0114-KDIP3-2.4011.375.2018.3.AK1 | Interpretacja indywidualna

Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej,
Obowiązki płatnika w związku z organizowanymi konkursami.

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 13 § 2a, art. 14b § 1 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (t.j. Dz. U. z 2018 r., poz. 800 z późn. zm.) Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej stwierdza, że stanowisko Wnioskodawcy przedstawione we wniosku z dnia 29 czerwca 2018 r. (data wpływu 5 lipca 2018 r.) uzupełnionym pismem z dnia 21 sierpnia 2018 r. (data nadania 21 sierpnia 2018 r., data wpływu 27 sierpnia 2018 r.) na wezwanie z dnia 10 sierpnia 2018 r. (data doręczenia 14 sierpnia 2018 r.) Nr 0114-KDIP3-2.4011.375.2018.1AK1 oraz pismem z dnia 18 września 2018 r. (data nadania 19 września 2018 r., data wpływu 25 września 2018 r.) na wezwanie z dnia 11 września 2018 r. nr 0114-KDIP3-2.4011.375.2018.2.AK1 o wydanie interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku dochodowego od osób fizycznych w zakresie obowiązków płatnika w związku z organizowanymi konkursami:

  • jest prawidłowe – w części dotyczącej braku powstania przychodu w momencie wydania kuponów rabatowych i kodów, których wartość jest wyrażona procentowym upustem (rabatem) na zakup danego towaru/usługi,
  • jest prawidłowe w części dotyczącej zwolnienia z art. 21 ust. 1 pkt 68 ustawy, gdy konkursy są organizowane z dziedzin nauki, kultury, sztuki, dziennikarstwa lub sportu,
  • jest nieprawidłowe – w pozostałym zakresie.

UZASADNIENIE

W dniu 5 lipca 2018 r. wpłynął do tutejszego organu ww. wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej dotyczącej podatku dochodowego od osób fizycznych w zakresie obowiązków płatnika w związku z organizowanymi konkursami.

We wniosku przedstawiono następujący stan faktyczny oraz zdarzenie przyszłe.

X sp. z o.o. (dalej w skrócie: X) w ramach swojej działalności gospodarczej prowadzi platformę zniżkową „Y” dostępną pod adresem https i w postaci aplikacji do ściągnięcia na telefon komórkowy (dalej w skrócie jako: Platforma). Platforma zbiera informacje na temat zniżek, promocji i nowości zakupowych w centrach handlowych, sklepach internetowych i stacjonarnych oraz w restauracjach, a także sugeruje co kupić na prezent, czy też informuje o nadchodzących wydarzeniach w galeriach handlowych.

W celu popularyzacji (promocji) Platformy wśród jak najszerszej grupy użytkowników (głównie konsumentów) organizowane są i będą przez X różnego rodzaju akcje marketingowe promujące Platformę oraz reklamujące marki i produkty partnerów X zamieszczane na Platformie, czyli sklepów, restauracji i innych podmiotów prowadzących sprzedaż detaliczną głównie w segmencie FMCG (dalej łącznie jako: partnerzy X). Promocje odbywają się m in. w formie konkursów ogłaszanych przez X na profilu Platformy dostępnej na portalu społecznościowym. Konkursy posiadają regulaminy i polegają na tym, że uczestnik (osoba fizyczna mająca miejsce zamieszkania w Polsce, która posiada profil zgodny z regulaminem tego portalu) ma do wykonania określone zadanie konkursowe po wykonaniu którego i spełnieniu pozostałych warunków regulaminu danego konkursu otrzymuje nagrodę. Zadania konkursowe mogą obejmować przedmiotowo dziedziny nauki, kultury, sztuki, dziennikarstwa, sportu jak i dotyczyć innych dziedzin. Co do zasady uczestnicy nie rywalizują między sobą tylko mają do wykonania określone w regulaminie zadanie(a) konkursowe i muszą spełniać warunki uczestnictwa w nim, aby otrzymać nagrodę, np. pełna zdolność do czynności prawnej, miejsce zamieszkania w Polsce, konto (regulamin każdorazowo określa zasady wyłaniania „zwycięzców” i przyznawania nagród). Przykładowo, zadanie konkursowe może polegać na zamieszczeniu przez uczestnika konkursu na profilu ogólnym, pod postem dotyczącym Konkursu, własnej odpowiedzi na pytanie np. kto powinien otrzymać nagrodę i dlaczego to właśnie ta osoba powinna ją otrzymać albo na jaki film chciałbym pójść do kina. Jury ocenia w takiej sytuacji najbardziej kreatywne odpowiedzi na zadanie konkursowe i zdefiniowanej z góry ilości laureatów przyznaje nagrody.

Nagrody najczęściej fundowane są przez partnerów X i mają postać:

  • kuponów rabatowych (zwykle w formie voucherów, kart podarunkowych) na produkty sprzedawane przez partnerów X (uczestnik-laureat po przedstawieniu vouchera/karty podarunkowej otrzymuje określony rabat przy zakupie danego towaru/usługi od partnera X);
  • kodów wymiennych np. na bilet do kina (uczestnik-laureat otrzymuje indywidualny kod sms-em na telefon komórkowy, który następnie może wymienić w kasie kina na zwykły bilet uprawniający do wejścia na wybrany seans).

