0112-KDIL2-2.4012.281.2018.2.MŁ | Interpretacja indywidualna

Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej,
Skorzystanie ze zwolnienia z obowiązku ewidencjonowania sprzedaży wysyłkowej na kasie rejestrującej.

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 13 § 2a, art. 14b § 1 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2018 r., poz. 800, z późn. zm.) Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej stwierdza, że stanowisko Wnioskodawcy przedstawione we wniosku z dnia 26 czerwca 2018 r. (data wpływu 28 czerwca 2018 r.), uzupełnionym pismem z dnia 23 lipca 2018 r. (data wpływu 24 lipca 2018 r.) o wydanie interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie braku obowiązku ewidencjonowania za pomocą kasy rejestrującej sprzedaży wysyłkowej – jest prawidłowe.

UZASADNIENIE

W dniu 28 czerwca 2018 r. wpłynął do tutejszego organu ww. wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie braku obowiązku ewidencjonowania za pomocą kasy rejestrującej sprzedaży wysyłkowej. Dnia 24 lipca 2018 r. wniosek został uzupełniony o stanowisko Wnioskodawcy.

We wniosku przedstawiono następujący stan faktyczny.

Spółka prowadzi sklepy internetowe, tj. serwis, za pośrednictwem którego dokonuje sprzedaży towarów on-line oraz portale aukcyjne. Spółka zajmuje się produkcją i sprzedażą gotowych wyrobów włókienniczych, z wyłączeniem odzieży i działalności usługowej. Nabywcami towarów od Spółki mogą być zarówno podmioty prowadzące działalność gospodarczą jak i osoby prywatne takiej działalności nieprowadzące z przewagą krajów m.in. Polska, Włochy, Luksemburg, Austria, Szwajcaria, Irlandia, Belgia, Szwecja, Hiszpania, Dania, Węgry, Portugalia, Malta. Spółka nie przekroczyła limitu sprzedaży wysyłkowej w tych krajach, wobec czego VAT od dostaw dokonanych na rzecz ww. konsumentów rozlicza w Polsce według polskich stawek VAT. Każdą transakcję widoczną na wyciągu bankowym potwierdza fakturą oraz paragonem fiskalnym. Na moment złożenia wniosku wszystkie transakcje sprzedaży na rzecz podmiotów nieprowadzących działalności gospodarczej są rejestrowane za pośrednictwem programu do wystawiania faktur i potwierdzane paragonem fiskalnym drukowanym z programu księgowego wraz z fakturą sprzedaży. Paragony fiskalne są drukowane w formie papierowej, następnie wydrukowane paragony są archiwizowane i przechowywane przez wymagany przepisami okres czasu.

Dostawa towarów jest prowadzona przede wszystkim w systemie wysyłkowym (pocztą lub przesyłkami kurierskimi), a zapłaty za zakupione produkty dokonywane są przez osoby fizyczne za pośrednictwem poczty, banku, na rachunek bankowy podatnika, płatności elektronicznych (przelew bankowy na konto, płatność kartą płatniczą za pośrednictwem serwisu a). Zakupiony u Wnioskodawcy towar wysyła on albo po uregulowaniu należności przez klienta albo przesyłką pobraniową na prośbę klienta. W związku z powyższym na firmowe konto bankowe trafiają trzy rodzaje wpłat od klientów:

  1. indywidualne kwoty od klientów;
  2. zbiorcze kwoty z konta ..., wraz ze szczegółową specyfiką transakcji oraz z „konta” zagranicznych firm takich jak: (...) w walutach PLN, EUR, USD, GBP indywidualne kwoty wpłacane przez operatora logistycznego z tytułu dostarczanych przesyłek pobraniowych.

Wnioskodawca przechowuje uzyskane z firmowego konta bankowego potwierdzenia poszczególnych wpłat oraz odpowiadające tym wpłatom dane z systemów: ... gdzie dokonano sprzedaży zawierające co najmniej: nazwę (tytuł) aukcji/oferty, której przelew dotyczył, indywidualny numer oferty, imię, nazwisko i dane adresowe kupującego. W przypadku wpływu zbiorczej kwoty z „konta” na konto bankowe Wnioskodawca przechowuje dane z firmowego konta bankowego potwierdzające te wpłaty. Zawierają one unikalny numer (IdT) wypłaty z systemu ..., do tego Wnioskodawca posiada potwierdzenie wypłaty , które również zawiera ten sam unikalny numer wypłaty oraz zestawienie wpłat na „konto” od kupujących. W zestawieniu tym podana jest unikalna nazwa „nick” kupującego, tytuł oraz numer aukcji, wpłacona kwota, data wpłaty, numer wpłaty.

