IPPB2/4511-349/16-2/AK | Interpretacja indywidualna

Dyrektor Izby Skarbowej w Warszawie,
Czy przysporzenia majątkowe uzyskiwane przez Uczestników z tytułu realizacji praw wynikających z Instrumentów Finansowych powinny być zakwalifikowane jako przychody z kapitałów pieniężnych podlegające opodatkowaniu 19% podatkiem w momencie realizacji i czy w związku z tym na Spółce powinny ciążyć w tym zakresie jakiekolwiek obowiązki płatnika w rozumieniu UPDOF?

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2015 r., poz. 613) oraz § 5 pkt 5 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 22 kwietnia 2015 r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz. U. z 2015 r., poz. 643) Dyrektor Izby Skarbowej w Warszawie działający w imieniu Ministra Finansów stwierdza, że stanowisko przedstawione we wniosku z dnia 26 kwietnia 2016 r. (data wpływu 29 kwietnia 2016 r.) o wydanie interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku dochodowego od osób fizycznych w zakresie skutków podatkowych uczestnictwa w programie motywacyjnym organizowanym przez Spółkę oraz związanych z tym obowiązków płatnika - jest prawidłowe.

UZASADNIENIE

W dniu 29 kwietnia 2016 r. został złożony ww. wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej dotyczącej podatku dochodowego od osób fizycznych w zakresie skutków podatkowych uczestnictwa w programie motywacyjnym organizowanym przez Spółkę oraz związanych z tym obowiązków płatnika.

We wniosku przedstawiono następujące zdarzenie przyszłe.

Sp. z o.o. (dalej: Spółka lub Wnioskodawca) planuje wprowadzić program motywacyjny (dalej: Prograni) adresowany do osób współpracujących ze Spółką. W ramach Programu Spółka planuje zawierać z wybranymi osobami (dalej: Uczestnicy) związanymi ze Spółką stosunkiem prawnym, np. umową o pracę, odrębne porozumienia intencyjne (dalej: Porozumienia). Na ich podstawie Uczestnikom przyznawane będą warunkowe prawa do otrzymania w przyszłości kwoty rozliczenia pieniężnego wynikającej z realizacji tych praw.

Wskazane powyżej warunkowe prawa (dalej: Instrumenty Finansowe) przyznawane będą Uczestnikom na gruncie Programu nieodpłatnie i - w ocenie Spółki - będą spełniały warunki do uznania ich za pochodne instrumenty finansowe w rozumieniu art. 5a pkt 13 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (Dz. U. z 2012 r. poz. 361 ze zm.; dalej: UPDOF), tj. instrumenty finansowe, o których mowa w art. 2 ust. 1 pkt 2 ustawy z dnia 29 lipca 2005 roku o obrocieI instrumentami finansowymi (Dz. U. z 2014 r., poz. 94, z póżn. zm., dalej: ustawa OIF).

Na moment zawarcia Porozumień Instrumenty Finansowe nie będą posiadały własnej, obiektywnie określonej wartości (ich wartość wynosić będzie 0). Korzyści wynikające z ich przyznania będą warunkowe i uzależnione od obiektywnych czynników (wskaźników), co związane jest nieodłącznie z niepewnością i korzyści i charakterem pochodnych instrumentów finansowych. Instrumenty Finansowe nie będą oferowane innym osobom niż Uczestnicy. Przyznane Instrumenty Finansowe nie będą funkcjonować w obrocie rynkowym (będą niezbywalne), tym samym nie będzie możliwym ustalenie ich wartości aż do momentu faktycznej realizacji praw z nich wynikających.

Realizacja Instrumentów Finansowych uzależniona będzie od spełnienia przez Uczestnika szczególnych warunków określonych w Porozumieniu i może nastąpić dopiero po zatwierdzeniu finalnych wyników za okres rozliczeniowy wskazany w danej edycji Programu. Tym samym, do momentu realizacji Instrumentów Finansowych nie będzie możliwości określenia wartości, a nawet istnienia przysporzenia po stronie Uczestników.