Wyjątkowo mają postać nagród rzeczowych (np. biżuterii od Partnera X), ale ten typ nagród nie jest przedmiotem niniejszego stanu faktycznego. Opisane wyżej nagrody są ważne przez określony czas, po upływie którego wygasają i nie mogą zostać wykorzystane. Rola X sprowadza się do organizacji konkursu (przygotowanie regulaminu, ogłoszenie) i obsługi realizacji konkursu (w tym ustanowienia Jury/Komisji Konkursowej, oceny/weryfikacji zadań konkursowych, odebrania od Partnerów nagród i przekazania laureatom). Rola Partnerów X sprowadza się do przekazania X nagród (Partnerzy X w momencie przyznania nagród nie mają wiedzy na temat laureatów, ani także o konkretnym dniu w którym nagroda została wydana; co do zasady przedstawiciele Partnerów nie wchodzą w skład Jury/Komisji Konkursowych). Konkursy są organizowane wspólnie przez X i Partnerów (wówczas w regulaminach wskazane jest, że X jest organizatorem a Partner X fundatorem nagród i na tym polega jego rola) albo wyłącznie przez X. Koszt nagród może być pokrywany przez Partnera X, dzielony pomiędzy Partnera i X, a także mogą występować sytuacje gdy X pokryje w całości finansowy koszt nagrody, tj. koszt udzielonych rabatów (zrealizowanych voucherów, kart podarunkowych), kodów wymienionych na towary/usługi (najczęściej zdarza się w przypadku kodów do kina).

W uzupełnieniach wniosku na wezwania tut. organu Wnioskodawca wskazał:

  1. Zgodnie z przedstawionym we wniosku stanem faktycznym nagrody są/mogą być fundowane (finansowane) wyłącznie przez Partnerów X jak i przez X. Mogą występować też przypadki gdy koszty nagród są dzielone (współfinansowane) pomiędzy Partnera i X.
  2. Przedstawiony we wniosku stan faktyczny i zdarzenie przyszłe oraz zadane pytania dotyczą wyłącznie konkursów organizowanych dla osób fizycznych nieprowadzących działalności gospodarczej.
  3. W przeprowadzanych konkursach istnieje/będzie istniał element rywalizacji i współzawodnictwa. Jak zostało opisane w stanie faktycznym każdy uczestnik wykonuje zadanie konkursowe. Jury ocenia następnie kreatywność danego zadania i nagradza najlepsze z wykonanych zadań (nie wszystkich bez względu na treść i jakość zadania). „Rywalizacja” i „współzawodnictwo” zgodnie ze słownikowym rozumieniem (Internetowy Słownik Języka Polskiego): pierwszeństwo albo o zdobycie czegoś lub kogoś”. Uczestnicy konkursów ubiegają się niewątpliwie o zdobycie przewidzianych nagród. Wnioskodawca użył zwrotu „nie rywalizują miedzy sobą” w tym sensie, że nie są tworzone rankingi osób (laureatów) z pierwszym, drugim i kolejnymi miejscami. Niemniej, nie oznacza to, że w konkursach nie ma elementu rywalizacji /współzawodnictwa będącego przedmiotem zapytania.
  4. Vouchery, karty czy kody wymienne zwykle mają wartość kwotową (wyrażoną w PLN). Przy czym w momencie otrzymania takiej „nagrody” przez laureata nie wiadomo czy w ogóle (a czasami w jakiej części) zrealizuje dany voucher/kartę/kod i osiągnie korzyść majątkową (należy pamiętać, że zakupując towar/usługę czasami trzeba dopłacić istotne kwoty z własnych środków). Zwykle tego typu nagrody są ważne przez określony czas i po wygaśnięciu terminu ich ważności nie mogą być zrealizowane (Wnioskodawca nie wyklucza, że w wielu przypadkach laureaci nie wykorzystują w ogóle takich voucherów, kart podarunkowych/kodów). Ponadto, czasami, są/mogą być wyrażone procentowym upustem (rabatem) na zakup danego towaru/usługi - w tych przypadkach awykonalne jest określenie jakiejkolwiek „wartości” nagrody, ponieważ nie wiadomo jaka będzie wartość zakupu, do którego zastosowany będzie dany procent upustu/rabatu. Kody wymienne na bilety do kina są również trudne do określenie co do wartości, ponieważ uprawniają do nabycia biletu, którego cena może być różna (kina stosują różne ceny w różne dni, poza tym cena biletu może ulec zmianie w trakcie „ważności” kodu).
W związku z powyższym opisem zadano następujące pytania.
  1. Czy prawidłowe jest stanowisko X, że opisane w stanie faktycznym nagrody w postaci kuponów rabatowych i kodów wymienialnych na bilety nie stanowią w momencie ich wydania przychodu dla laureatów konkursów (osób fizycznych mających miejsce zamieszkania dla celów podatkowych w Polsce), a tym samym na X jako Wnioskodawcy nie ciążą obowiązki płatnika podatku dochodowego od osób fizycznych w związku z tymi konkursami?
  2. W razie gdyby stanowisko X odnośnie pytania nr 1 zostało uznane za nieprawidłowe X wnosi o potwierdzenie, czy w odniesieniu do nagród o jednorazowej wartości poniżej 2000 PLN zastosowanie znajdzie art. 21 ust. 1 pkt 68 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych, dalej: UPDOF) i tym samym nie powstanie obowiązek potrącenia 10% zryczałtowanego podatku dochodowego od osób fizycznych, o którym mowa w art. 30 ust. 1 pkt 2 UPDOF?

Zdaniem Wnioskodawcy,

Ad.1.

Zdaniem Wnioskodawcy w momencie wydania nagrody w postaci opisanych w stanie faktycznym kuponów rabatów lub kodów wymienialnych na bilety (dalej w skrócie jako: Kody) do kina nie powstaje przychód po stronie laureata konkursu w rozumieniu art. 11 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych. W związku z czym zastosowania nie znajdzie art. 30 ust. 1 pkt 2 tej ustawy.

Uzasadnienie.

