ILPB1/415-660/13-2/AMN | Interpretacja indywidualna

Dyrektor Izby Skarbowej w Poznaniu,
Podatek dochodowy od osób fizycznych w zakresie sposobu opodatkowania otrzymanych nieodpłatnie środków do produkcji drobiu.

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2012 r., poz. 749 ze zm.) oraz § 2 i § 6 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 20 czerwca 2007 r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz. U. Nr 112, poz. 770 ze zm.) Dyrektor Izby Skarbowej w Poznaniu działając w imieniu Ministra Finansów stwierdza, że stanowisko Pana, przedstawione we wniosku z dnia 24 maja 2013 r. (data wpływu 6 czerwca 2013 r.) o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku dochodowego od osób fizycznych w zakresie sposobu opodatkowania otrzymanych nieodpłatnie środków do produkcji drobiu – jest prawidłowe.

UZASADNIENIE

W dniu 6 czerwca 2013 r. został złożony ww. wniosek o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego w indywidualnej sprawie dotyczącej podatku dochodowego od osób fizycznych w zakresie sposobu opodatkowania otrzymanych nieodpłatnie środków do produkcji drobiu.

W przedmiotowym wniosku zostało przedstawione następujące zdarzenie przyszłe.

Wnioskodawca jest hodowcą - producentem drobiu indyków i posiada numer identyfikacyjny producenta rolnego. Wnioskodawca jest członkiem Grupy Producentów „A” sp. z o.o. z siedzibą w T., która działa jako grupa producentów rolnych, na podstawie ustawy o grupach producentów rolnych i ich związkach oraz zmianie innych ustaw z dnia 15 września 2000 r. W dniu 16 sierpnia 2008 r. spółka została wpisana do rejestru grup producentów rolnych, prowadzonego przez Marszałka Województwa.

Wnioskodawca prowadzi działalność w zakresie działów produkcji rolnej - hodowla indyków. Opłaca zryczałtowany podatek dochodowy z tytułu prowadzonej działalności, uzależniony od ilości wstawianych sztuk drobiu i stawki ryczałtu określanej każdego roku.

Wnioskodawca nie prowadzi ksiąg, o których mowa w art. 15 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, stąd też na podstawie art. 24 ust. 4 zdanie 2 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, dochód z działów specjalnych produkcji rolnej, ustala się przy zastosowaniu norm szacunkowych - dochody z jednostki produkcji zwierzęcej, określonych w załączniku nr 2. Kwota zryczałtowanego podatku nie jest uzależniona od wysokości uzyskiwanych przychodów. Grupą produktów, dla której została utworzona Grupa Producentów „A” sp. z o.o. z siedzibą w T. jest drób żywy. Każdy z 5 wspólników posiada 20% udziałów. Zgodnie z zasadami funkcjonowania grup producentów rolnych, członkowie grupy (jej wspólnicy) wyprodukowane przez siebie indyki sprzedają do GP„A” sp. z o.o., która następnie sprzedaje je ubojniom drobiu. Po otrzymaniu przez grupę producentów rolnych zapłaty z tytułu sprzedanego drobiu (indyków), grupa reguluje zobowiązania powstałe z tytułu zakupu drobiu (indyków) u swoich członków (wspólników). Rozliczenia pomiędzy grupą producentów rolnych, a jej członkami odbywają się w formie bezgotówkowej (przelewów bankowych).

Spółka w oparciu o ustawę z dnia 15 września 2000 r. o grupach producentów rolnych i ich związkach oraz o zmianie innych ustaw - art. 4.1.6 i art. 5.1 i 2 oraz akt założycielski - z uzyskanego zysku, w tym z dotacji otrzymanej z ARiMR, utworzyła fundusz specjalny przeznaczony między innymi na wypłacanie członkom grupy zaliczek za dostarczane indyki. Zaliczki podlegają zwrotowi w określonym terminie.

Zwrócone zaliczki spółka zamierza przeznaczyć na zakup paszy dla indyków i nieodpłatnie przekazać ją swoim członkom (wspólnikom), proporcjonalnie do ilości drobiu (indyków) sprzedawanych za pośrednictwem grupy.

Zgromadzenie wspólników spółki podejmie uchwałę o przekazaniu wspólnikom środków do produkcji, przy czym nie będzie to uchwała o podziale zysku.

W związku z powyższym zadano następujące pytanie.

