IPPB4/4511-276/16-5/AK | Interpretacja indywidualna

Dyrektor Izby Skarbowej w Warszawie,
Czy wypłata przez Spółkę świadczeń pieniężnych na rzecz właścicieli (współwłaścicieli) nieruchomości gruntowych, na tle przedstawionego we wniosku stanu stanu faktycznego/zdarzenia przyszłego, będzie objęta zwolnieniem od podatku dochodowego od osób fizycznych na mocy art. 21 ust. 1 pkt 120 lit. b i c ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (Dz. U. z 2012 r. poz. 361, z późn. zm., dalej uPIT), a tym samym Wnioskodawca nie będzie zobowiązany do sporządzenia informacji PIT-8C, w trybie art. 42a uPIT?

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2015 r., poz. 613, z późn. zm.) oraz § 5 pkt 5 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 22 kwietnia 2015 r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz. U. z 2015 r., poz. 643) Dyrektor Izby Skarbowej w Warszawie działający w imieniu Ministra Finansów stwierdza, że stanowisko - przedstawione we wniosku z dnia 18 lutego 2016 r. (data wpływu 10 marca 2016 r.) uzupełnione pismem z dnia 11 maja 2016 r. (data nadania 12 maja 2016 r., data wpływu 13 maja 2016 r.) na wezwanie z dnia 4 maja 2016 r. (data nadania 4 maja 2016 r., data doręczenia 5 maja 2016 r.) Nr IPPB4/4511-276/16-3/AK, o wydanie interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku dochodowego od osób fizycznych w zakresie obowiązków płatnika z tytułu wypłacanego odszkodowania – jest prawidłowe.

UZASADNIENIE

W dniu 10 marca 2016 r. został złożony ww. wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej dotyczącej podatku dochodowego od osób fizycznych w zakresie obowiązków płatnika z tytułu wypłacanego odszkodowania.

Z uwagi na braki formalne, pismem z dnia 4 maja 2016 r. Nr IPPB4/4511-276/16-3/AK (data nadania 4 maja 2016 r., data doręczenia 5 maja 2016 r.), wezwano Wnioskodawcę do uzupełnienia braków formalnych wniosku.

Pismem z dnia 11 maja 2016 r. (data nadania 12 maja 2016 r., data wpływu 13 maja 2016 r.) Wnioskodawca uzupełnił wniosek w terminie.

We wniosku i uzupełnieniu przedstawiono następujący stan faktyczny oraz zdarzenie przyszłe.

Z. S.A. prowadzi działalność gospodarczą polegającą przede wszystkim na przetwórstwie ropy naftowej oraz sprzedaży produktów rafineryjnych. Sprawna logistyka zakłada istnienie wielu baz magazynowych zlokalizowanych na terenie całego kraju. Bazy te stanowią terminale paliw, gdzie w zbiornikach gromadzone są znaczne ilości produktów, skąd za pośrednictwem środków transportu dostarczane są do kontrahentów.

W związku ze specyfiką prowadzonej działalności na Spółce spoczywają obowiązki przestrzegania regulacji dotyczących ochrony środowiska. W Z. został wdrożony System Zarządzania Środowiskiem, którego celem jest utrzymanie zgodności z obowiązującym prawem środowiskowym i stały postęp w dziedzinie zmniejszana uciążliwości działalności Spółki dla środowiska.

Ustawa Prawo wodne oraz rozporządzenia wykonawcze określają wymogi jakimi objęte są wody powierzchniowe oraz podziemne, w tym m.in. znajdujące się w otoczeniu magazynów substancji chemicznych. Przepisy te przewidują obowiązek monitorowania jakości wód, w szczególności w kontekście potencjalnego ryzyka przedostawania się niebezpiecznych środków chemicznych do wód podziemnych. Aby skutecznie realizować monitoring, w wyznaczonych przez instytucje ochrony środowiska punktach poboru próbek wody, sytuowane są odwierty, studnie, piezometry. Punkty te są usytuowane często na gruntach, które nie są własnością Z..

