IPPP3/4512-943/15-4/ISK | Interpretacja indywidualna

Obowiązek rozliczenia podatku z tytułu importu usług.
IPPP3/4512-943/15-4/ISKinterpretacja indywidualna
  1. import usług
  2. organ władzy publicznej
  3. świadczenie usług
  1. Podatek od towarów i usług (VAT) -> Miejsce świadczenia -> Miejsce świadczenia przy świadczeniu usług -> Miejsce świadczenia usług transportowych
  2. Podatek od towarów i usług (VAT) -> Podatnicy i płatnicy -> Inne grupy podatników

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2015 r., poz. 613 z późn. zm.) oraz § 6 pkt 5 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 22 kwietnia 2015 r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz. U. z 2015 r. poz. 643) Dyrektor Izby Skarbowej w Warszawie działający w imieniu Ministra Finansów stwierdza, że stanowisko Wnioskodawcy przedstawione we wniosku z dnia 13 listopada 2015 r. (data wpływu 16 listopada 2015 r.), uzupełnionym w dniu 29 grudnia 2015 r. (data wpływu 31 grudnia 2015 r.) na wezwanie tut. Organu z dnia 18 grudnia 2015 r. (skutecznie doręczone w dniu 22 grudnia 2015 r.) o wydanie interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie obowiązku rozliczenia podatku z tytułu importu usług – jest prawidłowe.

UZASADNIENIE

W dniu 16 listopada 2015 r. wpłynął ww. wniosek o wydanie interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie obowiązku rozliczenia podatku z tytułu importu usług.

Wniosek uzupełniony został w dniu 29 grudnia 2015 r. (data wpływu 31 grudnia 2015 r.) w odpowiedzi na wezwanie tut. Organu z dnia 18 grudnia 2015 r.

We wniosku przedstawiono następujące zdarzenie przyszłe:

Wnioskodawca w W. zwany dalej A. jest beneficjentem umowy zawartej z Ministerstwem o dofinansowanie projektu w RAMACH PROGRAMU OPERACYJNEGO WIEDZA EDUKACJA ROZWÓJ 2014-2020 w ramach programu współfinansowanego ze środków Europejskiego Funduszu Społecznego. A. jest państwową jednostką organizacyjną posiadającą osobowość prawną i jest zarejestrowany dla celów VAT jako czynny podatnik VAT.

Celem realizacji nałożonych na A. zadań, A. planuje zawrzeć umowę z Bankiem (zwany dalej: Bankiem) na wykonanie (za zwrotem poniesionych kosztów) przez Bank na rzecz A. usług doradczych polegających na udzieleniu wsparcia w zakresie przeprowadzenia przeglądów przykładów międzynarodowych oraz polskiego systemu Organizacji (O.) w opiece zdrowotnej, zaprojektowanie modeli podstawowych oraz rozwoju potencjału w dziedzinie zarządzania programem O. celem zapewnienia większej koordynacji i integracji w opiece zdrowotnej.

Zgodnie z Artykułem I Umowy o utworzeniu Banku, cele Banku są następujące:

  1. Pomoc w odbudowie i rozwoju gospodarczym terytoriów członków przez ułatwienie inwestycji kapitałowych na cele produkcyjne oraz na odbudowę gospodarstw zniszczonych lub zdezorganizowanych przez wojnę, przestawienie urządzeń produkcyjnych na potrzeby pokojowe i popieranie rozwoju sił wytwórczych w krajach gospodarczo mniej rozwiniętych.
  2. Popieranie prywatnych inwestycji zagranicznych przez udzielanie gwarancji lub uczestniczenie w pożyczkach zagranicznych i innych inwestycjach dokonywanych przez inwestorów prywatnych; jeżeli zaś kapitał prywatny nie może być uzyskany na odpowiednich warunkach - uzupełnianie prywatnych inwestycji w drodze dostarczania na dogodnych warunkach środków pieniężnych dla celów wytwórczych z własnego kapitału Banku, z funduszów przez niego zebranych i z innych jego środków.
  3. Popieranie długofalowego, zrównoważonego wzrostu wymiany międzynarodowej i utrzymywanie równowagi bilansów płatniczych przez popieranie inwestycji zagranicznych, zmierzających do rozwoju sił wytwórczych członków, w celu wzmożenia wytwórczości, podniesienia stopy życiowej i polepszenia warunków pracy na ich terytoriach.
  4. Udzielanie pożyczek lub gwarantowanie pożyczek międzynarodowych z innych źródeł w taki sposób, by projekty inwestycji, szczególnie pożytecznych i pilnych, zarówno większych jak i mniejszych, traktowane były w pierwszej kolejności.
  5. Prowadzenie swych operacji pod kątem widzenia wpływu inwestycji zagranicznych na warunki gospodarcze w krajach członków i ułatwianie łagodnego przejścia od gospodarki wojennej do pokojowej w latach bezpośrednio po wojnie następujących.