W związku z powyższym opisem zadano następujące pytanie.

Czy w przypadku prowadzenia wspomnianego typu sprzedaży wysyłkowej z Polski do innych krajów UE oraz sposobu jej dokumentowania Wnioskujący może skorzystać ze zwolnienia z obowiązku ewidencjonowania na kasie rejestrującej (fiskalnej) sprzedaży asortymentu sklepu internetowego, a co za tym idzie, także z wystawiania, drukowania i wydawania paragonów fiskalnych?

Zdaniem Wnioskodawcy (ostatecznie sformułowanym w piśmie z dnia 23 lipca 2018 r.), może on skorzystać ze zwolnienia z obowiązku ewidencjonowania na kasie rejestrującej sprzedaży dla osób fizycznych asortymentu sklepu internetowego, a co za tym idzie, także z wystawiania, drukowania i wydawania paragonów fiskalnych.

Wnioskodawca ma potwierdzenie sprzedaży asortymentu ze sklepu internetowego na wyciągach bankowych oraz wystawionych fakturach do każdego wpływu na konto. Wnioskodawca uważa, że jest to wystarczające i przejrzyste działanie, bez konieczności drukowania paragonów fiskalnych, ponieważ Spółka posiada dowody dokumentujące zapłatę w postaci zestawienia z programu X.

Zestawienie zawiera:

  • ID płatności, które jest bezpośrednio powiązane z ID zamówienia;
  • kwotę zebranych środków;
  • platforma na jakiej było zrobione zamówienie;
  • numer faktury oraz datę wystawienia faktury;
  • walutę w jakiej płatność została dokonana;
  • datę zebrania środków oraz datę wysyłki towaru;
  • kraj z jakiego zamówienie zostało złożone oraz kraj do jakiego towar został wysłany;
  • dane osobowe kupującego;
  • stawkę VAT przynależną do danego kraju w jakim Wnioskodawca jest zarejestrowany do VAT-u, tj. 19%, 20%, 23%.
W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego stanu faktycznego jest prawidłowe.

Zgodnie z art. 5 ust. 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (Dz. U. z 2017 r., poz. 1221, z późn. zm.), zwanej dalej ustawą – opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług podlegają:

  1. odpłatna dostawa towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju;
  2. eksport towarów;
  3. import towarów na terytorium kraju;
  4. wewnątrzwspólnotowe nabycie towarów za wynagrodzeniem na terytorium kraju;
  5. wewnątrzwspólnotowa dostawa towarów.

Na podstawie art. 7 ust. 1 ustawy, przez dostawę towarów, o której mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się przeniesienie prawa do rozporządzania towarami jak właściciel (...).

Przez towar należy rozumieć rzeczy oraz ich części, a także wszelkie postacie energii (art. 2 pkt 6 ustawy).

Przez sprzedaż – stosownie do art. 2 pkt 22 ustawy – rozumie się odpłatną dostawę towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju, eksport towarów oraz wewnątrzwspólnotową dostawę towarów.

Jak wynika z art. 15 ust. 1 ustawy, podatnikami są osoby prawne, jednostki organizacyjne niemające osobowości prawnej oraz osoby fizyczne, wykonujące samodzielnie działalność gospodarczą, o której mowa w ust. 2, bez względu na cel lub rezultat takiej działalności.

Działalność gospodarcza – na mocy art. 15 ust. 2 ustawy – obejmuje wszelką działalność producentów, handlowców lub usługodawców, w tym podmiotów pozyskujących zasoby naturalne oraz rolników, a także działalność osób wykonujących wolne zawody. Działalność gospodarcza obejmuje w szczególności czynności polegające na wykorzystywaniu towarów lub wartości niematerialnych i prawnych w sposób ciągły dla celów zarobkowych.

