Kara umowna | Interpretacje podatkowe, komentarz eksperta

Kara umowna | Interpretacje podatkowe

Poniżej zaprezentowana została lista interpretacji podatkowych, dla których podstawowe wspólne zagadnienie to kara umowna. Zestawienie zostało ograniczone do kilkunastu najnowszych dokumentów (wg daty publikacji w serwisie). Aby obejrzeć wszystkie dostępne interpretacje podatkowe dotyczące omawianego przedmiotu, najlepiej jest skorzystać z wyszukiwarki interpretacji podatkowych. Zachęcamy także do odwiedzenia strony zawierającej wszystkie najnowsze interpretacje podatkowe opublikowane w serwisie.

Zawsze aktualne interpretacje podatkowe

Subskrybuj kanał RSS bieżącego działu

Istota:
Dotyczy zaliczenia do kosztów uzyskania przychodów wypłacanych przez Wnioskodawcę Kar Umownych z tytułu Odstąpienia od zawartych Umów o współpracy.
Fragment:
Mając na uwadze przedstawiony we wniosku opis stanu faktycznego/zdarzenia przyszłego, motywy podjętych przez Spółkę działań, a także przedstawioną powyżej argumentację, poniesienie wydatków na zapłatę Kar Umownych związanych z Umowami o współpracę należy uznać za ekonomicznie racjonalne działanie, podporządkowane osiągnięciu przychodu lub zachowaniu albo zabezpieczeniu jego źródła. W konsekwencji, zdaniem Wnioskodawcy, Kary Umowne pozostają w związku przyczynowo-skutkowym z osiąganymi przez Spółkę przychodami (zabezpieczeniem bądź zachowaniem ich źródła), a tym samym wydatki z tego tytułu spełniają przesłanki uznania ich za koszty podatkowe po stronie Wnioskodawcy. Reasumując, mając na uwadze, że Kary Umowne wynikające z Umów o współpracę spełniają definicję kosztów uzyskania przychodu, o których mowa w art. 15 ust. 1 zdanie pierwsze ustawy o PDOP oraz przedmiotowe Kary Umowne nie mają charakteru kar umownych, o których mowa w art. 16 ust. 1 pkt 22 ustawy o PDOP, Wnioskodawca będzie uprawniony do zaliczenia do kosztów uzyskania przychodów przedmiotowych Kar Umownych. W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego stanu faktycznego/zdarzenia przyszłego jest prawidłowe. Zgodnie z art. 15 ust. 1 ustawy z dnia 15 lutego 1992 r. o podatku dochodowym od osób prawnych (t.j. Dz.U. z 2017 r., poz. 2343, dalej: „ updop ”), kosztami uzyskania przychodów są koszty poniesione w celu osiągnięcia przychodów lub zachowania albo zabezpieczenia źródła przychodów, z wyjątkiem kosztów wymienionych w art. 16 ust. 1 (...).
2018
13
sty

Istota:
Dotyczy zaliczenia do kosztów uzyskania przychodów Kar Umownych wypłacanych przez Wnioskodawcę, w związku z Umowami o współpracę z innych tytułów niż Odstąpienie od tych umów.
Fragment:
Mając na uwadze przedstawiony we wniosku opis stanu faktycznego/zdarzenia przyszłego, motywy podjętych przez Spółkę działań, a także przedstawioną powyżej argumentację, poniesienie wydatków na zapłatę Kar Umownych związanych z Umowami o współpracę należy uznać za ekonomicznie racjonalne działanie, podporządkowane osiągnięciu przychodu lub zachowaniu albo zabezpieczeniu jego źródła. W konsekwencji, zdaniem Wnioskodawcy, Kary Umowne pozostają w związku przyczynowo-skutkowym z osiąganymi przez Spółkę przychodami (zabezpieczeniem bądź zachowaniem ich źródła), a tym samym wydatki z tego tytułu spełniają przesłanki uznania ich za koszty podatkowe po stronie Wnioskodawcy. Reasumując, mając na uwadze, że Kary Umowne wynikające z Umów o współpracę spełniają definicję kosztów uzyskania przychodu, o których mowa w art. 15 ust. 1 zdanie pierwsze ustawy o PDOP oraz przedmiotowe Kary Umowne nie mają charakteru kar umownych, o których mowa w art. 16 ust. 1 pkt 22 ustawy o PDOP, Wnioskodawca będzie uprawniony do zaliczenia do kosztów uzyskania przychodów przedmiotowych Kar Umownych. W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego stanu faktycznego/zdarzenia przyszłego jest w części prawidłowe, w części nieprawidłowe. Zgodnie z art. 15 ust. 1 ustawy z dnia 15 lutego 1992 r. o podatku dochodowym od osób prawnych (t.j.
2018
13
sty

