ILPP2/4512-1-554/15-3/MR | Interpretacja indywidualna

Podatek od towarów i usług m.in. w zakresie ujęcia w ewidencji korekt sprzedaży zaewidencjonowanej na kasie rejestrującej w przypadku pomyłek związanych z błędnymi danymi nabywcy na fakturze VAT wystawionej na żądanie nabywcy do wystawionego wcześniej paragonu oraz w zakresie ujęcia w ewidencji korekt sprzedaży zaewidencjonowanej na kasie rejestrującej w przypadku pomyłek związanych z błędnie wskazanym na paragonie miejscem i terminem turnusu wpływającym na kwotę należną od nabywcy w związku z pisemnym wnioskiem usługobiorcy oraz sposobu dokumentowania korekt.
ILPP2/4512-1-554/15-3/MRinterpretacja indywidualna
  1. kasa
  2. kasa rejestrująca
  3. usługi stołówkowe
  4. wyłączenie
  5. zwolnienia podmiotowe
  6. zwolnienia z podatku od towarów i usług
  7. zwolnienie
  1. Podatek od towarów i usług (VAT) -> Dokumentacja -> Kasy rejestrujące -> Kasy rejestrujące
  2. Podatek od towarów i usług (VAT) -> Zakres opodatkowania -> Dostawa towarów i świadczenie usług -> Świadczenie usług

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2015 r., poz. 613) oraz § 6 pkt 4 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 22 kwietnia 2015 r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz. U. z 2015 r., poz. 643) Dyrektor Izby Skarbowej w Poznaniu działający w imieniu Ministra Finansów stwierdza, że stanowisko Pana, przedstawione we wniosku z 7 lipca 2015 r. (data wpływu 20 lipca 2015 r.) o wydanie interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie ujęcia w ewidencji korekt sprzedaży zaewidencjonowanej na kasie rejestrującej w przypadku pomyłek:

  • związanych z błędnymi danymi nabywcy na fakturze VAT wystawionej na żądanie nabywcy do wystawionego wcześniej paragonu – jest prawidłowe;
  • związanych z błędnie wskazanym na paragonie miejscem i terminem turnusu wpływającym na kwotę należną od nabywcy w związku z pisemnym wnioskiem usługobiorcy – jest nieprawidłowe.

UZASADNIENIE

W dniu 20 lipca 2015 r. został złożony ww. wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej dotyczącej podatku od towarów i usług m.in. w zakresie ujęcia w ewidencji korekt sprzedaży zaewidencjonowanej na kasie rejestrującej w przypadku pomyłek związanych z błędnymi danymi nabywcy na fakturze VAT wystawionej na żądanie nabywcy do wystawionego wcześniej paragonu oraz w zakresie ujęcia w ewidencji korekt sprzedaży zaewidencjonowanej na kasie rejestrującej w przypadku pomyłek związanych z błędnie wskazanym na paragonie miejscem i terminem turnusu wpływającym na kwotę należną od nabywcy w związku z pisemnym wnioskiem usługobiorcy oraz sposobu dokumentowania korekt.

We wniosku przedstawiono następujące zdarzenie przyszłe.

Wnioskodawca zamierza prowadzić działalność gospodarczą polegającą na:

  1. organizacji turnusów rehabilitacyjnych/rehabilitacyjno-wypoczynkowych w ośrodkach własnych jak i w ośrodkach obcych, wpisanych do rejestru wojewody, z których część będzie posiadała status podmiotu leczniczego a część status przedsiębiorstwa podmiotu leczniczego (sanatorium);
  2. prowadzeniu przychodni, która uzyska status podmiotu leczniczego z szeroką ofertą usług rehabilitacyjnych wykonywanych przez wykwalifikowanych rehabilitantów.

Wnioskodawca zamierza uzyskać status podmiotu leczniczego w zakresie czynności wykonywanych za pośrednictwem przychodni.

Ośrodki, w których Wnioskodawca zamierza prowadzić turnusy i pobyty wpisane będą do rejestru ośrodków prowadzonego przez Wojewodę, przeznaczonych do leczenia konkretnych schorzeń objętych wpisem „OD” (tj. narząd ruchu - w tym osoby poruszające się na wózkach inwalidzkich, narząd słuchu, narząd wzroku, padaczka, układ krążenia, układ oddechowy, choroba psychiczna, upośledzenie umysłowe, choroby przemiany materii, choroby neurologiczne, reumatyczne, dermatologiczne, cukrzyca, zaburzenia rozwoju psychoruchowego, choroby wymagające leczenia dietami eliminacyjnymi, stwardnienie rozsiane, kobiet po mastektomii).

W celu wykonywania zabiegów rehabilitacyjnych świadczonych w ramach turnusów rehabilitacyjnych/rehabilitacyjno-wypoczynkowych Wnioskodawca będzie oddelegowywał część rehabilitantów zatrudnionych na umowę o pracę do ośrodków zlokalizowanych poza stałym miejscem wykonywania pracy przez rehabilitantów (tj. poza przychodnią). W ramach turnusów rehabilitacyjnych/rehabilitacyjno-wypoczynkowych Wnioskodawca będzie świadczył następujące świadczenia:

  1. nocleg,
  2. pełne wyżywienie,
  3. zabiegi rehabilitacyjne wykonywane przez wykwalifikowaną kadrę rehabilitantów,
  4. warsztaty psychologiczne,
  5. badania lekarskie wstępne i końcowe, kończące się zleceniem indywidualnych zabiegów leczniczych,
  6. zabiegi rehabilitacyjne,
  7. zajęcia rekreacyjne (basen, spacery, gimnastyka),
  8. zajęcia integracji społecznej (zajęcia w grupach, rozwijanie umiejętności społecznych uczestników, między innymi przez nawiązywanie i rozwijanie kontaktów społecznych, realizację i rozwijanie zainteresowań),
  9. transport na miejsce ośrodka i powrót wykonywany za pośrednictwem podmiotu trzeciego,
  10. opiekę kierownika turnusu.

Program turnusu rehabilitacyjnego skierowany będzie do osób niepełnosprawnych, a turnusu rehabilitacyjno-wypoczynkowego do osób zdrowych. Program turnusu rehabilitacyjnego będzie zarejestrowany i zatwierdzany przez Wojewodę. Beneficjentami świadczeń będą osoby fizyczne.

Wskazane wyżej świadczenia stanowić będą pakiet usług objętych jedną ceną za ich wykonanie, niezależnie od tego czy osoba uczestnicząca w turnusie lub korzystająca z pobytu w ośrodku skorzysta ze wszystkich świadczeń czy też nie. Wnioskodawca zamierza pobierać opłatę zaliczkową za turnus lub pobyt w wysokości od 10%-20% całości wynagrodzenia, płatną gotówką lub przelewem przed terminem wybranym przez beneficjenta świadczeń. Pozostała kwota uregulowana będzie gotówką wielowariantowo, tj.:

  1. w dniu przyjazdu na turnus/pobyt
  2. w ostatnim dniu turnusu/pobytu.

