0112-KDIL3-2.4011.55.2018.2.NK | Interpretacja indywidualna

Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej,
Podatek dochodowy od osób fizycznych w zakresie skutków podatkowych zbycia nieruchomości.

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 13 § 2a, art. 14b § 1, art. 14r ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2017 r., poz. 201, z późn. zm.) Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej stwierdza, że stanowisko przedstawione we wniosku wspólnym z dnia 28 stycznia 2018 r. (data wpływu 1 lutego 2018 r.), uzupełnionym pismem z dnia 12 lutego 2018 r. (data wpływu 15 lutego 2018 r.) o wydanie interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku dochodowego od osób fizycznych w zakresie skutków podatkowych zbycia nieruchomości – jest prawidłowe.

UZASADNIENIE

W dniu 1 lutego 2018 r. wpłynął do tutejszego organu ww. wniosek wspólny o wydanie interpretacji indywidualnej dotyczącej podatku dochodowego od osób fizycznych w zakresie skutków podatkowych zbycia nieruchomości.

Z uwagi na fakt, że przedmiotowy wniosek nie spełniał wymogów określonych w art. 138a § 1 w zw. z art. 14b § 4 ustawy – Ordynacja podatkowa, pismem z 8 lutego 2018 r. nr 0112-KDIL3-2.4011.55.2018.1.NK, organ wezwał Wnioskodawcę do uzupełnienia – w terminie 7 dni od dnia doręczenia wezwania – braków formalnych wniosku.

Jednocześnie poinformowano, że stosownie do postanowień art. 139 § 4 w zw. z art. 14d Ordynacji podatkowej, okresu oczekiwania między wezwaniem przez organ a jego uzupełnieniem przez Wnioskodawcę nie wlicza się do trzymiesięcznego terminu przewidzianego na wydanie interpretacji indywidualnej przepisów prawa podatkowego.

Wezwanie wysłane w dniu 8 lutego 2018 r. zostało skutecznie doręczone w dniu 12 lutego 2018 r. W dniu 15 lutego 2018 r. (z datą nadania 13 lutego 2018 r.) wpłynęła do tut. organu odpowiedź na ww. wezwanie, w której Wnioskodawca uzupełnił wniosek.

We wniosku złożonym przez:

  • Zainteresowanego będącego stroną postępowaniaPanią A
  • Zainteresowanego niebędącego stroną postępowaniaPanią B

przedstawiono następujący stan faktyczny.

W dniu 17 marca 2016 r. całkowicie ubezwłasnowolnione podopieczne nabyły po zmarłych rodzicach zgodnie z postanowieniem Sądu Rejonowego udział w gospodarstwie rolnym o łącznej pow. 6,1 ha w tym działkę zabudowaną budynkiem mieszkalnym o pow. użytk. 75 m2 oraz nieużytki o pow. 300 m2. Łączny udział każdej z nich wynosił 1/2 części gospodarstwa rolnego.

W dniu 30 czerwca 2017 r. opiekun prawny umocowany prawomocnym postanowieniem Sądu Rejonowego z dnia 9 marca 2017 r. dokonał w imieniu podopiecznych zbycia nieruchomości rolnej złożonej z trzech działek gruntu o łącznej powierzchni 6,1300 ha na rzecz dotychczasowych dzierżawców udokumentowanej aktem notarialnym.

Zgodnie z wypisem z rejestru gruntów z dnia 29 maja 2017 r. działka o obszarze 1,5500 ha stanowi grunty orne i łąki trwałe, działka o obszarze 4,2800 ha stanowi grunty orne, grunty rolne zabudowane, grunty orne i sady, natomiast działka o obszarze 0,3000 ha stanowi łąki trwałe i nieużytki.

Kupujący oświadczyli przed notariuszem, że nabyta nieruchomość rolna wejdzie w skład prowadzonego przez nich gospodarstwa rolnego a także, że gospodarstwo to prowadzone będzie przez nich przez okres co najmniej 5 lat od dnia nabycia.

W związku z powyższym opisem zadano następujące pytanie.

