IBPBI/2/423-1213/14/AK | Interpretacja indywidualna

Czy możliwe jest kontynuowanie amortyzacji inwestycji w obcym środku trwałym po zakupie środka trwałego, w którym zrealizowano inwestycję - według metody i zasad stosowanych przed nabyciem środka trwałego oraz odrębne amortyzowanie nabytego środka trwałego?
IBPBI/2/423-1213/14/AKinterpretacja indywidualna
  1. amortyzacja
  2. budynek
  3. grunty
  4. inwestycje
  5. inwestycje w obcych środkach trwałych
  6. koszty uzyskania przychodów
  7. nabycie
  8. nabycie nieruchomości
  9. obcy środek trwały
  10. odpisy amortyzacyjne
  1. Podatek dochodowy od osób prawnych (CIT) -> Koszty uzyskania przychodów

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (t.j. Dz.U. z 2012 r., poz. 749 ze zm.) oraz § 5 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 20 czerwca 2007 r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz.U. Nr 112, poz. 770 ze zm.), Dyrektor Izby Skarbowej w Katowicach, działający w imieniu Ministra Finansów, stwierdza, że stanowisko Wnioskodawcy przedstawione we wniosku z 29 września 2014 r. (data wpływu do tut. BKIP 1 października 2014 r.) o wydanie interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku dochodowego od osób prawnych w zakresie ustalenia, czy możliwe jest kontynuowanie amortyzacji inwestycji w obcym środku trwałym po zakupie środka trwałego, w którym zrealizowano inwestycję - według metody i zasad stosowanych przed nabyciem środka trwałego oraz odrębne amortyzowanie nabytego środka trwałego – jest prawidłowe.

UZASADNIENIE

W dniu 1 października 2014 r. wpłynął do tut. BKIP wniosek o wydanie interpretacji przepisów prawa podatkowego w indywidualnej sprawie dotyczącej podatku dochodowego od osób prawnych w zakresie ustalenia, czy możliwe jest kontynuowanie amortyzacji inwestycji w obcym środku trwałym po zakupie środka trwałego, w którym zrealizowano inwestycję - według metody i zasad stosowanych przed nabyciem środka trwałego oraz odrębne amortyzowanie nabytego środka trwałego.

We wniosku został przedstawiony następujący stan faktyczny:

W dniu 1 października 2013 r. Spółka w wyniku przeprowadzonego przetargu ustnego nieograniczonego, nabyła na potrzeby prowadzonej działalności gospodarczej, od Powiatu lokal użytkowy położony w budynku Szpitala wraz z przynależnym gruntem. Zgodnie z aktem notarialnym Spółka wprowadziła do ewidencji środków trwałych lokal użytkowy, grunt oraz do ewidencji wartości niematerialnych i prawnych służebność gruntową.

Nieruchomość tą Spółka użytkowała wcześniej od 1 września 2009 r. na podstawie umowy najmu zawartej 29 lipca 2009 r. na oznaczony czas dziesięcioletni ze Szpitalem, będącym użytkownikiem budynku od Powiatu.

Na podstawie przedmiotowej umowy najmu Spółka poniosła w 2010 r. nakłady inwestycyjne związane z przystosowaniem wynajmowanej nieruchomości na potrzeby własnej działalności tj. w związku z planowanym świadczeniem usług w zakresie ochrony zdrowia w ramach hospitalizacji, usług ambulatoryjnych i diagnostycznych. łączna wartość nakładów adaptacyjno-budowlanych wyniosła 6.255.545,60 zł. Nakłady te Spółka zakwalifikowała jako „inwestycje w obcych środkach trwałych” i na podstawie art. 16a ust. 2 pkt 1 updop w powiązaniu z art. 16j ust. 4 pkt 1 updop ustaliła indywidualną stawkę amortyzacyjną dla celów podatku dochodowego od osób prawnych w wysokości 10% w skali roku.

W związku z powyższym zadano następujące pytanie:

Czy możliwe jest kontynuowanie amortyzacji inwestycji w obcym środku trwałym po zakupie środka trwałego, w którym zrealizowano inwestycję - według metody i zasad stosowanych przed nabyciem środka trwałego oraz odrębne amortyzowanie nabytego środka trwałego...

Spółka stoi na stanowisku, że może dalej kontynuować amortyzację inwestycji w obcym środku trwałym według wcześniej przyjętych zasad, tj. według stawki 10% aż do całkowitego umorzenia inwestycji w obcym środku trwałym, pomimo, że po nabyciu środka trwałego nie jest on już obcym środkiem, lecz własnym.

Po przekazaniu do używania inwestycji w obcym środku trwałym stała się ona bowiem odrębnym składnikiem majątku w postaci środka trwałego, niezależnie od prawa własności i przewidywanego okresu używania. Odrębnemu amortyzowaniu podlega natomiast nabyty środek trwały.

