ILPB3/423-156/12-4/MM | Interpretacja indywidualna

Dyrektor Izby Skarbowej w Poznaniu,
1. Czy wydatek na opłatę przyłączeniową stanowi dla Spółki koszt inny niż bezpośrednio związany z przychodami (tj. koszt pośredni – pośrednio związany z przychodami Spółki) na podstawie art. 15 ust. 4d ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych?
2. Czy w przypadku uznania przedmiotowej opłaty przyłączeniowej za koszt inny niż bezpośrednio związany z przychodami (tj. koszt pośredni), wydatki z tytułu rat wpłacanych na poczet tej opłaty przed fizycznym przyłączeniem wynajmowanych budynków do miejskiej sieci cieplnej, będą mogły być rozpoznane jako koszt uzyskania przychodów jednorazowo, najpóźniej w dacie wykonania przyłączenia?

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2012 r., poz. 749) oraz § 2 i § 6 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 20 czerwca 2007 r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz. U. Nr 112, poz. 770 ze zm.) Dyrektor Izby Skarbowej w Poznaniu działając w imieniu Ministra Finansów stwierdza, że stanowisko Spółki z ograniczoną odpowiedzialnością, przedstawione we wniosku z dnia 12 kwietnia 2012 r. (data wpływu 17 kwietnia 2012 r.) o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku dochodowego od osób prawnych w zakresie:

  • zaliczenia do kosztów uzyskania przychodów wydatku z tytułu opłaty przyłączeniowej – jest nieprawidłowe,
  • określenia momentu rozpoznania jako kosztu uzyskania przychodów wydatku z tytułu opłaty przyłączeniowej – jest bezprzedmiotowe.

UZASADNIENIE

W dniu 17 kwietnia 2012 r. został złożony ww. wniosek – uzupełniony pismem z dnia 06 lipca 2012 r. (10 lipca 2012 r.) - o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego w indywidualnej sprawie dotyczącej podatku dochodowego od osób prawnych w zakresie

  • zaliczenia do kosztów uzyskania przychodów wydatku z tytułu opłaty przyłączeniowej,
  • określenia momentu rozpoznania jako kosztu uzyskania przychodów wydatku z tytułu opłaty przyłączeniowej,
  • zaliczenia do kosztów uzyskania przychodów wydatków związanych z budową węzła cieplnego.
W przedmiotowym wniosku został przedstawiony następujący stan faktyczny.

Spółka wynajmuje od innego przedsiębiorcy budynki magazynowo - produkcyjne. Dotychczas budynki te były ogrzewane olejem opałowym. Obecnie planowana jest zmiana tego sposobu ogrzewania i przyłączenie budynków do miejskiej sieci cieplnej. Inwestycja ta, polegająca na budowie węzła cieplnego i przyłączeniu budynków do miejskiej sieci cieplnej, przyniesie Spółce znaczne korzyści w zakresie oszczędności na kosztach ogrzewania.

Zgodnie z założeniami i podjętymi ustaleniami, koszty realizacji inwestycji poniesie początkowo właściciel wynajmowanych przez Spółkę budynków (dalej: „Przedsiębiorca”). To on zawarł umowę o realizację przedmiotowej inwestycji z dostawcą ciepła. Następnie, na podstawie porozumienia pomiędzy Przedsiębiorcą a Spółką, koszty realizowanej inwestycji zostaną odpowiednio podzielone pomiędzy tego Przedsiębiorcę a Spółkę. Zgodnie z zapisami porozumienia, Spółka, z tytułu realizacji przedmiotowej inwestycji, zapłaci Przedsiębiorcy dodatkowe wynagrodzenie, na które składają się: przypadająca na Spółkę równowartość kosztów budowy węzła cieplnego oraz przypadające na Spółkę koszty opłaty za przyłączenie budynków do miejskiej sieci cieplnej (tj. koszty tzw. „opłaty przyłączeniowej”). Płatności zostaną dokonane w trzech ratach udokumentowanych fakturami VAT wystawianymi przez Przedsiębiorcę na rzecz Spółki. Część albo wszystkie raty z tytułu opłaty przyłączeniowej zostaną zapłacone przez Spółkę przed fizycznym przyłączeniem wynajmowanych budynków do miejskiej sieci cieplnej. Oznacza to, że z ekonomicznego punktu widzenia uiszczane przez Spółkę raty z tytułu opłaty przyłączeniowej mają charakter zaliczek na poczet wykonania przyłączenia.

