Inwestycje w obcych środkach trwałych | Interpretacje podatkowe

Inwestycje w obcych środkach trwałych | Interpretacje podatkowe

Poniżej zaprezentowana została lista interpretacji podatkowych, dla których podstawowe wspólne zagadnienie to inwestycje w obcych środkach trwałych. Zestawienie zostało ograniczone do kilkunastu najnowszych dokumentów (wg daty publikacji w serwisie). Aby obejrzeć wszystkie dostępne interpretacje podatkowe dotyczące omawianego przedmiotu, najlepiej jest skorzystać z wyszukiwarki interpretacji podatkowych. Zachęcamy także do odwiedzenia strony zawierającej wszystkie najnowsze interpretacje podatkowe opublikowane w serwisie.

Zawsze aktualne interpretacje podatkowe

Subskrybuj kanał RSS bieżącego działu

Istota:
Czy poniesione przez Wnioskodawczynię koszty inwestycji w zakresie rozbudowy należącej do ... Sp. z o.o. istniejącej komory chłonnej, ze zmianą funkcji na cele usług gastronomii (kategoria obiektu XVII) z instalacją wodno-kanalizacyjną, centralnym ogrzewaniem, instalacją elektryczną, wentylacją mechaniczną i klimatyzacją, mogą być zaliczone przez Wnioskodawczynię do kosztów uzyskania przychodów poprzez odpisy amortyzacyjne z tytułu inwestycji w obcym środku trwałym na podstawie art. 22j ust. 4 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (Dz. U. z 2012 r., poz. 361 z późn. zm.)?
Fragment:
Z kolei, przepis art. 22a ust. 2 ww. ustawy startowi, że amortyzacji podlegają również, z zastrzeżeniem art. 22c, niezależnie od przewidywanego okresu używania: przyjęte do używania inwestycje w obcych środkach trwałych, zwane dalej „ inwestycjami w obcych środkach trwałych ”, budynki i budowle wybudowane na cudzym gruncie, składniki majątku, wymienione w ust. 1, niestanowiące własności lub współwłasności podatnika, wykorzystywane przez niego na potrzeby związane z prowadzoną działalnością na podstawie umowy określonej w art. 23a pkt 1, zawartej z właścicielem lub współwłaścicielami tych składników - jeżeli zgodnie z przepisami rozdziału 4a odpisów amortyzacyjnych dokonuje korzystający - zwane także środkami trwałymi. Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych nie definiuje wprost, co należy rozumieć przez inwestycje w obcych środkach trwałych. Definiuje natomiast pojęcie „ inwestycji ”. Ustawa stanowi, że ilekroć w ustawie jest mowa o inwestycjach - oznacza to środki trwałe w budowie w rozumieniu ustawy z dnia 29 września 1994 r. o rachunkowości (Dz. U. z 2016 r., poz. 1047). Środki trwałe w budowie to - w myśl art. 3 ust. 1 pkt 16 ww. ustawy - zaliczane do aktywów trwałych środki trwałe w okresie ich budowy, montażu lub ulepszenia już istniejącego środka trwałego. Biorąc pod uwagę powyższe definicje stwierdzić należy, że inwestycje w obcych środkach trwałych to ogół działań (nakładów) podatnika odnoszących się do niestanowiącego jego własności środka trwałego, które zmierzają do jego ulepszenia, tzn. polegają na jego przebudowie, rozbudowie, rekonstrukcji, adaptacji lub modernizacji, albo polegają na stworzeniu składnika majątku mającego cechy środka trwałego.
2017
11
sty

