IPPP3/4512-582/15-2/WH | Interpretacja indywidualna

Uznanie planowanych transakcji za wyłączone z opodatkowania podatkiem VAT na podstawie art. 6 pkt 1 ustawy.
IPPP3/4512-582/15-2/WHinterpretacja indywidualna
  1. inwestycje
  2. składnik majątkowy
  3. zorganizowana część przedsiębiorstwa
  1. Podatek od towarów i usług (VAT) -> Zakres opodatkowania -> Przepisy ogólne -> Wyłączenia

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (Dz.U. z 2015 r., poz. 613) oraz § 6 pkt 5 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 22 kwietnia 2015 r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz.U. z 2015 r. poz. 643), Dyrektor Izby Skarbowej w Warszawie działający w imieniu Ministra Finansów stwierdza, że stanowisko Spółki, przedstawione we wniosku z dnia 10 lipca 2015 r. (data wpływu 13 lipca 2015 r.) o wydanie interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie uznania planowanych transakcji za wyłączone z opodatkowania podatkiem VAT na podstawie art. 6 pkt 1 ustawy - jest prawidłowe.

UZASADNIENIE

W dniu 13 lipca 2015 r. wpłynął ww. wniosek o wydanie interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie uznania planowanych transakcji za wyłączone z opodatkowania podatkiem VAT na podstawie art. 6 pkt 1 ustawy.

We wniosku przedstawiono następujące zdarzenie przyszłe:

Wnioskodawca (dalej również zwany Spółką) jest spółką komandytową mającą siedzibę na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej. Spółka została powołana w celu realizacji inwestycji w postaci wybudowania na własnym gruncie centrum handlowego w celu wynajmu powierzchni handlowej w wybudowanym kompleksie handlowym. Inwestycja finansowana jest ze środków pozyskanych od inwestorów w formie pożyczek oraz kredytu bankowego.

Aktualnie inwestycja znajduje się na wstępnym etapie. Będzie ona w całości realizowana przez podwykonawców. W związku z tym Wnioskodawca zawarł umowę z generalnym wykonawcą, umowę o zastępstwo inwestycyjne, a także umowę o zarządzanie procesem inwestycyjnym (development fee). Wnioskodawca nie zatrudnia pracowników, wszelkie zadania niezbędne do przygotowania inwestycji są podejmowane przez wyspecjalizowanych usługodawców (konsultantów, doradców prawnych i finansowych). Pomimo wstępnego etapu inwestycyjnego Wnioskodawca dokonał już częściowej komercjalizacji przyszłej powierzchni handlowej, zawierając stosowne umowy najmu.

W związku z powyższym, aktualnie na aktywa Wnioskodawcy składają się w szczególności:

  1. grunt na którym zrealizowana ma zostać inwestycja (na którym posadowione ma zostać centrum handlowe),
  2. środki trwałe w budowie - wstępne nakłady poczynione na gruncie,
  3. zagospodarowanie terenu - mała architektura, wyposażenie administracyjne,
  4. prawa z umów i porozumień, w szczególności prawa wynikające z umów z przyszłymi najemcami powierzchni handlowej, umowy kredytowej, umowy pożyczek z inwestorami, umowy z generalnym wykonawcą, umowy na „d” oraz komercjalizację powierzchni handlowej, umowy o zastępstwo inwestorskie oraz umów z wykonawcami i konsultantami (doradztwo prawne i finansowe),
  5. księgi i dokumenty związane z prowadzeniem działalności gospodarczej,
  6. środki pieniężne zgromadzone na rachunkach bankowych.

Wnioskodawca zamierza odpłatnie zbyć wszystkie posiadane aktywa (Przedsiębiorstwo). Zbycie Przedsiębiorstwa nastąpi na podstawie umowy sprzedaży wszystkich składników materialnych i niematerialnych związanych z działalnością gospodarczą Wnioskodawcy. Alternatywnie, zbycie Przedsiębiorstwa może również nastąpić na podstawie umowy datio in solutum - Wnioskodawca, będąc stroną umowy pożyczki, spełni zobowiązanie do wydania środków pieniężnych przez Wnioskodawcę na rzecz pożyczkobiorcy poprzez wydanie przez Wnioskodawcę na rzecz pożyczkobiorcy wszystkich składników materialnych i niematerialnych związanych z działalnością gospodarczą Wnioskodawcy. Wnioskodawca zwolni się zatem z zobowiązania do przekazania kwoty pożyczki dokonując świadczenia zastępczego w postaci wydania składników majątkowych (datio in solutum). Wartość pożyczki (wartość zobowiązania Wnioskodawcy do wydania środków pieniężnych) będzie odpowiadała wartości Przedsiębiorstwa Wnioskodawcy z uwzględnieniem zobowiązań przejmowanych przez pożyczkobiorcę.