Istota:
Dotyczy zaliczenia do kosztów uzyskania przychodów wypłacanych przez Wnioskodawcę Kar Umownych z tytułu Odstąpienia od zawartych Umów najmu.
Fragment:
Mając na uwadze przedstawiony we wniosku opis stanu faktycznego/zdarzenia przyszłego, motywy podjętych przez Spółkę działań, a także przedstawioną powyżej argumentację, poniesienie wydatków na zapłatę Kar Umownych związanych z Umowami najmu należy uznać za ekonomicznie racjonalne działanie, podporządkowane osiągnięciu przychodu lub zachowaniu albo zabezpieczeniu jego źródła. W konsekwencji, zdaniem Wnioskodawcy, Kary Umowne pozostają w związku przyczynowo-skutkowym z osiąganymi przez Spółkę przychodami (zabezpieczeniem bądź zachowaniem ich źródła), a tym samym wydatki z tego tytułu spełniają przesłanki uznania ich za koszty podatkowe po stronie Wnioskodawcy. Reasumując, mając na uwadze, że Kary Umowne wynikające z Umów najmu spełniają definicję kosztów uzyskania przychodu, o których mowa w art. 15 ust. 1 zdanie pierwsze ustawy o PDOP oraz przedmiotowe Kary Umowne nie mają charakteru kar umownych, o których mowa w art. 16 ust. 1 pkt 22 ustawy o PDOP, Wnioskodawca będzie uprawniony do zaliczenia do kosztów uzyskania przychodów przedmiotowych Kar Umownych. Wnioskodawca wskazuje, że wyrażone przez niego stanowisko znajduje potwierdzenie w interpretacjach indywidualnych wydawanych przez organy podatkowe oraz w orzecznictwie sądów administracyjnych, przykładowo w: interpretacji indywidualnej Dyrektora Izby Skarbowej w Warszawie z 22 lutego 2017 (...)
2018
13
sty

Istota:
Opodatkowanie należnej Wnioskodawcy kary umownej w przypadku skorzystania przez którąkolwiek ze stron z ustawowego albo umownego prawa odstąpienia od umowy przedwstępnej lub od umowy przyrzeczonej z przyczyn innych niż zawinione przez Wnioskodawcę.
Fragment:
Zdaniem Wnioskodawcy, wskazanej powyżej cechy ekwiwalentności oraz zaistnienia związku między określonym świadczeniem a następującą odpłatnością nie sposób przypisać opisanej w zdarzeniu przyszłym karze umownej, która to może być należna Wnioskodawcy. Jak wskazuje art. 483 § 1 ustawy z dnia z dnia 23 kwietnia 1964 r. Kodeks cywilny (Dz.U. Nr 16, poz. 93, dalej jako: „ Kc ”), można zastrzec w umowie, że naprawienie szkody wynikłej z niewykonania lub nienależytego wykonania zobowiązania niepieniężnego nastąpi przez zapłatę określonej sumy (kara umowna). Za podstawową funkcję kary umownej powinna być uznana jej funkcja kompensacyjna, rozumiana jako naprawienie przez karę umowną poniesionej przez stronę umowy szkody. Funkcja ta przejawia się w tym, że kara umowna stanowi dla wierzyciela surogat odszkodowania z tytułu niewykonania lub nienależytego wykonania zobowiązania niepieniężnego. Świadczenie kary umownej prowadzi zatem do naprawienia w całości lub części szkody powstałej po stronie wierzyciela (za: W. Borysiak [w:] K. Osajda (red ), Kodeks cywilny. Komentarz., LEGALIS 2017). Spełniającej wskazaną funkcję kary umownej nie sposób uznać jako usługi. Istota odszkodowania powoduje bowiem, iż nie może być w przypadku jego zapłaty mowy o jakimkolwiek świadczeniu, spełnianym za zgodną wolą stron umowy i za które to nastąpić miałaby zapłata.
2017
20
gru