Istota:
Czy Wnioskodawca ma prawo do zaliczenia do kosztów uzyskania przychodów niezamortyzowanej części inwestycji w obcym środku trwałym?
Fragment:
Wnioskodawca zaliczył do kosztów uzyskania przychodów niezamortyzowaną część inwestycji w obcym środku trwałym. W związku z powyższym opisem zadano następujące pytania. Czy Wnioskodawca ma prawo do zaliczenia do kosztów uzyskania przychodów niezamortyzowanej części inwestycji w obcym środku trwałym? Zdaniem Wnioskodawcy, zgodnie z art. 22 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, podatnikowi przysługuje prawo do dokonania kosztów uzyskania przychodów, w tym także odpisów amortyzacyjnych. Amortyzacji bowiem podlegają również niezależnie od przewidywanego okresu używania przyjęte do używania inwestycje w obcych środkach trwałych. Wnioskodawca kierując się zasadą racjonalności i ekonomiczności zdecydował o zaprzestaniu prowadzenia działalności w zakresie Fitness Clubu, co spowodowało wykreślenie środka trwałego z ewidencji środków trwałych. Zaewidencjonowanie niezamortyzowanej części inwestycji w obcym środku trwałym do kosztów uzyskania przychodów jest prawidłowe. Art. 23 ust. 1 pkt 6 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, nie ma w tym przypadku zastosowania. W praktyce często zdarza się, że przedsiębiorca z różnych względów zaprzestaje używania amortyzowanych inwestycji zanim zdąży je zamortyzować w całości.
2016
17
gru

Istota:
Podatek dochodowy od osób prawnych w zakresie możliwości zaliczenia do kosztów uzyskania przychodów niezamortyzowanej wartości początkowej inwestycji w obcym środku trwałym.
Fragment:
Wydatki na adaptację wynajmowanych powierzchni (inwestycje w obcym środku trwałym) były niezbędne do prowadzenia działalności podstawowej Spółki, a tym samym w sposób pośredni przełożyły się na możliwość uzyskania przychodu. Również decyzja o zmianie lokalizacji biura, która pierwotnie spowoduje powstanie straty w wysokości niezamortyzowanej wartości środków trwałych (inwestycji w obcym środku trwałym) jest uzasadniona ekonomicznie i racjonalnie, bowiem m.in. w perspektywie długookresowej jest ukierunkowana na zmniejszenie kosztów stałych działalności, a tym samym na zabezpieczenie źródła przychodów Spółki i zwiększenie jej efektywności ekonomicznej. W związku z tym, Spółka spełnia analizowany warunek. został właściwie udokumentowany. Spółka spełnia ten warunek, gdyż pierwotne wydatki na inwestycje w obcym środku trwałym zostały udokumentowane m.in. fakturami. Nakłady te, stanowiące inwestycje w obcym środku trwałym Spółka odpowiednio ujmuje w EŚT. Zaprzestanie wykorzystywania analizowanych inwestycji przez Spółkę (likwidacja środków trwałych) natomiast zostanie udokumentowane m.in. porozumieniem rozwiązującym umowę najmu, protokołem, podpisanym przez wynajmującego oraz poprzez wykreślenie analizowanych środków trwałych z EŚT Spółki. nie może znajdować się w grupie wydatków, których zgodnie z przepisów art. 16 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych nie uważa się za KUP.
2016
16
gru

Istota:
Czy w okolicznościach faktycznych podanych we wniosku o wydanie interpretacji Wnioskodawca może zaliczyć do kosztów uzyskania przychodów straty z tytułu niezamortyzowanych inwestycji w obcym środku trwałym, jeżeli zaprzestanie możliwości korzystania z inwestycji jest konsekwencją rozwiązania umowy najmu, na której podstawie obcy środek trwały był używany?
Fragment:
Spółka podjęła decyzję o rozwiązaniu umowy najmu nieruchomości ze względu na oszczędności oraz brak ekonomicznego uzasadnienia dalszego kontynuowania inwestycji w obcym środku trwałym z uwagi na potrzebę minimalizowania strat. Gdyby Spółka nie podjęła działań restrukturyzacyjnych, prowadzona przez nią działalność byłaby nierentowna i przynosiła coraz większe straty. Dokonane przez Spółkę nakłady - inwestycje w obcych środkach trwałych – nie zostały w całości zamortyzowane, w wyniku czego Spółka poniosła stratę w postaci niezamortyzowanej części inwestycji w obcym środku trwałym. Istotne elementy opisu sprawy zostały zawarte również we własnym stanowisku Spółki, w którym wskazano, że Spółka nie zmieniała przy tym prowadzonej działalności gospodarczej. W związku z powyższym zadano następujące pytanie: Czy w okolicznościach faktycznych podanych we wniosku o wydanie interpretacji Wnioskodawca może zaliczyć do kosztów uzyskania przychodów straty z tytułu niezamortyzowanych inwestycji w obcym środku trwałym, jeżeli zaprzestanie możliwości korzystania z inwestycji jest konsekwencją rozwiązania umowy najmu, na której podstawie obcy środek trwały był używany? Zdaniem Wnioskodawcy, zgodnie z art. 15 ust. 1 ustawy z dnia 15 lutego 1992 r. o podatku dochodowym od osób prawnych (dalej: „ updop ”), kosztami uzyskania przychodów są koszty poniesione w celu osiągnięcia przychodów lub zachowania albo zabezpieczenia źródła przychodów, z wyjątkiem kosztów wymienionych w art. 16 ust. 1 updop.
2016
3
gru

