0111-KDIB3-2.4012.368.2018.2.AR | Interpretacja indywidualna

Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej,
W zakresie prawa do obniżenia podatku należnego o podatek naliczony od zakupów ponoszonych na realizację inwestycji w zakresie wybudowania sieci kanalizacji sanitarnej w miejscowości W., N., K. i T. oraz przebudowy ujęcia wody pitnej i stacji uzdatniania wody w miejscowości K.

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 13 § 2a, art. 14b § 1 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2018 r., poz. 800 z późn. zm.) Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej stwierdza, że stanowisko Wnioskodawcy przedstawione we wniosku z dnia 22 maja 2018 r. (data wpływu 28 maja 2018 r.) uzupełnionym pismem z 13 lipca 2018 r. (data wpływu 13 lipca 2018 r.) oraz pismem z dnia 31 lipca 2018 r. (data wpływu 31 lipca 2018 r.) o wydanie interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie:

  • prawa do obniżenia podatku należnego o podatek naliczony od zakupów ponoszonych na realizację inwestycji w zakresie wybudowania sieci kanalizacji sanitarnej w miejscowości W., N., K. i T.” – jest prawidłowe,
  • prawa do obniżenia podatku należnego o podatek naliczony od zakupów ponoszonych na realizację inwestycji w zakresie przebudowy ujęcia wody pitnej i stacji uzdatniania wody w miejscowości K. – jest nieprawidłowe.

UZASADNIENIE

W dniu 28 maja 2018 r. wpłynął do tutejszego organu ww. wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie prawa do obniżenia podatku należnego o podatek naliczony od zakupów ponoszonych na realizację inwestycji w zakresie wybudowania sieci kanalizacji sanitarnej w miejscowości W., N., K. i T. oraz przebudowy ujęcia wody pitnej i stacji uzdatniania wody w miejscowości K. Ww. wniosek został uzupełniony pismem z 13 lipca 2018 r. (data wpływu 13 lipca 2018 r.) będącym odpowiedzią na wezwanie Organu z 4 lipca 2018 r. znak: 0111-KDIB3-2.4012.368.2018.1.AR oraz pismem z dnia 31 lipca 2018 r. (data wpływu 31 lipca 2018 r.).

W przedmiotowym wniosku uzupełnionym pismem z 13 lipca 2018 r. oraz z 31 lipca 2018 r., przedstawiono następujące zdarzenie przyszłe:

Gmina jest czynnym płatnikiem podatku VAT. Planuje przystąpić do realizacji zadania inwestycyjnego pod nazwą „....”.

Zadanie to polegać będzie na realizacji prac związanych z rozbudową istniejącego ujęcia wody pitnej i stacji uzdatniania wody w miejscowości K. oraz na budowie odcinka sieci kanalizacji sanitarnej w miejscowości W., N., K. i T.. Inwestycja realizowana będzie w zakresie obowiązkowych zadań własnych Gminy, w ramach zadań związanych ze zbiorowym zaopatrzeniem w wodę oraz odprowadzaniem i oczyszczaniem ścieków. Wybudowana infrastruktura będzie stanowić własność Gminy. Gmina jako czynny podatnik podatku od towarów i usług, we własnym zakresie na podstawie zawartych z mieszkańcami umów cywilnoprawnych, będzie zajmowała się eksploatacją sieci kanalizacyjnej oraz stacji uzdatniania wody, za co pobierać będzie od mieszkańców opłaty. Usługi powyższe będą podlegały opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług, co będzie uwidocznione w prowadzonych przez Gminę rejestrach i składanych deklaracjach VAT-7. Wydatki Gminy związane z realizacją ww. inwestycji zostaną udokumentowane przez wykonawców prac fakturami VAT z właściwą stawką podatku VAT. Świadczenie usług w zakresie gospodarki wodno-ściekowej będzie świadczone na rzecz mieszkańców oraz na rzecz podmiotów prowadzących działalność gospodarczą w miejscowościach. Gmina będzie wykorzystywać nową infrastrukturę wyłącznie do usług opodatkowanych podatkiem VAT tj., w szczególności do: świadczenia usług w zakresie kanalizacji sanitarnej na rzecz mieszkańców Gminy (usługi opodatkowane co do zasady 8% stawką podatku VAT), świadczenia usług w zakresie kanalizacji sanitarnej na rzecz podmiotów prowadzących działalność gospodarczą na terenie Gminy (usługi opodatkowane co do zasady 8% stawką podatku VAT). Nowo wybudowany odcinek kanalizacji sanitarnej będzie służył wyłącznie sprzedaży opodatkowanej.