Działalność Przedsiębiorstwa będzie kontynuowana przez nabywcę Przedsiębiorstwa - nabywca Przedsiębiorstwa będzie kontynuował inwestycję rozpoczętą przez Wnioskodawcę, obejmującą budowę centrum handlowego w celu przeznaczenia na wynajem powierzchni handlowej w wybudowanym kompleksie handlowym. Na moment zbycia aktywów, stopień zaawansowania prac inwestycyjnych będzie obejmował około 20% prac ziemnych i budowlanych związanych ze wznoszeniem centrum handlowego. Wnioskodawca nie zatrudnia i na moment zbycia Przedsiębiorstwa nie będzie zatrudniać pracowników, wszelkie działania na rzecz Przedsiębiorstwa są i będą realizowane poprzez usługodawców, z którymi Wnioskodawca zawarł umowy.

W związku z powyższym opisem zadano następujące pytanie:

Czy prawidłowe jest stanowisko zgodnie z którym, przedstawione w opisie zdarzenia przyszłego wydanie przez Wnioskodawcę wszystkich składników materialnych i niematerialnych związanych z działalnością gospodarczą Wnioskodawcy w ramach transakcji sprzedaży lub spełnienia świadczenia tytułem „datio in solutum” stanowi transakcję zbycia przedsiębiorstwa w rozumieniu art. 6 pkt 1 Ustawy o VAT, w związku z czym czynność ta nie będzie podlegała przepisom Ustawy o VAT...

Stanowisko Wnioskodawcy:

Zdaniem Wnioskodawcy sprzedaż przez Wnioskodawcę wszystkich składników materialnych i niematerialnych związanych z działalnością gospodarczą Wnioskodawcy stanowi transakcję zbycia przedsiębiorstwa w rozumieniu art. 6 pkt 1 Ustawy o VAT, w związku z czym czynność ta nie będzie podlegała przepisom Ustawy o VAT. Również wydanie wszystkich składników materialnych i niematerialnych na rzecz pożyczkobiorcy w celu zwolnienia się z zobowiązania Wnioskodawcy do przekazania kwoty pożyczki, stanowi transakcję zbycia przedsiębiorstwa w rozumieniu art. 6 pkt 1 Ustawy o VAT, w związku z czym czynność ta również nie będzie podlegała przepisom Ustawy o VAT.

Zgodnie z art. 6 pkt 1 Ustawy o VAT, przepisów ustawy nie stosuje się do transakcji zbycia przedsiębiorstwa lub zorganizowanej części przedsiębiorstwa.

Zgodnie ze stanowiskiem reprezentowanym w doktrynie i orzecznictwie, pojęcie „transakcji zbycia” wynikające z art. 6 pkt 1 Ustawy o VAT należy rozumieć w sposób zbliżony do terminu „dostawy towarów” w rozumieniu art. 7 ust. 1 Ustawy o VAT, w związku z czym „transakcja zbycia” obejmuje wszelkie czynności, w ramach których następuje przeniesienie prawa do rozporządzania przedmiotem transakcji jak właściciel, np. sprzedaż, zamianę, darowiznę, jak również przeniesienie własności w ramach świadczenia zastępczego (datio in solutum). Zbycie przedsiębiorstwa podlega zasadzie swobody umów, w związku z czym może nastąpić na podstawie każdej czynności rozporządzającej, w tym także w ramach datio in solutum.