Oczywiście wystąpią również zapłaty 100% wartości świadczenia przed wykonaniem usługi przez Wnioskodawcę.

Wnioskodawca będzie zarejestrowany jako podatnik VAT.

W związku ze świadczeniami na rzecz osób fizycznych, które w szacunkowych planach Wnioskodawcy przekroczą kwotę 20.000 zł, Wnioskodawca zobowiązany będzie do prowadzenia ewidencji na kasie rejestrującej. Wnioskodawca powziął wątpliwości co to sposobu prowadzenia ww. ewidencji w zakresie pomyłek związanych z ww. świadczeniami. W szczególności pytania dotyczą mogących wystąpić w przyszłości pomyłek w zakresie:

  • błędnie określonych danych identyfikujących nabywcę (osoba fizyczna) usługi zafakturowanej na żądanie tego odbiorcy i skorygowanej następnie przez Wnioskodawcę,
  • błędnie wskazanego na paragonie fiskalnym terminu, miejsca turnusu lub zmiany tego terminu i miejsca przez nabywcę, którego płatność gotówkowa dotycząca zaliczki została uprzednio zaewidencjonowanego na kasie.
W związku z powyższym opisem zadano następujące pytania.
  1. Czy Wnioskodawca zobowiązany będzie do ujęcia w odrębnej ewidencji kasy rejestrującej pomyłki polegającej na:
    1. błędnie określonych danych identyfikujących nabywcę (osobę fizyczną) usługi zafakturowanej na żądanie tego nabywcy i skorygowanej następnie przez Wnioskodawcę,
    2. błędnie wskazanego na paragonie fiskalnym miejsca i terminu turnusu (cena uzależniona od okresu w którym ma być świadczona usługa) lub zmiany tego terminu dokonanej na pisemny wniosek nabywcy usługi...
  2. Czy Wnioskodawca wypełniając obowiązki określone w § 3 ust. 5 pkt 2 roz. MF zobowiązany będzie do podłączenia oryginału paragonu wydanego klientowi Wnioskodawcy czy wystarczającym jest oryginał paragonu będący w posiadaniu Wnioskodawcy (zapisany w pamięci systemu rejestracyjnego kasy rejestrującej lub na rolce kasy rejestrującej)...

Zdaniem Wnioskodawcy, błąd dotyczący niewłaściwie wskazanego nabywcy usługi na fakturze VAT dokumentującej wpłaconą gotówką zaliczkę nie wymaga ujęcia w odrębnej ewidencji określonej w § 3 ust. 5 Rozporządzenia Ministra Finansowi dnia 14 marca 2013 r. w sprawie kas rejestrujących (Dz. U. z dnia 15 marca 2013 r., poz. 363) oraz ponownej ewidencji o której mowa w § 3 ust. 6 tego rozporządzenia.

Uzasadnienie

Zgodnie z art. 111 ust. 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (Dz. U. z 2011 r. Nr 177, poz.1054, t.j. z późn. zm., w skrócie ustawa o VAT) „Podatnicy dokonujący sprzedaży na rzecz osób fizycznych nieprowadzących działalności gospodarczej oraz rolników ryczałtowych są obowiązani prowadzić ewidencję obrotu i kwot podatku należnego przy zastosowaniu kas rejestrujących”.

Na podstawie art. 111 ust. 7a pkt 1 ustawy o VAT, Minister Finansów uzyskał legitymację ustawową w zakresie określenia sposobu prowadzenia ewidencji obrotu i kwot podatku należnego przy zastosowaniu kas rejestrujących oraz w zakresie określenia warunków używania kas przez podatników, uwzględniających potrzebę właściwego ewidencjonowania obrotu i kwot podatku należnego przy zastosowaniu kas rejestrujących przez podatników oraz potrzebę przeciwdziałania nieewidencjonowaniu obrotu kwot podatku należnego przy zastosowaniu kas przez tych podatników, jak również zapewnienia kontroli prawidłowości rozliczania podatku. Działając na mocy ww. przepisu Minister Finansów wydał dnia 14 marca 2013 r. rozporządzenie w sprawie kas rejestrujących (Dz. U. z 2013 r., poz. 363 z późn. zm., w skrócie Roz. MF). W rozdziale 2 Roz. MF w § 3 czytamy, iż:

  1. „Podatnicy prowadzą ewidencję każdej sprzedaży, w tym sprzedaży zwolnionej, wyłącznie przy użyciu kas, które mają potwierdzenie, że kasa spełnia funkcje wymienione w art. 111 ust. 6a ustawy oraz kryteria i warunki techniczne określone w przepisach wydanych na podstawie art. 111 ust. 9 ustawy.
  2. Otrzymanie przed dokonaniem sprzedaży całości lub części należności (zapłaty) podlega ewidencjonowaniu z chwilą jej otrzymania.
  3. Nie ewidencjonuje się zwrotów towarów i uznanych reklamacji towarów i usług.
  4. Zwroty towarów i uznane reklamacje towarów i usług, które skutkują zwrotem całości lub części należności (zapłaty) z tytułu sprzedaży, ujmuje się w odrębnej ewidencji zawierającą:
    1. datę sprzedaży,
    2. nazwę towaru lub usługi pozwalającą na jednoznaczną ich identyfikację i ewentualnie opis towaru lub usługi stanowiący rozwinięcie tej nazwy,
    3. termin dokonania zwrotu towaru lub reklamacji towaru lub usługi,
    4. wartość brutto zwracanego towaru lub wartość brutto towaru lub usługi będących przedmiotem reklamacji oraz wartość podatku należnego - w przypadku zwrotu całości należności z tytułu sprzedaży,
    5. zwracaną kwotę (brutto) oraz odpowiadającą jej wartość podatku należnego - w przypadku zwrotu części należności z tytułu sprzedaży,
    6. dokument potwierdzający dokonanie sprzedaż,
    7. protokół przyjęcia zwrotu towaru lub reklamacji towaru lub usługi podpisany przez sprzedawcę nabywcę
  5. W przypadku wystąpienia oczywistej pomyłki w ewidencji podatnik dokonuje niezwłocznie jej korekty przez ujęcie w odrębnej ewidencji:
    1. błędnie zaewidencjonowanej sprzedaży (wartość sprzedaży brutto i wartość podatku należnego),
    2. krótkiego opisu przyczyny okoliczności popełnienia pomyłki oraz dołączenie oryginału paragonu fiskalnego dokumentującego sprzedaż, przy której nastąpiła oczywista pomyłka.
  6. W przypadku, o którym mowa w ust. 5, podatnik ewidencjonuje przy zastosowaniu kasy sprzedaż w prawidłowej wysokości”.