Czy przekazanie przez grupę producentów rolnych swojemu wspólnikowi - osobie fizycznej opłacającej zryczałtowany podatek dochodowy z tytułu prowadzenia działalności w ramach działów specjalnych produkcji rolnej - środków do produkcji drobiu zakupionych przez spółkę z zysku osiągniętego przez grupę producentów rolnych ze sprzedaży produktów, dla których grupa została zarejestrowana oraz wytworzonych w gospodarstwach członków i od nich zakupionych, a także z dotacji przyznanej przez ARiMR w ramach działania „Grupy Producentów Rolnych”, rodzi po stronie wspólnika (członka grupy producentów rolnych) obowiązek podatkowy z tytułu podatku dochodowego...

Zdaniem Wnioskodawcy, przekazanie przez grupę producentów rolnych swojemu wspólnikowi (członkowi) - osobie fizycznej opłacającej zryczałtowany podatek dochodowy z tytułu prowadzenia działalności w ramach działów specjalnych produkcji rolnej, środków do produkcji drobiu, zakupionych z zysku osiągniętego przez spółkę ze sprzedaży produktów, dla których grupa została zarejestrowana oraz wytworzonych w gospodarstwach członków i od nich zakupionych, a także z dotacji przyznanej przez ARiMR w ramach działania „Grupy Producentów Rolnych”, nie rodzi po stronie wspólnika obowiązku podatkowego z tytułu podatku dochodowego.

Członkowie grupy za dostarczane grupie producentów rolnych produkty rolne uzyskują środki pieniężne pochodzące ze sprzedaży tych produktów. Mogą też otrzymywać przekazane im nieodpłatnie przez grupę środki produkcji nabyte z dochodu pochodzącego ze sprzedaży produktów rolnych, dla których grupa producentów rolnych została utworzona. Na dochód ten składają się: zysk wynikający z różnicy między kwotą zakupu a kwotą sprzedaży produktów oraz przyznaną grupie przez ARiMR dotację w ramach działania „Grupy producentów rolnych” (po jej pomniejszeniu o koszty działalności administracyjne grupy). Tym samym przychody członków grupy producentów rolnych pochodzące ze sprzedaży produktów rolnych oraz z tytułu nieodpłatnie przekazanych im środków produkcji służących do wytworzenia produktów rolnych, dla których ta grupa została utworzona, należałoby uznać za stanowiące przychody z działów specjalnych produkcji rolnej prowadzonej w ich gospodarstwach. Zdaniem Wnioskodawcy, grupa producentów rolnych jest swoistego rodzaju przedłużeniem działalności prowadzonej przez swoich wspólników (członków) we własnych gospodarstwach. Stąd też dochody uzyskiwane z grupy producentów należy traktować jak dochody otrzymywane z prowadzonej działalności w zakresie hodowli indyków. Zwłaszcza, że środki uzyskiwane przez grupę producentów rolnych z dotacji wypłacanych przez ARiMR w ramach działania grupy producentów rolnych są uzależnione od wielkości sprzedaży za pośrednictwem grupy producentów rolnych, produktów rolnych (drobiu) wytworzonych w gospodarstwach członków grupy.

Zgodnie z art. 24 ust. 4 zdanie 2 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, dochód z działów specjalnych produkcji rolnej, jeżeli podatnik nie prowadzi ksiąg, o których mowa w art. 15, ustala się przy zastosowaniu norm szacunkowych dochodu z określonej powierzchni upraw lub jednostki produkcji zwierzęcej, określonych w załączniku nr 2.

Zatem podstawa opodatkowania stanowiąca podstawę wymiaru podatku dochodowego dla osób opłacających zryczałtowany podatek dochodowy z tytułu prowadzenia działów specjalnych produkcji rolnej, w żaden sposób nie jest powiązana z wysokością przychodu, czy też rzeczywistego dochodu uzyskiwanych z tego tytułu. Podstawą opodatkowania osoby fizycznej prowadzącej produkcję drobiu w ramach działów specjalnych produkcji rolnej jest corocznie określana w załączniku do ustawy, norma szacunkowa.

