1061-IPTPP2.4512.229.2016.1.KK | Interpretacja indywidualna

Dyrektor Izby Skarbowej w Łodzi,
Czy Gmina będzie mogła uzyskać zwrot podatku VAT naliczonego od wydatków związanych z realizacją projektu, w części dotyczącej instalacji solarnych i zestawów fotowoltaicznych na budynkach mieszkalnych stanowiących własność osób fizycznych?

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2015 r., poz. 613, z późn. zm.) oraz § 6 pkt 3 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 22 kwietnia 2015r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz. U., poz. 643) Dyrektor Izby Skarbowej w Łodzi działający w imieniu Ministra Finansów stwierdza, że stanowisko – przedstawione we wniosku z dnia 20 maja 2016 r. (data wpływu 24 maja 2016 r.) o wydanie interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie prawa do zwrotu podatku VAT od wydatków inwestycyjnych związanych z budową – montażem instalacji solarnych i zestawów fotowoltaicznych na budynkach mieszkalnych stanowiących własność osób fizycznych - jest prawidłowe.

UZASADNIENIE

W dniu 24 maja 2016 r. został złożony ww. wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie:

  • opodatkowania wpłat mieszkańców z tytułu wkładu własnego w kosztach usługi montażu instalacji solarnych, zestawów fotowoltaicznych oraz stawki podatku VAT dla ww. usługi montażu,
  • braku opodatkowania przekazania przez Gminę prawa własności instalacji solarnych, zestawów fotowoltaicznych na rzecz mieszkańców po 5 latach od zakończenia projektu za kwotę wniesionego wkładu własnego,
  • prawa do zwrotu podatku VAT od wydatków inwestycyjnych związanych z budową – montażem instalacji solarnych i zestawów fotowoltaicznych na budynkach mieszkalnych stanowiących własność osób fizycznych.
We wniosku przedstawiono następujące zdarzenie przyszłe.

Gmina ... jest zarejestrowanym czynnym podatnikiem podatku od towarów i usług od dnia 1 kwietnia 2014 roku. Gmina ... planuje w latach 2016-2020 realizację inwestycji pn. „...”. Realizacja zadania rozpocznie się po uzyskaniu dofinansowania ze środków Unii Europejskiej z Regionalnego Programu Operacyjnego Województwa ... na lata 2016-2020. Zakres wykonywanych prac to montaż około 160 sztuk instalacji kolektorów solarnych i około 15 sztuk zestawów fotowoltaicznych, które będą zamontowane na budynkach mieszkalnych nieprzekraczających 300 m2 powierzchni użytkowej.

Umowa będzie określała warunki dofinansowania ze środków europejskich nie więcej jak 85% kwoty całkowitej wydatków kwalifikowalnych projektu, wkład własny Gminy ... nie mniej niż 15% kwoty całkowitych wydatków kwalifikowalnych projektu.

Na pokrycie wkładu własnego Gmina ... zawarła umowy cywilno-prawne, z których wynika, że właściciele budynków mieszkalnych przed rozpoczęciem realizacji projektu wniosą wkład własny obowiązkowy w wysokości 15 % zakładanych kosztów instalacji kolektorów solarnych i zestawów fotowoltaicznych montowanych w gospodarstwie domowym. Mieszkańcy Gminy ... wpłacą środki finansowe na konto Gminy ..., jako wkład własny 15% kosztów instalacji oraz na koszty niekwalifikowalne projektu. Będą to obowiązkowe wpłaty. W umowie będzie zapisane, że wpłata mieszkańca wchodzi w zakres wkładu własnego Gminy ... w realizacji zadania w rozumieniu przepisów RPO na lata 2016-2020.

Gmina ... zobowiąże się zapewnić wkład własny oraz pokryć ze środków własnych wszelkie wydatki niekwalifikowalne w ramach projektu. Montaż kolektorów słonecznych i zestawów fotowoltaicznych będzie tylko na budynkach (dachach) bądź na ścianach istniejących budynków mieszkalnych, lecz nie na odrębnej ku temu celowi przeznaczonej budowli lub gruncie.