Podobne stanowisko zajęło Ministerstwo Finansów w piśmie z 24 czerwca 2006 r. Znak: DD/PB3-1781-MD-155/06, w którym wskazało: w przypadku nabycia przez podatnika lokalu, w którym dokonał on inwestycji w obcym środku trwałym, istnieje możliwość dalszej amortyzacji tej inwestycji, pomimo iż po nabyciu lokalu nie będzie to już obcy środek trwały, lecz własny. Jeżeli zatem podatnik zakupi lokal, w którym uprzednio dokonał nakładów inwestycyjnych, może kontynuować amortyzację inwestycji w obcym środku trwałym według metody i zasad stosowanych przed nabyciem tego lokalu.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego stanu faktycznego uznaje się za prawidłowe.

Zgodnie z art. 15 ust. 1 ustawy z dnia 15 lutego 1992 r. o podatku dochodowym od osób prawnych (t.j. Dz.U. z 2014 r., poz. 851 ze zm., dalej: „updop”), kosztami uzyskania przychodów są koszty poniesione w celu osiągnięcia przychodów lub zachowania albo zabezpieczenia źródła przychodów, z wyjątkiem kosztów wymienionych w art. 16 ust. 1.

Definicja sformułowana przez ustawodawcę ma charakter ogólny. Z tego względu każdorazowy wydatek poniesiony przez podatnika powinien podlegać indywidualnej analizie w celu dokonania jego kwalifikacji prawnej. Wyjątkiem jest jedynie sytuacja, gdy ustawa wyraźnie wskazuje jego przynależność do kategorii kosztów uzyskania przychodów lub wyłącza możliwość zaliczenia go do tego rodzaju kosztów. W pozostałych przypadkach należy natomiast zbadać istnienie związku przyczynowego pomiędzy poniesieniem kosztu, a powstaniem przychodu lub realną szansą powstania przychodów podatkowych, bądź też zachowaniem albo zabezpieczeniem źródła ich uzyskiwania. Innymi słowy oznacza to, że dla kwalifikacji prawnej danego kosztu istotne znaczenie ma cel, w jakim został poniesiony. Wydatek zostanie uznany za koszt uzyskania przychodów, jeżeli pomiędzy jego poniesieniem, a powstaniem, zwiększeniem bądź też możliwością powstania przychodu istnieje związek przyczynowy.

Zatem, aby wydatek poniesiony przez podatnika mógł stanowić koszt uzyskania przychodów, muszą zaistnieć łącznie następujące przesłanki:

  • został poniesiony przez podatnika,
  • jest definitywny, a więc bezzwrotny,
  • pozostaje w związku z prowadzoną przez podatnika działalnością gospodarczą,
  • poniesiony został w celu uzyskania przychodów lub zachowania albo zabezpieczenia źródła przychodów,
  • nie jest kosztem wymienionym w art. 16 ust. 1 updop.

Co do zasady wydatki na nabycie środków trwałych oraz wartości niematerialnych i prawnych nie są kosztem uzyskania przychodów, chyba że dochodzi do odpłatnego zbycia tych wartości (art. 16 ust. 1 pkt 1 lit. b updop). Wydatki te mogą być odniesione w koszty podatkowe poprzez odpisy amortyzacyjne dokonywane zgodnie z przepisami podatkowymi (art. 15 ust. 6 updop).

Art. 16a ust. 1 tej updop stanowi, że amortyzacji podlegają, z zastrzeżeniem art. 16c, stanowiące własność lub współwłasność podatnika, nabyte lub wytworzone we własnym zakresie, kompletne i zdatne do użytku w dniu przyjęcia do używania:

  1. budowle, budynki oraz lokale będące odrębną własnością,
  2. maszyny, urządzenia i środki transportu,
  3. inne przedmioty

-o przewidywanym okresie używania dłuższym niż rok, wykorzystywane przez podatnika na potrzeby związane z prowadzoną przez niego działalnością gospodarczą albo oddane do używania na podstawie umowy najmu, dzierżawy lub umowy określonej w art. 17a pkt 1, zwane środkami trwałymi.

Zgodnie z art. 16a ust. 2 pkt 1 updop amortyzacji podlegają również niezależnie od przewidywanego okresu używania przyjęte do używania inwestycje w obcych środkach trwałych.

Updop nie zawiera legalnej definicji „inwestycji w obcych środkach trwałych”, ale przyjmuje się, że stanowią ją np. wszelkie nakłady poniesione w wykorzystywanym na potrzeby działalności gospodarczej budynku (lokalu), którego podatnik nie jest właścicielem, lecz przysługuje mu inny tytuł prawny (np. dzierżawa, najem).

