ILPB2/436-346/14-4/TR | Interpretacja indywidualna

Obowiązek podatkowy.
ILPB2/436-346/14-4/TRinterpretacja indywidualna
  1. gospodarstwo rolne
  2. obowiązek podatkowy
  3. sprzedaż
  4. zwolnienia przedmiotowe
  1. Podatek od czynności cywilnoprawnych (PCC) -> Zwolnienia od podatku -> Zwolnienia przedmiotowe

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2012 r., poz. 749, z późn. zm.) oraz § 6 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 20 czerwca 2007 r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz. U. Nr 112, poz. 770, z późn. zm.) Dyrektor Izby Skarbowej w Poznaniu działający w imieniu Ministra Finansów stwierdza, że stanowisko przedstawione we wniosku z dnia 20 listopada 2014 r. (data wpływu 24 listopada 2014 r.), uzupełnionym pismem z dnia 23 lutego 2015 r. (data wpływu 25 lutego 2015 r.), o wydanie interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku od czynności cywilnoprawnych w zakresie obowiązku podatkowego – jest:

  • nieprawidłowe – w odniesieniu do nieużytków,
  • prawidłowe – w odniesieniu do pozostałej części.

UZASADNIENIE

W dniu 24 listopada 2014 r. został złożony ww. wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej dotyczącej podatku od czynności cywilnoprawnych w zakresie obowiązku podatkowego.

Z uwagi na fakt, że ww. wniosek nie spełniał wymogów określonych w art. 14b § 3 i § 4 Ordynacji podatkowej, pismem z dnia 19 lutego 2015 r. nr ILPB2/436-346/14-2/TR Dyrektor Izby Skarbowej w Poznaniu działający w imieniu Ministra Finansów wezwał Wnioskodawcę do uzupełnienia wniosku w terminie 7 dni od dnia doręczenia wezwania.

Jednocześnie poinformowano Zainteresowanego, że stosownie do postanowień art. 139 § 4 w zw. z art. 14d Ordynacji podatkowej, okresu oczekiwania między wezwaniem przez organ a uzupełnieniem wniosku przez Wnioskodawcę nie wlicza się do trzymiesięcznego terminu przewidzianego na wydanie interpretacji indywidualnej przepisów prawa podatkowego.

Wezwanie wysłano w dniu 19 lutego 2015 r. (skuteczne doręczenie nastąpiło w dniu 23 lutego 2015 r.), zaś w dniu 25 lutego 2015 r. (data nadania 24 lutego 2015 r.) Wnioskodawca uzupełnił ww. wniosek.

We wniosku przedstawiono następujące zdarzenie przyszłe.

Zainteresowany nie prowadzi żadnej działalności gospodarczej. Nie jest i nigdy nie był rolnikiem ryczałtowym, nie jest płatnikiem podatku VAT i nigdy nie był płatnikiem VAT. Zamierza kupić od swojej matki z zapisem w akcie notarialnym na poszerzenie gospodarstwa działkę numer 79/4 o wielkości 0,9062 ha, na której występują zgodnie z wypisem z rejestru gruntów: grunty orne (0,0262 ha), łąki trwałe (0,8 ha), nieużytki (0,04 ha), rowy (0,04 ha), ale działka ta jest uprawiana rolniczo.

W uzupełnieniu wniosku Zainteresowany podał, co następuje.

Żadna z osób przedmiotowej sprzedaży nie jest i nie będzie opodatkowana podatkiem od towarów i usług ani też podatkiem od wartości dodanej pobieranym na podstawie przepisów obowiązujących w państwach członkowskich.

W rozumieniu przepisów ustawy z dnia 15 listopada 1984 r. o podatku rolnym przedmiotowa działka w chwili sprzedaży będzie stanowiła gospodarstwo rolne i wejdzie w skład gospodarstwa rolnego Wnioskodawcy.

W związku z powyższym opisem zadano następujące pytanie.

Czy w takim przypadku Zainteresowany musi zapłacić 2% podatku od czynności cywilnoprawnych przy akcie notarialnym...

Zdaniem Wnioskodawcy, w tym przypadku nie zachodzi podatek od czynności cywilnoprawnych w wysokości 2%.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego zdarzenia przyszłego jest:
  • nieprawidłowe – w odniesieniu do nieużytków,
  • prawidłowe – w odniesieniu do pozostałej części.