Gmina będzie wnioskować na wyżej opisane zadanie o środki na operację typu „Gospodarka wodno-ściekowa” w ramach poddziałania „Wsparcie inwestycji związanych z tworzeniem, ulepszeniem lub rozbudową wszystkich rodzajów infrastruktury, w tym inwestycji w energię odnawialną i w oszczędzanie energii” objętego Programem Rozwoju Obszarów Wiejskich na lata 2014-2020. Wniosek o przyznanie pomocy będzie składany w kwocie netto, wskazując, że kosztami kwalifikowanymi dla ww. inwestycji jest wartość netto – czyli bez podatku VAT. Podatek VAT jako koszt niekwalifikowany nie będzie podlegał dofinansowaniu.

Infrastruktura kanalizacyjna wybudowana w ramach projektu pn. „...” służyć będzie wyłącznie sprzedaży opodatkowanej (do wybudowanej w ramach projektu sieci nie będzie podłączona żadna jednostka organizacyjna Gminy).

Ze zmodernizowanej stacji uzdatniania wody w K., korzystać będzie jednostka organizacyjna Gminy tj. Szkoła Podstawowa, której jedyną działalnością jest statutowa działalność oświatowa, zwolniona z podatku VAT, nie związana z prowadzeniem działalności gospodarczych o których mowa w art. 15 ust. 2 ustawy o VAT.

W związku z powyższym opisem zadano następujące pytanie:

Czy Gminie przysługuje prawo do obniżenia podatku należnego o podatek naliczony wynikający z faktur za realizację zadania inwestycyjnego pn. „...” dokumentujących zakup towarów i usług służących do zbiorowego zaopatrzenia w wodę i zbiorowego odprowadzania ścieków?

Stanowisko Wnioskodawcy:

Zgodnie z zasadami sformułowanymi w art. 86 ust. 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (Dz. U. 2016 poz. 710 ze zm.) zostaną spełnione przesłanki do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego, z zastrzeżeniem art. 114, art. 119 ust. 4, art. 120 ust. 17 i 19 oraz art. 124. Prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego przysługuje wówczas, gdy zostaną spełnione następujące warunki: odliczenia tego dokonuje podatnik podatku od towarów i usług oraz gdy towary i usługi, z których nabyciem podatek został naliczony, są wykorzystywane do wykonania czynności opodatkowanych, tzn. takich, których następstwem jest określenie podatku należnego. Gmina jest czynnym podatnikiem podatku od towarów i usług, a korzystanie przez mieszkańców z wytworzonej w ramach inwestycji infrastruktury będzie odpłatne i opodatkowane. Prawo do odliczenia powstaje jako konsekwencja dokonania przez podatnika określonych zakupów, które są następnie wykorzystywane do czynności opodatkowanych. W przypadku Gminy mechanizm ten znajdzie pełne zastosowanie, bowiem w przypadku zakupów towarów i usług, które zostaną dokonane w ramach realizacji przedmiotowej inwestycji w zakresie rozbudowy istniejącej Stacji Uzdatniania Wody w miejscowości K. oraz budowy sieci kanalizacji sanitarnej w miejscowości W., N., K. i T.. Gmina wykorzysta nabyte dobra do czynności opodatkowanych, bowiem zmodernizowana oraz wybudowana infrastruktura będzie przedmiotem czynności opodatkowanych, tj. będzie odpłatnie udostępniana mieszkańcom w oparciu o zawarte umowy cywilnoprawne. Nowo wybudowany odcinek kanalizacji sanitarnej będzie służył wyłącznie sprzedaży opodatkowanej.

