ILPP1/4512-1-236/15-4/MK | Interpretacja indywidualna

Podatek od towarów i usług w zakresie opodatkowania podatkiem VAT kaucji uiszczanej za kartę KM oraz kaucji zatrzymanej w związku z utratą karty KM, opodatkowania opłaty za korzystanie z karty KM i opłaty manipulacyjnej.
ILPP1/4512-1-236/15-4/MKinterpretacja indywidualna
  1. kaucje
  2. podstawa opodatkowania
  3. stawki podatku
  1. Podatek od towarów i usług (VAT) -> Podstawa opodatkowania -> Podstawa opodatkowania
  2. Podatek od towarów i usług (VAT) -> Zakres opodatkowania -> Dostawa towarów i świadczenie usług -> Świadczenie usług
  3. Podatek od towarów i usług (VAT) -> Zakres opodatkowania -> Przepisy ogólne -> Czynności opodatkowane

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2015 r., poz. 613) oraz § 6 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 20 czerwca 2007 r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz. U. Nr 112, poz. 770, z późn. zm.) w zw. z § 9 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 22 kwietnia 2015 r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz. U. z 2015 r., poz. 643) Dyrektor Izby Skarbowej w Poznaniu działający w imieniu Ministra Finansów stwierdza, że stanowisko Miejskiego Zakładu Komunikacji przedstawione we wniosku z dnia 30 marca 2015 r. (data wpływu 31 marca 2015 r.), uzupełnionym pismem z dnia 30 czerwca 2015 r. (data wpływu 1 lipca 2015 r.) o wydanie interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie opodatkowania podatkiem VAT kaucji uiszczanej za kartę KM oraz kaucji zatrzymanej w związku z utratą karty KM, opodatkowania opłaty za korzystanie z karty KM i opłaty manipulacyjnej – jest prawidłowe.

UZASADNIENIE

W dniu 31 marca 2015 r. został złożony ww. wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie opodatkowania podatkiem VAT kaucji uiszczanej za kartę KM oraz kaucji zatrzymanej w związku z utratą karty KM, opodatkowania opłaty za korzystanie z karty KM i opłaty manipulacyjnej. Dnia 1 lipca 2015 r. wniosek uzupełniono o doprecyzowanie opisu zdarzenia przyszłego oraz stanowisko w sprawie.

We wniosku przedstawiono następujące zdarzenie przyszłe.

MZK jest gminnym zakładem budżetowym Miasta powołanym uchwałą Rady Miejskiej. Nie posiada osobowości prawnej. Zgodnie ze statutem przedmiotem działania Zakładu jest zaspokajanie potrzeb mieszkańców miasta w zakresie lokalnego transportu zbiorowego. Zakres działania obejmuje zbiorowe przewozy pasażerskie na terenie Miasta oraz ościennych Gmin (...), z którymi zostało podpisane porozumienie Międzygminne. MZK jest podatnikiem VAT czynnym, podatek od towarów i usług naliczany jest zgodnie z załącznikiem nr 3, poz. 155 ustawy VAT - ze stawką 8%.

W najbliższym czasie MZK zamierza wprowadzić do swojej oferty sprzedażowej Kartę Miejską (w skrócie „KM”), która jest bezkontaktową, elektroniczną kartą będącą nośnikiem biletów elektronicznych (tj. nośnikiem elektronicznej portmonetki na przejazdy jednorazowe i elektronicznych biletów okresowych oraz informacji o ewentualnych uprawnieniach do przejazdów bezpłatnych lub ulgowych, a także informacji o zgromadzonych środkach).

Na wniosek pasażera MZK będzie wydawał do użytkowania KM, od której będzie pobierał:

  1. kaucję – będzie ona nieoprocentowana przez cały okres użytkowania KM. Nadmienić należy, że KM jest własnością MZK przez cały czas korzystania z niej przez wnioskodawcę (tj. pasażera). KM użytkownik może zwrócić w każdym czasie, wówczas kaucja jest zwracana.
    Kaucja nie jest zwracana użytkownikowi w przypadku: zniszczenia lub uszkodzenia z jego winy oraz jej zgubienia lub gdy karta nie jest odebrana w terminie 1 roku od daty upłynięcia ważności KM (karta w takich sytuacjach zostaje unieważniona i zniszczona);

względnie,

  1. opłatę za korzystanie z KM – będzie ona opłatą pobieraną za wydanie karty oraz jej użytkowanie. Elementami składowymi opłaty są: cena zakupu karty niespersonalizowanej oraz poniesione koszty związane z jej personalizacją i wydaniem jej pasażerowi do korzystania. Karta nadal pozostanie własnością MZK;

względnie,

  1. opłatę manipulacyjną – tj. opłatę za każdorazowe wydanie spersonalizowanej karty (KM) wnioskodawcy (użytkownikowi). Wydanie karty następuje każdorazowo na wniosek użytkownika, a także w związku z jej zniszczeniem lub uszkodzeniem z winy użytkownika oraz jej zgubieniem. Elementami składowymi opłaty są: cena zakupu karty niespersonalizowanej oraz poniesione koszty związane z jej personalizacją i procesem wydania jej pasażerowi do użytkowania.

Dnia 1 lipca 2015 r. Zainteresowany doprecyzował opisane zdarzenie przyszłe wskazując, że:

  1. Wydając kartę KM użytkownikowi, Wnioskodawca nie pobiera jednocześnie dwóch opłat lecz jedną opłatę, tzw. kaucję z racji tej, że karta jest własnością MZK. Opłata za użytkowanie karty względnie opłata manipulacyjna będzie pobierana później, gdy:
    • w przyszłości będą wydawane nowe karty KM pasażerom do użytkowania podczas przejazdów środkami komunikacji zbiorowej – Wnioskodawca będzie pobierać wtedy opłatę za jej użytkowanie, opłata będzie stanowiła przychód MZK w dacie jej pobrania,
    • opłatę manipulacyjną Zainteresowany będzie pobierać wtedy, gdy wymiana karty KM nastąpi w związku z jej odtworzeniem, wymianą uszkodzonej karty przez pasażera. Opłata będzie stanowiła wtedy przychód MZK w dacie jej pobrania.
  2. Miejski Zakład Komunikacji świadczy usługi lokalnego transportu zbiorowego sklasyfikowane pod symbolem PKWiU 49.31.21.0 „transport drogowy pasażerski, rozkładowy miejski i podmiejski”.
W związku z powyższym opisem zadano następujące pytania:

Czy dla tak przedstawionego stanu sprawy prawidłowym będzie:

  1. uznanie, że za wydaną KM przez MZK użytkownikowi pobrana kaucja nie podlega opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług, tym samym MZK nie będzie zobowiązany do rozpoznawania obowiązku podatkowego w dacie jej otrzymania...
  2. uznanie, że kaucja w momencie zatrzymania karty przez MZK z powodu jej zniszczenia lub uszkodzenia z winy użytkownika lub zgubienia oraz nieodebrania w terminie 1 roku od daty upłynięcia ważności KM – staje się przychodem MZK z datą jej zatrzymania (karta jest unieważniana niszczona) i stanowi podstawę opodatkowania podatkiem od towarów i usług, zgodnie z art. 8 ust. 1, art. 19a ust. 1 oraz art. 29a ust. 1 ustawy o VAT. Jeśli tak, jaką stawkę z wykazu należałoby zastosować...
  3. uznanie, że pobrana przez MZK opłata za korzystanie z KM lub opłata manipulacyjna (są to opłaty za wydanie spersonalizowanej KM do korzystania i użytkowania, jak również za każdorazowe jej wydanie w okresach późniejszych), będą przychodem podatkowym w dniu wydania karty i otrzymania zapłaty oraz czy będą podlegały opodatkowaniu podatkiem od towarów usług - zgodnie z art. 8 ust. 1, art. 19a ust. 1 i art. 29a ust. l ustawy o VAT. Jeżeli tak, jaką stawkę z wykazu należałoby zastosować...

Zdaniem Wnioskodawcy:

Zgodnie z art. 5 ust. 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (Dz. U. z 2011 r. Nr 177, poz. 1054, z późn. zm.), zwanej dalej ustawą o VAT, opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług podlega odpłatna dostawa towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju.

