0112-KDIL2-2.4012.133.2018.2.AP | Interpretacja indywidualna

Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej,
Zwolnienie z obowiązku prowadzenia ewidencji przy zastosowaniu kasy rejestrującej.

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 13 § 2a, art. 14b § 1 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2018 r., poz. 800, z późn. zm.) Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej stwierdza, że stanowisko Wnioskodawcy przedstawione we wniosku z dnia 4 kwietnia 2018 r. (data wpływu 6 kwietnia 2018 r.), uzupełnionym pismem z dnia 29 maja 2018 r. (data wpływu 1 czerwca 2018 r.) o wydanie interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie zwolnienia z obowiązku prowadzenia ewidencji przy zastosowaniu kasy rejestrującej – jest prawidłowe.

UZASADNIENIE

W dniu 6 kwietnia 2018 r. wpłynął do tutejszego organu ww. wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie zwolnienia z obowiązku prowadzenia ewidencji przy zastosowaniu kasy rejestrującej. Przedmiotowy wniosek uzupełniono w dniu 1 czerwca 2018 r. o doprecyzowanie opisu sprawy oraz o dodatkową opłatę.

We wniosku przedstawiono następujący stan faktyczny (ostatecznie przedstawiony w uzupełnieniu do wniosku z dnia 29 maja 2018 r.)

Spółka Akcyjna (dalej jako: „Wnioskodawca”) jest polskim rezydentem podatkowym prowadzącym działalność gospodarczą w Polsce oraz jest zarejestrowana jako podatnik VAT.

Wnioskodawca jest producentem, dostawcą i operatorem innowacyjnych rozwiązań z obszaru monitoringu pojazdów, nawigacji samochodowej, systemów raportowania pracy pracowników mobilnych. Wnioskodawca jest ponadto twórcą i dostawcą unikalnego komunikatora dla kierowców.

Jednym ze źródeł przychodów Wnioskodawcy jest sprzedaż usług dostępu do danych wykorzystywanych przez aplikacje dostarczane przez Wnioskodawcę (dalej: „Usługi”), polegające na udostępnianiu systemu wymiany informacji drogowej między użytkownikami urządzeń, w zakresie udostępniania użytkownikom danych o natężeniu ruchu drogowego, nawigacji oraz (w przypadku niektórych wersjach urządzeń) możliwości dokonywania płatności za np. usługi parkingowe. Usługi świadczone są w oparciu o technologię GPRS za pomocą spersonalizowanych na potrzeby urządzeń kart sim. Wnioskodawca świadczy ponadto usługi monitoringu pojazdów w czasie rzeczywistym w oparciu o technologię GPS, za pośrednictwem urządzeń X, Y lub innych aktualnie oferowanych.

Wśród klientów Wnioskodawcy są zarówno przedsiębiorcy (kanał sprzedaży B2B) oraz osoby fizyczne nieprowadzące działalności gospodarczej (kanał sprzedaży B2C) z terytorium Polski lub innych krajów UE.

Sprzedaż internetowa przedmiotowych Usług do osób prywatnych stanowi ok. 98% transakcji, czyli około dwóch tysięcy miesięcznie, natomiast sprzedaż bezpośrednia (obsługa w sklepie stacjonarnym) stanowi pozostałe 2%. Płatności w sprzedaży internetowej dokonywane są przez klientów za pośrednictwem operatorów płatności internetowych, takich jak (...), (...) lub za pomocą rachunku bankowego Wnioskodawcy. Sprzedaż internetowa Usług Wnioskodawcy do klientów indywidualnych w Polsce realizowana jest za pośrednictwem kilku kanałów sprzedaży:

  1. Własny sklep internetowy – płatność przez klienta za usługę w całości następuje przelewem na konto bankowe Wnioskodawcy (zapłata w całości dokonywana za pośrednictwem poczty, banku bądź spółdzielczej kasy oszczędnościowo-kredytowej – odpowiednio na rachunek bankowy lub rachunek w spółdzielczej kasie oszczędnościowo-kredytowej; z ewidencji i dowodów dokumentujących zapłatę jednoznacznie wynika, jakiej konkretnie czynności dotyczyła i na czyją rzecz została dokonana), bezpośrednio przez klienta lub pośrednio przez pocztę lub przez: operatorów płatności internetowych, takich jak: platformy (...),.;
  2. Portal (...) – zakup usług elektronicznych następuje w drodze aukcji; wpłata następuje w całości przelewem na konto bankowe (zapłata w całości dokonywana za pośrednictwem poczty, banku bądź spółdzielczej kasy oszczędnościowo-kredytowej – odpowiednio na rachunek bankowy lub rachunek w spółdzielczej kasie oszczędnościowo-kredytowej; z ewidencji i dowodów dokumentujących zapłatę jednoznacznie wynika, jakiej konkretnie czynności dotyczyła i na czyją rzecz została dokonana) Wnioskodawcy w sposób analogiczny do pkt 1.

W przyszłości Wnioskodawca planuje również sprzedaż usług dodatkowych w aplikacji – zakup usług elektronicznych będzie następować przez aplikację, a wpłata będzie dokonywana w sposób analogiczny do pkt 1.

Ponadto Wnioskodawca wskazuje, iż w przypadku aktywnej bazy klientów, np. w sytuacji przedłużenia usługi, płatność następuje poprzez bezpośrednią wpłatę na rachunek bankowy Wnioskodawcy – płatność przez klienta następuje w drodze wpłaty przez pocztę lub bezpośredni przelew na rachunek bankowy, gdzie w tytule przelewu klient wskazuje indywidualny numer urządzenia oraz okres na jaki chce przedłużyć transmisję danych. Usługa aktywowana jest po zaksięgowaniu przelewu.

W ocenie Wnioskodawcy w związku z rozwojem prowadzonej działalności oraz idącym za tym stałym wzrostem ilości transakcji dotyczących sprzedaży usług elektronicznych do osób prywatnych obsługiwanie ich za pomocą kasy fiskalnej staje się istotnym wyzwaniem na gruncie technicznym i organizacyjnym. Wnioskodawca, mając na względzie powyższe powziął wątpliwość w zakresie uznania świadczonych usług za usługi elektroniczne w rozumieniu ustawy o VAT oraz możliwości zwolnienia ich z obowiązku ewidencjonowania przy zastosowaniu kas rejestrujących sprzedaży realizowanej do osób fizycznych.

W związku z powyższym opisem zadano następujące pytanie (ostatecznie sformułowane w uzupełnieniu do wniosku z dnia 29 maja 2018 r.)

Czy Wnioskodawca przy sprzedaży usług elektronicznych, oraz zapłacie w całości dokonywanej za pośrednictwem poczty, banku bądź spółdzielczej kasy oszczędnościowo-kredytowej (odpowiednio na rachunek bankowy lub rachunek w spółdzielczej kasie oszczędnościowo -kredytowej), w przypadku gdy odbiorcą są osoby fizyczne mające miejsce zamieszkania na terytorium Polski będzie miał prawo do zastosowania zwolnienia o którym mowa w § 2 ust. 1 w związku z pkt 39 załącznika do rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 20 grudnia 2017 r. w sprawie zwolnień z obowiązku prowadzenia ewidencji przy zastosowaniu kas rejestrujących (Dz. U. z 2017 r., poz. 2454)?

Zdaniem Wnioskodawcy, będzie on miał prawo zastosowania zwolnienia, o którym mowa w § 2 ust. 1 w związku z pkt 39 załącznika do rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 20 grudnia 2017 r. w sprawie zwolnień z obowiązku prowadzenia ewidencji przy zastosowaniu kas rejestrujących (tj. Wnioskodawca będzie miał prawo rezygnacji z wystawiania paragonów fiskalnych).

Obowiązek prowadzenia ewidencji obrotów przy zastosowaniu kasy rejestrującej dotyczy wszystkich podatników, którzy dokonują sprzedaży na rzecz tzw. osób prywatnych. Przy czym na podstawie przepisów rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 20 grudnia 2017 r. w sprawie zwolnień z obowiązku prowadzenia ewidencji przy zastosowaniu kas rejestrujących (Dz. U. z 2017 r., 2454) prawodawca zwolnił niektóre podmioty z tego obowiązku.