Wartość Instrumentów Finansowych (a w efekcie ich realizacji - wysokość wypłat pieniężnych, do których potencjalnie może być uprawniony dany Uczestnik), będzie kalkulowana w oparciu o uzgodniony indywidualnie z tym Uczestnikiem wzór, który może odnosić się do takich wskaźników jak np.:

  • finansowy wynik netto Spółki, określony wskaźnikiem takim jak np. EBITDA, za dany okres rozliczeniowy (np. kwartał lub rok),
  • wysokość sprzedaży dla określonego (np. geograficznie lub rodzajowo) portfela klientów lub produktów za dany okres rozliczeniowy,
  • wysokość marży dla określonego (np. geograficznie lub rodzajowo) portfela klientów lub produktów za dany okres rozliczeniowy, wartość sprzedaży na podstawie przekazanych informacji przetargowych,
  • liczba nowych klientów,
  • średni czas przebiegu określonych procesów (np. rozpatrywanie zgłoszeń serwisowych, rozpatrywanie spraw wsparcia),
  • liczba wydarzeń o charakterze statystycznym, podlegających obiektywnej weryfikacji (np. zorganizowanych warsztatów, webinarów itp. w okresie rozliczeniowym).

Wszystkie warunki i wskaźniki bazowe, od których uzależniona będzie wysokość potencjalnej wypłaty ustalanej w momencie realizacji Instrumentów Finansowych, każdorazowo będą jednoznaczne, niepodlegające subiektywnej interpretacji, sparametryzowane oraz niezależne wprost od danego Uczestnika/Uczestników. Najczęściej będą one miały charakter finansowy i będą powiązane z poprawą wyników działalności Spółki.

Wzory determinujące wartość Instrumentów Finansowych w momencie ich realizacji będą ustalane indywidualnie dla poszczególnych Uczestników. Natomiast elementem wspólnym będzie, iż opracowywane będą one według wspólnej formuły:

x = y * ( a b + a2b2 + a3b3 + ...), gdzie:

  • x oznacza wartość Instrumentu Finansowego na moment jego realizacji,
  • y oznacza wartość referencyjną Instrumentu Finansowego dla danego Uczestnika,
  • an oznacza procentowy współczynnik realizacji danego wskaźnika na określony moment,
  • bn oznacza procentową wagę danego wskaźnika.

Celem Programu jest wsparcie realizacji strategii i długofalowego rozwoju Spółki, w tym wzrost jej wartości i zwiększenie produktywności i efektywności Uczestników poprzez powiązanie wartości kwot rozliczenia pieniężnego wypłacanego w ramach Programu z mierzalnymi wskaźnikami Spółki, odzwierciedlającymi jej kondycję.

Wnioskodawca podkreśla, że uczestnictwo w Programie nie będzie wynikać z umów o pracę zawieranych pomiędzy Uczestnikami a Spółką, regulaminów wynagradzania ani z innych dokumentów wewnętrznych Spółki z zakresu prawa pracy. W szczególności umowa o pracę ze Spółką nie będzie stanowić dla Uczestników podstawy do wysuwania w stosunku do Spółki roszczeń wynikających z udziału w Programie.

W związku z powyższym opisem zadano następujące pytanie.

Czy przysporzenia majątkowe uzyskiwane przez Uczestników z tytułu realizacji praw wynikających z Instrumentów Finansowych powinny być zakwalifikowane jako przychody z kapitałów pieniężnych podlegające opodatkowaniu 19% podatkiem w momencie realizacji i czy w związku z tym na Spółce powinny ciążyć w tym zakresie jakiekolwiek obowiązki płatnika w rozumieniu UPDOF...

Zdaniem Wnioskodawcy,

W opinii Spółki przysporzenia majątkowe uzyskane przez Uczestników z tytułu realizacji instrumentów Finansowych powinny zostać zakwalifikowane do kategorii przychodów z kapitałów pieniężnych, zgodnie z art. 17 UPDOF. W konsekwencji, na Spółce w zakresie wypłat związanych z realizacją Instrumentów Finansowych nie powinny ciążyć obowiązki płatnika w rozumieniu UPDOF. Jednocześnie, w przekonaniu Spółki, jedyny moment powstania obowiązku podatkowego po stronie Uczestników to realizacja praw wynikających z Instrumentów Finansowych.

