0113-KDIPT1-3.4012.258.2018.1.OS | Interpretacja indywidualna

Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej,
Brak możliwości odzyskania podatku od towarów i usług.

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 13 § 2a, art. 14b § 1 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2018 r., poz. 800), Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej stwierdza, że stanowisko Wnioskodawcy przedstawione we wniosku z dnia 20 marca 2018 r. (data wpływu 22 marca 2018 r.) o wydanie interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie braku możliwości odzyskania podatku VAT w związku z realizacją projektu pn.: „...” – jest prawidłowe.

UZASADNIENIE

W dniu 22 marca 2018 r. wpłynął do tutejszego organu ww. wniosek o wydanie interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie braku możliwości odzyskania podatku VAT w związku z realizacją projektu pn.: „...”.

We wniosku przedstawiono następujący stan faktyczny.

Gmina w 2018 roku ubiega się o dotację z Wojewódzkiego Funduszu Ochrony Środowiska i Gospodarki Wodnej w kwocie 13 200,00 zł na zadanie pn. „...”. W ramach tego zadania gmina planuje zakupić rozpieracz ramieniowy SP 333 z wężem przedłużającym 10 m dla OSP oraz agregat prądotwórczy trójfazowy 9,4 KW dla OSP. Gmina złożyła również wniosek na ten cel do Urzędu Marszałkowskiego. Planowany termin zakupu sprzętu to II połowa 2018 r. Sprzęt zostanie protokolarnie, nieodpłatnie przekazany jednostce OSP. Jednostka OSP należy do Krajowego Systemu Ratowniczo Gaśniczego. Na swym wyposażeniu posiada dwa samochody w tym: średni samochód ratowniczo gaśniczy MAN oraz samochód ratownictwa drogowego MERCEDES. Na wyposażeniu samochodu znajduje się m. in. sprzęt hydrauliczny typu pompa hydrauliczna, nożyce, agregat, jednak jednostka nie dysponuje rozpieraczem ramieniowym. Sprzęt taki staje się niezbędny do prowadzenia działań ratowniczych w jakich jednostka bierze udział, ponieważ dwukrotnie przyspiesza prowadzenie akcji. Natomiast OSP, jednostka mobilna o dobrze wyszkolonych druhach mająca na wyposażeniu samochód pożarniczy RENAULT najczęściej kierowana jest do akcji związanych z wichurami, nawałnicami coraz częściej nawiedzającymi region Wnioskodawcy. OSP nie posiada na swoim wyposażeniu agregatu prądotwórczego. Brak oświetlenia w czasie akcji utrudnia jej prowadzenie. Warunkiem uzyskania dotacji z WFOŚiGW jest opinia organu skarbowego, iż gmina nie ma prawnej możliwości odliczenia podatku VAT w przypadku zakupu w/w sprzętu służącego do celów akcji ratowniczych.

Gmina w tym przypadku występuje jako inwestor, jednostka realizująca projekt. Gmina jest czynnym, zarejestrowanym podatnikiem podatku od towarów i usług. Zakup sprzętu ratownictwa technicznego będzie dokonywany fakturami wystawionymi na rzecz Gminy. Realizacja przedmiotowego zadania należy do zadań własnych gminy wymienionych w art. 7 pkt 14 ustawy z dnia 8 marca 1990 r. o samorządzie gminnym (Dz. U. z 2017 r., poz. 1875 z późn. zm). Nabyty towar tj. sprzęt ratownictwa technicznego po przekazaniu Ochotniczej Straży Pożarnej będzie wykorzystywany do działań ratowniczych (np. wypadki i kolizje drogowe, klęski żywiołowe), czynności niepodlegających opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług.

Gmina jako beneficjent wcześniej wymienionego projektu posiada status podatnika VAT. Gmina utrzymuje 5 jednostek OSP. Wydatkami w zakresie utrzymania tych jednostek są zakupy sprzętu przeciwpożarowego, samochodów bojowych oraz bieżące utrzymanie i remonty remiz strażackich. Wydatki te należą do podstawowych zadań statutowych gminy.