Czy sprzedaż nieruchomości rolnej będzie korzystała ze zwolnienia przewidzianego w art. 21 ust. 1 pkt 28 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (Dz. U. z 1991 r. Nr 80 pozycja 350 ze zmianami) zwanej dalej ustawą PIT, natomiast sprzedaż nieużytków zgodnie z art. 30e ust. 1 ustawy o PIT będzie podlegała opodatkowaniu podatkiem dochodowym w wysokości 19%?

Zdaniem Zainteresowanych, zgodnie art. 10 ust. 1 pkt 8 lit. a) ustawy o PIT, źródłem przychodu jest odpłatne zbycie nieruchomości lub ich części oraz udziału w nieruchomości - jeżeli odpłatne zbycie nie jest związane z prowadzoną działalnością gospodarczą i zostało dokonane przed upływem pięciu lat, licząc od końca roku kalendarzowego, w którym nastąpiło nabycie lub wybudowanie.

Jednakże ustawodawca wprowadził do ustawy o PIT zwolnienia dotyczące sprzedaży nieruchomości w tym sprzedaży nieruchomości rolnych. I tak na mocy art. 21 ust. 1 pkt 28 ustawy o PIT, zwolnione są od podatku dochodowego przychody uzyskane z tytułu sprzedaży całości lub części nieruchomości wchodzących w skład gospodarstwa rolnego. Zwolnienie nie dotyczy jednak przychodu uzyskanego ze sprzedaży gruntów, które w związku z tą sprzedażą utraciły charakter rolny lub leśny.

Aby przeanalizować pojęcie „gospodarstwo rolne” należy sięgnąć zgodnie art. 2 ust. 4 ustawy o PIT, do przepisów ustawy z dnia 15 listopada 1984 r. o podatku rolnym (Dz. U. z 2006 r. Nr 136, poz. 969 ze zmianami).

W myśl art. 2 ust. 1 ustawy o podatku rolnym, za gospodarstwo rolne uważa się obszar gruntów, sklasyfikowanych w ewidencji gruntów i budynków jako użytki rolne lub jako grunty zadrzewione i zakrzewione na użytkach rolnych, z wyjątkiem gruntów zajętych na prowadzenie działalności gospodarczej innej niż rolnicza, o łącznej powierzchni przekraczającej 1 ha lub 1 ha przeliczeniowy, stanowiący własność lub znajdujący się w posiadaniu osoby fizycznej, osoby prawnej albo jednostki organizacyjnej.

Natomiast szczegółowe określenie, jakie rodzaje gruntów wchodzą w skład gospodarstwa rolnego, od czego uzależnione są zwolnienia od podatku dochodowego przychodu ze sprzedaży gruntów rolnych, wymaga przeanalizowania klasyfikacji zawartej w rozporządzeniu Ministra Rozwoju Regionalnego i Budownictwa z dnia 29 marca 2001 r. w sprawie ewidencji gruntów i budynków (Dz. U. Nr 38, poz. 454) oraz załącznika nr 6 do tego rozporządzenia.

Zgodnie z § 68 ust. 1 ww. rozporządzenia, do użytków rolnych zalicza się: grunty orne, sady, łąki trwałe, pastwiska trwałe, grunty rolne zabudowane, grunty pod stawami i rowy.

Mając na uwadze powyższe, ze zwolnienia podatkowego będą korzystały nie tylko grunty ale również budynki mieszkalne oraz budynki gospodarcze (inwentarskie), jeżeli są usytuowane na gruntach, które stanowią gospodarstwo rolne.

Natomiast sprzedaż nieużytków rolnych na podstawie art. 30e ust. 1 ustawy o PIT będzie podlegała opodatkowaniu podatkiem dochodowym w wysokości 19%.

Przedstawione stanowisko potwierdzają: wydana przez Dyrektora Izby Skarbowej w Bydgoszczy indywidualna interpretacja o sygnaturze: ITPB2/415-1172a/10/MU z dnia 18 marca 2011 r. oraz o sygnaturze ITPB2/415- 521/13/DSZ z dnia 20 sierpnia 2013 r.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego stanu faktycznego jest prawidłowe.