Istota:
Uznania ponoszonych nakładów za inwestycję w obcych środkach trwałych oraz jej amortyzacji.
Fragment:
Natomiast stosownie do art. 22a ust. 2 pkt 1 i 2 tej ustawy, amortyzacji podlegają również, z zastrzeżeniem art. 22c, niezależnie od przewidywanego okresu używania: przyjęte do używania inwestycje w obcych środkach trwałych, zwane dalej „ inwestycjami w obcych środkach trwałych ”, budynki i budowle wybudowane na cudzym gruncie. Należy zaznaczyć, iż ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych nie definiuje wprost, co należy rozumieć przez inwestycje w obcych środkach trwałych. Definiuje natomiast pojęcie „ inwestycji ”. Zgodnie z art. 5a pkt 1 tej ustawy, inwestycje to środki trwałe w budowie w rozumieniu ustawy z dnia 29 września 1994 r. o rachunkowości (Dz. U. z 2013 r., poz. 330 z późn. zm.). Środki trwałe w budowie to – w myśl art. 3 ust. 1 pkt 16 ustawy o rachunkowości – zaliczane do aktywów trwałych środki trwałe w okresie ich budowy, montażu lub ulepszenia już istniejącego środka trwałego. Biorąc pod uwagę ww. definicje można stwierdzić, że inwestycja w obcym środku trwałym to ogół działań (nakładów) podatnika, odnoszących się do niestanowiącego jego własności środka trwałego, które zmierzają do jego ulepszenia lub polegają na stworzeniu składnika majątku mającego cechy środka trwałego. Zgodnie z przyjętą linią orzecznictwa sądowego poprzez „ inwestycje w obcych środkach trwałych ” należy rozumieć nakłady ponoszone na ulepszenie istniejącego już środka trwałego, który nie stanowi własności (współwłasności) podatnika, jest jednak przez niego wykorzystywany, na podstawie stosownej umowy (najmu, dzierżawy, użyczenia, itp.).
2016
2
gru

