0114-KDIP1-1.4012.549.2018.2.KOM | Interpretacja indywidualna

Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej,
Brak prawa do odliczenia podatku naliczonego od wydatków poniesionych na realizację zadania.

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 13 § 2a, art. 14b § 1 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2018 r., poz. 800, z późn. zm.) Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej stwierdza, że stanowisko Wnioskodawcy przedstawione we wniosku z dnia 5 września 2018 r. (data wpływu 11 września 2018 r.), o wydanie interpretacji indywidualnej dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie prawa do odliczenia podatku naliczonego od wydatków poniesionych na realizację zadania pn. „Przebudowa (...)” – jest prawidłowe.

UZASADNIENIE

W dniu 11 września 2018 r. wpłynął do tutejszego organu ww. wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie prawa do odliczenia podatku naliczonego od wydatków poniesionych na realizację zadania.

We wniosku przedstawiono następujący stan faktyczny:

Gmina zrealizowała zadanie pn.: „Przebudowa (...)”. Zadanie zrealizowane przy udziale środków zewnętrznych w ramach PROW na lata 2014-2020 w ramach poddziałania 19.2 „Wsparcie na wdrażanie operacji w ramach strategii rozwoju lokalnego kierowanego przez społeczeństwo”.

Przedmiotem zadania jest przebudowa świetlicy. Budynek jednokondygnacyjny, niepodpiwniczony o konstrukcji tradycyjnej pełnić będzie funkcję użyteczności publicznej, tj. świetlicy wiejskiej, stanowiącej ośrodek rozwoju wsi. Będzie miejscem spotkań mieszkańców, gości i młodzieży szkolnej oraz odbywać się będą tam zajęcia świetlicowe prowadzone przez Gminny Ośrodek Kultury, z którym Gmina zawarła porozumienie o współpracy. W budynku wykonana została sala świetlicowa, zaplecze socjalne, toalety oraz magazyn. Powierzchnia budynku to ok. 227 m2. Budynek jest ogólnodostępny, przystosowany dla osób niepełnosprawnych.

Koszt całkowity projektu to 101.955,79 zł brutto, wartość dofinansowania wynosi 63.630,00 zł brutto. Koszty obejmują roboty budowlane.

Świetlica wiejska służy lokalnej społeczności. W budynku świetlicy odbywać się będą głównie spotkania wiejskie, zebrania oraz imprezy integracyjne lokalnej społeczności.

Beneficjent - Gmina nie prowadzi działalności opodatkowanej VAT w obszarze, którego dotyczy projekt. Projekt nie jest związany z działalnością opodatkowaną i stanowi realizację zadań własnych w zakresie gminnych obiektów i urządzeń użyteczności publicznej. W związku z czym, nie ma możliwości odliczenia podatku w ramach realizowanego zadania.

Podstawa prawna to art. 15 ust. 6 oraz art. 86 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług.

W świetle art. 7 ust. 1 ustawy z dnia 8 marca 1990 r. gmina wykonuje zadania publiczne w imieniu własnym i na własną odpowiedzialność. Podejmowane zadanie w ramach wyżej opisywanego projektu należy do zadań własnych Gminy.

Do zakresu działań gminy należą wszystkie sprawy publiczne o znaczeniu lokalnym w szczególności wymienione w art. 7 ust. 1 pkt 1, 9 i 15. Przedsięwzięcie nie jest komercyjnie opłacalne. Faktury dokumentujące wydatki poniesione w związku z realizacją rzeczową przedmiotowego zadania zostały wystawione na Gminę, która jest czynnym podatnikiem podatku VAT. Gmina jest właścicielem powstałego w ramach projektu majątku. Środki na utrzymanie obiektów będą pochodziły z budżetu gminy. Świetlice wiejskie, swoje wydatki pokrywają bezpośrednio z budżetu gminy. Projekt zrealizowany został przez wykonawcę wybranego drodze zapytania ofertowego umieszczonego na portalu ogłoszeń Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa.