Realizacja projektu będzie uzależniona tylko i wyłącznie od wpłaty pełnej kwoty zgodnie z zawartą umową cywilnoprawną z poszczególnymi mieszkańcami Gminy .... Brak wpłaty przez mieszkańców spowoduje wykluczenie mieszkańca z projektu, ponieważ wpłata uzależnia udział mieszkańca w projekcie.

Budynki prywatne, na których zostaną zamontowane instalacje solarne i zestawy fotowoltaiczne są zaliczane do budynków jednorodzinnych i nie będą przekraczały 300 m2 powierzchni użytkowej. Budynki mieszkalne, na których będą instalowane instalacje solarne i zestawy fotowoltaiczne, sklasyfikowane są w Polskiej Klasyfikacji Obiektów Budowlanych w:

  • sekcja 1
  • dział 11
  • symbol PKOB 1110.

Instalacje solarne i zestawy fotowoltaiczne nie będą montowane na budynkach jednorodzinnych, których powierzchnia użytkowa przekracza 300 m2.

Świadczenie dokonywane na rzecz mieszkańców Gminy ..., w oparciu o umowę na montaż instalacji solarnych i zestawów fotowoltaicznych wraz z dostawą urządzeń oraz uruchomienie tego układu ma charakter usług w rozumieniu art. 8 ust. 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (Dz. U. z 2011 r. nr 177, poz. 1054 z późn. zm.) i nie stanowi dostawy towarów w rozumieniu art. 7 ust. 1 ww. ustawy. Gmina ... podpisując umowę z wykonawcą na montaż instalacji solarnych i zestawów fotowoltaicznych z materiałów i urządzeń wykonawcy oraz umowy z mieszkańcami Gminy ... na montaż instalacji solarnych i zestawy fotowoltaiczne wraz z dostawą urządzeń i uruchomieniem tych urządzeń wchodzi w rolę podmiotu świadczącego usługę wykonywaną w ramach termomodernizacji budynków mieszkalnych. Dlatego też dokonywane przez mieszkańców Gminy ... wpłaty z tytułu uczestnictwa w projekcie dotyczyć będą świadczenia usługi termomodernizacyjnej wykonywanej w budynkach mieszkalnych.

Projekt będzie finansowany z wyodrębnionego rachunku, założonego przez Gminę .... Płatności będą dokonywane przez Gminę ... odpowiednio do zakresu działań realizowanych na obszarze Gminy .... Po zakończeniu inwestycji powstała infrastruktura w wyniku realizacji projektu, przez 5 lat stanowić będzie własność Gminy .... Po okresie utrzymania projektu tj. po upływie 5 lat od zakończenia inwestycji instalacje solarne i zestawy fotowoltaiczne zostaną protokolarnie przekazane właścicielom na własność za kwotę wniesionego wkładu własnego. Z chwilą przeniesienia własności instalacji solarnych i zestawów fotowoltaicznych właściciel budynku nie będzie ponosił żadnych kosztów wobec Gminy ..., dlatego też Gmina ... nie osiągnie z tego tytułu żadnych dochodów. Faktury za poniesione wydatki przy realizacji projektu będą wystawiane przez wykonawców na Gminę .... Powyższa interpretacja będzie miała zastosowanie dla Gminy ....

W związku z powyższym opisem zadano następujące pytanie.

(we wniosku nr 3) Czy Gmina ... będzie mogła uzyskać zwrot podatku VAT naliczonego od wydatków związanych z realizacją projektu, w części dotyczącej instalacji solarnych i zestawów fotowoltaicznych na budynkach mieszkalnych stanowiących własność osób fizycznych...