Istota:
Opodatkowanie należnej Wnioskodawcy kary umownej z tytułu wyeliminowania z obrotu prawnego uzyskanych uprzednio przez Wnioskodawcę pozwoleń na budowę w przypadku odstąpienia przez którąkolwiek ze stron od umowy przedwstępnej albo od odstąpienia od przyrzeczonej warunkowej umowy sprzedaży.
Fragment:
Zdaniem Wnioskodawcy, wskazanej powyżej cechy ekwiwalentności oraz zaistnienia związku między określonym świadczeniem a następującą odpłatnością nie sposób przypisać opisanej w zdarzeniu przyszłym karze umownej, która to może być należna Wnioskodawcy. Jak wskazuje art. 483 § 1 ustawy z dnia z dnia 23 kwietnia 1964 r. Kodeks cywilny (Dz.U. Nr 16, poz. 93, dalej jako: „ Kc ”), można zastrzec w umowie, że naprawienie szkody wynikłej z niewykonania lub nienależytego wykonania zobowiązania niepieniężnego nastąpi przez zapłatę określonej sumy (kara umowna). Za podstawową funkcję kary umownej powinna być uznana jej funkcja kompensacyjna, rozumiana jako naprawienie przez karę umowną poniesionej przez stronę umowy szkody. Funkcja ta przejawia się w tym, że kara umowna stanowi dla wierzyciela surogat odszkodowania z tytułu niewykonania lub nienależytego wykonania zobowiązania niepieniężnego. Świadczenie kary umownej prowadzi zatem do naprawienia w całości lub części szkody powstałej po stronie wierzyciela (za: W. Borysiak [w:] K. Osajda (red ), Kodeks cywilny. Komentarz., LEGALIS 2017). Spełniającej wskazaną funkcję kary umownej nie sposób uznać jako usługi. Istota odszkodowania powoduje bowiem, iż nie może być w przypadku jego zapłaty mowy o jakimkolwiek świadczeniu, spełnianym za zgodną wolą stron umowy i za które to nastąpić miałaby zapłata.
2017
20
gru

Istota:
Podatek od towarów i usług w zakresie opodatkowania kar umownych oraz obciążeń.
Fragment:
W związku z prowadzoną działalnością Spółka otrzymuje oraz wypłaca różnego rodzaju kary umowne i odszkodowania związanie z niewykonaniem, nienależytym lub nieterminowym wykonaniem świadczeń przez Spółkę lub jej kontrahentów (zarówno w zakresie dostaw towarów, jak i świadczenia usług). Wspomniane kary umowne i odszkodowania mogą wynikać wprost z umów lub porozumień zawartych przez Spółkę z jej kontrahentami, jak również mogą być wypłacane/otrzymywane przez Spółkę bez oparcia w umowie - na podstawie pisemnych lub ustnych uzgodnień. Kary umowne i odszkodowania mogą być m.in. pobierane i otrzymywane przez Spółkę w odniesieniu do transakcji realizowanych z: Podmiotami z branży gastronomicznej Spółka zawiera umowy z podmiotami z branży gastronomicznej i hotelowej (dalej łącznie: „ Partnerzy ”), których przedmiotem jest prowadzenie przez Partnerów promocji towarów lub znaków towarowych Spółki w prowadzonych przez nich lokalach oraz zapewnienie wyłącznej sprzedaży towarów Spółki w tych lokalach (punktach sprzedaży gastronomicznej). W umowach znajdują się odpowiednie zapisy dotyczące kar umownych m.in.: Partner zobowiązany jest do zapłaty kary umownej w ustalonej wysokości w przypadku: nieprzystąpienia do wykonywania (...)
2017
7
gru

