Inwestycje w obcych środkach trwałych | Interpretacje podatkowe

Inwestycje w obcych środkach trwałych | Interpretacje podatkowe

Poniżej zaprezentowana została lista interpretacji podatkowych, dla których podstawowe wspólne zagadnienie to inwestycje w obcych środkach trwałych. Zestawienie zostało ograniczone do kilkunastu najnowszych dokumentów (wg daty publikacji w serwisie). Aby obejrzeć wszystkie dostępne interpretacje podatkowe dotyczące omawianego przedmiotu, najlepiej jest skorzystać z wyszukiwarki interpretacji podatkowych. Zachęcamy także do odwiedzenia strony zawierającej wszystkie najnowsze interpretacje podatkowe opublikowane w serwisie.

Zawsze aktualne interpretacje podatkowe

Subskrybuj kanał RSS bieżącego działu

Istota:
Czy w okolicznościach faktycznych podanych we wniosku o wydanie interpretacji Wnioskodawca może zaliczyć do kosztów uzyskania przychodów straty z tytułu niezamortyzowanych inwestycji w obcym środku trwałym, jeżeli zaprzestanie możliwości korzystania z inwestycji jest konsekwencją rozwiązania umowy najmu, na której podstawie obcy środek trwały był używany?
Fragment:
Spółka podjęła decyzję o rozwiązaniu umowy najmu nieruchomości ze względu na oszczędności oraz brak ekonomicznego uzasadnienia dalszego kontynuowania inwestycji w obcym środku trwałym z uwagi na potrzebę minimalizowania strat. Gdyby Spółka nie podjęła działań restrukturyzacyjnych, prowadzona przez nią działalność byłaby nierentowna i przynosiła coraz większe straty. Dokonane przez Spółkę nakłady - inwestycje w obcych środkach trwałych – nie zostały w całości zamortyzowane, w wyniku czego Spółka poniosła stratę w postaci niezamortyzowanej części inwestycji w obcym środku trwałym. Istotne elementy opisu sprawy zostały zawarte również we własnym stanowisku Spółki, w którym wskazano, że Spółka nie zmieniała przy tym prowadzonej działalności gospodarczej. W związku z powyższym zadano następujące pytanie: Czy w okolicznościach faktycznych podanych we wniosku o wydanie interpretacji Wnioskodawca może zaliczyć do kosztów uzyskania przychodów straty z tytułu niezamortyzowanych inwestycji w obcym środku trwałym, jeżeli zaprzestanie możliwości korzystania z inwestycji jest konsekwencją rozwiązania umowy najmu, na której podstawie obcy środek trwały był używany? Zdaniem Wnioskodawcy, zgodnie z art. 15 ust. 1 ustawy z dnia 15 lutego 1992 r. o podatku dochodowym od osób prawnych (dalej: „ updop ”), kosztami uzyskania przychodów są koszty poniesione w celu osiągnięcia przychodów lub zachowania albo zabezpieczenia źródła przychodów, z wyjątkiem kosztów wymienionych w art. 16 ust. 1 updop.
2016
3
gru

Istota:
Uznania ponoszonych nakładów za inwestycję w obcych środkach trwałych oraz jej amortyzacji.
Fragment:
Natomiast stosownie do art. 22a ust. 2 pkt 1 i 2 tej ustawy, amortyzacji podlegają również, z zastrzeżeniem art. 22c, niezależnie od przewidywanego okresu używania: przyjęte do używania inwestycje w obcych środkach trwałych, zwane dalej „ inwestycjami w obcych środkach trwałych ”, budynki i budowle wybudowane na cudzym gruncie. Należy zaznaczyć, iż ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych nie definiuje wprost, co należy rozumieć przez inwestycje w obcych środkach trwałych. Definiuje natomiast pojęcie „ inwestycji ”. Zgodnie z art. 5a pkt 1 tej ustawy, inwestycje to środki trwałe w budowie w rozumieniu ustawy z dnia 29 września 1994 r. o rachunkowości (Dz. U. z 2013 r., poz. 330 z późn. zm.). Środki trwałe w budowie to – w myśl art. 3 ust. 1 pkt 16 ustawy o rachunkowości – zaliczane do aktywów trwałych środki trwałe w okresie ich budowy, montażu lub ulepszenia już istniejącego środka trwałego. Biorąc pod uwagę ww. definicje można stwierdzić, że inwestycja w obcym środku trwałym to ogół działań (nakładów) podatnika, odnoszących się do niestanowiącego jego własności środka trwałego, które zmierzają do jego ulepszenia lub polegają na stworzeniu składnika majątku mającego cechy środka trwałego. Zgodnie z przyjętą linią orzecznictwa sądowego poprzez „ inwestycje w obcych środkach trwałych ” należy rozumieć nakłady ponoszone na ulepszenie istniejącego już środka trwałego, który nie stanowi własności (współwłasności) podatnika, jest jednak przez niego wykorzystywany, na podstawie stosownej umowy (najmu, dzierżawy, użyczenia, itp.).
2016
2
gru

