ILPP2/443-1098/14-2/AK | Interpretacja indywidualna

Czy Wnioskodawca może korzystać ze zwolnienia z obowiązku ewidencjonowania przy zastosowaniu kasy rejestrującej na podstawie § 2 ust. 1 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 29 listopada 2012 r. w sprawie zwolnień z obowiązku prowadzenia ewidencji przy zastosowaniu kas rejestrujących do dnia 31 grudnia 2014 r. w związku ze świadczeniem usług wymienionych w poz. 40 tego rozporządzenia?
ILPP2/443-1098/14-2/AKinterpretacja indywidualna
  1. automat
  2. bilety
  3. kasa
  4. kasa rejestrująca
  5. obrót
  6. sprzedaż
  7. urządzenie
  8. usługi
  9. świadczenie usług
  1. Podatek od towarów i usług (VAT) -> Dokumentacja -> Kasy rejestrujące -> Kasy rejestrujące
  2. Podatek od towarów i usług (VAT) -> Zakres opodatkowania -> Dostawa towarów i świadczenie usług -> Świadczenie usług
  3. Podatek od towarów i usług (VAT) -> Zakres opodatkowania -> Przepisy ogólne -> Czynności opodatkowane

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (Dz.U. z 2012 r., poz. 749 z późn. zm.) oraz § 6 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 20 czerwca 2007 r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz.U. Nr 112, poz. 770 z późn. zm.) Dyrektor Izby Skarbowej w Poznaniu działający w imieniu Ministra Finansów stwierdza, że stanowisko przedstawione we wniosku z 29 września 2014 r. (data wpływu 3 października 2014 r.) o wydanie interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie zwolnienia z obowiązku ewidencji obrotu za pomocą kasy rejestrującej – jest prawidłowe.

UZASADNIENIE

W dniu 3 października 2014 r. został złożony ww. wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie zwolnienia z obowiązku ewidencji obrotu za pomocą kasy rejestrującej.

We wniosku przedstawiono następujące zdarzenie przyszłe.

Wnioskodawca prowadzi działalność gospodarczą polegającą na budowie, organizacji i bieżącej obsłudze placów zabaw dla dzieci zlokalizowanych w centrach i pasażach handlowych. Prowadzona działalność gospodarcza sklasyfikowana jest pod numerem PKD „Działalność wesołych miasteczek i parków rozrywki”. Za wstęp na plac zabaw pobierane jest wynagrodzenie, które każdorazowo ewidencjonowane jest na kasie fiskalnej. Dodatkowo na terenie placu zabaw lub centrum handlowego, w którym mieści się plac zabaw, Wnioskodawca planuje świadczyć usługi rozrywki dla dzieci polegające na udostępnianiu za odpłatnością urządzeń samoobsługowych – automatów dla dzieci w formie różnego rodzaju bujaków, karuzel oraz automatów sprzedających zabawki, gadżety dla dzieci.

W zależności od miejsca położenia automatów, należność za usługę może być pobierana na kilka sposobów:

  1. Automaty na bilon: klient uruchamia automat wrzucając monetę (bilon) bezpośrednio do wrzutnika automatu;
  2. Automaty na żetony wymieniane w żetoniarce klient wymienia bilon na żetony w samoobsługowym urządzeniu tzw. żetoniarce, po czym uruchamia automat wrzucając żeton do wrzutnika automatu;
  3. Automaty na żetony wymieniane u obsługi placu: klient wymienia bilon na żetony u obsługi placu, po czym uruchamia automat wrzucając żeton do wrzutnika automatu;
  4. Automaty na chipy mikroprocesorowe: klient wymienia u obsługi placu zabaw gotówkę na chip mikroprocesorowy z zaprogramowaną wartością usługi, po czym uruchamia automat przy użyciu otrzymanego chipa.

W przypadkach opisanych w pkt 3 i 4 klient otrzymuje od obsługi placu potwierdzenie wymiany bilonu na jego ekwiwalent w postaci żetonów lub chipów.