W opisanym przez Wnioskodawcę zdarzeniu przyszłym oznaczonym A 1) nie zachodzą przesłanki do prowadzenia odrębnej ewidencji kasy rejestrującej. Zgodnie z przywołanymi wyżej przepisami takimi przesłankami są:

  1. zwrot towaru skutkujący zwrotem w całości lub części należności uiszczonej przez nabywcę dokonującego zwrotu towaru,
  2. uznanie reklamacji towarów i usług złożonej przez nabywcę, skutkujących w całości lub części zwrotem należności (zapłaty) z tytułu sprzedaży zareklamowanych towarów i usług,
  3. wystąpienie oczywistej pomyłki w ewidencji.

Bez wątpienia błąd w postaci niewłaściwie oznaczonego na fakturze nabywcy usługi jest pomyłką, którą w drodze przepisów ustawy o VAT Wnioskodawca ma obowiązek skorygować. Nie mniej jednak na gruncie zarówno art. 111, jak i Roz. MF nie zachodzą przesłanki określone w § 3 ust. 4, bowiem w związku z błędnie zidentyfikowanym nabywcą usługi nie dochodzi do zwrotu zgłoszenia reklamacyjnego, skutkującego zwrotem należności (zapłaty) dokonanej przez nabywcę.

W ocenie Wnioskodawcy, nie dochodzi również do oczywistej pomyłki w ewidencji. Co prawda Minister Finansów nie określił wprost, iż chodzi o ewidencję na kasie fiskalnej nie mniej jednak niezaprzeczalnie chodzi o właśnie tę ewidencję, na co wskazuje choćby akt wykonawczy, którego dotyczy regulacja kas rejestrujących. Zatem, tylko pomyłki w ewidencji kasy rejestrującej skutkować będą obowiązkiem ujęcia korekty zapisów na kasie poprzez odrębnie prowadzoną ewidencję.

Wobec powyższego, błędne oznaczenie w fakturze VAT nabywcy usługi nie skutkuje obowiązkiem ujęcia tego błędu w odrębnej ewidencji kasy rejestrującej, o której mowa w § 3 ust. 5 Roz. MF.

Ad. A 2)

W ocenie Wnioskodawcy błędne wskazanie na paragonie fiskalnym miejsca lub/i terminu turnusu (cena uzależniona od okresu w którym ma być świadczona usługa) wymaga ujęcia w odrębnej ewidencji kasy rejestrującej. Z kolei zmiana tego miejsca/terminu dokonana na pisemny wniosek nabywcy usługi jako nie stanowiąca oczywistej pomyłki, ani też uznanej reklamacji nie wymaga ujęcia w odrębnej ewidencji kasy rejestrującej. Jak wskazano wyżej przesłankami obligującymi podatnika zobowiązanego do prowadzenia odrębnej od kasy rejestrującej ewidencji są:

  1. zwrot towaru skutkujący zwrotem w całości lub części należności uiszczonej przez nabywcę dokonującego zwrotu towaru,
  2. uznanie reklamacji towarów i usług złożonej przez nabywcę, skutkujących w całości lub części zwrotem należności (zapłaty) z tytułu sprzedaży zareklamowanych towarów i usług,
  3. wystąpienie oczywistej pomyłki w ewidencji.

Ad. B)

Zdaniem Wnioskodawcy na gruncie literalnego brzmienia § 3 ust. 5 pkt 2) Roz. MF nie jest on obowiązany do dołączenia do ewidencji oczywistych pomyłek oryginału paragonu wydanego klientowi. Zgodnie z zacytowanym wyżej § 3 ust. 5 pkt 2) Roz. MF w przypadku wystąpienia oczywistej pomyłki na kasie rejestrującej podatnik zobowiązany jest m.in. do: „krótkiego opisu przyczyny i okoliczności popełnienia pomyłki oraz dołączenie oryginału paragonu fiskalnego dokumentującego sprzedaż, przy której nastąpiła oczywista pomyłka”.

Z treści ww. przepisu wykonawczego nie wynika by podatnik zobowiązany jest do dołączenia paragonu wydanego klientowi. Istotnym jest z kolei to by paragon był oryginalny. Zdaniem Wnioskodawcy, paragony przechowywane przez niego zarówno w postaci systemu ewidencyjnego na kasie rejestrującej jak i w postaci paragonu widniejącego na rolce tej kasy są oryginalne i spełniają wymogi opisane w przywołanym wyżej paragrafie Roz. MF.

Zatem, Wnioskodawca nie jest zobowiązany do dołączania do ewidencji oryginału paragonu wydanego klientowi. Co więcej, taka sytuacja może okazać się niemożliwa do wykonania jeśli klient zagubił lub zniszczył paragon, a wystarczającym dla niego i ważniejszym dokumentem będzie faktura VAT uzyskana od Wnioskodawcy.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego zdarzenia przyszłego w zakresie ujęcia w ewidencji korekt sprzedaży zaewidencjonowanej na kasie rejestrującej w przypadku pomyłek:
  • związanych z błędnymi danymi nabywcy na fakturze VAT wystawionej na żądanie nabywcy do wystawionego wcześniej paragonu – jest prawidłowe;
  • związanych z błędnie wskazanym na paragonie miejscem i terminem turnusu wpływającym na kwotę należną od nabywcy w związku z pisemnym wnioskiem usługobiorcy – jest nieprawidłowe.

Zgodnie z przepisem art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (Dz. U. z 2011 r. Nr 177, poz. 1054, z późn. zm.), zwanej dalej ustawą – opodatkowaniu ww. podatkiem podlegają odpłatna dostawa towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju.

Przez dostawę towarów, o której mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się przeniesienie prawa do rozporządzania towarami jak właściciel (...) – art. 7 ust. 1 ustawy.

W myśl art. 8 ust. 1 ustawy – przez świadczenie usług, o którym mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się każde świadczenie na rzecz osoby fizycznej, osoby prawnej lub jednostki organizacyjnej niemającej osobowości prawnej, które nie stanowi dostawy towarów w rozumieniu art. 7 (...).

Stosownie do art. 2 pkt 22 ustawy – przez sprzedaż rozumie się odpłatną dostawę towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju, eksport towarów oraz wewnątrzwspólnotową dostawę towarów.

Art. 15 ust. 1 ustawy stanowi, że podatnikami są osoby prawne, jednostki organizacyjne niemające osobowości prawnej oraz osoby fizyczne, wykonujące samodzielnie działalność gospodarczą, o której mowa w ust. 2, bez względu na cel lub rezultat takiej działalności.

Działalność gospodarcza – na mocy art. 15 ust. 2 ustawy – obejmuje wszelką działalność producentów, handlowców lub usługodawców, w tym podmiotów pozyskujących zasoby naturalne oraz rolników, a także działalność osób wykonujących wolne zawody. Działalność gospodarcza obejmuje w szczególności czynności polegające na wykorzystywaniu towarów lub wartości niematerialnych i prawnych w sposób ciągły dla celów zarobkowych.

