IBPP2/4512-607/16-3/JJ | Interpretacja indywidualna

Dyrektor Izby Skarbowej w Katowicach,
Obowiązek składania informacji podsumowującej

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997r. Ordynacja podatkowa (t.j. Dz. U. z 2015r., poz. 613 ze zm.) oraz § 2 i § 6 pkt 2 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 22 kwietnia 2015 r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz. U. z 2015 r., poz. 643) Dyrektor Izby Skarbowej w Katowicach, działający w imieniu Ministra Rozwoju i Finansów, stwierdza, że stanowisko Wnioskodawcy przedstawione we wniosku z 25 lipca 2016r. (data wpływu 29 lipca 2016r.), uzupełnionym pismem z 6 października 2016r. (data wpływu 11 października 2016r.) oraz pismem, które wpłynęło do tut. organu 28 października 2016r., o wydanie interpretacji indywidualnej przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie obowiązku składania informacji podsumowującej – jest prawidłowe.

UZASADNIENIE

W dniu 29 lipca 2016 r. wpłynął do tut. organu ww. wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie obowiązku składania informacji podsumowującej.

Ww. wniosek został uzupełniony pismem z 6 października 2016r. (data wpływu 11 października 2016r.) przesłanym w związku z wezwaniem tut. organu z 28 września 2016r. znak: IBPP2/4512-554/16-1/JJ oraz pismem, które wpłynęło do tut. organu 28 października 2016r., przesłanym w związku z wezwaniem tut. organu z 24 października 2016r. znak: IBPP2/4512-554/16-2/JJ.

W przedmiotowym wniosku został przedstawiony następujący zaistniały stan faktyczny:

Wnioskodawca prosi o potwierdzenie prawidłowości złożonego VAT-R w dniu 04/11/2015 r. (kopia dokumentu w załączeniu) i informacji uzyskanych od pracownika US w zakresie VAT oraz informacji uzyskanych w dniu 19/07/2016 w US:

  • Wnioskodawca jest podatnikiem zwolnionym podmiotowo w zakresie podatku vat,
  • obowiązek podatkowy powstaje po przekroczeniu całkowitej kwoty wewnątrzwspólnotowego nabycia towarów na terytorium kraju 50.000 zł w trakcie roku podatkowego zgodnie z art. 10 Ustawy o Vat,
  • Wnioskodawca nie ma obowiązku składania deklaracji vat,
  • czy Wnioskodawca ma obowiązek składania informacji podsumowującej VAT UE.

W piśmie uzupełniającym Wnioskodawca wskazał następujące informacje:

  1. Wnioskodawca prowadzi działalność gospodarczą nie jest zarejestrowanym czynnym podatnikiem podatku od towarów i usług.
  2. Przedmiotem działalności jest głównie sprzedaż włóczki.
  3. Wnioskodawca korzysta ze zwolnienia podmiotowego zgodnie z art. 113 ust. 1 i 9 ustawy z dnia 11.03.2004 r o podatku od towarów i usług.
  4. Wnioskodawca jest jednym z podmiotów wymienionych w art. 10 ust. 1 pkt 2 ustawy o VAT tj. podatnikiem, u którego sprzedaż jest zwolniona od podatku na podstawie art. 113 ust. 1 i 9.
  5. Towary nabywane wewnątrzwspólnotowo nie są wymienione w art. 10 ust. 1 pkt 1 ustawy i są to głównie włóczki.
  6. Wartość wewnątrzwspólnotowego nabycia nie przekroczyła w trakcie roku podatkowego kwoty 50.000 zł.
  7. Wnioskodawca nie wybrał i nie zamierza wybrać opodatkowania wewnątrzwspólnotowego nabycia towarów mimo nie przekroczenia limitu w/w.
  8. Wnioskodawca złożył VAT-UE zgodnie z poleceniem i informacją pracownika Urzędu Skarbowego - kopia załączona do wniosku - Urząd skarbowy, jak wskazał Wnioskodawca, twierdzi że powinien posiadać informacje o kwocie wewnątrzwspólnotowego nabycia a tym samym o przekroczeniu limitu 50.000 zł. w trakcie roku podatkowego.
  9. Wnioskodawca dokonuje wewnątrzwspólnotowych zakupów towarów od podatników podatku od wartości dodanej lub osób prawnych nie będących podatnikami w rozumieniu art. 15.
W związku z powyższym opisem zadano następujące pytanie:

