0115-KDIT1-1.4012.113.2018.2.AJ | Interpretacja indywidualna

Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej,
Brak obowiązku zwrotu odliczonej ulgi z tytułu zakupu kasy rejestrującej.

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 13 § 2a, art. 14b § 1 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2017 r., poz. 201, z późn. zm.) Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej stwierdza, że stanowisko Wnioskodawcy – przedstawione we wniosku z dnia 8 lutego 2018 r. (data wpływu 26 lutego 2018 r.), uzupełnionym w dniu 5 kwietnia 2018 r. o wydanie interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie braku obowiązku zwrotu odliczonej ulgi z tytułu zakupu kasy rejestrującej – jest prawidłowe.

UZASADNIENIE

W dniu 26 lutego 2018 r. wpłynął do tutejszego organu ww. wniosek, uzupełniony w dniu 5 kwietnia 2018 r. o wydanie interpretacji indywidualnej dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie obowiązku zwrotu odliczonej ulgi z tytułu zakupu kasy rejestrującej.

We wniosku przedstawiono następujący stan faktyczny.

Jest Pani rolnikiem, czynnym płatnikiem podatku od towarów i usług. W maju 2013 r. po sprzedaży krów na kwotę 30.820 zł na rzecz osoby fizycznej nieprowadzącej działalności gospodarczej, zakupiła Pani kasę fiskalną i skorzystała z ulgi w wysokości 700 zł poprzez wykazanie kwoty w deklaracji VAT. W związku z tym, że od maja 2013 r. nie dokonywała już Pani sprzedaży na rzecz osoby fizycznej nieprowadzącej działalności gospodarczej, na kasie fiskalnej nie było żadnej ewidencji. W 2017 r. złożyła Pani wniosek do urzędu skarbowego celem zakończenia używania kasy fiskalnej i uzyskała informację o zwrocie ulgi. Ulgę wraz z odsetkami zwróciła Pani do urzędu skarbowego.

Kasa rejestrująca była zgłaszana do obowiązkowego przeglądu technicznego, podmiot prowadzący serwis kas rejestrujących wykonywał terminowo przeglądy techniczne. Nie dokonywała Pani zmiany profilu prowadzonej działalności gospodarczej, wskazującej na zakończenie sprzedaży na rzecz osób fizycznych nieprowadzących działalności oraz rolników ryczałtowych, ale analizując swoją działalność z ostatnich 5 lat stwierdza Pani, że 100% sprzedaży dokonuje na rzecz osób prowadzących działalność gospodarczą. Działalność nie była zawieszania ani zlikwidowana i w dalszym ciągu jest prowadzona.

W związku z powyższym opisem zadano następujące pytania:

Czy powinna Pani zwrócić ulgę do urzędu skarbowego?

Zdaniem Wnioskodawcy, kasę fiskalną powinna Pani nabyć aby w przyszłości móc ewidencjonować sprzedaż dla osoby fizycznej. Mogła też Pani skorzystać z ulgi na jej nabycie. Nie była Pani w stanie przywidzieć, że odbiorcami będą tylko osoby fizyczne prowadzące działalność. Dokonując sprzedaży krów w maju 2013 r. nie wiedziała Pani, czy odbiorcami płodów rolnych będą zawsze osoby prowadzące działalność gospodarczą, dlatego też nabyła kasę fiskalną, aby w przypadku sprzedaży na rzecz osoby fizycznej móc od razu zaewidencjonować swoją sprzedaż.

Kasa fiskalna została zakupiona, aby swobodnie prowadzić działalność gospodarczą. Przekroczyła Pani próg 20.000 zł i dlatego dokonała zakupu kasy, ale wtedy nie wiedziała, że odbiorcami nie będą już osoby fizyczne. Uważa Pani, że po wyrejestrowaniu kasy nie powinna zwracać ulgi, ponieważ prowadząc hodowlę krów nie wiedziała kto będzie odbiorcą. Analizując ostatnie 5 lat swojej działalności stwierdziła Pani, że cała sprzedaż jest dokonywana na rzecz osób fizycznych prowadzących działalność gospodarczą dlatego też, posiadanie kasy rejestrującej jest zbędne, wobec czego wyrejestrowała ją Pani.

W świetle obowiązującego stanu prawnego, stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego stanu faktycznego jest prawidłowe.