W celu zapewnienia sobie dostępu oraz możliwości wykonania prac geologicznych związanych z rekultywacją środowiska gruntowo-wodnego, polegających na spompowaniu wody, pobraniu próbek z odwiertu, Spółka zawiera z właścicielami (współwłaścicielami) stosowne umowy. W zamian za to, druga strona umowy otrzymuje świadczenie pieniężne, które ma zrekompensować m.in. utratę korzystania z części nieruchomości, pobierania z niej pożytków oraz prawo dostępu do odwiertów.

Przedmiotowe umowy co do zasady zawierane są do czasu decyzji podjętej przez właściwe organy odpowiedzialne za ochronę środowiska o zakończeniu obowiązku monitorowania środowiska wód podziemnych i braku konieczności rekultywacji gruntów. Dodatkowo, właściciele przedstawiają oświadczenia, z których wynika, że na udostępnianej części działki gruntu nie jest prowadzona działalność gospodarcza, ani działy specjalne produkcji rolnej. Ponadto, grunty te wchodzą w skład gospodarstw rolnych.

W związku ze świadczeniami pieniężnymi wypłacanymi na podstawie ww. umów, po stronie Spółki pojawiają się wątpliwości, co do tego czy spoczywa na niej obowiązek wystawienia informacji PIT-8C.

W opinii Z., wypłacane świadczenia pieniężne przyjmują charakter odszkodowawczy. Zasady odpowiedzialności odszkodowawczej w prawie cywilnym opierają się na zasadzie winy lub ryzyka. O odszkodowaniu możemy mówić w przypadku szkody, która wywołana została określonym działaniem lub zaniechaniem drugiej strony, której można przypisać odpowiedzialność za jej powstanie. Nie można zapominać, że obowiązek pobierania próbek wody wynika z zewnętrznych regulacji dotyczących ochrony środowiska, a punkty poboru wody zlokalizowane są na gruntach wchodzących w skład gospodarstw rolnych. Oznacza to, że eksploatowanie punktów poboru próbek może wiązać się z utrudnieniami w prowadzeniu gospodarstwa rolnego, bądź bezpośrednio szkodami np. w uprawach. Stąd też, uzasadnionym jest twierdzenie, że wypłacane świadczenie przyjmuje charakter swoistej rekompensaty (odszkodowania), za niedogodności związane z realizacją nałożonych administracyjnie obowiązków.

Jak wskazano w treści stanu faktycznego/zdarzenia przyszłego - przedmiotowe świadczenia związane są rekultywacją środowiska gruntowo-wodnego. Potwierdzeniem tego jest chociażby okres na jaki zawierane są umowy z właścicielami gruntów. Zakończenie umowy będzie wynikało od decyzji organów odpowiedzialnych za ochronę środowiska o wygaśnięciu obowiązków monitorowania i rekultywacji. Innymi słowy, do czasu kiedy nie ustanie obowiązek monitorowania jakości wód w miejscach ich poboru i nie zostanie skutecznie przeprowadzona rekultywacja tych gruntów, czyli nie zostanie finalnie przywrócona pierwotna użyteczność gruntów, Z. zobowiązany będzie ponosić świadczenia pieniężne.

W ocenie Spółki, studnie budowane w miejscach pobierania wody, wpisują się w definicję urządzenia infrastruktury technicznej, o których mowa w art. 143 ust. 1 ustawy z dnia z dnia 21 sierpnia 1997 r. o gospodarce nieruchomościami (Dz. U. z 2015 r., poz. 782, z późn. zm.) Treść: Przez budowę urządzeń infrastruktury technicznej rozumie się budowę drogi oraz wybudowanie pod ziemią, na ziemi albo nad ziemią przewodów lub urządzeń wodociągowych, kanalizacyjnych, ciepłowniczych, elektrycznych, gazowych i telekomunikacyjnych.