Natomiast zgodnie z art. 7 ust. 1 ustawy o VAT, przez dostawę towarów, o której mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się przeniesienie prawa do rozporządzania towarami, jak właściciel (...)

Ponadto zgodnie z art. 8 ust. 1, przez świadczenie usług rozumie się każde świadczenie na rzecz osoby fizycznej, osoby prawnej lub jednostki organizacyjnej niemającej osobowości prawnej, które nie stanowi dostawy towarów w rozumieniu art. 7, w tym również:

  1. przeniesienie prawa do wartości niematerialnych i prawnych, bez względu na formę, w jakiej dokonano czynności prawnej;
  2. zobowiązanie do powstrzymania się od dokonania czynności lub do tolerowania czynności lub sytuacji;
  3. świadczenie usług zgodnie z nakazem organu władzy publicznej lub podmiotu działającego w jego imieniu lub nakazem wynikającym z mocy prawa.

Definicja świadczenia usług ma zatem charakter dopełniający definicję dostawy towarów i jest wyrazem realizacji powszechności opodatkowania podatkiem od towarów i usług transakcji wykonywanych przez podatnika w ramach działalności gospodarczej.

Wobec powyższego należy stwierdzić, że każde świadczenie niebędące dostawą towarów polegające na wykonaniu usługi przyjęcia wniosku i personalizacji karty (tj. wgraniu na kartę danych osobowych, adresowych, uprawnień do ulg i bezpłatnych przejazdów użytkownika oraz informacji o zgromadzonych środkach) oraz jej wydaniu użytkownikowi stanowi należność za wykonane usługi, przy czym muszą być łącznie spełnione następujące warunki:

  1. w następstwie zobowiązania, w wykonaniu którego usługa jest świadczona, druga strona (wierzyciel/nabywca) jest bezpośrednim beneficjentem świadczenia,
  2. świadczonej usłudze odpowiada świadczenie wzajemne ze strony nabywcy (zapłata za wykonaną usługę).

Aby dana czynność (dostawa towarów lub usługa) podlegała opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług musi istnieć bezpośredni związek o charakterze przyczynowym pomiędzy świadczoną usługą, a otrzymanym świadczeniem wzajemnym w ten sposób, że zapłacone kwoty stanowią rzeczywiste wynagrodzenie za wyodrębnioną usługę świadczoną w ramach stosunku prawnego lub dochodzi do wymiany świadczeń wzajemnych. Otrzymana zapłata powinna być konsekwencją wykonania świadczenia, a wynagrodzenie musi być należne za wykonanie tego świadczenia. Zdaniem Wnioskodawcy opisana opłata za korzystanie z KM oraz opłata manipulacyjna pobrana za usługę personalizacji karty (KM) oraz jej wydania użytkownikowi stanowi źródło zarobkowania oraz należności za wykonaną usługę, mieści się w katalogu czynności podlegających opodatkowaniu wymienionych w art. 5 ust. 1 ustawy, i tym samym podlega opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług, ze stawką 8%, jak działalność statutowa.

Inaczej ma się sprawa w przypadku kaucji, która jest typem opłaty nie zaliczanej na poczet ceny dostawy usługi i co do zasady podlega zwrotowi po zrealizowaniu warunków umowy.

Kaucja pełni funkcję gwarancji i stanowi zabezpieczenie wykonania umowy świadczenia usług przewozowych środkami komunikacji miejskiej względem użytkownika KM - nie jest zapłatą, którą dokonujący dostawy towarów (MZK) otrzymał lub ma otrzymać z tytułu sprzedaży, o której mowa w art. 29a ust. 1 ustawy i nie podlega opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług w momencie jej otrzymania. Tym samym nie powoduje ona powstania obowiązku podatkowego w dacie jej otrzymania. Jednak w momencie rezygnacji użytkownika z korzystania z karty i jej zniszczenia, a tym samym zatrzymania przez MZK karty (KM) kaucja staje się przychodem podlegającym opodatkowaniu w myśl art. 8 ust. 1, art. 19a ust. 1 oraz art. 29a ust. 1 ustawy VAT i należy ją opodatkować w momencie pobrania opłaty manipulacyjnej za ponowne odtworzenie karty, stawką VAT, taką samą jak działalność statutowa.