Obowiązek prowadzenia ewidencji sprzedaży przy zastosowaniu kas rejestrujących wynika z zapisu art. 111 ust. 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (Dz. U. z 2017 r., poz. 1221, z późn. zm.). Zgodnie z tym przepisem, podatnicy dokonujący sprzedaży na rzecz osób fizycznych nieprowadzących działalności gospodarczej oraz rolników ryczałtowych są obowiązani prowadzić ewidencję obrotu i kwot podatku należnego przy zastosowaniu kas rejestrujących.

Na podstawie art. 111 ust. 3a ustawy, podatnicy prowadzący ewidencję obrotu i kwot podatku należnego przy zastosowaniu kas rejestrujących są obowiązani:

  1. dokonywać wydruku paragonu fiskalnego lub faktury z każdej sprzedaży oraz wydawać wydrukowany dokument nabywcy;
  2. dokonywać niezwłocznego zgłoszenia właściwemu podmiotowi prowadzącemu serwis kas rejestrujących każdej nieprawidłowości w pracy kasy;
  3. udostępniać kasy rejestrujące do kontroli stanu ich nienaruszalności i prawidłowości pracy na każde żądanie właściwych organów;
  4. zgłaszać kasy rejestrujące do obowiązkowego przeglądu technicznego właściwemu podmiotowi prowadzącemu serwis kas rejestrujących;
  5. używać kas rejestrujących zgodnie z warunkami określonymi w przepisach wydanych na podstawie ust. 7a pkt 1;
  6. przechowywać kopie dokumentów kasowych przez okres wymagany w art. 112, zgodnie z warunkami określonymi w ustawie z dnia 29 września 1994 r. o rachunkowości (Dz. U. z 2016 r. poz. 1047 i 2255 oraz z 2017 r. poz. 61, 245 i 791);
  7. stosować kasy rejestrujące wyłącznie do prowadzenia ewidencji własnej sprzedaży, z zastrzeżeniem ust. 3b;
  8. dokonywać wydruku emitowanych przez kasę rejestrującą dokumentów i ich kopii;
  9. prowadzić i przechowywać dokumentację o przebiegu eksploatacji kasy rejestrującej, z uwzględnieniem przepisów wydanych na podstawie ust. 7a i ust. 9 pkt 1;
  10. dokonać zgłoszenia kasy rejestrującej do naczelnika urzędu skarbowego w celu otrzymania numeru ewidencyjnego kasy;
  11. poddać obowiązkowemu przeglądowi technicznemu kasy rejestrujące, które zostały przez podatnika utracone, a następnie odzyskane, przed ich ponownym zastosowaniem do prowadzenia ewidencji.

Podatnicy, którzy rozpoczną ewidencjonowanie obrotu i kwot podatku należnego w obowiązujących terminach, stosownie do zapisu art. 111 ust. 4 ustawy, mogą odliczyć od tego podatku kwotę wydatkowaną na zakup każdej z kas rejestrujących zgłoszonych na dzień rozpoczęcia (powstania obowiązku) ewidencjonowania w wysokości 90% jej ceny zakupu (bez podatku), nie więcej jednak niż 700 zł.

Podatnicy są obowiązani do zwrotu odliczonych lub zwróconych im kwot wydatkowanych na zakup kas rejestrujących, w przypadku gdy w okresie 3 lat od dnia rozpoczęcia ewidencjonowania zaprzestaną ich używania lub nie dokonują w obowiązującym terminie zgłoszenia kasy do obowiązkowego przeglądu technicznego przez właściwy serwis, a także w przypadku naruszenia warunków związanych z odliczeniem tych kwot, określonych w przepisach wydanych na podstawie ust. 7 pkt 1 i 2 – art. 111 ust. 6.

W przepisie art. 111 ust. 7 ustawy o podatku od towarów i usług zawarto upoważnienie, na mocy którego Minister właściwy do spraw finansów publicznych, w drodze rozporządzenia:

  1. określi sposób, warunki i tryb odliczania od kwoty podatku należnego (zwrotu) kwoty, o której mowa w ust. 4 i 5, uwzględniając obowiązki podatników związane ze składaniem deklaracji podatkowej oraz przeciwdziałanie nadużyciom związanym z wypłatą (zwrotem) tych kwot;
  2. określi przypadki, warunki i tryb zwrotu przez podatnika kwot, o których mowa w ust. 6, oraz inne przypadki naruszenia warunków związanych z ich odliczeniem (zwrotem), powodujące konieczność dokonania przez podatnika zwrotu, mając na uwadze okres wykorzystywania kas rejestrujących, przestrzeganie przez podatników warunków technicznych związanych z wykorzystywaniem tych kas oraz konieczność zapewnienia kontroli realizacji nałożonego na podatników obowiązku zwrotu odliczonych lub zwróconych im kwot wydatkowanych na zakup kas rejestrujących w przypadku naruszenia warunków związanych z odliczeniem (zwrotem) tych kwot.