Istota:
W zakresie ustalenia:
- czy wydatki na prace adaptacyjne ponoszone przez spółkę komandytową w związku z przystosowaniem Budynku do planowanej działalności gospodarczej należy uznać za inwestycję w obcym środku trwałym,
- czy Wnioskodawca będzie uprawniony do amortyzowania poniesionych wydatków adaptacyjnych - jako inwestycji w obcym środku trwałym - przy zastosowaniu stawki 10% i zaliczania do kosztów uzyskania przychodów dokonanych odpisów amortyzacyjnych proporcjonalnie do posiadanego prawa do udziału w zysku i stratach w spółce komandytowej.
Fragment:
W tym miejscu należy zaznaczyć, że przepisy prawa podatkowego nie definiują wprost, co należy rozumieć przez „ inwestycje w obcych środkach trwałych ”, ale definiują pojęcie inwestycji. Zgodnie z art. 5a pkt 1 updof, inwestycje to środki trwałe w budowie w rozumieniu ustawy z dnia 29 września 1994 r. o rachunkowości (t.j. Dz.U. z 2013 r., poz. 330 ze zm.). W myśl art. 3 ust. 1 pkt 16 ustawy o rachunkowości, środki trwałe w budowie to zaliczane do aktywów trwałych środki trwałe w okresie ich budowy, montażu lub ulepszenia już istniejącego środka trwałego. Biorąc pod uwagę te definicje można stwierdzić, że inwestycje w obcych środkach trwałych to ogół działań (nakładów) podatnika odnoszących się do niestanowiącego jego własności środka trwałego, które zmierzają do jego ulepszenia, tzn. polegają na jego przebudowie, rozbudowie, rekonstrukcji, adaptacji lub modernizacji lub polegają na stworzeniu składnika majątku mającego cechy środka trwałego. Podejmując inwestycję w obcym środku trwałym podatnik powinien dysponować zezwoleniem uzyskanym od właściciela ulepszanego środka trwałego. Zatem, z inwestycją w obcym środku trwałym nie będziemy mieli do czynienia, jeżeli budynek, budowla lub lokal, maszyna, urządzenie, środek transportu lub inny przedmiot, na który ponoszone są wydatki, nie stanowi u właściciela (współwłaściciela) środka trwałego.
2016
26
lis