Budowa studni służąca do pobierania próbek wody wpisuje się w przywołaną definicję urządzeń infrastruktury technicznej, do której referuje przepis ustanawiający zwolnienie z podatku dochodowego od osób fizycznych. Ustawa o gospodarce nieruchomościami nie zawiera definicji obiektów wymienionych w art. 143 ust. 2, stąd aby rozwinąć pojęcie urządzeń wodociągowych uzasadnionym wydaje się sięgnięcie do ustawodawstwa tożsamego dziedzinowo z zakresem pojęciowym. I tak, ustawa z dnia 18 lipca 2001 r. Prawo wodne (Dz.U. z 2015 r., poz. 469, z późn. zm.), w art. 9 ust. 1 pkt 19 zwiera definicję urządzenia wodnego, posługując się katalogiem otwartym rozumiejąc pod nim m.in. urządzenia służące korzystaniu z zasobów wodnych, a w szczególności w punkcie d) wymienia - obiekty służące do ujmowania wód powierzchniowych oraz podziemnych. Bez wątpienia budowane studnie do poboru próbek wody spełniają funkcje zakreślone ww. definicją, a tym samym - w ocenie Spółki - stanowią urządzenie infrastruktury technicznej.

W związku z powyższym opisem zadano następujące pytanie:

Czy wypłata przez Spółkę świadczeń pieniężnych na rzecz właścicieli (współwłaścicieli) nieruchomości gruntowych, na tle przedstawionego we wniosku stanu stanu faktycznego/zdarzenia przyszłego, będzie objęta zwolnieniem od podatku dochodowego od osób fizycznych na mocy art. 21 ust. 1 pkt 120 lit. b i c ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (Dz. U. z 2012 r. poz. 361, z późn. zm., dalej uPIT), a tym samym Wnioskodawca nie będzie zobowiązany do sporządzenia informacji PIT-8C, w trybie art. 42a uPIT...

Przedmiotem niniejszej interpretacji jest stan faktyczny. Natomiast w zakresie zdarzenia przyszłego zostało wydane odrębne rozstrzygnięcie.

Zdaniem Wnioskodawcy.

W opinii Spółki, wypłacane należności, są objęte zwolnieniem od podatku dochodowego od osób fizycznych, na mocy art. 21 ust. 1 pkt 120 lit. b i c uPIT, a w konsekwencji nie spoczywa na niej obowiązek sporządzenia informacji PIT-8C na podstawie art. 42a uPIT.

Uzasadnienie stanowiska Spółki

Dla ustalenia czy Spółka ma obowiązek sporządzenia informacji PIT-8C, konieczna jest w pierwszej kolejności analiza czy wypłacana należność nie jest objęta wyłączeniem, o którym mowa w art. 42a, a dotyczącym dochodów (przychodów) wymienionych m.in. w art. 21 uPIT.

W myśl art. 42a uPIT, osoby fizyczne prowadzące działalność gospodarczą, osoby prawne i ich jednostki organizacyjne oraz jednostki organizacyjne niemające osobowości prawnej, które dokonują wypłaty należności lub świadczeń, o których mowa w art. 20 ust. 1, z wyjątkiem dochodów (przychodów) wymienionych w art. 21, art. 52, art. 52a i art. 52c oraz dochodów, od których na podstawie przepisów Ordynacji podatkowej zaniechano poboru podatku, od których nie są obowiązane pobierać zaliczki na podatek lub zryczałtowanego podatku dochodowego, są obowiązane sporządzić informację według ustalonego wzoru o wysokości przychodów i w terminie do końca lutego następnego roku podatkowego, z zastrzeżeniem art. 45ba ust. 4, przesłać ją podatnikowi oraz urzędowi skarbowemu, przy pomocy którego naczelnik urzędu skarbowego właściwy według miejsca zamieszkania podatnika wykonuje swoje zadania, a w przypadku podatników, o których mowa w art. 3 ust. 2a, urzędowi skarbowemu, przy pomocy którego naczelnik urzędu skarbowego właściwy w sprawach opodatkowania osób zagranicznych wykonuje swoje zadania.