Na podstawie § 2 ust. 1 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 27 grudnia 2010 r. w sprawie odliczania i zwrotu kwot wydatkowanych na zakup kas rejestrujących (Dz.U. z 2013 r., poz. 163), odliczenia kwoty, o której mowa w art. 111 ust. 4 ustawy, zwanego dalej „odliczeniem”, lub jej zwrotu można dokonać pod warunkiem:

  1. złożenia przez podatnika do właściwego naczelnika urzędu skarbowego, przed terminem rozpoczęcia ewidencjonowania obrotu i kwot podatku należnego, pisemnego zgłoszenia o liczbie kas rejestrujących i miejscu (adresie) ich używania, które podatnik zamierza stosować do tego ewidencjonowania;
  2. rozpoczęcia ewidencjonowania obrotu i kwot podatku należnego nie później niż w obowiązujących terminach, przy użyciu kas rejestrujących nabytych w okresie, kiedy kasy te były objęte ważnym potwierdzeniem, że kasy te spełniają funkcje wymienione w art. 111 ust. 6a ustawy oraz kryteria i warunki techniczne, którym muszą odpowiadać, zwanym dalej „potwierdzeniem”;
  3. posiadania przez podatnika dowodu zapłaty całej należności za kasę rejestrującą.

Stosownie do zapisu § 6 ust. 1 ww. rozporządzenia, podatnicy są obowiązani do zwrotu odliczonych lub zwróconych im kwot wydatkowanych na zakup kas rejestrujących, w przypadkach gdy w okresie trzech lat od dnia rozpoczęcia ewidencjonowania:

  1. zaprzestaną działalności;
  2. nastąpi otwarcie likwidacji;
  3. zostanie ogłoszona upadłość;
  4. nastąpi sprzedaż przedsiębiorstwa lub zakładu (oddziału), a następca prawny nie będzie dokonywał sprzedaży, o której mowa w art. 111 ust. 1 ustawy;
  5. dokonają odliczenia z naruszeniem warunków, o których mowa w § 2 i 3.

Zwrot odliczonych lub zwróconych kwot wydatkowanych na zakup kas rejestrujących w przypadkach, o których mowa w art. 111 ust. 6 ustawy, oraz w przypadkach wymienionych w ust. 1 pkt 4 i 5, odnosi się tylko do tych kas, których te warunki lub przypadki dotyczyły (§ 6 ust. 2).

Z powyższego zatem wynika, że w § 6 ust 1 pkt 1-5 ww. rozporządzenia, ustawodawca określił katalog okoliczności, w których podatnicy są obowiązani do zwrotu odliczonych lub zwróconych im kwot wydatkowanych na zakup kas rejestrujących.

Jak wskazał Naczelny Sąd Administracyjny w wyroku z dnia 14 kwietnia 2014 r. sygn. akt I FSK 2074/14, „są to przypadki stanowiące wyłączny katalog zdarzeń w rozumieniu art. 111 ust. 6 ustawy o VAT, co istotnie zawęża hipotezę tej normy, eliminując jej stosowanie w odniesieniu do innych poza wymienionymi przypadkami, w tym także nie obejmuje sytuacji świadomego zaniechania ewidencjonowania obrotu mimo obowiązku”.

Jak wskazano w opisie sprawy, po sprzedaży krów na kwotę 30.820 zł w maju 2013 r. na rzecz osoby fizycznej nieprowadzącej działalności gospodarczej, zakupiła Pani kasę fiskalną i skorzystała z ulgi w wysokości 700 zł poprzez wykazanie kwoty w deklaracji VAT.