Zgodnie z art. 111 ust. 1 ustawy – podatnicy dokonujący sprzedaży na rzecz osób fizycznych nieprowadzących działalności gospodarczej oraz rolników ryczałtowych są obowiązani prowadzić ewidencję obrotu i kwot podatku należnego przy zastosowaniu kas rejestrujących.

W myśl art. 111 ust. 1a ustawy – do obrotu wykazywanego w ewidencji, o której mowa w ust. 1, nie wlicza się kwoty podatku należnego.

Powyższy przepis określa generalną zasadę, z której wynika, że obowiązek prowadzenia ewidencji sprzedaży przy zastosowaniu kasy rejestrującej dotyczy wszystkich podatników, którzy dokonują sprzedaży na rzecz określonych w nim odbiorców, tj. osób fizycznych nieprowadzących działalności gospodarczej oraz rolników ryczałtowych. Zatem podstawowym kryterium decydującym o obowiązku stosowania ewidencji za pomocą kas rejestrujących jest status nabywcy wykonywanych przez podatnika świadczeń.

Stosownie do art. 111 ust. 3a pkt 1 ustawy – podatnicy prowadzący ewidencję obrotu i kwot podatku należnego przy zastosowaniu kas rejestrujących są obowiązani – dokonywać ewidencji każdej sprzedaży oraz wydruku paragonu fiskalnego lub faktury z każdej sprzedaży oraz wydawać wydrukowany dokument nabywcy.

Natomiast sprzedaż na rzecz podmiotów prowadzących działalność gospodarczą (w tym osób fizycznych prowadzących działalność gospodarczą) należy udokumentować fakturą VAT.

Bowiem, w myśl art. 106b ust. 1 ustawy, podatnik jest obowiązany wystawić fakturę dokumentującą:

  1. sprzedaż, a także dostawę towarów i świadczenie usług, o których mowa w art. 106a pkt 2, dokonywane przez niego na rzecz innego podatnika podatku, podatku od wartości dodanej lub podatku o podobnym charakterze lub na rzecz osoby prawnej niebędącej podatnikiem;
  2. sprzedaż wysyłkową z terytorium kraju i sprzedaż wysyłkową na terytorium kraju na rzecz podmiotu innego niż wskazany w pkt 1;
  3. wewnątrzwspólnotową dostawę towarów na rzecz podmiotu innego niż wskazany w pkt 1;
  4. otrzymanie przez niego całości lub części zapłaty przed dokonaniem czynności, o których mowa w pkt 1 i 2, z wyjątkiem przypadku, gdy zapłata dotyczy wewnątrzwspólnotowej dostawy towarów lub czynności, dla których obowiązek podatkowy powstaje zgodnie z art. 19a ust. 5 pkt 4.

Jak stanowi art. 106b ust. 2 ustawy podatnik nie jest obowiązany do wystawienia faktury w odniesieniu do sprzedaży zwolnionej od podatku na podstawie art. 43 ust. 1, art. 113 ust. 1 i 9 lub przepisów wydanych na podstawie art. 82 ust. 3.

Jednakże stosownie do art. 106b ust. 3 ustawy, na żądanie nabywcy towaru lub usługi podatnik jest obowiązany wystawić fakturę dokumentującą:

  1. czynności, o których mowa w ust. 1 pkt 1 z wyjątkiem czynności, o których mowa w art. 19a ust. 5 pkt 4, oraz otrzymanie całości lub części zapłaty przed wykonaniem tych czynności, z wyjątkiem przypadku, gdy zapłata dotyczy wewnątrzwspólnotowej dostawy towarów – jeżeli obowiązek wystawienia faktury nie wynika z ust. 1,
  2. sprzedaż zwolniona, o której mowa w ust. 2, z zastrzeżeniem art. 117 pkt 1 i art. 118

– jeżeli żądanie jej wystawienia zostało zgłoszone w terminie 3 miesięcy, licząc od końca miesiąca, w którym dostarczono towar lub wykonano usługę bądź otrzymano całość lub część zapłaty.

Z kolei, art. 106e ust. 1 w pkt 1 do 24 ustawy zawiera elementy jakie powinna zawierać faktura.

Na mocy art. 106h ust. 1 ustawy – w przypadku gdy faktura dotyczy sprzedaży zarejestrowanej przy zastosowaniu kasy rejestrującej, do egzemplarza faktury pozostającego u podatnika dołącza się paragon dokumentujący tę sprzedaż.

W ust. 2 ww. artykułu wskazano, że przepis ust. 1 nie dotyczy sprzedaży dokumentowanej fakturą emitowaną przy zastosowaniu kasy rejestrującej, w przypadkach gdy wartość sprzedaży i kwota podatku są zarejestrowane w raporcie fiskalnym dobowym kasy.

W przypadku gdy faktura w formie elektronicznej dotyczy sprzedaży zarejestrowanej przy zastosowaniu kasy rejestrującej, podatnik zostawia w dokumentacji paragon dotyczący tej sprzedaży za danymi identyfikującymi tę fakturę (art. 106h ust. 3 ustawy).

Stosownie do art. 106h ust. 4 ustawy – przepisu ust. 1 nie stosuje się w przypadku, gdy paragon został uznany za fakturę wystawioną zgodnie z art. 106e ust. 5 pkt 3.

Zgodnie z art. 109 ust. 1 ustawy – podatnicy, u których sprzedaż jest zwolniona od podatku na podstawie art. 113 ust. 1 i 9, są obowiązani prowadzić ewidencję sprzedaży za dany dzień, nie później jednak niż przed dokonaniem sprzedaży w dniu następnym.

W myśl art. 109 ust. 3 ustawy – podatnicy, z wyjątkiem podatników wykonujący wyłącznie czynności zwolnione od podatku na podstawie art. 43 ust. 1 lub przepisów wydanych na podstawie art. 82 ust. 3 oraz podatników, u których sprzedaż jest zwolniona od podatku na podstawie art. 113 ust. 1 i 9, są obowiązani prowadzić ewidencję zawierającą: kwoty określone w art. 90, dane niezbędne do określenia przedmiotu i podstawy opodatkowania, wysokość podatku należnego, kwoty podatku naliczonego obniżające kwotę podatku należnego oraz kwotę podatku podlegającą wpłacie do urzędu skarbowego lub zwrotowi z tego urzędu oraz inne dane służące do prawidłowego sporządzenia deklaracji podatkowej, a w przypadkach określonych w art. 120 ust. 15, art. 125, art. 134 oraz art. 138 – dane określone tymi przepisami niezbędne do prawidłowego sporządzenia deklaracji podatkowej.