Z opisu sprawy wynika, że Wnioskodawca prowadzi sklepy internetowe, tj. serwis, za pośrednictwem którego dokonuje sprzedaży towarów on-line oraz portale aukcyjne m.in. ... Spółka zajmuje się produkcją i sprzedażą gotowych wyrobów włókienniczych, z wyłączeniem odzieży i działalności usługowej. Nabywcami towarów od Spółki mogą być zarówno podmioty prowadzące działalność gospodarczą jak i osoby prywatne takiej działalności nieprowadzące z przewagą krajów m.in. Polska, Włochy, Luksemburg, Austria, Szwajcaria, Irlandia, Belgia, Szwecja, Hiszpania, Dania, Węgry, Portugalia, Malta. Spółka nie przekroczyła limitu sprzedaży wysyłkowej w tych krajach, wobec czego VAT od dostaw dokonanych na rzecz ww. konsumentów rozlicza w Polsce według polskich stawek VAT. Każdą transakcję widoczną na wyciągu bankowym potwierdza fakturą oraz paragonem fiskalnym. Na moment złożenia wniosku wszystkie transakcje sprzedaży na rzecz podmiotów nieprowadzących działalności gospodarczej są rejestrowane za pośrednictwem programu do wystawiania faktur i potwierdzane paragonem fiskalnym drukowanym z programu księgowego wraz z fakturą sprzedaży. Paragony fiskalne są drukowane w formie papierowej, następnie wydrukowane paragony są archiwizowane i przechowywane przez wymagany przepisami okres czasu. Dostawa towarów jest prowadzona przede wszystkim w systemie wysyłkowym (pocztą lub przesyłkami kurierskimi), a zapłaty za zakupione produkty dokonywane są przez osoby fizyczne za pośrednictwem poczty, banku, na rachunek bankowy podatnika, płatności elektronicznych (przelew bankowy na konto, płatność kartą płatniczą za pośrednictwem serwisu a). Zakupiony u Wnioskodawcy towar wysyła on albo po uregulowaniu należności przez klienta albo przesyłką pobraniową na prośbę klienta. W związku z powyższym na firmowe konto bankowe trafiają trzy rodzaje wpłat od klientów:

  1. indywidualne kwoty od klientów;
  2. zbiorcze kwoty z konta ..., wraz ze szczegółową specyfiką transakcji oraz z „konta” zagranicznych firm takich jak: (...) w walutach PLN, EUR, USD, GBP indywidualne kwoty wpłacane przez operatora logistycznego z tytułu dostarczanych przesyłek pobraniowych.

Wnioskodawca przechowuje uzyskane z firmowego konta bankowego potwierdzenia poszczególnych wpłat oraz odpowiadające tym wpłatom dane z systemów: (...) gdzie dokonano sprzedaży zawierające co najmniej: nazwę (tytuł) aukcji/oferty, której przelew dotyczył, indywidualny numer oferty, imię, nazwisko i dane adresowe kupującego. W przypadku wpływu zbiorczej kwoty z „konta” na konto bankowe Wnioskodawca przechowuje dane z firmowego konta bankowego potwierdzające te wpłaty. Zawierają one unikalny numer (IdT) wypłaty z systemu ..., do tego Wnioskodawca posiada potwierdzenie wypłaty z ..., które również zawiera ten sam unikalny numer wypłaty oraz zestawienie wpłat na „konto” od kupujących. W zestawieniu tym podana jest unikalna nazwa „nick” kupującego, tytuł oraz numer aukcji, wpłacona kwota, data wpłaty, numer wpłaty.

Wątpliwości Wnioskodawcy dotyczą kwestii ustalenia, czy w przypadku prowadzenia sprzedaży wysyłkowej z Polski do innych krajów UE może on korzystać ze zwolnienia z obowiązku ewidencjonowania na kasie rejestrującej (fiskalnej) sprzedaży asortymentu sklepu internetowego, a co za tym idzie, także z wystawiania, drukowania i wydawania paragonów fiskalnych.

Stosownie do art. 2 pkt 23 ustawy, przez sprzedaż wysyłkową z terytorium kraju rozumie się dostawę towarów wysyłanych lub transportowanych przez podatnika podatku od towarów i usług lub na jego rzecz z terytorium kraju na terytorium państwa członkowskiego inne niż terytorium kraju, które jest państwem przeznaczenia dla wysyłanego lub transportowanego towaru, pod warunkiem że dostawa dokonywana jest na rzecz:

  1. podatnika podatku od wartości dodanej lub osoby prawnej niebędącej podatnikiem podatku od wartości dodanej, którzy nie mają obowiązku rozliczania wewnątrzwspólnotowego nabycia towarów, o którym mowa w art. 9, lub
  2. innego niż wymieniony w lit. a podmiotu niebędącego podatnikiem podatku od wartości dodanej.