Zgodnie z art. 10 ust. 1 pkt 7 UPDOF, jednym ze źródeł przychodów są kapitały pieniężne i prawa - majątkowe, szczegółowo uregulowane w art. 17 UPDOF. W myśl przepisu art. 17 ust. 1 pkt 10 UPDOF, za przychody z kapitałów pieniężnych uważa się przychody z realizacji praw wynikających z pochodnych instrumentów finansowych.

Pochodne instrumenty finansowe zostały natomiast zdefiniowane w UPDOF w art. 5a pkt 13, Zgodnie z jego treścią pochodnymi instrumentami finansowymi są instrumenty finansowe, o których mowa w art. 2 ust. 1 pkt 2 ustawy OIF.

Stosownie do tego przepisu pochodnymi instrumentami finansowymi są (niebędące papierami wartościowymi):

  1. tytuły uczestnictwa w instytucjach wspólnego inwestowania,
  2. instrumenty rynku pieniężnego,
  3. opcje, kontrakty terminowe, swapy, umowy forward na stopę procentową, inne instrumenty pochodne, których instrumentem bazowym jest papier wartościowy, waluta, stopa procentowa, wskaźnik rentowności lub inny instrument pochodny, indeks finansowy lub wskaźnik finansowy, które są wykonywane przez dostawę lub rozliczenie pieniężne,
  4. opcje, kontrakty terminowe, swapy, umowy forward na stopę procentową oraz inne instrumenty pochodne, których instrumentem bazowym jest towar i które są wykonywane przez rozliczenie pieniężne lub mogą być wykonane przez rozliczenie pieniężne według wyboru jednej ze stron,
  5. opcje, kontrakty terminowe, swapy oraz inne instrumenty pochodne, których instrumentem bazowym jest towar i które są wykonywane przez dostawę, pod warunkiem, że są dopuszczone do obrotu na rynku regulowanym lub w alternatywnym systemie obrotu,
  6. niedopuszczone do obrotu na rynku regulowanym ani w alternatywnym systemie obrotu opcje, kontrakty terminowe, swapy, umowy forward oraz inne instrumenty pochodne, których instrumentem bazowym jest towar, które mogą być wykonane przez dostawę, które nie są przeznaczone do celów handlowych i wykazują właściwości innych pochodnych instrumentów finansowych,
  7. instrumenty pochodne dotyczące przenoszenia ryzyka kredytowego,
  8. kontrakty na różnicę,
  9. opcje, kontrakty terminowe, swapy, umowy forward dotyczące stóp procentowych oraz inne instrumenty pochodne odnoszące się do zmian klimatycznych, stawek frachtowych, uprawnień do emisji oraz stawek inflacji lub innych oficjalnych danych statystycznych, które są wykonywane przez rozliczenie pieniężne albo mogą być wykonane przez rozliczenie pieniężne według wyboru jednej ze stron, a także wszelkiego rodzaju inne instrumenty pochodne odnoszące się do aktywów, praw, zobowiązań, indeksów oraz innych wskaźników, które wykazują właściwości innych pochodnych instrumentów finansowych.

Jak wskazywano wielokrotnie w opracowaniach dotyczących funkcjonowania instrumentów pochodnych w Polsce, nie ma w polskim systemie prawnym jednej legalnej definicji finansowego instrumentu pochodnego. „System prawny, co do zasady, odwołuje się do apriorycznego, tj. wynikającego z języka finansów, pojęcia instrumentu finansowego (podobnie - instrumentu pochodnego czy opcji). Prawnik, definiując dany instrument finansowy, musi zatem posługiwać się zasadami, kryteriami i definicjami języka ekonomii i finansów.” (A. Chłopecki, Instrumenty pochodne w polskim systemie prawnym, Przegląd Prawa Handlowego, lipiec 2009).

Inne instrumenty pochodne, o których mowa w art. 2 ust. 1 pkt 2 lit. c ustawy OlF, nie zostały zdefiniowane przez ustawodawcę. Nie wprowadzono również w ustawie OlF odniesienia do innego aktu prawnego, który zawiera warunki i kryteria dla uznania danego prawa za inny instrument pochodny wymieniony w lit. c. Stąd, zdaniem Spółki, celem potwierdzenia, że Program będzie funkcjonować w formie innego instrumentu pochodnego i który będzie wykonywany przez rozliczenie pieniężne, należy odwołać się do odpowiedniej wykładni przepisów. Odnośnie do metod wykładni, zasady metodyki wykładni prawa powszechnie przyjmują prymat wykładni językowej. W dalszej kolejności ewentualnie można sięgnąć do wykładni systemowej czy też celowościowej.