Przytoczona regulacja wskazuje zatem na konieczność prowadzenia przez podatnika ewidencji, służącej prawidłowemu sporządzeniu deklaracji podatkowej.

Z opisu sprawy wynika, że Wnioskodawca zamierza prowadzić działalność gospodarczą polegającą na organizacji turnusów rehabilitacyjnych/rehabilitacyjno-wypoczynkowych w ośrodkach własnych jak i w ośrodkach obcych, wpisanych do rejestru wojewody, z których część będzie posiadała status podmiotu leczniczego a część status przedsiębiorstwa podmiotu leczniczego (sanatorium) oraz prowadzeniu przychodni, która uzyska status podmiotu leczniczego z szeroką ofertą usług rehabilitacyjnych wykonywanych przez wykwalifikowanych rehabilitantów. Wnioskodawca zamierza uzyskać status podmiotu leczniczego w zakresie czynności wykonywanych za pośrednictwem przychodni. Ośrodki, w których Wnioskodawca zamierza prowadzić turnusy i pobyty wpisane będą do rejestru ośrodków prowadzonego przez Wojewodę, przeznaczonych do leczenia konkretnych schorzeń objętych wpisem „OD” (tj. narząd ruchu - w tym osoby poruszające się na wózkach inwalidzkich, narząd słuchu, narząd wzroku, padaczka, układ krążenia, układ oddechowy, choroba psychiczna, upośledzenie umysłowe, choroby przemiany materii, choroby neurologiczne, reumatyczne, dermatologiczne, cukrzyca, zaburzenia rozwoju psychoruchowego, choroby wymagające leczenia dietami eliminacyjnymi, stwardnienie rozsiane, kobiet po mastektomii).

W celu wykonywania zabiegów rehabilitacyjnych świadczonych w ramach turnusów rehabilitacyjnych/rehabilitacyjno-wypoczynkowych Wnioskodawca będzie oddelegowywał część rehabilitantów zatrudnionych na umowę o pracę do ośrodków zlokalizowanych poza stałym miejscem wykonywania pracy przez rehabilitantów (tj. poza przychodnią).

Program turnusu rehabilitacyjnego skierowany będzie do osób niepełnosprawnych, a turnusu rehabilitacyjno-wypoczynkowego do osób zdrowych. Program turnusu rehabilitacyjnego będzie zarejestrowany i zatwierdzany przez Wojewodę. Beneficjentami świadczeń będą osoby fizyczne.

Wskazane wyżej świadczenia stanowić będą pakiet usług objętych jedną ceną za ich wykonanie, niezależnie od tego czy osoba uczestnicząca w turnusie lub korzystająca z pobytu w ośrodku skorzysta ze wszystkich świadczeń czy też nie. Wnioskodawca zamierza pobierać opłatę zaliczkową za turnus lub pobyt w wysokości od 10%-20% całości wynagrodzenia, płatną gotówką lub przelewem przed terminem wybranym przez beneficjenta świadczeń. Pozostała kwota uregulowana będzie gotówką wielowariantowo, tj.: 1) w dniu przyjazdu na turnus/pobyt, 2) w ostatnim dniu turnusu/pobytu.

Wystąpią również zapłaty 100% wartości świadczenia przed wykonaniem usługi przez Wnioskodawcę. Wnioskodawca będzie zarejestrowany jako podatnik VAT. W związku ze świadczeniami na rzecz osób fizycznych, które w szacunkowych planach Wnioskodawcy przekroczą kwotę 20.000 zł, Zainteresowany zobowiązany będzie do prowadzenia ewidencji na kasie rejestrującej.

Zasady prowadzenia ewidencji obrotu i kwot podatku należnego przy zastosowaniu kas rejestrujących określono w rozporządzeniu Ministra Finansów z dnia 14 marca 2013 r. w sprawie kas rejestrujących (Dz. U. z 2013 r., poz. 363), zwane dalej rozporządzeniem w sprawie kas.

Na podstawie § 2 pkt 12 rozporządzenia w sprawie kas, przez paragon fiskalny rozumie się wydrukowany przez kasę dla nabywcy w momencie sprzedaży dokument potwierdzający dokonaną transakcję sprzedaży.

Pamięć fiskalna to urządzenie zawierające elektroniczny nośnik danych, umożliwiające jednokrotny, niezmienialny zapis danych pod kontrolą programu pracy kasy, które są nieusuwalne bez zniszczenia samego urządzenia, oraz wielokrotny odczyt tych danych (§ 2 pkt 11 ww. rozporządzenia).

Natomiast raport fiskalny (dobowy, okresowy, w tym miesięczny oraz rozliczeniowy) – w myśl § 2 pkt 19 cyt. wyżej rozporządzenia – to dokument fiskalny zawierający dane sumaryczne o obrocie i kwotach podatku za daną dobę lub za wybrany okres w ujęciu według poszczególnych stawek podatku oraz sprzedaży zwolnionej od podatku.

Na mocy § 3 ust. 1 ww. rozporządzenia, podatnicy prowadzą ewidencję każdej sprzedaży, w tym sprzedaży zwolnionej, wyłącznie przy użyciu kas, które mają potwierdzenie, że kasa spełnia funkcje wymienione w art. 111 ust. 6a ustawy oraz kryteria i warunki techniczne określone w przepisach wydanych na podstawie art. 111 ust. 9 ustawy.

Zgodnie z § 3 ust. 2 rozporządzenia w sprawie kas, otrzymanie przed dokonaniem sprzedaży całości lub części należności (zapłaty) podlega ewidencjonowaniu z chwilą jej otrzymania.

W § 3 ust. 3 cyt. rozporządzenia wskazano, że nie ewidencjonuje się zwrotów towarów i uznanych reklamacji towarów i usług.

W myśl § 3 ust. 4 ww. rozporządzenia, zwroty towarów i uznane reklamacje towarów i usług, które skutkują zwrotem całości lub części należności (zapłaty) z tytułu sprzedaży, należy ująć w odrębnej ewidencji zawierającej:

  1. datę sprzedaży;
  2. nazwę towaru lub usługi pozwalającą na jednoznaczną ich identyfikację i ewentualnie opis towaru lub usługi stanowiący rozwinięcie tej nazwy;
  3. termin dokonania zwrotu towaru lub reklamacji towaru lub usługi;
  4. wartość brutto zwracanego towaru lub wartość brutto towaru lub usługi będących przedmiotem reklamacji oraz wartość podatku należnego – w przypadku zwrotu całości należności z tytułu sprzedaży;
  5. zwracaną kwotę (brutto) oraz odpowiadającą jej wartość podatku należnego – w przypadku zwrotu części należności z tytułu sprzedaży;
  6. dokument potwierdzający dokonanie sprzedaży;
  7. protokół przyjęcia zwrotu towaru lub reklamacji towaru lub usługi podpisany przez sprzedawcę i nabywcę.

