ILPP1/4512-1-762/15-2/HW | Interpretacja indywidualna

Podatek od towarów i usług w zakresie opodatkowania czynności wykonywanych przez komplementariusza na rzecz spółki komandytowej oraz sposobu ich udokumentowania.
ILPP1/4512-1-762/15-2/HWinterpretacja indywidualna
  1. działalność gospodarcza
  2. faktura
  3. komplementariusz
  4. odpłatność
  5. reprezentacja spółki
  6. świadczenie usług
  1. Podatek od towarów i usług (VAT) -> Dokumentacja -> Faktury -> Wystawianie faktury
  2. Podatek od towarów i usług (VAT) -> Zakres opodatkowania -> Dostawa towarów i świadczenie usług -> Świadczenie usług

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2015 r., poz. 613, z późn. zm.) oraz § 6 pkt 4 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 22 kwietnia 2015 r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz. U. z 2015 r., poz. 643) Dyrektor Izby Skarbowej w Poznaniu działający w imieniu Ministra Finansów stwierdza, że stanowisko Spółki z ograniczoną odpowiedzialnością przedstawione we wniosku z dnia 7 października 2015 r. (data wpływu 12 października 2015 r.) o wydanie interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku od towarów usług w zakresie opodatkowania czynności wykonywanych przez komplementariusza na rzecz spółki komandytowej oraz sposobu ich udokumentowania – jest prawidłowe.

UZASADNIENIE

W dniu 12 października 2015 r. został złożony ww. wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie opodatkowania czynności wykonywanych przez komplementariusza na rzecz spółki komandytowej oraz sposobu ich udokumentowania.

We wniosku przedstawiono następujące zdarzenie przyszłe.

Spółka z ograniczoną odpowiedzialnością jest komplementariuszem Spółki komandytowej. Komandytariuszem Spółki jest osoba fizyczna.

Spółka komandytowa chce zawrzeć ze Spółką z o.o., która jest komplementariuszem Spółki komandytowej, umowę cywilnoprawną. W ramach umowy cywilnoprawnej Spółka komandytowa chce zlecić komplementariuszowi m.in. następujące czynności:

  • koordynowanie działań Spółki komandytowej;
  • zarządzanie i reprezentowanie Spółki komandytowej;
  • organizowanie i nadzorowanie prac budowlanych dotyczących projektów deweloperskich;
  • prowadzenie obsługi marketingowej;
  • prowadzenie obsługi klientów Spółki komandytowej;
  • reprezentowanie Spółki komandytowej w kontaktach z urzędami, klientami i innymi firmami – dostawcami usług i materiałów.

Spółka komandytowa zobowiązała się w ww. umowie cywilnoprawnej do wypłacania na rzecz komplementariusza wynagrodzenia.

Czynności powyższe będą wykonywane zarówno przez Zarząd komplementariusza, jak i przez jego pracowników. W celu sprawnego i skutecznego prowadzenia spraw Spółki komandytowej komplementariusz będzie wykorzystywał swoje środki, tj. pomieszczenie, sprzęt, telefony, komputery, pracowników. Wynagrodzenie określone w umowie cywilnoprawnej ma m.in. zrekompensować ponoszone koszty związane z wykonywaniem czynności określonych w umowie cywilnoprawnej. Oprócz wydatków ogólnych typu: korzystanie z pomieszczeń komplementariusza, energii, telefonów, wykorzystywania sprzętu biurowego oraz korzystania z pracy własnych pracowników, komplementariusz będzie również ponosił koszty bezpośrednie, typu: usługi reklamy związane wyłącznie z reklamą i prezentacją Spółki komandytowej, opłaty dotyczące Spółki komandytowej, usługi obce świadczone na rzecz Spółki komandytowej. Wydatki te nie będą stanowiły wynagrodzenia ustalonego w umowie cywilnoprawnej i będą bezpośrednio refakturowane przez komplementariusza na Spółkę komandytową.

Zarówno Spółka komandytowa, jak i Komplementariusz są czynnymi podatnikami podatku od towarów i usług.

