z art. 14na Ordynacji podatkowej przepisów art. 14k–14n nie stosuje się, jeżeli stan faktyczny lub zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej stanowi element czynności będących przedmiotem decyzji wydanej:

  1. z zastosowaniem art. 119a;
  2. w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług.

Interpretacja dotyczy zaistniałego stanu faktycznego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dacie zaistnienia zdarzenia w przedstawionym stanie faktycznym.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, ul. Jasna 2/4, 00-013 Warszawa w dwóch egzemplarzach (art. 47 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – t. j. Dz. U. z 2017 r., poz. 1369 z późn. zm.) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia skarżącemu rozstrzygnięcia w sprawie albo aktu, o którym mowa w art. 3 § 2 pkt 4a (art. 53 § 1 ww. ustawy).

Jednocześnie, zgodnie art. 57a ww. ustawy, skarga na pisemną interpretację przepisów prawa podatkowego wydaną w indywidualnej sprawie, opinię zabezpieczającą i odmowę wydania opinii zabezpieczającej może być oparta wyłącznie na zarzucie naruszenia przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd administracyjny jest związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną.

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania jest przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy), na adres: Krajowa Informacja Skarbowa, ul. Teodora Sixta 17, 43-300 Bielsko-Biała.