Istota:
W zakresie ustalenia:
- czy wydatki na prace adaptacyjne ponoszone przez spółkę komandytową w związku z przystosowaniem Budynku do planowanej działalności gospodarczej należy uznać za inwestycję w obcym środku trwałym,
- czy Wnioskodawczyni będzie uprawniona do amortyzowania poniesionych wydatków adaptacyjnych - jako inwestycji w obcym środku trwałym - przy zastosowaniu stawki 10% i zaliczania do kosztów uzyskania przychodów dokonanych odpisów amortyzacyjnych proporcjonalnie do posiadanego prawa do udziału w zysku i stratach w spółce komandytowej,
- momentu zaliczenia do kosztów uzyskania przychodów ponoszonych wydatków z tytułu czynszu najmu, kosztów eksploatacyjnych i opłat za media.
Fragment:
W tym miejscu należy zaznaczyć, że przepisy prawa podatkowego nie definiują wprost, co należy rozumieć przez „ inwestycje w obcych środkach trwałych ”, ale definiują pojęcie inwestycji. Zgodnie z art. 5a pkt 1 updof, inwestycje to środki trwałe w budowie w rozumieniu ustawy z dnia 29 września 1994 r. o rachunkowości (t.j. Dz.U. z 2013 r., poz. 330 ze zm.). W myśl art. 3 ust. 1 pkt 16 ustawy o rachunkowości, środki trwałe w budowie to zaliczane do aktywów trwałych środki trwałe w okresie ich budowy, montażu lub ulepszenia już istniejącego środka trwałego. Biorąc pod uwagę te definicje można stwierdzić, że inwestycje w obcych środkach trwałych to ogół działań (nakładów) podatnika odnoszących się do niestanowiącego jego własności środka trwałego, które zmierzają do jego ulepszenia, tzn. polegają na jego przebudowie, rozbudowie, rekonstrukcji, adaptacji lub modernizacji lub polegają na stworzeniu składnika majątku mającego cechy środka trwałego. Podejmując inwestycję w obcym środku trwałym podatnik powinien dysponować zezwoleniem uzyskanym od właściciela ulepszanego środka trwałego. Zatem, z inwestycją w obcym środku trwałym nie będziemy mieli do czynienia, jeżeli budynek, budowla lub lokal, maszyna, urządzenie, środek transportu lub inny przedmiot, na który ponoszone są wydatki, nie stanowi u właściciela (współwłaściciela) środka trwałego.
2016
26
lis

Istota:
W zakresie ustalenia: czy wydatki na prace adaptacyjne ponoszone przez spółkę komandytową w związku z przystosowaniem Budynku do planowanej działalności gospodarczej należy uznać za inwestycję w obcym środku trwałym (pytanie oznaczone we wniosku nr 1), oraz czy Wnioskodawca będzie uprawniony do amortyzowania poniesionych wydatków adaptacyjnych - jako inwestycji w obcym środku trwałym - przy zastosowaniu stawki 10% i zaliczania do kosztów uzyskania przychodów dokonanych odpisów amortyzacyjnych proporcjonalnie do posiadanego prawa do udziału w zysku i stratach w spółce komandytowej (pytanie oznaczone we wniosku nr 2)
Fragment:
W tym miejscu należy zaznaczyć, że przepisy prawa podatkowego nie definiują wprost, co należy rozumieć przez „ inwestycje w obcych środkach trwałych ”, ale definiują pojęcie inwestycji. Zgodnie z art. 5a pkt 1 updof, inwestycje to środki trwałe w budowie w rozumieniu ustawy z dnia 29 września 1994 r. o rachunkowości (t.j. Dz.U. z 2013 r., poz. 330 ze zm.). W myśl art. 3 ust. 1 pkt 16 ustawy o rachunkowości, środki trwałe w budowie to zaliczane do aktywów trwałych środki trwałe w okresie ich budowy, montażu lub ulepszenia już istniejącego środka trwałego. Biorąc pod uwagę te definicje można stwierdzić, że inwestycje w obcych środkach trwałych to ogół działań (nakładów) podatnika odnoszących się do niestanowiącego jego własności środka trwałego, które zmierzają do jego ulepszenia, tzn. polegają na jego przebudowie, rozbudowie, rekonstrukcji, adaptacji lub modernizacji lub polegają na stworzeniu składnika majątku mającego cechy środka trwałego. Podejmując inwestycję w obcym środku trwałym podatnik powinien dysponować zezwoleniem uzyskanym od właściciela ulepszanego środka trwałego. Zatem, z inwestycją w obcym środku trwałym nie będziemy mieli do czynienia, jeżeli budynek, budowla lub lokal, maszyna, urządzenie, środek transportu lub inny przedmiot, na który ponoszone są wydatki, nie stanowi u właściciela (współwłaściciela) środka trwałego.
2016
31
lip