Zgodnie z art. 11 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych: „przychodami, z zastrzeżeniem art. 14-15, art. 17 ust. 1 pkt 6, 9 i 10 w zakresie realizacji praw wynikających z pochodnych instrumentów finansowych, art. 19, art. 25b i art. 30f, są otrzymane lub postawione do dyspozycji podatnika w roku kalendarzowym pieniądze i wartości pieniężne oraz wartość otrzymanych świadczeń w naturze i innych nieodpłatnych świadczeń”. Dalej, wartość pieniężną świadczeń w naturze, z zastrzeżeniem art. 12 ust. 2-2c UPDOF, określa się na podstawie cen rynkowych stosowanych w obrocie rzeczami lub prawami tego samego rodzaju i gatunku, z uwzględnieniem w szczególności ich stanu i stopnia zużycia oraz czasu i miejsca ich uzyskania. Z kolei zgodnie z art. 11 ust. 2a ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, wartość pieniężną innych nieodpłatnych świadczeń ustala się:

  1. jeżeli przedmiotem świadczenia są usługi wchodzące w zakres działalności gospodarczej dokonującego świadczenia - według cen stosowanych wobec innych odbiorców;
  2. jeżeli przedmiotem świadczeń są usługi zakupione - według cen zakupu;
  3. jeżeli przedmiotem świadczeń jest udostępnienie lokalu lub budynku - według równowartości czynszu, jaki przysługiwałby w razie zawarcia umowy najmu tego lokalu lub budynku;
  4. w pozostałych przypadkach - na podstawie cen rynkowych stosowanych przy świadczeniu usług lub udostępnianiu rzeczy lub praw tego samego rodzaju i gatunku, z uwzględnieniem w szczególności ich stanu i stopnia zużycia oraz czasu i miejsca udostępnienia.

Jeżeli świadczenia są częściowo odpłatne, przychodem podatnika jest różnica pomiędzy wartością tych świadczeń, ustaloną według zasad określonych w ust. 2 lub 2a, a odpłatnością ponoszoną przez podatnika.

W świetle powyższych przepisów ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, z uwagi na to, że bezsprzecznie opisane nagrody nie są pieniędzmi, kluczowe jest ustalenie czy otrzymanie kuponu rabatowego czy też Kodu stanowi w świetle art. 11 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych otrzymanie „świadczenia pieniężnego”, „świadczenia w naturze” lub „nieodpłatnego świadczenia” ze strony X jako podmiotu wydającego nagrody.

Na gruncie przepisów prawa cywilnego i bankowego przez „świadczenie pieniężne” należy rozumieć jedno ze szczególnych rodzajów świadczenia cywilnoprawnego. Jego istota polega na transferze z majątku dłużnika do majątku wierzyciela określonej wartości dającej wyrazić się w sumie pieniężnej. Przedmiotem świadczenia jest oznaczona wartość a nie konkretne środki płatnicze. Wartość świadczenia pieniężnego może być oznaczona przy pomocy pieniądza (środków płatniczych) lub innych niż pieniądz mierników wartości. Spełnienie świadczenia pieniężnego następuje, gdy majątek wierzyciela powiększa się o wartość odpowiadającą wartości zobowiązania. Spełnienie świadczenia pieniężnego może nastąpić przy pomocy gotówki, pieniądza elektronicznego.

Analiza prawna przedmiotu nagrody w postaci kuponów rabatowych prowadzi do konkluzji, że kupony są niczym innym jak przyrzeczeniem udzielenia rabatu w ustalonym okresie czasu, który wpłynie na pomniejszenie ceny nabywanych towarów lub usług oferowanych przez partnerów X („fundujących” tego typu nagrody). Otrzymanie kuponu rabatowego jak i Kodu nie jest zdarzeniem, w którym realizuje się jakiekolwiek świadczenie mające charakter przysporzenia majątkowego (trwałego i definitywnego zwiększenia majątku czy też zmniejszenia zobowiązań), ponieważ niezbędnym krokiem jest realizacja takiej nagrody, czyli zakup usługi (towaru). Bez tej czynności nie ma mowy o tym, aby powstała jakakolwiek korzyść majątkowa. Przepis art. 11 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych wyraźnie wskazuje (poprzez użyte słowo „otrzymanie”) na niezbędny element w postaci kasowego (realnego) otrzymania przychodu przez podatnika w jednej z opisanych w tym przepisie postaci. Nie jest przy tym zasadne uznanie, że samo „postawienie do dyspozycji”, czyli możliwość realizacji kuponu rabatowego czy Kodu stanowi już samo w sobie otrzymanie przychodu, ponieważ musi zaistnieć „świadczenie” ze strony przyznającego. „Świadczeniem” w przedmiotowym stanie faktycznym jest rzeczywiste dokonanie sprzedaży towaru (usługi) przez partnera X po obniżonej cenie. W takim tylko momencie jedna strona realizuje świadczenie na rzecz drugiej strony. Samo otrzymanie przyrzeczenia rabatu w postaci wydanego kuponu rabatowego lub też Kodu nie stanowi jeszcze żadnego świadczenia, ponieważ druga strona w momencie otrzymania nic jeszcze realnego nie uzyskała. Co więcej, kupon rabatowy lub Kod nie może być przedmiotem obrotu, a tym samym nie stanowi zbywalnego prawa majątkowego, które mogłoby zostać zbyte w zamian za określoną kwotę pieniężną. Gdyby przyjąć odmienną interpretację to należałoby uznać, iż w wielu powszechnie występujących promocjach, np. kuponach zniżkowych jakie są dołączane do kupowanych przez gazet (np. z procentowym lub kwotowym upustem na zakup telewizora określonej marki w danej sieci handlowej) dające w praktyce więcej niż 200 zł upustu stanowią dla otrzymujących takie kupony w momencie zakupu takiej gazety przychód z innych źródeł podlegający opodatkowaniu na zasadach ogólnych bez względu na to czy z tego kupnu taka osoba skorzystała.

Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych w art. 14 ust. 1 w zw. z art. 10 ust. 1 pkt 3 wyłącza co prawda wprost rabaty tylko w odniesieniu do przychodów z pozarolniczej działalności gospodarczej, niemniej stanowi wskazówkę interpretacyjną również w kontekście pozostałych źródeł przychodów rozpoznawanych kasowo. Skoro ustawodawca zastosował takie wyłączenie w stosunku do przychodów rozpoznawanych memoriałowo to tym bardziej nie można uznać, aby przy kasowo rozpoznawanych przychodach rabat (czyli obniżenie ceny zapłaty za dane świadczenie w postaci usługi lub wydanego towaru) mógłby stanowić przychód. W tym miejscu warto podkreślić, iż podobnego zdania był Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu w wyroku z dnia z dnia 10 maja 2017 r., znak: I SA/Po 1313/16 - cyt.: „Zdaniem Sądu, zarówno otrzymanie kuponu rabatowego, który uprawnia do zakupu towaru lub usługi po cenie uwzględniającej przyznany rabat, jak i wykorzystanie kuponu przy zakupie towaru lub usługi nie mieści się w ww. zakresie pojęciowym przychodu. Wykorzystanie kuponu rabatowego przy zakupie towaru lub usługi za pośrednictwem platformy internetowej nie powoduje powstania przychodu po stronie kupującego, ponieważ realizując kupon rabatowy, podatnik (kupujący) nie otrzymuje pieniędzy ani wartości pieniężnych, dokonuje zakupu towaru lub usług po cenie uwzględniającej przyznany rabat. W związku z powyższym w ocenie Sądu, mając na uwadze definicję określoną w art. 11 ust. 1 UPDOF, zakup towaru po cenie obniżonej (uwzględniającej wartość kuponu rabatowego) nie mieści się w definicji przychodu, bez względu na to, kto udziela rabatu, tym samym na wnioskodawcy nie ciążą obowiązki płatnika podatku dochodowego od osób fizycznych”.

Stanowisko X znajduje potwierdzenie również w interpretacjach indywidualnych:

  1. Dyrektora Izby Skarbowej w Warszawie z 17 lutego 2010 r., znak IPPB2/415-714/09-3/MK oraz 11 lutego 2011 r. znak: IPPB2/415-997/10-2/MG;
  2. Dyrektora Izby Skarbowej w Bydgoszczy w interpretacjach z dnia 18 listopada 2009 r., znak ITPB2/415-711/09/1B oraz z dnia 22 października 2008 r., znak ITPB2/415-750/08/IB, a także z dnia 19 lutego 2009 r. znak ITPB2/415-1093/08/TJ;
  3. Ministra Finansów z 4 marca 2015 r. znak: DD3.8222.2.127.2015 i DD3.8222.2.128.2015.

Ad. 2.

Zdaniem Wnioskodawcy, w razie gdyby jego stanowisko odnośnie pkt 1 zostało uznane za nieprawidłowe do nagród o wartości jednorazowej poniżej 2000 zł zastosowanie znajdzie zwolnienie z art. 21 ust. 1 pkt 68 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych i tym samym do nagród zastosowanie znajdzie zwolnienie przedmiotowe i X nie będzie zobowiązane do potrącenia 10% zryczałtowanego podatku dochodowego od osób fizycznych, o którym mowa w art. 30 ust. 1 pkt 2 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.

Uzasadnienie.

Zgodnie z art. 21 ust. 1 pkt 68 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych wolna od podatku dochodowego (PIT) jest: „wartość wygranych w konkursach i grach organizowanych i emitowanych (ogłaszanych) przez środki masowego przekazu (prasa, radio i telewizja) oraz konkursach z dziedziny nauki, kultury, sztuki, dziennikarstwa i sportu, a także nagród związanych ze sprzedażą premiową towarów lub usług - jeżeli jednorazowa wartość tych wygranych lub nagród nie przekracza kwoty 2000 zł; zwolnienie od podatku nagród związanych ze sprzedażą premiową towarów lub usług nie dotyczy nagród otrzymanych przez podatnika w związku z prowadzoną przez niego pozarolniczą działalnością gospodarczą, stanowiących przychód z tej działalności”.

W przedmiotowym stanie faktycznym konkursy organizowane przez X i przewidujące dla uczestników zadania z dziedzin nauki, kultury, sztuki, dziennikarstwa i sportu bez wątpienia korzystałyby ze zwolnienia przedmiotowego na podstawie art. 21 ust. 1 pkt 68 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych. Wykładnia literalna tego przepisu pozostaje jednoznaczna.

Z kolei w przypadku konkursów dotyczących innych dziedzin niż wskazane wyżej konieczne pozostaje ustalenie czy spełniona jest przesłanka „organizowania i emitowania przez środek masowego przekazu”. W opisanym stanie faktycznym organizatorem konkursów będzie X -podmiot prowadzący platformę zniżkową „Y” dostępną pod adresem https. Pozostaje zatem pytanie czy platforma zniżkowa „Y” jest środkiem masowego przekazu. Druga przesłanka w postaci emitowania wydaje się bezsprzecznie spełniona, ponieważ konkurs ogłaszany (emitowany) jest w sieci Internet, na którym zlokalizowany jest portal społecznościowy , który ma zasięg globalny o teoretycznie nieograniczonej ilości użytkowników tego portalu. Wracając do pierwszej przesłanki konieczna jest analiza tego czy platforma „Y” jest środkiem masowego przekazu.

Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych nie definiuje pojęcia „środki masowego przekazu”. Również w obowiązującym systemie prawnym brak jest legalnej definicji tego pojęcia. Dostępne definicje słownikowe pojęcia „środki masowego przekazu” określają to pojęcie w różnych aspektach. Internetowa encyklopedia PWN (https://encyklopedia.pwn.pl/), definiuje „środki masowego przekazu” jako: „mass media, media masowe, środki masowego komunikowania, urządzenia i instytucje, za pomocą których przesyłane są treści do bardzo licznej i zróżnicowanej publiczności; prasa, radio, telewizja, także film (kino), książki (popularne), nagrania muzyczne (płyty, kasety) oraz tzw. nowe media: magnetowid, odtwarzacz DVD, nagrania filmowe (kasety, DVD), telegazeta, telewizja satelitarna, kablowa, gry komputerowe, Internet (komputer).” W tym kontekście wydaje się, że platforma „Y” i prowadząca ją X stanowią „urządzenia i instytucje, za pomocą których przesyłane są treści do bardzo licznej i zróżnicowanej publiczności”. Platforma „Y” dostępna w internecie pod adresem https zawiera konkretne informacje handlowe konkretnych partnerów X kierowane do nieograniczonego kręgu odbiorców (użytkowników sieci Internet). Sama platforma niewątpliwie stanowi „urządzenie” a X jako spółka prawa handlowego (organizacja działająca na podstawie określonych norm prawnych) mieści się w słownikowym pojęciu „instytucji” (por. internetowy Słownik Języka Polskiego, https://sjp.pwn.pl/slowniki/instytucja.html), analogicznie jak „klasyczne” podmioty (spółki) uważane za mass-media.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego stanu faktycznego oraz zdarzenia przyszłego jest prawidłowe w części dotyczącej braku powstania przychodu w momencie wydania kuponów rabatowych i kodów, których wartość jest wyrażona procentowym upustem (rabatem) na zakup danego towaru/usługi oraz w części dotyczącej zwolnienia z art. 21 ust. 1 pkt 68 ustawy, gdy konkursy są organizowane z dziedzin nauki, kultury, sztuki, dziennikarstwa lub sportu, natomiast w pozostałym zakresie jest nieprawidłowe.

Zgodnie z art. 9 ust. 1 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (t.j. Dz. U. z 2018 r., poz. 1509 z późn. zm.), opodatkowaniu podatkiem dochodowym podlegają wszelkiego rodzaju dochody, z wyjątkiem dochodów wymienionych w art. 21, 52, 52a i 52c oraz dochodów, od których na podstawie przepisów ustawy Ordynacji podatkowej zaniechano poboru podatku.

Opodatkowaniu podatkiem dochodowym od osób fizycznych podlegają zatem wszelkie dochody osiągane przez podatnika, z wyjątkiem tych dochodów, które zostały enumeratywnie wymienione przez ustawodawcę jako zwolnione z podatku, bądź od których zaniechano poboru podatku, w drodze rozporządzenia wydanego przez Ministra Finansów.

Stosownie do art. 11 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, przychodami, z zastrzeżeniem art. 14-15, art. 17 ust. 1 pkt 6, 9 i 10 w zakresie realizacji praw wynikających z pochodnych instrumentów finansowych, art. 19, art. 25b i art. 30f, są otrzymane lub postawione do dyspozycji podatnika w roku kalendarzowym pieniądze i wartości pieniężne oraz wartość otrzymanych świadczeń w naturze i innych nieodpłatnych świadczeń.

Zgodnie z art. 11 ust. 2 ww. ustawy, wartość pieniężną świadczeń w naturze, z zastrzeżeniem art. 12 ust. 2-2c, określa się na podstawie cen rynkowych stosowanych w obrocie rzeczami lub prawami tego samego rodzaju i gatunku, z uwzględnieniem w szczególności ich stanu i stopnia zużycia oraz czasu i miejsca ich uzyskania.

Stosownie do treści art. 11 ust. 2a ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, wartość pieniężną innych nieodpłatnych świadczeń ustala się:

  1. jeżeli przedmiotem świadczenia są usługi wchodzące w zakres działalności gospodarczej dokonującego świadczenia - według cen stosowanych wobec innych odbiorców;
  2. jeżeli przedmiotem świadczeń są usługi zakupione - według cen zakupu;
  3. jeżeli przedmiotem świadczeń jest udostępnienie lokalu lub budynku - według równowartości czynszu, jaki przysługiwałby w razie zawarcia umowy najmu tego lokalu lub budynku;
  4. w pozostałych przypadkach - na podstawie cen rynkowych stosowanych przy świadczeniu usług lub udostępnianiu rzeczy lub praw tego samego rodzaju i gatunku, z uwzględnieniem w szczególności ich stanu i stopnia zużycia oraz czasu i miejsca udostępnienia.

Z kolei art. 11 ust. 2b ustawy stanowi, iż jeżeli świadczenia są częściowo odpłatne, przychodem podatnika jest różnica pomiędzy wartością tych świadczeń, ustaloną według zasad określonych w ust. 2 lub 2a, a odpłatnością ponoszoną przez podatnika.

Stanowiąc o nieodpłatnych świadczeniach, jako o przychodzie kształtującym podstawę opodatkowania podatkiem dochodowym, ustawodawca nie zdefiniował przy tym tego pojęcia. Zgodnie jednak z ugruntowanym poglądem, pojęcie to obejmuje wszystkie zjawiska gospodarcze i zdarzenia prawne, których następstwem jest uzyskanie korzyści kosztem innego podmiotu, lub te wszystkie zdarzenia prawne i zdarzenia gospodarcze, których skutkiem jest nieodpłatne, to jest niezwiązane z kosztami lub inną formą ekwiwalentu, przysporzenie majątku tej osobie, mające konkretny wymiar finansowy.