W związku z powyższym opisem zadano następujące pytania:
  1. Czy usługi wykonywane przez Komplementariusza na rzecz Spółki komandytowej są usługami opodatkowanymi podatkiem VAT, w rozumieniu przepisów art. 5 i art. 8 ustawy o podatku VAT (pytanie oznaczone we wniosku nr 1)...
  2. Czy Komplementariusz z tytułu wykonywania usług na podstawie zawartej umowy cywilnoprawnej będzie miał prawo wystawić Spółce komandytowej fakturę za wykonywane usługi, zgodnie z art. 106b ust. 1 pkt 1 ustawy o podatku VAT, z wykazaną w jej treści kwotą podatku należnego obliczoną według właściwej stawki podatku (część pytania oznaczonego we wniosku nr 2)...

Zdaniem Wnioskodawcy, świadczenie przez komplementariusza usług koordynacji działań Spółki komandytowej, zarządzania i reprezentowania Spółki komandytowej wykonywane na podstawie umowy cywilnoprawnej są usługami podlegającymi opodatkowaniu podatkiem VAT, co oznacza, że Komplementariusz świadczący te usługi ma obowiązek wystawienia faktury VAT.

W opisanym stanie faktycznym, zgodnie z zawartą umową, komplementariusz – Wnioskodawca – otrzymywać będzie wynagrodzenie za świadczenie usług na rzecz Spółki komandytowej od tejże Spółki komandytowej. Istnieje bezsprzeczny związek pomiędzy wykonywanymi usługami a otrzymywanym przez Komplementariusza wynagrodzeniem. Relacje pomiędzy Spółką komandytową, a Komplementariuszem wykraczać będą poza zwykłe relacje spółka-wspólnik, uregulowane w kodeksie spółek handlowych. W związku z powyższym zasadne jest uznanie, że strony łączy stosunek cywilnoprawny (umowa), wynikający z podjętego przez komplementariusza zobowiązania do świadczenia określonych w umowie usług na rzecz Spółki komandytowej oraz ze zobowiązania Spółki komandytowej do wypłacania wynagrodzenia na rzecz komplementariusza z tytułu wykonywanych przez niego usług.

Zatem, wykonywane za wynagrodzeniem przez komplementariusza usługi wynikające z podpisanej umowy cywilnoprawnej opisanej powyżej, są usługami w rozumieniu art. 8 ust. 1 ustawy o podatku VAT, wykonywanymi przez podatnika prowadzącego samodzielnie działalności gospodarczą, a w konsekwencji podlegają opodatkowaniu podatkiem VAT. Tym samym świadczone usługi winny być udokumentowane za pomocą faktury VAT, wystawionej przez Komplementariusza, który jest czynnym podatnikiem podatku VAT, na rzecz Spółki komandytowej.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego zdarzenia przyszłego jest prawidłowe.

Zgodnie z przepisem art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (Dz. U. z 2011 r. Nr 177, poz. 1054, z późn. zm.), zwanej dalej ustawą, opodatkowaniu ww. podatkiem podlegają odpłatna dostawa towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju.

W myśl art. 7 ust. 1 ustawy, przez dostawę towarów, o której mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się przeniesienie prawa do rozporządzania towarami jak właściciel (...).

Natomiast przez świadczenie usług w świetle art. 8 ust. 1 ustawy, rozumie się każde świadczenie na rzecz osoby fizycznej, osoby prawnej lub jednostki organizacyjnej niemającej osobowości prawnej, które nie stanowi dostawy towarów w rozumieniu art. 7, w tym również:

  1. przeniesienie praw do wartości niematerialnych i prawnych, bez względu na formę, w jakiej dokonano czynności prawnej;
  2. zobowiązanie do powstrzymania się od dokonania czynności lub do tolerowania czynności lub sytuacji;
  3. świadczenie usług zgodnie z nakazem organu władzy publicznej lub podmiotu działającego w jego imieniu lub nakazem wynikającym z mocy prawa.

Powołany przepis wskazuje, że pojęcie „świadczenia usług” ma bardzo szeroki zakres, gdyż nie obejmuje wyłącznie działań podatnika, lecz również zobowiązanie do powstrzymania się od dokonywania czynności lub do tolerowania czynności bądź sytuacji. Przez świadczenie usług należy zatem rozumieć każde zachowanie się podatnika, niebędące dostawą towarów, na rzecz innego podmiotu.

Z treści powołanego wyżej przepisu art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy, jednoznacznie wynika, że dostawa towarów i świadczenie usług, co do zasady podlegają opodatkowaniu VAT jedynie wówczas, gdy czynności te są wykonywane odpłatnie.