W związku z powyższym opisem zadano następujące pytanie.

Czy Wnioskodawca może korzystać ze zwolnienia z obowiązku ewidencjonowania przy zastosowaniu kasy rejestrującej na podstawie § 2 ust. 1 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 29 listopada 2012 r. w sprawie zwolnień z obowiązku prowadzenia ewidencji przy zastosowaniu kas rejestrujących do dnia 31 grudnia 2014 r. w związku ze świadczeniem usług wymienionych w poz. 40 tego rozporządzenia...

Zdaniem Wnioskodawcy:

Obowiązek w zakresie prowadzenia ewidencji obrotu i kwot podatku należnego przy zastosowaniu kas rejestrujących wynika z art. 111 ustawy z dnia 11 marca 2004 r o podatku od towarów i usług (Dz. U. z 2011 r. Nr 177, poz. 1054 ze zm.).

W myśl przepisu art. 111 ust. 1 tej ustawy, podatnicy dokonujący sprzedaży na rzecz osób fizycznych nieprowadzących działalności gospodarczej oraz rolników ryczałtowych są obowiązani prowadzić ewidencję obrotu i kwot podatku należnego przy zastosowaniu kas rejestrujących.

Powyższy przepis określa generalną zasadę, z której wynika, iż obowiązek prowadzenia ewidencji sprzedaży przy zastosowaniu kasy rejestrującej dotyczy wszystkich podatników, którzy dokonują sprzedaży na rzecz określonych w nim odbiorców, tj. osób fizycznych nieprowadzących działalności gospodarczej oraz rolników ryczałtowych.

Zatem jednym z podstawowych kryteriów decydujących o obowiązku stosowania do ewidencjonowania kas rejestrujących jest status nabywcy wykonywanych przez podatnika świadczeń.

Przez sprzedaż rozumie się, zgodnie z art. 2 pkt 22 powołanej ustawy, odpłatną dostawę towarów odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju, eksport towarów oraz wewnątrzwspólnotową dostawę towarów.

Przez dostawę towarów, stosownie do art. 7 ust. 1 ustawy, rozumie się przeniesienie prawa do rozporządzania towarami jak właściciel (...).

W myśl art. 8 ust. 1 cyt. ustawy, przez świadczenie usług, o którym mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się każde świadczenie na rzecz osoby fizycznej, osoby prawnej lub jednostki organizacyjnej niemającej Osobowości prawnej, które nie stanowi dostawy towarów w rozumieniu art. 7 (...).

Na podstawie art. 111 ust. 8 pkt 1 ustawy, minister właściwy do spraw finansów publicznych może zwolnić, w drodze rozporządzenia, na czas określony, niektóre grupy podatników oraz niektóre czynności z obowiązku, o którym mowa w ust. 1, oraz określić warunki korzystania ze zwolnienia. mając na uwadze interes publiczny, w szczególności sytuację budżetu państwa.

W obecnym stanie prawnym kwestie dotyczące między innymi zwolnień z obowiązku prowadzenia ewidencji przy zastosowaniu kas rejestrujących oraz terminów rozpoczęcia prowadzenia tej ewidencji zostały uregulowane w rozporządzeniu Ministra Finansów z dnia 29 listopada 2012 r. w sprawie zwolnień z obowiązku prowadzenia ewidencji przy zastosowaniu kas rejestrujących (Dz. z 2012 r. poz. 1382).

Stosownie do § 2 ust. 1 ww. rozporządzenia, zwalnia się z obowiązku ewidencjonowania w danym roku podatkowym, nie później jednak niż do dnia 31 grudnia 2014 r, czynności wymienione w załączniku do rozporządzenia.

