IBPB-1-3/4510-405/16/TS | Interpretacja indywidualna

Dyrektor Izby Skarbowej w Katowicach,
Czy opłaty roczne z tytułu wyłączenia z rolniczego użytkowania gruntu ponoszone do momentu oddania do użytkowania środka trwałego (hurtowni) będą zwiększać jego wartość początkową?

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (t.j. Dz.U. z 2015 r., poz. 613 ze zm.) oraz § 4 pkt 2 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 22 kwietnia 2015 r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz.U. z 2015 r., poz. 643), Dyrektor Izby Skarbowej w Katowicach, działający w imieniu Ministra Finansów, stwierdza, że stanowisko Wnioskodawcy, przedstawione we wniosku z 4 maja 2016 r. (data wpływu do tut. BKIP 10 maja 2016 r.), o wydanie interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku dochodowego od osób prawnych m.in. w zakresie ustalenia, czy opłaty roczne z tytułu wyłączenia z rolniczego użytkowania gruntu ponoszone do momentu oddania do użytkowania środka trwałego (hurtowni) będą zwiększać jego wartość początkową (pytanie oznaczone we wniosku nr 2) – jest prawidłowe.

UZASADNIENIE

W dniu 10 maja 2016 r. wpłynął do tut. BKIP wniosek o wydanie interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku dochodowego od osób prawnych m.in. w zakresie ustalenia, czy opłaty roczne z tytułu wyłączenia z rolniczego użytkowania gruntu ponoszone do momentu oddania do użytkowania środka trwałego (hurtowni) będą zwiększać jego wartość początkową.

We wniosku został przedstawiony następujący stan faktyczny:

Spółka akcyjna (dalej jako: „Wnioskodawca” lub „Spółka”), prowadzi działalność gospodarczą w zakresie sprzedaży leków i wyrobów medycznych. Jest podatnikiem podatku dochodowego od osób prawnych. Wnioskiem z 4 kwietnia 2016 r., Wnioskodawca wystąpił do Prezydenta Miasta o wyłączenie z produkcji rolniczej gruntu o powierzchni 1,3072 ha na działkach ewidencyjnych.

Ww. działki stanowią własność Wnioskodawcy, co wynika z treści księgi wieczystej oraz ewidencji gruntów i budynków Miasta. Z wyrysu i wypisu z miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego z 21 października 2014 r. wynika, że działki objęte wnioskiem, przeznaczone są pod tereny aktywności gospodarczej, z podstawowym przeznaczeniem gruntów pod różnego rodzaju działalność produkcyjno-wytwórczą i składowo-magazynową taką jak: produkcja przemysłowa, średnia wytwórczość, zaplecze techniczne budownictwa, bazy sprzętu i transportu, składy, magazyny, hurtownie, urządzenia obsługi rolnictwa oraz inne formy działalności gospodarczej wraz z zapleczem administracyjnym.

Operat geodezyjny zawierający projekt wyłączenia gruntów z produkcji rolniczej i wykaz zmian gruntowych, został przyjęty do państwowego zasobu geodezyjnego i kartograficznego w Miejskim Ośrodku Dokumentacji Geodezyjnej i Kartograficznej w dniu 31 marca 2016 r. Klasę bonitacyjną gruntu wnioskowanego do wyłączenia przyjęto zgodnie z jego oznaczeniem w ewidencji gruntów i budynków Miasta. Pozostałe dane ewidencyjne działek oraz powierzchnię do wyłączenia przyjęto z wykazu zmian gruntowych. Z dołączonej do wniosku dokumentacji wynikało, że planowana inwestycja związana jest z budową budynku hurtowni farmaceutycznej z częścią biurową wraz z niezbędną infrastrukturą w postaci utwardzonego dojazdu, miejsc parkingowych oraz ciągów komunikacyjnych. Inwestycja ta obejmować będzie zawnioskowany do wyłączenia użytek rolny o pow. 1,3072 klasy bonitacyjnej R II. Na podstawie art. 11 ust. 1 ustawy o ochronie gruntów rolnych i leśnych, wyłączenie z produkcji rolniczej zawnioskowanego gruntu klasy R II, następuje po wydaniu decyzji zezwalającej na wyłączenie. Jednocześnie, przy realizacji zabudowy nieprzeznaczonej na cele budownictwa mieszkaniowego, co w przedmiotowej sprawie oznacza budowę budynku usługowego jakim jest hurtownia farmaceutyczna, zgodnie z art. 12 ust. 1 oraz art. 12a ustawy, osoba, która uzyskała zezwolenie na wyłączenie gruntów z produkcji, jest obowiązana uiścić należności i opłaty roczne.