Pismem z dnia 6 lipca 2012 r. Spółka uzupełniła wniosek o następujące informacje.

Przedmiotem najmu przez Spółkę jest część kompleksu budynków magazynowo – produkcyjnych wynajmującego. W związku z tym, Spółka nie ponosi całkowitych kosztów budowy węzła cieplnego i przyłączenia kompleksu budynków do sieci cieplnej, a odpowiednio ustaloną ich część, dotyczącą najmowanej przez Spółkę powierzchni.

Wybudowany węzeł cieplny będzie stanowił własność wynajmującego.

Dla Spółki budowany węzeł cieplny będzie stanowił inwestycję w obcym środku trwałym (zgodnie z art. 16j ust. 4 pkt 1 ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych – inwestycję w obcym budynku). Odnośnie natomiast sposobu zaewidencjonowania budowanego węzła przez wynajmującego, Spółka nie posiada takich informacji.

Czynsz z tytułu najmu budynków płacony przez Spółkę na rzecz wynajmującego nie zostanie ustalony w niższej wysokości, w związku z zapłatą dodatkowego wynagrodzenia. Dodatkowe wynagrodzenie uiszczane przez Spółkę w związku z budową węzła cieplnego i przyłączeniem budynków do sieci cieplnej jest całkowicie niezależne od czynszu z tytułu najmu budynków. Odpowiednia, przypadająca na Spółkę część kosztów budowy węzła cieplnego i przyłączenia budynków do sieci cieplnej, zostanie przefakturowana na Spółkę.

Ponoszone przez Spółkę koszty dodatkowego wynagrodzenia z tytułu budowy węzła cieplnego oraz opłaty za przyłączenie budynków do sieci cieplnej przyczynią się do znacznej redukcji kosztów ogrzewania budynków magazynowo – produkcyjnych (w szczególności fabryki), w których Spółka prowadzi swoją działalność gospodarczą, powodując tym samym poprawę kondycji finansowej Spółki, przede wszystkim w zakresie płynności finansowej. Reasumując, związek przyczynowo – skutkowy między kosztami dodatkowego wynagrodzenia a osiągnięciem przez Spółkę przychodów lub zachowaniem albo zabezpieczeniem ich źródła jest pośredni, gdyż koszty te nie są związane z konkretnym przychodem osiąganym przez Spółkę a z całokształtem Jej działalności gospodarczej, a także bardzo wyraźny – poprawa płynności finansowej Spółki w wyniku znacznej redukcji ponoszonych przez Nią kosztów ogrzewania.

W związku z powyższym zadano następujące pytania.
  1. Czy wydatek na opłatę przyłączeniową stanowi dla Spółki koszt inny niż bezpośrednio związany z przychodami (tj. koszt pośredni – pośrednio związany z przychodami Spółki) na podstawie art. 15 ust. 4d ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych...
  2. Czy w przypadku uznania przedmiotowej opłaty przyłączeniowej za koszt inny niż bezpośrednio związany z przychodami (tj. koszt pośredni), wydatki z tytułu rat wpłacanych na poczet tej opłaty przed fizycznym przyłączeniem wynajmowanych budynków do miejskiej sieci cieplnej, będą mogły być rozpoznane jako koszt uzyskania przychodów jednorazowo, najpóźniej w dacie wykonania przyłączenia...
  3. Czy wydatki związane z kosztami budowy węzła cieplnego, ponoszone w celu zmiany sposobu ogrzewania wynajmowanych przez Spółkę budynków magazynowo – produkcyjnych, w których Spółka prowadzi swoją działalność gospodarczą, stanowią inwestycję w obcym środku trwałym i wydatek ten powinien zostać zaliczony do kosztów podatkowych poprzez odpisy amortyzacyjne dokonywane na podstawie art. 16j ust. 4 pkt 1 ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych...

Przedmiotem niniejszej interpretacji jest odpowiedź w zakresie pytania nr 1 i nr 2. Wniosek Spółki w zakresie pytania nr 3 został rozpatrzony postanowieniem o pozostawieniu wniosku bez rozpatrzenia wydanym w dniu 24 lipca 2012 r. nr ILPB3/423-156/12-5/MM.