Ustawa o VAT nie zawiera definicji pojęcia „przedsiębiorstwa”. Jednakże pojęcie to zostało zdefiniowane w Kodeksie cywilnym. Zgodnie z art. 551 Kodeksu cywilnego przedsiębiorstwo jest zorganizowanym zespołem składników niematerialnych i materialnych przeznaczonym do prowadzenia działalności gospodarczej. Obejmuje ono w szczególności:

  1. oznaczenie indywidualizujące przedsiębiorstwo lub jego wyodrębnione części (nazwa przedsiębiorstwa);
  2. własność nieruchomości lub ruchomości, w tym urządzeń, materiałów, towarów i wyrobów, oraz inne prawa rzeczowe do nieruchomości lub ruchomości;
  3. prawa wynikające z umów najmu i dzierżawy nieruchomości lub ruchomości oraz prawa do korzystania z nieruchomości lub ruchomości wynikające z innych stosunków prawnych;
  4. wierzytelności, prawa z papierów wartościowych i środki pieniężne;
  5. koncesje, licencje i zezwolenia;
  6. patenty i inne prawa własności przemysłowej;
  7. majątkowe prawa autorskie i majątkowe prawa pokrewne;
  8. tajemnice przedsiębiorstwa;
  9. księgi i dokumenty związane z prowadzeniem działalności gospodarczej.

Przytoczona powyżej definicja z art. 551 Kodeksu cywilnego jest również stosowana dla określenia przedsiębiorstwa w rozumieniu art. 6 pkt 1 Ustawy o VAT. Zatem składniki materialne i niematerialne wchodzące w skład przedsiębiorstwa w rozumieniu art. 6 pkt 1 Ustawy o VAT powinny pozostawać ze sobą we wzajemnych relacjach w ten sposób, iż można mówić o nich jako o zorganizowanym zespole. Istotne jest, aby w zbywanym przedsiębiorstwie zachowane zostały funkcjonalne związki pomiędzy poszczególnymi składnikami, tak aby przekazana masa majątkowa mogła posłużyć kontynuowaniu określonej działalności gospodarczej. W przedstawionym zdarzeniu przyszłym przedmiotem działalności gospodarczej Wnioskodawcy jest realizacja inwestycji w postaci wybudowania na własnym gruncie centrum handlowego w celu wynajmu powierzchni handlowej w wybudowanym kompleksie handlowym. W momencie zbycia Przedsiębiorstwa inwestycja znajdować się będzie na wstępnym etapie realizacji, w związku z czym Wnioskodawca na tym etapie nie będzie osiągał przychodów z docelowej działalności (wynajem powierzchni handlowej w centrum handlowym). W ocenie Wnioskodawcy nie wpłynie to na zakwalifikowanie przedmiotu transakcji (wszystkich składników materialnych i niematerialnych związanych z działalnością Wnioskodawcy) jako przedsiębiorstwo w rozumieniu art. 6 pkt 1 Ustawy o VAT. Zgodnie z definicją zawartą w Kodeksie cywilnym przedsiębiorstwo jest zorganizowanym zespołem składników niematerialnych i materialnych przeznaczonym do prowadzenia działalności gospodarczej. Aktywność Wnioskodawcy w zakresie przygotowania i prowadzenia inwestycji w postaci wybudowania na własnym gruncie centrum handlowego, bez wątpienia stanowi działalność gospodarczą. Definicję działalności gospodarczej na potrzeby opodatkowania podatkiem od towarów i usług zawiera art. 15 ust. 1 i 2 Ustawy o VAT, zgodnie z którym „Podatnikami są osoby prawne, jednostki organizacyjne niemające osobowości prawnej oraz osoby fizyczne, wykonujące samodzielnie działalność gospodarczą, o której mowa w ust. 2, bez względu na cel lub rezultat takiej działalności. Działalność gospodarcza obejmuje wszelką działalność producentów, handlowców lub usługodawców, w tym podmiotów pozyskujących zasoby naturalne oraz rolników, a także działalność osób wykonujących wolne zawody. Działalność gospodarcza obejmuje w szczególności czynności polegające na wykorzystywaniu towarów lub wartości niematerialnych i prawnych w sposób ciągły dla celów zarobkowych.” W świetle powyższej definicji, przygotowanie i prowadzenie inwestycji w postaci wybudowania na własnym gruncie centrum handlowego stanowi działalność gospodarczą realizowaną w ramach Przedsiębiorstwa Wnioskodawcy. W ocenie Wnioskodawcy, ze względu na specyfikę prowadzonej przez Wnioskodawcę działalności (Spółka została powołana w celu realizacji inwestycji w postaci wybudowania na własnym gruncie centrum handlowego) wymienione w opisie zdarzenia przyszłego aktywa (wszystkie składniki materialne i niematerialne wykorzystywane w ramach działalności gospodarczej Wnioskodawcy, w szczególności: grunt na którym zrealizowana ma zostać inwestycja; środki trwałe w budowie - wstępne nakłady poczynione na gruncie; zagospodarowanie terenu - mała architektura; wyposażenie administracyjne; a także prawa z umów i porozumień) pozostają ze sobą we wzajemnych relacjach determinujących kwalifikowanie ich jako zorganizowany zespół składników przeznaczony do prowadzenia działalności gospodarczej.