W poz. 40 tego załącznika wymieniono świadczenie usług na rzecz osób fizycznych nieprowadzących działalności gospodarczej oraz rolników ryczałtowych przy użyciu urządzeń, w tym wydających bilety, obsługiwanych przez klienta, które również w systemie bezobsługowym przyjmują należność:

  1. w bilonie lub banknotach, lub
  2. innej formie (bezgotówkowej), jeżeli z ewidencji i dowodów dokumentujących transakcję jednoznacznie wynika, jakiej konkretnie transakcji zapłata dotyczyła.

Ponadto, stosownie do zapisu § 4 ust. 1 ww. rozporządzenia zwolnień z obowiązku ewidencjonowania, o których mowa w § 2 i § 3, nie stosuje się, bez względu na wysokość osiąganych obrotów przy dostawie towarów i świadczeniu usług w nim wymienionych.

Analiza powołanych przepisów prowadzi do wniosku, że aby podatnik miał możliwość skorzystać z prawa do zwolnienia z obowiązku ewidencjonowania obrotu przy zastosowaniu kasy rejestrującej podstawie § 2 ust. 1 rozporządzenia w powiązaniu z poz. 40 załącznika do rozporządzenia muszą łącznie zostać spełnione następujące warunki: po pierwsze sprzedaż odbywa się przy użyciu urządzeń obsługiwanych przez klienta, po drugie urządzenia te również w systemie bezobsługowym przyjmują należność w bilonie lub banknotach lub w innej formie (bezgotówkowej), jeżeli z ewidencji dowodów dokumentujących transakcję jednoznacznie wynika, jakiej konkretnie transakcji zapłata dotyczyła.

Niewystąpienie jednego z nich oznacza brak możliwości zastosowania zwolnienia z obowiązku ewidencjonowania obrotu przy zastosowaniu kasy rejestrującej.

Wnioskodawca, świadczy usługi rozrywki dla dzieci przy użyciu urządzeń typu bujaki, karuzele automaty sprzedające obsługiwanych przez klienta. Należność za oferowaną usługę może być pobierana na kilka sposobów:

  1. Automaty na bilon: klient uruchamia automat wrzucając monetę (bilon) bezpośrednio do wrzutnika automatu;
  2. Automaty na żetony wymieniane w żetoniarce: klient wymienia bilon na żetony w samoobsługowym urządzeniu tzw. żetoniarce, po czym uruchamia automat wrzucając żeton do wrzutnika automatu;
  3. Automaty na żetony wymieniane u obsługi placu: klient wymienia bilon na żetony u obsługi placu, czym uruchamia automat wrzucając żeton do wrzutnika automatu;
  4. Automaty na chipy mikroprocesorowe: klient wymienia u obsługi placu zabaw gotówkę na chip mikroprocesorowy z zaprogramowaną wartością usługi, po czym uruchamia automat przy użyciu otrzymanego chipa.

Zdaniem Wnioskodawcy korzysta on ze zwolnienia z obowiązku ewidencjonowania opisanej sprzedaży przy użyciu kasy fiskalnej w odniesieniu do wszystkich czterech sposobów otrzymywania zapłaty za uruchomienie automatu dla dzieci, ponieważ urządzenia te w systemie bezobsługowym przyjmują należność w bilonie lub w formie ekwiwalentu bilonu – żetonu lub chipu mikroprocesorowego.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego stanu faktycznego jest prawidłowe w zakresie zwolnienia z obowiązku ewidencji obrotu za pomocą kasy rejestrującej.

Obowiązek stosowania kas rejestrujących wynika bezpośrednio z art. 111 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (t.j. Dz.U. z 2011 r. Nr 177, poz. 1054 z późn. zm.), zwanej dalej ustawą. Stosownie do ust. 1 tego przepisu, podatnicy dokonujący sprzedaży na rzecz osób fizycznych nieprowadzących działalności gospodarczej oraz rolników ryczałtowych są obowiązani prowadzić ewidencję obrotu i kwot podatku należnego przy zastosowaniu kas rejestrujących.

W myśl art. 111 ust. 1a ustawy, do obrotu wykazywanego w ewidencji, o której mowa w ust. 1, nie wlicza się kwoty podatku należnego.