W myśl art. 2 ust. 1 ustawy o samorządzie gminnym, gmina wykonuje zadania publiczne w imieniu własnym i na własną odpowiedzialność. Natomiast, zgodnie z art. 6 ust. 1 ww. ustawy do zakresu działania gminy należą wszystkie sprawy publiczne o znaczeniu lokalnym, niezastrzeżone ustawami na rzecz innych podmiotów. Do zadań własnych gminy na podstawie art. 7 ust. 1 pkt 14 o samorządzie gminnym - należy zaspakajanie zbiorowych potrzeb wspólnoty. Zadania własne gminy obejmują m in. sprawy porządku publicznego i bezpieczeństwa obywateli oraz ochrony przeciwpożarowej w tym wyposażenia i utrzymania sprzętu przeciwpożarowego, przeciwpowodziowego. Reasumując należy stwierdzić, iż zadanie polegające na zakupie sprzętu pożarniczego, ratowniczego wpisane jest do zadań własnych gminy.

W związku z powyższym opisem zadano następujące pytanie.

Czy Gmina jako podatnik zarejestrowany czynny ma możliwość prawną odzyskania podatku od towarów i usług VAT w związku z realizacją zadania pn. „...w”.

Zdaniem Wnioskodawcy, Gmina jest jednostką samorządu terytorialnego niewykonującą działalności gospodarczej i nie przysługuje Gminie prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego. Zgodnie z art. 15 ust. 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r o podatku od towarów i usług (Dz. U z 2017 r. poz. 1221 ze zmianami) podatnikami w zakresie podatku VAT są osoby prawne, jednostki organizacyjne niemające osobowości prawnej oraz osoby fizyczne wykonujące samodzielnie działalność gospodarczą, o której mowa w ust. 2 bez względu na cel i rezultat tej działalności. W świetle powyższego przepisu jednostka samorządu terytorialnego - gmina, ze względu na przyznaną jej ustawowo osobowość prawną jest podatnikiem podatku od towaru i usług. Gmina posiada osobowość prawną i zawiera umowy cywilnoprawne w imieniu własnym i na własną odpowiedzialność w oparciu o art. 2 ust. 1 i 2 ustawy z dnia 8 marca 1990 r. o samorządzie gminnym (Dz. U. z 2017 r., poz. 1875 ze zmianami). Samorządowe osoby prawne nie mają własnych struktur organizacyjnych a nałożone na nie zadania wykonują za pośrednictwem urzędu. Gmina jako jednostka samorządu terytorialnego jest zatem wspólnotą samorządową, działającą jako strona czynności cywilnoprawnych we własnym imieniu i na własną odpowiedzialność. Nie powinno zatem ulegać wątpliwości, że w odniesieniu do gospodarczego (cywilnoprawnego) zakresu działalności to gmina posiada status podatnika VAT oraz związane z tym obowiązki. Wobec powyższego traktowanie urzędu gminy jako odrębnego podatnika VAT nie znajduje żadnego prawnego uzasadnienia. Brak jest bowiem aktów prawnych, które stanowiłyby o jego samodzielności a nawet takich, które dokładnie określałyby jego pozycję wobec osób trzecich. Urząd Gminy realizuje zatem zadania gminy w jej imieniu i na jej rzecz. Każde działanie podejmowane przez urząd gminy - przy najmniej z perspektywy podatku ustawy o VAT-nie będzie jego działaniem, lecz działaniem samej gminy.

Gmina jako beneficjent wcześniej wymienionego projektu posiada status podatnika VAT. Wydatkami w zakresie utrzymania jednostek OSP są zakupy sprzętu przeciwpożarowego, samochodów bojowych oraz bieżące utrzymanie i remonty remiz strażackich. Wydatki te należą do podstawowych zadań statutowych gminy.

W myśl art. 2 ust. 1 ustawy o samorządzie gminnym, gmina wykonuje zadania publiczne w imieniu własnym i na własną odpowiedzialność. Natomiast, zgodnie z art. 6 ust. 1 ww. ustawy do zakresu działania gminy należą wszystkie sprawy publiczne o znaczeniu lokalnym, niezastrzeżone ustawami na rzecz innych podmiotów. Do zadań własnych gminy na podstawie art. 7 ust. 1 pkt 14 o samorządzie gminnym - należy zaspakajanie zbiorowych potrzeb wspólnoty. Zadania własne gminy obejmują m. in. sprawy porządku publicznego i bezpieczeństwa obywateli oraz ochrony przeciwpożarowej w tym wyposażenia i utrzymania sprzętu przeciwpożarowego, przeciwpowodziowego. Reasumując należy stwierdzić, iż zadanie polegające na zakupie sprzętu pożarniczego, ratowniczego wpisane jest do zadań własnych gminy. Należy zaznaczyć, że jednostki samorządu terytorialnego takie jak gminy, powiaty czy województwa są innymi niż organy władzy publicznej uczestnikami sektora finansów publicznych, zatem nie korzystają z wyłączenia z opodatkowania, o którym mowa w art. 15 ust. 6 ustawy o VAT.