Umożliwiając odpłatnie korzystanie z przedmiotowej infrastruktury Gmina będzie działała w roli podatnika podatku VAT. Tym samym w przypadku wydatków ponoszonych na realizację ww. inwestycji w zakresie przebudowy Stacji Uzdatniania Wody w miejscowości K. oraz wybudowania sieci kanalizacji sanitarnej w miejscowości W., N., K. i T. zostaną spełnione przesłanki, o których mowa w art. 86 ust. 1 ustawy, warunkujące prawo do obniżenia podatku należnego o podatek naliczony, albowiem Wnioskodawca jest czynnym podatnikiem podatku VAT, a nabyte towary i usługi w związku z realizacją inwestycji w ww. zakresie będą służyły Gminie do wykonywania czynności opodatkowanych, tj. odpłatnego zbiorowego zaopatrzenia mieszkańców w wodę oraz zbiorowego odprowadzania ścieków.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego zdarzenia przyszłego w zakresie:
  • prawa do obniżenia podatku należnego o podatek naliczony od zakupów ponoszonych na realizację inwestycji w zakresie wybudowania sieci kanalizacji sanitarnej w miejscowości W., N., K. i T.” – jest prawidłowe,
  • prawa do obniżenia podatku należnego o podatek naliczony od zakupów ponoszonych na realizację inwestycji w zakresie przebudowy ujęcia wody pitnej i stacji uzdatniania wody w miejscowości K. – jest nieprawidłowe.

Podstawowe zasady dotyczące odliczania podatku naliczonego zostały sformułowane w art. 86 ust. 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (Dz. U. z 2017 r., poz. 1221 z późn. zm.), zwanej dalej ustawą. W myśl tego przepisu, w zakresie, w jakim towary i usługi są wykorzystywane do wykonywania czynności opodatkowanych, podatnikowi, o którym mowa w art. 15 ustawy, przysługuje prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego, z zastrzeżeniem art. 114, art. 119 ust. 4, art. 120 ust. 17 i 19 oraz art. 124.

Zgodnie z art. 86 ust. 2 pkt 1 ustawy o VAT kwotę podatku naliczonego stanowi suma kwot podatku wynikających z faktur otrzymanych przez podatnika z tytułu:

  1. nabycia towarów i usług,
  2. dokonania całości lub części zapłaty przed nabyciem towaru lub wykonaniem usługi.

Z przywołanych przepisów prawa wynika, że prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego przysługuje wówczas, gdy zostaną spełnione określone warunki, tzn. odliczenia tego dokonuje podatnik podatku od towarów i usług oraz gdy towary i usługi, z których nabyciem podatek został naliczony, są wykorzystywane do wykonywania czynności opodatkowanych, tzn. takich, których następstwem jest określenie podatku należnego (powstanie zobowiązania podatkowego).

Odliczyć zatem można w całości podatek naliczony, który jest związany z transakcjami opodatkowanymi podatnika. Wskazana zasada wyłącza tym samym możliwość dokonywania odliczeń podatku naliczonego związanego z towarami i usługami, które nie są w ogóle wykorzystywane do czynności opodatkowanych, czyli w przypadku ich wykorzystywania do czynności zwolnionych od podatku lub niepodlegających opodatkowaniu VAT. Jednocześnie z zasady tej wynika, że odliczenie podatku naliczonego może być częściowe, tzn. w tej części, w jakiej dane towary lub usługi, z którymi związany jest podatek naliczony są wykorzystywane do realizacji czynności opodatkowanych, z pominięciem tej części podatku od tych towarów i usług, w jakiej towary te (usługi) są wykorzystywane do wykonywania czynności nieopodatkowanych podatkiem VAT.