Po rozpatrzeniu ww. wniosku Wnioskodawcy, decyzją z 11 kwietnia 2016 r. wydaną przez Prezydenta Miasta:

  1. zezwolono Wnioskodawcy jako właścicielowi nieruchomości, na wyłączenie z produkcji rolniczej gruntu o łącznej powierzchni 1,3072 ha, w klasie bonitacyjnej R II – 1,3072 ha, w dwóch działkach ewidencyjnych:
    • jedna działka o pow. wyłączenia 0,3098 ha,
    • druga działka o pow. wyłączenia 0,9974 ha,
    z przeznaczeniem na budowę budynku hurtowni farmaceutycznej z częścią biurową wraz z niezbędną infrastrukturą w postaci utwardzonego dojazdu, miejsc parkingowych oraz ciągów komunikacyjnych, bez obowiązku uiszczania należności;
  2. ustalono opłaty roczne z tytułu wyłączenia z rolniczego użytkowania gruntu o pow. 1,3072 ha w kwocie 49 527,85 zł (słownie: czterdzieści dziewięć tysięcy pięćset dwadzieścia siedem złotych osiemdziesiąt pięć groszy), płatne corocznie do 30 czerwca przez 10 lat na konto Urzędu Marszałkowskiego Województwa. Pierwszą opłatę roczną Wnioskodawca jest zobowiązany uiścić w terminie do 30 czerwca 2016 r., ostatnią w terminie do 30 czerwca 2025 r.;
  3. stwierdzono, że opłaty niewniesione w terminie podlegają ściągnięciu w trybie postępowania egzekucyjnego w administracji.

W przedmiotowej decyzji stwierdzono także, że wyliczoną należność ustawową w kwocie 495 278,47 (słownie: czterysta dziewięćdziesiąt pięć tysięcy dwieście siedemdziesiąt osiem złotych czterdzieści siedem groszy) za wyłączenie z produkcji rolniczej gruntu o łącznej powierzchni 1,3072 ha oznaczonego w ewidencji gruntów i budynków jako R II, przyjęto na podstawie art. 12 ust. 7 ustawy o ochronie gruntów rolnych i leśnych. Ustawową należność, zgodnie z art. 12 ust. 6 ww. ustawy pomniejsza się o wartość gruntu ustaloną według cen rynkowych stosowanych w danej miejscowości w obrocie gruntami. Wartość gruntu ustalono na podstawie rejestru cen i wartości nieruchomości prowadzonego przez Prezydenta Miasta i dla gruntu o pow. 1,3072 ha w działkach objętych wnioskiem wynosi ona 1 295 173,76 zł (słownie: jeden milion dwieście dziewięćdziesiąt pięć tysięcy sto siedemdziesiąt trzy złote siedemdziesiąt sześć groszy). Z uwagi na fakt, że ustawowa należność w kwocie 495 278,47 zł jest mniejsza od wartości gruntu (1 295 173,76 zł), nie powstał obowiązek uiszczenia należności. Zgodnie z art. 4 pkt 13 przedmiotowej ustawy, opłata roczna z tytułu użytkowania na cele nierolnicze gruntów wyłączonych z produkcji stanowi 10% ustawowej należności i podlega uiszczeniu przez 10 lat. Zatem, opłata roczna wynosi 49 527,85 zł. W przypadku zbycia gruntów wyłączonych z produkcji rolniczej obowiązek uiszczania opłat rocznych przechodzi na nabywcę, o czym zbywający obowiązany jest uprzedzić nabywcę zgodnie z art. 12 ust. 4 ustawy o ochronie gruntów rolnych i leśnych.