Dnia 1 lipca 2015 r. Zainteresowany doprecyzował własne stanowisko w zakresie pytania nr 3 wskazując, że opisana opłata za użytkowanie KM pobrana m.in. za usługę personalizacji karty i jej wydania użytkownikowi oraz opłata manipulacyjna, stanowi źródło zarobkowania i należności za wykonaną usługę, mieści się w katalogu czynności podlegających opodatkowaniu wymienionych w art. 5 ust. 1 ustawy, i tym samym podlega opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług ze stawką 8%, jak działalność statutowa.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego zdarzenia przyszłego jest prawidłowe.

Zgodnie z art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (Dz. U. z 2011 r. Nr 177, poz. 1054, z późn. zm.), zwanej dalej ustawą, opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług podlegają odpłatna dostawa towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju.

Z art. 7 ust. 1 ustawy wynika, że przez dostawę towarów, rozumie się przeniesienie prawa do rozporządzania towarami jak właściciel (...).

W myśl art. 8 ust. 1 ustawy, przez świadczenie usług, o którym mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się każde świadczenie na rzecz osoby fizycznej, osoby prawnej lub jednostki organizacyjnej niemającej osobowości prawnej, które nie stanowi dostawy towarów w rozumieniu art. 7 (...).

Istotą stosunku świadczenia jest każde zachowanie się na rzecz innej osoby. Świadczenie jest zatem dwustronnym stosunkiem prawnym i wymaga podmiotu pełniącego rolę odbiorcy (konsumenta świadczenia, nabywcy usługi) oraz podmiotu świadczącego (wykonującego czynności, świadczącego usługę). Tak więc określone ustawą o podatku od towarów i usług „świadczenie na rzecz” obejmuje świadczenie na rzecz skonkretyzowanych, a nawet zindywidualizowanych podmiotów (ostatecznych konsumentów).

Zgodnie z zasadą ogólną wyrażoną w art. 19a ust. 1 ustawy – obowiązującym od dnia 1 stycznia 2014 r. – obowiązek podatkowy powstaje z chwilą dokonania dostawy towarów lub wykonania usługi, z zastrzeżeniem ust. 5 i 7-11, art. 14 ust. 6, art. 20 i art. 21 ust. 1.

Z konstrukcji podatku od towarów i usług wynika, że podatnik, który wykonuje czynności podlegające opodatkowaniu podatkiem VAT, zobowiązany jest opodatkować daną czynność w momencie powstania obowiązku podatkowego.

Stosownie do treści art. 19a ust. 8 ustawy, jeżeli przed dokonaniem dostawy towaru lub wykonaniem usługi otrzymano całość lub część zapłaty, w szczególności: przedpłatę, zaliczkę, zadatek, ratę, wkład budowlany lub mieszkaniowy przed ustanowieniem spółdzielczego prawa do lokalu mieszkalnego lub lokalu o innym przeznaczeniu, obowiązek podatkowy powstaje z chwilą jej otrzymania w odniesieniu do otrzymanej kwoty, z zastrzeżeniem ust. 5 pkt 4.

Jak wynika z art. 29a ust. 1 ustawy, podstawą opodatkowania, z zastrzeżeniem ust. 2-5, art. 30a-30c, art. 32, art. 119 oraz art. 120 ust. 4 i 5, jest wszystko, co stanowi zapłatę, którą dokonujący dostawy towarów lub usługodawca otrzymał lub ma otrzymać z tytułu sprzedaży od nabywcy, usługobiorcy lub osoby trzeciej, włącznie z otrzymanymi dotacjami, subwencjami i innymi dopłatami o podobnym charakterze mającymi bezpośredni wpływ na cenę towarów dostarczanych lub usług świadczonych przez podatnika.

Zgodnie z art. 41 ust. 1 ustawy, stawka podatku wynosi 22%, z zastrzeżeniem ust. 2-12c, art. 83, art. 119 ust. 7, art. 120 ust. 2 i 3, art. 122 i art. 129 ust. 1.

Art. 41 ust. 2 ustawy określa, że dla towarów i usług, wymienionych w załączniku nr 3 do ustawy, stawka podatku wynosi 7%, z zastrzeżeniem ust. 12 i art. 114 ust. 1.