Czy obowiązek składania informacji podsumowującej VAT- UE powstaje po przekroczeniu całkowitej kwoty wewnątrzwspólnotowego nabycia towarów na terytorium kraju 50.000 zł w trakcie roku podatkowego - zgodnie z art. 10 Ustawy o Vat - po przekroczeniu której powstaje obowiązek rozliczania podatku VAT?

Stanowisko Wnioskodawcy:

Obowiązek składania informacji podsumowującej VAT- UE powstaje po przekroczeniu całkowitej kwoty wewnątrzwspólnotowego nabycia towarów na terytorium kraju 50.000 zł w trakcie roku podatkowego - zgodnie z art. 10 Ustawy o Vat - po przekroczeniu której powstaje obowiązek rozliczania podatku VAT.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego zaistniałego stanu faktycznego jest prawidłowe.

Zgodnie z art. 5 ust. 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (t.j. Dz.U. z 2016 r., poz. 710 ze zm.), zwanej dalej ustawą lub ustawą o VAT, opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług podlegają:

  1. odpłatna dostawa towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju;
  2. eksport towarów;
  3. import towarów na terytorium kraju;
  4. wewnątrzwspólnotowe nabycie towarów za wynagrodzeniem na terytorium kraju;
  5. wewnątrzwspólnotowa dostawa towarów.

Zgodnie z art. 9 ust. 1 ww. ustawy przez wewnątrzwspólnotowe nabycie towarów, o którym mowa w art. 5 ust. 1 pkt 4, rozumie się nabycie prawa do rozporządzania jak właściciel towarami, które w wyniku dokonanej dostawy są wysyłane lub transportowane na terytorium państwa członkowskiego inne niż terytorium państwa członkowskiego rozpoczęcia wysyłki lub transportu przez dokonującego dostawy, nabywcę towarów lub na ich rzecz.

Zgodnie z art. 9 ust. 2 ustawy, przepis ust. 1 stosuje się pod warunkiem, że:

  1. nabywcą towarów jest:
    1. podatnik, o którym mowa w art. 15, lub podatnik podatku od wartości dodanej, a nabywane towary mają służyć działalności gospodarczej podatnika,
    2. osoba prawna niebędąca podatnikiem, o którym mowa w lit. a - z zastrzeżeniem art. 10;
  2. dokonujący dostawy towarów jest podatnikiem, o którym mowa w pkt 1 lit. a.

Zgodnie z art. 10 ust. 1 ustawy o VAT, wewnątrzwspólnotowe nabycie towarów, o którym mowa w art. 9, nie występuje w przypadku, gdy:

  1. dotyczy towarów, do których miałyby odpowiednio zastosowanie przepisy art. 45 ust. 1 pkt 9, art. 80, art. 83 ust. 1 pkt 1, 3, 6, 10 i 18, z uwzględnieniem warunków określonych w tych przepisach;
  2. dotyczy towarów innych niż wymienione w pkt 1 nabywanych przez:
    1. rolników ryczałtowych dla prowadzonej przez nich dzi
    1. rolników ryczałtowych dla prowadzonej przez nich działalności rolniczej,
    2. podatników, którzy wykonują jedynie czynności inne niż opodatkowane podatkiem i którym nie przysługuje prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego przy nabyciu towarów i usług,
    3. podatników, u których sprzedaż jest zwolniona od podatku na podstawie art. 113 ust. 1 i 9,
    4. osoby prawne, które nie są podatnikami

-jeżeli całkowita wartość wewnątrzwspólnotowego nabycia towarów na terytorium kraju nie przekroczyła w trakcie roku podatkowego kwoty 50 000 zł.