Stosownie do treści § 3 ust. 5 powołanego rozporządzenia, w przypadku wystąpienia oczywistej pomyłki w ewidencji podatnik dokonuje niezwłocznie jej korekty przez ujęcie w odrębnej ewidencji:

  1. błędnie zaewidencjonowanej sprzedaży (wartość sprzedaży brutto i wartość podatku należnego);
  2. krótkiego opisu przyczyny i okoliczności popełnienia pomyłki oraz dołączenie oryginału paragonu fiskalnego dokumentującego sprzedaż, przy której nastąpiła oczywista pomyłka.

W oparciu o § 3 ust. 6 rozporządzenia w sprawie kas, w przypadku, o którym mowa w ust. 5, podatnik ewidencjonuje przy zastosowaniu kasy sprzedaż w prawidłowej wysokości.

Kasa rejestrująca, a w szczególności pamięć fiskalna kasy, zostały skonstruowane w sposób uniemożliwiający jakąkolwiek ingerencję podatnika (również podmiotów wykonujących serwis techniczny kas rejestrujących), co oznacza, że dane raz wprowadzone do kasy (transakcja zakończona wydrukowaniem paragonu) nie podlegają już modyfikacji. Korekta danej transakcji (treści paragonu fiskalnego) jest możliwa jedynie przed wydrukowaniem paragonu, czyli zapisaniem danych w pamięci fiskalnej.

Jednakże zakaz ingerencji w pamięć fiskalną nie oznacza zakazu korekty samej transakcji sprzedaży, gdyż to dokumentacja kasowa transakcji nie podlega korekcie, a nie sama transakcja sprzedaży (w istocie obowiązuje jedynie zakaz zmiany treści paragonu).

Należy zauważyć, że obowiązujące od dnia 1 kwietnia 2013 r. rozporządzenie w sprawie kas rejestrujących przewiduje m.in. możliwości skorygowania sprzedaży i podatku należnego zaewidencjonowanego za pomocą kasy rejestrującej w przypadku zwrotu towarów i uznanych reklamacji towarów i usług, które skutkują zwrotem całości lub części należności (zapłaty) z tytułu sprzedaży, poprzez ujęcie w odrębnej ewidencji. Ponadto, rozporządzenie to określa również możliwość korekty w przypadku wystąpienia oczywistej pomyłki, która to korekta ujmowana jest w odrębnej ewidencji.

Podkreślić należy, że rozporządzenie w sprawie kas rejestrujących nie wyczerpuje (nie wskazuje) wszystkich możliwych sytuacji, w których należy dokonać korekty sprzedaży zaewidencjonowanej przy użyciu kasy rejestrującej. W tych sytuacjach przepisy ustawy o VAT nie narzucają określonej formy prowadzenia ewidencji. Ważne jest tylko, aby zawierała ona wszystkie elementy wymienione w art. 109 ust. 3 ustawy oraz inne dane, które są niezbędne do prawidłowego wypełnienia deklaracji VAT.

Ewidencja prowadzona w kasie rejestrującej jest niezależna od ewidencji, której prowadzenia wymagają inne przepisy, w szczególności art. 109 ust. 3 ustawy. Ewidencja prowadzona na podstawie art. 111 ustawy dotyczy bowiem części sprzedaży podatnika na rzecz osób fizycznych nieprowadzących działalności gospodarczej. Ewidencja sprzedaży prowadzona przy zastosowaniu kasy rejestrującej spełnia wymogi zawarte w art. 109 ust. 3 ustawy o podatku od towarów i usług wyłącznie w przypadku, gdy zawiera dane niezbędne do prawidłowego sporządzenia deklaracji podatkowej, tj. dane odzwierciedlające rzeczywisty przebieg transakcji.

W świetle powyższych unormowań podatnikom przysługuje prawo do korekty sprzedaży i podatku należnego, jednakże pod warunkiem, że zdarzenia te zostaną udokumentowane wiarygodnymi dowodami.

Wnioskodawca powziął wątpliwości czy będzie zobowiązany do ujęcia w odrębnej ewidencji kasy rejestrującej pomyłek związanych z błędnymi danymi nabywcy na fakturze VAT wystawionej na żądanie nabywcy do wystawionego wcześniej paragonu.

Wskazać należy, że ustawodawca jednoznacznie określił obowiązki w zakresie dokumentowania sprzedaży dla osób fizycznych nieprowadzących działalności gospodarczej, tj. za pomocą paragonów fiskalnych (jeżeli na podatniku ciąży obowiązek prowadzenia ewidencji za pomocą kasy rejestrującej) lub faktur VAT wystawianych na żądanie nabywcy. Zatem w sytuacji, kiedy dana sprzedaż zostanie udokumentowana fakturą wystawianą na żądanie nabywcy (osoby fizycznej), wówczas podatnik ma obowiązek zaewidencjonowania jej w kasie rejestrującej niezależnie od faktu wystawienia faktury.

Jak wynika z § 8 ust. 1 rozporządzenia w sprawie kas rejestrujących, paragon fiskalny zawiera co najmniej:

  1. imię i nazwisko lub nazwę podatnika, adres punktu sprzedaży, a dla sprzedaży prowadzonej w miejscach niestałych – adres siedziby lub miejsca zamieszkania podatnika;
  2. numer identyfikacji podatkowej podatnika (NIP);
  3. numer kolejny wydruku;
  4. datę oraz godzinę i minutę sprzedaży;
  5. oznaczenie „PARAGON FISKALNY”;
  6. nazwę towaru lub usługi pozwalającą na jednoznaczną ich identyfikację;
  7. cenę jednostkową towaru lub usługi;
  8. ilość i wartość sumaryczną sprzedaży danego towaru lub usługi z oznaczeniem literowym przypisanej stawki podatku;
  9. wartość rabatów lub narzutów, o ile występują;
  10. wartość sprzedaży brutto i kwoty podatku według poszczególnych stawek podatku po uwzględnieniu rabatów lub narzutów;
  11. wartość sprzedaży zwolnionej od podatku;
  12. łączną kwotę podatku;
  13. łączną kwotę sprzedaży brutto;
  14. oznaczenie waluty, w której rejestrowana jest sprzedaż, przynajmniej przy łącznej kwocie sprzedaży brutto;
  15. kolejny numer paragonu fiskalnego;
  16. numer kasy i oznaczenie kasjera – przy więcej niż jednym stanowisku kasowym;
  17. numer identyfikacji podatkowej nabywcy (NIP nabywcy) – na żądanie nabywcy;
  18. logo fiskalne i numer unikatowy kasy.

Zatem z przytoczonych przepisów wynika, jakie wymagania musi spełniać paragon fiskalny.