Zgodnie z przepisem art. 1 ust. 1 pkt 1 lit. a) ustawy z dnia 9 września 2000 r. o podatku od czynności cywilnoprawnych (Dz. U. z 2010 r. Nr 101, poz. 649, z późn. zm.) podatkowi podlegają umowy sprzedaży oraz zamiany rzeczy i praw majątkowych.

W myśl art. 3 ust. 1 pkt 1 oraz art. 4 pkt 1 ww. ustawy, obowiązek podatkowy powstaje, z zastrzeżeniem ust. 2 z chwilą dokonania czynności cywilnoprawnej i przy umowie sprzedaży ciąży na kupującym.

Stosownie do art. 5 ust. 1 ww. ustawy, obowiązek zapłaty podatku ciąży na podatnikach tego podatku.

Zgodnie z art. 6 ust. 1 pkt 1 ww. ustawy, podstawę opodatkowania – przy umowie sprzedaży - stanowi wartość rynkowa rzeczy lub prawa majątkowego, którą określa się na zasadach wskazanych w art. 6 ust. 2. Stawka podatku od umowy sprzedaży m.in. nieruchomości wynosi 2% (art. 7 ust. 1 pkt 1 lit. a) ww. ustawy).

Przepis art. 9 ustawy o podatku od czynności cywilnoprawnych zwiera katalog czynności cywilnoprawnych zwolnionych od tego podatku. Art. 9 pkt 2 ww. ustawy stanowi, że zwalnia się od podatku przeniesienie własności nieruchomości lub ich części, wraz z częściami składowymi, z wyjątkiem budynków mieszkalnych lub ich części znajdujących się na obszarze miast, w drodze umów sprzedaży pod warunkiem, że w rozumieniu przepisów o podatku rolnym, w chwili dokonania czynności, nabyte grunty stanowią gospodarstwo rolne albo utworzą gospodarstwo rolne lub wejdą w skład gospodarstwa rolnego będącego własnością nabywcy.

Na tle powyższego należy stwierdzić, że zwolnienie zawarte w art. 9 pkt 2 lit. a) ustawy o podatku od czynności cywilnoprawnych ma charakter warunkowy, co oznacza, że umowa sprzedaży będzie zwolniona od podatku od czynności cywilnoprawnych, tylko wtedy, gdy w rozumieniu ustawy o podatku rolnym, w chwili dokonania czynności, nabywany grunt będzie stanowił gospodarstwo rolne albo utworzy gospodarstwo rolne lub wejdzie w skład gospodarstwa rolnego będącego własnością nabywcy.

Jak stanowi art. 1 ustawy z dnia 15 listopada 1984 r. o podatku rolnym (Dz. U. z 2013 r., poz. 1381, z późn. zm.), opodatkowaniu podatkiem rolnym podlegają grunty sklasyfikowane w ewidencji gruntów i budynków jako użytki rolne lub jako grunty zadrzewione i zakrzewione na użytkach rolnych, z wyjątkiem gruntów zajętych na prowadzenie działalności gospodarczej innej niż działalność rolnicza. Na podstawie art. 2 ust. 1 tejże ustawy, za gospodarstwo rolne uważa się obszar gruntów, o których mowa w art. 1, o łącznej powierzchni przekraczającej 1 ha lub 1 ha przeliczeniowy, stanowiących własność lub znajdujących się w posiadaniu osoby fizycznej, osoby prawnej albo jednostki organizacyjnej, w tym spółki, nieposiadającej osobowości prawnej.

Stosownie do postanowień § 68 ust. 1 rozporządzenia Ministra Rozwoju Regionalnego i Budownictwa z dnia 29 marca 2001 r. (Dz. U. z 2001 r. Nr 38, poz. 454, z późn. zm.) w sprawie ewidencji gruntów i budynków, grunty rolne dzielą się na:

  1. użytki rolne, do których zalicza się:
    1. grunty orne, oznaczone symbolem - R,
    2. sady, oznaczone symbolem - S,
    3. łąki trwałe, oznaczone symbolem - Ł,
    4. pastwiska trwałe, oznaczone symbolem - Ps,
    5. grunty rolne zabudowane, oznaczone symbolem - Br,
    6. grunty pod stawami, oznaczone symbolem - Wsr,
    7. grunty pod rowami, oznaczone symbolem - W,
    8. grunty zadrzewione i zakrzewione na użytkach rolnych, oznaczone symbolem - Lzr,
  2. nieużytki, oznaczone symbolem - N.