Stosownie do art. 9 ust. 1 cyt. ustawy, opodatkowaniu podatkiem dochodowym podlegają wszelkiego rodzaju dochody, z wyjątkiem dochodów wymienionych w art. 21, 52, 52a i 52c oraz dochodów, od których na podstawie przepisów Ordynacji podatkowej zaniechano poboru podatku.

Zgodnie z art. 21 ust. 1 pkt 120 ustawy, wolne od podatku są odszkodowania wypłacone, na podstawie wyroków sądowych i zawartych umów (ugód), posiadaczom gruntów wchodzących w skład gospodarstwa rolnego, z tytułu:

  1. ustanowienia służebności gruntowej,
  2. rekultywacji gruntów,
  3. szkód powstałych w uprawach rolnych i drzewostanie

- w wyniku prowadzenia na tych gruntach, przez podmioty uprawnione na podstawie odrębnych przepisów, inwestycji dotyczących budowy infrastruktury przesyłowej ropy naftowej i produktów rafinacji ropy naftowej oraz budowy urządzeń infrastruktury technicznej, o których mowa w art. 143 ust. 2 ustawy z dnia 21 sierpnia 1997 r. o gospodarce nieruchomościami (Dz. U. z 2010 r. Nr 102, poz. 651, z późn. zm.).

Powołany art. 143 ust. 2 ustawy o gospodarce nieruchomościami stanowi, że przez budowę urządzeń infrastruktury technicznej rozumie się budowę drogi oraz wybudowanie pod ziemią, na ziemi albo nad ziemią przewodów lub urządzeń wodociągowych, kanalizacyjnych, ciepłowniczych, elektrycznych, gazowych i telekomunikacyjnych.

W celu zdefiniowania pojęcia gospodarstwa rolnego, o którym mowa w ww. regulacji zgodnie z odesłaniem zawartym w art. 2 ust. 4 ww. ustawy, należy sięgnąć do przepisów ustawy z dnia 15 listopada 1984 r. o podatku rolnym (Dz. U. z 2013 r., poz. 1381).

Stosownie do art. 1 tejże ustawy, opodatkowaniu podatkiem rolnym podlegają grunty sklasyfikowane w ewidencji gruntów i budynków jako użytki rolne lub jako grunty zadrzewione i zakrzewione na użytkach rolnych, z wyjątkiem gruntów zajętych na prowadzenie działalności gospodarczej innej niż działalność rolnicza.

Za gospodarstwo rolne uważa się obszar gruntów, o których mowa w art. 1, o łącznej powierzchni przekraczającej 1 ha lub 1 ha przeliczeniowy, stanowiących własność lub znajdujących się w posiadaniu osoby fizycznej, osoby prawnej albo jednostki organizacyjnej, w tym spółki, nieposiadającej osobowości prawnej (art. 2 ust. 1).

Zgodnie z definicją zawartą w ustawie z dnia 3 lutego 1995 r. o ochronie gruntów rolnych i leśnych (Dz. U. z 2013 r., poz. 1205 z późn. zm.), przez rekultywację gruntów rozumie się: nadanie lub przywrócenie gruntom zdegradowanym lub zdewastowanym wartości użytkowych lub przyrodniczych przez właściwe ukształtowanie rzeźby terenu, poprawienie właściwości fizycznych i chemicznych, uregulowanie stosunków wodnych, odtworzenie gleb, umocnienie skarp oraz odbudowanie lub z zbudowanie niezbędnych dróg.

