IBPBI-1-3/4510-245/15/WLK | Interpretacja indywidualna

Czy dokonana przez Spółkę sprzedaż nieruchomości opisanej w stanie faktycznym, korzysta ze zwolnienia z podatku dochodowego od osób prawnych w takim udziale, w jakim nastąpiło zbycie gruntów oznaczonych jako użytki rolne w stosunku do całej powierzchni zbywanych gruntów?
IBPBI-1-3/4510-245/15/WLKinterpretacja indywidualna
  1. gospodarstwo rolne
  2. sprzedaż
  3. zwolnienie
  1. Podatek dochodowy od osób prawnych (CIT) -> Przychody

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (t. j. Dz.U. z 2015 r., poz. 613) oraz § 4 pkt 2 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 22 kwietnia 2015 r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz.U. z 2015 r., poz. 643), Dyrektor Izby Skarbowej w Katowicach, działający w imieniu Ministra Finansów, stwierdza, że stanowisko Wnioskodawcy, przedstawione we wniosku z 22 lipca 2015 r. (data wpływu do tut. BKIP 28 sierpnia 2015 r.), o wydanie interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku dochodowego od osób prawnych, w zakresie możliwości zwolnienia z opodatkowania dochodu uzyskanego ze sprzedaży części gospodarstwa rolnego – jest prawidłowe.

UZASADNIENIE

W dniu 28 lipca 2015 r. wpłynął do tut. BKIP wniosek o wydanie interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku dochodowego od osób prawnych, w zakresie możliwości zwolnienia z opodatkowania dochodu uzyskanego ze sprzedaży części gospodarstwa rolnego.

We wniosku został przedstawiony następujący stan faktyczny:

Wnioskodawca (zwany dalej „Spółką”) prowadzi głównie działalność będącą działalnością rolniczą. Z tego też względu posiada liczne nieruchomości (grunty), na których może realizować ww. działalność. W ramach swojej działalności, Spółka nabyła w roku 2007 nieruchomość gruntową (działka o powierzchni 34,1768 ha). Nieruchomość ta została następnie przez Spółkę zbyta w drodze umowy sprzedaży w roku 2014. Zgodnie z wypisem z rejestru gruntów, większość tej nieruchomości stanowią grunty orne (34,02 ha), a tylko niewielka część to nieużytki (0,1632 ha). W okresie od roku 2008 do roku 2013 Spółka ww. nieruchomość dzierżawiła. Niemniej, w umowie dzierżawy zawarto zapisy, że nieruchomość będąca przedmiotem umowy będzie przeznaczona na cele produkcji rolnej, a co więcej bez zgody Spółki dzierżawca nie może zmienić przeznaczenia przedmiotu dzierżawy. Jako że dzierżawca nie występował o zmianę przeznaczenia nieruchomości, należy stwierdzić, że grunty te zajęte były na produkcję rolną.

W związku z powyższym zadano następujące pytanie:

Czy dokonana przez Spółkę sprzedaż nieruchomości opisanej w stanie faktycznym, korzysta ze zwolnienia z podatku dochodowego od osób prawnych w takim udziale, w jakim nastąpiło zbycie gruntów oznaczonych jako użytki rolne w stosunku do całej powierzchni zbywanych gruntów...

Zdaniem Wnioskodawcy, zgodnie z art. 17 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 15 lutego 1992 r. o podatku dochodowym od osób prawnych (t.j. Dz.U. z 2014 r., poz. 851 ze zm., dalej „ustawa o pdop”), wolne od podatku są dochody z tytułu sprzedaży całości lub części nieruchomości wchodzącej w skład gospodarstwa rolnego; zwolnienie nie dotyczy dochodu uzyskanego ze sprzedaży, jeżeli sprzedaż ta następuje przed upływem pięciu lat licząc od końca roku kalendarzowego, w którym nastąpiło nabycie całości lub części zbywanej nieruchomości.

Z treści powyższego przepisu wynika, że ustawodawca określił trzy przesłanki warunkujące zastosowanie zwolnienia:

  1. podatnik dokonał odpłatnego zbycia nieruchomości w drodze umowy sprzedaży,
  2. przedmiotem sprzedaży była całość lub część nieruchomości wchodzących w skład gospodarstwa rolnego,
  3. w momencie sprzedaży upłynęło 5 lat licząc od końca roku kalendarzowego, w którym nastąpiło nabycie całości lub części zbywanej nieruchomości.

Już na wstępie należy wskazać, że okres upływu 5 lat został przez Spółkę spełniony - nieruchomość nabyta została bowiem w roku 2007, natomiast zbycie w roku 2014.