W każdym przypadku należy dokonać oceny, czy intencją podatnika wykonującego określone czynności, z którymi łączą się skutki podatkowoprawne, było wykonywanie czynności opodatkowanych.

Ponadto, podkreślić należy, że ustawodawca stworzył podatnikowi prawo do odliczenia podatku naliczonego w całości lub w części, pod warunkiem spełnienia przez niego zarówno przesłanek pozytywnych, wynikających z art. 86 ust. 1 ustawy oraz niezaistnienia przesłanek negatywnych, określonych w art. 88 ustawy. Przepis ten określa listę wyjątków, które pozbawiają podatnika prawa do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego.

Wyrażoną w cytowanym powyżej art. 86 ust. 1 ustawy o VAT generalną zasadę uprawniającą do odliczenia podatku naliczonego, uzupełniają regulacje zawarte w art. 86 ust. 2a-2h oraz art. 90 ustawy.

Stosownie do art. 86 ust. 2a ustawy o podatku od towarów i usług, w przypadku nabycia towarów i usług wykorzystywanych zarówno do celów wykonywanej przez podatnika działalności gospodarczej, jak i do celów innych niż działalność gospodarcza, z wyjątkiem celów osobistych, do których ma zastosowanie art. 7 ust. 2 i art. 8 ust. 2, oraz celów, o których mowa w art. 8 ust. 5 – w przypadku, o którym mowa w tym przepisie, gdy przypisanie tych towarów i usług w całości do działalności gospodarczej podatnika nie jest możliwe, kwotę podatku naliczonego, o której mowa w ust. 2, oblicza się zgodnie ze sposobem określenia zakresu wykorzystywania nabywanych towarów i usług do celów działalności gospodarczej, zwanym dalej „sposobem określenia proporcji”. Sposób określenia proporcji powinien najbardziej odpowiadać specyfice wykonywanej przez podatnika działalności i dokonywanych przez niego nabyć.

Stosownie do treści art. 86 ust. 2b ustawy, sposób określenia proporcji najbardziej odpowiada specyfice wykonywanej przez podatnika działalności i dokonywanych przez niego nabyć, jeżeli:

  1. zapewnia dokonanie obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego wyłącznie w odniesieniu do części kwoty podatku naliczonego proporcjonalnie przypadającej na wykonywane w ramach działalności gospodarczej czynności opodatkowane oraz
  2. obiektywnie odzwierciedla część wydatków przypadającą odpowiednio na działalność gospodarczą oraz na cele inne niż działalność gospodarcza, z wyjątkiem celów osobistych, do których ma zastosowanie art. 7 ust. 2 i art. 8 ust. 2, oraz celów, o których mowa w art. 8 ust. 5 – w przypadku, o którym mowa w tym przepisie, gdy przypisanie tych wydatków w całości do działalności gospodarczej nie jest możliwe.

Jak stanowi art. 86 ust. 22 ustawy, minister właściwy do spraw finansów publicznych może, w drodze rozporządzenia, określić w przypadku niektórych podatników sposób określenia proporcji uznany za najbardziej odpowiadający specyfice wykonywanej przez tych podatników działalności i dokonywanych przez nich nabyć oraz wskazać dane, na podstawie których jest obliczana kwota podatku naliczonego z wykorzystaniem tego sposobu określenia proporcji, uwzględniając specyfikę prowadzenia działalności przez niektórych podatników i uwarunkowania obrotu gospodarczego.

W przypadku, gdy podatnik, dla którego sposób określenia proporcji wskazują przepisy wydane na podstawie ust. 22, uzna, że wskazany zgodnie z przepisami wydanymi na podstawie
ust. 22 sposób określenia proporcji nie będzie najbardziej odpowiadać specyfice wykonywanej przez niego działalności i dokonywanych przez niego nabyć, może zastosować inny bardziej reprezentatywny sposób określenia proporcji – art. 86 ust. 2h ustawy.