Z zacytowanych przepisów wynika więc, że za gospodarstwo rolne (a tym samym za grunty wchodzące w jego skład) uznane mogą być grunty sklasyfikowane w ewidencji gruntów i budynków jako użytki rolne lub jako grunty zadrzewione i zakrzewione na użytkach rolnych, ich powierzchnia będzie większa od 1 ha lub 1 ha przeliczeniowy oraz nie będą one w momencie realizowania transakcji zajęte na prowadzenie działalności gospodarczej innej niż działalność rolnicza.

Jak wskazał Zainteresowany, w rozumieniu przepisów ustawy z dnia 15 listopada 1984 r. o podatku rolnym przedmiotowa działka w chwili sprzedaży będzie stanowiła gospodarstwo rolne i wejdzie w skład gospodarstwa rolnego Wnioskodawcy. Jednocześnie jednak Wnioskodawca wskazał, że w skład ww. działki wchodzą również m.in. nieużytki.

Z wyżej przywołanych przepisów wynika natomiast, że nieużytki stanowią kategorię gruntów odrębną od użytków rolnych. Nie mogą tym samym zostać uznane za gospodarstwo rolne w rozumieniu ustawy o podatku rolnym, gdyż nie zostały zaliczone do użytków rolnych, a tylko tak sklasyfikowane grunty – jak wykazano wyżej – mogą zostać uznane za wchodzące w skład takiego gospodarstwa.

Biorąc powyższe pod uwagę, należy stwierdzić, że na gruncie przedstawionego we wniosku zdarzenia przyszłego planowana umowa sprzedaży w części dotyczącej nieużytków nie będzie korzystała ze zwolnienia od podatku od czynności cywilnoprawnych na podstawie art. 9 pkt 2 lit. a) ustawy o podatku od czynności cywilnoprawnych. W tej bowiem części nie zostaną spełnione warunki do skorzystania z tego zwolnienia, tj. będące przedmiotem czynności cywilnoprawnej grunty nie będą stanowiły w chwili sprzedaży gospodarstwa rolnego, jak również nie będą mogły one utworzyć nowego gospodarstwa rolnego czy też wejść w skład już istniejącego gospodarstwa rolnego. W konsekwencji, w tej części Wnioskodawca będzie zobowiązany do zapłaty z tytułu zawarcia umowy sprzedaży, podatku od czynności cywilnoprawnych według stawki 2%.

Natomiast w pozostałej części – tj. niedotyczącej nieużytków – planowana umowa sprzedaży będzie korzystała ze zwolnienia od podatku od czynności cywilnoprawnych na podstawie art. 9 pkt 2 lit. a) ustawy o podatku od czynności cywilnoprawnych, ponieważ przedmiotowa działka w chwili sprzedaży będzie stanowiła gospodarstwo rolne i wejdzie w skład gospodarstwa rolnego Wnioskodawcy. W konsekwencji, na Zainteresowanym nie będzie ciążył obowiązek zapłaty podatku od czynności cywilnoprawnych z tytułu zawarcia rzeczonej umowy sprzedaży w tejże (niedotyczącej nieużytków) części.

Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dniu wydania interpretacji.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu, ul. Ratajczaka 10/12, 61-815 Poznań, po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację – w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. z 2012 r., poz. 270, z późn. zm.). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy). Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy), na adres: Izba Skarbowa w Poznaniu, Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Lesznie, ul. Dekana 6, 64-100 Leszno.

Dodatkowe interpretacje podatkowe i orzeczenia

© 2011-2016 Interpretacje.org
StrukturaWybrane zagadnieniaSerwis
Działy przedmiotowe
Komentarze podatkowe
Najnowsze interpretacje
Aport
Gmina
Koszty uzyskania przychodów
Najem
Nieruchomości
Obowiązek podatkowy
Odszkodowania
Pracownik
Prawo do odliczenia
Projekt
Przedsiębiorstwa
Przychód
Różnice kursowe
Sprzedaż
Stawki podatku
Świadczenie usług
Udział
Zwolnienia przedmiotowe
Aktualności
Informacje o serwisie
Kanały RSS
Reklama w serwisie
Serwis zawiera interpretacje podatkowe publikowane przez Ministerstwo Finansów, na które składają się: interpretacje indywidualne oraz interpretacje ogólne wydane na podstawie art. 14a oraz art. 14b ustawy z 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (tj. Dz. U. z 2005 r. Nr 8 poz. 60 ze zm.), jak również informacje o zakresie stosowania przepisów prawa podatkowego (interpretacje podatkowe wydane na podstawie przepisów obowiązujących przed 1 lipca 2007 r.), a także wybrane orzeczenia dotyczące problematyki podatkowej.