Z postanowień art. 2 ust. 4 ustawy o pdop wynika, że ilekroć w ustawie jest mowa o gospodarstwie rolnym, oznacza to gospodarstwo rolne w rozumieniu przepisów ustawy o podatku rolnym.

Zgodnie z przepisami art. 1 i 2 ustawy z dnia 15 listopada 1984 r. o podatku rolnym (t.j. Dz.U. z 2013 r., poz. 1381 ze zm.), za gospodarstwo rolne uważa się obszar gruntów sklasyfikowanych w ewidencji gruntów i budynków jako użytki rolne lub jako grunty zadrzewione i zakrzewione na użytkach rolnych, z wyjątkiem gruntów zajętych na prowadzenie działalności gospodarczej innej niż działalność rolnicza, przy czym łączna powierzchnia tych gruntów przekracza 1 ha lub 1 ha przeliczeniowy, a stanowią one własność lub znajdują się w posiadaniu osoby fizycznej, osoby prawnej albo jednostki organizacyjnej, w tym spółki, nie posiadającej osobowości prawnej.

Z powołanych przepisów wynika, że przy ocenie, czy dana nieruchomość stanowi gospodarstwo rolne w rozumieniu ustawy o podatku rolnym - a tym samym również w rozumieniu ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych - uzależnione jest od łącznego spełnienia następujących warunków:

  1. Grunty są sklasyfikowane w ewidencji gruntów i budynków jako użytki rolne lub jako grunty zadrzewione i zakrzewione na użytkach rolnych.
  2. Grunty nie są zajęte na prowadzenie działalności gospodarczej innej niż rolnicza.
  3. Łączna powierzchnia gruntów przekracza 1 ha lub 1 ha przeliczeniowy.
  4. Grunty stanowią własność lub są w posiadaniu osoby fizycznej, osoby prawnej albo jednostki organizacyjnej, w tym spółki, nieposiadającej osobowości prawnej.

Decydujące znaczenie dla oceny nieruchomości jako wchodzących w skład gospodarstwa rolnego ma to, czy grunt stanowi użytek rolny lub jest gruntem zadrzewionym i zakrzewionym na użytkach rolnych, ewentualnie czy występuje grunt rolny zabudowany. Spółka w odniesieniu do przeważającej części zbywanej nieruchomości spełniła ten warunek, ponieważ przedmiotem transakcji był grunt oznaczony w ewidencji gruntów jako grunt orny, stanowiący w myśl § 68 ust. 1 pkt 1 lit a rozporządzenia Ministra Rozwoju Regionalnego i Budownictwa z 29 marca 2001 r. w sprawie ewidencji gruntów i budynków (t.j. Dz.U. 2015, poz. 542), rodzaj użytków rolnych. Tylko w niewielkiej części nieruchomości nie można mówić o użytkach rolnych, a mianowicie w odniesieniu do 0,1632 ha gruntów oznaczonych jako nieużytki. W tym zakresie jednakże, Spółce nie będzie przysługiwało zwolnienie z podatku dochodowego na mocy 17 ust. 1 pkt 1 ustawy o pdop. W tej części bowiem grunt ten nie wchodzi w skład gospodarstwa rolnego. Podstawowym warunkiem uznania gruntów za gospodarstwo rolne jest ich powierzchnia określana jako norma obszarowa. Jeżeli łączna powierzchnia gruntów stanowiących własność lub znajdujących się w posiadaniu osoby fizycznej, osoby prawnej lub jednostki organizacyjnej, w tym spółki, nieposiadającej osobowości prawnej, przekracza 1 ha użytków rolnych lub gruntów zadrzewionych i zakrzewionych na użytkach rolnych lub 1 ha przeliczeniowy użytków rolnych, jest to gospodarstwo rolne w rozumieniu art. 2 ustawy o podatku rolnym. W przypadku, gdy grunt nie spełnia normy obszarowej, nie może być uznany za gospodarstwo rolne, bowiem jedynym składnikiem gospodarstwa rolnego w rozumieniu przepisów ustawy o podatku rolnym są grunty o łącznej powierzchni przekraczającej 1 ha lub 1 ha przeliczeniowy. Spółka spełniła ten warunek, bowiem przedmiotem transakcji była nieruchomość o powierzchni ponad 34 ha.

Jednocześnie nie wszystkie rodzaje gruntów, które spełniają ww. normy wchodzą w skład gospodarstwa rolnego w rozumieniu przepisów o podatku rolnym. Do gruntów gospodarstwa rolnego nie zalicza się gruntów zajętych na prowadzenie działalności gospodarczej innej niż działalność rolnicza.