Istota:
W zakresie ustalenia:
- czy wydatki na prace adaptacyjne ponoszone przez spółkę komandytową w związku z przystosowaniem Budynku do planowanej działalności gospodarczej należy uznać za inwestycję w obcym środku trwałym,
- czy Wnioskodawca będzie uprawniony do amortyzowania poniesionych wydatków adaptacyjnych - jako inwestycji w obcym środku trwałym - przy zastosowaniu stawki 10% i zaliczania do kosztów uzyskania przychodów dokonanych odpisów amortyzacyjnych proporcjonalnie do posiadanego prawa do udziału w zysku i stratach w spółce komandytowej.
Fragment:
W tym miejscu należy zaznaczyć, że przepisy prawa podatkowego nie definiują wprost, co należy rozumieć przez „ inwestycje w obcych środkach trwałych ”, ale definiują pojęcie inwestycji. Zgodnie z art. 5a pkt 1 updof, inwestycje to środki trwałe w budowie w rozumieniu ustawy z dnia 29 września 1994 r. o rachunkowości (t.j. Dz.U. z 2013 r., poz. 330 ze zm.). W myśl art. 3 ust. 1 pkt 16 ustawy o rachunkowości, środki trwałe w budowie to zaliczane do aktywów trwałych środki trwałe w okresie ich budowy, montażu lub ulepszenia już istniejącego środka trwałego. Biorąc pod uwagę te definicje można stwierdzić, że inwestycje w obcych środkach trwałych to ogół działań (nakładów) podatnika odnoszących się do niestanowiącego jego własności środka trwałego, które zmierzają do jego ulepszenia, tzn. polegają na jego przebudowie, rozbudowie, rekonstrukcji, adaptacji lub modernizacji lub polegają na stworzeniu składnika majątku mającego cechy środka trwałego. Podejmując inwestycję w obcym środku trwałym podatnik powinien dysponować zezwoleniem uzyskanym od właściciela ulepszanego środka trwałego. Zatem, z inwestycją w obcym środku trwałym nie będziemy mieli do czynienia, jeżeli budynek, budowla lub lokal, maszyna, urządzenie, środek transportu lub inny przedmiot, na który ponoszone są wydatki, nie stanowi u właściciela (współwłaściciela) środka trwałego.
2016
26
lis

Istota:
W zakresie ustalenia:
- czy wydatki na prace adaptacyjne ponoszone przez spółkę komandytową w związku z przystosowaniem Budynku do planowanej działalności gospodarczej należy uznać za inwestycję w obcym środku trwałym,
- czy Wnioskodawczyni będzie uprawniona do amortyzowania poniesionych wydatków adaptacyjnych - jako inwestycji w obcym środku trwałym - przy zastosowaniu stawki 10% i zaliczania do kosztów uzyskania przychodów dokonanych odpisów amortyzacyjnych proporcjonalnie do posiadanego prawa do udziału w zysku i stratach w spółce komandytowej,
- momentu zaliczenia do kosztów uzyskania przychodów ponoszonych wydatków z tytułu czynszu najmu, kosztów eksploatacyjnych i opłat za media.
Fragment:
W tym miejscu należy zaznaczyć, że przepisy prawa podatkowego nie definiują wprost, co należy rozumieć przez „ inwestycje w obcych środkach trwałych ”, ale definiują pojęcie inwestycji. Zgodnie z art. 5a pkt 1 updof, inwestycje to środki trwałe w budowie w rozumieniu ustawy z dnia 29 września 1994 r. o rachunkowości (t.j. Dz.U. z 2013 r., poz. 330 ze zm.). W myśl art. 3 ust. 1 pkt 16 ustawy o rachunkowości, środki trwałe w budowie to zaliczane do aktywów trwałych środki trwałe w okresie ich budowy, montażu lub ulepszenia już istniejącego środka trwałego. Biorąc pod uwagę te definicje można stwierdzić, że inwestycje w obcych środkach trwałych to ogół działań (nakładów) podatnika odnoszących się do niestanowiącego jego własności środka trwałego, które zmierzają do jego ulepszenia, tzn. polegają na jego przebudowie, rozbudowie, rekonstrukcji, adaptacji lub modernizacji lub polegają na stworzeniu składnika majątku mającego cechy środka trwałego. Podejmując inwestycję w obcym środku trwałym podatnik powinien dysponować zezwoleniem uzyskanym od właściciela ulepszanego środka trwałego. Zatem, z inwestycją w obcym środku trwałym nie będziemy mieli do czynienia, jeżeli budynek, budowla lub lokal, maszyna, urządzenie, środek transportu lub inny przedmiot, na który ponoszone są wydatki, nie stanowi u właściciela (współwłaściciela) środka trwałego.
2016
26
lis