Istota:
CIT - w zakresie ustalenia: czy kary umowne z tytułu opóźnień w wykonaniu świadczonych usług na podstawie umów zawartych z kontrahentami, spowodowane zdarzeniami wymienionymi w pkt 1-7 opisu stanu faktycznego, stanowią dla Wnioskodawcy koszty uzyskania przychodów.
Fragment:
Pod pojęciem kary umownej należy rozumieć zastrzeżenie, że naprawienie szkody wynikłej z niewykonania lub nienależytego wykonania zobowiązania niepieniężnego nastąpi przez zapłatę określonej sumy. Innymi słowy, kara umowna jest rodzajem sankcji cywilnoprawnej zastrzeżonej na wypadek szkód powstałych w wyniku niewłaściwego wykonania umowy. Ze złożonego wniosku wynika, że Wnioskodawca prowadzi działalność gospodarczą polegającą na świadczeniu usług dotyczących „ obsługi obrotu gotówkowego ”, zwanego również „ cash processing ” na podstawie umów zawartych z kontrahentami głównie z sektora bankowego i finansowego. W zawartych umowach z kontrahentami uregulowane są postanowienia, zgodnie z którymi Spółka w określonych sytuacjach będzie zobowiązana do zapłaty kar umownych. Przyczyną nałożenia na Spółkę kar umownych mogą być sytuacje opisane w poz. 1-7 oraz sytuacja, w której pracownicy Spółki, wykonujący w sposób normalny swoje czynności, nieumyślnie uszkodzą lub zniszczą mienie należące do kontrahenta. Przedmiotem zapytania Wnioskodawcy jest możliwość zaliczenia zapłaconych kar umownych do kosztów uzyskania przychodów. Jak (...)
2017
6
gru

Istota:
W zakresie możliwości i momentu zaliczenia do kosztów uzyskania przychodów wydatków z tytułu kary umownej zapłaconej na rzecz zleceniodawcy
Fragment:
W wyniku działań podjętych przez Wnioskodawcę doszło zatem do znacznego obniżenia kwoty należnej kary umownej oraz uregulowania sytuacji prawnej ze Zleceniodawcą oraz Partnerem. Terminowa zapłata poszczególnych rat kary umownej na rzecz Zleceniodawcy umożliwia zwolnienie z obowiązku zapłaty 25% kwoty kary umownej oraz pełnej kwoty odsetek za opóźnienie naliczonych do momentu zawarcia Porozumienia. W związku z zapłatą poszczególnych rat kary umownej Wnioskodawca uniknie obowiązku uiszczenia dalszych odsetek za zwłokę oraz ryzyka wszczęcia kolejnych postępowań sądowych. Zapłata kary umownej wpływa również korzystnie na wizerunek Wnioskodawcy jako podmiotu rzetelnego i uczciwego. W związku z powyższym, zapłacona w ratach na rzecz Zleceniodawcy kara umowna stanowiła racjonalnie poniesiony wydatek, związany z zabezpieczeniem oraz zachowaniem źródła przychodów Wnioskodawcy, który to wydatek w okolicznościach stanu faktycznego stanowił najkorzystniejsze rozwiązanie z punktu widzenia działalności gospodarczej prowadzonej przez Wnioskodawcę. Biorąc pod uwagę powyższe, Wnioskodawca zauważa, iż: zawierając Umowę oraz podejmując działania w celu jej wykonania Wnioskodawca dążył do uzyskania przychodów, z kolei obowiązek zapłaty kary umownej wyniknął z okoliczności niezależnych od Wnioskodawcy; Wnioskodawca podjął szereg działań zmierzających do zabezpieczenia swoich interesów oraz majątku poprzez ograniczenie kwoty należnej kary umownej.
2017
25
paź