Na podstawie powyższej delegacji, zostało wydane rozporządzenie Ministra Finansów z dnia 17 grudnia 2015 r. w sprawie sposobu określania zakresu wykorzystywania nabywanych towarów i usług do celów działalności gospodarczej w przypadku niektórych podatników (Dz. U. z 2015 r., poz. 2193).

Rozporządzenie to określa w przypadku niektórych podatników sposób określania zakresu wykorzystywania nabywanych towarów i usług do celów działalności gospodarczej uznany za najbardziej odpowiadający specyfice wykonywanej przez tych podatników działalności i dokonywanych przez nich nabyć, zwany dalej „sposobem określenia proporcji” oraz wskazuje dane, na podstawie których jest obliczana kwota podatku naliczonego z wykorzystaniem sposobu określenia proporcji (§ 1 pkt 1 i 2 rozporządzenia).

W rozporządzeniu tym zostali wskazani podatnicy, do których przepisy w nim zawarte się odnoszą. Są to: jednostki samorządu terytorialnego, samorządowe instytucje kultury, państwowe instytucje kultury, uczelnie publiczne, instytuty badawcze.

W myśl § 3 ust. 1 ww. rozporządzenia w przypadku jednostki samorządu terytorialnego sposób określenia proporcji ustala się odrębnie dla każdej z jednostek organizacyjnych jednostki samorządu terytorialnego.

Oznacza to, że w przypadku jednostek samorządu terytorialnego, nie będzie ustalany jeden „całościowy” sposób określenia proporcji dla jednostek samorządu terytorialnego jako osoby prawnej, tylko będą ustalane odrębnie sposoby określenia proporcji dla wymienionych wyżej jego poszczególnych jednostek organizacyjnych.

W § 3 ust. 2, ust. 3 i ust. 4 rozporządzenia ustawodawca podał ustalony według wzoru sposób określania proporcji w przypadku urzędu obsługującego jednostkę samorządu terytorialnego, w przypadku jednostki budżetowej oraz zakładu budżetowego.

Zgodnie natomiast z art. 90 ust. 1 ustawy, w stosunku do towarów i usług, które są wykorzystywane przez podatnika do wykonywania czynności, w związku z którymi przysługuje prawo do obniżenia kwoty podatku należnego, jak i czynności, w związku z którymi takie prawo nie przysługuje, podatnik jest obowiązany do odrębnego określenia kwot podatku naliczonego związanych z czynnościami, w stosunku do których podatnikowi przysługuje prawo do obniżenia kwoty podatku należnego.

Jeżeli nie jest możliwe wyodrębnienie całości lub części kwot, o których mowa w ust. 1, to zgodnie z art. 90 ust. 2 ustawy, podatnik może pomniejszyć kwotę podatku należnego o taką część kwoty podatku naliczonego, którą można proporcjonalnie przypisać czynnościom, w stosunku do których podatnikowi przysługuje prawo do obniżenia kwoty podatku należnego, z zastrzeżeniem ust. 10.

Na podstawie art. 90 ust. 3 ustawy, proporcję, o której mowa w cyt. wyżej ust. 2, ustala się jako udział rocznego obrotu z tytułu czynności, w związku z którymi przysługuje prawo do obniżenia kwoty podatku należnego, w całkowitym obrocie uzyskanym z tytułu czynności, w związku z którymi podatnikowi przysługuje prawo do obniżenia kwoty podatku należnego, oraz czynności, w związku z którymi podatnikowi nie przysługuje takie prawo.

Analiza powołanych wyżej przepisów wskazuje zatem, że na podstawie art. 90 ust. 1 ustawy, występuje obowiązek wyodrębnienia podatku naliczonego związanego z czynnościami, w stosunku do których przysługuje prawo do obniżenia kwoty podatku należnego oraz kwot podatku naliczonego związanego z czynnościami, w związku z którymi takie prawo nie przysługuje.