Jak wynika z § 2 ust. 1 w powiązaniu z poz. 39 załącznika do omawianego rozporządzenia, podatnik dokonując sprzedaży usług dla osób prywatnych może korzystać ze zwolnienia z ewidencjonowania obrotu i kwot podatku należnego za pomocą kasy, ze względu na formę zapłaty. Aby skorzystać z tego zwolnienia, muszą jednak zostać spełnione łącznie dwa warunki:

  • świadczący usługę musi otrzymać w całości zapłatę za wykonaną czynność za pośrednictwem poczty, banku lub (...) odpowiednio na rachunek bankowy podatnika lub na rachunek w (...), której jest członkiem,
  • z ewidencji i dowodów dokumentujących zapłatę jednoznacznie musi wynikać, jakiej konkretnie czynności dotyczyła.

Przy czym przedmiotem świadczenia nie mogą być usługi wymienione w § 4 pkt 2 rozporządzenia.

Zdaniem organów podatkowych z omawianego zwolnienia mogą korzystać podatnicy świadczący usługi, za które należność dokonywana jest za pośrednictwem systemów elektronicznych typu A, B i podobnych. Uznają one, iż taka forma zapłaty dokonywana jest z konta bankowego nabywcy na konto sprzedawcy, czyli za pośrednictwem banku. Przykładowo Dyrektor Izby Skarbowej w interpretacji indywidualnej z dnia 10 lipca 2015 r. (nr IPPP2/4512-321/15-5/RR), wyjaśnił, że forma płatności poprzez systemy płatnicze on-line (B), dokonywana jest z konta nabywcy przedmiotowych usług na konto bankowe sprzedawcy. Płatność spełnia więc przesłankę do uznania, że została dokonana za pośrednictwem banku. Przemawia za tym również wykładnia celowościowa, ponieważ obowiązkiem ewidencjonowania za pomocą kasy rejestrującej objęta jest przede wszystkim sprzedaż detaliczna w żaden inny sposób nieudokumentowana. Natomiast w opisanym przypadku każda sprzedaż „pozostawia po sobie ślad” w postaci wpływu na konto sprzedawcy w związku z wcześniejszą sprzedażą. Także wpłaty dokonywane bezpośrednio przez klientów przelewem bankowym oraz wpłaty dokonywane przez pośrednika współpracującego z podatnikiem za świadczone usługi wpływają bezpośrednio na firmowe konto bankowe sprzedawcy, a zatem również te formy płatności spełniają przesłankę do uznania, że zostały dokonane za pośrednictwem banku.

Podsumowując, zdaniem Wnioskodawcy jeżeli zostaną spełnione przesłanki z § 2 ust. 1 w powiązaniu z poz. 39 załącznika do rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 20 grudnia 2017 r. w sprawie zwolnień z obowiązku prowadzenia ewidencji przy zastosowaniu kas rejestrujących (Dz. U. z 2017 r., poz. 2454) to Wnioskodawca nie będzie miał obowiązku ewidencjonowania sprzedaży usług elektronicznych przy zastosowaniu kas rejestrujących.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego stanu faktycznego jest prawidłowe.

Obowiązek prowadzenia ewidencji sprzedaży przy zastosowaniu kas rejestrujących wynika z zapisu art. 111 ust. 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (Dz. U. z 2017 r., poz. 1221, z późn. zm.), zwanej dalej ustawą. Zgodnie z tym przepisem, podatnicy dokonujący sprzedaży na rzecz osób fizycznych nieprowadzących działalności gospodarczej oraz rolników ryczałtowych są obowiązani prowadzić ewidencję obrotu i kwot podatku należnego przy zastosowaniu kas rejestrujących.

Powyższy przepis określa generalną zasadę, z której wynika, że obowiązek prowadzenia ewidencji sprzedaży przy zastosowaniu kasy rejestrującej dotyczy wszystkich podatników, którzy dokonują sprzedaży na rzecz określonych w nim odbiorców, tj. osób fizycznych nieprowadzących działalności gospodarczej oraz rolników ryczałtowych.

Stosownie do art. 111 ust. 1a ustawy, do obrotu wykazywanego w ewidencji, o której mowa w ust. 1, nie wlicza się kwoty podatku należnego.