Z przedstawionego stanu faktycznego i zdarzenia przyszłego wynika, że Wnioskodawca jest organizatorem konkursów ogłaszanych na profilu Platformy dostępnej na portalu społecznościowym. Konkursy posiadają regulaminy i polegają na tym, że uczestnik (osoba fizyczna mająca miejsce zamieszkania w Polsce, która posiada profil zgodny z regulaminem tego portalu) ma do wykonania określone zadanie konkursowe po wykonaniu którego i spełnieniu pozostałych warunków regulaminu danego konkursu otrzymuje nagrodę. Zadania konkursowe mogą obejmować przedmiotowo dziedziny nauki, kultury, sztuki, dziennikarstwa, sportu jak i dotyczyć innych dziedzin. W uzupełnieniu wniosku Wnioskodawca doprecyzował, że w przeprowadzanych konkursach będzie istniał element rywalizacji i współzawodnictwa. W przedmiotowej sprawie rola Wnioskodawcy sprowadza się do organizacji konkursu (przygotowanie regulaminu, ogłoszenie) i obsługi realizacji konkursu (w tym ustanowienia Jury/Komisji Konkursowej, oceny/weryfikacji zadań konkursowych, odebrania od Partnerów nagród i przekazania laureatom. Rola Partnerów Wnioskodawcy sprowadza się do przekazania Wnioskodawcy nagród. Konkursy są organizowane wspólnie przez Wnioskodawcę i jego Partnerów lub wyłącznie przez Wnioskodawcę. W przypadku, gdy konkursy są organizowane wspólnie przez Wnioskodawcę i jego Partnerów w regulaminach wskazane jest, że Wnioskodawca jest organizatorem a Partner fundatorem nagród. Nagrody mogą być fundowane (finansowane) wyłącznie przez Partnerów Wnioskodawcy lub przez Wnioskodawcę. Mogą występować też przypadki gdy koszty nagród są dzielone (współfinansowane) pomiędzy Wnioskodawcę i jego Partnera.

Kluczową kwestią dla oceny stanowiska Wnioskodawcy, jest ustalenie, który podmiot w przedstawionym stanie faktycznym oraz zdarzeniu przyszłym pełni/będzie pełnił rolę płatnika podatku dochodowego od osób fizycznych.

Należy zauważyć, że żaden z przepisów ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych nie stanowi, że dokonanie świadczenia, postawienie pieniędzy lub wartości pieniężnych do dyspozycji określonej osobie powinno nastąpić bezpośrednio przez podmiot, który jest płatnikiem. Płatnikiem jest podmiot, który organizuje dane przedsięwzięcie lub zleca zorganizowanie danego przedsięwzięcia, a także ponosi ekonomiczny ciężar przekazywanych nagród.

Biorąc powyższe pod uwagę należy wskazać, że na Wnioskodawcy, co do zasady, ciążą/będą ciążyły obowiązki płatnika wynikające z ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.

W przypadku, gdy Wnioskodawca wraz z innymi współorganizatorami (Partnerami) organizuje/będzie organizował Konkursy i wspólnie z innymi współorganizatorami ponosi/będzie ponosił ekonomiczny ciężar organizowanego przedsięwzięcia, to obowiązki płatnika ciążą/będą ciążyły na wszystkich organizatorach w zakresie w jakim ponoszą ciężar ekonomiczny organizacji konkursu i nagród.

Natomiast, gdy organizatorem Konkursów jest/będzie sam Wnioskodawca i to on ponosi/będzie ponosił ciężar ekonomiczny – obowiązki płatnika ciążą/będą ciążyły tylko na Wnioskodawcy.

W przypadku, gdy Wnioskodawca jest/będzie organizatorem, jak i współorganizatorem Konkursu i przyznaje/będzie przyznawał nagrody i ponosi/będzie ponosił ciężar ekonomiczny organizacji Konkursu i nagród, to obowiązki płatnika ciążą/będą ciążyły wyłącznie na Wnioskodawcy.

Natomiast, gdy Wnioskodawca jest/będzie współorganizatorem Konkursów i tylko w części ponosi/będzie ponosił ekonomiczny ciężar organizacji konkursu i nagród, to wówczas, w takim zakresie (części) w jakim ponosi/będzie ponosił ciężar ekonomiczny nagród obowiązki płatnika ciążą/będą ciążyły na Wnioskodawcy, jak również na pozostałych współorganizatorach (Partnerach) w zakresie poniesionego przez nich ciężaru ekonomicznego organizacji konkursu i nagród.

W sytuacji, gdy koszty nagród w konkursach ponoszą/będą ponosili Partnerzy Wnioskodawcy w przedmiotowej sprawie na Wnioskodawcy nie będą ciążyły obowiązki płatnika.

Jak wynika z art. 30 ust. 1 pkt 2 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, od dochodów (przychodów) z tytułu wygranych w konkursach, grach i zakładach wzajemnych lub nagród związanych ze sprzedażą premiową, uzyskanych w państwie członkowskim Unii Europejskiej lub innym państwie należącym do Europejskiego Obszaru Gospodarczego, pobiera się zryczałtowany podatek dochodowy w wysokości 10% wygranej lub nagrody.

Art. 41 ust. 4 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, stanowi, że płatnicy, o których mowa w ust. 1 (tj. osoby fizyczne prowadzące działalność gospodarczą, osoby prawne i ich jednostki organizacyjne oraz jednostki organizacyjne niemające osobowości prawnej), są obowiązani pobierać zryczałtowany podatek dochodowy od dokonywanych wypłat (świadczeń) lub stawianych do dyspozycji podatnika pieniędzy lub wartości pieniężnych z tytułów określonych w art. 29, art. 30 ust. 1 pkt 2, 4-5a, 13-16 oraz art. 30a ust. 1, z zastrzeżeniem ust. 4d, 5 oraz 10.

Zgodnie z art. 41 ust. 7 pkt 1 ww. ustawy, jeżeli przedmiotem wygranych (nagród), o których mowa w art. 30 ust. 1 pkt 2 nie są pieniądze podatnik jest obowiązany wpłacić płatnikowi kwotę zaliczki lub należnego zryczałtowanego podatku przed udostępnieniem wygranej (nagrody) lub świadczenia.

W myśl art. 42 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, płatnicy, o których mowa w art. 41, przekazują kwoty pobranych zaliczek na podatek oraz kwoty zryczałtowanego podatku w terminie do 20 dnia miesiąca następującego po miesiącu, w którym pobrano zaliczki (podatek) - na rachunek urzędu skarbowego, przy pomocy którego naczelnik urzędu skarbowego właściwy według miejsca zamieszkania płatnika wykonuje swoje zadania, a jeżeli płatnik nie jest osobą fizyczną, według siedziby bądź miejsca prowadzenia działalności, gdy płatnik nie posiada siedziby. Jednakże w przypadku gdy podatek został pobrany zgodnie z art. 30a ust. 2a, płatnicy, o których mowa w art. 41 ust. 10, przekazują kwotę tego podatku na rachunek urzędu skarbowego, przy pomocy którego naczelnik urzędu skarbowego właściwy w sprawach opodatkowania osób zagranicznych wykonuje swoje zadania.