Wszystkie zastosowane w trakcie realizacji projektu materiały posiadają stosowne aprobaty oraz certyfikaty. Realizacja projektu nie jest ukierunkowana na osiąganie zysku, a na poprawę jakości życia mieszkańców. Celem operacji jest rozwijanie aktywności oraz tożsamości lokalnej mieszkańców, wspieranie lokalnego rozwoju sołectwa poprzez przebudowę świetlicy wiejskiej. Realizacja projektu wpłynie na zaspokojenie potrzeb społeczno-kulturalnych, a także na rozwój aktywności społeczności poprzez organizowanie spotkań mieszkańców, zebrań zajęć artystycznych, czy też innych inicjatyw społecznych. Obiekt jest bezpłatny i ogólnodostępny, w tym dla osób niepełnosprawnych.

W związku z powyższym opisem zadano następujące pytanie:

Czy Gmina realizując przedmiotowy projekt w zakresie przebudowy obiektu pełniącego funkcję kulturalną, tj. świetlicy wiejskiej, uzyska prawo zwrotu podatku VAT naliczonego w całości do zrealizowanej inwestycji?

Stanowisko Wnioskodawcy:

Zdaniem Wnioskodawcy, Gmina nie ma podstaw do ubiegania się o zwrot podatku VAT w związku z realizacją przedmiotowej inwestycji i po jej zakończeniu, z uwagi na fakt, iż towary i usługi, z których nabyciem podatek został naliczony, nie będą wykorzystywane do czynności opodatkowanych (projekt nie generuje sprzedaży opodatkowanej).

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego stanu faktycznego jest prawidłowe.

Zgodnie z przepisem art. 86 ust. 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (Dz. U. z 2017 r., poz. 1221, z późn. zm.), zwanej dalej „ustawą”, w zakresie w jakim towary i usługi są wykorzystywane do wykonywania czynności opodatkowanych, podatnikowi, o którym mowa w art. 15, przysługuje prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego, z zastrzeżeniem art. 114, art. 119 ust. 4, art. 120 ust. 17 i 19 oraz art. 124.

W myśl art. 86 ust. 2 pkt 1 lit. a) ustawy, kwotę podatku naliczonego stanowi suma kwot podatku wynikających z faktur otrzymanych przez podatnika z tytułu nabycia towarów i usług.

Z art. 87 ust. 1 ustawy wynika, że w przypadku, gdy kwota podatku naliczonego, o której mowa w art. 86 ust. 2, jest w okresie rozliczeniowym wyższa od kwoty podatku należnego, podatnik ma prawo do obniżenia o tę różnicę kwoty podatku należnego za następne okresy lub do zwrotu różnicy na rachunek bankowy.

W świetle art. 88 ust. 4 ustawy, obniżenia kwoty lub zwrotu różnicy podatku należnego nie stosuje się również do podatników, którzy nie są zarejestrowani jako podatnicy VAT czynni, zgodnie z art. 96, z wyłączeniem przypadków, o których mowa w art. 86 ust. 2 pkt 7.

Stosownie do cytowanych wyżej przepisów prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego przysługuje wówczas, gdy zostaną spełnione określone warunki, tzn. odliczenia tego dokonuje zarejestrowany, czynny podatnik podatku od towarów i usług oraz gdy towary i usługi, z których nabyciem podatek został naliczony, są wykorzystywane do wykonywania czynności opodatkowanych. Warunkiem umożliwiającym podatnikowi skorzystanie z prawa do odliczenia podatku naliczonego jest związek zakupów z wykonywanymi czynnościami opodatkowanymi.

Przedstawiona powyżej zasada wyklucza zatem możliwość dokonania obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego związanego z usługami i towarami, które nie są w ogóle wykorzystywane do czynności opodatkowanych, czyli w przypadku ich wykorzystywania do czynności zwolnionych od podatku VAT oraz niepodlegających temu podatkowi.

W myśl art. 15 ust. 1 ustawy, podatnikami są osoby prawne, jednostki organizacyjne niemające osobowości prawnej oraz osoby fizyczne, wykonujące samodzielnie działalność gospodarczą, o której mowa w ust. 2, bez względu na cel lub rezultat takiej działalności.