Istota:
W zakresie ustalenia: czy wydatki na prace adaptacyjne ponoszone przez spółkę komandytową w związku z przystosowaniem Budynku do planowanej działalności gospodarczej należy uznać za inwestycję w obcym środku trwałym (pytanie oznaczone we wniosku nr 1), oraz czy Wnioskodawca będzie uprawniony do amortyzowania poniesionych wydatków adaptacyjnych - jako inwestycji w obcym środku trwałym - przy zastosowaniu stawki 10% i zaliczania do kosztów uzyskania przychodów dokonanych odpisów amortyzacyjnych proporcjonalnie do posiadanego prawa do udziału w zysku i stratach w spółce komandytowej (pytanie oznaczone we wniosku nr 2)
Fragment:
W tym miejscu należy zaznaczyć, że przepisy prawa podatkowego nie definiują wprost, co należy rozumieć przez „ inwestycje w obcych środkach trwałych ”, ale definiują pojęcie inwestycji. Zgodnie z art. 5a pkt 1 updof, inwestycje to środki trwałe w budowie w rozumieniu ustawy z dnia 29 września 1994 r. o rachunkowości (t.j. Dz.U. z 2013 r., poz. 330 ze zm.). W myśl art. 3 ust. 1 pkt 16 ustawy o rachunkowości, środki trwałe w budowie to zaliczane do aktywów trwałych środki trwałe w okresie ich budowy, montażu lub ulepszenia już istniejącego środka trwałego. Biorąc pod uwagę te definicje można stwierdzić, że inwestycje w obcych środkach trwałych to ogół działań (nakładów) podatnika odnoszących się do niestanowiącego jego własności środka trwałego, które zmierzają do jego ulepszenia, tzn. polegają na jego przebudowie, rozbudowie, rekonstrukcji, adaptacji lub modernizacji lub polegają na stworzeniu składnika majątku mającego cechy środka trwałego. Podejmując inwestycję w obcym środku trwałym podatnik powinien dysponować zezwoleniem uzyskanym od właściciela ulepszanego środka trwałego. Zatem, z inwestycją w obcym środku trwałym nie będziemy mieli do czynienia, jeżeli budynek, budowla lub lokal, maszyna, urządzenie, środek transportu lub inny przedmiot, na który ponoszone są wydatki, nie stanowi u właściciela (współwłaściciela) środka trwałego.
2016
29
lip

Istota:
1. Czy wydatki na prace adaptacyjne ponoszone przez Spółkę w związku z przystosowaniem Budynku do planowanej działalności gospodarczej należy uznać za inwestycję w obcym środku trwałym? (pytanie oznaczone we wniosku nr 1)
2. Czy Wspólnik będzie uprawniony do amortyzowania poniesionych wydatków adaptacyjnych - jako inwestycji w obcym środku trwałym - przy zastosowaniu stawki 10% i zaliczania do kosztów uzyskania przychodów dokonanych odpisów amortyzacyjnych proporcjonalnie do posiadanego prawa do udziału w zysku i stratach w Spółce? (pytanie oznaczone we wniosku nr 2)
Fragment:
W tym miejscu należy zaznaczyć, że przepisy prawa podatkowego nie definiują wprost, co należy rozumieć przez „ inwestycje w obcych środkach trwałych ”, ale definiują pojęcie inwestycji. Zgodnie z art. 4a pkt 1 updop, inwestycje to środki trwałe w budowie w rozumieniu ustawy z dnia 29 września 1994 r. o rachunkowości (t.j. Dz.U. z 2013 r., poz. 330 ze zm.). W myśl art. 3 ust. 1 pkt 16 ustawy o rachunkowości, środki trwałe w budowie to zaliczane do aktywów trwałych środki trwałe w okresie ich budowy, montażu lub ulepszenia już istniejącego środka trwałego. Biorąc pod uwagę te definicje można stwierdzić, że inwestycje w obcych środkach trwałych to ogół działań (nakładów) podatnika odnoszących się do niestanowiącego jego własności środka trwałego, które zmierzają do jego ulepszenia, tzn. polegają na jego przebudowie, rozbudowie, rekonstrukcji, adaptacji lub modernizacji lub polegają na stworzeniu składnika majątku mającego cechy środka trwałego. Podejmując inwestycję w obcym środku trwałym podatnik powinien dysponować zezwoleniem uzyskanym od właściciela ulepszanego środka trwałego. Zatem, z inwestycją w obcym środku trwałym nie będziemy mieli do czynienia, jeżeli budynek, budowla lub lokal, maszyna, urządzenie, środek transportu lub inny przedmiot, na który ponoszone są wydatki, nie stanowi u właściciela (współwłaściciela) środka trwałego.
2016
26
lip