Na mocy art. 42 ust. 1a ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, w terminie do końca stycznia roku następującego po roku podatkowym płatnicy, o których mowa w art. 41, są obowiązani przesłać do urzędu skarbowego, przy pomocy którego naczelnik urzędu skarbowego właściwy według miejsca zamieszkania płatnika wykonuje swoje zadania, a jeżeli płatnik nie jest osobą fizyczną, według siedziby bądź miejsca prowadzenia działalności, gdy płatnik nie posiada siedziby, roczne deklaracje, według ustalonego wzoru (PIT-8AR).

Przechodząc do kwestii opodatkowania podatkiem dochodowym od osób fizycznych przyznanych nagród w konkursie, które zostaną sfinansowane lub współfinasowane w części przez Wnioskodawcę należy wskazać co następuje.

Kupony rabatowe w formie voucherów oraz kart podarunkowych na produkty sprzedawane przez Partnerów Wnioskodawcy lub kody wymienne, np. na bilet do kina niewątpliwie stanowią/będą stanowiły dla osoby wygrywającej konkurs nagrodę.

Zatem, w przypadku otrzymania w konkursie nagrody w postaci obniżenia ceny opodatkowaniu podlega/będzie podlegał rabat otrzymany przez zwycięzcę konkursu, tj. różnica pomiędzy wartością rynkową nagrody, a ceną jej zakupu przez uczestnika konkursu, a w przypadku kodu wymiennego, np. na bilet do kina - cena biletu.

Jednakże w celu prawidłowego wypełnienia obowiązków ciążących na płatniku, podmiot wydający nagrodę winien określić wartość wydawanej nagrody. W przypadku, gdy przedmiotem nagrody jest/będzie kupon rabatowy wyrażony procentowym upustem (rabatem) na zakup danego towaru-usługi lub kod wymienny na bilet do kina, którego wartości nie można określić w dniu wydania nagrody, u osób otrzymujących te nagrody nie powstanie - w momencie ich otrzymania – przychód o skonkretyzowanej, ściśle określonej wysokości. Z tych też względów Wnioskodawca nie ma/nie będzie miał możliwości prawidłowego wypełnienia obowiązków płatnika.

W przypadku natomiast konkursów, w których przedmiotem nagrody są/będą vouchery, karty lub kody wymienne, których wartość jest wyrażona kwotowo w momencie wydania nagrody należy wskazać, iż po stronie zwycięzców konkursów powstanie przychód o skonkretyzowanej, ściśle określonej wysokości i w związku z tym na Wnioskodawcy ciążą/będą ciążyły obowiązki płatnika podatku dochodowego od osób fizycznych zgodnie z art. 30 ust. 1 pkt 2 w związku z art. 41 ust. 4 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.

W związku z powyższym stanowisko Wnioskodawcy w zakresie pytania Nr 1 uznano za prawidłowe w części dotyczącej braku powstania przychodu w momencie wydania kuponów rabatowych i kodów, których wartość jest wyrażona procentowym upustem (rabatem) na zakup danego towaru/usługi, natomiast za nieprawidłowe w przypadku, w którym przedmiotem nagrody będą vouchery, karty lub kody wymienne, których wartość jest wyrażona kwotowo.

Odnosząc się do zastosowania zwolnienia z opodatkowania podatkiem dochodowym od osób fizycznych nagród wygranych w konkursach, wynikającego z powołanej wyżej treści art. 21 ust. 1 pkt 68 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, należy wskazać, że warunkiem zastosowania przedmiotowego zwolnienia w stosunku do wygranych w konkursach, których jednorazowa wartość nie przekracza kwoty 2000 zł jest rodzaj konkursu. Mianowicie musi to być konkurs z dziedziny nauki, kultury, sztuki, dziennikarstwa lub sportu, a w przypadku konkursów z innych dziedzin wyłącznie taki, którego organizatorem i emitentem (ogłaszającym) są środki masowego przekazu.

Zgodnie z art. 21 ust. 1 pkt 68 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, wolna od podatku jest wartość wygranych w konkursach i grach organizowanych i emitowanych (ogłaszanych) przez środki masowego przekazu (prasa, radio i telewizja) oraz konkursach z dziedziny nauki, kultury, sztuki, dziennikarstwa i sportu, a także nagród związanych ze sprzedażą premiową towarów lub usług – jeżeli jednorazowa wartość tych wygranych lub nagród nie przekracza kwoty 2000 zł; zwolnienie od podatku nagród związanych ze sprzedażą premiową towarów lub usług nie dotyczy nagród otrzymanych przez podatnika w związku z prowadzoną przez niego pozarolniczą działalnością gospodarczą, stanowiących przychód z tej działalności.

W przypadku wygranych w konkursach ogłaszanych w mass mediach, dla zastosowania powyższego zwolnienia muszą być spełnione łącznie dwie przesłanki:

  1. organizatorem konkursu są środki masowego przekazu, i
  2. podmiotami emitującymi (ogłaszającymi) konkurs są środki masowego przekazu.

Sam fakt, że informacja o konkursie została przekazana w środkach masowego przekazu nie jest wystarczający, bowiem literalne brzmienie art. 21 ust. 1 pkt 68 ustawy wymaga, aby konkursy takie były zarówno ogłaszane (emitowane) przez mass media, jak i środki masowego przekazu były ich organizatorem. Świadczy o tym użyty w treści omawianej normy spójnik „i” w wyrażeniu „organizowanych i emitowanych (ogłaszanych) przez środki masowego przekazu (prasa, radio, telewizja)”. Oznacza to, że oba te elementy, tj. organizacja konkursu przez środki masowego przekazu i ich emisja (ogłaszanie) przez środki masowego przekazu muszą wystąpić łącznie, aby zwolnienie znalazło zastosowanie.

Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych nie definiuje pojęcia „środki masowego przekazu”. Również w obowiązującym systemie prawnym brak jest legalnej definicji tego pojęcia. Jednakże dostępne definicje słownikowe pojęcia „środki masowego przekazu” określają to pojęcie w różnych aspektach. Jakkolwiek wskazują one, że są to środki komunikowania masowego, to z jednej strony do środków masowego przekazu zaliczają zarówno urządzenia techniczne służące tej komunikacji posługujące się w przekazie obrazami, dźwiękami, słowem pisanym (np. gazeta, telewizja satelitarna, odbiornik radiowy), z drugiej zaś jako środki masowego przekazu wskazują instytucje zajmujące się przekazywaniem informacji z wykorzystaniem tychże urządzeń technicznych. Tytułem przykładu powyższego dualizmu wskazać można internetową encyklopedię PWN, określającą środki masowego przekazu jako „mass media, media masowe, środki masowego komunikowania, urządzenia, instytucje, za pomocą których kieruje się pewne treści do bardzo licznej i zróżnicowanej publiczności; prasa, radio, telewizja, także tzw. nowe media: telegazeta, telewizja satelitarna, Internet”.

Zorganizowanie konkursu przez Internet w dorozumieniu oznaczać może zatem jedynie organizację konkursu przez konkretną instytucję, w tym przypadku właściciela danego portalu społecznościowego, występującego jako osoba fizyczna, osoba prawna oraz jednostka nieposiadająca osobowości prawnej, pod warunkiem jednak ogólnodostępności (nie wymagające rejestracji) tychże portali dla użytkowników Internetu. Trudno bowiem uznać, by konkurs kiedykolwiek mógł być zorganizowany przez Internet jako ogólnoświatową sieć komputerową niemającą osobowości prawnej.

W przedmiotowej sprawie, zwolnieniu z opodatkowania podatkiem dochodowym od osób fizycznych na podstawie art. 21 ust. 1 pkt 68 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, będzie podlegała jednorazowa wartość nagród nie przekraczająca kwoty 2000 zł wyłącznie w przypadku, gdy konkursy będą organizowane z dziedziny nauki, kultury, sztuki, dziennikarstwa lub sportu. Zwolnieniu z opodatkowania nie będą podlegały natomiast konkursy z innych dziedzin oraz ogłaszane na profilu Platformy dostępnej na portalu społecznościowym.

W związku z powyższym stanowisko Wnioskodawcy w zakresie pytania Nr 2 uznano za prawidłowe w przypadku, gdy konkursy będą organizowane z dziedziny nauki, kultury, sztuki, dziennikarstwa lub sportu oraz gdy przedmiotem nagrody będą vouchery, karty lub kody wymienne, których wartość jest wyrażona kwotowo.

Natomiast stanowisko Wnioskodawcy uznano za nieprawidłowe w przypadku, gdy konkursy będą organizowane z innych dziedzin niż wymienione w art. 21 ust. 1 pkt 68 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych oraz ogłaszanych na profilu Platformy dostępnej na portalu społecznościowym w przypadku, gdy przedmiotem nagrody będą vouchery, karty lub kody wymienne, których wartość jest wyrażona kwotowo w momencie wydania nagrody.

Interpretacja indywidualna wywołuje skutki prawnopodatkowe tylko wtedy, gdy rzeczywisty stan faktyczny sprawy będącej przedmiotem interpretacji pokrywał się będzie ze stanem faktycznym (opisem zdarzenia przyszłego) podanym przez Wnioskodawcę w złożonym wniosku. W związku z powyższym, w przypadku zmiany któregokolwiek elementu przedstawionego we wniosku opisu sprawy, udzielona odpowiedź traci swoją aktualność.

Odnośnie powołanych przez Wnioskodawcę interpretacji organu podatkowego oraz wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego - wskazać należy, że dotyczą one tylko konkretnej, indywidualnej sprawy podatnika osądzonej w określonym stanie faktycznym i w tych sprawach rozstrzygnięcia w nich zawarte są wiążące. Natomiast organy podatkowe mimo, że w ocenie indywidualnych spraw podatników posiłkują się wydanymi rozstrzygnięciami sądów i innych organów podatkowych, to nie mają możliwości zastosowania ich wprost, z tego powodu, że nie stanowią materialnego prawa podatkowego.

Interpretacja dotyczy zaistniałego stanu faktycznego i zdarzenia przyszłego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dacie zaistnienia zdarzenia w przedstawionym stanie faktycznym, natomiast w przypadku interpretacji dotyczącej zdarzenia przyszłego stanu prawnego obowiązującego w dniu wydania interpretacji.

Zgodnie z art. 14na Ordynacji podatkowej przepisów art. 14k–14n nie stosuje się, jeżeli stan faktyczny lub zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej stanowi element czynności będących przedmiotem decyzji wydanej:

  1. z zastosowaniem art. 119a;
  2. w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, ul. Jasna 2/4, 00-013 Warszawa w dwóch egzemplarzach (art. 47 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – t.j. Dz. U. z 2018 r., poz. 1302 z późn. zm.) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia skarżącemu rozstrzygnięcia w sprawie albo aktu, o którym mowa w art. 3 § 2 pkt 4a (art. 53 § 1 ww. ustawy).

Jednocześnie, zgodnie art. 57a ww. ustawy, skarga na pisemną interpretację przepisów prawa podatkowego wydaną w indywidualnej sprawie, opinię zabezpieczającą i odmowę wydania opinii zabezpieczającej może być oparta wyłącznie na zarzucie naruszenia przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd administracyjny jest związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną.

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie, bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania jest przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy), na adres: Krajowa Informacja Skarbowa, ul. Teodora Sixta 17, 43-300 Bielsko-Biała.