Zgodnie z art. 9 ust. 1 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (Dz. U. z 2018 r., poz. 200) opodatkowaniu podatkiem dochodowym podlegają wszelkiego rodzaju dochody, z wyjątkiem dochodów wymienionych w art. 21, 52, 52a i 52c oraz dochodów, od których na podstawie przepisów Ordynacji podatkowej zaniechano poboru podatku.

W myśl art. 10 ust. 1 pkt 8 lit. a)-c) ww. ustawy źródłem przychodów jest odpłatne zbycie:

  1. nieruchomości lub ich części oraz udziału w nieruchomości,
  2. spółdzielczego własnościowego prawa do lokalu mieszkalnego lub użytkowego oraz prawa do domu jednorodzinnego w spółdzielni mieszkaniowej,
  3. prawa wieczystego użytkowania gruntów,

− jeżeli odpłatne zbycie nie następuje w wykonaniu działalności gospodarczej i zostało dokonane w przypadku odpłatnego zbycia nieruchomości i praw majątkowych określonych w lit. a)-c) przed upływem 5 lat licząc od końca roku kalendarzowego, w którym nastąpiło nabycie lub wybudowanie.

Powyższy przepis formułuje generalną zasadę, że odpłatne zbycie nieruchomości, jej części lub udziału w nieruchomości oraz praw określonych w tym przepisie przed upływem pięciu lat, licząc od końca roku kalendarzowego, w którym nastąpiło nabycie lub wybudowanie, rodzi obowiązek podatkowy w postaci zapłaty podatku dochodowego.

Tym samym jeżeli odpłatne zbycie nieruchomości, jej części lub udziału w nieruchomości następuje po upływie 5 lat licząc od końca roku kalendarzowego, w którym miało miejsce nabycie – nie jest źródłem przychodu w rozumieniu art. 10 ust. 1 pkt 8 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, a przychód uzyskany z odpłatnego zbycia w ogóle nie podlega opodatkowaniu.

Z przedstawionego we wniosku opisu stanu faktycznego wynika, że Zainteresowani w 2016 r. nabyli po zmarłych rodzicach udział w gospodarstwie rolnym o łącznej powierzchni 6,1300 ha (każdy po 1/2). W skład nieruchomości wchodzi działka zabudowana budynkiem mieszkalnym oraz nieużytki.

W dniu 30 czerwca 2017 r. opiekun prawny Zainteresowanych dokonał w ich imieniu zbycia nieruchomości rolnej złożonej z trzech działek gruntu o łącznej powierzchni 6,1300 ha na rzecz dotychczasowych dzierżawców, którzy oświadczyli, że nieruchomość ta wejdzie w skład ich gospodarstwa rolnego.

Zgodnie z wypisem z rejestru gruntów, działka o obszarze 1,5500 ha stanowi grunty orne i łąki trwałe, działka o obszarze 4,2800 ha stanowi grunty orne, grunty rolne zabudowane i sady, natomiast działka o obszarze 0,3000 ha stanowi łąki trwałe i nieużytki.

Z uwagi na okoliczność, że Zainteresowani nieruchomość będącą przedmiotem zapytania nabyli w drodze spadku, wskazać należy, że stosownie do art. 922 § 1 ustawy z dnia 23 kwietnia 1964 r. – Kodeks cywilny (Dz. U. z 2017 r., poz. 459, z późn. zm.) prawa i obowiązki majątkowe zmarłego przechodzą z chwilą jego śmierci na jedną lub kilka osób. W myśl art. 924 Kodeksu cywilnego, spadek otwiera się z chwilą śmierci spadkodawcy, natomiast spadkobierca nabywa spadek z chwilą otwarcia spadku (art. 925 Kodeksu cywilnego). Oznacza to, że dniem nabycia spadku przez Wnioskodawcę jest data śmierci spadkodawcy.

W złożonym wniosku Zainteresowani wskazali, że przedmiotową nieruchomość nabyli w 2016 r. Następnie w 2017 r. została ona sprzedana. Stwierdzić zatem należy, że przychód uzyskany z owej sprzedaży z uwagi na fakt, że od końca roku kalendarzowego, w którym doszło do nabycia do momentu sprzedaży nie upłynęło 5 lat liczonych od końca roku kalendarzowego, w którym nastąpiło nabycie, stanowi źródło przychodu w rozumieniu art. 10 ust. 1 pkt 8 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.