Ponadto należy wskazać, że na zakres prawa do odliczeń w sposób bezpośredni wpływa również pojmowanie statusu danego podmiotu jako podatnika podatku od towarów i usług wykonującego czynności opodatkowane. Tylko podatnik w rozumieniu art. 15 ustawy, ma prawo do odliczenia podatku naliczonego. Co do zasady status podatnika związany jest z prowadzeniem przez dany podmiot działalności gospodarczej w rozumieniu ustawy.

W myśl art. 15 ust. 1 ustawy o VAT, podatnikami są osoby prawne, jednostki organizacyjne niemające osobowości prawnej oraz osoby fizyczne, wykonujące samodzielnie działalność gospodarczą, o której mowa w ust. 2, bez względu na cel lub rezultat takiej działalności.

W myśl art. 15 ust. 2 ustawy o VAT działalność gospodarcza obejmuje wszelką działalność producentów, handlowców lub usługodawców, w tym podmiotów pozyskujących zasoby naturalne oraz rolników, a także działalność osób wykonujących wolne zawody. Działalność gospodarcza obejmuje w szczególności czynności polegające na wykorzystywaniu towarów lub wartości niematerialnych i prawnych w sposób ciągły dla celów zarobkowych.

Należy zauważyć, że zgodnie z art. 15 ust. 6 ustawy o VAT, nie uznaje się za podatnika organów władzy publicznej oraz urzędów obsługujących te organy w zakresie realizowanych zadań nałożonych odrębnymi przepisami prawa, dla realizacji których zostały one powołane, z wyłączeniem czynności wykonywanych na podstawie zawartych umów cywilnoprawnych.

Z powołanych przepisów wynika, że organy władzy publicznej nie będą podatnikami podatku od towarów i usług w związku z realizacją zadań, które podejmują jako podmioty prawa publicznego, nawet jeśli pobierają należności, opłaty lub składki. Organy te, będą natomiast podatnikami podatku od towarów i usług, w przypadku wykonywanych przez nie czynności na podstawie umów cywilnoprawnych. Kryterium podziału stanowi charakter wykonywanych czynności: czynności o charakterze publicznoprawnym wyłączają te podmioty z kategorii podatników, natomiast czynności o charakterze cywilnoprawnym skutkują uznaniem tych podmiotów za podatników podatku od towarów i usług, a realizowane przez nie odpłatne dostawy towarów i świadczenie usług podlegają opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług.

W myśl art. 2 ust. 1 ustawy z dnia 8 marca 1990 r. o samorządzie gminnym (Dz. U. z 2018 r., poz. 994 ze zm.), gmina wykonuje zadania publiczne w imieniu własnym i na własną odpowiedzialność. Natomiast zgodnie z art. 6 ust. 1 ww. ustawy o samorządzie gminnym, do zakresu działania gminy należą wszystkie sprawy publiczne o znaczeniu lokalnym, niezastrzeżone ustawami na rzecz innych podmiotów. Do zadań własnych gminy należy zaspokajanie zbiorowych potrzeb wspólnoty. W szczególności zadania własne obejmują sprawy w zakresie wodociągów i zaopatrzenia w wodę, kanalizacji, usuwania i oczyszczania ścieków komunalnych, utrzymania czystości i porządku oraz urządzeń sanitarnych, wysypisk i unieszkodliwiania odpadów komunalnych, zaopatrzenia w energię elektryczną i cieplną oraz gaz (art. 7 ust. 1 pkt 3 ww. ustawy o samorządzie gminnym).

W celu wykonywania zadań gmina może tworzyć jednostki organizacyjne, a także zawierać umowy z innymi podmiotami, w tym z organizacjami pozarządowymi (art. 9 ust. 1 ww. ustawy). Podmioty takie są wyodrębnionymi jednostkami organizacyjnymi niemającymi osobowości prawnej, które prowadzą swoją działalność w formie zakładu lub jednostki budżetowej.