Zdaniem Wnioskodawcy:

Ad. 3

Gminie przysługuje zwrot z Urzędu Skarbowego podatku naliczonego związanego z poniesionymi wydatkami w ramach projektu, w części dotyczącej instalacji solarnych i zestawów fotowoltaicznych na budynkach mieszkalnych osób fizycznych tj. podatku naliczonego wynikającego z faktur wystawianych na Gminę ... za: roboty - wykonanie instalacji solarnych i zestawów fotowoltaicznych na budynkach osób fizycznych, opracowanie dokumentacji technicznej, promocji, nadzór inwestorski oraz zarządzanie. W przypadku ww. robót i usług istnieje bezpośredni związek z czynnościami opodatkowanymi skutkującymi powstaniem podatku naliczonego. Gmina jest czynnym podatnikiem podatku VAT, dlatego też spełnione jest prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego zdarzenia przyszłego jest prawidłowe.

Zgodnie z przepisem art. 86 ust. 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (Dz. U. z 2016 r., poz. 710), zwanej dalej „ustawą”, w zakresie w jakim towary i usługi są wykorzystywane do wykonywania czynności opodatkowanych, podatnikowi, o którym mowa w art. 15, przysługuje prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego, z zastrzeżeniem art. 114, art. 119 ust. 4, art. 120 ust. 17 i 19 oraz art. 124.

W myśl art. 86 ust. 2 pkt 1 lit. a) ustawy, kwotę podatku naliczonego stanowi suma kwot podatku wynikających z faktur otrzymanych przez podatnika z tytułu nabycia towarów i usług.

Z art. 87 ust. 1 ustawy wynika, że w przypadku, gdy kwota podatku naliczonego, o której mowa w art. 86 ust. 2, jest w okresie rozliczeniowym wyższa od kwoty podatku należnego, podatnik ma prawo do obniżenia o tę różnicę kwoty podatku należnego za następne okresy lub do zwrotu różnicy na rachunek bankowy.

W świetle art. 88 ust. 4 ustawy, obniżenia kwoty lub zwrotu różnicy podatku należnego nie stosuje się również do podatników, którzy nie są zarejestrowani jako podatnicy VAT czynni, zgodnie z art. 96, z wyłączeniem przypadków, o których mowa w art. 86 ust. 2 pkt 7.

Stosownie do cytowanych wyżej przepisów prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego przysługuje wówczas, gdy zostaną spełnione określone warunki, tzn. odliczenia tego dokonuje zarejestrowany, czynny podatnik podatku od towarów i usług oraz gdy towary i usługi, z których nabyciem podatek został naliczony, są wykorzystywane do wykonywania czynności opodatkowanych. Warunkiem umożliwiającym podatnikowi skorzystanie z prawa do odliczenia podatku naliczonego jest związek zakupów z wykonywanymi czynnościami opodatkowanymi.

Przedstawiona powyżej zasada wyklucza zatem możliwość dokonania obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego związanego z usługami i towarami, które nie są w ogóle wykorzystywane do czynności opodatkowanych, czyli w przypadku ich wykorzystywania do czynności zwolnionych od podatku VAT oraz niepodlegających temu podatkowi.

Należy również podkreślić, iż prawo do odliczenia podatku naliczonego, jako integralna część systemu VAT, w zasadzie nie może być ograniczane, ani pod względem czasu, ani też pod względem zakresu przedmiotowego. Nie jest to bowiem wyjątkowy przywilej podatnika, lecz jego fundamentalne prawo. Możliwość wykonania tego prawa powinna być zapewniona niezwłocznie i względem wszystkich kwot podatku, które zostały pobrane (naliczone) od transakcji związanych z zakupami. Decydujące znaczenie dla oceny istnienia prawa do odliczenia ma zamierzony (deklarowany) związek podatku naliczonego z czynnościami opodatkowanymi.

Opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług zgodnie z zasadą powszechności opodatkowania podlegają wszelkie transakcje, których przedmiotem jest dostawa towarów lub świadczenie usług, pod warunkiem, że są one realizowane przez „podatników” w rozumieniu ustawy i wykonywane w ramach działalności gospodarczej.