Wskazać więc należy, że w myśl art. 30e ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, od dochodu z odpłatnego zbycia nieruchomości i praw określonych w art. 10 ust. 1 pkt 8 lit. a)-c) podatek dochodowy wynosi 19% podstawy jego obliczenia.

Zgodnie z art. 30e ust. 2 ustawy, podstawą obliczenia podatku, jest dochód stanowiący różnicę pomiędzy przychodem z odpłatnego zbycia nieruchomości lub praw określonym zgodnie z art. 19, a kosztami ustalonymi zgodnie z art. 22 ust. 6c i 6d, powiększoną o sumę odpisów amortyzacyjnych, o których mowa w art. 22h ust. 1 pkt 1, dokonanych od zbywanych nieruchomości lub praw.

Przy czym, przychodem z odpłatnego zbycia nieruchomości lub praw majątkowych oraz innych rzeczy, o których mowa w art. 10 ust. 1 pkt 8, jest ich wartość wyrażona w cenie określonej w umowie, pomniejszona o koszty odpłatnego zbycia. Jeżeli jednak cena, bez uzasadnionej przyczyny, znacznie odbiega od wartości rynkowej tych rzeczy lub praw, przychód ten określa organ podatkowy w wysokości wartości rynkowej. Przepis art. 14 ust. 1 zdanie drugie stosuje się odpowiednio (art. 19 ust. 1 ww. ustawy).

Jak stanowi art. 22 ust. 6d ustawy, za koszty uzyskania przychodu z tytułu odpłatnego zbycia, o którym mowa w art. 10 ust. 1 pkt 8 lit. a)-c), nabytych w drodze spadku, darowizny lub w inny nieodpłatny sposób, uważa się udokumentowane nakłady, które zwiększyły wartość rzeczy i praw majątkowych, poczynione w czasie ich posiadania oraz kwotę zapłaconego podatku od spadków i darowizn w takiej części, w jakiej wartość zbywanej rzeczy lub prawa przyjęta do opodatkowania podatkiem od spadków i darowizn odpowiada łącznej wartości rzeczy i praw majątkowych przyjętej do opodatkowania podatkiem od spadków i darowizn.

Wysokość nakładów, o których mowa w ust. 6c i 6d, ustala się na podstawie faktur VAT w rozumieniu przepisów o podatku od towarów i usług oraz dokumentów stwierdzających poniesienie opłat administracyjnych (art. 22 ust. 6e ww. ustawy).

Zgodnie z art. 30e ust. 4 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, po zakończeniu roku podatkowego podatnik jest obowiązany w zeznaniu podatkowym, o którym mowa w art. 45 ust. 1a pkt 3, wykazać:

  1. dochody uzyskane w roku podatkowym z odpłatnego zbycia nieruchomości i praw majątkowych określonych w art. 10 ust. 1 pkt 8 lit. a)-c) i obliczyć należny podatek dochodowy od dochodu, do którego nie ma zastosowania art. 21 ust. 1 pkt 131, lub
  2. dochody, o których mowa w art. 21 ust. 1 pkt 131.

Zaznaczyć jednakże należy, iż zgodnie z art. 21 ust. 1 pkt 28 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, wolne od podatku są przychody uzyskane z tytułu sprzedaży całości lub części nieruchomości wchodzących w skład gospodarstwa rolnego; zwolnienie nie dotyczy przychodu ze sprzedaży gruntów, które w związku z tą sprzedażą utraciły charakter rolny.

Stosownie do treści art. 2 ust. 4 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, ilekroć w ustawie jest mowa o gospodarstwie rolnym oznacza to gospodarstwo rolne w rozumieniu przepisów ustawy o podatku rolnym.

Zgodnie z art. 1 ustawy z dnia 15 listopada 1984 r. o podatku rolnym (Dz. U. z 2017 r., poz. 1892) opodatkowaniu podatkiem rolnym podlegają grunty sklasyfikowane w ewidencji gruntów i budynków jako użytki rolne lub jako grunty zadrzewione i zakrzewione na użytkach rolnych, z wyjątkiem gruntów zajętych na prowadzenie działalności gospodarczej innej niż działalność rolnicza.