Wykładnia językowa

Co do zasady, instrument pochodny jest to instrument finansowy, którego wartość zależy od wartości innego instrumentu finansowego, zwanego instrumentem podstawowym (bazowym). Przez pojęcie instrumentu pochodnego rozumie się opcje, kontrakty terminowe, swapy, umowy forward oraz inne prawa majątkowe, których cena zależy bezpośrednio lub pośrednio od ceny lub wartości instrumentów finansowych, walut, stóp procentowych, rentowności, indeksów finansowych, wskaźników finansowych, towarów, zmian klimatycznych, stawek frachtowych, poziomów emisji, stawek inflacji lub innych oficjalnych danych statystycznych, a także innych aktywów, praw, zobowiązań, indeksów lub wskaźników (instrumentów bazowych).

Instrumentem bazowym na rynku finansowym jest instrument finansowy lub aktywo stanowiące bazę dla instrumentów pochodnych. Instrument ten stanowi jedną ze zmiennych wymaganych do wyceny instrumentu pochodnego oraz podpisania kontraktu terminowego. Zgodnie z art. 2 ust. 1 pkt 2 lit. c ustawy OlF instrumentami bazowymi mogą być wskaźniki wykorzystywane w Programie.

Instrument pochodny jest wykonywany (realizowany) poprzez rozliczenie pieniężne, czyli świadome i zgodne z prawem przemieszczanie środków pieniężnych między podmiotami gospodarczymi, instytucjami, osobami fizycznymi.

W ocenie Spółki przewidziana konstrukcja kwalifikuje się do katalogu pochodnych instrumentów finansowych, o których mowa w art. 2 ust. 1 pkt 2 ustawy OlF.

Wykładnia systemowa

Jak wskazano powyżej, w polskim porządku prawnym nie istnieje jedna, legalna definicja finansowego instrumentu pochodnego, natomiast podjęto kilka prób ich zdefiniowania na potrzeby różnych aktów prawnych.

Definicja zawarta w § 3 pkt 4 Rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 12 grudnia 2001 r. w sprawie szczegółowych zasad uznawania, metod wyceny, zakresu ujawniania i sposobu prezentacji instrumentów finansowych (Dz. U. z 2001 r., Nr 149, poz. 1674 z późn. zm.; dalej: Rozporządzenie) jest jedyną do tej pory próbą ustawodawcy przedstawienia warunków uznania danej konstrukcji za instrument pochodny - instrument finansowy, a nie jedynie wyliczeniem rodzajów instrumentów finansowych, bez próby ich definiowania, które mogą być uznane za instrument pochodny. W świetle Rozporządzenia finansowy instrument pochodny to taki, którego:

  1. wartość jest zależna od zmiany wartości instrumentu bazowego, to jest określonej stopy procentowej, ceny papieru wartościowego lub towaru, kursu wymiany walut, indeksu cen lub stóp, oceny wiarygodności kredytowej lub indeksu kredytowego albo innej podobnej wielkości i
  2. nabycie nie powoduje poniesienia żadnych wydatków początkowych albo wartość netto tych wydatków jest niska w porównaniu do wartości innych rodzajów kontraktów, których cena podobnie zależy od zmiany warunków rynkowych, i
  3. rozliczenie nastąpi w przyszłości.

Mając na uwadze wyżej przedstawiony stan prawny, zdaniem Spółki, analizowane w niniejszym wniosku Instrumenty Finansowe będą stanowić instrumenty finansowe w rozumieniu przepisu art. 5a pkt 13 UPDOF. Tym samym, przychody z tytułu realizacji praw wynikających z Instrumentów Finansowych będą spełniać zdaniem Wnioskodawcy przesłanki art. 17 UPDOF i w konsekwencji będą stanowić przychód z kapitałów pieniężnych.