Stanowisko Wnioskodawcy w zakresie pytania nr 1.

Spółka stoi na stanowisku, iż wydatek poniesiony na zapłatę opłaty przyłączeniowej stanowi dla Spółki koszt uzyskania przychodów inny niż bezpośrednio związany z przychodami (tj. koszt pośredni – pośrednio związany z przychodami Spółki) na podstawie art. 15 ust. 4d ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych.

Uzasadnienie.

Zgodnie z art. 15 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych, za koszty uzyskania przychodów uznaje się koszty poniesione w celu osiągnięcia przychodów lub zachowania albo zabezpieczenia źródła przychodów, z wyjątkiem kosztów wymienionych w art. 16 ust. 1 ustawy.

W świetle powyższego przepisu, a także utrwalonej linii orzeczniczej sądów administracyjnych i stanowiska reprezentowanego przez organy podatkowe, aby dany wydatek mógł zostać uznany za koszt uzyskania przychodów, muszą być spełnione następujące warunki:

  1. wydatek został poniesiony przez podatnika, został pokryty z majątku podatnika;
  2. wydatek jest definitywny (rzeczywisty), nie został zwrócony podatnikowi w żadnej formie;
  3. wydatek pozostaje w związku z prowadzoną przez podatnika działalnością gospodarczą;
  4. wydatek został poniesiony w celu uzyskania przychodów, zachowania lub zabezpieczenia ich źródła lub może mieć inny wpływ na wielkość osiągniętych przychodów;
  5. wydatek został właściwe udokumentowany;
  6. wydatek nie został wskazany w art. 16 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych.

W związku z inwestycją polegającą na przyłączeniu do miejskiej sieci cieplnej budynków wynajmowanych przez Spółkę od Przedsiębiorcy, Spółka poniesie wydatek na opłatę przyłączeniową. Wydatek ten nie zostanie zwrócony Spółce w żadnej formie.

Wydatek na opłatę przyłączeniową pozostaje w związku z prowadzoną przez Spółkę działalnością gospodarczą. Do miejskiej sieci cieplnej zostaną bowiem przyłączone wynajmowane przez Spółkę budynki magazynowo – produkcyjne, w których Spółka prowadzi swoją działalność gospodarczą. Ponadto, przyłączenie budynków do miejskiej sieci cieplnej przyniesie Spółce wymierne korzyści w postaci zmniejszenia kosztów ogrzewania budynków.

Wydatek na opłatę przyłączeniową zostanie udokumentowany na fakturach VAT wystawianych na rzecz Spółki przez Przedsiębiorcę.

Końcowo, należy wskazać, iż wydatek na pokrycie opłaty przyłączeniowej nie został wymieniony w art. 16 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych, jako wydatek niestanowiący kosztu uzyskania przychodów.

Reasumując powyższą analizę, wydatek poniesiony przez Spółkę na uiszczenie opłaty przyłączeniowej stanowi dla Spółki koszt uzyskania przychodów. Zgodnie z przepisami ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych, dany wydatek stanowiący koszt uzyskania przychodów może zostać zaliczony w koszty jako: koszt bezpośredni, koszt pośredni, koszt w postaci odpisu amortyzacyjnego od środków trwałych i wartości niematerialnych prawnych, dokonanego na podstawie art. 16a – 16m ww. ustawy.

Koszt w postaci wydatku na opłatę przyłączeniową jest związany z bieżącą działalnością Spółki, a nie z konkretnym przychodem osiąganym przez Spółkę. Zatem, wydatek ten nie jest kosztem bezpośrednim. Ponadto, uiszczenie opłaty przyłączeniowej, nie jest niezbędne do budowy węzła cieplnego (ani żadnego innego urządzenia, maszyny, infrastruktury koniecznej do przyłączenia budynku, hali do sieci cieplnej) stanowiącego środek trwały podlegający amortyzacji, a tym samym wydatek poniesiony na opłatę przyłączeniową nie powinien zwiększać wartości początkowej jakiegokolwiek środka trwałego.

Wydatek na opłatę przyłączeniową ma charakter pozostałego kosztu operacyjnego pośrednio związanego z uzyskiwanymi przez Spółkę przychodami. W związku z tym, w ocenie Spółki, wydatek na opłatę przyłączeniową stanowi dla Spółki pośredni koszt uzyskania przychodów.