Istota:
Czy Wnioskodawca w oparciu o stan faktyczny jest uprawniony do przyjęcia, że kary umowne naliczone przez inwestora z tytułu opóźnienia w odbiorze robót budowlanych mogą stanowić koszt uzyskania przychodu?
Fragment:
Inwestorowi przysługiwało uprawnienie do naliczenia kary umownej za nieterminowe zakończenie przedmiotu umowy za okres od 1 grudnia 2013 r. do 9 stycznia 2014 r. łącznie 40 dni. Stosownie do treści paragrafu 27 ust. 2 pkt. a, należna pozwanemu kara umowna wynosiła 0,1% wartości umowy z uwzględnieniem wynagrodzenia dodatkowego z aneksu nr 1. co daje kwotę 4.094 zł 12 gr za dzień opóźnienia. Mając na uwadze liczbę dni oraz wysokość kary umownej za opóźnienie za jeden dzień tj. 40 x 4.094 zł 12 gr to kara umowna wyniosła łącznie 163.764 zł 80 gr. W dalszej kolejności, pomimo zaskarżenia wyroku przez Wnioskodawcę, to sąd odwoławczy podzielił stanowisko sądu pierwszej instancji, a wyrok się uprawomocnił 23 września 2016 r. Tym samym w ramach przysługujących wierzytelności z kary umownej inwestor na drodze cywilnoprawnej skutecznie potrącił odpowiednio swoją wierzytelność. Wnioskodawca nie uzyskał zapłaty w wysokości 163.764 zł 80 gr, i to właśnie w tym zakresie poniósł szkodę z kary umownej za opóźnienie. Jednocześnie sąd w tym samym wyroku ustalającym wysokość kary umownej orzekł, że kara została zastrzeżona przez strony kontraktu w związku z opóźnieniem w zakończeniu przedmiotu umowy, a więc wystarczał sam fakt opóźnienia w wykonaniu zobowiązania, by Wnioskodawcę obciążyć karą.
2017
7
wrz

Istota:
Opłaty karne mają związek z prowadzoną przez Wnioskodawcę działalnością gospodarczą. Jak wyżej wskazano – w celach działalności gospodarczej mieszczą się również działania/sytuacje występujące w ramach działalności gospodarczej „towarzyszące” tej działalności i niestanowiące obok niej odrębnego przedmiotu działalności podatnika, bez względu na to, czy ostatecznie generują opodatkowanie podatkiem VAT, czy nie. Biorąc pod uwagę powołane przepisy oraz okoliczności sprawy należy stwierdzić, że Wnioskodawca w związku z przychodami generowanymi w wyniku pobierania Opłat karnych od Klientów, nie będzie obowiązany do ustalania proporcji, o której mowa w art. 86 ust. 2a-2h ustawy, w celu odliczenia podatku naliczonego.
Fragment:
Podobnie kary umowne, stosownie do art. 483 § 1 k.c., nie stanowią zapłaty za usługę, lecz pełnią funkcję odszkodowawczą (sankcyjną). Zgodnie z tym przepisem można zastrzec w umowie, że naprawienie szkody wynikłej z niewykonania lub nienależytego wykonania zobowiązania niepieniężnego nastąpi przez zapłatę określonej sumy (kara umowna). Kara ta ma charakter czynności jednostronnej i nie wiąże się z otrzymaniem jakiegokolwiek świadczenia. Zapłata tej kary nie jest też związana z zobowiązaniem się otrzymującego daną kwotę do wykonania czynności, powstrzymania się od dokonania czynności lub do tolerowania czynności lub sytuacji. Innymi słowy, kara umowna ma charakter czynności jednostronnej i nie wiąże się z otrzymaniem przez klienta świadczenia wzajemnego. Kara umowna ma w tym wypadku charakter odszkodowawczy. Co do zasady, kara umowna jest rodzajem sankcji cywilnoprawnej zastrzeżonej na wypadek szkód powstałych w wyniku niewłaściwego wykonania umowy. W przypadku kar umownych, które Kodeks cywilny definiuje jako zastrzeżenie naprawienia szkody wynikłej z niewykonania lub nienależytego wykonania zobowiązania niepieniężnego, zadośćuczynienie następuje poprzez zapłatę określonej sumy i w związku z powyższym takie wynagrodzenie nie będzie zawierało ekwiwalentności w postaci świadczenia.
2017
23
sie