Ustawodawca uzależnił zastosowanie zwolnienia od podatku na mocy art. 21 ust. 1 pkt 120 uPIT od spełnienia szeregu warunków, które muszą zajść jednocześnie. Rozkładając dyspozycję ww. normy prawnej na jej pojedyncze elementy, należy wymienić następujące przesłanki do spełnienia:

  1. Wypłacane świadczenie pieniężne ma charakter odszkodowania;
  2. Podstawą wypłaty świadczenia jest orzeczenie sądowe lub umowa zawarta pomiędzy stronami (ugoda);
  3. Beneficjentem tego świadczenia jest posiadacz gruntów, czyli w szczególności jego właściciele (współwłaściciele);
  4. Nieruchomość gruntowa, z którą związana jest wypłata świadczenia musi wchodzić w skład gospodarstwa rolnego. Definicji tego pojęcia należy szukać w ustawie o podatku rolnym.
  5. Tytułem wypłacanego odszkodowania jest m.in. rekultywacja oraz szkody powstałe w drzewostanie i uprawach rolnych;
  6. Wymienione w pkt 5 tytuły muszą stanowić rezultat m.in. budowy na danym gruncie urządzeń infrastruktury technicznej, w skład której wchodzą także wybudowane na ziemi i pod nią urządzenia wodociągowe (przykładowo: ujęcia wód podziemnych, studnie publiczne, urządzenia do magazynowania i uzdatniania wód, sieci wodociągowe, urządzenia regulujące ciśnienie wody).

W ocenie Spółki, świadczenia wypłacane właścicielom nieruchomości gruntowych, na których znajdują się punkty poboru próbek wody do badań w istocie mają charakter rekompensaty (odszkodowania) za straty i niedogodności związane z realizacją obowiązków ochrony środowiska spoczywających na Z.. Świadczenie to wypłacane jest na podstawie umów zawieranych z właścicielami, którzy oświadczają, że dany grunt stanowi część gospodarstwa rolnego i nie jest wykorzystywany na cele prowadzonej działalności gospodarczej (czy też działów specjalnych produkcji rolnej). Ponadto świadczenia wypłacane są tytułem rekultywacji środowiska gruntowo-wodnego, o czym świadczy także termin na jaki są zawierane, który uzależniony jest od decyzji organów odpowiedzialnych za ochronę środowiska o wygaśnięciu obowiązków monitorowania i rekultywacji. Ponadto, budowane studnie w miejscach pobierania wody, w ocenie Spółki wpisują się w definicję urządzenia infrastruktury technicznej.

Podsumowując, spełnione są wszystkie przesłanki warunkujące zastosowanie zwolnienia na podstawie art. 21 ust. 1 pkt 120 lit. b i c uPIT dla wypłacanych kwot, tj.:

  • odszkodowanie (wynagrodzenie) wypłacane jest na podstawie zawieranych umów (ugód) z właścicielami gruntów (współwłaścicielami)
  • tytułem wypłaty jest rekultywacja / rekompensata szkód powstałych w drzewostanie i uprawach rolnych;
  • budowane punkty poboru wody stanowią urządzenia infrastruktury technicznej,
  • grunty, na których realizowana jest inwestycja wchodzą w skład gospodarstw rolnych i stanowią własność (współwłasność) beneficjentów świadczeń.

W konsekwencji Spółka nie jest obowiązana do sporządzenia informacji PIT-8C.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego stanu faktycznego jest prawidłowe.

Zgodnie z art. 9 ust. 1 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (Dz. U. z 2012 r., poz. 361, z późn. zm.), zwanej dalej „ustawą”, opodatkowaniu podatkiem dochodowym podlegają wszelkiego rodzaju dochody, z wyjątkiem dochodów wymienionych w art. 21, 52, 52a i 52c oraz dochodów, od których na podstawie przepisów Ordynacji podatkowej zaniechano poboru podatku.