Zgodnie z Artykułem VII § 9 (Immunitety podatkowe) ww. Umowy:

  1. Bank, jego aktywa, własność, dochody oraz jego operacje i transakcje dozwolone umową niniejszą są wolne od wszelkich podatków i wszelkiego rodzaju opłat celnych. Bank jest również wolny od odpowiedzialności za ściąganie albo płacenie jakichkolwiek podatków bądź opłat.

Usługi będą realizowane na podstawie umowy w kilku etapach (za prace wykonane w ramach każdego etapu zostało określone wynagrodzenie, które A. jest zobowiązany zapłacić na rzecz Banku), zaś finalnie powinny zakończyć się z dniem 31 grudnia 2016 r.

W związku z planowanym nabyciem usług doradczych, po stronie A. powstała wątpliwość co do obowiązku rozpoznania tzw. importu usług i rozliczania VAT z tytułu nabycia usług do Polski.

W uzupełnieniu z dnia 29 grudnia 2015 r. Wnioskodawca dodał, iż Bank zwany dalej Bankiem posiada siedzibę w Waszyngtonie. Zgodnie z wiedzą Wnioskodawcy, Bank nie prowadzi działalności gospodarczej na terytorium Polski w rozumieniu przepisów ustawy o VAT. Natomiast Bank posiada przedstawicielstwo zagraniczne pod nazwą: T., zarejestrowane pod numerem REGON – jako jednostka organizacyjna niemająca osobowości prawnej i podmiot nieposiadający wpisu do rejestru lub ewidencji, adres siedziby.

W związku z powyższym opisem zadano następujące pytanie:

Czy w świetle przepisów art. 17 ust. 1 pkt 4 w związku z art. 15 ustawy o VAT, A. jest zobowiązany do rozliczenia podatku VAT w Polsce (jako wynik importu usługi) w związku z nabyciem usług doradczych świadczonych na zasadzie zwrotu poniesionych kosztów od Banku...

Zdaniem Wnioskodawcy, w świetle przepisów art. 17 ust. 1 pkt 4 w związku z art. 15 ustawy o VAT, A. nie jest zobowiązany do rozliczenia VAT w Polsce (jako wynik importu usług) w związku z nabyciem usług od Banku.

Uzasadnienie stanowiska A.:

Jak stanowi art. 17 ust. 1 pkt 4 ustawy o VAT, podatnikami są osoby prawne, osoby fizyczne i jednostki organizacyjne niemające osobowości prawnej nabywające usługi, jeżeli łącznie spełnione są następujące warunki:

  1. usługodawcą jest podatnik nieposiadający siedziby działalności gospodarczej oraz stałego miejsca prowadzenia działalności gospodarczej na terytorium kraju, a w przypadku usług, do których stosuje się art. 28e ustawy o VAT, podatnik ten nie jest zarejestrowany zgodnie z art. 96 ust. 4 ustawy o VAT,
  2. usługobiorcą jest: w przypadku usług, do których stosuje się art. 28b ustawy o VAT podatnik, o którym mowa w art. 15 ustawy o VAT, lub osoba prawna niebędąca podatnikiem, o którym mowa w art. 15 ustawy o VAT, zarejestrowana lub obowiązana do zarejestrowania zgodnie z art. 97 ust. 4 ustawy o VAT,
    - w pozostałych przypadkach - podatnik, o którym mowa w art. 15 ustawy o VAT, posiadający siedzibę działalności gospodarczej lub stałe miejsce prowadzenia działalności gospodarczej na terytorium kraju lub osoba prawna niebędąca podatnikiem, o którym mowa w art. 15 ustawy o VAT, posiadająca siedzibę na terytorium kraju i zarejestrowana lub obowiązana do zarejestrowania zgodnie z art. 97 ust. 4 ustawy o VAT.