Na podstawie art. 2 pkt 1 ustawy, przez terytorium kraju rozumie się terytorium Rzeczypospolitej Polskiej, z zastrzeżeniem art. 2a.

Przez państwa członkowskie – w myśl art. 2 pkt 2 ustawy – rozumie się państwo członkowskie Unii Europejskiej.

Zgodnie z art. 23 ust. 1 ustawy, w przypadku sprzedaży wysyłkowej z terytorium kraju dostawę towarów uznaje się za dokonaną na terytorium państwa członkowskiego przeznaczenia dla wysyłanych lub transportowanych towarów, z zastrzeżeniem ust. 2.

Stosownie do art. 23 ust. 2 ustawy, w przypadku sprzedaży wysyłkowej z terytorium kraju dostawę towarów uznaje się za dokonaną na terytorium kraju, jeżeli całkowita wartość towarów innych niż wyroby akcyzowe wysyłanych lub transportowanych do tego samego państwa członkowskiego w ramach sprzedaży wysyłkowej z terytorium kraju, pomniejszona o kwotę podatku, jest mniejsza lub równa w danym roku od kwoty wyrażonej w złotych, odpowiadającej kwocie ustalonej przez państwo członkowskie przeznaczenia dla wysyłanych lub transportowanych towarów.

Przepis ust. 2 stosuje się pod warunkiem, że całkowita wartość towarów, innych niż wyroby akcyzowe wysyłanych lub transportowanych do tego samego państwa członkowskiego w ramach sprzedaży wysyłkowej z terytorium kraju, pomniejszona o kwotę podatku, nie przekroczyła w poprzednim roku podatkowym kwoty wyrażonej w złotych odpowiadającej kwocie ustalonej przez państwo członkowskie przeznaczenia dla wysyłanych lub transportowanych towarów (art. 23 ust. 3 ustawy).

W myśl art. 23 ust. 4 ustawy, w przypadku przekroczenia kwoty, o której mowa w ust. 2, miejsce opodatkowania na terytorium państwa członkowskiego przeznaczenia dla wysyłanych lub transportowanych towarów obowiązuje, począwszy od dostawy, którą przekroczono tę kwotę.

Art. 23 ust. 5 ustawy stanowi, że podatnicy, do których ma zastosowanie ust. 2, mogą wybrać miejsce opodatkowania określone w ust. 1 pod warunkiem pisemnego zawiadomienia naczelnika urzędu skarbowego o skorzystaniu z tego wyboru (opcji), z zaznaczeniem nazwy państwa członkowskiego lub nazw państw członkowskich, których zawiadomienie to dotyczy.

Obowiązek w zakresie prowadzenia ewidencji sprzedaży przy zastosowaniu kas rejestrujących wynika z art. 111 ustawy. W myśl ust. 1 tego przepisu, podatnicy dokonujący sprzedaży na rzecz osób fizycznych nieprowadzących działalności gospodarczej oraz rolników ryczałtowych są obowiązani prowadzić ewidencję obrotu i kwot podatku należnego przy zastosowaniu kas rejestrujących.

Powyższy przepis określa generalną zasadę, z której wynika, że obowiązek prowadzenia ewidencji sprzedaży przy zastosowaniu kasy rejestrującej dotyczy wszystkich podatników, którzy dokonują sprzedaży na rzecz określonego w nim kręgu odbiorców, tj. osób fizycznych nieprowadzących działalności gospodarczej oraz rolników ryczałtowych. Zatem jednym z podstawowych kryteriów decydujących o obowiązku stosowania do ewidencjonowania kas rejestrujących jest status nabywcy wykonywanych przez podatnika świadczeń.

Na mocy delegacji ustawowej zawartej w art. 111 ust. 8 ustawy, minister właściwy do spraw finansów publicznych może zwolnić, w drodze rozporządzenia, na czas określony, niektóre grupy podatników oraz niektóre czynności z obowiązku, o którym mowa w ust. 1, oraz określić warunki korzystania ze zwolnienia, mając na uwadze interes publiczny, w szczególności sytuację budżetu państwa (...).