Aby móc uznać dane świadczenie za odpłatne, musi istnieć stosunek prawny pomiędzy świadczącym usługę a odbiorcą, a w zamian za wykonanie usługi powinno zostać wypłacone wynagrodzenie. Ponadto musi istnieć bezpośredni związek pomiędzy świadczoną usługą i otrzymanym za jej wykonanie wynagrodzeniem. Oznacza to, że z danego stosunku prawnego, na podstawie którego wykonywana jest usługa, musi wynikać wyraźna, bezpośrednia korzyść na rzecz świadczącego usługę. Otrzymana zapłata powinna być zatem konsekwencją dokonanego świadczenia.

Zakres opodatkowania podatkiem VAT wyznacza nie tylko czynnik przedmiotowy – opodatkowaniu podlega odpłatna dostawa towarów lub odpłatne świadczenie usług, ale także czynnik podmiotowy – czynności muszą być wykonywane przez podatnika.

Stosownie do treści art. 15 ust. 1 ustawy, podatnikami są osoby prawne, jednostki organizacyjne niemające osobowości prawnej oraz osoby fizyczne, wykonujące samodzielnie działalność gospodarczą, o której mowa w ust. 2, bez względu na cel lub rezultat takiej działalności.

Na mocy według art. 15 ust. 2 ustawy, działalność gospodarczą obejmuje wszelką działalność producentów, handlowców lub usługodawców, w tym podmiotów pozyskujących zasoby naturalne oraz rolników, a także działalność osób wykonujących wolne zawody. Działalność gospodarcza obejmuje w szczególności czynności polegające na wykorzystywaniu towarów lub wartości niematerialnych i prawnych w sposób ciągły dla celów zarobkowych.

Z przytoczonych wyżej przepisów wynika ponadto, że dla uznania danego podmiotu za podatnika w rozumieniu art. 15 ust. 1 ustawy nie ma znaczenia rezultat prowadzonej działalności. Opodatkowaniu mogą podlegać te czynności, w przypadku których spełniony został zarówno podmiotowy, jak i przedmiotowy zakres opodatkowania, tzn. zaistniała czynność określona jako opodatkowana, która została wykonana przez podmiot mający cechę podatnika.

Należy podkreślić, że obie te przesłanki powinny zostać spełnione jednocześnie, co oznacza, że w odniesieniu do danej czynności konkretny podmiot powinien występować w charakterze podatnika. Tak więc wykonanie czynności podlegającej opodatkowaniu przez podmiot niewystępujący w tym przypadku w charakterze podatnika – nawet jeśli jest on podatnikiem z innego tytułu – pozostaje poza zakresem opodatkowania.

Z opisu sprawy wynika, że Wnioskodawca – Spółka z ograniczoną odpowiedzialnością jest komplementariuszem Spółki komandytowej. Komandytariuszem spółki jest osoba fizyczna.

Spółka komandytowa chce zawrzeć ze Spółką z o.o. , która jest komplementariuszem Spółki komandytowej, umowę cywilnoprawną. W ramach umowy cywilnoprawnej Spółka komandytowa chce zlecić komplementariuszowi m.in. następujące czynności: koordynowanie działań Spółki komandytowej; zarządzanie i reprezentowanie Spółki komandytowej; organizowanie i nadzorowanie prac budowlanych dotyczących projektów deweloperskich; prowadzenie obsługi marketingowej; prowadzenie obsługi klientów Spółki komandytowej; reprezentowanie Spółki komandytowej w kontaktach z urzędami, klientami i innymi firmami – dostawcami usług i materiałów. Spółka komandytowa zobowiązała się w ww. umowie cywilnoprawnej do wypłacania na rzecz komplementariusza wynagrodzenia.