Jak wynika z art. 2 pkt 22 ustawy, przez sprzedaż należy rozumieć odpłatną dostawę towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju, eksport towarów oraz wewnątrzwspólnotową dostawę towarów.

Na podstawie art. 111 ust. 8 ustawy, minister właściwy do spraw finansów publicznych może zwolnić, w drodze rozporządzenia, na czas określony, niektóre grupy podatników oraz niektóre czynności z obowiązku, o którym mowa w ust. 1, oraz określić warunki korzystania ze zwolnienia, mając na uwadze interes publiczny, w szczególności sytuację budżetu państwa (...).

Zatem stosownie do powyższego, kwestie dotyczące między innymi zwolnień z obowiązku prowadzenia ewidencji przy zastosowaniu kas rejestrujących oraz terminów rozpoczęcia prowadzenia tej ewidencji, ustawodawca reguluje na mocy wydanych rozporządzeń w tym zakresie.

Kwestie dotyczące zwolnień z obowiązku prowadzenia ewidencji przy użyciu kas rejestrujących niektórych czynności i niektórych grup podatników oraz terminów rozpoczęcia prowadzenia tej ewidencji przy zastosowaniu kas rejestrujących od 1 stycznia 2018 r. reguluje rozporządzenie Ministra Rozwoju i Finansów z dnia 20 grudnia 2017 r. w sprawie zwolnień z obowiązku prowadzenia ewidencji przy zastosowaniu kas rejestrujących (Dz. U. z 2017 r., poz. 2454, z późn. zm.), zwane dalej rozporządzeniem.

Regulacje zawarte w powołanym rozporządzeniu przewidują zwolnienie z obowiązku prowadzenia ewidencji przy zastosowaniu kas rejestrujących ze względu na wysokość obrotu – do określonej tym przepisem wysokości obrotów (zwolnienie podmiotowe) oraz zgodnie z załącznikiem do rozporządzenia (zwolnienie przedmiotowe).

Zgodnie z § 3 ust. 1 pkt 1 rozporządzenia, zwalnia się z obowiązku ewidencjonowania w danym roku podatkowym, nie dłużej jednak niż do dnia 31 grudnia 2018 r. podatników, u których obrót zrealizowany na rzecz osób fizycznych nieprowadzących działalności gospodarczej oraz rolników ryczałtowych nie przekroczył w poprzednim roku podatkowym kwoty 20 000 zł, a w przypadku podatników rozpoczynających w poprzednim roku podatkowym dostawę towarów lub świadczenie usług na rzecz osób fizycznych nieprowadzących działalności gospodarczej oraz rolników ryczałtowych, jeżeli obrót z tego tytułu nie przekroczył, w proporcji do okresu wykonywania tych czynności w poprzednim roku podatkowym, kwoty 20 000 zł.

Powyższe zwolnienie z obowiązku ewidencjonowania obrotu za pomocą kasy rejestrującej ma charakter podmiotowy, tj. dotyczy podmiotu.

Z kolei, stosownie do zapisu § 2 ust. 1 rozporządzenia, zwalnia się z obowiązku ewidencjonowania w danym roku podatkowym, nie dłużej jednak niż do dnia 31 grudnia 2018 r., czynności wymienione w załączniku do rozporządzenia.

Zgodnie z § 2 ust. 2 rozporządzenia, w odniesieniu do niektórych czynności wymienionych w załączniku do rozporządzenia zwolnienie, o którym mowa w ust. 1, stosuje się zgodnie z warunkami określonymi w tym załączniku.

I tak, w załączniku do rozporządzenia, stanowiącym wykaz czynności zwolnionych z obowiązku ewidencjonowania, wskazano w poz. 39 świadczenie usług na rzecz osób fizycznych nieprowadzących działalności gospodarczej oraz rolników ryczałtowych, jeżeli świadczący usługę otrzyma w całości zapłatę za wykonaną czynność za pośrednictwem poczty, banku lub spółdzielczej kasy oszczędnościowo-kredytowej (odpowiednio na rachunek bankowy podatnika lub na rachunek podatnika w spółdzielczej kasie oszczędnościowo-kredytowej, której jest członkiem), a z ewidencji i dowodów dokumentujących zapłatę jednoznacznie wynika, jakiej konkretnie czynności dotyczyła.