Jednocześnie podkreślenia wymaga, że zgodnie z art. 111 ust. 1 ustawy, dostawa towarów oraz świadczenia usług na rzecz osoby fizycznej nieprowadzącej działalności gospodarczej wymaga zaewidencjonowania na kasie rejestrującej i wydrukowania paragonu fiskalnego, który należy wydać nabywcy (na mocy art. 111 ust. 3a pkt 1 ustawy). Niezależnie od zarejestrowania sprzedaży za pomocą kasy rejestrującej klient może wystąpić o wystawienie faktury. Podkreślić jednak należy, że obowiązek wystawienia faktury na rzecz osoby fizycznej nieprowadzącej działalności gospodarczej powstaje wskutek złożenia oświadczenia, że żąda ona jej wystawienia, pod warunkiem, że żądanie to zostało zgłoszone we właściwym terminie, tj. w terminie 3 miesięcy licząc od końca miesiąca, w którym dostarczono towar lub wykonano usługę bądź otrzymano całość lub część zapłaty. Żądanie wystawienia faktury po upływie 3 miesięcy nie wywiera takiego skutku i nie rodzi po stronie sprzedawcy obowiązku wystawienia faktury. Wskazać dodatkowo należy, że wystawienie faktury po upływie trzymiesięcznego terminu jest prawem, a nie obowiązkiem podatnika i to do niego należy decyzja dotycząca jej wystawienia.

Z kolei, jak wynika z treści art. 106e ust. 1 pkt 3 ustawy – faktura powinna zawierać imiona i nazwiska podatnika i nabywcy towarów lub usług oraz ich adresy.

Zatem z wystawionej faktura VAT powinny wynikać m.in. dane nabywcy. Jeśli dane te są błędne, to co do zasady właściwe jest skorygowanie tego błędu.

Zgodnie bowiem z art. 106j ust. 1 ustawy – w przypadku gdy po wystawieniu faktury:

  1. udzielono obniżki ceny w formie rabatu, o której mowa w art. 29a ust. 7 pkt 1,
  2. udzielono opustów i obniżek cen, o których mowa w art. 29a ust. 10 pkt 1;
  3. dokonano zwrotu podatnikowi towarów i opakowań,
  4. dokonano zwrotu nabywcy całości lub części zapłaty, o której mowa w art. 106b ust. 1 pkt 4,
  5. podwyższono cenę lub stwierdzono pomyłkę w cenie, stawce, kwocie podatku lub w jakiejkolwiek innej pozycji faktury

– podatnik wystawia fakturę korygującą.

Z wniosku wynika, że może dojść do sytuacji, że na wystawionej na żądanie nabywcy fakturze VAT zostaną błędnie określone dane indentyfikacyjne nabywcy, tj. jego nazwa.

W związku z powyższym, błąd dotyczący niewłaściwie wskazanych danych identyfikujących nabywcę usługi – jego nazwy – na fakturze wystawionej na żądanie tego nabywcy, co do zasady powinien być skorygowany poprzez wystawienie faktury korygującej. Tym samym tego błędu nie można korygować w ewidencji korekt prowadzonej w związku z ewidencją za pomocą kasy rejestrującej, bowiem takie dane nie wynikają z paragonu. Wobec powyższego, w opisanej sytuacji nie znajdzie zastosowania w § 3 ust. 5 rozporządzenia w sprawie kas rejestrujących.

Wobec powyższego, w zakresie pytania nr A pkt 1 wniosku uznano stanowisko Wnioskodawcy za prawidłowe.

Ponadto wątpliwości Wnioskodawcy dotyczą kwestii ujęcia w ewidencji korekt sprzedaży zaewidencjonowanej na kasie rejestrującej w przypadku pomyłek związanych z błędnie wskazanym na paragonie miejscem i terminem turnusu wpływającym na kwotę należną od nabywcy w związku z pisemnym wnioskiem usługobiorcy dotyczącym zmiany miejsca i terminu turnusu, zmieniającym zakres zawartej wcześniej umowy w powyższym zakresie, dotyczącym miejsca i terminu turnusu.

Powołany wcześniej § 3 ust. 5 rozporządzenia określa, w jaki sposób należy dokonać korekty ewidencji w sytuacji wystąpienia oczywistej pomyłki. Przez oczywistą pomyłkę należy rozumieć taką pomyłkę, która ma miejsce w momencie sprzedaży, bądź niezwłocznie po niej. Przykładem takiej pomyłki może być np. pomyłka w ilości towaru - sprzedawca wydając np. 1,5 kg jabłek zaewidencjonuje na kasie 15 kg owoców lub pomyłka w cenie towaru – sprzedawca wydając np. chleb, zamiast ceny brutto 2 zł naliczy na kasie 20 zł.

O oczywistej pomyłce można mówić również w sytuacji, gdy sprzedawca zaewidencjonuje na kasie sprzedaż towarów, której nie było - np. klient kupuje pomidory, gruszki, i ziemniaki, a sprzedawca zaewidencjonuje dodatkowo także cebulę. Za oczywistą pomyłkę należy uznać również przypadek, w którym sprzedawca zamiast zaewidencjonować na kasie stawkę podatku w wysokości 8% naliczy stawkę 80%, a zatem stawkę, która nie jest przewidziana w obowiązujących przepisach, stawkę nieistniejącą.

Oczywista pomyłka jest to więc pomyłka, która jest łatwa do zauważenia, a „oczywistość” pomyłki, rozumianej jako określenie niedokładności, nasuwa się każdemu bez potrzeby dodatkowych ustaleń, dokumentów.

Uwzględniając powyższe stwierdzić należy, że w sytuacji, gdy błędna informacja w ewidencji prowadzonej przy użyciu kas rejestrujących nie zostanie ujawniona w momencie sprzedaży, lecz po upływie pewnego czasu od sprzedaży, to nie można mówić o wystąpieniu oczywistej pomyłki. Po upływie jakiegoś czasu od sprzedaży nie jest możliwe stwierdzenie błędów w ewidencji prowadzonej przy użyciu kas rejestrujących (np. dotyczących rodzaju towaru, jego ilości, kwoty sprzedaży brutto, stawki podatku), bez konieczności odwołania się, przeanalizowania innych dokumentów będących w posiadaniu Podatnika, bądź przepisów obowiązujących w dacie sprzedaży.

Jak wynika z opisu sprawy Wnioskodawca zamierza pobierać opłatę zaliczkową za turnus lub pobyt w wysokości od 10%-20% całości wynagrodzenia, płatną gotówką lub przelewem przed terminem wybranym przez beneficjenta świadczeń. Pozostała kwota uregulowana będzie gotówką wielowariantowo, tj.: 1) w dniu przyjazdu na turnus/pobyt; 2) w ostatnim dniu turnusu/pobytu. Wystąpią również zapłaty 100% wartości świadczenia przed wykonaniem usługi przez Wnioskodawcę.

Zainteresowany wskazał, że może dojść do sytuacji, gdy na pisemny wniosek nabywcy usługi dojdzie do zmiany miejsca/terminu turnusu.