Istota:
Czy w przypadku, gdy Spółka wskutek zakończenia umowy najmu lub dzierżawy przestaje użytkować inwestycję w obcym środku trwałym (związaną z adaptacją lub modernizacją lokalu) i dokonuje jej księgowej likwidacji, niezamortyzowana wartość zlikwidowanej inwestycji w obcym środku trwałym może stanowić dla Spółki koszt uzyskania przychodów w podatku dochodowym od osób prawnych? (stan faktyczny)
Fragment:
W związku z takim rozumieniem tego pojęcia - likwidacją będzie definitywne pozbycie się środka trwałego (wykreślenie z ewidencji), np. poprzez jego zniszczenie, usunięcie, a także zwrot wynajmującemu inwestycji w obcym środku trwałym przed upływem okresu najmu (czy okresu pełnej amortyzacji). Z kolei, przez utratę przydatności gospodarczej środków trwałych (inwestycji w obcych środkach trwałych) należy rozumieć, nie tylko ich fizyczne zużycie, np. w wyniku długotrwałej eksploatacji, a więc utratę cech zapewniających zdatność do użytku, lecz także brak opłacalności korzystania z nich. Z okoliczności przedstawionych we wniosku wynika, że Spółka wynajmuje lokale oraz ponosi nakłady związane z inwestycjami w obcych środkach trwałych służące przystosowaniu tych lokali do prowadzenia w nich działalności związanej ze świadczeniem usług pośrednictwa finansowego i usług wspomagających pośrednictwo finansowe (nakłady o charakterze modernizacyjnym i adaptacyjnym). Nakłady te zgodnie z przepisami updop stanowią dla Spółki odrębne środki trwałe i podlegają amortyzacji jako inwestycje w obcych środkach trwałych (art. 16a ust. 2 pkt 1 updop). Większość placówek realizuje założenia biznesowe, jednak w niektórych przypadkach okazuje się, że dalsze prowadzenie działalności w danej placówce jest z różnych ekonomicznie uzasadnionych przyczyn niecelowe lub niemożliwe.
2016
26
lip

Istota:
Czy w przypadku, gdy Spółka wskutek zakończenia umowy najmu lub dzierżawy przestaje użytkować inwestycję w obcym środku trwałym (związaną z adaptacją lub modernizacją lokalu) i dokonuje jej księgowej likwidacji, niezamortyzowana wartość zlikwidowanej inwestycji w obcym środku trwałym może stanowić dla Spółki koszt uzyskania przychodów w podatku dochodowym od osób prawnych? (zdarzenie przyszłe)
Fragment:
W związku z takim rozumieniem tego pojęcia - likwidacją będzie definitywne pozbycie się środka trwałego (wykreślenie z ewidencji), np. poprzez jego zniszczenie, usunięcie, a także zwrot wynajmującemu inwestycji w obcym środku trwałym przed upływem okresu najmu (czy okresu pełnej amortyzacji). Z kolei, przez utratę przydatności gospodarczej środków trwałych (inwestycji w obcych środkach trwałych) należy rozumieć, nie tylko ich fizyczne zużycie, np. w wyniku długotrwałej eksploatacji, a więc utratę cech zapewniających zdatność do użytku, lecz także brak opłacalności korzystania z nich. Z okoliczności przedstawionych we wniosku wynika, że Spółka wynajmuje lokale oraz ponosi nakłady związane z inwestycjami w obcych środkach trwałych służące przystosowaniu tych lokali do prowadzenia w nich działalności związanej ze świadczeniem usług pośrednictwa finansowego i usług wspomagających pośrednictwo finansowe (nakłady o charakterze modernizacyjnym i adaptacyjnym). Nakłady te zgodnie z przepisami updop stanowią dla Spółki odrębne środki trwałe i podlegają amortyzacji jako inwestycje w obcych środkach trwałych (art. 16a ust. 2 pkt 1 updop). Większość placówek realizuje założenia biznesowe, jednak w niektórych przypadkach okazuje się, że dalsze prowadzenie działalności w danej placówce jest z różnych ekonomicznie uzasadnionych przyczyn niecelowe lub niemożliwe.
2016
26
lip