Zgodnie z art. 15 ust. 4d ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych, koszty uzyskania przychodów, inne niż koszty bezpośrednio związane z przychodami (tj. koszty pośrednie), są potrącalne w dacie ich poniesienia. Jeżeli koszty te dotyczą okresu przekraczającego rok podatkowy, a nie jest możliwe określenie, jaka ich część dotyczy danego roku podatkowego, w takim przypadku stanowią koszty uzyskania przychodów proporcjonalnie do długości okresu, którego dotyczą.

Reasumując, wydatek poniesiony na zapłatę opłaty przyłączeniowej stanowi dla Spółki koszt uzyskania przychodów inny niż koszt bezpośrednio związany z przychodami (tj. koszt pośredni), na podstawie art. 15 ust. 4d ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych.

Prawidłowość stanowiska Spółki potwierdzają organy podatkowe w interpretacjach indywidualnych:

  • w interpretacji Ministra Finansów (dalej: „MF”) z dnia 4 sierpnia 2011 r., wydanej za pośrednictwem Dyrektora Izby Skarbowej w Bydgoszczy, sygn. ITPB3/423-227/11/AM, w której organ wskazał, iż:

wydatek w postaci opłaty za przyłączenie do sieci energetycznej należy traktować jako koszty uzyskania dostawy energii elektrycznej niezbędnej do prowadzenia działalności firmy, podobnie jak ma to miejsce w odniesieniu do wydatku za podłączenie telefonu do sieci telekomunikacyjnej. Wydatki te uznać należy zatem jako koszty ogólne związane z całokształtem prowadzonej działalności gospodarczej, (...) potrącalne w dacie ich poniesienia.

  • w interpretacji MF z dnia 25 maja 2011 r., wydanej za pośrednictwem DIS w Poznaniu, sygn. ILPB4/423-74/11-2/ŁM, organ potwierdził stanowisko Wnioskodawcy, zgodnie z którym opłata za przyłączenie do sieci energetycznej i gazowej stanowi pośredni koszt uzyskania przychodów.

Stanowisko Wnioskodawcy w zakresie pytania nr 2.

Spółka stoi na stanowisku, iż w sytuacji ratalnego uiszczania opłaty przyłączeniowej, przed fizycznym przyłączeniem wynajmowanych przez Spółkę budynków do miejskiej sieci cieplnej, poszczególne raty będą mogły być rozpoznane jako koszt uzyskania przychodów jednorazowo, najpóźniej w dacie wykonania przyłączenia.

Uzasadnienie.

Jak wskazano powyżej ustawodawca sformułował ogólną regułę, zgodnie z którą kosztami uzyskania przychodów są koszty poniesione w celu osiągnięcia przychodów, z wyjątkiem kosztów wymienionych w art. 16 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych. Z treści tych przepisów nie wynika wprost zakaz zaliczenia przez podatników do kosztów uzyskania przychodów rat zapłaconych na poczet przyszłych świadczeń.

Przepis art. 16 ust. 1 pkt 56 cyt. ustawy wymienia jedynie, iż nie uważa się za koszty uzyskania przychodów strat (kosztów) powstałych w wyniku utraty dokonanych przedpłat (zaliczek, zadatków) w związku z niewykonaniem umowy.

Wydatek z tytułu uiszczonej raty na poczet opłaty przyłączeniowej pozostaje w związku z prowadzoną przez Spółkę działalnością gospodarczą i osiąganymi przez Nią przychodami. Jednak, z uwagi na fakt, iż raty na poczet opłaty przyłączeniowej pobieranej za przyłączenie do sieci, zostaną uiszczone przez Spółkę przed faktycznym przyłączeniem budynków wynajmowanych przez Spółkę do miejskiej sieci cieplnej, raty te mają de facto charakter zaliczek na poczet świadczenia, które zostanie zrealizowane dopiero w przyszłych okresach sprawozdawczych.

W związku z powyższym, raty uiszczane przez Spółkę z tytułu opłaty przyłączeniowej nie podlegają zaliczeniu do kosztów uzyskania przychodów w dacie zapłaty danej raty. Dopiero w momencie, w którym raty te stanowić będą definitywną zapłatę za zrealizowane świadczenie, powstanie możliwość ujęcia poszczególnych rat w ciężar kosztów podatkowych.