Powyższe znajduje potwierdzenie z uwagi na następujące okoliczności:

  • wartość Instrumentów Finansowych (rozumiana jako potencjalna wypłata gotówkowa związana z realizacją wynikających z nich praw) będzie kalkulowana w oparciu o instrumenty bazowe,
  • Instrumenty Finansowe będą przyznane Uczestnikom nieodpłatnie, a ich wartość końcowa (ściśle związana z potencjalną realizacją) będzie zależeć bezpośrednio od warunków rynkowych, których wpływ będzie bezpośrednio uwzględniony w zmiennych będących podstawą do ustalenia tej wartości (w skrajnym przypadku wartość ta może wynosić 0),
  • realizacja praw wynikających z Instrumentów Finansowych (rozliczenie) będzie następować w przyszłości i przyjmować formę pieniężną.

Podstawą i powodem potencjalnego przysporzenia dla Uczestników będzie realizacja praw wynikających z Instrumentów Finansowych, których wartość będzie ściśle zależna od wartości zdefiniowanych wskaźników. Na wysokość tych wskaźników wpływ będą mieć zmienne rynkowe i ogólna kondycja ekonomiczna Spółki, a nie inne okoliczności, w tym jedynie aktywność Uczestników na rzecz Spółki. Zdaniem Wnioskodawcy, nie ma zatem podstaw do zaliczenia przysporzenia z tego tytułu do innych niż kapitały pieniężne źródeł przychodów.

Należy również zaznaczyć, iż stosownie do postanowień art. 17 ust. 1b UPDOF przychód z odpłatnego zbycia pochodnych instrumentów finansowych oraz z realizacji praw z nich wynikających powstaje w momencie realizacji praw wynikających z pochodnych instrumentów finansowych.

Warto także podkreślić, że zgodnie z zasadami Programu do momentu wystąpienia zdarzeń określonych w Porozumieniu nie będzie możliwości realizacji praw wynikających z Instrumentów Finansowych, a tym samym wystąpienia przez Uczestników z jakimkolwiek roszczeniem w tym zakresie do Spółki. Dodatkowo, do momentu realizacji praw wynikających z Instrumentów Finansowych, nie będzie możliwości określenia wartości (czy nawet istnienia) przysporzenia po stronie Uczestników.

Mając na uwadze powyższe, zdaniem Spółki, przychód uzyskany w związku z realizacją uprawnień wynikających z Instrumentów Finansowych powinien powstawać co do zasady dla Uczestników w momencie ich realizacji i dopiero wtedy Uczestnik może otrzymać realne przysporzenie majątkowe. W konsekwencji, wyznaczenie wcześniejszego momentu powstania obowiązku podatkowego nie jest możliwe. Realizacja praw wynikających z Instrumentu Finansowego jest zatem w przekonaniu Spółki pierwszym i jedynym momentem powstania obowiązku podatkowego po stronie Uczestników.

Podobne stanowisko w zakresie kwalifikacji przychodów uzyskanych w drodze realizacji praw wynikających z instrumentów pochodnych jako przychodów z kapitałów pieniężnych, zostało zaprezentowane również w interpretacjach prawa podatkowego wydanych przez organy skarbowe, takich jak: m.in. interpretacja Dyrektora Izby Skarbowej w Katowicach z dnia 11 kwietnia 2016 r. (sygn. IBPB-2-2/4511-107/16/JG), interpretacja Dyrektora Izby Skarbowej w Warszawie z dnia 24 marca 2016 r. (sygn. IPPB2/4511-6/16-4/AK), interpretacja Dyrektora Izby Skarbowej w Łodzi z dnia 16 marca 2016 r. (sygn. IPTPB2/4511-834/2015-2/JR), interpretacja Dyrektora Izby Skarbowej w Bydgoszczy z dnia 26 lutego 2016 r. (sygn. ITPB4/4511-707/15/KK), interpretacja Dyrektora Izby Skarbowej w Warszawie z dnia 23 lutego 2016 r. (sygn. 1PPB2/4511-1136/15-2/KW1), interpretacja Dyrektora Izby Skarbowej w Bydgoszczy z dnia 13 sierpnia 2015 r. (sygn. ITPB2/4511 -636/15/IB), interpretacja Dyrektora Izby Skarbowej w Katowicach z dnia 8 maja 2015 r. (sygn. IBP BI1/2/4511 -199/15/HS), interpretacja Dyrektora Izby Skarbowej w Warszawie z dnia 16 marca 2015 r. (sygn.lPPB2/415-973/14-4/MK), interpretacja Dyrektora Izby Skarbowej w Katowicach z dnia 23 lutego 2015 r. (sygn. IBPBII/2/415-1051/14/MM), interpretacja Dyrektora Izby Skarbowej w Katowicach z dnia 5 lutego 2015 r. (sygn. IBPBII/2/415-992/14/M2M), interpretacja Dyrektora Izby Skarbowej w Katowicach z dnia 23 stycznia 2015 r. (sygn. IBPBII/2/415-932/14/AK), interpretacja Dyrektora Izby Skarbowej w Łodzi z dnia 9 stycznia 2015 r. (sygn. IPTPB1/415-604/14-2/MM).