Kwestie dotyczące zwolnień z obowiązku prowadzenia ewidencji przy użyciu kas rejestrujących niektórych czynności i niektórych grup podatników oraz terminów rozpoczęcia prowadzenia tej ewidencji przy zastosowaniu kas rejestrujących reguluje rozporządzenie Ministra Rozwoju i Finansów z dnia 20 grudnia 2017 r. w sprawie zwolnień z obowiązku prowadzenia ewidencji przy zastosowaniu kas rejestrujących (Dz. U. z 2017 r., poz. 2454, z późn. zm.), zwane dalej rozporządzeniem.

Regulacje zawarte w powołanym wyżej rozporządzeniu przewidują zwolnienie z obowiązku prowadzenia ewidencji przy zastosowaniu kas rejestrujących ze względu na rodzaj prowadzonej działalności – zgodnie z załącznikiem do rozporządzenia (zwolnienie przedmiotowe) oraz ze względu na wysokość obrotu – do określonej tym przepisem wysokości obrotów (zwolnienie podmiotowe).

Jak stanowi § 2 ust. 1 rozporządzenia, zwalnia się z obowiązku ewidencjonowania w danym roku podatkowym, nie dłużej jednak niż do dnia 31 grudnia 2018 r., czynności wymienione w załączniku do rozporządzenia.

Powyższe zwolnienie jest zwolnieniem przedmiotowym z obowiązku ewidencjonowania obrotu za pomocą kasy rejestrującej, tj. dotyczy przedmiotu działalności.

Stosownie do § 3 ust. 1 pkt 1-2 rozporządzenia – zwalnia się z obowiązku ewidencjonowania w danym roku podatkowym, nie dłużej jednak niż do dnia 31 grudnia 2018 r.:

  1. podatników, u których obrót zrealizowany na rzecz osób fizycznych nieprowadzących działalności gospodarczej oraz rolników ryczałtowych nie przekroczył w poprzednim roku podatkowym kwoty 20 000 zł, a w przypadku podatników rozpoczynających w poprzednim roku podatkowym dostawę towarów lub świadczenie usług na rzecz osób fizycznych nieprowadzących działalności gospodarczej oraz rolników ryczałtowych, jeżeli obrót z tego tytułu nie przekroczył, w proporcji do okresu wykonywania tych czynności w poprzednim roku podatkowym, kwoty 20 000 zł;
  2. podatników rozpoczynających po dniu 31 grudnia 2017 r. dostawę towarów lub świadczenie usług na rzecz osób fizycznych nieprowadzących działalności gospodarczej oraz rolników ryczałtowych, jeżeli przewidywany przez podatnika obrót z tego tytułu nie przekroczy, w proporcji do okresu wykonywania tych czynności w danym roku podatkowym, kwoty 20 000 zł.

Zwolnienia z obowiązku ewidencjonowania, o którym mowa w ust. 1 pkt 1, nie stosuje się do podatników, którzy w poprzednim roku podatkowym byli obowiązani do ewidencjonowania lub przestali spełniać warunki do zwolnienia z obowiązku ewidencjonowania (§ 3 ust. 2 rozporządzenia).

Powyższe zwolnienie jest zwolnieniem podmiotowym, tj. dotyczy podmiotu.

Zgodnie z § 4 ust. 1 pkt 1 rozporządzenia, zwolnień z obowiązku ewidencjonowania, o których mowa w § 2 i § 3, nie stosuje się w przypadku:

  1. dostawy:
    1. gazu płynnego,
    2. części do silników (PKWiU 28.11.4),
    3. silników spalinowych wewnętrznego spalania w rodzaju stosowanych do napędu pojazdów (PKWiU 29.10.1),
    4. nadwozi do pojazdów silnikowych (PKWiU 29.20.1),
    5. przyczep i naczep; kontenerów (PKWiU 29.20.2),
    6. części przyczep, naczep i pozostałych pojazdów bez napędu mechanicznego (PKWiU 29.20.30.0),
    7. części i akcesoriów do pojazdów silnikowych (z wyłączeniem motocykli), gdzie indziej niesklasyfikowanych (PKWiU 29.32.30.0),
    8. silników spalinowych tłokowych wewnętrznego spalania w rodzaju stosowanych w motocyklach (PKWiU 30.91.3),
    9. sprzętu radiowego, telewizyjnego i telekomunikacyjnego, z wyłączeniem lamp elektronowych i innych elementów elektronicznych oraz części do aparatów i urządzeń do operowania dźwiękiem i obrazem, anten (PKWiU ex 26 i ex 27.90),
    10. sprzętu fotograficznego, z wyłączeniem części i akcesoriów do sprzętu i wyposażenia fotograficznego (PKWiU ex 26.70.1),
    11. wyrobów z metali szlachetnych lub z udziałem tych metali, których dostawa nie może korzystać ze zwolnienia od podatku, o którym mowa w art. 113 ust. 1 i 9 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług, zwanej dalej „ustawą”,
    12. zapisanych i niezapisanych nośników danych cyfrowych i analogowych,
    13. wyrobów przeznaczonych do użycia, oferowanych na sprzedaż lub używanych jako paliwa silnikowe albo jako dodatki lub domieszki do paliw silnikowych, bez względu na symbol PKWiU,
    14. wyrobów tytoniowych (PKWiU 12.00), napojów alkoholowych o zawartości alkoholu powyżej 1,2% oraz napojów alkoholowych będących mieszaniną piwa i napojów bezalkoholowych, w których zawartość alkoholu przekracza 0,5%, bez względu na symbol PKWiU, z wyłączeniem towarów dostarczanych na pokładach samolotów,
    15. perfum i wód toaletowych (PKWiU 20.42.11.0), z wyłączeniem towarów dostarczanych na pokładach samolotów.

W myśl art. 111 ust. 3a pkt 1 ustawy, podatnicy prowadzący ewidencję obrotu i kwot podatku należnego przy zastosowaniu kas rejestrujących są obowiązani dokonywać wydruku paragonu fiskalnego lub faktury z każdej sprzedaży oraz wydawać wydrukowany dokument nabywcy.

Zgodnie z art. 106b ust. 1 ustawy, podatnik jest obowiązany wystawić fakturę dokumentującą:

  1. sprzedaż, a także dostawę towarów i świadczenie usług, o których mowa w art. 106a pkt 2, dokonywane przez niego na rzecz innego podatnika podatku, podatku od wartości dodanej lub podatku o podobnym charakterze lub na rzecz osoby prawnej niebędącej podatnikiem;
  2. sprzedaż wysyłkową z terytorium kraju i sprzedaż wysyłkową na terytorium kraju na rzecz podmiotu innego niż wskazany w pkt 1 (...).

Zatem, należy stwierdzić, że w przypadku sprzedaży wysyłkowej w rozumieniu art. 2 pkt 23 ustawy, podmiot dokonujący dostawy będzie zawsze zobowiązany do wystawienia faktury.

W myśl art. 109 ust. 3 ustawy, podatnicy, z wyjątkiem podatników wykonujących wyłącznie czynności zwolnione od podatku na podstawie art. 43 ust. 1 lub przepisów wydanych na podstawie art. 82 ust. 3 oraz podatników, u których sprzedaż jest zwolniona od podatku na podstawie art. 113 ust. 1 lub 9, są obowiązani prowadzić ewidencję zawierającą dane niezbędne do prawidłowego sporządzenia deklaracji podatkowej oraz informacji podsumowującej. Ewidencja powinna zawierać w szczególności dane niezbędne do określenia przedmiotu i podstawy opodatkowania, wysokości kwoty podatku należnego, korekt podatku należnego, kwoty podatku naliczonego obniżającej kwotę podatku należnego, korekt podatku naliczonego, kwoty podatku podlegającej wpłacie do urzędu skarbowego lub zwrotowi z tego urzędu, a także inne dane służące identyfikacji poszczególnych transakcji, w tym numer, za pomocą którego kontrahent jest zidentyfikowany na potrzeby podatku lub podatku od wartości dodanej.

Należy zaznaczyć, że kasa rejestrująca jest szczególnego rodzaju ewidencją podatkową. Ma ona charakter ewidencji sprzedaży, gdyż zarejestrowaniu w niej podlegają transakcje opodatkowane wykonane przez podatnika.

Wymóg stosowania przez określone grupy podatników kas rejestrujących został wprowadzony przede wszystkim ze względu na potrzebę zapewnienia kontroli nad rzetelnością deklarowanych podstaw opodatkowania. Obowiązek ewidencjonowania w kasie dotyczy bowiem tych transakcji, w przypadku których nie ma bezwzględnego obowiązku wystawiania faktur je dokumentujących (faktury wystawiane są wyłącznie na żądanie nabywców – osób fizycznych nieprowadzących działalności gospodarczej).