Z powyższego przepisu wynika więc, iż podmioty nabywające usługi mogą zostać uznane za zobowiązane do rozliczenia VAT w Polsce (w odniesieniu do nabywanych usług) jeśli spełnione są warunki dotyczące odpowiedniego statusu usługodawcy i usługobiorcy (muszą być oni podatnikami VAT).

W opinii A., w przedmiotowej sytuacji nie jest spełniony warunek dotyczący statusu usługodawcy (art. 17 ust. 1 pkt 4 lit. a ustawy o VAT), tj. usługodawca nie jest podatnikiem VAT nieposiadającym siedziby działalności gospodarczej w Polsce. W tym zakresie bowiem usługodawca (Bank) nie jest podatnikiem w rozumieniu przepisów w zakresie VAT.

Definicja podatnika została sformułowana w przepisie art. 15 ust. 1 ustawy o VAT. Zgodnie z tym przepisem, podatnikami są osoby prawne, jednostki organizacyjne niemające osobowości prawnej oraz osoby fizyczne, wykonujące samodzielnie działalność gospodarczą bez względu na cel lub rezultat takiej działalności. Jednocześnie, jak stanowi art. 15 ust. 2 ustawy o VAT, działalność gospodarcza obejmuje wszelką działalność producentów, handlowców lub usługodawców, w tym podmiotów pozyskujących zasoby naturalne oraz rolników, a także działalność osób wykonujących wolne zawody. Działalność gospodarcza obejmuje w szczególności czynności polegające na wykorzystywaniu towarów lub wartości niematerialnych i prawnych w sposób ciągły dla celów zarobkowych.

W świetle powyższego, za podatnika VAT uznaje się osobę (jednostkę) prowadzącą działalność gospodarczą tj. wykorzystującą swoje zasoby w sposób ciągły dla celów zarobkowych. W przypadku Banku, nie można uznać, iż jest to podmiot prowadzący działalność gospodarczą. Jest to bowiem podmiot powołany przez środowisko międzynarodowe do niesienia pomocy rozwojowej na rzecz państw członkowskich i państw rozwijających się. Nie jest podmiotem komercyjnym, lecz podmiotem realizującym różnego rodzaju zadania publiczne dla państw rozwijających się. Ponadto aby uniknąć wątpliwości, iż Bank jest podmiotem niekomercyjnym został on całkowicie zwolniony ze wszelkich obciążeń podatkowych, gdyż wszelkie aktywa i zasoby zgromadzone przez Bank są przeznaczane właśnie na pomoc rozwojową.

Stąd też, zdaniem A. nie można uznać, iż Bank jest podatnikiem VAT, a przez to nie można uznać, iż spełnione są warunki do potraktowania A. (w świetle art. 17 ust. 1 pkt 4 ustawy o VAT) jako podmiotu zobowiązanego do rozliczenia VAT w związku z nabyciem usług od Banku. Bank z tytułu planowanej realizacji na rzecz A. umowy (za zwrotem poniesionych kosztów) nie może być uznany za podatnika, o którym mowa w art. 28a ustawy o VAT (będzie działał jako organ, o którym mowa w art. 15 ust. 6 ustawy, tj. w ramach reżimu publiczno-prawnego). Dlatego też, z uwagi na brak statusu Banku jako podatnika VAT, A. nie jest zobowiązane do rozpoznania tzw. importu usług w Polsce.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego zdarzenia przyszłego jest prawidłowe.

Zgodnie z art. 5 ust. 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (Dz. U. Z 2011 r., Nr 177, poz. 1054, z późn. zm.) – zwanej dalej „ustawą”, opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług (...) podlegają odpłatna dostawa towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju.