Istota:
W zakresie ustalenia: czy wydatki na prace adaptacyjne ponoszone przez spółkę komandytową w związku z przystosowaniem Budynku do planowanej działalności gospodarczej należy uznać za inwestycję w obcym środku trwałym (pytanie oznaczone we wniosku nr 1), oraz czy Wnioskodawca będzie uprawniony do amortyzowania poniesionych wydatków adaptacyjnych - jako inwestycji w obcym środku trwałym - przy zastosowaniu stawki 10% i zaliczania do kosztów uzyskania przychodów dokonanych odpisów amortyzacyjnych proporcjonalnie do posiadanego prawa do udziału w zysku i stratach w spółce komandytowej (pytanie oznaczone we wniosku nr 2)
Fragment:
W tym miejscu należy zaznaczyć, że przepisy prawa podatkowego nie definiują wprost, co należy rozumieć przez „ inwestycje w obcych środkach trwałych ”, ale definiują pojęcie inwestycji. Zgodnie z art. 5a pkt 1 updof, inwestycje to środki trwałe w budowie w rozumieniu ustawy z dnia 29 września 1994 r. o rachunkowości (t.j. Dz.U. z 2013 r., poz. 330 ze zm.). W myśl art. 3 ust. 1 pkt 16 ustawy o rachunkowości, środki trwałe w budowie to zaliczane do aktywów trwałych środki trwałe w okresie ich budowy, montażu lub ulepszenia już istniejącego środka trwałego. Biorąc pod uwagę te definicje można stwierdzić, że inwestycje w obcych środkach trwałych to ogół działań (nakładów) podatnika odnoszących się do niestanowiącego jego własności środka trwałego, które zmierzają do jego ulepszenia, tzn. polegają na jego przebudowie, rozbudowie, rekonstrukcji, adaptacji lub modernizacji lub polegają na stworzeniu składnika majątku mającego cechy środka trwałego. Podejmując inwestycję w obcym środku trwałym podatnik powinien dysponować zezwoleniem uzyskanym od właściciela ulepszanego środka trwałego. Zatem, z inwestycją w obcym środku trwałym nie będziemy mieli do czynienia, jeżeli budynek, budowla lub lokal, maszyna, urządzenie, środek transportu lub inny przedmiot, na który ponoszone są wydatki, nie stanowi u właściciela (współwłaściciela) środka trwałego.
2016
31
lip

Istota:
W zakresie ustalenia: czy wydatki na prace adaptacyjne ponoszone przez spółkę komandytową w związku z przystosowaniem Budynku do planowanej działalności gospodarczej należy uznać za inwestycję w obcym środku trwałym (pytanie oznaczone we wniosku nr 1), oraz czy Wnioskodawca będzie uprawniony do amortyzowania poniesionych wydatków adaptacyjnych - jako inwestycji w obcym środku trwałym - przy zastosowaniu stawki 10% i zaliczania do kosztów uzyskania przychodów dokonanych odpisów amortyzacyjnych proporcjonalnie do posiadanego prawa do udziału w zysku i stratach w spółce komandytowej (pytanie oznaczone we wniosku nr 2)
Fragment:
W tym miejscu należy zaznaczyć, że przepisy prawa podatkowego nie definiują wprost, co należy rozumieć przez „ inwestycje w obcych środkach trwałych ”, ale definiują pojęcie inwestycji. Zgodnie z art. 5a pkt 1 updof, inwestycje to środki trwałe w budowie w rozumieniu ustawy z dnia 29 września 1994 r. o rachunkowości (t.j. Dz.U. z 2013 r., poz. 330 ze zm.). W myśl art. 3 ust. 1 pkt 16 ustawy o rachunkowości, środki trwałe w budowie to zaliczane do aktywów trwałych środki trwałe w okresie ich budowy, montażu lub ulepszenia już istniejącego środka trwałego. Biorąc pod uwagę te definicje można stwierdzić, że inwestycje w obcych środkach trwałych to ogół działań (nakładów) podatnika odnoszących się do niestanowiącego jego własności środka trwałego, które zmierzają do jego ulepszenia, tzn. polegają na jego przebudowie, rozbudowie, rekonstrukcji, adaptacji lub modernizacji lub polegają na stworzeniu składnika majątku mającego cechy środka trwałego. Podejmując inwestycję w obcym środku trwałym podatnik powinien dysponować zezwoleniem uzyskanym od właściciela ulepszanego środka trwałego. Zatem, z inwestycją w obcym środku trwałym nie będziemy mieli do czynienia, jeżeli budynek, budowla lub lokal, maszyna, urządzenie, środek transportu lub inny przedmiot, na który ponoszone są wydatki, nie stanowi u właściciela (współwłaściciela) środka trwałego.
2016
29
lip