W myśl art. 2 ust. 1 ustawy o podatku rolnym, za gospodarstwo rolne uważa się obszar gruntów, o których mowa w art. 1, o łącznej powierzchni przekraczającej 1 ha lub 1 ha przeliczeniowy, stanowiących własność lub znajdujących się w posiadaniu osoby fizycznej, osoby prawnej albo jednostki organizacyjnej, w tym spółki, nieposiadającej osobowości prawnej.

Wyodrębniając, jakie rodzaje gruntów wchodzą w skład gospodarstwa rolnego, a przez to decydując o zakresie zwolnienia od podatku dochodowego przychodu ze sprzedaży gruntów, należy odnieść się do klasyfikacji zawartej w rozporządzeniu Ministra Rozwoju Regionalnego i Budownictwa z dnia 29 marca 2001 r. w sprawie ewidencji gruntów i budynków (Dz. U. z 2016 r., poz. 1034, z późn. zm.) oraz załącznika Nr 6 tego rozporządzenia.

Zgodnie z § 67 ww. rozporządzenia użytki gruntowe wykazywane w ewidencji dzielą się na następujące grupy:

  1. grunty rolne,
  2. grunty leśne,
  3. grunty zabudowane i zurbanizowane,
  4. użytki ekologiczne, oznaczone symbolem złożonym z litery „E” oraz symbolu odpowiedniego użytku gruntowego określającego sposób zagospodarowania lub użytkowania terenu, np. E-Ws, E-Wp, E-Ls, E-Lz, E-N, E-Ps, E-R,
  5. (uchylony),
  6. grunty pod wodami,
  7. tereny różne oznaczone symbolem - Tr.

Natomiast stosownie do § 68 ust. 1 rozporządzenia, grunty rolne dzielą się na:

  1. użytki rolne, do których zalicza się:
    1. grunty orne, oznaczone symbolem - R,
    2. sady, oznaczone symbolem - S,
    3. łąki trwałe, oznaczone symbolem - Ł,
    4. pastwiska trwałe, oznaczone symbolem - Ps,
    5. grunty rolne zabudowane, oznaczone symbolem - Br,
    6. grunty pod stawami, oznaczone grunty pod rowami, oznaczone symbolem - W,
    7. grunty zadrzewione i zakrzewione na użytkach rolnych, oznaczone symbolem – Lzr.
  2. nieużytki, oznaczone symbolem - N.

Z powyższego wynika, że grunty sklasyfikowane jako nieużytki nie wchodzą w skład gruntów rolnych. W rezultacie, nawet po spełnieniu normy obszarowej wskazane grunty nie będą podlegać opodatkowaniu podatkiem rolnym, czyli – w myśl postanowień ustawy o podatku rolnym – nie będą uznane za gospodarstwo rolne.

Zastosowanie zwolnienia, o którym mowa w art. 21 ust. 1 pkt 28 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych uzależnione zostało od wystąpienia następujących przesłanek:

  • sprzedane grunty muszą być zakwalifikowane jako użytki rolne lub jako grunty zadrzewione,
  • muszą stanowić gospodarstwo rolne (tj. będący własnością osoby fizycznej obszar gruntów o łącznej powierzchni co najmniej 1 ha lub 1 ha przeliczeniowy), ewentualnie jego część składową,
  • grunty nie mogą utracić w związku ze sprzedażą rolnego charakteru.

Skoro ustawodawca określając charakter gruntów wchodzących w skład gospodarstwa rolnego i podlegających zwolnieniu odesłał do przepisów ustawy o podatku rolnym, gdzie mowa jest, że za gospodarstwo rolne uważa się obszar gruntów sklasyfikowanych wyłącznie jako użytki rolne lub grunty zadrzewione i zakrzewione na użytkach rolnych, nie wymieniając wśród gruntów wchodzących w skład gospodarstwa rolnego – nieużytków – oczywistym jest, że przychody ze sprzedaży gruntów, sklasyfikowanych jako nieużytki, podlegają opodatkowaniu, jako że nie można gruntów tych zaliczyć do gruntów wchodzących w skład gospodarstwa rolnego.