Należy jednak zauważyć, że na mocy delegacji ustawowej zawartej w przepisie art. 111 ust. 8 ustawy, minister właściwy do spraw finansów publicznych może zwolnić, w drodze rozporządzenia, na czas określony, niektóre grupy podatników oraz niektóre czynności z obowiązku, o którym mowa w ust. 1, oraz określić warunki korzystania ze zwolnienia, mając na uwadze interes publiczny, w szczególności sytuację budżetu państwa (...).

Może zatem zaistnieć sytuacja, w której podatnik będzie ewidencjonował przy zastosowaniu kasy rejestrującej jedynie część swojej sprzedaży, a niektórych czynności nie, bowiem mogą one korzystać ze zwolnienia z obowiązku ewidencjonowania obrotu za pomocą kasy rejestrującej.

Kwestie dotyczące zwolnień z obowiązku prowadzenia ewidencji przy użyciu kas rejestrujących niektórych czynności i niektórych grup podatników oraz terminów rozpoczęcia prowadzenia tej ewidencji przy zastosowaniu kas rejestrujących od dnia 1 stycznia 2013 r. do 31 grudnia 2014 r. regulowało rozporządzenie Ministra Finansów z dnia 29 listopada 2012 r. w sprawie zwolnień z obowiązku prowadzenia ewidencji przy zastosowaniu kas rejestrujących (Dz. U. z 2012 r., poz. 1382), zwane dalej rozporządzeniem.

Regulacje zawarte w powołanym rozporządzeniu przewidywały zwolnienie z obowiązku prowadzenia ewidencji przy zastosowaniu kas rejestrujących ze względu na rodzaj prowadzonej działalności – zgodnie z załącznikiem do rozporządzenia (zwolnienie przedmiotowe) oraz wysokość obrotu – do określonej tym przepisem wysokości obrotów (zwolnienie podmiotowe).

Stosownie do § 2 ust. 1 rozporządzenia, zwalnia się z obowiązku ewidencjonowania w danym roku podatkowym, nie później jednak niż do dnia 31 grudnia 2014 r., czynności wymienione w załączniku do rozporządzenia.

I tak, w załączniku do rozporządzenia, stanowiącym wykaz czynności zwolnionych z obowiązku ewidencjonowania, wskazano sprzedaż dotyczącą szczególnych czynności, w poz. 40: usługi świadczone przy użyciu urządzeń, w tym wydających bilety, obsługiwanych przez klienta, które również w systemie bezobsługowym przyjmują należność:

  1. w bilonie lub banknotach, lub
  2. innej formie (bezgotówkowej), jeżeli z ewidencji i dowodów dokumentujących transakcję jednoznacznie wynika, jakiej konkretnie transakcji zapłata dotyczyła.

Zgodnie z § 7 ust. 4 rozporządzenia, w przypadku podatników, którzy przed dniem 1 stycznia 2013 r. rozpoczęli ewidencjonowanie czynności wymienionych w poz. 33, 34, 39 lub 40 załącznika do rozporządzenia, zwolnienia, o którym mowa w § 2 ust. 1, w zakresie tych czynności ewidencjonowanych, nie stosuje się.

Powyższe zwolnienie jest zwolnieniem przedmiotowym z obowiązku ewidencjonowania obrotu za pomocą kasy rejestrującej, tj. dotyczy przedmiotu działalności.

Należy również wskazać, że z zapisu § 4 ust. 1 rozporządzenia wynika, że zwolnień z obowiązku ewidencjonowania, o których mowa w § 2 i § 3, nie stosuje się, w określonych w nim przypadkach.