W związku z powyższym zadano m.in. następujące pytanie:

Czy opłaty roczne z tytułu wyłączenia z rolniczego użytkowania gruntu ponoszone do momentu oddania do użytkowania środka trwałego (hurtowni) będą zwiększać jego wartość początkową... (pytanie oznaczone we wniosku nr 2)

Zdaniem Wnioskodawcy:

Grunt podlegający „odrolnieniu” wprowadzony jest do ewidencji środków trwałych Wnioskodawcy. Również budynki, które powstaną na gruncie będą wprowadzone do ewidencji środków trwałych. Według art. 16g ust. 4 ustawy o CIT, za koszt wytworzenia środka trwałego uważa się wartość, w cenie nabycia, zużytych do wytworzenia środków trwałych: rzeczowych składników majątku i wykorzystanych usług obcych, kosztów wynagrodzeń za pracę wraz z pochodnymi i inne koszty dające się zaliczyć do wartości wytworzonych środków trwałych. Powyższy przepis nie wskazuje, aby opłata na odrolnienie zwiększała wartość początkową środka trwałego. Co prawda art. 16g wymienia inne koszty dające się zaliczyć do wartości wytworzonych środków trwałych (jak i koszty nie zaliczające się do wytworzenia), jednak mimo, że katalog wydatków poniesionych w związku z wytworzeniem środka trwałego powiększających jego wartość początkową jest otwarty, w ocenie Wnioskodawcy opłaty za wyłączenie gruntów rolnych z produkcji rolnej ale nie należą do tego rodzaju wydatków.

Zdaniem Wnioskodawcy, wydana w stosunku do niego decyzja w zakresie ustalenia opłat rocznych za „odrolnienie” działek, które to opłaty powiązane są z planowaną budową budynku hurtowni farmaceutycznej z częścią biurową wraz z niezbędną infrastrukturą w postaci utwardzonego dojazdu, miejsc parkingowych oraz ciągów komunikacyjnych, nie oznacza automatycznie, że koszty te można uznać za wydatki mieszczące się w kategorii kosztu wytworzenia środka trwałego. Coroczne opłaty będą naliczane ze względu na sposób użytkowania przez Wnioskodawcę działek, a nie ze względu na rozpoczęcie procesu wytworzenia nowych środków trwałych Wnioskodawcy, czyli wybudowania ww. budynków. Opłaty te wiążą się z możliwością korzystania z gruntu na potrzeby prowadzonej działalności gospodarczej. W związku z powyższym należy stwierdzić, że opłaty te nie zwiększają kosztu wytworzenia środka trwałego, o którym mowa w art. 16g ust. 4 ustawy o CIT i nie stanowią elementu wartości początkowej.

Będą stanowiły koszt uzyskania przychodu, niezależnie od tego, że planowana inwestycja jeszcze nie zostanie oddana do użytkowania.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego stanu faktycznego jest prawidłowe.

Zgodnie z art. 15 ust. 1 ustawy z dnia 15 lutego 1992 r. o podatku dochodowym od osób prawnych (t.j. Dz.U. z 2014 r., poz. 851 ze zm., dalej: „updop”), kosztami uzyskania przychodów są koszty poniesione w celu osiągnięcia przychodów lub zachowania albo zabezpieczenia źródła przychodów, z wyjątkiem kosztów wymienionych w art. 16 ust. 1.

W świetle powyższego przepisu, ocena prawna konkretnego wydatku poniesionego przez podatnika wymaga odniesienia się do kryterium celowości jego poniesienia oraz uwzględnienia wyłączeń z kategorii kosztów uzyskania przychodów określonych w art. 16 ust. 1 updop. Odnosząc się do przesłanki celowości wydatku należy podkreślić, że kosztem uzyskania przychodów są zarówno wydatki, których poniesienie bezpośrednio przekłada się na uzyskanie konkretnych przychodów, jak i te, których nie można w taki sposób przypisać do określonych przychodów, ale są racjonalnie uzasadnione jako zmierzające do ich osiągnięcia. W każdym przypadku konieczne jest jednak zaistnienie związku pomiędzy poniesionym kosztem, a uzyskiwaniem, bądź też szansą uzyskiwania przychodów przez podmiot ponoszący ten koszt.