Przychodami, zgodnie z art. 11 ww. ustawy, z zastrzeżeniem art. 14–15, art. 17 ust. 1 pkt 6, 9 i 10 w zakresie realizacji praw wynikających z pochodnych instrumentów finansowych, art. 19, art. 25b i art. 30f, są otrzymane lub postawione do dyspozycji podatnika w roku kalendarzowym pieniądze i wartości pieniężne oraz wartość otrzymanych świadczeń w naturze i innych nieodpłatnych świadczeń.

Stosownie do art. 20 ust. 1 za przychody z innych źródeł, o których mowa w art. 10 ust. 1 pkt 9, uważa się w szczególności: kwoty wypłacone po śmierci członka otwartego funduszu emerytalnego wskazanej przez niego osobie lub członkowi jego najbliższej rodziny, w rozumieniu przepisów o organizacji i funkcjonowaniu funduszy emerytalnych, kwoty uzyskane z tytułu zwrotu z indywidualnego konta zabezpieczenia emerytalnego oraz wypłaty z indywidualnego konta zabezpieczenia emerytalnego, w tym także dokonane na rzecz osoby uprawnionej na wypadek śmierci oszczędzającego, zasiłki pieniężne z ubezpieczenia społecznego, alimenty, stypendia, dotacje (subwencje) inne niż wymienione w art. 14, dopłaty, nagrody i inne nieodpłatne świadczenia nienależące do przychodów określonych w art. 12-14 i 17 oraz przychody nieznajdujące pokrycia w ujawnionych źródłach.

Użyty we wskazanym przepisie zwrot „w szczególności” dowodzi, że definicja przychodów z innych źródeł ma charakter otwarty i nie ma przeszkód, aby do tej kategorii zaliczyć również przychody inne niż wymienione wprost w przepisie art. 20 ust. 1 ustawy. O przychodzie podatkowym z innych źródeł należy bowiem mówić w każdym przypadku, kiedy u podatnika wystąpią realne korzyści majątkowe.

W myśl art. 42a ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, osoby fizyczne prowadzące działalność gospodarczą, osoby prawne i ich jednostki organizacyjne oraz jednostki organizacyjne niemające osobowości prawnej, które dokonują wypłaty należności lub świadczeń, o których mowa w art. 20 ust. 1, z wyjątkiem dochodów (przychodów) wymienionych w art. 21, art. 52, art. 52a i art. 52c oraz dochodów, od których na podstawie przepisów Ordynacji podatkowej zaniechano poboru podatku, od których nie są obowiązane pobierać zaliczki na podatek lub zryczałtowanego podatku dochodowego, są obowiązane sporządzić informację według ustalonego wzoru o wysokości przychodów i w terminie do końca lutego następnego roku podatkowego przekazać podatnikowi oraz urzędowi skarbowemu, którym kieruje naczelnik urzędu skarbowego właściwy według miejsca zamieszkania podatnika, a w przypadku podatników, o których mowa w art. 3 ust. 2a, urzędowi skarbowemu, którym kieruje naczelnik urzędu skarbowego właściwy w sprawach opodatkowania osób zagranicznych.

Zgodnie z art. 21 ust. 1 pkt 120 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, wolne od podatku są odszkodowania wypłacone, na podstawie wyroków sądowych i zawartych umów (ugód), posiadaczom gruntów wchodzących w skład gospodarstwa rolnego, z tytułu:

  1. ustanowienia służebności gruntowej,
  2. rekultywacji gruntów,
  3. szkód powstałych w uprawach rolnych i drzewostanie

- w wyniku prowadzenia na tych gruntach, przez podmioty uprawnione na podstawie odrębnych przepisów, inwestycji dotyczących budowy infrastruktury przesyłowej ropy naftowej i produktów rafinacji ropy naftowej oraz budowy urządzeń infrastruktury technicznej, o których mowa w art. 143 ust. 2 ustawy z dnia 21 sierpnia 1997 r. o gospodarce nieruchomościami (Dz. U. z 2004 r. Nr 261, poz. 2603, z późn. zm.).