Przez dostawę towarów, o której mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się przeniesienie prawa do rozporządzania towarami jak właściciel (...) (art. 7 ust. 1 ustawy).

W myśl art. 8 ust. 1 ustawy, przez świadczenie usług, o którym mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, natomiast rozumie się każde świadczenie na rzecz osoby fizycznej, osoby prawnej lub jednostki organizacyjnej niemającej osobowości prawnej, które nie stanowi dostawy towarów w rozumieniu art. 7 (...).

Zgodnie z art. 15 ust. 1 ustawy, podatnikami są osoby prawne, jednostki organizacyjne niemające osobowości prawnej oraz osoby fizyczne, wykonujące samodzielnie działalność gospodarczą, o której mowa w ust. 2, bez względu na cel lub rezultat takiej działalności.

Działalność gospodarcza obejmuje wszelką działalność producentów, handlowców lub usługodawców, w tym podmiotów pozyskujących zasoby naturalne oraz rolników, a także działalność osób wykonujących wolne zawody. Działalność gospodarcza obejmuje w szczególności czynności polegające na wykorzystywaniu towarów lub wartości niematerialnych i prawnych w sposób ciągły dla celów zarobkowych (art. 15 ust. 2 ustawy).

Natomiast w myśl art. 15 ust. 6 ustawy, nie uznaje się za podatnika organów władzy publicznej oraz urzędów obsługujących te organy w zakresie realizowanych zadań nałożonych odrębnymi przepisami prawa, dla realizacji których zostały one powołane, z wyłączeniem czynności wykonywanych na podstawie zawartych umów cywilnoprawnych.

Stosownie do art. 2 pkt 9 ustawy, przez import usług rozumie się świadczenie usług, z tytułu wykonania których podatnikiem jest usługobiorca, o którym mowa w art. 17 ust. 1 pkt 4.

Zgodnie z art. 17 ust. 1 pkt 4 ustawy, podatnikami są również osoby prawne, jednostki organizacyjne niemające osobowości prawnej oraz osoby fizyczne nabywające usługi, jeżeli łącznie spełnione są następujące warunki:

  1. usługodawcą jest podatnik nieposiadający siedziby działalności gospodarczej oraz stałego miejsca prowadzenia działalności gospodarczej na terytorium kraju, a w przypadku usług, do których stosuje się art. 28e, podatnik ten nie jest zarejestrowany zgodnie z art. 96 ust. 4,
  2. usługobiorcą jest:
    • w przypadku usług, do których stosuje się art. 28b - podatnik, o którym mowa w art. 15, lub osoba prawna niebędąca podatnikiem, o którym mowa w art. 15, zarejestrowana lub obowiązana do zarejestrowania zgodnie z art. 97 ust. 4,
    • w pozostałych przypadkach - podatnik, o którym mowa w art. 15, posiadający siedzibę działalności gospodarczej lub stałe miejsce prowadzenia działalności gospodarczej na terytorium kraju lub osoba prawna niebędąca podatnikiem, o którym mowa w art. 15, posiadająca siedzibę na terytorium kraju i zarejestrowana lub obowiązana do zarejestrowania zgodnie z art. 97 ust. 4.

Obowiązek rozliczenia podatku od towarów i usług przez nabywcę z tytułu importu usług wynika z miejsca świadczenia tych usług.

Dla celów określenia miejsca świadczenia usług, ustawodawca odrębnie zdefiniował pojęcie podatnika. Na podstawie art. 28a pkt 1 ustawy, przez podatnika należy rozumieć:

  1. podmioty, które wykonują samodzielnie działalność gospodarczą, o której mowa w art. 15 ust. 2, lub działalność gospodarczą odpowiadającą tej działalności, bez względu na cel czy rezultat takiej działalności, z uwzględnieniem art. 15 ust. 6;
  2. osobę prawną niebędącą podatnikiem na podstawie lit. a, która jest zidentyfikowana lub obowiązana do identyfikacji do celów podatku lub podatku od wartości dodanej.

Z opisu sprawy wynika, że Wnioskodawca jest państwową jednostką organizacyjną posiadającą osobowość prawną i jest zarejestrowany dla celów VAT jako czynny podatnik VAT.