Reasumując, z chwilą zakończenia realizacji umowy o przyłączenie do sieci, Spółka powinna rozpoznać poniesione wydatki, tj. zapłacone raty z tytułu opłaty przyłączeniowej, jako koszt uzyskania przychodów.

Prawidłowość stanowiska Spółki potwierdzają organy podatkowe w interpretacjach indywidualnych, między innymi, w interpretacji MF z dnia 5 listopada 2008 r., wydanej za pośrednictwem DIS w Warszawie, sygn. IPPB3/423-1293/08-2/AJ. W interpretacji tej organ analizował sytuację, w której podatnik uiszczał raty z tytułu opłaty przyłączeniowej przed wykonaniem przyłącza do sieci. W takim stanie faktycznym, organ wskazał, iż:

(...) należy stwierdzić, iż poprzednie raty miały charakter zaliczkowy. Zatem kwota uiszczonych zaliczek nie stanowi kosztów uzyskania przychodu w dacie płatności Operatorowi, gdyż wydatki te nie wiążą się z uzyskaniem przychodu w danym okresie sprawozdawczym. Związek pomiędzy poczynionymi wydatkami, a przychodem powstanie dopiero po zrealizowaniu inwestycji i wówczas dopiero wartość poniesionego wydatku stanie się kosztem uzyskania przychodów. Wynika to wprost z generalnych przesłanek określonych w wyżej powołanym art. 15 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych”.

Z uwagi na fakt, iż raty z tytułu opłaty przyłączeniowej uiszczane przez Spółkę stanowią de facto zaliczki na przyszłe świadczenie, w tym miejscu można również odwołać się do stanowisk organów podatkowych prezentowanych w zakresie zaliczania do kosztów podatkowych zaliczek. Zgodnie ze stanowiskiem MF zaprezentowanym w interpretacji z dnia 5 sierpnia 2010 r., wydanej za pośrednictwem DIS w Poznaniu, sygn. ILPB4/423-3/10-3/DS, dopiero gdy zaliczka stanowić będzie zapłatę za wykonane świadczenie (tj. z chwilą zakończenia realizacji umowy o przyłączenie do sieci), powstanie możliwość ujęcia jej kwoty w ciężar kosztów podatkowych.

W związku z powyższym, Spółka wnosi jak na wstępie.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego stanu faktycznego uznaje się za:
  • nieprawidłowe – w zakresie zaliczenia do kosztów uzyskania przychodów wydatku z tytułu opłaty przyłączeniowej,
  • bezprzedmiotowe – w zakresie określenia momentu rozpoznania jako kosztu uzyskania przychodów wydatku z tytułu opłaty przyłączeniowej.

Podstawę prawną kwalifikowania wydatków do kosztów uzyskania przychodów stanowi przepis art. 15 ust. 1 ustawy z dnia 15 lutego 1992 r. o podatku dochodowym od osób prawnych (t. j. Dz. U. z 2011 r. Nr 74, poz. 397 ze zm.), zgodnie z którym kosztami uzyskania przychodów są koszty poniesione w celu osiągnięcia przychodów lub zachowania albo zabezpieczenia źródła przychodów, z wyjątkiem kosztów wymienionych w art. 16 ust. 1 (...).

Konstrukcja przepisu dotyczącego kosztów uzyskania przychodów daje podatnikowi możliwość odliczenia dla celów podatkowych wszelkich kosztów (niewymienionych w art. 16 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych), pod warunkiem, że wykaże ich bezpośredni bądź pośredni związek z prowadzoną działalnością, a ich poniesienie ma lub może mieć wpływ na wielkość osiągniętego przychodu. Tak więc, kosztami uzyskania przychodów są wszelkie, racjonalnie i gospodarczo uzasadnione wydatki związane z prowadzeniem działalności gospodarczej, których celem jest osiągnięcie, zabezpieczenie i zachowanie źródła przychodów, z wyjątkiem wymienionych w art. 16 ust. 1 ww. ustawy.