Istota:
1. Czy Spółka prawidłowo zakwalifikowała transport pneumatyczny do inwestycji w obce środki trwałe i prawidłowo dokonuje odpisów amortyzacyjnych przez okres trwania umowy dzierżawy (3 lata) po stawce amortyzacyjnej właściwej dla inwestycji w obcych środkach trwałych w wysokości 10% i zalicza je do kosztów uzyskania przychodów?2. Czy Spółka może zakwalifikować do kosztów uzyskania przychodów nie umorzona wartość inwestycji w obcych środkach trwałych (transport pneumatyczny) po zakończeniu trwania umowy dzierżawy (czyli po okresie 3 lat) - pod data podpisania protokołu przenoszącego na Szpital własność systemu transportu pneumatycznego?
Fragment:
Wartość netto powstała w wyniku likwidacji inwestycji w obcym środku trwałym jest kosztem powstałym w wyniku zabezpieczenia osiągnięcia źródła przychodów. Gdyby Spółka nie spełniła wymogów Specyfikacji Istotnych Warunków Zamówienia „ SIWZ ” nie mogłaby złożyć oferty, a tym samym nie podpisałaby umowy ze szpitalem i nie osiągnęłaby przychodu w łącznej kwocie 2.619.218 zł netto. Spółka przed przyjęciem transportu pneumatycznego do inwestycji w obce środki trwałe, dokonała odliczenia 22% podatku VAT od zakupionego transportu pneumatycznego w wysokości 61.600 zł. W związku z powyższym zadano następujące pytanie: Czy Spółka prawidłowo zakwalifikowała transport pneumatyczny do inwestycji w obce środki trwałe i prawidłowo dokonuje odpisów amortyzacyjnych przez okres trwania umowy dzierżawy (3 lata) po stawce amortyzacyjnej właściwej dla inwestycji w obcych środkach trwałych w wysokości 10% i zalicza je do kosztów uzyskania przychodów... Czy Spółka może zakwalifikować do kosztów uzyskania przychodów nie umorzona wartość inwestycji w obcych środkach trwałych (transport pneumatyczny) po zakończeniu trwania umowy dzierżawy (czyli po okresie 3 lat) - pod data podpisania protokołu przenoszącego na Szpital własność systemu transportu pneumatycznego...
2016
30
cze
© 2011-2016 Interpretacje.org
StrukturaWybrane zagadnieniaSerwis
Działy przedmiotowe
Komentarze podatkowe
Najnowsze interpretacje
Aport
Gmina
Koszty uzyskania przychodów
Najem
Nieruchomości
Obowiązek podatkowy
Odszkodowania
Pracownik
Prawo do odliczenia
Projekt
Przedsiębiorstwa
Przychód
Różnice kursowe
Sprzedaż
Stawki podatku
Świadczenie usług
Udział
Zwolnienia przedmiotowe
Aktualności
Informacje o serwisie
Kanały RSS
Reklama w serwisie
Serwis zawiera interpretacje podatkowe publikowane przez Ministerstwo Finansów, na które składają się: interpretacje indywidualne oraz interpretacje ogólne wydane na podstawie art. 14a oraz art. 14b ustawy z 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (tj. Dz. U. z 2005 r. Nr 8 poz. 60 ze zm.), jak również informacje o zakresie stosowania przepisów prawa podatkowego (interpretacje podatkowe wydane na podstawie przepisów obowiązujących przed 1 lipca 2007 r.), a także wybrane orzeczenia dotyczące problematyki podatkowej.