Celem realizacji nałożonych na A. zadań, Fundusz planuje zawrzeć umowę z Bankiem (zwany: Bankiem) na wykonanie (za zwrotem poniesionych kosztów) przez Bank na rzecz A. usług doradczych polegających na udzieleniu wsparcia w zakresie przeprowadzenia przeglądów przykładów międzynarodowych oraz polskiego systemu Organizacji (O.) w opiece zdrowotnej, zaprojektowanie modeli podstawowych oraz rozwoju potencjału w dziedzinie zarządzania programem O. celem zapewnienia większej koordynacji i integracji w opiece zdrowotnej.

Usługi będą realizowane na podstawie umowy w kilku etapach (za prace wykonane w ramach każdego etapu zostało określone wynagrodzenie, które A. jest zobowiązany zapłacić na rzecz Banku), zaś finalnie powinny zakończyć się z dniem 31 grudnia 2016 r.

Bank zwany dalej bankiem posiada siedzibę w W. Zgodnie z wiedzą Wnioskodawcy, Bank nie prowadzi działalności gospodarczej na terytorium Polski w rozumieniu przepisów ustawy o VAT. Natomiast Bank posiada przedstawicielstwo zagraniczne.

Wątpliwości Wnioskodawcy dotyczą obowiązku rozpoznania importu usług i rozliczania podatku od towarów i usług w opisanej sytuacji.

Jak wyżej wskazano, obowiązek rozliczenia podatku od towarów i usług przez nabywcę usług wynika z ustaleń w zakresie miejsca świadczenia usług. Zatem definicja podatnika, o której mowa w art. 17 ust. 1 pkt 4 ustawy, powinna być rozpatrywana w kontekście uregulowań dotyczących miejsca świadczenia (art. 28a-28o ustawy).

Z art. 28a pkt 1 lit. a) wynika natomiast, że podatnikami będą podmioty, które wykonują samodzielnie działalność gospodarczą, o której mowa w art. 15 ust. 2, lub działalność gospodarczą odpowiadającą tej działalności, bez względu na cel czy rezultat takiej działalności, z uwzględnieniem art. 15 ust. 6 ustawy.

Uregulowania art. 15 ust. 6 ustawy są odpowiednikiem art. 13 dyrektywy Rady 2006/112/WE z dnia 28 listopada 2006 r. w sprawie wspólnego systemu podatku od wartości dodanej (Dz. U. UE L Nr 347, str. 1, z późn. zm.), zgodnie z którym krajowe, regionalne i lokalne organy władzy oraz inne podmioty prawa publicznego nie są uważane za podatników w związku z działalnością, którą podejmują lub transakcjami, których dokonują jako organy władzy publicznej, nawet jeśli pobierają należności, opłaty, składki lub płatności w związku z takimi działaniami lub transakcjami.

Jednakże w przypadku gdy podejmują one takie działania lub dokonują takich transakcji, są uważane za podatników w odniesieniu do tych działań lub transakcji, gdyby wykluczenie ich z kategorii podatników prowadziło do znaczących zakłóceń konkurencji.

W każdych okolicznościach podmioty prawa publicznego są uważane za podatników w związku z czynnościami określonymi w załączniku I, chyba że niewielka skala tych działań sprawia, że mogą być one pominięte.

Wnioskodawca wskazał, iż zgodnie z Artykułem I Umowy o utworzeniu Banku, cele Banku są następujące:

  1. Pomoc w odbudowie i rozwoju gospodarczym terytoriów członków przez ułatwienie inwestycji kapitałowych na cele produkcyjne oraz na odbudowę gospodarstw zniszczonych lub zdezorganizowanych przez wojnę, przestawienie urządzeń produkcyjnych na potrzeby pokojowe i popieranie rozwoju sił wytwórczych w krajach gospodarczo mniej rozwiniętych.
  2. Popieranie prywatnych inwestycji zagranicznych przez udzielanie gwarancji lub uczestniczenie w pożyczkach zagranicznych i innych inwestycjach dokonywanych przez inwestorów prywatnych; jeżeli zaś kapitał prywatny nie może być uzyskany na odpowiednich warunkach - uzupełnianie prywatnych inwestycji w drodze dostarczania na dogodnych warunkach środków pieniężnych dla celów wytwórczych z własnego kapitału Banku, z funduszów przez niego zebranych i z innych jego środków.
  3. Popieranie długofalowego, zrównoważonego wzrostu wymiany międzynarodowej i utrzymywanie równowagi bilansów płatniczych przez popieranie inwestycji zagranicznych, zmierzających do rozwoju sił wytwórczych członków, w celu wzmożenia wytwórczości, podniesienia stopy życiowej i polepszenia warunków pracy na ich terytoriach.
  4. Udzielanie pożyczek lub gwarantowanie pożyczek międzynarodowych z innych źródeł w taki sposób, by projekty inwestycji, szczególnie pożytecznych i pilnych, zarówno większych jak i mniejszych, traktowane były w pierwszej kolejności.
  5. Prowadzenie swych operacji pod kątem widzenia wpływu inwestycji zagranicznych na warunki gospodarcze w krajach członków i ułatwianie łagodnego przejścia od gospodarki wojennej do pokojowej w latach bezpośrednio po wojnie następujących.

Bank będzie się kierował we wszystkich swych decyzjach celami wyżej określonymi.

Zgodnie z Artykułem VII, § 9 (Immunitety podatkowe) ww. Umowy:

  1. Bank, jego aktywa, własność, dochody oraz jego operacje i transakcje dozwolone umową niniejszą są wolne od wszelkich podatków i wszelkiego rodzaju opłat celnych. Bank jest również wolny od odpowiedzialności za ściąganie albo płacenie jakichkolwiek podatków bądź opłat.

Mając na uwadze powyższe uregulowania dotyczące charakteru funkcjonowania Banu, oraz uwzględniając postanowienia art. 17 ust. 1 pkt 4 ustawy odnoszące się do statusu usługodawcy należy stwierdzić, iż w przedmiotowej sprawie Bank z tytułu realizacji na rzecz Wnioskodawcy umowy na wykonanie usług doradczych świadczonych na zasadzie zwrotu poniesionych kosztów, nie będzie uznany za podatnika, o którym mowa w art. 28a ustawy. W konsekwencji Wnioskodawca nie będzie zobowiązany do rozliczenia podatku od towarów i usług w związku z realizowaną transakcją na zasadzie tzw. importu usług (zgodnie z art. 17 ust. 1 pkt 4 ustawy).

Tym samym stanowisko Wnioskodawcy w powyższym zakresie należy uznać za prawidłowe.

Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dniu wydania interpretacji.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, ul. Jasna 2/4, 00-013 Warszawa po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. 2012, poz. 270, z późn. zm.). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy). Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Warszawie Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Płocku, ul. 1-go Maja 10, 09-402 Płock.

Dodatkowe interpretacje podatkowe i orzeczenia

© 2011-2016 Interpretacje.org
StrukturaWybrane zagadnieniaSerwis
Działy przedmiotowe
Komentarze podatkowe
Najnowsze interpretacje
Aport
Gmina
Koszty uzyskania przychodów
Najem
Nieruchomości
Obowiązek podatkowy
Odszkodowania
Pracownik
Prawo do odliczenia
Projekt
Przedsiębiorstwa
Przychód
Różnice kursowe
Sprzedaż
Stawki podatku
Świadczenie usług
Udział
Zwolnienia przedmiotowe
Aktualności
Informacje o serwisie
Kanały RSS
Reklama w serwisie
Serwis zawiera interpretacje podatkowe publikowane przez Ministerstwo Finansów, na które składają się: interpretacje indywidualne oraz interpretacje ogólne wydane na podstawie art. 14a oraz art. 14b ustawy z 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (tj. Dz. U. z 2005 r. Nr 8 poz. 60 ze zm.), jak również informacje o zakresie stosowania przepisów prawa podatkowego (interpretacje podatkowe wydane na podstawie przepisów obowiązujących przed 1 lipca 2007 r.), a także wybrane orzeczenia dotyczące problematyki podatkowej.