Pod pojęciem działalności gospodarczej, na podstawie art. 15 ust. 2 ustawy, rozumie się wszelką działalność producentów, handlowców lub usługodawców, w tym podmiotów pozyskujących zasoby naturalne oraz rolników, a także działalność osób wykonujących wolne zawody. Działalność gospodarcza obejmuje w szczególności czynności polegające na wykorzystywaniu towarów lub wartości niematerialnych i prawnych w sposób ciągły dla celów zarobkowych.

Należy zauważyć, że w myśl art. 15 ust. 6 ustawy, nie uznaje się za podatnika organów władzy publicznej oraz urzędów obsługujących te organy w zakresie realizowanych zadań nałożonych odrębnymi przepisami prawa, dla realizacji których zostały one powołane, z wyłączeniem czynności wykonywanych na podstawie zawartych umów cywilnoprawnych.

Powyższy zapis jest odzwierciedleniem art. 13 obowiązującej od dnia 1 stycznia 2007 r. Dyrektywy 2006/112/WE Rady z dnia 28 listopada 2006 r. w sprawie wspólnego systemu podatku od wartości dodanej – (Dz. Urz. UE.L. Nr 347 z 11.12.2006 s. 1, z późn. zm.), zgodnie z którym krajowe, regionalne i lokalne organy władzy oraz inne podmioty prawa publicznego nie są uważane za podatników w związku z działalnością, którą podejmują lub transakcjami, których dokonują jako organy władzy publicznej, nawet jeśli pobierają należności, opłaty, składki lub płatności w związku z takimi działaniami lub transakcjami.

Jednakże, w świetle unormowań prawa wspólnotowego w przypadku, gdy organy władzy publicznej bądź urzędy obsługujące te organy podejmują takie działania lub dokonują takich transakcji, są uważane za podatników w odniesieniu do tych działań, lub transakcji, gdyby wykluczenie ich z kategorii podatników prowadziło do znaczących zakłóceń konkurencji.

Stosownie do przepisu art. 2 ust. 1 ustawy z dnia 8 marca 1990 r. o samorządzie gminnym (Dz. U. z 2018 r., poz. 994, z późn. zm.), Gmina wykonuje zadania publiczne w imieniu własnym i na własną odpowiedzialność. Natomiast zgodnie z art. 6 ust. 1 ustawy o samorządzie gminnym do zakresu działania gminy należą wszystkie sprawy publiczne o znaczeniu lokalnym, niezastrzeżone ustawami na rzecz innych podmiotów. Do zadań własnych gminy należą m.in. sprawy z zakresu ładu przestrzennego, gospodarki nieruchomościami, ochrony środowiska i przyrody oraz gospodarki wodnej, sprawy z zakresu kultury, w tym bibliotek gminnych i innych instytucji kultury oraz ochrony zabytków i opieki nad zabytkami i utrzymania gminnych obiektów i urządzeń użyteczności publicznej oraz obiektów administracyjnych.

Z powołanych wyżej przepisów wynika, że jednostki samorządu terytorialnego są podatnikami podatku od towarów i usług jedynie w zakresie wszelkich czynności, które mają charakter cywilnoprawny, tzn. są przez nie realizowane na podstawie umów cywilnoprawnych. Będą to zatem wszystkie realizowane przez te jednostki (urzędy) czynności w sferze ich aktywności cywilnoprawnej, np. czynności sprzedaży, zamiany (nieruchomości i ruchomości), wynajmu, dzierżawy, umów prawa cywilnego (nazwanych i nienazwanych).

Z opisu zawartego we wniosku wynika, że Gmina jest czynnym, zarejestrowanym podatnikiem podatku VAT i zrealizowała projekt pod nazwą: „Przebudowa (...)”. Zadanie to było dotowane ze środków zewnętrznych w ramach PROW na lata 2014-2020 poddziałanie 19.2 „Wsparcie na wdrażanie operacji w ramach strategii rozwoju lokalnego kierowanego przez społeczeństwo”. Przedmiotem zadania była przebudowa świetlicy. Budynek jest jednokondygnacyjny, niepodpiwniczony o konstrukcji tradycyjnej i pełnić będzie funkcję użyteczności publicznej, tj. świetlicy wiejskiej, stanowiącej ośrodek rozwoju wsi. Będzie miejscem spotkań mieszkańców, gości i młodzieży szkolnej oraz odbywać się będą tam zajęcia świetlicowe prowadzone przez Gminny Ośrodek Kultury. Obiekt jest bezpłatny i przystosowany dla osób niepełnosprawnych. Faktury dokumentujące wydatki poniesione w związku z realizacją rzeczową przedmiotowego zadania zostały wystawione na Gminę, która jest czynnym podatnikiem podatku VAT. Gmina jest właścicielem powstałego w ramach projektu majątku.