Kara umowna | Komentarz eksperta podatkowego

Czy wydatek poniesiony na karę umowną naliczoną z tytułu opóźnienia w realizacji umowy może być uznany za koszt uzyskania przychodów?

Zgodnie z ogólną definicją kosztów uzyskania przychodów, zawartą w art. 15 ustawy o CIT1, kosztami uzyskania przychodów są tylko koszty poniesione w celu osiągnięcia przychodów lub zachowania albo zabezpieczenia źródła przychodów. Niewątpliwie zapłata kary umownej nie wiąże się z powstaniem przychodów, gdyż nie powiększa wierzytelności należnej od kontrahenta naliczającego karę. Jednakże wydatek ten może służyć zachowaniu albo zabezpieczeniu źródła przychodów. Jeżeli naliczenie kary umownej nie następuje łącznie z odstąpieniem od umowy, uregulowanie należności może być warunkiem koniecznym do utrzymania dalszej współpracy, czyli zachowania źródła uzyskiwanych przychodów. Z drugiej strony, jeśli naliczający karę umowną kontrahent jest uprawniony do odstąpienia od umowy i z tego uprawnienia skorzysta, poprzez zapłatę kary podatnik może utrzymać swój pozytywny rynkowy wizerunek podmiotu, który wykonuje własne zobowiązania. To zaś wiąże się z możliwością osiągania przychodów z działalności prowadzonej wobec innych kontrahentów.

Wydaje się również, że cel i zasadność poniesionego przez podatnika wydatku należy rozpatrywać z uwzględnieniem pierwotnej racjonalności decyzji o umieszczeniu w kontrakcie klauzuli umożliwiającej naliczenie kary umownej. Ostateczna zapłata kary nie jest bowiem zależna od decyzji podatnika, lecz wynika z uprzednio uzgodnionych warunków umownych. W niektórych przypadkach badanie celu, jaki przyświecał podatnikowi w momencie zawierania umowy, może skłaniać do przekonania, iż wyrażenie zgody na ewentualny wydatek (związany z karą umowną) zmierzało do osiągania przychodów.

W określonych sytuacjach gospodarczych zastrzeżenie kary umownej jest zwyczajowo przyjęte. Jeżeli podatnik nie zgodziłby się na taką klauzulę, mógłby ryzykować niedojściem umowy do skutku lub też znaczącym obniżeniem swojego wynagrodzenia. Obie ewentualności prowadziłyby zaś w oczywisty sposób do obniżenia jego przychodów. Wydaje się, że w określonych sytuacjach podatnicy mogą argumentować, że wyrażenie zgody na ustanowienie kary umownej miało na celu osiąganie przychodów, a zatem ewentualny wydatek z tego tytułu również powinien być uznany za poniesiony w celu osiągania przychodów.

Aby wydatek mógł zostać zaliczony do kosztów uzyskania przychodów, poza spełnieniem ustawowej definicji, nie może być objęty wyłączeniami zawartymi w art. 16 ustawy o CIT. Zgodnie z art. 16 ust. 1 pkt 22 ustawy o CIT, nie uważa się za koszty uzyskania przychodów kar umownych i odszkodowań z tytułu wad dostarczonych towarów, wykonanych robót i usług oraz zwłoki w dostarczeniu towaru wolnego od wad albo zwłoki w usunięciu wad towarów albo wykonanych robót.