Gminie, jako podmiotowi realizującemu projekt, nie przysługuje prawo do obniżenia podatku należnego o kwotę podatku naliczonego z tytułu poniesionych nakładów na zakup inwestycyjny tj. zakup rozpieracza ramieniowego SP 333 oraz agregatu prądotwórczego na podstawie art. 86 ustawy o podatku od towarów i usług.

Zgodnie z powołanymi przepisami, rozliczanie podatku naliczonego na zasadach określonych w art. 86 ustawy o podatku od towarów i usług uwarunkowane jest tym, aby nabywane towary i usługi były wykorzystywane do wykonywania czynności opodatkowanych.

W przedmiotowej sprawie Gmina warunku tego nie spełnia, ponieważ wydatki przewidziane na realizację zakupu sprzętu nie są związane z wykonywaniem czynności opodatkowanych. W związku z powyższym Gminie nie przysługuje prawo odliczenia podatku VAT z tytułu nabycia sprzętu objętego projektem pn. „...”.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego stanu faktycznego jest prawidłowe.

Zgodnie z przepisem art. 86 ust. 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (Dz. U. z 2017 r., poz. 1221, z późn. zm.), zwanej dalej „ustawą”, w zakresie, w jakim towary i usługi są wykorzystywane do wykonywania czynności opodatkowanych, podatnikowi, o którym mowa w art. 15, przysługuje prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego, z zastrzeżeniem art. 114, art. 119 ust. 4, art. 120 ust. 17 i 19 oraz art. 124.

W myśl art. 86 ust. 2 pkt 1 lit. a) ustawy, kwotę podatku naliczonego stanowi suma kwot podatku wynikających z faktur otrzymanych przez podatnika z tytułu nabycia towarów i usług.

Z art. 87 ust. 1 ustawy wynika, że w przypadku, gdy kwota podatku naliczonego, o której mowa w art. 86 ust. 2, jest w okresie rozliczeniowym wyższa od kwoty podatku należnego, podatnik ma prawo do obniżenia o tę różnicę kwoty podatku należnego za następne okresy lub do zwrotu różnicy na rachunek bankowy.

W świetle art. 88 ust. 4 ustawy, obniżenia kwoty lub zwrotu różnicy podatku należnego nie stosuje się również do podatników, którzy nie są zarejestrowani jako podatnicy VAT czynni, zgodnie z art. 96, z wyłączeniem przypadków, o których mowa w art. 86 ust. 2 pkt 7.

Stosownie do cytowanych wyżej przepisów prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego przysługuje wówczas, gdy zostaną spełnione określone warunki, tzn. odliczenia tego dokonuje zarejestrowany, czynny podatnik podatku od towarów i usług oraz gdy towary i usługi, z których nabyciem podatek został naliczony, są wykorzystywane do wykonywania czynności opodatkowanych. Warunkiem umożliwiającym podatnikowi skorzystanie z prawa do odliczenia podatku naliczonego jest związek zakupów z wykonywanymi czynnościami opodatkowanymi.

Przedstawiona powyżej zasada wyklucza zatem możliwość dokonania obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego związanego z usługami i towarami, które nie są w ogóle wykorzystywane do czynności opodatkowanych, czyli w przypadku ich wykorzystywania do czynności zwolnionych od podatku VAT oraz niepodlegających temu podatkowi.

W myśl art. 15 ust. 1 ustawy, podatnikami są osoby prawne, jednostki organizacyjne niemające osobowości prawnej oraz osoby fizyczne, wykonujące samodzielnie działalność gospodarczą, o której mowa w ust. 2, bez względu na cel lub rezultat takiej działalności.