Z przedstawionego opisu zdarzenia przyszłego wynika, że Gmina planuje przystąpić do realizacji zadania inwestycyjnego pod nazwą „...”. Infrastruktura kanalizacyjna wybudowana w ramach ww. projektu służyć będzie wyłącznie sprzedaży opodatkowanej (do wybudowanej w ramach projektu sieci nie będzie podłączona żadna jednostka organizacyjna Gminy). Ponadto Wnioskodawca wskazał, że ze zmodernizowanej stacji uzdatniania wody w K., korzystać będzie jednostka organizacyjna Gminy tj. Szkoła Podstawowa, której jedyną działalnością jest statutowa działalność oświatowa, zwolniona z podatku VAT, nie związana z prowadzeniem działalności gospodarczych o których mowa w art. 15 ust. 2 ustawy o VAT.

Wątpliwości Wnioskodawcy dotyczą prawa do obniżenia podatku należnego o podatek naliczony wynikający z faktur za realizację zadania inwestycyjnego pn. „...”.

Jak już wyżej wskazano podstawowym warunkiem, którego spełnienie należy analizować w aspekcie prawa do obniżenia podatku należnego o podatek naliczony jest związek dokonywanych nabyć towarów i usług ze sprzedażą uprawniającą do dokonywania takiego odliczenia, czyli sprzedażą generującą podatek należny.

W tym miejscu należy podkreślić, że o kwalifikacji wydatków związanych z dostarczaniem wody i odbiorem ścieków (tzn. ustalenia czy związane są one z działalnością gospodarczą Gminy, czy też z inną jej działalnością), nie przesądza wewnętrzny charakter rozliczeń pomiędzy Gminą, a jednostkami z tytułu świadczenia usług w zakresie dostarczania wody i odbioru ścieków. Kwalifikacja tych wydatków zależy bowiem od tego, jakiej działalności prowadzonej przez Gminę (Urząd Gminy, szkołę podstawową,) będzie służyła wybudowana sieć kanalizacji sanitarnej oraz przebudowa ujęcia wody pitnej i stacji uzdatniania wody.

W odniesieniu do zakupów związanych z planowaną inwestycją – w zakresie wybudowania sieci kanalizacji sanitarnej warunki, o których mowa w art. 86 ust. 1 ustawy będą spełnione, ponieważ infrastruktura kanalizacyjna wybudowana w ramach ww. projektu służyć będzie wyłącznie sprzedaży opodatkowanej (do wybudowanej w ramach projektu sieci nie będzie podłączona żadna jednostka organizacyjna Gminy).

W konsekwencji Wnioskodawca będzie miał prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o całą kwotę podatku naliczonego wynikającego z faktur dotyczących realizacji inwestycji w zakresie wybudowania sieci kanalizacji sanitarnej w miejscowości, W., N., K. i T.

Zatem stanowisko Wnioskodawcy w zakresie prawa do obniżenia podatku należnego o podatek naliczony od zakupów ponoszonych na realizację inwestycji w zakresie wybudowania sieci kanalizacji sanitarnej w miejscowości, W., N., K. i T., jest prawidłowe.

Natomiast w odniesieniu do zakupów związanych z przebudową ujęcia wody pitnej i stacji uzdatniania wody, Wnioskodawca wskazał, że ze zmodernizowanej stacji uzdatniania wody w K., korzystać będzie jednostka organizacyjna Gminy tj. Szkoła Podstawowa, której jedyną działalnością jest statutowa działalność oświatowa, zwolniona z podatku VAT, nie związana z prowadzeniem działalności gospodarczych o których mowa w art. 15 ust. 2 ustawy o VAT.

Zatem Gmina wykonuje za pomocą jednostki tj. Szkoły, przy użyciu opisanej we wniosku infrastruktury (tj. ujęcia wody pitnej i stacji uzdatniania wody) oprócz czynności opodatkowanych również czynności niepodlegające opodatkowaniu oraz zwolnione.