Z przedstawionego we wniosku stanu faktycznego wynika, że 1 października 2013 r. Spółka w wyniku przeprowadzonego przetargu ustnego nieograniczonego, nabyła na potrzeby prowadzonej działalności gospodarczej, od Powiatu lokal użytkowy położony w budynku Szpitala wraz z przynależnym gruntem. Zgodnie z aktem notarialnym Spółka wprowadziła do ewidencji środków trwałych lokal użytkowy, grunt oraz do ewidencji wartości niematerialnych i prawnych służebność gruntową. Nieruchomość tą Spółka użytkowała wcześniej od 1 września 2009 r. na podstawie umowy najmu zawartej 29 lipca 2009 r. na oznaczony czas dziesięcioletni ze Szpitalem, będącym użytkownikiem budynku od Powiatu. Na podstawie przedmiotowej umowy najmu Spółka poniosła w 2010 r. nakłady inwestycyjne związane z przystosowaniem wynajmowanej nieruchomości na potrzeby własnej działalności tj. w związku z planowanym świadczeniem usług w zakresie ochrony zdrowia w ramach hospitalizacji, usług ambulatoryjnych i diagnostycznych. łączna wartość nakładów adaptacyjno-budowlanych wyniosła 6.255.545,60 zł. Nakłady te Spółka zakwalifikowała jako „inwestycje w obcych środkach trwałych” i na podstawie art. 16a ust. 2 pkt 1 updop w powiązaniu z art. 16j ust. 4 pkt 1 updop ustaliła indywidualną stawkę amortyzacyjną dla celów podatku dochodowego od osób prawnych w wysokości 10% w skali roku.

W tym miejscu wskazać należy, że niekiedy zdarzają się sytuacje, gdy obcy środek trwały, w którym podatnik dokonał inwestycji staje się jego własnością, np. zostaje zakupiony, wówczas na gruncie podatkowym dopuszczalne są dwa rozwiązania:

  • albo zwiększenie ceny nabycia środka trwałego o wartość niezamortyzwanej inwestycji w obcym środku trwałym (o ile cena nabycia nie uwzględnia wydatków poniesionych na inwestycję) i amortyzowanie jednego składnika majątku trwałego (np. budynku) albo
  • kontynuowanie amortyzacji inwestycji w obcym środku trwałym i amortyzowanie odrębnie nabytego środka trwałego (wg ceny nabycia nieobejmującej odrębnie amortyzowanych nakładów inwestycyjnych).

Reasumując, w przypadku nabycia przez Spółkę środka trwałego, w którym dokonała inwestycji w obcym środku trwałym istnieje możliwość kontynuacji amortyzacji.

Podatnik może zatem kontynuować amortyzację inwestycji w obcym środku trwałym według metody i zasad stosowanych przed nabyciem środka trwałego, w którym została zrealizowana inwestycja, polegająca na ulepszeniu tego środka trwałego lub też amortyzować jako środek trwały nabyty przez niego składnik majątku, w którym dokonano inwestycji (z uwzględnieniem tego faktu przy ustaleniu jego wartości początkowej).

Mając powyższe na uwadze, stanowisko Spółki, zgodnie z którym może dalej kontynuować amortyzację inwestycji w obcym środku trwałym według wcześniej przyjętych zasad, tj. według stawki 10% oraz odrębnie amortyzować nabyty środek trwały jest prawidłowe.

Interpretacja dotyczy stanu faktycznego przedstawionego przez wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dacie zaistnienia zdarzenia w przedstawionym stanie faktycznym.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach, ul. Prymasa Stefana Wyszyńskiego 2, 44-100 Gliwice po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz.U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy). Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Katowicach Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Bielsku-Białej ul. Traugutta 2a 43-300 Bielsko-Biała.

© 2011-2016 Interpretacje.org
StrukturaWybrane zagadnieniaSerwis
Działy przedmiotowe
Komentarze podatkowe
Najnowsze interpretacje
Aport
Gmina
Koszty uzyskania przychodów
Najem
Nieruchomości
Obowiązek podatkowy
Odszkodowania
Pracownik
Prawo do odliczenia
Projekt
Przedsiębiorstwa
Przychód
Różnice kursowe
Sprzedaż
Stawki podatku
Świadczenie usług
Udział
Zwolnienia przedmiotowe
Aktualności
Informacje o serwisie
Kanały RSS
Reklama w serwisie
Serwis zawiera interpretacje podatkowe publikowane przez Ministerstwo Finansów, na które składają się: interpretacje indywidualne oraz interpretacje ogólne wydane na podstawie art. 14a oraz art. 14b ustawy z 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (tj. Dz. U. z 2005 r. Nr 8 poz. 60 ze zm.), jak również informacje o zakresie stosowania przepisów prawa podatkowego (interpretacje podatkowe wydane na podstawie przepisów obowiązujących przed 1 lipca 2007 r.), a także wybrane orzeczenia dotyczące problematyki podatkowej.