W świetle powyższego, aby wydatek poniesiony przez podatnika stanowił dla niego koszt uzyskania przychodu, muszą być spełnione następujące warunki:

  • został poniesiony przez podatnika, tj. w ostatecznym rozrachunku musi on zostać pokryty z zasobów majątkowych podatnika (nie stanowią kosztu uzyskania przychodu podatnika wydatki, które zostały poniesione na działalność podatnika przez osoby inne niż podatnik),
  • jest definitywny (rzeczywisty), tj. wartość poniesionego wydatku nie została podatnikowi w jakikolwiek sposób zwrócona,
  • pozostaje w związku z prowadzoną przez podatnika działalnością gospodarczą,
  • poniesiony został w celu uzyskania, zachowania lub zabezpieczenia przychodów lub może mieć wpływ na wielkość osiągniętych przychodów,
  • został właściwie udokumentowany,
  • nie może znajdować się w grupie wydatków, których zgodnie z art. 16 ust. 1 updop, nie uważa się za koszty uzyskania przychodów.

Ustawa o podatku dochodowym od osób prawnych przewiduje dwie kategorie kosztów:

  • koszty uzyskania przychodów bezpośrednio związane z przychodami,
  • koszty uzyskania przychodów inne niż koszty bezpośrednio związane z przychodami, czyli takie których nie można wprost przypisać do określonych przychodów, ale są racjonalnie uzasadnione jako zmierzające do ich osiągnięcia (tzw. koszty pośrednie).

Ww. ustawa nie definiuje pojęć „koszty bezpośrednio związane z przychodami” oraz „koszty inne niż koszty bezpośrednio związane z przychodami”. Sens tych pojęć można jednak ustalić posługując się ich językowym znaczeniem.

Przez koszty uzyskania przychodów bezpośrednio związane z przychodami należy rozumieć te koszty, których poniesienie wpływa bezpośrednio na uzyskanie przychodu z danego źródła. Są to więc wszelkie koszty, których poniesienie jest niezbędne, aby określone źródło przychodów przyniosło konkretne przychody.

Aby uznać dany wydatek za koszt uzyskania przychodów nie jest konieczne w każdym przypadku wykazanie między nim a przychodem bezpośredniego związku. Należy zaznaczyć, że kosztami uzyskania przychodów są wszystkie wydatki poniesione w celu uzyskania przychodów, w tym również w celu zachowania i zabezpieczenia źródła przychodów, tak aby to źródło przynosiło przychody także w przyszłości. Wobec powyższego, kosztami będą również koszty pośrednie związane z uzyskiwanymi przychodami, jeżeli zostanie wykazane, że zostały poniesione w sposób racjonalny w celu uzyskania przychodów (w tym dla zagwarantowania funkcjonowania źródła przychodów), nawet wówczas gdy z obiektywnych powodów przychód nie został osiągnięty. Kosztami innymi niż koszty bezpośrednio związane z przychodami, w tym koszty dotyczące całokształtu działalności podatnika są koszty związane z jego funkcjonowaniem.

Należy również wskazać, że stosownie do art. 15 ust. 6 updop, kosztem uzyskania przychodów są odpisy z tytułu zużycia środków trwałych oraz wartości niematerialnych i prawnych (odpisy amortyzacyjne) dokonywane wyłącznie zgodnie z przepisami art. 16a–16m, z uwzględnieniem art. 16.

Jak stanowi art. 16a ust. 1 pkt 1 updop, amortyzacji podlegają, z zastrzeżeniem art. 16c, stanowiące własność lub współwłasność podatnika, nabyte lub wytworzone we własnym zakresie, kompletne i zdatne do użytku w dniu przyjęcia do używania budowle, budynki oraz lokale będące odrębną własnością, o przewidywanym okresie używania dłuższym niż rok, wykorzystywane przez podatnika na potrzeby związane z prowadzoną przez niego działalnością gospodarczą albo oddane do używania na podstawie umowy najmu, dzierżawy lub umowy określonej w art. 17a pkt 1, zwane środkami trwałymi.