W myśl art. 10 ust. 2 ww. ustawy, przepis ust. 1 pkt 2 stosuje się, jeżeli całkowita wartość wewnątrzwspólnotowego nabycia towarów na terytorium kraju nie przekroczyła w poprzednim roku podatkowym kwoty 50 000 zł.

Podatnikami, zgodnie z art. 15 ust. 1 ustawy o VAT, są osoby prawne, jednostki organizacyjne niemające osobowości prawnej oraz osoby fizyczne, wykonujące samodzielnie działalność gospodarczą, o której mowa w ust. 2, bez względu na cel lub rezultat takiej działalności.

Działalność gospodarcza obejmuje wszelką działalność producentów, handlowców lub usługodawców, w tym podmiotów pozyskujących zasoby naturalne oraz rolników, a także działalność osób wykonujących wolne zawody. Działalność gospodarcza obejmuje w szczególności czynności polegające na wykorzystywaniu towarów lub wartości niematerialnych i prawnych w sposób ciągły dla celów zarobkowych (art. 15 ust. 2 ustawy o VAT).

Stosownie do art. 96 ust. 1 i 3 ustawy o VAT, podmioty, o których mowa w art. 15, są obowiązane przed dniem wykonania pierwszej czynności określonej w art. 5 złożyć naczelnikowi urzędu skarbowego zgłoszenie rejestracyjne, z zastrzeżeniem ust. 3.

Podmioty wymienione w art. 15, u których sprzedaż jest zwolniona od podatku na podstawie art. 113 ust. 1 i 9 lub wykonujące wyłącznie czynności zwolnione od podatku na podstawie art. 43 ust. 1 lub przepisów wydanych na podstawie art. 82 ust. 3, mogą złożyć zgłoszenie rejestracyjne.

W myśl art. 97 ust. 1-3 ustawy, podatnicy, o których mowa w art. 15, podlegający obowiązkowi zarejestrowania jako podatnicy VAT czynni, są obowiązani przed dniem dokonania pierwszej wewnątrzwspólnotowej dostawy lub pierwszego wewnątrzwspólnotowego nabycia zawiadomić naczelnika urzędu skarbowego w zgłoszeniu rejestracyjnym, o którym mowa w art. 96, o zamiarze rozpoczęcia wykonywania tych czynności.

Przepis ust. 1 stosuje się również do podatników w rozumieniu art. 15 innych niż wymienieni w ust. 1 i osób prawnych niebędących podatnikami w rozumieniu art. 15, u których wartość wewnątrzwspólnotowego nabycia towarów przekroczyła kwotę, o której mowa w art. 10 ust. 1 pkt 2, oraz tych, którzy zamierzają skorzystać z możliwości określonej w art. 10 ust. 6.

Naczelnik urzędu skarbowego rejestruje podmiot, który dokonał zawiadomienia zgodnie z ust. 1, jako podatnika VAT UE.

Stosownie do art. 100 ust. 1 ustawy – podatnicy, o których mowa w art. 15, zarejestrowani jako podatnicy VAT UE, są obowiązani składać w urzędzie skarbowym zbiorcze informacje o dokonanych:

  1. wewnątrzwspólnotowych dostawach towarów w rozumieniu art. 13 ust. 1 i 3, do których ma zastosowanie art. 42 ust. 1, na rzecz podatników podatku od wartości dodanej lub osób prawnych niebędących takimi podatnikami, zidentyfikowanych na potrzeby podatku od wartości dodanej,
  2. wewnątrzwspólnotowych nabyciach towarów, o których mowa w art. 9 ust. 1 lub art. 11 ust. 1, od podatników podatku od wartości dodanej, zidentyfikowanych na potrzeby podatku od wartości dodanej,
  3. dostawach towarów zgodnie z art. 136 ust. 1 lub 2, na rzecz podatników podatku od wartości dodanej lub osób prawnych niebędących takimi podatnikami, zidentyfikowanych na potrzeby podatku od wartości dodanej,
  4. usługach, do których stosuje się art. 28b, na rzecz podatników podatku od wartości dodanej lub osób prawnych niebędących takimi podatnikami, zidentyfikowanych na potrzeby podatku od wartości dodanej, świadczonych na terytorium państwa członkowskiego innym niż terytorium kraju, innych niż zwolnionych od podatku od wartości dodanej lub opodatkowanych stawką 0%, dla których zobowiązanym do zapłaty podatku od wartości dodanej jest usługobiorca

‒zwane dalej „informacjami podsumowującymi”.

W świetle art. 100 ust. 3 ustawy – informacje podsumowujące składa się za okresy miesięczne, w terminie do 15. dnia miesiąca następującego po miesiącu, w którym powstał obowiązek podatkowy z tytułu dokonania transakcji, o których mowa w ust. 1, z zastrzeżeniem ust. 4, 6 i 7.

Z opisu sprawy wynika, że Wnioskodawca prowadzi działalność gospodarczą i nie jest zarejestrowanym czynnym podatnikiem podatku od towarów i usług. Przedmiotem działalności jest głównie sprzedaż włóczki. Wnioskodawca korzysta ze zwolnienia podmiotowego zgodnie z art. 113 ust. 1 i 9 ustawy z dnia 11.03.2004 r o podatku od towarów i usług. Wnioskodawca jestem jednym z podmiotów wymienionych w art. 10 ust. 1 pkt 2 ustawy o VAT tj. podatnikiem, u którego sprzedaż jest zwolniona od podatku na podstawie art. 113 ust. 1 i 9. Towary nabywane wewnątrzwspólnotowo nie są wymienione w art. 10 ust. 1 pkt 1 ustawy i są to głównie włóczki.

Wartość wewnątrzwspólnotowego nabycia nie przekroczyła w trakcie roku podatkowego kwoty 50.000 zł. Wnioskodawca nie wybrał i nie zamierza wybrać opodatkowania wewnątrzwspólnotowego nabycia towarów mimo nie przekroczenia limitu w/w. Wnioskodawca złożył VAT-UE. Wnioskodawca dokonuje wewnątrzwspólnotowych zakupów towarów od podatników podatku od wartości dodanej lub osób prawnych nie będących podatnikami w rozumieniu art. 15.

Wnioskodawca powziął wątpliwość, czy obowiązek składania informacji podsumowującej VAT- UE powstaje po przekroczeniu całkowitej kwoty wewnątrzwspólnotowego nabycia towarów na terytorium kraju 50.000 zł w trakcie roku podatkowego, po przekroczeniu której powstaje obowiązek rozliczania podatku VAT.

Z powołanym przepisów wynika, że podatnik, który jest czynnym podatnikiem VAT ma obowiązek zarejestrowania się m.in. przed dokonaniem pierwszej transakcji związanej z WNT, czyli nabyciem towarów od kontrahenta unijnego (dotyczy nabycia towarów od firm; nie dotyczy zakupu od osób fizycznych nieprowadzących działalności a zamieszkałych w krajach UE).

Natomiast obowiązek rejestracji dla celów wewnątrzwspólnotowych nie dotyczy tylko i wyłącznie czynnych podatników VAT. Przedsiębiorcy, którzy nie są czynnymi podatnikami VAT (czyli korzystający ze zwolnienia podmiotowego z VAT ze względu na limit wartości sprzedaży do 150.000 zł) uczestnicząc w transakcjach wewnątrzwspólnotowych również mają obowiązek rejestracji w VAT-UE w sytuacji gdy dokonują WNT - nabycia towarów w momencie gdy ich nabywana wartość w danym roku przekroczy 50.000 zł.