Od 1 stycznia 2015 r. kwestie dotyczące zwolnień z obowiązku prowadzenia ewidencji przy użyciu kas rejestrujących niektórych czynności i niektórych grup podatników oraz terminów rozpoczęcia prowadzenia tej ewidencji przy zastosowaniu kas rejestrujących reguluje rozporządzenie Ministra Finansów z dnia 4 listopada 2014 r. w sprawie zwolnień z obowiązku prowadzenia ewidencji przy zastosowaniu kas rejestrujących (Dz. U. z 2014 r., poz. 1544), zwane dalej nowym rozporządzeniem.

Zgodnie z § 2 ust. 1 nowego rozporządzenia, zwalnia się z obowiązku ewidencjonowania w danym roku podatkowym, nie dłużej jednak niż do dnia 31 grudnia 2016 r., czynności wymienione w załączniku do rozporządzenia.

W załączniku do nowego rozporządzenia, stanowiącym wykaz czynności zwolnionych z obowiązku ewidencjonowania, wskazano sprzedaż dotyczącą szczególnych czynności, w poz. 41 usługi świadczone przy użyciu urządzeń, w tym wydających bilety, obsługiwanych przez klienta, które również w systemie bezobsługowym przyjmują należność:

  1. w bilonie lub banknotach, lub
  2. innej formie (bezgotówkowej), jeżeli z ewidencji i dowodów dokumentujących transakcję jednoznacznie wynika, jakiej konkretnie transakcji zapłata dotyczyła.

W myśl § 8 ust. 3 nowego rozporządzenia, w przypadku podatników, którzy przed dniem 1 stycznia 2015 r. rozpoczęli ewidencjonowanie czynności wymienionych w poz. 35, 40 lub 41 załącznika do rozporządzenia, zwolnienia, o którym mowa w § 2 ust. 1, w zakresie tych czynności ewidencjonowanych nie stosuje się.

Ponadto, z zapisu § 4 ust. 1 nowego rozporządzenia wynika, że zwolnień z obowiązku ewidencjonowania, o których mowa w § 2 i § 3, nie stosuje się, w określonych w nim przypadkach.

Tut. Organ informuje, że kasa rejestrująca jest szczególnego rodzaju ewidencją podatkową. Ma ona charakter ewidencji sprzedaży, gdyż zarejestrowaniu w niej podlegają transakcje opodatkowane wykonane przez podatnika.

Wymóg stosowania przez określone grupy podatników kas rejestrujących został wprowadzony przede wszystkim ze względu na potrzebę zapewnienia kontroli nad rzetelnością deklarowanych przez pewne grupy podatników podstaw opodatkowania. Obowiązek ewidencjonowania w kasie dotyczy bowiem tych transakcji, w przypadku których nie ma bezwzględnego obowiązku wystawiania faktur je dokumentujących (faktury wystawiane są wyłącznie na żądanie nabywców – osób fizycznych nieprowadzących działalności gospodarczej). W tym przypadku, przy braku innych form dokumentowania transakcji (utrwalania tego, że miały one miejsce), istniałoby realne niebezpieczeństwo zaniżania obrotów (podstawy opodatkowania). Ewentualne wykrycie tego faktu byłoby znacznie utrudnione w przypadku, gdyby sprzedaż bezfakturowa nie została udokumentowana w żaden inny sposób. Obowiązek ewidencjonowania sprzedaży w kasie rejestrującej ma dyscyplinować podatników i przeciwdziałać przypadkom zaniżana obrotów.

Należy zatem uznać, że celem wprowadzenia obowiązku ewidencjowania obrotu przy zastosowaniu kas rejestrujących było zobowiązanie podatników do ewidencjonowania tej sprzedaży, która nie jest dokumentowana w żaden inny sposób, a więc nie ma możliwości sprawdzenia, czy dana transakcja faktycznie miała miejsce. Tym samym, uzasadnione jest przyjęcie, iż wprowadzając zwolnienia z obowiązku ewidencjonowania za pomocą kasy rejestrującej, ustawodawca zwolnieniem objął te czynności, które są już w jakiś sposób udokumentowane, a więc istnieje możliwość ustalenia podstawy opodatkowania.