Stosownie do art. 2 ust. 2 ustawy o podatku rolnym, za działalność rolniczą uważa się produkcję roślinną i zwierzęcą, w tym również produkcję materiału siewnego, szkółkarskiego, hodowlanego oraz reprodukcyjnego, produkcję warzywniczą, roślin ozdobnych, grzybów uprawnych, sadownictwa, hodowlę i produkcję materiału zarodowego zwierząt, ptactwa i owadów użytkowych, produkcję zwierzęcą typu przemysłowego fermowego oraz chów i hodowlę ryb.

Mając powyższe na uwadze, należy wskazać, że Spółka nie zajęła gruntów rolnych na prowadzenie pozarolniczej działalności gospodarczej, nie dokonuje również żadnych czynności przygotowawczych z tym związanych. Fakt, że nieruchomości będące przedmiotem transakcji były dzierżawione, nie oznacza, w ocenie Spółki, że były zajęte na prowadzenie działalności gospodarczej innej niż działalność rolnicza. Twierdzenie o zajęciu przedmiotowej nieruchomości na prowadzenie na niej działalności rolniczej wynika wprost m.in. z faktu, że Spółka wydzierżawiała ją podmiotowi, który wykorzystywał ją wyłącznie w celu prowadzenia produkcji rolnej (wykorzystywanie tej nieruchomości w innym celu nie było możliwe, przez wzgląd na brak zgłoszenia takiego zamiaru Spółce). W tym miejscu należy podkreślić, że warunek określony w art. 1 ust. 1 ustawy o podatku rolnym, odnosi się do faktycznego wykorzystania gruntu na cele działalności rolniczej, co wynika z treści tego przepisu. Wykorzystanie przez ustawodawcę w art. 1 ust. 1 ustawy o podatku rolnym, określenia „z wyjątkiem gruntów zajętych na prowadzenie działalności gospodarczej innej niż działalność rolnicza” odnosi się do rzeczywistego niewykonywania na nieruchomości działalności gospodarczej innej niż działalność rolnicza.

W dalszej kolejności należy podkreślić, że również art. 17 ust. 1 pkt 1 ustawy o pdop, nie uzależnia prawa do skorzystania ze zwolnienia wskazanego w tym przepisie od tego, czy podmiot sprzedający nieruchomość wchodzącą w skład gospodarstwa rolnego prowadzi działalność rolniczą osobiście.

Zwolnienie z opodatkowania podatkiem dochodowym od osób prawnych dochodu ze sprzedaży gruntów rolnych wchodzących w skład gospodarstwa rolnego jest zwolnieniem przedmiotowym, w związku z czym, rodzaj podmiotu dokonującego sprzedaży tych gruntów (przedsiębiorca czy rolnik) nie ma znaczenia dla skutków podatkowych tej sprzedaży. Fakt nabycia i władania gruntami przez podmiot będący przedsiębiorcą (tutaj: Spółkę), nie jest tożsamy z zajmowaniem gruntów na działalność gospodarczą. Jeśli podmiot ten (tutaj: Spółka) nie prowadzi tam działalności gospodarczej, nie podejmuje żadnych czynności przygotowawczych w tym zakresie, to przedmiotowe grunty nie są zajęte na prowadzenie działalności gospodarczej, a stanowią grunty rolne wchodzące w skład gospodarstwa rolnego.

Powyższe stanowisko potwierdzają organy podatkowe w wydawanych interpretacjach podatkowych, m.in. Dyrektor Izby Skarbowej w Bydgoszczy, w interpretacji z 9 stycznia 2014 r., sygn. ITPB3/423-487/13/MK, a także Dyrektor Izby Skarbowej w Poznaniu, w interpretacji z 2 listopada 2010 r., sygn. ILPB4/423-121/10-2/ŁM w której wskazał, że Fakt nabycia i władania gruntami przez podmiot będący przedsiębiorcą, nie jest tożsamy z zajmowaniem ich na działalność gospodarczą. Jeśli podmiot ten nie prowadzi tam działalności, nie podejmuje żadnych czynności przygotowawczych w tym zakresie, to przedmiotowe grunty nie są jeszcze zajęte na prowadzenie działalności gospodarczej. Jeśli zatem te grunty są sklasyfikowane w ewidencji gruntów i budynków jako użytki rolne, to wówczas podlegają one podatkowi rolnemu, a nie podatkowi od nieruchomości.