Podstawę naliczania odpisów amortyzacyjnych stanowi wartość początkowa środka trwałego. Sposób jej ustalania, zróżnicowany m.in. ze względu na sposób nabycia składnika majątku trwałego, określa art. 16g updop.

W myśl art. 16g ust. 1 pkt 2 updop, za wartość początkową środków trwałych oraz wartości niematerialnych i prawnych, z uwzględnieniem ust. 2–14, w razie wytworzenia we własnym zakresie uważa się koszt wytworzenia. Za koszt wytworzenia uważa się – zgodnie z art. 16g ust. 4 updop – wartość, w cenie nabycia, zużytych do wytworzenia środków trwałych: rzeczowych składników majątku i wykorzystanych usług obcych, kosztów wynagrodzeń za prace wraz z pochodnymi, i inne koszty dające się zaliczyć do wartości wytworzonych środków trwałych. Do kosztu wytworzenia nie zalicza się: kosztów ogólnych zarządu, kosztów sprzedaży oraz pozostałych kosztów operacyjnych i kosztów operacji finansowych, w szczególności odsetek od pożyczek (kredytów) i prowizji, z wyłączeniem odsetek i prowizji naliczonych do dnia przekazania środka trwałego do używania.

Z przedstawionych we wniosku okoliczności wynika, że Spółka wystąpiła do Prezydenta Miasta z wnioskiem o wyłącznie z produkcji rolniczej gruntu dwóch działek, których Spółka jest właścicielem. Powyższe związane jest z planowaną inwestycją w postaci budowy budynku hurtowni farmaceutycznej z częścią biurową wraz z niezbędną infrastrukturą w postaci utwardzonego dojazdu, miejsc parkingowych oraz ciągów komunikacyjnych. Decyzją Prezydenta Miasta, zezwolono Spółce, jako właścicielowi nieruchomości, na wyłączenie z produkcji rolniczej gruntu o łącznej powierzchni 1,3072 ha, z przeznaczeniem na budowę ww. budynku, bez obowiązku uiszczania należności. Z tytułu wyłączenia z rolniczego użytku gruntu ustalono opłaty roczne w kwocie 49 527,85 zł, płatne do 30 czerwca przez 10 lat na konto Urzędu Marszałkowskiego Województwa.

Mając na względzie powołane przepisy oraz przedstawiony we wniosku stan faktyczny, należy stwierdzić, że poniesione przez Wnioskodawcę opłaty za wyłączenie gruntów z produkcji rolnej są powiązane z planowaną inwestycją w postaci budowy budynków hurtowni farmaceutycznej oraz pozostałej wymienionej infrastruktury. Fakt ten nie oznacza jednakże automatycznie, że stanowią one wydatki mieszczące się w kategorii kosztu wytworzenia środka trwałego, o których mowa w art. 16g ust. 4 updop. Należności te Spółka jest obowiązana uiszczać w związku ze sposobem użytkowania posiadanego majątku (gruntu), wydatki te nie są więc związane z samym procesem wytworzenia nowego obiektu (hurtowni). Tym samym, wiążą się one z możliwością korzystania z nieruchomości na potrzeby prowadzonej działalności gospodarczej. Oznacza to, że nie zwiększają kosztu wytworzenia środka trwałego, o którym mowa w art. 16g ust. 4 updop i tym samym nie stanowią elementu jego wartości początkowej.

Reasumując, opłaty roczne z tytułu wyłączenia z rolniczego użytkowania gruntu ponoszone do momentu oddania do użytkowania środka trwałego (hurtowni) nie będą zwiększać jego wartości początkowej.

Stanowisko Wnioskodawcy należy zatem uznać za prawidłowe.

Interpretacja dotyczy stanu faktycznego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dacie zaistnienia zdarzenia w przedstawionym stanie faktycznym.

Nadmienić należy, że w zakresie pytania oznaczonego we wniosku nr 1 zostało wydane odrębne rozstrzygnięcie.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Lublinie, ul. M.C. Skłodowskiej 40, 20-029 Lublin, po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – t.j. Dz.U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy). Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Katowicach Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Bielsku-Białej, ul. Traugutta 2a, 43-300 Bielsko-Biała.