Gmina nie prowadzi działalności opodatkowanej VAT w obszarze, którego dotyczy projekt. Projekt nie jest związany z działalnością opodatkowaną i stanowi realizację zadań własnych w zakresie gminnych obiektów i urządzeń użyteczności publicznej. Towary i usługi, z których nabyciem podatek VAT został naliczony, nie będą wykorzystywane do czynności opodatkowanych (projekt nie generuje sprzedaży opodatkowanej).

Mając na uwadze powołane powyżej przepisy prawa oraz przedstawiony opis sprawy należy stwierdzić, że rozliczenie podatku naliczonego na zasadach określonych w art. 86 ust. 1 ustawy uwarunkowane jest tym, aby nabywane towary i usługi były wykorzystywane do wykonywania czynności opodatkowanych podatkiem od towarów i usług. W omawianej sprawie warunek uprawniający do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego nie zostanie spełniony. Jak wynika z okoliczności sprawy, Wnioskodawca nie wykorzystywał nabytych towarów i usług do czynności opodatkowanych podatkiem VAT, a zrealizowana inwestycja również nie będzie generowała podatku VAT. W związku z powyższym, Wnioskodawca nie ma prawa do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego w związku ze zrealizowanym ww. projektem. Tym samym Zainteresowanemu nie będzie przysługiwało z tego tytułu prawo do zwrotu różnicy podatku, o której mowa w art. 87 ust. 1 ustawy.

Reasumując, Wnioskodawca nie ma prawa do odzyskania podatku od towarów i usług w związku z realizacją projektu pn. „Przebudowa (...)”, ponieważ towary i usługi związane z realizacją ww. zadania nie są i nie będą wykorzystywane do wykonywania czynności opodatkowanych podatkiem od towarów i usług.

Tym samym stanowisko Wnioskodawcy należało uznać za prawidłowe.

Interpretacja indywidualna wywołuje skutki prawnopodatkowe tylko wtedy, gdy rzeczywisty stan faktyczny sprawy będącej przedmiotem interpretacji pokrywał się będzie ze stanem faktycznym (opisem zdarzenia przyszłego) podanym przez Wnioskodawcę w złożonym wniosku. W związku z powyższym, w przypadku zmiany któregokolwiek elementu przedstawionego we wniosku opisu sprawy, udzielona odpowiedź traci swoją aktualność.

Zgodnie z art. 14na Ordynacji podatkowej przepisów art. 14k–14n nie stosuje się, jeżeli stan faktyczny lub zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej stanowi element czynności będących przedmiotem decyzji wydanej:

  1. z zastosowaniem art. 119a;
  2. w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług.

Interpretacja dotyczy stanu faktycznego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dacie zaistnienia zdarzenia.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, ul. Jasna 2/4, 00-013 Warszawa, w dwóch egzemplarzach (art. 47 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. z 2018 r., poz. 1302, z późn. zm.) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia skarżącemu rozstrzygnięcia w sprawie albo aktu, o którym mowa w art. 3 § 2 pkt 4a (art. 53 § 1 ww. ustawy).

Jednocześnie, zgodnie art. 57a ww. ustawy, skarga na pisemną interpretację przepisów prawa podatkowego wydaną w indywidualnej sprawie, opinię zabezpieczającą i odmowę wydania opinii zabezpieczającej może być oparta wyłącznie na zarzucie naruszenia przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd administracyjny jest związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną.

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie, bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania jest przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy), na adres: Krajowa Informacja Skarbowa, ul. Teodora Sixta 17, 43-300 Bielsko-Biała.