Podatnik, który dokona rejestracji dla celów VAT-UE jest zobowiązany złożyć informację podsumowującą za okres, w którym dokonano wewnątrzwspólnotowego nabycia towarów, bądź wewnątrzwspólnotowej dostawy towarów, bądź świadczenia usług dla kontrahentów z UE dla których stosuje się zasadę art. 28b.

Mając na uwadze powołane przepisy prawa podatkowego oraz przedstawiony opis sprawy należy stwierdzić, że skoro Wnioskodawca nie jest czynnym zarejestrowanym podatnikiem podatku VAT i korzysta ze zwolnienia podmiotowego na podstawie art. 113 ust. 1 i 9 ustawy o VAT, to dokonując transakcji zakupu towarów od podatników podatku od wartości dodanej do momentu przekroczenia limitu, o którym mowa w art. 10 ust. 1 pkt 2 ustawy (tj. 50.000 zł) nie ma obowiązku składania informacji podsumowujących i opodatkowywania tych nabyć. Obowiązek opodatkowania transakcji wewnątrzwspólnotowego nabycia wystąpi w związku z przekroczeniem w ciągu roku podatkowego wartości nabycia 50.000 zł, pod warunkiem, że całkowita wartość wewnątrzwspólnotowego nabycia towarów na terytorium kraju nie przekroczyła w poprzednim roku podatkowym kwoty 50 000 zł.

Zatem stanowisko Wnioskodawcy jest prawidłowe.

Interpretacja dotyczy zaistniałego stanu faktycznego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dacie zaistnienia zdarzenia w przedstawionym stanie faktycznym.

Interpretacja rozstrzyga ściśle w zakresie sformułowanego pytania oraz przedstawionego stanowiska. Zatem nie rozstrzyga w zakresie rozpoznania sprzedaży wysyłkowej na terytorium kraju, bowiem powyższe nie było przedmiotem wniosku.

Trzeba też podkreślić, że oceny prawidłowości stanowiska Wnioskodawcy dokonano przy założeniu, że całkowita wartość wewnątrzwspólnotowego nabycia towarów na terytorium kraju nie przekroczyła w poprzednim roku podatkowym kwoty 50 000 zł.

Zmiana któregokolwiek elementu opisu stanu faktycznego przedstawionego we wniosku lub zmiana stanu prawnego powoduje, że interpretacja traci ważność.

Ponadto tut. Organ informuje, że zgodnie z art. 14na pkt 2 ustawy Ordynacja podatkowa, przepisów art. 14k-14n dotyczących ochrony prawnej wynikającej z zastosowania się Wnioskodawcy do otrzymanej interpretacji nie stosuje się, jeżeli stan faktyczny lub zdarzenie przyszłe przedstawione we wniosku stanowią element czynności będących przedmiotem decyzji wydanej w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy o podatku od towarów i usług, tj. czynności dokonanych w ramach transakcji, które pomimo spełnienia warunków formalnych ustanowionych w przepisach ustawy, miały zasadniczo na celu osiągnięcie korzyści podatkowych, których przyznanie byłoby sprzeczne z celem, któremu służą te przepisy.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach, ul. Prymasa S. Wyszyńskiego 2, 44-101 Gliwice, po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – t.j. Dz. U. z 2016r., poz. 718 ze zm.). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy). Jednocześnie, zgodnie z art. 57a ww. ustawy, skarga na pisemną interpretację przepisów prawa podatkowego wydaną w indywidualnej sprawie, opinię zabezpieczającą i odmowę wydania opinii zabezpieczającej może być oparta wyłącznie na zarzucie naruszenia przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd administracyjny jest związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną. Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Katowicach, Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Bielsku-Białej, ul. Traugutta 2a, 43-300 Bielsko-Biała.