Taki sposób opodatkowania nie uwzględnia rzeczywistego dochodu (przychód minus koszty). Producent bez względu na to, czy osiągnie zysk, czy też stratę, zobowiązany jest do zapłaty z góry określonej kwoty podatku w zależności od liczby produkowanych sztuk drobiu. Stąd też nieodpłatne przekazanie środków do produkcji, zakupionych przez grupę producentów rolnych z zysku osiągniętego ze sprzedaży produktów, dla których grupa została zarejestrowana, wytworzonych i zakupionych w gospodarstwach członków oraz z dotacji przyznanej przez ARiMR, w żaden sposób nie wpływa na podstawę opodatkowania (nie zwiększa podstawy opodatkowania), a w konsekwencji na wysokość zobowiązania podatkowego, zatem nie rodzi po stronie członków grupy producentów rolnych obowiązku podatkowego.

Przekazanie środków do produkcji drobiu zakupionych z zysku osiągniętego przez spółkę ze sprzedaży produktów, dla których grupa została zarejestrowana oraz wytworzonych w gospodarstwach członków i od nich zakupionych, a także z dotacji przyznanej przez ARiMR jest zgodne z zapisami umowy spółki oraz zgodne z art. 17 ust. 1 pkt 49 ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych, bowiem zwalnia się z podatku dochody grupy producentów rolnych wpisanej do rejestru, o którym mowa w art. 9 ust. 1 ustawy z dnia 15 wrzenia 2000 r. o grupach producentów rolnych i ich związkach oraz o zmianie innych ustaw (Dz. U. Nr 88, poz. 983 ze zm.), pochodzące ze sprzedaży produktów lub grup produktów, dla których grupa została utworzona, wyprodukowanych w gospodarstwach jej członków - w części wydatkowanej na rzecz członków tej grupy w roku podatkowym lub roku po nim następującym, z zastrzeżeniem ust. 9 i 10. Za wydatki, o których mowa w ust. 1 pkt 49, uznaje się wydatki na zakup środków produkcji przekazanych członkom grupy producentów rolnych lub szkolenie członków grupy producentów rolnych.

Wobec powyższego, otrzymywanie od grupy producentów rolnych przez wspólników (członków) środków do produkcji indyków nie wiąże się z koniecznością zapłaty przez nich podatku dochodowego.

Na potwierdzenie swojego stanowiska Wnioskodawca wskazał interpretację indywidualną Dyrektora Izby Skarbowej w Poznaniu z dnia 6 sierpnia 2012 r.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego zdarzenia przyszłego uznaje się za prawidłowe.

W myśl art. 2 ustawy z dnia 15 września 2000 r. o grupach producentów rolnych i ich związkach oraz o zmianie innych ustaw (Dz. U. Nr 88, poz. 983 ze zm.), osoby fizyczne, jednostki organizacyjne nieposiadające osobowości prawnej oraz osoby prawne prowadzące gospodarstwo rolne w rozumieniu przepisów o podatku rolnym lub prowadzące działalność rolniczą w zakresie działów specjalnych produkcji rolnej mogą organizować się w grupy producentów rolnych w celu dostosowania produkcji rolnej do warunków rynkowych, poprawy efektywności gospodarowania, planowania produkcji ze szczególnym uwzględnieniem jej ilości i jakości, koncentracji podaży oraz organizowania sprzedaży produktów rolnych, a także ochrony środowiska naturalnego.

Utworzona grupa producentów rolnych oprócz realizacji wyżej wskazanych podstawowych celów w akcie założycielskim może zamieścić postanowienia dotyczące w szczególności zaopatrzenia członków grupy w środki produkcji, w tym także przekazywanych nieodpłatnie, o czym stanowi art. 4 ust. 2 pkt 1 ww. ustawy.

W myśl przepisu art. 191 ustawy z dnia 15 września 2000 r. Kodeks spółek handlowych (Dz. U. Nr 94, poz. 1037 ze zm.), wspólnik ma prawo do udziału w zysku wynikającym z rocznego sprawozdania finansowego i przeznaczonym do podziału uchwałą zgromadzenia wspólników. Jeżeli umowa spółki nie stanowi inaczej, zysk przypadający wspólnikom dzieli się w stosunku do udziałów. W sytuacji, gdy spółka pomimo powzięcia uchwały o podziale dywidendy nie dokonała należnych wspólnikom wypłat – wspólnikom przysługuje prawo do odsetek z tytułu opóźnienia wypłaty.

Prawo do udziału w zyskach jest jedną z form realizacji praw wspólników tworzących spółkę z ograniczoną odpowiedzialnością. Wypłata dywidendy dopuszczalna jest zarówno w formie pieniężnej, jak i niepieniężnej. Dopiero z chwilą podjęcia przez zgromadzenie wspólników stosownej uchwały co do zadysponowania zyskiem, wiadomym staje się, czy będzie on przynależny wspólnikom, czy też zostanie przeznaczony na inne cele (np. inwestycje, kapitał zapasowy itd.). Decyzja o podziale zysku jest zatem uzależniona wyłącznie od woli zgromadzenia wspólników.