Stosownie do art. 146a pkt 1 i pkt 2 ustawy, w okresie od dnia 1 stycznia 2011 r. do dnia 31 grudnia 2016 r., z zastrzeżeniem art. 146f:

  1. stawka podatku, o której mowa w art. 41 ust. 1 i 13, art. 109 ust. 2 i art. 110, wynosi 23%,
  2. stawka podatku, o której mowa w art. 41 ust. 2, art. 120 ust. 2 i 3 oraz w tytule załącznika nr 3 do ustawy wynosi 8%.

I tak w poz. 155 załącznika nr 3 do ustawy wskazano, że z preferencyjnej, tj. 8% stawki podatku od towarów i usług korzysta „Transport lądowy pasażerski, miejski i podmiejski”, sklasyfikowany pod symbolem PKWiU 49.31.

Z okoliczności przedstawionych we wniosku wynika, że Wnioskodawca jest gminnym zakładem budżetowym Miasta powołanym uchwałą Rady Miejskiej. Zgodnie ze statutem przedmiotem działania Zakładu jest zaspokajanie potrzeb mieszkańców miasta w zakresie lokalnego transportu zbiorowego. Zakres działania obejmuje zbiorowe przewozy pasażerskie na terenie Miasta oraz ościennych Gmin, z którymi zostało podpisane porozumienie Międzygminne. MZK jest podatnikiem VAT czynnym, podatek od towarów i usług naliczany jest zgodnie z załącznikiem nr 3, poz. 155 ustawy VAT - ze stawką 8%. W najbliższym czasie Wnioskodawca zamierza wprowadzić do swojej oferty sprzedażowej Kartę Miejską (KM), która jest bezkontaktową, elektroniczną kartą będącą nośnikiem biletów elektronicznych (tj. nośnikiem elektronicznej portmonetki na przejazdy jednorazowe i elektronicznych biletów okresowych oraz informacji o ewentualnych uprawnieniach do przejazdów bezpłatnych lub ulgowych, a także informacji o zgromadzonych środkach).

Na wniosek pasażera Wnioskodawca będzie wydawał do użytkowania KM, od której będzie pobierał:

  1. kaucję – będzie ona nieoprocentowana przez cały okres użytkowania KM. Nadmienić należy, że KM jest własnością MZK przez cały czas korzystania z niej przez wnioskodawcę (tj. pasażera). KM użytkownik może zwrócić w każdym czasie, wówczas kaucja jest zwracana.
    Kaucja nie jest zwracana użytkownikowi w przypadku: zniszczenia lub uszkodzenia z jego winy oraz jej zgubienia lub gdy karta nie jest odebrana w terminie 1 roku od daty upłynięcia ważności KM (karta w takich sytuacjach zostaje unieważniona i zniszczona), względnie,
  2. opłatę za korzystanie z KM – będzie ona opłatą pobieraną za wydanie karty oraz jej użytkowanie. Elementami składowymi opłaty są: cena zakupu karty niespersonalizowanej oraz poniesione koszty związane z jej personalizacją i wydaniem jej pasażerowi do korzystania. Karta nadal pozostanie własnością MZK. (względnie),
  3. opłatę manipulacyjną – tj. opłatę za każdorazowe wydanie spersonalizowanej karty (KM) wnioskodawcy (użytkownikowi). Wydanie karty następuje każdorazowo na wniosek użytkownika, a także w związku z jej zniszczeniem lub uszkodzeniem z winy użytkownika oraz jej zgubieniem. Elementami składowymi opłaty są: cena zakupu karty niespersonalizowanej oraz poniesione koszty związane z jej personalizacją i procesem wydania jej pasażerowi do użytkowania.

Wydając kartę KM użytkownikowi, Wnioskodawca nie pobiera jednocześnie dwóch opłat lecz jedną opłatę, tzw. kaucję z racji tej, że karta jest własnością MZK. Opłata za użytkowanie karty względnie opłata manipulacyjna będzie pobierana później, gdy:

  • w przyszłości będą wydawane nowe karty KM pasażerom do użytkowania podczas przejazdów środkami komunikacji zbiorowej – Wnioskodawca będzie pobierać wtedy opłatę za jej użytkowanie, opłata będzie stanowiła przychód MZK w dacie jej pobrania,
  • opłatę manipulacyjną Wnioskodawca będzie pobierać wtedy, gdy wymiana karty KM nastąpi w związku z jej odtworzeniem, wymianą uszkodzonej karty przez pasażera. Opłata będzie stanowiła wtedy przychód MZK w dacie jej pobrania.