Z uwagi na brak kolejnych transakcji sprzedaży na rzecz osób fizycznych nieprowadzących działalności gospodarczej oraz rolników ryczałtowych (brak klientów, o których mowa w art. 111 ust. 1 ustawy), w 2017 r. złożyła Pani wniosek do urzędu skarbowego celem zakończenia używania kasy fiskalnej. Wskazała Pani również, że kasa rejestrująca była zgłaszana do obowiązkowego przeglądu technicznego, podmiot prowadzący serwis kas rejestrujących wykonywał terminowo przeglądy techniczne. Nie dokonywała Pani zmiany profilu prowadzonej działalności gospodarczej, wskazującej na zakończenie sprzedaży na rzecz osób fizycznych nieprowadzących działalności oraz rolników ryczałtowych, ale analizując swoją działalność z ostatnich 5 lat stwierdza Pani, że 100% sprzedaży dokonuje na rzecz osób prowadzących działalność gospodarczą. Działalność nie była zawieszana ani zlikwidowana i w dalszym ciągu jest prowadzona.

W świetle powyższego należy zatem stwierdzić, że na gruncie niniejszej sprawy nie zaistniały okoliczności powodujące obowiązek zwrotu odliczonej kwoty z tytułu zakupu kasy rejestrującej, zarówno na podstawie przepisów ustawy o podatku od towarów i usług, jak i przepisów wykonawczych do niej. Z przedstawionego opisu sprawy nie wynika, aby zostały naruszone warunki związane z odliczeniem kwoty z tytułu zakupu kasy rejestrującej, określone w przepisach wydanych na podstawie ust. 7 pkt 1 i 2. Z opisu sprawy nie wynika również, aby zaistniały okoliczności wymienione w § 6 ust. 1 powołanego rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 27 grudnia 2010 r. w sprawie odliczania i zwrotu kwot wydatkowanych na zakup kas rejestrujących.

Wskazała Pani natomiast, że w okresie 3 lat od dnia rozpoczęcia ewidencjonowania dokonywała w obowiązującym terminie zgłoszenia kasy do obowiązkowego przeglądu technicznego przez właściwy serwis. Zatem kasa rejestrująca pozostawała w gotowości do ewidencjonowania sprzedaży, zaś wskazany przez Panią fakt, że – poza opisaną transakcją sprzedaży krów w 2013 r. – wśród klientów, na rzecz których dokonywała Pani sprzedaży nie znalazły się więcej osoby fizyczne nieprowadzące działalności gospodarczej – w ocenie tutejszego organu nie może przesądzać o obowiązku wynikającym z art. 111 ust. 6 ustawy o podatku od towarów i usług.

Tym samym, przedstawione przez Panią stanowisko uznano za prawidłowe.

Podkreślić należy, że niniejsza interpretacja została wydana na podstawie przedstawionego we wniosku opisu zdarzenia przyszłego, co oznacza, że w przypadku, gdy w toku postępowania podatkowego, kontroli podatkowej, bądź kontroli celno-skarbowej zostanie określony odmienny stan faktyczny, interpretacja nie wywoła w tym zakresie skutków prawnych.

Zgodnie z art. 14na Ordynacji podatkowej przepisów art. 14k–14n nie stosuje się, jeżeli stan faktyczny lub zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej stanowi element czynności będących przedmiotem decyzji wydanej:

  1. z zastosowaniem art. 119a;
  2. w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług.

Interpretacja dotyczy stanu faktycznego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dacie zaistnienia zdarzenia.

Interpretacja indywidualna wywołuje skutki prawnopodatkowe tylko wtedy, gdy rzeczywisty stan faktyczny sprawy będącej przedmiotem interpretacji pokrywał się będzie ze stanem faktycznym (opisem zdarzenia przyszłego) podanym przez Wnioskodawcę w złożonym wniosku. W związku z powyższym, w przypadku zmiany któregokolwiek elementu przedstawionego we wniosku opisu sprawy, udzielona interpretacja traci swoją aktualność.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Szczecinie, ul. Staromłyńska 10, 70-561 Szczecin, w dwóch egzemplarzach (art. 47 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. z 2017 r., poz. 1369, z późn. zm.) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia skarżącemu rozstrzygnięcia w sprawie albo aktu, o którym mowa w art. 3 § 2 pkt 4a (art. 53 § 1 ww. ustawy).

Jednocześnie, zgodnie art. 57a ww. ustawy, skarga na pisemną interpretację przepisów prawa podatkowego wydaną w indywidualnej sprawie, opinię zabezpieczającą i odmowę wydania opinii zabezpieczającej może być oparta wyłącznie na zarzucie naruszenia przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd administracyjny jest związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną.

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie, bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania jest przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy), na adres: Krajowa Informacja Skarbowa, ul. Teodora Sixta 17, 43-300 Bielsko-Biała.