W myśl art. 15 ust. 1 ustawy, podatnikami są osoby prawne, jednostki organizacyjne niemające osobowości prawnej oraz osoby fizyczne, wykonujące samodzielnie działalność gospodarczą, o której mowa w ust. 2, bez względu na cel lub rezultat takiej działalności.

Pod pojęciem działalności gospodarczej, na podstawie art. 15 ust. 2 ustawy rozumie się wszelką działalność producentów, handlowców lub usługodawców, w tym podmiotów pozyskujących zasoby naturalne oraz rolników, a także działalność osób wykonujących wolne zawody. Działalność gospodarcza obejmuje w szczególności czynności polegające na wykorzystywaniu towarów lub wartości niematerialnych i prawnych w sposób ciągły dla celów zarobkowych.

Należy zauważyć, że w myśl art. 15 ust. 6 ustawy, nie uznaje się za podatnika organów władzy publicznej oraz urzędów obsługujących te organy w zakresie realizowanych zadań nałożonych odrębnymi przepisami prawa, dla realizacji których zostały one powołane, z wyłączeniem czynności wykonywanych na podstawie zawartych umów cywilnoprawnych.

Powyższy zapis jest odzwierciedleniem art. 13 obowiązującej od dnia 1 stycznia 2007 r. Dyrektywy 2006/112/WE Rady z dnia 28 listopada 2006 r. w sprawie wspólnego systemu podatku od wartości dodanej – (Dz. Urz. UE.L. Nr 347), zgodnie z którym krajowe, regionalne i lokalne organy władzy oraz inne podmioty prawa publicznego nie są uważane za podatników w związku z działalnością, którą podejmują lub transakcjami, których dokonują jako organy władzy publicznej, nawet jeśli pobierają należności, opłaty, składki lub płatności w związku z takimi działaniami lub transakcjami.

Jednakże, w świetle unormowań prawa wspólnotowego w przypadku, gdy organy władzy publicznej bądź urzędy obsługujące te organy podejmują takie działania lub dokonują takich transakcji, są uważane za podatników w odniesieniu do tych działań, lub transakcji, gdyby wykluczenie ich z kategorii podatników prowadziło do znaczących zakłóceń konkurencji.

Stosownie do przepisu art. 2 ust. 1 ustawy z dnia 8 marca 1990 r. o samorządzie gminnym (Dz. U. z 2016 r. poz. 446), gmina wykonuje zadania publiczne w imieniu własnym i na własną odpowiedzialność. Natomiast zgodnie z art. 6 ust. 1 ww. ustawy do zakresu działania Gminy należą wszystkie sprawy publiczne o znaczeniu lokalnym, niezastrzeżone ustawami na rzecz innych podmiotów. Do zadań własnych Gminy należy zaspokajanie zbiorowych potrzeb wspólnoty (art. 7 ust. 1 cyt. ustawy).

Z powołanych wyżej przepisów wynika, że jednostki samorządu terytorialnego są podatnikami podatku od towarów i usług jedynie w zakresie wszelkich czynności, które mają charakter cywilnoprawny, tzn. są przez nie realizowane na podstawie umów cywilnoprawnych. Będą to zatem wszystkie realizowane przez te jednostki (urzędy) czynności w sferze ich aktywności cywilnoprawnej, np. czynności sprzedaży, zamiany (nieruchomości i ruchomości), wynajmu, dzierżawy itd., umów prawa cywilnego (nazwanych i nienazwanych).