Czynności powyższe będą wykonywane zarówno przez Zarząd komplementariusza, jak i przez jego pracowników. W celu sprawnego i skutecznego prowadzenia spraw Spółki Komandytowej komplementariusz będzie wykorzystywał swoje środki, tj. pomieszczenie, sprzęt, telefony, komputery, pracowników. Wynagrodzenie określone w umowie cywilnoprawnej ma m.in. zrekompensować ponoszone koszty związane z wykonywaniem czynności określonych w umowie cywilnoprawnej. Oprócz wydatków ogólnych typu korzystanie z pomieszczeń komplementariusza, energii, telefonów, wykorzystywania sprzętu biurowego oraz korzystania z pracy własnych pracowników, komplementariusz będzie również ponosił koszty bezpośrednie, typu usługi reklamy związane wyłącznie z reklamą i prezentacją spółki komandytowej, opłaty dotyczące Spółki komandytowej, usługi obce świadczone na rzecz Spółki komandytowej. Wydatki te nie będą stanowiły wynagrodzenia ustalonego w umowie cywilnoprawnej i będą bezpośrednio refakturowane przez komplementariusza na Spółkę Komandytową.

Zarówno spółka komandytowa, jak i komplementariusz są czynnymi podatnikami podatku od towarów i usług.

Wątpliwości Wnioskodawcy w analizowanej sprawie dotyczą kwestii, czy usługi wykonywane przez Komplementariusza na rzecz Spółki komandytowej są usługami opodatkowanymi podatkiem VAT, w rozumieniu przepisów art. 5 i art. 8 ustawy oraz czy komplementariusz z tytułu wykonywania usług na podstawie zawartej umowy cywilnoprawnej będzie miał prawo wystawić Spółce komandytowej fakturę za wykonywane usługi, zgodnie z art. 106b ust. 1 pkt 1 ustawy, z wykazaną w jej treści kwotą podatku należnego obliczoną według właściwej stawki podatku.

W opisanej sprawie należy rozstrzygnąć, czy znaczenie ma fakt, że Spółka jest komplementariuszem w Spółce komandytowej i wykonywane przez nią czynności są wykonywaną samodzielnie działalnością gospodarczą, a nie realizowaniem uprawnień właścicielskich.

Zgodnie z art. 102 ustawy z dnia 15 września 2000 r. Kodeks spółek handlowych (Dz. U. z 2013 r., poz. 1030, z późn. zm.), zwanej dalej Ksh, spółką komandytową jest spółka osobowa mająca na celu prowadzenie przedsiębiorstwa pod własną firmą, w której wobec wierzycieli za zobowiązania spółki co najmniej jeden wspólnik odpowiada bez ograniczenia (komplementariusz), a odpowiedzialność co najmniej jednego wspólnika (komandytariusza) jest ograniczona.

W myśl art. 117 Ksh spółkę reprezentują komplementariusze, których z mocy umowy spółki albo prawomocnego orzeczenia sądu nie pozbawiono prawa reprezentowania spółki. W związku z tym, komplementariusz jest co do zasady ustawowym przedstawicielem spółki komandytowej i ma obowiązek jej reprezentowania na zewnątrz. Zgodnie z art. 121 § 1 komandytariusz nie ma prawa ani obowiązku prowadzenia spraw spółki, chyba że umowa spółki stanowi inaczej.

Na mocy art. 46 Ksh, wspólnik za prowadzenie spraw spółki nie otrzymuje wynagrodzenia.

W analizowanej sprawie Wnioskodawcy, będącemu jedynym komplementariuszem Spółki, przysługuje prawo do wynagrodzenia. Prawo do świadczenia pieniężnego z tytułu prowadzenia spraw Spółki, które należne jest Wnioskodawcy na koniec każdego kwartału, zostało przyznane na mocy uchwały wspólników Spółki komandytowej.

W związku z powyższym przedstawione w opisie sprawy relacje, które będą łączyły Wnioskodawcę ze Spółką komandytową, w której jest on komplementariuszem będą wykraczały poza relacje spółka-wspólnik uregulowane w Ksh. Strony łączy stosunek cywilnoprawny (umowa) wynikający z podjętego przez Wnioskodawcę zobowiązania do prowadzenia spraw i reprezentacji Spółki komandytowej oraz ze zobowiązania się przez Spółkę komandytową do wypłacania wynagrodzenia na rzecz Wnioskodawcy z tytułu wykonanych przez nią usług.

W świetle powyżej powołanych regulacji prawnych oraz odnosząc się do opisu sprawy należy stwierdzić, że czynności, które będą wykonywane przez Zainteresowanego na rzecz Spółki komandytowej, za które Wnioskodawca otrzyma wynagrodzenie, będą stanowiły działalność gospodarczą zdefiniowaną w art. 15 ust. 2 ustawy o podatku od towarów i usług.