Wnioskodawca świadczy usługi lokalnego transportu zbiorowego sklasyfikowane pod symbolem PKWiU 49.31.21.0 „transport drogowy pasażerski, rozkładowy miejski i podmiejski”.

Wątpliwości Wnioskodawcy dotyczą kwestii:

  1. uznania, że pobrana kaucja (za wydaną KM przez MZK Użytkownikowi) nie podlega opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług, tym samym Wnioskodawca nie będzie zobowiązany do rozpoznawania obowiązku podatkowego w dacie jej otrzymania.
  2. uznania, że kaucja – w momencie zatrzymania karty przez MZK z powodu jej zniszczenia, uszkodzenia z winy użytkownika, zgubienia oraz nieodebrania w terminie 1 roku od daty upłynięcia ważności KM – staje się przychodem MZK z datą jej zatrzymania (karta jest unieważniana niszczona) i stanowi podstawę opodatkowania podatkiem od towarów usług, zgodnie z art. 8 ust. 1, art. 19a ust. 1 oraz art. 29a ust. 1 ustawy. Jeśli tak, to jaką stawkę z wykazu należałoby zastosować.
  3. uznania, że pobrana przez MZK opłata za korzystanie z karty KM lub opłata manipulacyjna (są to opłaty za wydanie spersonalizowanej karty KM do korzystania użytkowania, jak również za każdorazowe jej wydanie w okresach późniejszych), będą przychodem podatkowym w dniu wydania karty i otrzymania zapłaty oraz będą podlegały opodatkowaniu podatkiem od towarów usług - zgodnie z art. 8 ust. 1, art. 19a ust. 1 i art. 29a ust. l ustawy. Jeżeli tak, to jaką stawkę z wykazu należałoby zastosować.

Ustawa o podatku od towarów i usług nie precyzuje pojęcia kaucji. Zgodnie z definicją zawartą w Słowniku Języka Polskiego PWN, „kaucją” jest suma pieniężna złożona jako gwarancja dotrzymania zobowiązania i stanowiąca odszkodowanie w razie niedopełnienia zobowiązania.

Z przytoczonej wyżej definicji kaucji wynika, że je cechą charakterystyczną jest to, że może ona zostać wykorzystana tylko w ściśle określonym przypadku, tj. w razie niedopełnienia zobowiązania. Zabezpieczenie wykonania umowy, poprzez ustanowienie kaucji ma charakter gwarancyjny, zabezpieczający, co oznacza, że jest ona ustanowiona na wypadek, gdyby strona umowy, która złożyła kaucję, nie wywiązała się z niej. Wówczas druga strona umowy może zaspokoić się ze złożonej kaucji. Co do zasady kaucja, nie jest zaliczana na poczet ceny i podlega zwrotowi po zrealizowaniu warunków umowy, zatem nie podlega opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług. Nie jest to bowiem otrzymanie części należności; nie można uznać jej ani za zaliczkę, ani za zadatek, ani tym bardziej za przedpłatę lub ratę. Z tych względów pobrana kaucja będąca zabezpieczeniem wykonania umowy, która jest zwracana kontrahentowi po wygaśnięciu umowy, nie stanowi podstawy opodatkowania w rozumieniu art. 29a ustawy o podatku od towarów i usług, i nie podlega opodatkowaniu.

Zdarza się jednak, że wpłacona kaucja zostaje zaliczona, zgodnie z postanowieniami stron umowy, na poczet przyszłej należności za dostawę towarów lub świadczenie usługi, bądź na poczet już wykonanej czynności i przestaje spełniać swoją funkcję, stanowiąc odpowiednio zaliczkę na poczet przyszłej sprzedaży lub zapłatę za dokonaną sprzedaż. Wówczas kaucja stanowi podstawę opodatkowania, o której mowa w ww. art. 29a ustawy o podatku od towarów i usług. A zatem w momencie, w którym kaucja przestaje spełniać swoją funkcję, będzie rodzić obowiązek podatkowy w podatku od towarów i usług, w terminach przewidzianych w ustawie, stanowiąc zapłatę.