Zatem, aby określony wydatek można było uznać za koszt uzyskania przychodów, między tym kosztem a przychodem musi istnieć związek przyczynowo – skutkowy. Chodzi tu o związek tego typu, że poniesienie kosztu ma wpływ na powstanie lub zwiększenie przychodu. Przez koszty uzyskania przychodów bezpośrednio związane z przychodami należy rozumieć te koszty, których poniesienie wpływa bezpośrednio na uzyskanie przychodu z danego źródła. Są to więc wszelkie koszty, których poniesienie jest niezbędne, aby określone źródło przychodów przyniosło konkretne przychody. Aby uznać dany wydatek za koszt uzyskania przychodów nie jest konieczne w każdym przypadku wykazanie między nim a przychodem bezpośredniego związku. Należy zaznaczyć, że kosztami uzyskania przychodów są wszystkie wydatki poniesione w celu uzyskania przychodów, w tym również w celu zachowania i zabezpieczenia źródła przychodów, tak aby to źródło przynosiło przychody także w przyszłości. Wobec powyższego, kosztami będą również koszty pośrednio związane z uzyskiwanymi przychodami, jeżeli zostanie wykazane, że zostały w sposób racjonalny poniesione w celu uzyskania przychodów (w tym dla zagwarantowania funkcjonowania źródła przychodów), nawet wówczas gdyby z obiektywnych powodów przychód nie został osiągnięty.

Kosztem uzyskania przychodów będzie zatem taki koszt, który spełnia łącznie następujące warunki:

  • został poniesiony przez podatnika, tj. w ostatecznym rozrachunku musi on zostać pokryty z zasobów majątkowych podatnika,
  • jest definitywny (rzeczywisty), tj. wartość poniesionego wydatku nie została podatnikowi w jakikolwiek sposób zwrócona,
  • pozostaje w związku z prowadzoną przez podatnika działalnością gospodarczą,
  • poniesiony został w celu uzyskania przychodów, zachowania lub zabezpieczenia źródła przychodów,
  • został właściwie udokumentowany,
  • nie może znajdować się w grupie wydatków, których zgodnie z art. 16 ust. 1 ww. ustawy nie uważa się za koszty uzyskania przychodów.

Należy przy tym zauważyć, że definicja sformułowana przez ustawodawcę ma charakter ogólny. Z tego względu, każdorazowy wydatek poniesiony przez podatnika powinien podlegać indywidualnej analizie w celu dokonania jego kwalifikacji prawnej. Wyjątkiem jest sytuacja, gdy ustawa wyraźnie wskazuje jego przynależność do kategorii kosztów uzyskania przychodów lub wyłącza możliwość zaliczenia go do tego rodzaju kosztów. W pozostałych przypadkach, należy zaś zbadać istnienie związku przyczynowego pomiędzy poniesieniem kosztu a powstaniem przychodu lub realną szansą powstania przychodów podatkowych, bądź też zachowaniem albo zabezpieczeniem źródła ich uzyskiwania.

Podatnik oceniając związek wydatku z prowadzoną działalnością gospodarczą winien zakładać, że dany koszt może obiektywnie przyczynić się do osiągnięcia przychodu. Ponadto, należy mieć na względzie, że podatnik uznając wydatek za koszt uzyskania przychodu odnosi ewidentne korzyści albowiem o ten koszt zmniejsza podstawę opodatkowania. Na nim więc spoczywa ciężar udowodnienia, że określony wydatek jest kosztem uzyskania przychodu.

Uznanie danego wydatku za koszt uzyskania przychodów jest możliwe tylko wtedy, gdy z prawidłowo i rzetelnie udokumentowanych zdarzeń wynika ponad wszelką wątpliwość, iż jest to wydatek celowy i racjonalnie uzasadniony. Zatem to podatnik zobowiązany jest wykazać nie tylko fakt poniesienia danego wydatku, ale także jego celowość i racjonalność.

Innymi słowy oznacza to, że dla kwalifikacji prawnej danego kosztu istotne znaczenie ma cel, w jakim został poniesiony. Wydatek zostanie uznany za koszt uzyskania przychodów, jeżeli pomiędzy jego poniesieniem a powstaniem, zwiększeniem bądź też możliwością powstania przychodu istnieje związek przyczynowy.

W większości przypadków związek z przychodem nie nasuwa żadnych wątpliwości. Są jednak sytuacje, w których ów związek przyczynowy nie jest tak jednoznaczny. Wszystkie te sytuacje należy zatem rozwiązywać według zasad racjonalnego rozumowania, odrębnie w odniesieniu do każdego przypadku. Należy w tym miejscu podkreślić, że koszt uzyskania przychodów jest kosztem działalności gospodarczej, która ze swej istoty zmierza do osiągnięcia przychodów.