Powyższe zwolnienie jest zwolnieniem przedmiotowym, tzn. że dotyczy konkretnych czynności.

Zgodnie z § 4 ust. 1 pkt 2 rozporządzenia, zwolnień z obowiązku ewidencjonowania, o których mowa w § 2 i § 3, nie stosuje się w przypadku świadczenia usług:

  1. przewozów pasażerskich w samochodowej komunikacji, z wyłączeniem przewozów wymienionych w poz. 15 i 16 załącznika do rozporządzenia,
  2. przewozu osób oraz ich bagażu podręcznego taksówkami,
  3. naprawy pojazdów silnikowych oraz motorowerów (w tym naprawy opon, ich zakładania, bieżnikowania i regenerowania),
  4. w zakresie wymiany opon lub kół dla pojazdów silnikowych oraz motorowerów,
  5. w zakresie badań i przeglądów technicznych pojazdów,
  6. w zakresie opieki medycznej świadczonej przez lekarzy i lekarzy dentystów, z wyłączeniem usług świadczonych przez osoby wymienione w poz. 51 załącznika do rozporządzenia,
  7. prawniczych, z wyłączeniem usług określonych w poz. 28 załącznika do rozporządzenia,
  8. doradztwa podatkowego,
  9. związanych z wyżywieniem (PKWiU 56), wyłącznie:
    • świadczonych przez stacjonarne placówki gastronomiczne, w tym również sezonowo, oraz
    • usług przygotowywania żywności dla odbiorców zewnętrznych (catering),
  10. fryzjerskich, kosmetycznych i kosmetologicznych,
  11. kulturalnych i rozrywkowych – wyłącznie w zakresie wstępu na przedstawienia cyrkowe,
  12. związanych z rozrywką i rekreacją – wyłącznie w zakresie wstępu do wesołych miasteczek, parków rozrywki, na dyskoteki, sale taneczne,
  13. (uchylona).

W myśl § 4 ust. 3 pkt 2 rozporządzenia, przepisu ust. 1 pkt 2 nie stosuje się do świadczenia usług o których mowa w ust. 1 pkt 2 lit. f-h, jeżeli świadczenie tych usług zgodnie z warunkami określonymi w poz. 39 załącznika do rozporządzenia ma miejsce wyłącznie przy wykorzystaniu środków porozumiewania się na odległość, lub których rezultat jest przekazywany wyłącznie przy wykorzystaniu tych środków.

Tym samym § 4 rozporządzenia zawiera katalog czynności, do których nie mają zastosowania zwolnienia przedmiotowe, podmiotowe oraz podmiotowo-przedmiotowe. Oznacza to, że podatnik dokonujący czynności wymienionych w ww. przepisie nie ma prawa do korzystania ze zwolnienia z ewidencjonowania przy pomocy kasy rejestrującej. Wyłączenie to dotyczy jednak konkretnych wskazanych przez ustawodawcę czynności. Tak więc, w stosunku do pozostałych czynności, innych niż wymienione w § 4 ust. 1 ww. rozporządzenia, podatnik może korzystać z przewidzianych w rozporządzeniu tytułów zwolnieniowych, np. przedmiotowych określonych w § 2 ww. rozporządzenia, o ile spełni odrębne warunki.

Aby zatem podatnik miał prawo do skorzystania ze zwolnienia z obowiązku ewidencjonowania obrotu przy zastosowaniu kasy rejestrującej na podstawie § 2 ust. 1 rozporządzenia w powiązaniu z poz. 39 załącznika do rozporządzenia, muszą łącznie zostać spełnione następujące warunki:

  • zapłata za usługę musi być dokonana w całości za pośrednictwem poczty, banku lub spółdzielczej kasy oszczędnościowo-kredytowej na rachunek bankowy podatnika lub na rachunek podatnika w spółdzielczej kasie oszczędnościowo-kredytowej, której jest członkiem;
  • z ewidencji i dowodów dokumentujących zapłatę musi jednoznacznie wynikać, jakiej konkretnie czynności zapłata dotyczyła oraz
  • przedmiotem świadczenia nie są usługi wymienione w § 4 rozporządzenia, chyba że zachodzą przesłanki z § 4 ust. 3 pkt 2 ww. rozporządzenia w sprawie zwolnień z obowiązku prowadzenia ewidencji przy zastosowaniu kas rejestrujących.