Ustawa z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (t. j. Dz. U. z 2012 r., poz. 361 ze zm.), w art. 10 ust. 1 pkt 4, jako odrębne źródło przychodów wymienia działy specjalne produkcji rolnej.

Działami specjalnymi produkcji rolnej - w myśl art. 2 ust. 3 ww. ustawy - są uprawy w szklarniach i ogrzewanych tunelach foliowych, uprawy grzybów i ich grzybni, uprawy roślin „in vitro”, fermowa hodowla i chów drobiu rzeźnego i nieśnego, wylęgarnie drobiu, hodowla i chów zwierząt futerkowych i laboratoryjnych, hodowla dżdżownic, hodowla entomofagów, hodowla jedwabników, prowadzenie pasiek oraz hodowla i chów innych zwierząt poza gospodarstwem rolnym.

Zgodnie z art. 15 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, przychód z działów specjalnych produkcji rolnej ustala się według zasad określonych w art. 14 (a więc zasad właściwych dla pozarolniczej działalności gospodarczej), jeżeli podatnik prowadzi księgi wykazujące te przychody.

W myśl art. 24 ust. 4 zdanie drugie ww. ustawy, dochód z działów specjalnych produkcji rolnej, jeżeli podatnik nie prowadzi ksiąg, o których mowa w art. 15, ustala się przy zastosowaniu norm szacunkowych dochodu z określonej powierzchni upraw lub jednostki produkcji zwierzęcej, określonych w załączniku nr 2 do ustawy.

Z przedstawionego we wniosku opisu wynika, iż Wnioskodawca jest członkiem grupy producentów rolnych, spółki z o.o. Wnioskodawca prowadzi działy specjalne produkcji rolnej – hodowlę indyków, z których dochód ustala przy zastosowaniu norm szacunkowych dochodu z określonej jednostki produkcji zwierzęcej. Spółka zamierza ze środków uzyskanych ze sprzedaży produktów, dla których została zarejestrowana oraz z dotacji przysługującej grupom producentów rolnych, zakupić środki do produkcji drobiu i przekazać nieodpłatnie na rzecz swoich członków, m.in. Wnioskodawcy. Przekazanie przedmiotowych środków nie będzie odbywało się na mocy uprzednio podjętej uchwały zgromadzenia wspólników o podziale zysku. Przekazanie środków do produkcji będzie zaakceptowane uchwałą Zgromadzenia Wspólników, która wyrazi jedynie zgodę na takie przekazanie, nie będzie to uchwała o podziale zysku.

Mając powyższe na względzie, stwierdzić należy, że w przypadku gdy nieodpłatnie przekazanie środków do produkcji drobiu nie będzie się odbywało na mocy uprzednio podjętej uchwały zgromadzenia wspólników o podziale zysku, to przychód z tego tytułu należy zaliczyć do źródła przychodów, jakim są działy specjalne produkcji rolnej. Przy czym, ponieważ Wnioskodawca ustala dochód z prowadzonych działów specjalnych produkcji rolnej przy zastosowaniu norm szacunkowych dochodu z określonej jednostki produkcji zwierzęcej, to z otrzymaniem nieodpłatnie środków do produkcji drobiu nie będzie związany obowiązek uiszczenia podatku dochodowego od osób fizycznych. Opodatkowaniu w formie norm szacunkowych podlegają bowiem wszystkie przychody osiągnięte w wyniku prowadzenia produkcji objętej danym rodzajem działu specjalnego.

Wobec powyższego stanowisko Wnioskodawcy należało uznać za prawidłowe.

Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dniu wydania interpretacji.

Odnosząc się do powołanego przez Wnioskodawcę pisma urzędowego co do zakresu i sposobu zastosowania prawa podatkowego, tut. organ informuje, że zostało ono wydane w indywidualnej sprawie i nie ma zastosowania ani konsekwencji wiążących w odniesieniu do żadnego innego zaistniałego stanu faktycznego czy też zdarzenia przyszłego.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gorzowie Wielkopolskim, ul. Dąbrowskiego 13, 66-400 Gorzów Wielkopolski po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – t. j. Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy). Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Poznaniu, Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Lesznie, ul. Dekana 6, 64-100 Leszno.