Mając powyższe na uwadze, stwierdzić należy, że w sytuacji, gdy jeszcze przed wykonaniem usługi usługobiorcy dokonają wpłaty zaliczki na poczet wykupionego u Wnioskodawcy turnusu, a po pewnym czasie nabywca tej usługi złoży pisemny wniosek o zmianę miejsca i terminu turnusu, co wiąże się z inną kwotą należną za usługę - nie można uznać, że doszło do popełnienia oczywistej pomyłki. Wniosek usługobiorcy dotyczący zmiany terminu i/lub miejsca turnusu, zaaprobowany przez Wnioskodawcę, powoduje zawiązanie nowego stosunku zobowiązaniowego – nowej umowy. Oznacza to, że jednocześnie dochodzi do rozwiązania wcześniejszej umowy na świadczenie usługi, co do której przyjęto zaliczkę. W świetle przepisów ustawy należy zatem dokonać zwrotu wpłaconej zaliczki i przyjąć ją ponownie w związku z nowo zawartą umową.

Technicznie zatem w ewidencji korekt należy ująć, na podstawie wniosku usługobiorcy o zmianę miejsca i terminu turnusu korektę zaliczki zapłaconej w związku z pierwotnie zawartą umową na świadczenie usługi turnusu rehabilitacyjnego/rehabilitacyjno-wypoczynkowego. Korekta ta powinna zawierać dane, o których mowa w przepisie § 3 ust. 4 rozporządzenia w sprawie kas rejestrujących. Następnie ponownie wartość zaliczki wpłaconej w związku z pierwotnie zawartą umową i skorygowaną w ewidencji korekt należy zaewidencjonować za pomocą kasy rejestrującej wskazując miejsce i datę turnusu zgodną z wnioskiem usługobiorcy.

W konsekwencji, zmiana miejsca/terminu turnusu dokonanej na pisemny wniosek nabywcy usługi powoduje, że dojdzie do zwrotu zaliczki w związku z pierwotnie zawartą umową i zawiązaniem nowej umowy co do nowego miejsca i terminu świadczenia usługi turnusu rehabilitacyjnego/rehabilitacyjno-wypoczynkowego. Sytuacja ta wymaga ujęcia wpłaconej zaliczki w odrębnej ewidencji korekt, tj. ewidencji zwrotów, co wynika z w § 3 ust. 4 rozporządzenia w sprawie kas rejestrujących.

Wobec powyższego, w zakresie pytania nr A pkt 2 wniosku w części dotyczącej ujęcia w ewidencji korekt sprzedaży (zaliczek) zaewidencjonowanej na kasie rejestrującej w związku z pisemnym wnioskiem usługobiorcy dotyczącym zmiany miejsca i terminu turnusu - uznano stanowisko Wnioskodawcy za nieprawidłowe - gdyż w ocenie Wnioskodawcy zmiana miejsca/terminu dokonana na pisemny wniosek nabywcy usługi nie stanowiąca oczywistej pomyłki, ani też uznanej reklamacji nie wymaga ujęcia w odrębnej ewidencji korekt.

Ad B)

Wątpliwości Wnioskodawcy dotyczą również kwestii ustalenia, czy wypełniając obowiązki określone w § 3 ust. 5 pkt 2 rozporządzenia w sprawie kas rejestrujących Zainteresowany obowiązany będzie do podłączenia oryginału paragonu wydanego klientowi Wnioskodawcy czy wystarczającym jest oryginał paragonu będący w posiadaniu Wnioskodawcy (zapisany w pamięci systemu rejestracyjnego kasy rejestrującej lub na rolce kasy rejestrującej).

W związku z uznaniem, że zmiana miejsca/terminu turnusu dokonanej na pisemny wniosek nabywcy usługi powoduje, że dojdzie do zwrotu zaliczki w związku z pierwotnie zawartą umową i zawiązaniem nowej umowy co do nowego miejsca i terminu świadczenia usługi turnusu rehabilitacyjnego/rehabilitacyjno-wypoczynkowego i sytuacja ta wymaga ujęcia wpłaconej zaliczki w odrębnej ewidencji korekt, tj. ewidencji zwrotów prowadzonej zgodnie z przepisem § 3 ust. 4 rozporządzenia w sprawie kas nie będzie miał zastosowania w przedmiotowej sprawie § 3 ust. 5 pkt 2 rozporządzenia w sprawie kas. Tym samym odpowiedź w zakresie pytania nr B) wniosku stała się bezprzedmiotowa.

Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dniu wydania interpretacji.

Tut. Organ informuje, że wydana interpretacja dotyczy tylko sprawy będącej przedmiotem wniosku (zapytania) Zainteresowanego. Inne kwestie wynikające ze złożonego wniosku, które nie zostały objęte pytaniami – nie mogą być zgodnie z art. 14b § 1 Ordynacji podatkowej – rozpatrzone.

Ponadto informuje, się że w pozostałym zakresie wniosku dotyczącym ujęcia w ewidencji korekt sprzedaży zaewidencjonowanej na kasie rejestrującej w przypadku pomyłek związanych z błędnie wskazanym na paragonie miejscem i terminem turnusu wpływającego na kwotę należną od nabywcy na skutek samokontroli ewidencji na kasie dokonanej przez Wnioskodawcę oraz sposobu udokumentowania korekt zostanie wydane odrębne rozstrzygnięcie.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu, ul. Św. Mikołaja 78/79, 50-126 Wrocław, po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację – w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. z 2012 r., poz. 270, z późn. zm.). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy). Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy), na adres: Izba Skarbowa w Poznaniu, Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Lesznie, ul. Dekana 6, 64-100 Leszno.

© 2011-2016 Interpretacje.org
StrukturaWybrane zagadnieniaSerwis
Działy przedmiotowe
Komentarze podatkowe
Najnowsze interpretacje
Aport
Gmina
Koszty uzyskania przychodów
Najem
Nieruchomości
Obowiązek podatkowy
Odszkodowania
Pracownik
Prawo do odliczenia
Projekt
Przedsiębiorstwa
Przychód
Różnice kursowe
Sprzedaż
Stawki podatku
Świadczenie usług
Udział
Zwolnienia przedmiotowe
Aktualności
Informacje o serwisie
Kanały RSS
Reklama w serwisie
Serwis zawiera interpretacje podatkowe publikowane przez Ministerstwo Finansów, na które składają się: interpretacje indywidualne oraz interpretacje ogólne wydane na podstawie art. 14a oraz art. 14b ustawy z 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (tj. Dz. U. z 2005 r. Nr 8 poz. 60 ze zm.), jak również informacje o zakresie stosowania przepisów prawa podatkowego (interpretacje podatkowe wydane na podstawie przepisów obowiązujących przed 1 lipca 2007 r.), a także wybrane orzeczenia dotyczące problematyki podatkowej.