Nie ulega zatem wątpliwości, że stanowisko występujących w imieniu Ministra Finansów Dyrektorów Izb Skarbowych w podobnych przypadkach jest jednoznaczne i ugruntowane.

Powyższa kwalifikacja do źródła przychodów, jakim są kapitały pieniężne, oznacza, iż na Spółce nie powinny ciążyć obowiązki w zakresie deklarowania oraz rozliczania dla potrzeb podatku dochodowego od osób fizycznych dochodów wynikających z realizacji praw wynikających z Instrumentów Finansowych. Zgodnie jednak z art. 39 ust. 3 UPDOF osoby fizyczne prowadzące działalność gospodarczą, osoby prawne i ich jednostki organizacyjne oraz jednostki organizacyjne niemające osobowości prawnej są obowiązane, w terminie do końca lutego roku następującego po roku podatkowym, przesłać podatnikowi oraz urzędowi skarbowemu, którym kieruje naczelnik urzędu skarbowego właściwy według miejsca zamieszkania podatnika - imienne informacje o wysokości dochodu, sporządzone według ustalonego wzoru (PIT-8C).

Obowiązek sporządzenia ww. informacji spoczywa na podmiotach, które dokonują wypłaty świadczeń stanowiących dla podatnika dochody kapitałowe lub podmiotów, za pośrednictwem których podatnik uzyskuje omawiane dochody. W rezultacie, z tytułu realizacji praw wynikających z Instrumentów Finansowych Spółka powinna być zobowiązana jedynie do sporządzenia i przesłania informacji PIT-8C Uczestnikom i właściwym urzędom skarbowym. Tym samym, nie powinny na niej ciążyć obowiązki płatnika w rozumieniu UPDOF.

Dodatkowo, w świetle takiej klasyfikacji przychodu, na podstawie art. 45 ust. 1 a pkt 1 UPDOF wyliczony dochód powinien zostać wykazany przez Uczestników w odrębnym zeznaniu podatkowym (PIT-38) sporządzanym do 30 kwietnia roku następującego po roku, w którym dochód został osiągnięty. W tym samym terminie podatek wynikający z zeznania, obliczony według stawki wynoszącej 19% dochodu, powinien zostać wpłacony do urzędu skarbowego samodzielnie przez Uczestników.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego zdarzenia przyszłego uznaje się za prawidłowe.

Mając powyższe na względzie, stosownie do art. 14c § 1 Ordynacji podatkowej, odstąpiono od uzasadnienia prawnego dokonanej oceny stanowiska Wnioskodawcy.

Końcowo - odnosząc się do powołanych przez Wnioskodawcę interpretacji organów podatkowych, które przemawiają za słusznością stanowiska przedstawionego we wniosku, należy stwierdzić, że powołane orzeczenia dotyczą konkretnych spraw podatników osądzonych w określonym stanie faktycznym i w tych sprawach rozstrzygnięcia w nich zawarte są wiążące. Natomiast Organy podatkowe mimo że w ocenie indywidualnych spraw podatników posiłkują się wydanymi rozstrzygnięciami innych organów podatkowych, to nie mają możliwości zastosowania ich wprost, z tego powodu, iż nie stanowią materialnego prawa podatkowego.

Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dniu wydania interpretacji.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, ul. Jasna 2/4, 00-013 Warszawa po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. z 2012 r., poz. 270, z późn. zm.). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy).
Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Warszawie Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Płocku, ul. 1-go Maja 10, 09-402 Płock.