Takie samo stanowisko zajmują również sądy administracyjne w wydawanych orzeczeniach, m.in. Naczelny Sąd Administracyjny w wyroku z 12 kwietnia 2012 r., sygn. II FSK 1771/10, a także w wyroku z 10 stycznia 2007 r., sygn. III FSK 97/06.

Jeśli natomiast chodzi o rozumienie pozostałych pojęć, które występują w przepisach art. 17 ust. 1 pkt 1 ustawy o pdop, a nie są przez tę ustawę zdefiniowane, to zgodnie z zasadami wykładni systemowej, należy przyjąć ich znaczenie wynikające z ustawy z dnia 23 kwietnia 1964 r. Kodeks cywilny (tj. Dz.U. 2014, poz. 121 ze zm.). Dotyczy to m.in. sprzedaży, pod którą na gruncie ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych należy rozumieć umowę uregulowaną w Tytule XI Księgi trzeciej Kodeksu cywilnego, w szczególności w art. 535 Kodeksu cywilnego, który stanowi, że przez umowę sprzedaży sprzedawca zobowiązuje się przenieść na kupującego własność rzeczy i wydać mu rzecz, a kupujący zobowiązuje się rzecz odebrać i zapłacić sprzedawcy cenę.

Także określając pojęcie nieruchomości należy odnieść się do art. 46 § 1 Kodeksu cywilnego, z którego wynika, że nieruchomościami są części powierzchni ziemskiej stanowiące odrębny przedmiot własności (grunty), jak również budynki trwale z gruntem związane lub części takich budynków, jeżeli na mocy przepisów szczególnych stanowią odrębny od gruntu przedmiot własności. Powyższe warunki zostały przez Spółkę spełnione, bowiem nieruchomości zostały zbyte w ramach umowy sprzedaży, co potwierdzał stosowny akt notarialny.

Zwolnieniem zawartym w art. 17 ust. 1 pkt 1 ustawy o pdop, objęty będzie dochód uzyskany ze sprzedaży całości lub części nieruchomości (wraz z częściami składowymi), wchodzących w skład gospodarstwa rolnego.

W świetle powyższych przepisów oraz w oparciu o przedstawiony we wniosku stan faktyczny, Spółka stwierdza, że dochód uzyskany ze sprzedaży nieruchomości wchodzącej w skład gospodarstwa rolnego będzie podlegać zwolnieniu z podatku dochodowego od osób prawnych, zgodnie z cytowanym powyżej art. 17 ust. 1 pkt 1 ustawy o pdop w takim udziale, w jakim nastąpiło zbycie gruntów oznaczonych jako użytki rolne w stosunku do całej powierzchni zbywanych gruntów.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego stanu faktycznego uznaje się za prawidłowe.

Mając powyższe na względzie, stosownie do art. 14c § 1 Ordynacji podatkowej, odstąpiono od uzasadnienia prawnego dokonanej oceny stanowiska Wnioskodawcy.

Interpretacja dotyczy zaistniałego stanu faktycznego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dacie zaistnienia zdarzenia w przedstawionym stanie faktycznym.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu ul. Św. Mikołaja 78/79, 50-126 Wrocław, po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – t.j. Dz.U. z dnia 14 marca 2012 r., poz. 270 ze zm.). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy). Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Katowicach Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Bielsku-Białej, ul. Traugutta 2a, 43-300 Bielsko-Biała.

© 2011-2016 Interpretacje.org
StrukturaWybrane zagadnieniaSerwis
Działy przedmiotowe
Komentarze podatkowe
Najnowsze interpretacje
Aport
Gmina
Koszty uzyskania przychodów
Najem
Nieruchomości
Obowiązek podatkowy
Odszkodowania
Pracownik
Prawo do odliczenia
Projekt
Przedsiębiorstwa
Przychód
Różnice kursowe
Sprzedaż
Stawki podatku
Świadczenie usług
Udział
Zwolnienia przedmiotowe
Aktualności
Informacje o serwisie
Kanały RSS
Reklama w serwisie
Serwis zawiera interpretacje podatkowe publikowane przez Ministerstwo Finansów, na które składają się: interpretacje indywidualne oraz interpretacje ogólne wydane na podstawie art. 14a oraz art. 14b ustawy z 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (tj. Dz. U. z 2005 r. Nr 8 poz. 60 ze zm.), jak również informacje o zakresie stosowania przepisów prawa podatkowego (interpretacje podatkowe wydane na podstawie przepisów obowiązujących przed 1 lipca 2007 r.), a także wybrane orzeczenia dotyczące problematyki podatkowej.