W świetle powołanych przepisów, odnosząc się do sytuacji przedstawionej we wniosku wskazać należy, że pobrana kaucja, będąca zabezpieczeniem wykonania umowy/zobowiązania, która jest zwracana w przypadku oddania karty KM przez Użytkownika – nie stanowi podstawy opodatkowania w rozumieniu art. 29a ustawy o podatku od towarów i usług, i nie podlega opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług.

Zatem otrzymana od Użytkownika kaucja w dacie jej otrzymania nie wiąże się z wykonaniem przez Wnioskodawcę świadczenia, tym samym nie podlega w dacie jej otrzymania opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług, a w konsekwencji również nie rodzi obowiązku podatkowego i nie powinna być dokumentowana fakturą.

Ponadto należy wskazać, że gdyby kaucja wpłacona celem zabezpieczenia wykonania umowy, została zaliczona, zgodnie z postanowieniami stron (zawartymi np. w umowie), na poczet należności za usługę z powodu zniszczenia karty, zgubienia lub uszkodzenia, wówczas stanowi ona zapłatę za usługę i co do zasady podlega opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług. W takim przypadku zabezpieczenie zaliczone przez Wnioskodawcę na poczet należności wynikających z umowy/zobowiązania, jako, że nosi cechy zapłaty za usługę stanowi (uwzględniając moment, w którym kaucja przestaje spełniać swoją funkcję), podstawę opodatkowania w rozumieniu art. 29a ustawy i podlega opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług.

W opisanym kształcie sprawy wątpliwości nie budzi charakter opłaty za korzystanie przez Użytkownika z KM oraz opłaty manipulacyjnej, za każdorazowe wydanie spersonalizowanej karty KM, gdyż bezsprzecznie jest to czynność określona w art. 8 ust. 1 ustawy, tj. odpłatne świadczenie usług. Związek pomiędzy uzyskaniem i użytkowaniem karty uprawniającej do przejazdów środkami transportu miejskiego (publicznego), a uiszczoną opłatą za korzystanie z karty i opłatą manipulacyjną jest bezpośredni, jako opłata za świadczenie usług ma charakter odpłatny i zobowiązaniowy. W takim kształcie wzajemnych związków opłaty te jako opłata za świadczenie usług podlega opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług, według stawki przewidzianej dla usługi za którą jest należna. W rozpatrywanej sprawie jest to świadczona przez Wnioskodawcę usługa „Transportu drogowego pasażerskiego, rozkładowego miejskiego i podmiejskiego”, sklasyfikowana przez Zainteresowanego pod symbolem PKWiU 49.31.21.0. W poz. 155 załącznika nr 3 do ustawy zawierającej wykaz towarów i usług, opodatkowanych stawką podatku w wysokości 8% zostały wymienione jako opodatkowane ww. obniżoną stawką podatku usługi sklasyfikowane pod symbolem PKWiU 49.31 „Transport lądowy pasażerski, miejski i podmiejski”. W świetle powyższego opłata za korzystanie z karty KM i opłata manipulacyjna związana z wydaniem tej karty podlega opodatkowaniu stawką podatku w wysokości 8%, na podstawie art. 41 ust. 2 w związku z art. 146a pkt 2 oraz poz. 155 załącznika nr 3 do ustawy.

Podsumowując:

  1. kaucja pobrana za wydanie karty KM przez Wnioskodawcę Użytkownikowi, w przypadku jej zwrotu, nie podlega opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług, i tym samym Wnioskodawca nie będzie zobowiązany do rozpoznawania obowiązku podatkowego w dacie jej otrzymania.
  2. pobrana kaucja, w momencie zatrzymania karty przez Wnioskodawcę z powodu jej zniszczenia, uszkodzenia, zgubienia lub nieodebrania w terminie 1 roku od daty upłynięcia ważności KM – staje się wynagrodzeniem za świadczenie usługi (zgodnie z art. 8 ust. 1 ustawy) z datą jej zatrzymania (stosownie do treści art. 19a ust. 1 ustawy), skutkiem czego kwota kaucji stanowi podstawę opodatkowania podatkiem od towarów i usług, na podstawie art. 29a ust. 1 ustawy. W takim przypadku Wnioskodawca zobowiązany jest również opodatkować kwotę kaucji według stawki preferencyjnej, tj. 8%, na podstawie art. 41 ust. 2 w związku z art. 146a pkt 2 ustawy oraz poz. 155 załącznika nr 3 do ustawy.
  3. pobrana przez Wnioskodawcę opłata za korzystanie z KM oraz opłata manipulacyjna, będą wynagrodzeniem za świadczenie usług (art. 8 ust. 1 ustawy). W takim kształcie sprawy Wnioskodawca zobowiązany jest opodatkować kwotę opłaty za korzystanie z karty KM oraz opłaty manipulacyjnej według stawki preferencyjnej, tj. 8% na podstawie art. 41 ust. 2 w związku z art. 146a pkt 2 ustawy oraz poz. 155 załącznika nr 3 do ustawy.

Tutejszy Organ informuje ponadto, że wydana interpretacja dotyczy tylko sprawy będącej przedmiotem wniosku, tj. zapytania i przedstawionego stanowiska Zainteresowanego. Organ podatkowy nie odniósł się do momentu powstania obowiązku podatkowego dla otrzymania przez Wnioskodawcę opłaty za korzystanie z karty KM i opłaty manipulacyjnej, bowiem pomimo wezwania Zainteresowanego w tym zakresie, w trybie art. 169 ustawy Ordynacja podatkowa, Wnioskodawca nie przedstawił własnego stanowiska w tej kwestii.

Zaznacza się także, że zgodnie z art. 14b § 3 ustawy Ordynacja podatkowa, składający wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej obowiązany jest do wyczerpującego przedstawienia zaistniałego stanu faktycznego albo zdarzenia przyszłego. Organ jest ściśle związany przedstawionym we wniosku stanem faktycznym (opisem zdarzenia przyszłego). Zainteresowany ponosi ryzyko związane z ewentualnym błędnym lub nieprecyzyjnym przedstawieniem we wniosku opisu stanu faktycznego (zdarzenia przyszłego). Interpretacja indywidualna wywołuje skutki prawnopodatkowe tylko wtedy, o ile rzeczywisty stan faktyczny sprawy będącej przedmiotem interpretacji pokrywał się będzie ze stanem faktycznym (opisem zdarzenia przyszłego) podanym przez Wnioskodawcę w złożonym wniosku. W związku z powyższym, w przypadku zmiany któregokolwiek elementu przedstawionego we wniosku opisu sprawy, udzielona odpowiedź traci swą aktualność.

Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dniu wydania interpretacji.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu, ul. Ratajczaka 10/12, 61-815 Poznań, po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację – w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. z 2012 r., poz. 270, z późn. zm.). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy). Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy), na adres: Izba Skarbowa w Poznaniu, Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Lesznie, ul. Dekana 6, 64-100 Leszno.

Dodatkowe interpretacje podatkowe i orzeczenia

© 2011-2016 Interpretacje.org
StrukturaWybrane zagadnieniaSerwis
Działy przedmiotowe
Komentarze podatkowe
Najnowsze interpretacje
Aport
Gmina
Koszty uzyskania przychodów
Najem
Nieruchomości
Obowiązek podatkowy
Odszkodowania
Pracownik
Prawo do odliczenia
Projekt
Przedsiębiorstwa
Przychód
Różnice kursowe
Sprzedaż
Stawki podatku
Świadczenie usług
Udział
Zwolnienia przedmiotowe
Aktualności
Informacje o serwisie
Kanały RSS
Reklama w serwisie
Serwis zawiera interpretacje podatkowe publikowane przez Ministerstwo Finansów, na które składają się: interpretacje indywidualne oraz interpretacje ogólne wydane na podstawie art. 14a oraz art. 14b ustawy z 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (tj. Dz. U. z 2005 r. Nr 8 poz. 60 ze zm.), jak również informacje o zakresie stosowania przepisów prawa podatkowego (interpretacje podatkowe wydane na podstawie przepisów obowiązujących przed 1 lipca 2007 r.), a także wybrane orzeczenia dotyczące problematyki podatkowej.