Stwierdzić należy także, że czynności polegające na prowadzeniu i reprezentowaniu Spółki komandytowej przez jej Komplementariusza będącego spółką z ograniczoną odpowiedzialnością, wykonywane za wynagrodzeniem będą usługami w rozumieniu art. 8 ust. 1 ustawy, świadczonymi przez podatnika prowadzącego samodzielnie działalność gospodarczą i podlegają opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług na podstawie art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy.

Zgodnie z art. 106b ust. 1 pkt 1 ustawy, podatnik zobowiązany jest wystawić fakturę dokumentującą sprzedaż, a także dostawę towarów i świadczenie usług, o których mowa w art. 106a pkt 2, dokonywane przez niego na rzecz innego podatnika podatku, podatku od wartości dodanej lub podatku o podobnym charakterze lub na rzecz osoby prawnej niebędącej podatnikiem. Przepis art. 106e ustawy, zawiera szczegółowe zestawienie elementów składających się na fakturę.

Przez pojęcie sprzedaży, zgodnie z art. 2 pkt 22 ustawy, rozumie się odpłatną dostawę towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju, eksport towarów oraz wewnątrzwspólnotową dostawę towarów.

Zatem w rozpatrywanej sprawie Wnioskodawca jest zobowiązany – stosownie do treści art. 106b ust. 1 ustawy – wystawić fakturę, dokumentującą świadczenie ww. usług na rzecz Spółki komandytowej.

Podsumowując, w odpowiedzi na zadane pytania, należy stwierdzić, że:

Ad. 1

Usługi wykonywane za wynagrodzeniem przez Komplementariusza – spółkę z ograniczoną odpowiedzialnością, na rzecz Spółki komandytowej będą usługami w rozumieniu art. 8 ust. 1 ustawy, świadczonymi przez podatnika prowadzącego samodzielnie działalność gospodarczą i będą podlegały opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług na podstawie art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy.

Ad. 2

Komplementariusz z tytułu wykonywania usług na podstawie zawartej umowy cywilnoprawnej będzie zobowiązany wystawić Spółce komandytowej fakturę za wykonywane usługi, zgodnie z art. 106b ust. 1 pkt 1 ustawy, z wykazaną w jej treści kwotą podatku należnego obliczoną według właściwej stawki podatku.

Tut. Organ informuje, że niniejszą interpretacją załatwiono wniosek w zakresie opodatkowania czynności wykonywanych przez komplementariusza na rzecz spółki komandytowej oraz sposobu ich udokumentowania. Natomiast wniosek w zakresie prawa do odliczenia podatku naliczonego przez Spółkę komandytową został załatwiony postanowieniem z dnia 24 grudnia 2015 r., nr ILPP1/4512-1-762/15-3/HW.

Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dniu wydania interpretacji.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu, ul. Św. Mikołaja 78/79, 50-126 Wrocław, po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację – w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. z 2012 r., poz. 270, z późn. zm.). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy). Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy), na adres: Izba Skarbowa w Poznaniu, Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Lesznie, ul. Dekana 6, 64-100 Leszno.

© 2011-2016 Interpretacje.org
StrukturaWybrane zagadnieniaSerwis
Działy przedmiotowe
Komentarze podatkowe
Najnowsze interpretacje
Aport
Gmina
Koszty uzyskania przychodów
Najem
Nieruchomości
Obowiązek podatkowy
Odszkodowania
Pracownik
Prawo do odliczenia
Projekt
Przedsiębiorstwa
Przychód
Różnice kursowe
Sprzedaż
Stawki podatku
Świadczenie usług
Udział
Zwolnienia przedmiotowe
Aktualności
Informacje o serwisie
Kanały RSS
Reklama w serwisie
Serwis zawiera interpretacje podatkowe publikowane przez Ministerstwo Finansów, na które składają się: interpretacje indywidualne oraz interpretacje ogólne wydane na podstawie art. 14a oraz art. 14b ustawy z 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (tj. Dz. U. z 2005 r. Nr 8 poz. 60 ze zm.), jak również informacje o zakresie stosowania przepisów prawa podatkowego (interpretacje podatkowe wydane na podstawie przepisów obowiązujących przed 1 lipca 2007 r.), a także wybrane orzeczenia dotyczące problematyki podatkowej.