Istota:
1. Czy wydatki na prace adaptacyjne ponoszone przez Spółkę w związku z przystosowaniem Budynku do planowanej działalności gospodarczej należy uznać za inwestycję w obcym środku trwałym? (pytanie oznaczone we wniosku nr 1)
2. Czy Wspólnik będzie uprawniony do amortyzowania poniesionych wydatków adaptacyjnych - jako inwestycji w obcym środku trwałym - przy zastosowaniu stawki 10% i zaliczania do kosztów uzyskania przychodów dokonanych odpisów amortyzacyjnych proporcjonalnie do posiadanego prawa do udziału w zysku i stratach w Spółce? (pytanie oznaczone we wniosku nr 2)
Fragment:
W tym miejscu należy zaznaczyć, że przepisy prawa podatkowego nie definiują wprost, co należy rozumieć przez „ inwestycje w obcych środkach trwałych ”, ale definiują pojęcie inwestycji. Zgodnie z art. 4a pkt 1 updop, inwestycje to środki trwałe w budowie w rozumieniu ustawy z dnia 29 września 1994 r. o rachunkowości (t.j. Dz.U. z 2013 r., poz. 330 ze zm.). W myśl art. 3 ust. 1 pkt 16 ustawy o rachunkowości, środki trwałe w budowie to zaliczane do aktywów trwałych środki trwałe w okresie ich budowy, montażu lub ulepszenia już istniejącego środka trwałego. Biorąc pod uwagę te definicje można stwierdzić, że inwestycje w obcych środkach trwałych to ogół działań (nakładów) podatnika odnoszących się do niestanowiącego jego własności środka trwałego, które zmierzają do jego ulepszenia, tzn. polegają na jego przebudowie, rozbudowie, rekonstrukcji, adaptacji lub modernizacji lub polegają na stworzeniu składnika majątku mającego cechy środka trwałego. Podejmując inwestycję w obcym środku trwałym podatnik powinien dysponować zezwoleniem uzyskanym od właściciela ulepszanego środka trwałego. Zatem, z inwestycją w obcym środku trwałym nie będziemy mieli do czynienia, jeżeli budynek, budowla lub lokal, maszyna, urządzenie, środek transportu lub inny przedmiot, na który ponoszone są wydatki, nie stanowi u właściciela (współwłaściciela) środka trwałego.
2016
26
lip
© 2011-2017 Interpretacje.org
StrukturaWybrane zagadnieniaSerwis
Działy przedmiotowe
Komentarze podatkowe
Najnowsze interpretacje
Aport
Gmina
Koszty uzyskania przychodów
Najem
Nieruchomości
Obowiązek podatkowy
Odszkodowania
Pracownik
Prawo do odliczenia
Projekt
Przedsiębiorstwa
Przychód
Różnice kursowe
Sprzedaż
Stawki podatku
Świadczenie usług
Udział
Zwolnienia przedmiotowe
Aktualności
Informacje o serwisie
Kanały RSS
Reklama w serwisie
Serwis zawiera interpretacje podatkowe publikowane przez Ministerstwo Finansów, na które składają się: interpretacje indywidualne oraz interpretacje ogólne wydane na podstawie art. 14a oraz art. 14b ustawy z 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (tj. Dz. U. z 2005 r. Nr 8 poz. 60 ze zm.), jak również informacje o zakresie stosowania przepisów prawa podatkowego (interpretacje podatkowe wydane na podstawie przepisów obowiązujących przed 1 lipca 2007 r.), a także wybrane orzeczenia dotyczące problematyki podatkowej.