Niespełnienie jednego z powyższych warunków oznacza brak możliwości zastosowania zwolnienia z obowiązku ewidencjonowania obrotu przy zastosowaniu kasy rejestrującej.

Jak już wcześniej wspomniano – w kwestii prowadzenia ewidencji sprzedaży przy zastosowaniu kasy rejestrującej – ustawodawca przewidział zwolnienia podmiotowe (§ 3 rozporządzenia), jak i przedmiotowe (§ 2 rozporządzenia) z tego obowiązku. Należy jednak zauważyć, że wykonywanie przez podatnika czynności wymienionych w § 4 rozporządzenia wyklucza możliwość zastosowania przez niego zwolnień określonych w § 2 i § 3 rozporządzenia.

Zatem bezwzględnemu obowiązkowi ewidencjonowania przy zastosowaniu kas rejestrujących, niezależnie od przysługującego podatnikowi zwolnienia od tego obowiązku na podstawie § 2 i § 3 powołanego rozporządzenia, podlegają czynności wymienione w § 4 rozporządzenia, dokonywane na rzecz osób fizycznych nieprowadzących działalności gospodarczej oraz rolników ryczałtowych.

Z opisu sprawy wynika, że Spółka (dalej jako: „Wnioskodawca”) jest polskim rezydentem podatkowym prowadzącym działalność gospodarczą w Polsce oraz jest zarejestrowana jako podatnik VAT. Wnioskodawca jest producentem, dostawcą i operatorem innowacyjnych rozwiązań z obszaru monitoringu pojazdów, nawigacji samochodowej, systemów raportowania pracy pracowników mobilnych. Wnioskodawca jest ponadto twórcą i dostawcą unikalnego komunikatora dla kierowców.

Jednym ze źródeł przychodów Wnioskodawcy jest sprzedaż usług dostępu do danych wykorzystywanych przez aplikacje dostarczane przez Wnioskodawcę (dalej: „Usługi”), polegające na udostępnianiu systemu wymiany informacji drogowej między użytkownikami urządzeń, w zakresie udostępniania użytkownikom danych o natężeniu ruchu drogowego, nawigacji oraz (w przypadku niektórych wersjach urządzeń) możliwości dokonywania płatności za np. usługi parkingowe. Usługi świadczone są w oparciu o technologię GPRS za pomocą spersonalizowanych na potrzeby urządzeń kart sim. Wnioskodawca świadczy ponadto usługi monitoringu pojazdów w czasie rzeczywistym w oparciu o technologię GPS, za pośrednictwem urządzeń X, Y lub innych aktualnie oferowanych.

Wśród klientów Wnioskodawcy są zarówno przedsiębiorcy (kanał sprzedaży B2B) oraz osoby fizyczne nieprowadzące działalności gospodarczej (kanał sprzedaży B2C) z terytorium Polski lub innych krajów UE.

Sprzedaż internetowa przedmiotowych Usług do osób prywatnych stanowi ok. 98% transakcji, czyli około dwóch tysięcy miesięcznie, natomiast sprzedaż bezpośrednia (obsługa w sklepie stacjonarnym) stanowi pozostałe 2%. Płatności w sprzedaży internetowej dokonywane są przez klientów za pośrednictwem operatorów płatności internetowych, lub za pomocą rachunku bankowego Wnioskodawcy. Sprzedaż internetowa Usług Wnioskodawcy do klientów indywidualnych w Polsce realizowana jest za pośrednictwem kilku kanałów sprzedaży:

  1. Własny sklep internetowy – płatność przez klienta za usługę w całości następuje przelewem na konto bankowe Wnioskodawcy (zapłata w całości dokonywana za pośrednictwem poczty, banku bądź spółdzielczej kasy oszczędnościowo-kredytowej – odpowiednio na rachunek bankowy lub rachunek w spółdzielczej kasie oszczędnościowo-kredytowej; z ewidencji i dowodów dokumentujących zapłatę jednoznacznie wynika, jakiej konkretnie czynności dotyczyła i na czyją rzecz została dokonana), bezpośrednio przez klienta lub pośrednio przez pocztę lub przez: operatorów płatności internetowych,
  2. Portal (...) – zakup usług elektronicznych następuje w drodze aukcji; wpłata następuje w całości przelewem na konto bankowe (zapłata w całości dokonywana za pośrednictwem poczty, banku bądź spółdzielczej kasy oszczędnościowo-kredytowej – odpowiednio na rachunek bankowy lub rachunek w spółdzielczej kasie oszczędnościowo-kredytowej; z ewidencji i dowodów dokumentujących zapłatę jednoznacznie wynika, jakiej konkretnie czynności dotyczyła i na czyją rzecz została dokonana) Wnioskodawcy w sposób analogiczny do pkt 1.

W przyszłości Wnioskodawca planuje również sprzedaż usług dodatkowych w aplikacji – zakup usług elektronicznych będzie następować przez aplikację, a wpłata będzie dokonywana w sposób analogiczny do pkt 1.

Ponadto Wnioskodawca wskazuje, iż w przypadku aktywnej bazy klientów, np. w sytuacji przedłużenia usługi, płatność następuje poprzez bezpośrednią wpłatę na rachunek bankowy Wnioskodawcy – płatność przez klienta następuje w drodze wpłaty przez pocztę lub bezpośredni przelew na rachunek bankowy, gdzie w tytule przelewu klient wskazuje indywidualny numer urządzenia oraz okres na jaki chce przedłużyć transmisję danych. Usługa aktywowana jest po zaksięgowaniu przelewu.

W związku z powyższym Wnioskodawca ma wątpliwości czy przy sprzedaży usług elektronicznych, w przypadku gdy odbiorcami są osoby fizyczne mające miejsce zamieszkania na terytorium Polski, może korzystać ze zwolnienia z obowiązku prowadzenia ewidencji przy zastosowaniu kasy rejestrującej.

Mając na uwadze powyższy opis sprawy oraz przytoczone przepisy wskazać należy, że w przedmiotowej sprawie zostały spełnione łącznie wszystkie warunki umożliwiające zwolnienie z obowiązku ewidencjonowania na kasie rejestrującej sprzedaży przez Wnioskodawcę usług na rzecz osób fizycznych nieprowadzących działalności gospodarczej i rolników ryczałtowych, na podstawie § 2 ust. 1 rozporządzenia w zw. z poz. 39 załącznika do rozporządzenia. W analizowanej sytuacji – jak wskazał Zainteresowany – sprzedaż przedmiotowych usług Wnioskodawcy do klientów indywidualnych w Polsce realizowana jest za pośrednictwem kilku kanałów sprzedaży:

  1. Własny sklep internetowy – płatność przez klienta za usługę w całości następuje przelewem na konto bankowe Wnioskodawcy (zapłata w całości dokonywana za pośrednictwem poczty, banku bądź spółdzielczej kasy oszczędnościowo-kredytowej – odpowiednio na rachunek bankowy lub rachunek w spółdzielczej kasie oszczędnościowo-kredytowej; z ewidencji i dowodów dokumentujących zapłatę jednoznacznie wynika, jakiej konkretnie czynności dotyczyła i na czyją rzecz została dokonana), bezpośrednio przez klienta lub pośrednio przez pocztę lub przez: operatorów płatności internetowych,.;
  2. Portal (...) – zakup usług elektronicznych następuje w drodze aukcji; wpłata następuje w całości przelewem na konto bankowe (zapłata w całości dokonywana za pośrednictwem poczty, banku bądź spółdzielczej kasy oszczędnościowo-kredytowej – odpowiednio na rachunek bankowy lub rachunek w spółdzielczej kasie oszczędnościowo-kredytowej; z ewidencji i dowodów dokumentujących zapłatę jednoznacznie wynika, jakiej konkretnie czynności dotyczyła i na czyją rzecz została dokonana) Wnioskodawcy w sposób analogiczny do pkt 1.

Przy czym, co istotne, usługi które są świadczone przez Wnioskodawcę nie zostały wymienione w § 4 ust. 1 pkt 2 rozporządzenia.