Z treści wniosku wynika, że Spółka w celu zapewnienia sobie dostępu oraz możliwości wykonania prac geologicznych związanych z rekultywacją środowiska gruntowo-wodnego, zawiera z właścicielami (współwłaścicielami) gruntów stosowne umowy. W zamian za to, druga strona umowy otrzymuje świadczenie pieniężne, przyjmujące charakter odszkodowawczy. Przedmiotowe grunty wchodzą w skład gospodarstw rolnych. Realizacja inwestycji przez Spółkę polega na budowie urządzeń infrastruktury technicznej, o których mowa w art. 143 ust. 2 ustawy z dnia 21 sierpnia 1997 r. o gospodarce nieruchomościami.

Przepis art. 143 ust. 2 ustawy o gospodarce nieruchomościami stanowi, że przez budowę urządzeń infrastruktury technicznej rozumie się budowę drogi oraz wybudowanie pod ziemią, na ziemi albo nad ziemią przewodów lub urządzeń wodociągowych, kanalizacyjnych, ciepłowniczych, elektrycznych, gazowych i telekomunikacyjnych.

Ponieważ ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych nie zawiera definicji pojęcia budowa należy odwołać się zgodnie z wykładnią systemową zewnętrzną do definicji tego pojęcia w innych ustawach regulujących proces budowlany. Definicję budowy zawiera ustawa z dnia 7 lipca 1994 r. Prawo budowlane (Dz. U. z 2013 poz. 1409 z późn. zm.). Zgodnie z art. 3 pkt 6 ww. ustawy przez budowę należy rozumieć wykonywanie obiektu budowlanego w określonym miejscu, a także odbudowę, rozbudowę, nadbudowę obiektu budowlanego. Natomiast przez roboty budowlane należy rozumieć budowę, a także prace polegające na przebudowie, montażu, remoncie lub rozbiórce obiektu budowlanego (art. 3 pkt 7 cytowanej ustawy). Przebudową jest wykonywanie robót budowlanych, w wyniku których następuje zmiana parametrów użytkowych lub technicznych istniejącego obiektu budowlanego, z wyjątkiem charakterystycznych parametrów, jak: kubatura, powierzchnia zabudowy, wysokość, długość, szerokość bądź liczba kondygnacji; w przypadku dróg są dopuszczalne zmiany charakterystycznych parametrów w zakresie niewymagającym zmiany granic pasa drogowego (art. 3 pkt 7a omawianej ustawy), remontem jest wykonywanie w istniejącym obiekcie budowlanym robót budowlanych polegających na odtworzeniu stanu pierwotnego, a niestanowiących bieżącej konserwacji, przy czym dopuszcza się stosowanie wyrobów budowlanych innych niż użyto w stanie pierwotnym (art. 3 pkt 8 ww. ustawy).

W świetle powyższego stwierdzić należy, że pojęcie budowy określonych w art. 143 ust. 2 ustawy o gospodarce nieruchomościami urządzeń infrastruktury technicznej oznacza zarówno wybudowanie nowego obiektu i jego rozbudowę (czyli tworzenie nowych elementów urządzenia lub powiększenie elementów już istniejących) a także odbudowę (czyli odtworzenie w całości lub części zniszczonego bądź uszkodzonego urządzenia) i nadbudowę. W zakresie budowy nie mieści się natomiast remont, przebudowa, montaż, naprawa czy konserwacja, a pojęcia te w sposób wystarczający i pełny określają sytuację, w której mamy do czynienia z ulepszeniem już istniejącego obiektu budowlanego.

Zatem dla zastosowania zwolnienia określonego art. 21 ust. 1 pkt 120 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych istotnym jest jaki rodzaj inwestycji przeprowadza podmiot do tego uprawniony na podstawie odrębnych przepisów.