Zatem wydatki związane z dostarczaniem wody będą dotyczyły działalności gospodarczej prowadzonej przez Gminę i jej jednostkę organizacyjną, jak również innej działalności, tj. wykonywanej poza zakresem podatku od towarów i usług.

Mając powyższe na uwadze, jak również powołane przepisy, należy wskazać, że w sytuacji, gdy nabywane towary i usługi są wykorzystywane do działalności gospodarczej i do działalności innej niż działalność gospodarcza, Gminie przysługuje prawo do odliczenia podatku naliczonego jedynie w zakresie, w jakim te towary i usługi służą do wykonywania przez Gminę czynności opodatkowanych.

Reasumując stwierdzić należy, że Gmina będzie miała prawo do odliczenia podatku naliczonego zawartego w fakturach dokumenujących zakupy związane wyłącznie z przedmiotową inwestycją jedynie w zakresie, w jakim zakupy te będą miały związek z wykonywaniem przez Gminę czynności opodatkowanych zgodnie z zasadami wynikającymi z art. 86 ust. 1 i 86 ust. 2a oraz art. 90 ustawy, pod warunkiem niezaistnienia negatywnych przesłanek zawartych w art. 88 ustawy.

W świetle powyższych ustaleń, należy stwierdzić, że nie wszystkie nabyte towary i usługi w związku z realizacją inwestycji w zakresie przebudowy ujęcia wody pitnej i stacji uzdatniania wody nie będą służyły Gminie wyłącznie do wykonywania czynności opodatkowanych tj. odpłatnego zbiorowego zaopatrzenia mieszkańców w wodę.

W konsekwencji powyższego, stanowisko Wnioskodawcy:

  • jest prawidłowe – w zakresie prawa do obniżenia podatku należnego o podatek naliczony od zakupów ponoszonych na realizację inwestycji w zakresie wybudowania sieci kanalizacji sanitarnej w miejscowości W., N., K. i T.,
  • jest nieprawidłowe – w zakresie prawa do obniżenia podatku należnego o podatek naliczony od zakupów ponoszonych na realizację inwestycji w zakresie przebudowy ujęcia wody pitnej i stacji uzdatniania wody w miejscowości K.

Interpretacja indywidualna wywołuje skutki prawnopodatkowe tylko wtedy, gdy rzeczywisty stan faktyczny sprawy będącej przedmiotem interpretacji pokrywał się będzie ze stanem faktycznym (opisem zdarzenia przyszłego) podanym przez Wnioskodawcę w złożonym wniosku. W związku z powyższym, w przypadku zmiany któregokolwiek elementu przedstawionego we wniosku opisu sprawy, udzielona odpowiedź traci swoją aktualność.

Zgodnie z art. 14na Ordynacji podatkowej przepisów art. 14k–14n nie stosuje się, jeżeli stan faktyczny lub zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej stanowi element czynności będących przedmiotem decyzji wydanej:

  1. z zastosowaniem art. 119a;
  2. w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług.

Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dniu wydania interpretacji.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w..., w dwóch egzemplarzach (art. 47 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. z 2018 r., poz. 1302 ze zm.) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia skarżącemu rozstrzygnięcia w sprawie albo aktu, o którym mowa w art. 3 § 2 pkt 4a (art. 53 § 1 ww. ustawy). Jednocześnie, zgodnie z art. 57a ww. ustawy, skarga na pisemną interpretację przepisów prawa podatkowego wydaną w indywidualnej sprawie, opinię zabezpieczającą i odmowę wydania opinii zabezpieczającej może być oparta wyłącznie na zarzucie naruszenia przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd administracyjny jest związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną. Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie, bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania jest przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy), na adres: Krajowa Informacja Skarbowa, ul. Teodora Sixta 17, 43-300 Bielsko-Biała.