Reasumując, Wnioskodawca ma prawo korzystać ze zwolnienia z obowiązku ewidencjonowania za pomocą kasy rejestrującej sprzedaży usług elektronicznych (innych niż wymienione w § 4 rozporządzenia) na rzecz osób fizycznych nieprowadzących działalności gospodarczej i rolników ryczałtowych w oparciu o zapis § 2 ust. 1 w zw. z poz. 39 załącznika do rozporządzenia Ministra Rozwoju i Finansów w sprawie zwolnień z obowiązku prowadzenia ewidencji przy zastosowaniu kas rejestrujących, w sytuacji gdy zapłata za te usługi wpływa na rachunek bankowy podatnika, w tym przez platformy (...) , a z ewidencji i dowodów dokumentujących zapłatę jednoznacznie wynika, jakiej konkretnie czynności dotyczyła i na czyją rzecz została dokonana.

Zatem, stanowisko Wnioskodawcy uznano za prawidłowe.

Odnośnie powołanych przez Wnioskodawcę interpretacji indywidualnych, należy zauważyć, że interpretacje przepisów prawa podatkowego wydawane są w indywidualnych sprawach podatników i niewątpliwie kształtują sytuację prawną tych podatników w sprawach będących przedmiotem rozstrzygnięcia, lecz dotyczą konkretnych stanów faktycznych i nie mają mocy prawa powszechnie obowiązującego co oznacza, że należy je traktować indywidualnie.

Zaznacza się także, że zgodnie z art. 14b § 3 ustawy Ordynacja podatkowa, składający wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej obowiązany jest do wyczerpującego przedstawienia zaistniałego stanu faktycznego albo zdarzenia przyszłego. Organ jest ściśle związany przedstawionym we wniosku stanem faktycznym (opisem zdarzenia przyszłego). Zainteresowana ponosi ryzyko związane z ewentualnym błędnym lub nieprecyzyjnym przedstawieniem we wniosku opisu stanu faktycznego (zdarzenia przyszłego). Interpretacja indywidualna wywołuje skutki prawnopodatkowe tylko wtedy, o ile rzeczywisty stan faktyczny sprawy będącej przedmiotem interpretacji pokrywał się będzie ze stanem faktycznym (opisem zdarzenia przyszłego) podanym przez Wnioskodawczynię w złożonym wniosku. W związku z powyższym, w przypadku zmiany któregokolwiek elementu przedstawionego w opisie sprawy, udzielona odpowiedź traci swą aktualność.

Nadmienić należy, że w niniejszej interpretacji załatwiono wniosek w zakresie zwolnienia z obowiązku prowadzenia ewidencji przy zastosowaniu kasy rejestrującej (pytanie oznaczone we wniosku nr 2). Natomiast wniosek w zakresie ustalenia czy usługi oferowane przez Wnioskodawcę są usługami elektronicznymi w rozumieniu art. 2 pkt 26 ustawy o podatku od towarów i usług (pytanie oznaczone we wniosku nr 1) został załatwiony odrębnym pismem.

Zgodnie z art. 14na Ordynacji podatkowej przepisów art. 14k–14n nie stosuje się, jeżeli stan faktyczny lub zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej stanowi element czynności będących przedmiotem decyzji wydanej:

  1. z zastosowaniem art. 119a;
  2. w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług.

Interpretacja dotyczy zaistniałego stanu faktycznego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dacie zaistnienia zdarzenia.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w dwóch egzemplarzach (art. 47 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. z 2017 r., poz. 1369, z późn. zm.) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia skarżącemu rozstrzygnięcia w sprawie albo aktu, o którym mowa w art. 3 § 2 pkt 4a (art. 53 § 1 ww. ustawy).

Jednocześnie, zgodnie z art. 57a ww. ustawy, skarga na pisemną interpretację przepisów prawa podatkowego wydaną w indywidualnej sprawie, opinię zabezpieczającą i odmowę wydania opinii zabezpieczającej może być oparta wyłącznie na zarzucie naruszenia przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd administracyjny jest związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną.

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie, bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania jest przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy), na adres: Krajowa Informacja Skarbowa, ul. Teodora Sixta 17, 43-300 Bielsko-Biała.