Pod pojęciem działalności gospodarczej, na podstawie art. 15 ust. 2 ustawy rozumie się wszelką działalność producentów, handlowców lub usługodawców, w tym podmiotów pozyskujących zasoby naturalne oraz rolników, a także działalność osób wykonujących wolne zawody. Działalność gospodarcza obejmuje w szczególności czynności polegające na wykorzystywaniu towarów lub wartości niematerialnych i prawnych w sposób ciągły dla celów zarobkowych.

Należy zauważyć, że w myśl art. 15 ust. 6 ustawy, nie uznaje się za podatnika organów władzy publicznej oraz urzędów obsługujących te organy w zakresie realizowanych zadań nałożonych odrębnymi przepisami prawa, dla realizacji których zostały one powołane, z wyłączeniem czynności wykonywanych na podstawie zawartych umów cywilnoprawnych.

Powyższy zapis jest odzwierciedleniem art. 13 obowiązującej od dnia 1 stycznia 2007 r. Dyrektywy 2006/112/WE Rady z dnia 28 listopada 2006 r. w sprawie wspólnego systemu podatku od wartości dodanej – (Dz. Urz. UE.L. Nr 347 z 11.12.2006 s. 1, z późn. zm.), zgodnie z którym krajowe, regionalne i lokalne organy władzy oraz inne podmioty prawa publicznego nie są uważane za podatników w związku z działalnością, którą podejmują lub transakcjami, których dokonują jako organy władzy publicznej, nawet jeśli pobierają należności, opłaty, składki lub płatności w związku z takimi działaniami lub transakcjami.

Jednakże, w świetle unormowań prawa wspólnotowego w przypadku, gdy organy władzy publicznej bądź urzędy obsługujące te organy podejmują takie działania lub dokonują takich transakcji, są uważane za podatników w odniesieniu do tych działań, lub transakcji, gdyby wykluczenie ich z kategorii podatników prowadziło do znaczących zakłóceń konkurencji.

Stosownie do przepisu art. 2 ust. 1 ustawy z dnia 8 marca 1990 r. o samorządzie gminnym (Dz. U. z 2017 r., poz. 1875, z późn. zm.), gmina wykonuje zadania publiczne w imieniu własnym. Natomiast zgodnie z art. 6 ust. 1 ustawy o samorządzie gminnym do zakresu działania gminy należą wszystkie sprawy publiczne o znaczeniu lokalnym, niezastrzeżone ustawami na rzecz innych podmiotów. Do zadań własnych gminy należy zaspokajanie zbiorowych potrzeb wspólnoty. W szczególności zadania własne obejmują sprawy m.in. porządku publicznego i bezpieczeństwa obywateli oraz ochrony przeciwpożarowej i przeciwpowodziowej, w tym wyposażenia i utrzymania gminnego magazynu przeciwpowodziowego (art. 7 ust. 1 pkt 14 ww. ustawy o samorządzie gminnym).

Z powołanych wyżej przepisów wynika, że jednostki samorządu terytorialnego są podatnikami podatku od towarów i usług jedynie w zakresie wszelkich czynności, które mają charakter cywilnoprawny, tzn. są przez nie realizowane na podstawie umów cywilnoprawnych. Będą to zatem wszystkie realizowane przez te jednostki (urzędy) czynności w sferze ich aktywności cywilnoprawnej, np. czynności sprzedaży, zamiany (nieruchomości i ruchomości), wynajmu, dzierżawy itd., umów prawa cywilnego (nazwanych i nienazwanych).

Mając na uwadze powołane powyżej przepisy prawa oraz przedstawiony opis sprawy należy stwierdzić, że rozliczenie podatku naliczonego na zasadach określonych w art. 86 ust. 1 ustawy uwarunkowane jest tym, aby nabywane towary i usługi były wykorzystywane do wykonywania czynności opodatkowanych podatkiem od towarów i usług. W omawianej sprawie warunek uprawniający do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego nie jest spełniony, ponieważ – jak wynika z okoliczności sprawy – nabywane towary i usługi związane z realizacją przedmiotowego projektu są wykorzystywane do czynności niepodlegających opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług. W związku z powyższym, Zainteresowany nie ma prawa do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego od ponoszonych wydatków z tytułu realizacji przedmiotowego projektu. Wobec powyższego, Wnioskodawcy z tego tytułu nie przysługuje prawo do zwrotu różnicy podatku, o której mowa w art. 87 ust. 1 ustawy.