Mając na względzie brzmienie powyższego przepisu, wydaje się, że wydatek poniesiony na karę umowną, naliczoną z tytułu zwłoki w dostarczeniu towaru, nie może zostać zaliczony do kosztów uzyskania przychodów tylko wtedy, gdy wcześniej dostarczono towar wadliwy, a przy próbie ponownego dostarczenia towaru, tym razem wolnego od wad, dostawca popadł w zwłokę.

Zdarzało się jednak, że zaprezentowana interpretacja przepisu była kwestionowana w orzecznictwie sądowym. W wyroku NSA z 15 maja 2008 r. (II FSK 463/07), sąd uznał, że powyższy przepis wyłącza z grupy kosztów uzyskania przychodów także koszty powstałe na skutek zwłoki w dostawie towaru dostarczanego po raz pierwszy. Stanowisko to jest jednak odosobnione, zarówno w orzecznictwie sądowym jak i interpretacjach organów podatkowych.

Orzecznictwo sądów administracyjnych nie daje również jednoznacznej odpowiedzi na pytanie, czy wydatki poniesione z tytułu kary umownej spełniają przesłanki definicji kosztów uzyskania przychodów. W wyroku WSA w Warszawie z 21 lipca 2011 r. (III SA/Wa 2735/10), wskazano, iż kary umowne wypłacane z tytułu opóźnień w realizacji umowy, jeśli tylko mają związek z przychodem lub mają na celu zachowanie lub zabezpieczenie źródła przychodu, często zminimalizowanie straty, będą zawsze stanowiły koszty uzyskania przychodów.

Stanowisko odmienne zajął natomiast WSA we Wrocławiu w wyroku z 20 czerwca 2012 r. (I SA/Wr 442/12), w którym uznał, że w przypadku, gdy zapłata kary umownej jest koniecznością, trudno uznać taki wydatek za pozostający w związku z działaniami ukierunkowanymi na osiągnięcie przychodów lub zachowanie albo zabezpieczenie ich źródła. Ponadto, w opinii składu orzekającego, art. 15 ust. 1 ustawy o CIT nie obejmuje swoją dyspozycją działań zmierzających do ograniczenia straty.

Podobne rozbieżności dają się zauważyć w interpretacjach indywidualnych wydawanych w imieniu Ministra Finansów (por. interpretacja indywidualna ILPB3/423-191/11-4/KS oraz interpretacja indywidualna ILPB4/423-445/11-2/DS).

1. Ustawa z 15 lutego 1992 r. o podatku dochodowym od osób prawnych (tj. Dz. U. z 2011 r. Nr 74, poz. 397, z późn. zm.)

© 2011-2018 Interpretacje.org
Lokalizacja: Wyszukiwarka > Kara umowna
StrukturaWybrane zagadnieniaSerwis
Działy przedmiotowe
Komentarze podatkowe
Najnowsze interpretacje
Aport
Gmina
Koszty uzyskania przychodów
Najem
Nieruchomości
Obowiązek podatkowy
Odszkodowania
Pracownik
Prawo do odliczenia
Projekt
Przedsiębiorstwa
Przychód
Różnice kursowe
Sprzedaż
Stawki podatku
Świadczenie usług
Udział
Zwolnienia przedmiotowe
Aktualności
Informacje o serwisie
Kanały RSS
Reklama w serwisie
Serwis zawiera interpretacje podatkowe publikowane przez Ministerstwo Finansów, na które składają się: interpretacje indywidualne oraz interpretacje ogólne wydane na podstawie art. 14a oraz art. 14b ustawy z 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (tj. Dz. U. z 2005 r. Nr 8 poz. 60 ze zm.), jak również informacje o zakresie stosowania przepisów prawa podatkowego (interpretacje podatkowe wydane na podstawie przepisów obowiązujących przed 1 lipca 2007 r.), a także wybrane orzeczenia dotyczące problematyki podatkowej.