Z opisu sprawy wynika, że Wnioskodawca prowadzi działalność gospodarczą polegającą na budowie, organizacji i bieżącej obsłudze placów zabaw dla dzieci zlokalizowanych w centrach i pasażach handlowych. Prowadzona działalność gospodarcza sklasyfikowana jest pod numerem PKD „Działalność wesołych miasteczek i parków rozrywki”. Za wstęp na plac zabaw pobierane jest wynagrodzenie które każdorazowo ewidencjonowane jest na kasie fiskalnej. Dodatkowo na terenie placu zabaw lub centrum handlowego, w którym mieści się plac zabaw, Wnioskodawca planuje świadczyć usługi rozrywki dla dzieci polegające na udostępnianiu za odpłatnością urządzeń samoobsługowych – automatów dla dzieci w formie różnego rodzaju bujaków, karuzel oraz automatów sprzedających zabawki, gadżety dla dzieci.

W zależności od miejsca położenia automatów, należność za usługę może być pobierana na kilka sposobów:

  1. Automaty na bilon: klient uruchamia automat wrzucając monetę (bilon) bezpośrednio do wrzutnika automatu;
  2. Automaty na żetony wymieniane w żetoniarce klient wymienia bilon na żetony w samoobsługowym urządzeniu tzw. żetoniarce, po czym uruchamia automat wrzucając żeton do wrzutnika automatu;
  3. Automaty na żetony wymieniane u obsługi placu: klient wymienia bilon na żetony u obsługi placu, po czym uruchamia automat wrzucając żeton do wrzutnika automatu;
  4. Automaty na chipy mikroprocesorowe: klient wymienia u obsługi placu zabaw gotówkę na chip mikroprocesorowy z zaprogramowaną wartością usługi, po czym uruchamia automat przy użyciu otrzymanego chipa.

W przypadkach opisanych w pkt 3 i 4 klient otrzymuje od obsługi placu potwierdzenie wymiany bilonu na jego ekwiwalent w postaci żetonów lub chipów.

W analizowanej sprawie Wnioskodawca za wstęp na plac zabaw pobierane jest wynagrodzenie, które każdorazowo ewidencjonowane jest na kasie fiskalnej. Dodatkowo na terenie placu zabaw lub centrum handlowego, w którym mieści się plac zabaw, Wnioskodawca planuje świadczyć usługi rozrywki dla dzieci polegające na udostępnianiu za odpłatnością urządzeń samoobsługowych – automatów dla dzieci w formie różnego rodzaju bujaków, karuzel oraz automatów sprzedających zabawki, gadżety dla dzieci, jednakże z wniosku nie wynika aby po wprowadzeniu automatów na bilon, żetony i chipy Wnioskodawca ewidencjonował pobierane opłaty również za pomocą kasy rejestrującej. Zatem, w przedmiotowej sprawie nie znajdzie zastosowanie wyłączenie ze zwolnienia z obowiązku ewidencjonowania obrotu za pomocą kasy rejestrującej, o którym mowa w § 7 ust. 4 rozporządzenia i § 8 ust. 3 nowego rozporządzenia.

Mając na względzie przywołane regulacje oraz przedstawione okoliczności stwierdzić należy, że świadczenie usług rozrywki dla dzieci polegające na udostępnianiu za odpłatnością urządzeń samoobsługowych – automatów na bilon, żetony i chipy, które uruchamiają to urządzenie – w formie różnego rodzaju bujaków, karuzel – korzystało do 31 grudnia 2014 r. ze zwolnienia (przedmiotowego) z obowiązku ewidencjonowania obrotu i kwot podatku należnego przy zastosowaniu kasy rejestrującej, na mocy § 2 ust. 1 w powiązaniu z poz. 40 załącznika do rozporządzenia Ministra Finansów w sprawie zwolnień z obowiązku prowadzenia ewidencji przy zastosowaniu kas rejestrujących. Natomiast od dnia 1 stycznia 2015 r. do 31 grudnia 2016 r. świadczenie tych usług będzie korzystać ze zwolnienia (przedmiotowego) z obowiązku ewidencjonowania obrotu i kwot podatku należnego przy zastosowaniu kasy rejestrującej, na mocy § 2 ust. 1 w powiązaniu z poz. 41 załącznika do nowego rozporządzenia.