W zakresie przedmiotowych wydatków Zainteresowany nie ma również możliwości uzyskania zwrotu podatku na zasadach określonych w rozdziale 4 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 16 grudnia 2013 r. w sprawie miejsca świadczenia usług oraz zwrotu kwoty podatku naliczonego jednostce dokonującej nabycia (importu) towarów lub usług (Dz. U. z 2017 r., poz. 1686 z późn. zm.). Ewentualny zwrot na podstawie tych przepisów obwarowany jest pewnymi warunkami, które podatnik winien spełnić. Wśród warunków tych ustawodawca wymienia m.in. pochodzenie środków finansowych ze źródeł określonych w § 8 ust. 3 i 4 ww. rozporządzenia, a w zakresie środków pochodzących z budżetu Unii Europejskiej podpisanie umowy o dofinansowanie przed dniem 1 maja 2004 r. Ponieważ Wnioskodawca nie spełnia tego warunku, nie ma zatem możliwości ubiegania się o zwrot podatku VAT na podstawie przepisów rozdziału 4 cyt. rozporządzenia.

Reasumując, Wnioskodawca nie ma możliwości odzyskania podatku VAT w związku z realizacją projektu pn.: „...”, ponieważ – jak wynika z okoliczności sprawy – nabywane towary i usługi związane z realizacją przedmiotowego projekt nie będą wykorzystywane do czynności opodatkowanych podatkiem od towarów i usług.

Interpretacja dotyczy zaistniałego stanu faktycznego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dacie zaistnienia zdarzenia w przedstawionym stanie faktycznym.

Jednocześnie należy podkreślić, że niniejsza interpretacja została wydana na podstawie przedstawionego we wniosku opisu sprawy co oznacza, że w przypadku gdy w toku postępowania podatkowego, kontroli podatkowej, kontroli celno-skarbowej zostanie określony odmienny stan sprawy, interpretacja nie wywoła w tym zakresie skutków prawnych.

Tut. Organ informuje, iż wydana interpretacja dotyczy tylko sprawy będącej przedmiotem wniosku (zapytania) Zainteresowanego. Inne kwestie przedstawione w opisie sprawy, które nie zostały objęte pytaniem nie mogą być – zgodnie z art. 14b § 1 Ordynacji podatkowej – rozpatrzone.

Zaznacza się także, że zgodnie z art. 14b § 3 ustawy Ordynacja podatkowa, składający wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej obowiązany jest do wyczerpującego przedstawienia zaistniałego stanu faktycznego albo zdarzenia przyszłego. Organ jest ściśle związany przedstawionym we wniosku stanem faktycznym (opisem zdarzenia przyszłego). Zainteresowany ponosi ryzyko związane z ewentualnym błędnym lub nieprecyzyjnym przedstawieniem we wniosku opisu stanu faktycznego (zdarzenia przyszłego). Interpretacja indywidualna wywołuje skutki prawnopodatkowe tylko wtedy, o ile rzeczywisty stan faktyczny sprawy będącej przedmiotem interpretacji pokrywał się będzie ze stanem faktycznym (opisem zdarzenia przyszłego) podanym przez Wnioskodawcę w złożonym wniosku. W związku z powyższym, w przypadku zmiany któregokolwiek elementu przedstawionego we wniosku opisu sprawy, wydana interpretacja traci swą aktualność.

Zgodnie z art. 14na Ordynacji podatkowej przepisów art. 14k–14n nie stosuje się, jeżeli stan faktyczny lub zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej stanowi element czynności będących przedmiotem decyzji wydanej:

  1. z zastosowaniem art. 119a;
  2. w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego, w dwóch egzemplarzach (art. 47 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. z 2017 r., poz. 1369, z późn. zm.) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia skarżącemu rozstrzygnięcia w sprawie albo aktu, o którym mowa w art. 3 § 2 pkt 4a (art. 53 § 1 ww. ustawy).

Jednocześnie, zgodnie z art. 57a ww. ustawy, skarga na pisemną interpretację przepisów prawa podatkowego wydaną w indywidualnej sprawie, opinię zabezpieczającą i odmowę wydania opinii zabezpieczającej może być oparta wyłącznie na zarzucie naruszenia przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd administracyjny jest związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną.

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie, bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania jest przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy), na adres: Krajowa Informacja Skarbowa, ul. Teodora Sixta 17, 43-300 Bielsko-Biała.