W oparciu o kryterium stopnia powiązania kosztów z przychodami koszty podatkowe można podzielić na:

  • bezpośrednio związane z przychodami, których poniesienie przekłada się wprost na uzyskanie konkretnych przychodów (możliwe jest ustalenie, w jakim okresie i w jakiej wysokości powstał związany z nimi przychód),
  • inne niż bezpośrednio związane z przychodami, których nie można w taki sposób przypisać do określonych przychodów, ale są racjonalnie uzasadnione jako prowadzące do ich osiągnięcia (tzw. koszty pośrednie).

Z przedstawionego opisu sprawy wynika, iż Spółka wynajmuje od innego przedsiębiorcy budynki magazynowo - produkcyjne. Obecnie planowana jest zmiana sposobu ogrzewania budynków i przyłączenie ich do miejskiej sieci cieplnej.

Zgodnie z założeniami i podjętymi ustaleniami, koszty realizacji inwestycji poniesie początkowo właściciel wynajmowanych przez Spółkę budynków (dalej: „Przedsiębiorca”). To on zawarł umowę o realizację przedmiotowej inwestycji z dostawcą ciepła. Następnie, na podstawie porozumienia pomiędzy Przedsiębiorcą a Spółką, koszty realizowanej inwestycji zostaną odpowiednio podzielone pomiędzy tego Przedsiębiorcę a Spółkę. Zgodnie z zapisami porozumienia, Spółka, z tytułu realizacji przedmiotowej inwestycji, zapłaci Przedsiębiorcy dodatkowe wynagrodzenie, na które składają się: przypadająca na Spółkę równowartość kosztów budowy węzła cieplnego oraz przypadające na Spółkę koszty opłaty za przyłączenie budynków do miejskiej sieci cieplnej (tj. koszty tzw. „opłaty przyłączeniowej”). Płatności zostaną dokonane w trzech ratach udokumentowanych fakturami VAT wystawianymi przez Przedsiębiorcę na rzecz Spółki.

Odnosząc się do powyższego, należy stwierdzić, iż zapłata przedmiotowej opłaty przyłączeniowej związana jest z ww. inwestycją realizowaną w budynkach magazynowo – produkcyjnych, których właścicielem jest wynajmujący. Zatem, opłata ta dotyczy działalności gospodarczej prowadzonej przez wynajmującego i związana jest z uzyskaniem przez niego przychodu w postaci opłat czynszowych z tytułu najmu. Tym samym wydatek na przedmiotową opłatę winien stanowić koszt uzyskania przychodów wynajmującego, a nie najemcy, czyli Wnioskodawcy.

W ocenie tut. Organu – w przedstawionym opisie sprawy poniesione przez Spółkę przypadające na Nią koszty opłaty za przyłączenie budynków nie będących Jej własnością do miejskiej sieci cieplnej (tj. koszty tzw. „opłaty przyłączeniowej”) nie mają związku z uzyskaniem przez Wnioskodawcę przychodu ani z zachowaniem lub zabezpieczeniem jego źródła (nie występuje związek przyczynowo – skutkowy), a tym samym nie mogą być zaliczone do kosztów uzyskania Jego przychodów, ponieważ zostaną poniesione de facto za innego podatnika, tj. wynajmującego budynki magazynowo - produkcyjne.

Reasumując powyższe, wydatek na opłatę przyłączeniową nie stanowi dla Spółki kosztu uzyskania przychodów w świetle art. 15 ust. 1 ww. ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych.

Mając na uwadze powyższe, pytanie nr 2 w zakresie określenia momentu rozpoznania jako kosztu uzyskania przychodów wydatku z tytułu opłaty przyłączeniowej stało się bezprzedmiotowe.

W odniesieniu do powołanych przez Spółkę interpretacji stwierdzić należy, że zapadły one w indywidualnych sprawach i nie są wiążące dla organu wydającego przedmiotową interpretację.

Interpretacja dotyczy zaistniałego stanu faktycznego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dacie zaistnienia zdarzenia w przedstawionym stanie faktycznym.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu, ul. Ratajczaka 10/12, 61-815 Poznań po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – t. j. Dz. U. z 2012 r., poz. 270). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy). Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Poznaniu, Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Lesznie, ul. Dekana 6, 64-100 Leszno.