Z opisu sprawy wynika ponadto, że Wnioskodawca planuje świadczyć usługi rozrywki dla dzieci polegające na udostępnianiu za odpłatnością urządzeń samoobsługowych – automatów sprzedających zabawki, gadżety dla dzieci.

W załączniku do rozporządzenia obowiązującego do dnia 31 grudnia 2014 r., stanowiącym wykaz czynności zwolnionych z obowiązku ewidencjonowania, wskazano sprzedaż dotyczącą szczególnych czynności, w poz. 39: dostawa produktów (rzeczy) – dokonywana przy użyciu urządzeń służących do automatycznej sprzedaży, które w systemie bezobsługowym przyjmują należność i wydają towar.

Natomiast w załączniku do nowego rozporządzenia obowiązującego od 1 stycznia 2015 r., w poz. 40 wskazano, iż dostawa produktów (rzeczy) – dokonywana przy użyciu urządzeń służących do automatycznej sprzedaży, które w systemie bezobsługowym przyjmują należność i wydają towar.

Mając na względzie przywołane regulacje oraz przedstawione okoliczności stwierdzić należy, że sprzedaż zabawek i gadżetów dla dzieci za pomocą automatów na bilon, żetony i chipy które uruchamiają to urządzenie – korzystało do 31 grudnia 2014 r. ze zwolnienia (przedmiotowego) z obowiązku ewidencjonowania obrotu i kwot podatku należnego przy zastosowaniu kasy rejestrującej, na mocy § 2 ust. 1 w powiązaniu z poz. 39 załącznika do rozporządzenia Ministra Finansów w sprawie zwolnień z obowiązku prowadzenia ewidencji przy zastosowaniu kas rejestrujących. Natomiast od dnia 1 stycznia 2015 r. do 31 grudnia 2016 r. dostawa tych towarów będzie korzystać ze zwolnienia (przedmiotowego) z obowiązku ewidencjonowania obrotu i kwot podatku należnego przy zastosowaniu kasy rejestrującej, na mocy § 2 ust. 1 w powiązaniu z poz. 40 załącznika do nowego rozporządzenia.

Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dniu wydania interpretacji.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu, ul. Św. Mikołaja 78/79, 50-126 Wrocław, po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację – w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – t.j. Dz.U. z 2012 r., poz. 270 z późn. zm.). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy). Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Poznaniu, Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Lesznie, ul. Dekana 6, 64-100 Leszno.

© 2011-2016 Interpretacje.org
StrukturaWybrane zagadnieniaSerwis
Działy przedmiotowe
Komentarze podatkowe
Najnowsze interpretacje
Aport
Gmina
Koszty uzyskania przychodów
Najem
Nieruchomości
Obowiązek podatkowy
Odszkodowania
Pracownik
Prawo do odliczenia
Projekt
Przedsiębiorstwa
Przychód
Różnice kursowe
Sprzedaż
Stawki podatku
Świadczenie usług
Udział
Zwolnienia przedmiotowe
Aktualności
Informacje o serwisie
Kanały RSS
Reklama w serwisie
Serwis zawiera interpretacje podatkowe publikowane przez Ministerstwo Finansów, na które składają się: interpretacje indywidualne oraz interpretacje ogólne wydane na podstawie art. 14a oraz art. 14b ustawy z 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (tj. Dz. U. z 2005 r. Nr 8 poz. 60 ze zm.), jak również informacje o zakresie stosowania przepisów prawa podatkowego (interpretacje podatkowe wydane na podstawie przepisów obowiązujących przed 1 lipca 2007 r.), a także wybrane orzeczenia dotyczące problematyki podatkowej.