Odnosząc się do wątpliwości Wnioskodawcy objętych pytaniem nr 3 wniosku ORD-IN należy wskazać, że w interpretacji indywidualnej 1061-IPTPP2.4512.227.2016.1.KK tut. Organ uznał, że wpłaty mieszkańców z tytułu wkładu własnego w kosztach budowy instalacji solarnych i fotowoltaicznych dotyczyć będą usługi montażu instalacji solarnych i zestawów fotowoltaicznych na budynkach mieszkalnych prywatnych, co wskazuje, że świadczenia, co do których Wnioskodawca zobowiązał się w ramach podpisanych z mieszkańcami umów będą stanowiły odpłatne świadczenie usług, które zgodnie z art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy będą podlegały opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług. Ww. czynności, z tytułu których mieszkańcy będą dokonywać wpłat, będą opodatkowane 8% stawką podatku, zgodnie z art. 41 ust. 2 w związku z art. 146a pkt 2 ustawy.

Wobec powyższego należy stwierdzić, iż wydatki poniesione w związku z realizacją przedmiotowego projektu będą związane z czynnościami opodatkowanymi podatkiem od towarów i usług.

A zatem skoro wydatki poniesione w związku z realizacją przedmiotowego projektu będą związane z czynnościami opodatkowanymi podatkiem od towarów i usług, to Wnioskodawca będący zarejestrowanym czynnym podatnikiem podatku od towarów i usług będzie miał prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego z faktur dokumentujących wydatki ponoszone z tytułu realizacji przedmiotowego projektu. Tym samym w przypadku, gdy w rozliczeniu za dany okres rozliczeniowy wystąpi nadwyżka podatku naliczonego nad należnym, to Wnioskodawcy będzie przysługiwać z tego tytułu prawo do zwrotu podatku, o którym mowa w art. 87 ust. 1 ustawy.

Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dniu wydania interpretacji.

Tut. Organ informuje, iż wydana interpretacja dotyczy tylko sprawy będącej przedmiotem wniosku (zapytania) Zainteresowanego. Inne kwestie, które nie zostały objęte pytaniem wskazanym we wniosku, nie mogą być – zgodnie z art. 14b § 1 Ordynacji podatkowej – rozpatrzone.

Zaznacza się także, że zgodnie z art. 14b § 3 ustawy Ordynacja podatkowa, składający wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej obowiązany jest do wyczerpującego przedstawienia zaistniałego stanu faktycznego albo zdarzenia przyszłego. Organ jest ściśle związany przedstawionym we wniosku stanem faktycznym (opisem zdarzenia przyszłego). Zainteresowany ponosi ryzyko związane z ewentualnym błędnym lub nieprecyzyjnym przedstawieniem we wniosku opisu stanu faktycznego (zdarzenia przyszłego). Interpretacja indywidualna wywołuje skutki prawnopodatkowe tylko wtedy, o ile rzeczywisty stan faktyczny sprawy będącej przedmiotem interpretacji pokrywał się będzie opisem zdarzenia przyszłego podanym przez Wnioskodawcę w złożonym wniosku. W związku z powyższym, w przypadku zmiany któregokolwiek elementu przedstawionego we wniosku opisu sprawy, udzielona odpowiedź traci swą aktualność.

Niniejszą interpretacją załatwiono wniosek w zakresie prawa do zwrotu podatku VAT od wydatków inwestycyjnych związanych z budową – montażem instalacji solarnych i zestawów fotowoltaicznych na budynkach mieszkalnych stanowiących własność osób fizycznych. Natomiast wniosek w pozostałym zakresie został załatwiony odrębnymi rozstrzygnięciami o nr 1061-IPTPP2.4512.227.2016.1.KK i 1061-IPTPP2.4512.228.2016.1.KK..

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację – w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. z 2016 r., poz. 718). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy). Jednocześnie, zgodnie z art. 57a ww. ustawy, skarga na pisemną interpretację przepisów prawa podatkowego wydaną w indywidualnej sprawie może być oparta wyłącznie na zarzucie naruszenia przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd administracyjny jest związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną. Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy), na adres: Izba Skarbowa w Łodzi, Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Piotrkowie Trybunalskim, ul. Wronia 65, 97-300 Piotrków Trybunalski.