Z przepisu art. 21 ust. 1 pkt 120 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych wynika więc, że wskazane w nim odszkodowanie korzysta ze zwolnienia od podatku dochodowego od osób fizycznych, gdy są spełnione następujące warunki:

  • otrzymuje je posiadacz gruntów wchodzących w skład gospodarstwa rolnego,
  • odszkodowanie zostaje wypłacone z tytułu wymienionego w przepisie,
  • podmiot uprawniony na podstawie odrębnych przepisów prowadzi na gruntach wchodzących w skład gospodarstwa rolnego inwestycję związaną z budową infrastruktury przesyłowej ropy naftowej i produktów rafinacji ropy naftowej lub budową urządzeń infrastruktury technicznej, o których mowa jest w art. 143 ust. 2 ustawy o gospodarce nieruchomościami,
  • źródłem odszkodowania jest wyrok sądowy lub umowa (ugoda) zawarta między stronami.

Wskazać przy tym należy, że ww. zwolnienie przysługuje tylko i wyłącznie posiadaczom gruntów wchodzących w skład gospodarstwa rolnego, którego to pojęcia ustawa o podatku dochodowym nie definiuje. W celu wyjaśnienia tej kwestii odsyła jednak, zgodnie z dyspozycją art. 2 ust. 4 ww. ustawy, do przepisów ustawy z dnia 15 listopada 1984 r. o podatku rolnym (Dz. U. z 2013 r., poz. 1381, z późn. zm.).

Stosownie do art. 1 ww. ustawy, opodatkowaniu podatkiem rolnym podlegają grunty sklasyfikowane w ewidencji gruntów i budynków jako użytki rolne lub jako grunty zadrzewione i zakrzewione na użytkach rolnych, z wyjątkiem gruntów zajętych na prowadzenie działalności gospodarczej innej niż działalność rolnicza. Natomiast art. 2 ust. 1 cytowanej ustawy stanowi, że za gospodarstwo rolne uważa się obszar gruntów, o których mowa w art. 1, o łącznej powierzchni przekraczającej 1 ha lub 1 ha przeliczeniowy, stanowiących własność lub znajdujących się w posiadaniu osoby fizycznej, osoby prawnej albo jednostki organizacyjnej, w tym spółki, nieposiadającej osobowości prawnej. Należy więc podkreślić, że gospodarstwem rolnym w myśl ustawy o podatku rolnym są grunty o łącznej powierzchni przekraczającej 1 ha lub 1 ha przeliczeniowy. Grunty np. z uwagi na ich różne położenie nie muszą stanowić zorganizowanej całości. Takie rozumienie gospodarstwa rolnego powoduje m. in., że za gospodarstwo należy uznać grunty o powierzchni przekraczającej 1 ha, nawet wówczas, gdy nie istnieje pomiędzy nimi żadna więź ekonomiczna. Jedynym elementem łączącym grunty jest osoba właściciela tego gruntu.

Mając powyższe na względzie należy uznać, że wypłacane przez Spółkę na mocy umowy, świadczenia (odszkodowania) z tytułu rekultywacji środowiska gruntowo-wodnego polegające na budowie urządzeń infrastruktury technicznej, o których mowa w art. 143 ust. 2 ustawy o gospodarce nieruchomościami, właścicielom gruntów wchodzących w skład gospodarstw rolnych, zwolnione są z opodatkowania na podstawie art. 21 ust. 1 pkt 120 lit.b i lit.c ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych. W konsekwencji, na Spółce nie spoczywa obowiązek sporządzenia informacji PIT-8C.

Interpretacja dotyczy zaistniałego stanu faktycznego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dacie zaistnienia zdarzenia w przedstawionym stanie faktycznym.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, ul. Jasna 2/4, 00-013 Warszawa po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację – w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. z 2012 r., poz. 270, z późn. zm.). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy), w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy). Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy), na adres: Izba Skarbowa w Warszawie Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Płocku, ul. 1 Maja 10, 09-402 Płock.