Zgodnie z art. 552 Kodeksu cywilnego czynność prawna mająca za przedmiot przedsiębiorstwo obejmuje wszystko, co wchodzi w skład przedsiębiorstwa, chyba że co innego wynika z treści czynności prawnej albo z przepisów szczególnych.

Przedsiębiorstwo obejmuje więc z mocy prawa wszelkie składniki materialne jak i niematerialne wykorzystywane w prowadzonej działalności gospodarczej (m.in. majątek obrotowy, środki trwałe, wartości niematerialne i prawne, prawa wynikające z zawartych w ramach przedsiębiorstwa umów), chyba że strony czynności prawnej postanowią odmiennie.

W ramach opisanego zdarzenia przyszłego nastąpi zbycie przez Wnioskodawcę wszystkich składników materialnych i niematerialnych związanych z działalnością gospodarczą Wnioskodawcy. W związku z czym przedmiotem transakcji będzie Przedsiębiorstwo Wnioskodawcy bez żadnych wyłączeń. W związku z powyższym, zdaniem Wnioskodawcy przedstawione w opisie zdarzenia przyszłego zbycie przez Wnioskodawcę wszystkich składników majątkowych i niemajątkowych związanych z działalnością gospodarczą Wnioskodawcy stanowi transakcję zbycia przedsiębiorstwa w rozumieniu art. 6 pkt 1 Ustawy o VAT, w związku z czym czynność ta nie będzie podlegała przepisom Ustawy o VAT. Również wydanie wszystkich składników materialnych i niematerialnych na rzecz pożyczkobiorcy w celu zwolnienia się z zobowiązania Wnioskodawcy do przekazania kwoty pożyczki, stanowi transakcję zbycia przedsiębiorstwa w rozumieniu art. 6 pkt 1 Ustawy o VAT, w związku z czym czynność ta również nie będzie podlegała przepisom Ustawy o VAT.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego zdarzenia przyszłego jest prawidłowe.

Mając powyższe na względzie, stosownie do art. 14c § 1 Ordynacji podatkowej, odstąpiono od uzasadnienia prawnego dokonanej oceny stanowiska Wnioskodawcy.

Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dniu wydania interpretacji.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, ul. Jasna 2/4, 00-013 Warszawa, po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz.U. z 2012 r., poz. 270, z późn. zm.). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy). Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy), na adres: Izba Skarbowa w Warszawie Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Płocku, ul. 1 Maja 10, 09-402 Płock.

Dodatkowe interpretacje podatkowe i orzeczenia

Dokumenty dotyczące poruszonych zagadnień:

inwestycje
IPPB6/4510-94/15-2/AK | Interpretacja indywidualna

składnik majątkowy
IPPB1/4511-675/15-2/KS1 | Interpretacja indywidualna

zorganizowana część przedsiębiorstwa
ILPP2/4512-1-169/15-9/MR | Interpretacja indywidualna

© 2011-2016 Interpretacje.org
StrukturaWybrane zagadnieniaSerwis
Działy przedmiotowe
Komentarze podatkowe
Najnowsze interpretacje
Aport
Gmina
Koszty uzyskania przychodów
Najem
Nieruchomości
Obowiązek podatkowy
Odszkodowania
Pracownik
Prawo do odliczenia
Projekt
Przedsiębiorstwa
Przychód
Różnice kursowe
Sprzedaż
Stawki podatku
Świadczenie usług
Udział
Zwolnienia przedmiotowe
Aktualności
Informacje o serwisie
Kanały RSS
Reklama w serwisie
Serwis zawiera interpretacje podatkowe publikowane przez Ministerstwo Finansów, na które składają się: interpretacje indywidualne oraz interpretacje ogólne wydane na podstawie art. 14a oraz art. 14b ustawy z 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (tj. Dz. U. z 2005 r. Nr 8 poz. 60 ze zm.), jak również informacje o zakresie stosowania przepisów prawa podatkowego (interpretacje podatkowe wydane na podstawie przepisów obowiązujących przed 1 lipca 2007 r.), a także wybrane orzeczenia dotyczące problematyki podatkowej.