Podkreślić należy, że zwolnienie określone w art. 21 ust. 1 pkt 28 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych – przy spełnieniu pozostałych warunków do niego uprawniających – obejmuje wyłącznie przychody ze sprzedaży gruntów wchodzących w skład gospodarstwa rolnego, a więc sklasyfikowanych jako użytki rolne, w tym grunty orne, sady, łąki trwałe, pastwiska trwałe, grunty rolne zabudowane, grunty pod stawami, rowy oraz grunty zadrzewione i zakrzewione na użytkach rolnych.

Ponieważ nieużytki rolne nie zostały wymienione w art. 2 ust. 1 ustawy o podatku rolnym jako grunty wchodzące w skład gospodarstwa rolnego - to przychód z ich sprzedaży nie jest objęty zwolnieniem, o którym mowa w art. 21 ust. 1 pkt 28 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.

Natomiast w odniesieniu do nieruchomości rolnej wskazać należy, że przychód ze sprzedaży tak gruntów wchodzących w skład gospodarstwa rolnego, jak i posadowionych na nich budynków (jako, że stanowią one część składową tejże nieruchomości i dzielą jej los prawny) – przy założeniu, że grunty rolne w związku z dokonaną sprzedażą nie utracą charakteru rolnego – korzystać będzie ze zwolnienia z opodatkowania, o którym mowa w art. 21 ust. 1 pkt 28 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych i w konsekwencji Wnioskodawca nie będzie zobowiązany do zapłaty podatku dochodowego.

Reasumując, stwierdzić należy, że przychód uzyskany ze sprzedaży nieruchomości wchodzącej w skład gospodarstwa rolnego w rozumieniu art. 2 ust. 1 ustawy o podatku rolnym w sytuacji spełniania wymienionych powyżej przesłanek (tj. gdy grunty nie utracą w związku ze sprzedażą charakteru rolnego), korzystać będzie ze zwolnienia z opodatkowania na podstawie art. 21 ust. 1 pkt 28 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych. Z analizowanego zwolnienia nie będzie natomiast korzystać przychód ze sprzedaży w części dotyczącej nieużytków, bowiem nie wchodzą one w skład gospodarstwa rolnego w rozumieniu art. 2 ust. 1 ustawy o podatku rolnym i w konsekwencji będzie on podlegał opodatkowaniu podatkiem dochodowym od osób fizycznych w wysokości 19% podstawy obliczenia podatku, o czym stanowi art. 30e ust. 1 cyt. ustawy.

Odnosząc się do powołanych przez Wnioskodawcę pism organów podatkowych należy stwierdzić, że wydane zostały w indywidualnych sprawach i nie mają zastosowania w przedmiotowej sprawie, gdyż dotyczą tylko konkretnej, indywidualnej sprawy, osadzonej w określonym stanie faktycznym lub zdarzeniu przyszłym.

Interpretacja dotyczy zaistniałego stanu faktycznego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dacie zaistnienia zdarzenia.

Zainteresowanemu będącemu stroną postępowania (art. 14r § 2 Ordynacji podatkowej) przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego, w dwóch egzemplarzach (art. 47 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. z 2017 r., poz. 1369, z późn. zm.) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia skarżącemu rozstrzygnięcia w sprawie albo aktu, o którym mowa w art. 3 § 2 pkt 4a (art. 53 § 1 ww. ustawy).

Jednocześnie, zgodnie z art. 57a ww. ustawy, skarga na pisemną interpretację przepisów prawa podatkowego wydaną w indywidualnej sprawie, opinię zabezpieczającą i odmowę wydania opinii zabezpieczającej może być oparta wyłącznie na zarzucie naruszenia przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd administracyjny jest związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną.

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie, bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania jest przedmiotem (art. 54 § 1 ww. ustawy), na adres: Krajowa Informacja Skarbowa, ul. Teodora Sixta 17, 43-300 Bielsko-Biała.