Należy zatem uznać, że celem wprowadzenia obowiązku ewidencjowania obrotu przy zastosowaniu kas rejestrujących było zobowiązanie podatników do ewidencjonowania tej sprzedaży, która nie jest dokumentowana w żaden inny sposób, a więc nie ma możliwości sprawdzenia, czy dana transakcja faktycznie miała miejsce. Tym samym, uzasadnione jest przyjęcie, że wprowadzając zwolnienia z obowiązku ewidencjonowania za pomocą kasy rejestrującej, ustawodawca zwolnieniem objął te czynności, które są już w jakiś sposób udokumentowane, a więc istnieje możliwość ustalenia podstawy opodatkowania.

Odnosząc treść przytoczonych przepisów do opisu sprawy wskazać należy, że w odniesieniu do sprzedaży wysyłkowej z terytorium kraju, sprzedaż ta w każdym przypadku musi być potwierdzona (udokumentowana) fakturą. Zauważyć należy, że przepisy dotyczące obowiązku ewidencjonowania sprzedaży za pomocą kasy rejestrującej z założenia dotyczą sprzedaży, która nie jest objęta żadną ewidencją. Natomiast w przypadku sprzedaży wysyłkowej z terytorium kraju, skoro ustawodawca zobowiązał sprzedawców do wystawienia faktur do każdej sprzedaży bez względu na to, kto jest nabywcą (tj. podatnik podatku od wartości dodanej nie mający obowiązku rozliczenia wewnątrzwspólnotowego nabycia towarów, czy też inny podmiot niebędący tym podatnikiem) ewidencja sprzedaży jest prowadzona. Zatem sprzedaż wysyłkowa dokonywana przez Wnioskodawcę z terytorium Polski na rzecz osoby fizycznej mającej zamieszkanie w innym kraju UE nie jest objęta obowiązkiem ewidencjonowania za pomocą kasy rejestrującej. Tym samym Wnioskodawca nie ma obowiązku wystawiania, drukowania, a także wydawania paragonów fiskalnych tym klientom.

A zatem stanowisko Wnioskodawcy zostało uznane za prawidłowe, jednakże z uwagi na inne uzasadnienie niż wskazane przez Zainteresowanego.

Zaznacza się także, że zgodnie z art. 14b § 3 ustawy Ordynacja podatkowa, składający wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej obowiązany jest do wyczerpującego przedstawienia zaistniałego stanu faktycznego albo zdarzenia przyszłego. Organ jest ściśle związany przedstawionym we wniosku stanem faktycznym (opisem zdarzenia przyszłego). Zainteresowany ponosi ryzyko związane z ewentualnym błędnym lub nieprecyzyjnym przedstawieniem we wniosku opisu stanu faktycznego (zdarzenia przyszłego). Interpretacja indywidualna wywołuje skutki prawnopodatkowe tylko wtedy, o ile rzeczywisty stan faktyczny sprawy będącej przedmiotem interpretacji pokrywał się będzie ze stanem faktycznym (opisem zdarzenia przyszłego) podanym przez Wnioskodawcę w złożonym wniosku. W związku z powyższym, w przypadku zmiany któregokolwiek elementu przedstawionego w opisie sprawy, udzielona odpowiedź traci swą aktualność.

Zgodnie z art. 14na Ordynacji podatkowej przepisów art. 14k–14n nie stosuje się, jeżeli stan faktyczny lub zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej stanowi element czynności będących przedmiotem decyzji wydanej:

  1. z zastosowaniem art. 119a;
  2. w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług.

Interpretacja dotyczy zaistniałego stanu faktycznego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dacie zaistnienia zdarzenia.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w dwóch egzemplarzach (art. 47 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. z 2018 r., poz. 1302) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia skarżącemu rozstrzygnięcia w sprawie albo aktu, o którym mowa w art. 3 § 2 pkt 4a (art. 53 § 1 ww. ustawy).

Jednocześnie, zgodnie z art. 57a ww. ustawy, skarga na pisemną interpretację przepisów prawa podatkowego wydaną w indywidualnej sprawie, opinię zabezpieczającą i odmowę wydania opinii zabezpieczającej może być oparta wyłącznie na zarzucie naruszenia przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd administracyjny jest związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną.

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie, bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania jest przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy), na adres: Krajowa Informacja Skarbowa, ul. Teodora Sixta 17, 43-300 Bielsko-Biała.